Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Tajne Stowarzyszenie istniało zawsze.
Rodzisz się w cieniu, w cieniu królujesz i w cieniu umierasz.
Co się porobiło w naszej okolicy?
Piszą w internecie, w mediach społecznościowych.
Puszą się jak pawie.
A ja mówię: nie potrzebujemy tu pawi.
Potrzebujemy lisów potrafiących zwęszyć zagrożenie.
Potrzebujemy lwów, które pożrą tych drani.
Właśnie dlatego stowarzyszenie jest, jakie jest - tajne.
Wszyscy o nim wiecie. Wasz stary do niego należał.
Przygotowali nam grunt jak ojcowie założyciele. Gambino,
Profaci, Genovese, Bonanno.
Oni ustalili zasady, stworzyli wzór.
To powinność. Zobowiązanie. Wiadomo.
A więc nie gap się na mnie, jakbym żył w bańce.
W jakiejś utopii.
Widzisz tę ulicę? I tamto okno?
Od pięćdziesięciu lat obserwuję tę ulicę z tamtego okna.
I wiesz, co widzę?
Hart ducha. Afirmacje.
- Espresso. - Wypijam doppio i wracam do książek.
Żyję dla swoich książek.
Jedni robią cannoli. Inni kroją gabagool.
- Co podać? - Tiramisu dla niego.
Są takie dni, że się ciebie wstydzę.
Powinieneś wiedzieć lepiej.
DON Q
WYSTĘPUJĄ
MUZYKA
ZDJĘCIA
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
- Dzień dobry, Don Q. - Cześć, Jackie.
Którejś nocy ktoś chciał ci zastawić miejsce.
- Bez kitu. - Zastrzeliłem gnoja.
- Co ja bym zrobił bez pana? - Dotrzymuję obietnic.
Pan tu rządzi. Dobrego dnia.
Świetnie pan wygląda.
- Załatwisz mnie jak Anastasia? - Przepraszam. Jest nowy.
- Nie znam żadnej Anastazji. - Nieważne. On jest stuknięty. Co z tobą?
Nie znam go.
Odbiło ci?
Chyba tobie.
Don Q, proszę. Pięć minut.
Dokończę na karku. Proszę usiąść.
Przepraszam, Don Q.
- Pańskie zdrowie. - Dzięki, Joan.
Gdyby te ściany mogły mówić.
Gościły wybitnych ludzi.
A teraz goszczą najwybitniejszego.
Czym sobie na to zasłużyłem?
- Co się tu dzieje? - Nie widać? Jeździmy.
Chcecie potrącać ludzi? To moja dzielnica.
- Ja decyduję, gdzie wam wolno. - Bo co zrobisz?
Jeździmy, gdzie nam się, kurwa, podoba. Spadaj.
- Coś ty powiedział? - Wypieprzaj.
Co? Chcesz mnie wypieprzyć?
- Co zrobisz? - Żadnego pieprzenia. Cofnij się i spadaj.
Co ty odpierdalasz?! Pogięło cię?!
Chcesz się sprawdzić? Dawaj, gnojku jeden!
Zrobić ci kickflipa?! Chodź tu!
Proszę bardzo. Carbonara.
Nie to zamawiałem.
Bardzo przepraszam. A co?
Penne arrabbiata.
- Przepraszam. - Nie ma sprawy.
- Już zamawiam penne... - Muszę iść.
- Bardzo mi przykro. - Dobranoc.
Co robisz?! Wieczne, kurwa, problemy!
- Byłem pewien... - Tracę przez ciebie klientów!
Puszczaj!
Łapy precz!
Zostaw ją, słyszysz?!
Idę po ciebie, skurwielu!
Puść ją!
Pilnuj swojego nosa!
Takie masz jaja?!
Pieprzony ćwok.
Co z tym zrobisz?
Bądź mężczyzną, Don.
Pora coś zdziałać, Don.
Co z tym zrobisz?
Czekamy na ciebie, Don. Co z tobą?
Bądź twardy. Zrób coś.
Lepiej to załatw.
Masz rozwiązanie?
Bądź facetem, Don.
- Co z tym zrobisz? - Wszyscy czekają.
Załatw to, jasne?
- Podejmij decyzję. - Co z tym zrobisz?
- Czekamy na ciebie. - Muszę coś z tym zrobić.
Musisz.
- Coś z tym zrobię. - Zrób z tym coś.
- Muszę coś zrobić. - I co zrobisz?
Walniesz mnie tym?
Dlaczego masz moje klucze? Oddaj mi je.
Jasne. A jeśli kopniesz w kalendarz?
Jak się dowiem?
To mieszkanie jest w połowie moje, kochany.
Rodzice zostawili je nam obojgu.
Boże, jak gorąco!
Co się stało z klimatyzatorem?
Drzwi. Ciekawe, co tam takiego tajemniczego.
Chciałabyś sprawdzić?
Pewnego dnia to zrobię.
Nie próbuj.
Co to ma być? Zapraszasz gości?
- Miałem spotkanie. - Jakie spotkanie?
Biznesowe.
Jasne. Ciągle te spotkania.
Bierzesz leki?
Nie potrzebuję ich, mamo.
- Co powiedziałeś? - Nie potrzebuję leków.
Właśnie, że tak, Al.
- Potrzebujesz. - Nie!
Wiesz, co się dzieje, jak ich nie bierzesz!
Mam spotkanie. Muszę iść.
- Dlaczego nie chcesz leków? - Nie kłóćmy się.
Wychodząc, zostaw wszystko, jak było.
Jak się masz?
Dzień dobry, panie Quinto.
Mój klimatyzator się zepsuł.
Muszę pogadać z właścicielem.
Teraz najpierw przysyłają kogoś, żeby spróbował naprawić sprzęt.
- Jak to? - Nowa procedura. Chcą przyoszczędzić.
- Chodzi o forsę? - Im zawsze chodzi o forsę.
- Podejdź. - Nie chcę pieniędzy, panie Quinto...
To dla ciebie.
I drugie sto, żeby załatwić sprawę. Do wieczora.
Kocham cię. Dokąd to zmierza?
Don Q, co słychać?
Ładny garnitur.
Elegancki. Idzie pan do króla?
Żebyś wiedział.
Miłego dnia, Don Q.
John. Masz chwilę?
Nie tu, nie teraz. Wyjdę za kwadrans.
- Usiądź na zewnątrz. - Poczekam.
Dawaj, dawaj!
Co jest? Nie mam kucharzy ani kelnerów,
a ty zawracasz mi dupę.
Czy my mieszkamy w parku? Co tu robią te gnoje na kółkach?
Kiedyś za taki brak szacunku dostaliby lanie.
Kiedyś wziąłbym bejsbola i połamał im nogi.
Chcę coś z tym zrobić.
Lepiej bierz swoją chloropromazynę i resztę pieprzonych leków.
Nie wpadnij twarzą w talerz.
Do zobaczenia u czubków.
Mój brat ma rację.
Nie mamy problemu z tymi skejtami.
Przychodzą. Siadają. Jedzą.
Piją. Płacą i finito.
Jedzą i płacą.
Ale nie uważacie, że to jakiś manewr albo podstęp?
- Czyj? - Nie wiem. Może innej rodziny.
Albo rządu.
Proszę was! Oni atakują ludzi.
Może to z ciebie robią durnia.
Nazywano mnie już gorzej.
Nie chciał cię obrazić. Jest trochę zapalczywy.
Masz rację. Będziemy czujni.
Nigdy nie umiałem oswoić się z ideą jutra.
- Dlaczego? - Bo nie potrafię sobie wyobrazić,
co może przynieść jutro.
- A kto potrafi? - Właśnie.
Salut.
Pańska carbonara.
Ciągle robisz ten sam błąd!
Wiem, Marcello...
Ciągle, kurwa, to samo! Przestań tłuc szklanki!
- Marcello, proszę cię... - Masz przestać, rozumiesz?!
- Przepraszam. - Zostaw go!
Co z tobą, kurwa?! Jaki masz problem?!
Jaki problem?! Ja jestem twoim problemem!
Przestań!
Chcesz ze mną zacząć?! Twój problem to ja!
- Przestań! - Bo co zrobisz?! Uderzysz mnie?!
Dawaj! Właź do kuchni!
Właź do tej pieprzonej kuchni!
Zaczynasz ze mną, kurwa?!
Z dupy ci tłuszcz wytopię! Chodź tu!
Wytopię ci tłuszcz z dupy!
Przepraszamy państwa. To tylko ostra dyskusja.
Wino na nasz koszt.
Co z tobą nie tak?!
Dupsko ci, kurwa, wytopię!
Boże, co ci się stało?!
Jebany Marcello. Pobiliśmy się.
Znowu?
Tak. Pieprzony złamas.
Czuję się taka winna.
Co? Dlaczego?
Że nie mogę pracować.
Oszalałaś? Pomyśl, co teraz robisz.
Tworzysz małego człowieka. Wiesz, jakie to trudne?
Owszem, wiem.
To nie mów takich rzeczy. Nie martw się o mnie.
Zajmę się wszystkim.
Jak ci minął dzień?
Nie licząc Marcella - nieźle.
Kurde. Jednak wieczór był dziwny.
Zwolnili cię?
Czekał pan na mnie?
Jak ci na imię?
- Santo. - Skąd jesteś?
Z Brooklynu.
A twoi rodzice?
Z Włoch.
Z Neapolu.
Dobre miasto.
Zna je pan?
Co będzie dalej?
Dziś koszula.
Za tydzień noga.
I co potem?
Znajdę cię w parku zawiniętego w dywan?
- Tak pan sądzi? - Nie sądzę. Jestem pewien.
Nie wiem, co powiedzieć.
Mam propozycję. Biznesową.
Nic nie wiem o biznesie.
A Michael Jordan znał się na butach?
- Nie. - Spotkajmy się tu jutro. W południe.
Nie spóźnij się.
- Czym się zajmuje? - Nie mam pojęcia. Ale jest miły.
Bądź ostrożny, dobrze?
Tak.
- Dzięki, że przyszliście. - Rocco!
Ekstra. Cześć, kochanie.
Wyglądasz świetnie.
Ciupa mnie zakonserwowała.
Dwadzieścia lat, a wyglądam tak samo.
Tak, tato.
Polejcie mu!
Niech się napije!
W poprzednich odcinkach...
To pieprzona rodzina Leone. Oni załatwili Momo!
Skurwiele! Kochałem Momo.
- Słono za to zapłacą. - Słono!
Carmine Smash ma być jebanym trupem!
Nie idź! To zbyt niebezpieczne!
Takie życie wybrałem, kotku.
Nie chcę, żebyś umarł.
Stevie. Nie przewidziałeś tego.
Masz jaja, skoro przychodzisz tu sam!
Kurwa, ogromne.
Wpadłeś, Smash. Zamykam cię.
Pierdol się, Serpico! Delikatniej.
Zachowam swoje pięć. Czyli dwadzieścia dwa-dwadzieścia pięć.
- Chryste... - Co?
Don Q. Znowu.
- Wchodzi? - Tak.
Świetnie.
Jak się macie?
Poproszę dwa takie.
Zbieram ekipę. Jeśli ktoś chętny...
Daję dobę na decyzję. Może być?
Mario.
Wszystko na mój koszt.
Świetnie.
Ten facet jest popierdolony.
Dominic, co to, kurwa, było?
- Nieważne. - Kim jest ten palant?
Szkoda zachodu.
Tak?
Jakiś dupek wchodzi tu, dosrywa wam i nie dostaje za to lania?
Tato, nie rozumiesz. To pieprzony wariat.
Nocą nie śpi, tylko czyta książki o mafii i ogląda filmy o mafii.
Ma wysuszony mózg.
Ale za to siedzi na jebanej górze forsy.
- O jakiej sumie mówimy? - Olejowy majątek.
- Olejowy? Bez kitu? - Wielki.
Pierwszy raz mam taki widok na Małą Italię.
Widzisz Mulberry Street?
Tak.
Moja rodzina mieszka na dole od 130 lat.
Budynek z kontrolą wysokości czynszu.
15 dolarów miesięcznie.
O, kurczę.
130 lat temu wszystko tu było neapolitańskie.
Elizabeth Street była sycylijska.
Math Street - kalabryjska. Tylko pomyśl.
Od Bowery do Lafayette, od Houston aż do Worth
wszystko włoskie.
I co się stało?
A po co tu przyjechaliśmy?
- Po lepsze życie? - No, dlaczego?
Moja rodzina właśnie dlatego...
Przyjechaliśmy, żeby uciec od naszych iluzjonistów.
Od małych mafiokracji.
Jak ta pieprzona knajpa, w której pracujesz.
Marcellino i jego kumple.
130 lat temu byli znani jako "Makaroniarze z Mott Street".
Trzeba być prawdziwą szumowiną, żeby Włosi cię tak nazywali.
130 lat temu te ulice były brukowane złotem,
a nasi brnęli przez końskie gówno po same oczy, żeby dojść do pracy.
Tyrali 100 godzin tygodniowo.
Na koniec tygodnia marzyli o jednym parszywym drinku.
Więc pojawili się ci pajace. Dostarczali gorzałę.
A że było im mało, zaczęli ściągać czynsze - pięciocyfrowe.
- Przyjeżdżasz do Nowego Jorku, ale czynsz - pięciocyfrowy - płacisz we Włoszech,
żeby nie stracić mieszkania.
To nie mafia.
To kryminaliści.
Zasrani drobni złodzieje. Jasne?
Mogę coś powiedzieć?
Jestem wdzięczny za tę szansę, ale nie będę mógł z niej skorzystać.
Co boisz się powiedzieć? Widzę to w twoich oczach.
Co w sobie dusisz? Powiedz to.
Mówię: nie, dziękuję.
Jak to "nie"? Umawialiśmy się.
Mam co do ciebie dobre przeczucia.
Doceniam to i dziękuję za wczorajszą pomoc.
Z kim rozmawiasz?
- Po prostu... - Jesteś teraz ze mną.
- Słyszałem o panu różne rzeczy... - Co słyszałeś?
Jest mi dobrze. Będę robił to, co robię...
Kto gadał?
Co pan zrobi? Proszę nie mówić nic szalonego...
Pierdol się!
Nie podchodź! Oszalałeś, człowieku?!
Pierdol się!
Odbiło ci!
Wyłaź!
Ojciec Peter!
Wspaniale było cię zobaczyć.
Ojciec Peter, człowiek z potrzebami.
Znam w okolicy parę chętnych dziewczyn.
Zawsze dowcipkujesz. Nie zmieniłeś się.
Jak wiele innych, ona szuka tylko pocieszenia.
W domu naszego Pana.
Niech będzie.
O co chodzi z tym Donem Q?
Niezły z niego numer.
Nie będziesz się nudził, kiedy jest w pobliżu.
Chodzą słuchy, że jest nadziany.
To prawda. On i jego siostra bardzo wspierają kościół.
Ich rodzice byli największymi importerami oliwy.
Kiedyś każda łyżka sosu pomidorowego
w tej dzielnicy zawierała ich oliwę.
Oliwa z oliwek!
Myślałem, że jebany olej spod ziemi.
Ale na jedno wychodzi.
Po tragicznej śmierci rodziców on i jego siostra przejęli firmę.
Sprzedali ją i już nigdy nie musieli pracować.
- Rodzina Quinto? - Tak.
Możemy się dogadać jak ludzie!
Co tu się dzieje?
Może go naprostujesz?! W czym problem?!
Urwę ci jęzor!
Idź do środka. Do środka!
Przyprowadź ich tu.
Proszę usiąść.
Spokojnie.
Niech pan usiądzie.
Wyrwę mu pieprzony jęzor.
Rocco Esposito, jestem z okolicy.
Podobno szuka pan ochrony i chce przywrócić dzielnicy dawny blask.
Kto robi za ochronę?
Jesteśmy z panem.
Tak?
Proszę to przemyśleć. Będziemy w pobliżu.
Przemyślę.
Proszę wrzucić na luz.
Przemyślę. A ty?
- Nie musiał pan. - Teraz w to wchodzisz?
Tak. Wchodzę.
Jesteśmy w grze.
Puść ją!
Pilnuj swojego nosa.
Dzień dobry! Jest pan głodny?
Mamy najlepszą kaczkę po pekińsku. Wejdzie pan?
Idzie pan. Nie zaczepia moich dziewczyn.
Jesteś już jednym z nas. To duża presja.
Wiele obowiązków.
Na pewno sobie poradzisz?
Tańcz, Don. Tańcz dalej.
Lunch! Oto nasza karta.
Pyszne jedzenie. Skąd jesteście? Z Hiszpanii?
Wspaniale. Umberto’s Clam House.
Włoskie pyszności. Znajdziemy wam stolik.
Dzień dobry. Spróbuje pan najlepszych dań w Małej Italii?
Mam dla pana świetny stolik przy oknie.
Idę do Café Napoli.
Mowy nie ma. Stolik na zewnątrz.
- Tommy! - Co? Przychodzę tu od 40 lat.
Pyszne jedzenie. Jestem Włochem.
- Chłopcy... - Na koszt firmy!
Spokojnie. Odpuszczam.
To ładne mieszkanie.
Myślę, że się sprzeda mimo szalonej sytuacji na rynku.
Facet brzmiał jak gruba ryba. Już tu jest. Muszę kończyć, pa.
Jerry! Miło cię poznać.
Cześć.
Czy oni są tu w sprawie kupna?
Dałem ci dwie stówy, Andy.
Gdzie mój klimatyzator? Jak to naprawili?
Jesteś na haju? Dupa mi się poci!
Załatw to, proszę.
Tak?
Masz go?
Autentyk?
Ile chcesz?
Dziś wieczorem.
Ktoś ty?
Ja do Nina.
Jesteś sam?
Co? Tak, sam.
Hasło?
"Pompeje".
Idź.
Dobra.
- Gdzie go masz? - Chwila. Wyluzuj.
Musisz wyluzować. Oddychaj.
Jasne.
Jest w bagażniku. Chodź.
Proszę. Rewolwer Ala Capone.
W pełnej krasie.
Skonfiskowany przez IRS podczas aresztowania w 1928.
Piękny, prawda?
Chwila! Gdzie szmal?
20 kafli.
Nie daj się z nim złapać. Jest bezcenny.
Trzymaj w bezpiecznym miejscu w domu.
Nie na widoku. Jasne? Jeszcze jedno.
Jakbyś chciał to cacko wypróbować.
Rozumiem.
Alfonso. Nigdy nie wiadomo.
Nareszcie! Myśleliśmy, że nie przyjdziesz.
Świetnie, że jesteś.
- Spójrzcie. - Moja laleczka! Przyniosłeś mi ją.
Dziękuję, Don.
- Nie. To niebezpieczne. - Jest moja.
- Nie jest bezpiecznie! - Co robisz?!
- Nie jest bezpiecznie! - Dokąd idziesz?
Czego się spodziewałeś? To przecież Don, trzęsidupa.
Oddawaj tę cholerną spluwę. To moja laleczka.
- Dobra... - Musisz być człowiekiem honoru.
Federalni będą cię fotografować, śledzić i rejestrować.
Musisz być elegancki.
Im lepiej ty wyglądasz, tym lepiej oni wyglądają.
Tylko pomyśl. Wszyscy zadowoleni.
Jesteś jak muzyka klasyczna.
Spodoba się Teresie?
Tak! Wyglądasz jak ta lala!
Przystojny, że hej!
- Teresa chciałaby pana poznać. - Tak?
Chce podziękować za wszystko, co pan dla mnie robi. Ja też.
- Ja nic nie robię. - Obiad w niedzielę.
- Przyjdzie pan? - A przyjmujesz zamówienia?
- Dobrze... - Przystojny, że hej!
A w pańskim życiu jest jakaś kobieta?
Tylko jedna.
Dobry wieczór. Jest pan sam?
Proszę usiąść.
Dziękuję.
Nasza karta.
- Pamiętam pana. - Cześć. Jak masz na imię?
- Suzie. - Nie. Tak naprawdę.
Li Ming.
- Pięknie. - Co dla pana?
Co powiedziałaś?
Że jest pan uroczy. Wszystko dla pana nowe.
Jak miło. Co polecasz?
To i to. Kaczka po pekińsku i zupa z makaronem jajecznym są pyszne.
Ufam ci.
Specjalność szefa kuchni. Zaraz wracam.
Vinnie, twój rachunek.
- Dzięki, kochana. - Smakowało?
Nie stać mnie na to. Ty zapłać.
Dzięki. Na razie. Trzymaj się.
Dobrej zabawy, dzieciaki.
Już idziesz, Vinnie?
Tak. Dopisz do menu pulpety.
Dopilnuję tego. Dzięki.
Pańska zupa.
Czy on ci się naprzykrza?
Nie. To dobry facet, tylko wpadł w złe towarzystwo.
Twój chłopak?
Chciałby.
Gdyby ci dokuczał, daj mi znać. Zajmę się nim.
Dobry z pana człowiek.
Ma pan przyjazną twarz i mężne serce.
To nie jest dobry chłopak. Snakehead.
Bardzo niebezpieczny.
SNAKEHEAD Chińska mafia?
Serio?
Zrobią z ciebie wieprzową sieczkę.
Zamknij się.
Właśnie tak ktoś cię wreszcie sprzątnie.
Powiedziałem: "zamknij się".
To nie amatorzy. Nie prowadzą już palarni opium.
Robią grubszy biznes. Jaki masz plan wobec tej kobiety?
Ona wciągnie cię w otchłań, z której się już nigdy nie wygrzebiesz.
Don. Poważnie?
Podżegajcie! Prowokujcie!
Podburzajcie!
Róbcie demolkę, jak wam pisane!
Sto lat.
Może tysiąc lat?
Santo... koperty.
Już, szefie.
Dobra...
Trochę inspiracji. Trochę...
Dzięki, szefie.
Rozdaj to.
Przepraszam na chwilę.
Pięćset dolców. Wielkie, kurwa, halo.
Zwraca nam za benzynę.
Mam dość tego pieprzenia w bambus.
Dowiemy się, gdzie trzyma forsę.
Poważnie, tato? Dlaczego?
Jesteś moim synem?
Czy matka znalazła cię na progu i okłamywała mnie przez tyle jebanych lat?
Po prostu mi go żal. Spójrz na niego.
Zamknij, kurwa, pysk.
Widzisz, co muszę znosić?
W każdej rodzinie jest pieprzony Fredo. Oto mój syn-Fredo.
Dzięki, tato.
Dowiedzcie się, gdzie ten czubek trzyma forsę.
Tacy starzy pierdziele nie korzystają z banków.
Pewnie schował szmal w swoim mieszkaniu.
Rocco.
Co?
Chłopak tu jest.
A, młody...
Nic nie powiem.
Santo wie, że ma siedzieć cicho.
A nawet nam pomoże.
- Słyszysz mnie? - Tak.
Widzisz tych gości?
Są, kurwa, głodni i zeżrą cię na kolację.
- Rozumiesz, co mówię?! - Tak, Rocco.
Dziękuję za to, co robi pan dla mojego męża.
To dla mnie przyjemność. Jest fenomenalnie pracowity.
Całkiem nowy człowiek.
- I świetny kolega. - Dzięki, szefie.
- Przyniosę lazanię. - To już?
Tak jest. O, kurczę.
Dobrze się jechało?
Fantastycznie.
O, tak!
Coś pięknego.
Skąd jesteś?
Z Bath Avenue.
Mój telefon dzwoni w drugim pokoju. Możesz go przynieść?
- Ja nie słyszę. - Proszę.
Nie wiem, kim pan jest ani czym się zajmuje,
ale jeśli narazi pan mojego męża na niebezpieczeństwo,
wezmę ten nóż i wbiję panu w jaja.
W porządku. Przesłyszałaś się, kotku.
- Wybacz. - Nie szkodzi.
Zajebista decha. Jeździłeś już?
Jeszcze nie.
Patrz. Dziadyga wyszedł na spacer.
To niesamowite.
Zawsze, kiedy was spotykam, cuchnie mi brudną pieluchą.
- Słyszeliście o prysznicu? - Co?
- Przeproście szefa. - Za co? Nakopać ci do dupy?
Może ja ci, kurwa, nakopię?
Inteligencja przywódcy
manifestuje się poprzez wszystkich tych, którzy go otaczają.
Zabawne, bo widzę tylko tę pipę.
Sam jesteś pipa! Co mi zrobisz?!
Wiesz, kto to powiedział? Niccolo Machiavelli.
- Kiedy się urodziłeś? - W dziewięćdziesiątym piątym.
A on w 1469.
Nie rozumiecie powagi sytuacji.
Że co?
Radził też, aby nie wygrywać siłą.
Władzę zdobywa się podstępem.
Niespodzianka, skurwiele!
Chodź tu!
Ty jesteś byk, a ja toreador!
- To była przesada, nie sądzi pan? - Niby co?
To, jaki wpierdol ekipa Rocco spuściła tym dzieciakom.
Jakim dzieciakom?
Pieprzonym skejtom.
Skejtom?
Tak.
Coś ci powiem.
Kiedy byłem dzieciakiem, mogłeś mieć Corvettę.
Ale nie jeździłeś nią, myśląc: "Jestem Corvettą!".
Nie śmiej się.
Wiesz, ilu przechodniów ginie codziennie przez tych gnojów?
Policz sobie.
Policz.
Dobrze. Przepraszam.
Nie pomyślałem o tym. Ale tamto wydało mi się przesadne.
- Mogę pana o coś spytać? - Wal.
Zastanawiałem się...
Pieniądze, które mi pan wypłaca.
Nie wiem, gdzie je chować.
Nigdy nie miałem tyle gotówki.
Jestem ciekaw, gdzie według pana powinienem ją trzymać.
Co, jeśli ktoś spróbuje ją ukraść?
Nie wkładaj jej do pudełka po butach...
ani pod łóżko.
Dobrze.
Znajdź jakąś skrytkę.
Bezpieczną.
Gdzie? Gdzie byłoby bezpiecznie?
W łonie matki.
To dla babci, dziadka, rodziców i Katrin.
Przepraszam, Ojcze chrzestny.
- To zaszczyt pana spotkać. - Daruj sobie, Tommy.
Przestań się, kurwa, płaszczyć.
To Ojciec chrzestny! Może pan z nami zapozować?
Prosimy!
- Zrobi pan zdjęcie? - Jasne.
Co to, u diabła? Boże...
Ciut wyżej.
- Już. - Dziękujemy bardzo!
Nie ma sprawy.
O, mój Boże!
O, Boże!
Muszę się wysrać.
Cześć, stary.
- Na razie. - Miło robić z tobą interesy.
Szefie, chcesz pierożki?
- Co tu się odwala? - Interesy i przyjemność.
Z tym wężem?
Daj spokój, szefie...
- Idziemy na wojnę? - Co?
- Słyszeliście. - Jaja se, kurwa, robisz?
- Jestem gotowy. - Co to za insynuacje?
Tato, odpuść...
Nie wtrącaj się! Co zrobisz?!
Panowie, proszę! Odejdźcie!
Nie chcę kłopotów.
Proszę.
To koniec. Jesteś, kurwa, trup.
To rozumiem! Tak trzymaj!
Brawo, Don!
- Jesteśmy z tobą. - Dajesz! Patrzcie na niego!
- Tym razem mu się uda. - Poradzi sobie.
Podejdź bliżej, skurwielu!
Odstrzelę ci ten jebany łeb! Podejdź tu!
Joe! Co ty robisz?!
Nie chcę mieszać w to rodzin!
Załatwię go.
Nie chcę mieszać w to rodzin! Nie angażuj się!
- To jest wojna! - Schodzę na dół, słyszysz! Schodzę!
Dokąd, kurwa, idziesz?! Jest wojna!
Puszczaj ją!
Pilnuj swojego nosa, pieprzony czubie.
Takie masz jaja?
Antonia! Przepraszam, że musiałaś czekać.
Nie szkodzi.
No więc...
tylko... udzielałem jej porady,
której bardzo potrzebuje, ponieważ się rozwodzi.
Możemy? Proszę.
Ta jego obsesja przebrała miarę.
Gdyby to ojciec zobaczył. Podawał ludziom rękę do całowania.
Co za tragedia.
Nie odbiera telefonu.
Musiałam zakraść się do mieszkania, żeby sprawdzić, czy nie umarł albo co.
Nie wiem już, co robić.
Myślę, że to rodzaj uzależnienia.
Takiego jak od pornografii, hazardu, narkotyków czy alkoholu.
Tyle że od obsesji na punkcie mafii nie ma odwyków.
Nie wiem, czy dobrze rozumiem.
Pan Bóg naucza, że nie można stąpać po rozgrzanych węglach
i nie poparzyć sobie stóp.
Trzeba więc pozbawić grzesznika pokusy, a przestanie grzeszyć.
Czy to pomoże?
To dobry początek.
Jestem do usług przez całą dobę.
Gdy tylko będziesz mnie potrzebować, pomogę.
Dziękuję bardzo.
Doceniam to. Dziękuję.
Do widzenia.
Jeszcze raz.
Szefie, to ja!
Otwórz, szefie. Wiem, że pan tam jest.
Jesteś sam?
- Tak. - Śledzili cię?
- Nie. A co? - Na pewno?
Jestem pewien.
W porządku?
Właź tu!
Muszę zapytać - czy wszystko dobrze?
Od rana czekam, żeby się pan odezwał.
A teraz pan milczy i pisze. Co się dzieje?
Wojna.
Co?
Toczymy wojnę.
Ze skejtami?
Z Rocco.
- Przeholował. - Jak...?
Jak chce przeholować, to proszę bardzo.
- Co to jest? - Słucham?
Kto dzwoni?
Teresa.
Odbierz.
Dwie minuty.
- Unikasz moich telefonów? - Nie, Dominic...
Świr powiedział ci, że wylecieliśmy z jego przedstawienia.
- Tak. - To nie znaczy, że ty masz wolne.
- Nie? - I lepiej się wykaż
albo pobijemy cię bardzo mocno.
To ode mnie i od Rocco.
Jasne? Zrób swoje.
W porządku?
- Tak. - Posłuchaj.
Moja dziewczyna - ta z restauracji - ma kłopoty.
Musisz mnie wesprzeć.
Obserwować.
- Jesteś na to gotowy? - No... tak.
- Jesteś gotowy? - Tak. Cokolwiek pan zechce.
Dobrze. Ubiorę się.
Co pan planuje? Jak to zrobimy?
Czekaj.
Oto i ona.
Jest piękna, szefie.
Została sama. Chodźmy.
Stój. Spokojnie.
- Co? - Wykonamy swój ruch.
Bingo!
Co teraz? Gdzie zjemy?
U Nico. Powiedziałem mu, że wpadnę.
- Czemu nie u Millera? - Chcę iść do Nico.
- To ryzykowny spacer. - Panie Pastore!
Co słychać, panie sędzio?
Moja żona, Renee, Vincent Pastore, aktor.
Jak się miewasz?
Dobrze. Robię nowy serial, "Smash".
- Masz dużo szczęścia. - Tak, wybrali nas. Jest nieźle.
Świetnie. A jak prace społeczne?
Jak? Kazali mi grabić jebane liście w Central Parku.
- Szkoda, że nie w moim ogrodzie. - Jeb się, łajzo.
Ciągle się czepia.
Pierdolec kazał mi grabić liście jak jakiemuś cieciowi!
Pieprzony lichwiarz.
Pieprzyć ich, idę na emeryturę. Śliczna dziewczyna.
- Pan Pastore? - Tak.
- Zgodzi się pan na zdjęcie? - Tak. Butchie, pstryknij nas.
- Proszę. - Dawaj.
- Przepraszam. - Tutaj, w świetle.
Gotowi?
Dobrze. Złapał nas.
- Dziękuję bardzo. - Pa.
- Mój tata pana uwielbia. - Proszę go pozdrowić.
- Dobrze. - Skąd ją znasz?
Właśnie ją poznałem.
- Ale tak na ciebie patrzyła... - Mogłaby być moją córką.
Znajdź mi jakąś w moim wieku.
A tobie się ostatnio pofarciło?
Twoja łodyga jeszcze działa? Co z łodygą?
- Chyba zużyłem. - Całkiem zużyta? Uważaj na tego natręta.
Co tam? Cześć, Frankie.
Co słychać? Mam dla ciebie rolę. Napisałem scenariusz.
- Gadaj z moim agentem. - Proszę...
Nie biorę scenariuszy.
Tylko przeczytaj.
- Jest rola dla Butchiego? - Tak. Dla każdego, kogo chcesz.
Daj jakąś Butchiemu.
Upierdliwiec. Chodź, Butch, jesteśmy spóźnieni.
- Zabiorę później. - Chodź.
- Typ się uczepił. - Musisz przejrzeć scenariusz.
- Dałem mu go! - A on go wyrzucił!
Przejrzałem i oddaję.
- Dlaczego?! - Bo rezygnuję. Jebać tę branżę!
Niech spierdala. Każdy ma scenariusz.
Każdy! Boże! Dajcie mi odpocząć.
Zjemy tutaj, dobra?
- Tłoczno. - Masz forsę?
- Mam kartę. - Tu nie akceptują. Wejdźmy.
Wade, co porabiasz? Znasz Butchiego?
- Cześć. - Jak tam, Butch? Co słychać?
Pomyślałem, że tu wpadnę, zjem i odpocznę.
Na ulicy wszyscy zawracają mi dupę.
Stolik na górze czeka.
Na górze? Macie windę?
Dlaczego jemy tutaj?
Bo on nie chce forsy. Jesteś bogaty?
Nie pasuje mi tu.
W La Mela skasowali mnie na pięć dych za fusilli.
Cześć, Vinnie. Cześć, Butch. Jak się macie?
Nieźle.
Podpiszesz dla taty? Jest bardzo chory.
- Co mu dolega? - Niewydolność serca.
- Imię? - Ben.
"Ben, kuruj się".
Słuchaj...
- Oglądasz mój nowy serial? - Tak.
- Podoba ci się? - Bardzo.
"Smash". Grasz jeszcze?
- Tak. - Przyjdę jutro.
Przynieś swój headshot i CV.
Wspaniale...
Przekażę producentom.
Dziękuję. Kocham cię.
Masz swój guzik.
Co tu robicie? Chcecie autograf?
Promujesz się?
- Mam fanów. - Gdzie to zamieszczasz?
Na TikToku? Facebooku?
Zagra raz w tygodniu i zamieszcza. Co to ma być?
Liberalna agenda? Nie wystarczy, że jesteś kapusiem?
Co?! Dlaczego nazywasz mnie kapusiem?!
Wiesz, co zrobiłby twój ojciec?
Zrzuciłby cię z dachu!
Co z tobą?!
Co robiłeś w chińskiej knajpie?
- Chodzę tam. - A dziewczyna?
- Lubię ją. - A ten jej gad?
- Ten skurwiel? - Tak, żmijowaty chujek.
Kung-fu skurwiel. Pieprzyć go.
Ten z krzywą mordą. Wiesz, czym się zajmuje?
- Czym? - Szefie... - Zamknij się!
- Sprzedaje nerki. - Co?
Nerki kobiet.
Wszystko jasne?
Tak, szefie.
On skrzywdzi tę dziewczynę. Potrzebujemy pomocy.
- Dlaczego mojej? - Bo jesteś Smash.
- Panie Pastore... - Nie.
Jestem Smash.
Idzie tu. Jest. Cześć, Santo!
Co jest, kurwa?!
Rocco, proszę, muszę wracać do żony.
Potrzebuje mnie.
Nie chcę słuchać pierdolenia o żonie.
Sam się nią zajmę. Czy znalazłeś moją forsę?
Przysięgam, że szukałem wszędzie. Kurwa, nie wiem, gdzie jest.
Nie chcesz zdradzić swojego pierdolniętego szefa?
- Proszę, uwierz mi. - Kurwa, kłamiesz.
Czemu miałbym kłamać?
Wiesz co? Ukarzę cię i coś ci odetnę.
Może palec.
Ma aż dziesięć. Żadna strata.
Utnijmy mu fiuta, żeby nie mógł dymać swojej pięknej żony.
Świetny, kurwa, pomysł. Jerry, zdejmij mu gacie.
Co? Żartujesz?
Nie słyszałeś? Zdejmij mu gacie.
Nie zrobię tego. Utniesz mu fiuta?
Bo co? Ciebie już nie wyrucha?
- Nie zrobię tego. - Odwaliło wam?
Utnę fiuta jemu albo tobie. Co wolisz?
Chłopaki, patrzcie.
Pieprzyć go! I tak ma za małego.
Będziesz mogła prowadzić po tym winie?
Rocco!
Mój Boże!
Świetnie wyglądasz.
Dzięki. Czy ty nie...?
Wróciłem, kotku.
Wciąż się zastanawiam, jak by to było,
gdybyś jej nie poznał.
Moglibyśmy mieć dzieci...
Przestań. Nie chcę tego słuchać.
Tyle lat siedzenia w celi i rozmyślania o tym, co mogło być.
Nie chcę tego słuchać.
Dobrze.
O co chodzi? Jesteś smutna.
Mój brat, Al. Poznałeś go?
Nie wiem. Nie.
Przechodzi jakiś kryzys.
Po śmierci rodziców zamknął się w sobie.
Został w naszym rodzinnym domu.
Nałogowo czytał książki
i oglądał filmy o mafii.
Zaczął się ubierać jak gangster z dawnych czasów.
A teraz się tak zachowuje.
Przykro mi z powodu twojego brata.
Na pewno cierpi w duszy.
Zasięgnęłam porady.
Okazuje się, że wszystko,
co pobudza jego wyobraźnię, ma zniknąć.
Muszę dostać się do jego domu i zabrać te rzeczy.
Ale sama nie dam rady.
Kochanie, nie jesteś sama.
Mogę ci pomóc.
Wejdę tam i wszystko wyniosę.
Zrobiłbyś to dla mnie?
Pewnie.
Mógłbyś upozorować włamanie?
Myślisz, że siedziałem 20 lat za nic?
Klucze do domu?
Q wyszedł.
Jak w pieprzonej saunie. Za gorąco.
Pospieszmy się. Przyniosłeś torbę na fanty?
Tak.
Jebany worek na zwłoki?
Mówił o dużej forsie. No to duży worek.
Kurwa... chodźmy.
No co?
Tak mówiłeś.
Co to, kurwa, za typ?
- Stuknięty. - Tato, musisz to zobaczyć.
Wytapetował jebane ściany naszą historią.
Szalony Joe. Lucky. Galante.
Pamiętam, jakby to było wczoraj.
Na pewno.
Pierdolony dziwak. Znalazłeś forsę?
- Nie. - A ty?
- Nie. - Musi gdzieś być. Ale nie tu.
Jebana strata czasu! Wypieprzajmy stąd.
Tylko zedrzyjcie całe to gówno.
Dobra.
Zmarnowany czas! Harujemy, kurwa, za nic!
Spokojnie, tato. Nic nie poradzimy.
Co to, kurwa, jest, Fredo?
Myślałem, że ci się spodoba.
Myliłeś się.
Fredo, idziemy!
"Fredo", tak? To się pierdol!
Smash? Widziałeś tego pajaca?
Wężowy łeb?
Trochę tu stoję. Żadnych węży.
Kiedy przyszedłeś?
Godzinę temu.
Mam nadzieję, że wziąłeś gnata.
Gnata? Żebym kogoś, kurwa, zabił?
- Mój gwiazdor! - Czekaj.
Moi kumple muszą ci powiedzieć coś ważnego.
Chodzi o Li Ming. Jest tutaj?
Tak, jest.
To ty. Jak się masz?
- Wrócił pan? - Tak.
Słuchaj, nie moja sprawa, ale ten typ, który tu był poprzednio...
Yongzheng?
Nie obchodzi mnie, czy to twój kochaś.
Ale on weźmie ciebie, to miejsce oraz twoją rodzinę i potraktuje jak towar.
Oddzwonię, kochanie.
Teraz?!
Złap taksówkę. Spotkamy się w szpitalu.
Pa. Kocham cię.
Oni handlują ludźmi jak ziemniakami.
- Co pan mówi? - O nim mówię!
Chodź tu! Chcę wiedzieć.
- Oczy na mnie! - Chcę wiedzieć!
Wypieprzajcie stąd!
Może byś wyluzował, kung-fu skurwielu?!
Dźgnąłeś mnie, ty sukinsynu!
Spadamy, Vinnie!
Skurwysyn!
Dawaj! Co mi zrobisz?!
- Szefie, co teraz? - Muszę pomyśleć.
Zabierz mnie do szpitala. Nie chcę umrzeć w chińskiej knajpie.
Telefon mi padł.
Co ja, kurwa, zrobię? Ona na mnie czeka.
- Przykro mi, szefie. - Dlaczego?
- Że tak to wyszło z Li Ming. - Tacy są ludzie.
Gardzą tymi, którzy ich kochają, i kochają bez wzajemności.
Naucz się z tym żyć.
Pewnie ma pan rację.
Weź Ubera czy taksówkę. Nie możesz się spóźnić. Idź już.
- A co z panem? - Wszystko gra. Leć!
Wróć do Chinatown, odezwij się do mojej kobiety, to cię zabiję!
Jestem Snakehead.
Co się stało?
Jasna cholera! O, Boże! Jest pan cały?
Co on panu zrobił?!
- Pomogę panu, szefie. - W porządku.
- Ja otworzę. - Nie trzeba.
Don... Co oni nam zrobili?
Dorwij tych skurwieli.
Zajmij się tym. Dorwij ich!
Jedź, jedź!
Przysięgam, że miałem oddać, jak tylko wyjdziesz!
Wyszedłem. Gdzie moja forsa?
Daj mi dwa dni. Zdobędę te dwa kafle.
Tyle było 20 lat temu.
Z odsetkami i inflacją jest, kurwa, dwadzieścia.
Dwadzieścia tysięcy?!
Skąd, kurwa, tyle wezmę?! Nie stać mnie na czynsz!
Dwa dni, dwadzieścia kafli.
Patrz na to. Wypierdalaj.
Kurwa, co jest? Wpierdalacie się do naszej dzielnicy?
Tak jest. Chcecie wojny?
Don.
Spójrz!
Tam.
Właśnie tak. To twój moment.
Spójrz na siebie.
Od początku chciałeś zabić tego skurwiela.
Czego nie rozumiesz?
Twoja siostra. Zerżnął twoją młodszą siostrę.
Rodzice się dowiedzieli i nie byli zadowoleni.
Wsiedli do auta. Pokłócili się...
- i bum! - Milcz!
Siadaj!
Szefie, co robisz?
Z drogi!
O, Boże!
Niech pan zaczeka...
Szefie, proszę! Proszę tego nie robić!
Błagam pana! Niech pan na mnie spojrzy!
Wystarczy!
Nie jest pan pieprzonym gangsterem!
Stracił pan rozum! To szaleństwo!
Dlaczego?!
Bo widzę, jak jest, a nie jak powinno być?!
Gdybym widział to, co powinno być, byłbym spóźniony!
A ja się nie spóźniam!
Ty skurwysynu! Chcesz mi zrobić krzywdę?!
Zastrzelisz mnie, skurwielu?! Pierdol się!
Chcesz mnie, kurwa, zabić?! Pora umierać!
O, Boże!
Tato?
Spójrz na siebie.
Na swoją twarz!
Antonio,
Alfonso.
Zobaczcie, co się dzieje z miastem.
Jest znów jak w latach siedemdziesiątych!
Dziękuję, że ojciec przyszedł.
Z przyjemnością.
Jesteśmy tu, aby porozmawiać o tym, że mój brat,
Alfonso, nie bierze leków...
Nie chcę, żeby mi dyktowano, co mam brać, kiedy i z kim.
Nie życzę sobie.
Pochłonęła cię perwersyjna fascynacja
mafią sprzed wieku!
Antonio, wszyscy mamy swoje perwersje.
Alfonso, perwersji nie należy ukrywać
i zatajać, lecz skonfrontować się z nimi.
Ana Maria Berdugo. Brzmi znajomo?
Udzielił jej ojciec ślubu. Byłem na nim.
Znam ich, odkąd byli dziećmi.
Coś mi o ojcu wyjawiła. Mieliście romans.
Bardzo ojca szanuje. Wiele mi opowiadała.
Dobre rzeczy.
Zerwała z ojcem tylko dlatego, że zastała go w łóżku ze swoją matką.
Alfonso, proszę...
- Lepiej trzymać siurka pod sutanną. - To absurd!
Niech ojciec rozliczy się ze sobą. Może z Bogiem.
Nie ze mną. Nie osądzam, dopóki nie znam faktów.
Zmyślasz historie!
A propos faktów, panno cnotliwa. Złamałaś mi serce.
Zamieniłaś matkę i ojca -
- moich rodziców - na swoich zwyrodniałych przyjaciół.
Do dziś dręczy mnie to, w jakim byłaś szoku, kiedy cię odrzucili.
Skąd ta żółć?!
Myślisz, że ludzi w tej okolicy obchodzi, że gadam do siebie?
Że żyję w innym świecie? Że mam rozrywkę?
Że bawię się w kowbojów i Indian z tymi pseudo-gangsterami?
Że poprawiam sobie nastrój i realizuję fantazje?
Oni mają własne cholerne fantazje, aby jakoś przetrwać dzień!
- Proszę cię... - Pół tej dzielnicy, pół tego narodu
wygląda jak szpital psychiatryczny!
Ale my wciąż trwamy!
I walczymy każdego dnia za swoich!
Uspokój się, proszę!
Wiesz co?
Masz rację.
Jestem w pułapce.
Wracam... do swoich książek.
Wrócę do swoich książek.
Jeśli ich nie spaliłaś. Zrobiłaś to?
Nie spaliłam ich!
- Spaliłaś moje książki? - Nie!
Jeśli je spaliłaś...
O czym ty mówisz?! Alfonso, proszę!
Byłem kimś. Kiedyś byłem kimś.
W innym miejscu, innym czasie...
Byłem gościem.
Też pragnąłem zbawienia, wiecie?
Pragnąłem go. Chciałem tworzyć afirmacje.
Chciałem gniewu. Chciałem... oburzenia.
Prawdziwego oburzenia.
Tego pragnąłem. Gdzie twoje oburzenie?
- Przepraszam... - Gdzie twoje oburzenie?!
Widzisz te dzieci na ulicy, te dziewczynki z Chin?
Nie mają praw człowieka. Rozumiesz?
Wystarczy chwila, by zostały niewolnicami!
Twojego kochasia, Rocco!
W zmowie z jebanym snakeheadem!
Handel ludźmi! Oto pułapka!
Co mam zrobić? Przepraszam!
Wiesz, co trzeba robić w życiu?
Ujawniać prawdę.
To wszystko.
Dokąd idziesz? Alfonso, wróć!
Tak mi przykro.
Możemy się tylko modlić.
Modlić się?!
Wersja polska na zlecenie HBO TRANSPERFECT MEDIA POLAND
Tekst: Jakub Jasieński