ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΡΙΑΛΙΤΙ ΤΟΥ NETFLIX
Μεγάλωσα στη Χάκα.
Έχω παιδικές αναμνήσεις εκεί.
Εκεί που χόρευα.
Εκεί που είχα την αγάπη της οικογένειάς μου.
Όλα αυτά με διαμόρφωσαν.
Άσε με να ανοίξω το παράθυρο να μυρίσω καθαρό αέρα.
Είχα να έρθω στη Χάκα 20 χρόνια.
Ήταν λες και όλα όσα είχα βιώσει δεν είχαν συμβεί.
Ένιωσα όπως όταν ήμουν μικρή κι έφυγα.
Νιώθω σαν παιδί.
Θυμάμαι όταν η μαμά μου με έφερνε σ' αυτούς τους δρόμους.
Μας άρεσε να πηγαίνουμε βόλτα με το αμάξι μετά το σχολείο.
Κοιμόμασταν.
Ήμασταν κουρασμένες μετά το σχολείο.
Το παλιό αμαξάκι της μαμάς μου.
Όσο περνά ο καιρός, νιώθω ότι έχουμε πολλά κοινά.
Η ιστορία της ζωής της, της οικογένειάς της
μοιάζει πολύ με τη δική μου.
Διαφορετικές επιρροές, διαφορετικοί στόχοι, μα παρόμοιοι με πολλούς τρόπους.
Γι' αυτό είχε ενδιαφέρον όταν τη γνώρισα καλύτερα,
να δω τι γυναίκα είναι…
Δεν εννοώ πώς είναι, πώς τη βλέπει ο κόσμος,
τι έχει τώρα ή την οικογένειά μας, μα τι κρύβεται πίσω από αυτό.
Μου ήρθε στον νου ένα τραγούδι.
Το θυμήθηκα.
Ο ύμνος που τραγουδούσαμε στο σχολείο στην Παναγία.
Το πρωινό αστέρι
Βραδινή λάμψη
Ο λόγος που ελπίζουμε
Μαρία της Ναζαρέτ
ΧΑΚΑ, ΙΣΠΑΝΙΑ
Πάει πολύς καιρός.
Από δω πηγαίναμε στο σχολείο,
πηγαίναμε και φεύγαμε απ' το μπαλέτο.
Ελάφια. Να τα δούμε;
Ένα από αυτά που μου λείπουν πιο πολύ στη Χάκα
είναι η φύση.
Όταν πηγαίναμε στο ποτάμι με τη μαμά μου.
Τα απογεύματα κάναμε τα μαθήματά μας στην εξοχή,
τρώγαμε σάντουιτς, μαζεύαμε βατόμουρα για μαρμελάδα.
Πηγαίναμε για γάλα τις Κυριακές για να φτιάξουμε κρέμα κάσταρντ.
Έχει πολλή γύρη.
- Ναι. - Ακόμα το ίδιο.
Θεέ μου.
Πολλά χρόνια κάναμε βόλτες γύρω από το οχυρό.
Είχα να έρθω εννιά χρόνια, μα…
νιώθω σαν να ήταν χθες.
- Έτσι; - Ναι.
Είναι σοκ.
Είχα μια υπέροχη ζωή στη Χάκα.
Με πολλή αγάπη, πολλή φύση.
Κοίτα, τα σπιτάκια που σου άρεσαν. Εκεί πέρα.
Το σπίτι των ονείρων μου.
"Εκεί θα ζήσω όταν μεγαλώσω.
Θα αγοράσω αυτό το σπίτι".
Ναι, ονειρευόσουν αυτό το σπίτι.
Κοίτα τα ελάφια.
- Τα τρομάξαμε και έφυγαν. - Ελαφάκια.
- Πάμε για φαγητό; - Ναι.
- Πεινάω. - Τέλεια.
Χεορχίνα!
Πανέμορφη!
Όλοι έβγαλαν το κινητό τους.
Δεν πίστευα ότι θα προκαλούσα τέτοια αναστάτωση.
Δεν το καταλαβαίνω,
γιατί νιώθω ότι είμαι η ίδια.
- Σε ξέρω από μικρή. - Ναι.
Είναι οι ίδιοι άνθρωποι.
Είμαι ο ίδιος άνθρωπος.
Με εξέπληξε.
Έχει αλλάξει πολύ, έτσι;
- Θυμάσαι πόσα παιχνίδια αγοράσαμε εδώ; - Ναι.
- Ντιέγο! - Πώς είσαι;
- Τέλεια. - Ωραία.
Ήταν στην τάξη μου.
Κι ο Μάριο ήταν στην τάξη σου.
- Πού είναι; - Εκεί.
- Γεια σου, Μάριο. - Πώς είσαι;
- Είναι ακόμη μαγαζί με παιχνίδια; - Όχι.
- Χάρηκα που σε είδα. - Κι εγώ.
- Να προσέχετε. - Αντίο.
Θα αγοράσω λαχείο. Αγόραζα από δω.
Μ' αρέσει να παίρνω λαχείο, γιατί κάποια μέρα θα κερδίσω.
Θα με φωτογραφίζεις όλη μέρα;
Δεν πίστευα ότι θα ήταν παπαράτσι στη Χάκα.
Φοβερό.
Δεν πουλάνε πια καραμέλες εδώ.
Ναι, το έχουν αλλάξει.
Έχει καραμέλες, έτσι;
Γεια σας.
- Τόσες αναμνήσεις. - Από δω αγοράζαμε καραμέλες μικρές.
- Σωστά. - Θα πάρω μερικές.
Και πέντε ή δέκα σεντ να είχα, ερχόμουν.
Πέντε λεπτά; Gummy bear. Μόνο για μένα.
Αγοράζαμε τσίχλα με πέντε σεντ.
Θα πάρω τα πάντα για τα γενέθλια των μωρών.
Νιώθω πάλι κοριτσάκι.
Θέλω να πάρω ό,τι βλέπω.
Ακόμα δεν μπορώ να σταματήσω να τρώω γλυκά.
Δεν θα σταματήσω ποτέ.
Παλιά ήμουν πιο εθισμένη στα γλυκά.
Μικρή έκανα σαν τρελή για γλυκά.
Όσο περνά ο καιρός, τρώω όλο και λιγότερα.
Γιατί, ξέρετε…
Αρχίζει να φαίνεται. Μεγάλωσα.
Και στα μωρά μου αρέσουν τα γλυκά.
Πόσο;
Είναι 95 ευρώ, παρακαλώ.
Αυτά για σένα.
Γεια.
Χεορχίνα, χαίρεσαι που γύρισες;
Πολύ.
Μαμά, η Χάκα τρελάθηκε.
Οι ντόπιοι έχουν σαλτάρει.
ΡΟΤΙΣΕΡΙ ΜΠΙΑΡΙΤΖ
Γεια σας.
- Πώς είστε; - Πολύ καλά.
- Ναι. - Ωραία.
- Δεν έχει αλλάξει, όπως βλέπετε. - Ναι.
Για μένα, το εστιατόριο Μπιαρίτζ
είναι ένα μέρος όπου δεν είχαμε τα χρήματα να πάμε όταν ήμασταν παιδιά.
Ονειρευόμουν να φάω εκεί.
Τόσες αναμνήσεις.
Πεθαίνω να καθίσω.
Κάνει ζέστη.
Ήταν πολύ συγκινητικό
που ήρθα πάλι στη Χάκα κι έφαγα σε αυτό το εστιατόριο.
Ένας τρόπος να πεις "Η ζωή αλλάζει".
Θυμάσαι που δεν ερχόμασταν εδώ όταν ήμασταν παιδιά;
Θυμάμαι.
Εγώ είχα έρθει μερικές φορές εδώ με το μπαλέτο.
- Κι εγώ. - Ίσως στο τέλος του εξαμήνου.
Μα αυτό ήταν ένα πολύ καλό εστιατόριο.
- Ναι. - Και δεν μπορούσαμε να έρθουμε.
Κοιτούσα από το παράθυρο,
και να που σήμερα απολαμβάνω το φαγητό με την αδερφή μου.
Πολύ χαρούμενη.
Ξέρεις,
τώρα πηγαίνω στα καλύτερα εστιατόρια,
και μου λείπει τότε που ήμασταν παιδιά κι η μαμά μάς πήγαινε για σάντουιτς.
Κάναμε υπέροχα πικ νικ.
Θυμάμαι ότι ήμουν τεμπέλα.
Ήμουν μικρή και η μαμά μάς πήγαινε στην εξοχή…
Ναι.
Θα ήθελα να καλούσα τη μαμά και τον μπαμπά.
Όταν πέθανε εκείνος,
πρόσεξα μια αλλαγή στη ζωή και στη δουλειά μου.
Ξέρω ότι είναι αυτός. Είναι το φως.
Τη μέρα που έμαθα ότι πέθανε ο μπαμπάς μου,
υπέγραφα το πρώτο συμβόλαιο για δουλειά.
Ένα συμβόλαιο μόδας.
Λοιπόν,
είχα κανονίσει για τα γενέθλιά μου.
Πέρασα τη μέρα στο Τορίνο με τα παιδιά, τη μαμά, την αδερφή μου.
Ο Κρις είχε παιχνίδι.
Έπρεπε να πάω στην Αργεντινή για την κηδεία του.
Ήταν πολύ περίεργα γενέθλια.
Δεν θα το φανταζόμουν ποτέ.
Ξέρω ότι έγινε τότε, επειδή ο μπαμπάς μου ήθελε να είναι εκεί,
έτσι ή αλλιώς, στα γενέθλιά μου.
Ήταν πολύ καιρό στο νοσοκομείο.
Αλλά ελπίζω ότι…
Νιώθω την παρουσία του. Ξέρω ότι είναι μαζί μου.
Του μιλάω πολύ. Προσεύχομαι σε αυτόν.
Νιώθω πάντα ότι είναι μαζί μου, όπως όταν ήμουν μικρή.
Αν και δεν περάσαμε πολύ χρόνο μαζί,
όσο θα θέλαμε και οι δύο,
ήταν πάντα μαζί μου.
Ήμουν το μωρό του.
Δεν ήμουν η αγαπημένη του, γιατί οι γονείς δεν ξεχωρίζουν τα παιδιά.
Ξέρω ότι δεν το έκανε, αλλά έμοιαζαν πολύ οι χαρακτήρες μας.
Ναι.
Νόμιζα πως όταν ξαναρχόμουν στη Χάκα,
θα χαιρόμουν πιο πολύ, αλλά είμαι λυπημένη.
Η καλύτερη ανάμνησή μας…
- Το μπαλέτο για μένα. - …είναι η ακαδημία χορού.
- Η ακαδημία χορού. - Το σχολείο.
Για μένα όχι.
Όταν πηγαίναμε στις 9:15 π.μ.
κι έρχονταν να με πάρουν οι καλόγριες.
Έκανες φασαρία όταν πήγαινες στο σχολείο.
Έχανα πάντα την πρώτη ώρα γιατί έκλαιγα πολύ.
- Ήσουν μες στο δράμα. - "Μαμά, μη με εγκαταλείπεις!"
Μισούσα το σχολείο.
Φοβόμουν τις καλόγριες και ήταν οι δασκάλες μας.
Ένιωθα μοναξιά στο σχολείο.
Η μαμά μου νόμιζε ότι ήμουν αυτιστική,
γιατί μου άρεσε πολύ να είμαι μόνη στον κόσμο μου, οπότε με έγραψε μπαλέτο.
Οι δασκάλες είπαν "Όχι, δεν είναι αυτιστική".
Στο πάρκο ή στο σχολείο, δεν ταίριαζα με τους συμμαθητές μου.
Μπορεί απλώς να μην τα πήγαινα καλά μαζί τους.
Στη Χάκα
και σε αυτό που είμαστε χάρη…
- Στη ζωή μας εδώ. - …στα παιδικά μας χρόνια.
Δίναμε δύναμη η μια στην άλλη.
ΙΒΑΝΑ ΡΟΝΤΡΙΓΚΕΣ ΑΔΕΡΦΗ ΧΕΟΡΧΙΝΑ
Οι δυο μας.
Ναι.
Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή χωρίς την αδερφή μου.
Οι αντιξοότητες και οι εμπειρίες μάς έφεραν πιο κοντά.
Προστατεύουμε η μια την άλλη
γιατί περάσαμε δύσκολες στιγμές.
ΣΟΥΖΑΝΑ ΑΡΑ ΜΑΡΑΚΟ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΧΟΡΟΥ
Διατάσεις. Ακούμε τη μουσική.
Το χέρι στη δεύτερη…
Δύο, τρία, τέσσερα…
Συγκρατημένα. Πέντε, έξι…
Τεντωμένα και κλείνουμε. Συγκρατημένα.
Πώς είσαι, Σουζάνα;
- Πώς είσαι; - Τέλεια.
- Πάει πολύς καιρός. - Ναι.
Ήμουν η δασκάλα μπαλέτου της Χεορχίνα…
ΣΟΥΖΑΝΑ ΑΡΑ ΔΑΣΚΑΛΑ ΧΟΡΟΥ
…από τότε που ήταν τριών, τεσσάρων μέχρι τα 16 της που έφυγε.
Θυμάσαι όταν ήσουν μικρή
που κάναμε κάτι σαν τη Λίμνη των Κύκνων και ντυνόμασταν κύκνοι;
Η πρώτη μου παράσταση.
Θυμάμαι καθαρά ότι ήμασταν σε ημικύκλιο κι ο λαιμός σου ήταν έτσι.
Ήταν πανέμορφη.
Είχε τεντωμένο λαιμό.
Είπα "Κοίτα αυτό το παιδί.
Είναι τεσσάρων ή πέντε ετών
και στέκεται εκεί σαν…
Είναι σαν πρίμα μπαλαρίνα".
Μας εμφύσησες πειθαρχία,
θυσία,
δουλειά, αφοσίωση, συντροφικότητα…
Ήμασταν οικογένεια.
Δεν ήταν μόνο ο χορός. Ήταν…
Ήταν δεύτερο σπίτι, η οικογένειά μου, το κίνητρό μου.
- Πέρασες πολλές ώρες εδώ. - Ναι.
Ακόμα κι όταν δεν είχες μάθημα.
- Ναι. - Έμενες εδώ.
Προσαρμόστηκες σε ό,τι γινόταν και βοηθούσες με τα παιδιά.
Θυμάμαι μια κουβέντα μας.
Νομίζω ότι ήσουν 14 ή 15.
Είπα "Χεορχίνα, θες να χορέψεις;"
Είπες "Σκέφτομαι χορεύτρια ή μοντέλο".
Όταν είσαι νέα, σκέφτεσαι
"Θα πάω στη Μαδρίτη, θα γίνω μοντέλο και θα βγάλω τα προς το ζην".
Δεν είναι έτσι η ζωή.
Η ζωή σου άλλαξε πολύ.
- Πάρα πολύ. - Χαίρομαι πολύ για σένα.
Βλέπω ότι εκπληρώνει τα όνειρά της.
Ήξερα ότι το μέλλον μου…
Ότι θα είχα καλή μοίρα.
Ήξερα ότι θα είχα καλό μέλλον.
Είχα την αίσθηση ότι θα είχα οικογένεια και έχω.
Ότι θα γινόμουν νέα μαμά.
Φαίνεται σίγουρη.
Φαίνεται γεμάτη.
Έχει τη ζωή που ήθελε να έχει.
Έχει μεγάλη αυτοπεποίθηση.
Κοίτα ποια είναι εδώ.
Κυρία Σάρα.
- Σάρα Λόρες. - Εσύ μοιάζεις περισσότερο με χορεύτρια.
Χαίρομαι που τη βλέπω με ρούχα μπαλέτου.
Τη θυμάμαι στο σπίτι, στο σαλόνι,
να κουνιέται, να κάνει διατάσεις.
Ήρθες για επίσκεψη.
Χορεύεις ακόμα, έτσι;
- Ναι, φυσικά. - Τυχερή.
Είμαι μπαλαρίνα. Δουλεύω στην Εθνική Εταιρεία Χορού.
Δεν έχω κάνει κάτι άλλο στη ζωή μου εκτός από χορό.
- Θα χορέψεις; - Φυσικά.
- Ό,τι θέλεις. - Εντάξει.
Αλλά ας ζεσταθούμε πρώτα. Είμαι σφιγμένη.
Θυμάσαι τότε στο σουπερμάρκετ που έλεγα πόσο χάλια είναι τα μαλλιά μου;
Είχες βαρεθεί και χτύπησες έναν άντρα στον ώμο
κι είπες "Νομίζετε ότι τα μαλλιά της φίλης μου είναι χάλια;"
Κι αυτός είπε "Φυσικά και όχι.
Δεν μου πέρασε απ' το μυαλό".
Κι είπες "Βλέπεις; Άσε με ήσυχη".
Η Χεορχίνα είναι όπως ήταν μικρή.
Πολύ σκανταλιάρα,
πολύ ευχάριστη.
Πολύ στοργική.
Ήταν γεμάτη ζωή.
Χόρευες συνέχεια. Εδώ, στο σπίτι.
Ήσουν όλη μέρα στο σαλόνι.
Θυμάσαι;
Κάποια στιγμή είχα εμμονή με το μπαλέτο.
Ποτέ δεν ένιωσα ότι ήμουν αρκετά καλή για να το συνεχίσω. Αλλιώς, θα το έκανα.
Θα συνέχιζα να χορεύω.
Είχε μυαλό, δούλεψε σκληρά και ήταν πεισματάρα.
Κι αυτό είναι σημαντικό.
Και οικονομικά, ήταν
μεγάλο το κόστος.
Μεγαλώνεις, καινούρια παπούτσια, ανταγωνισμός…
Δεν είχα λεφτά.
Το να κάνεις, λοιπόν, μισά πράγματα… Είπα "Είναι ανούσιο".
Ο χορός είναι πειθαρχία, θυσία,
σκληρή δουλειά, φιλία, συντροφικότητα.
Πρέπει να πω πως ένιωθα ότι μου έλειπαν πολλά πράγματα.
Πολλές φορές ένιωθα μεγάλη μοναξιά.
Όλα αυτά με διαμόρφωσαν ως άνθρωπο.
Τώρα νιώθω ότι είμαι αυτή που είμαι χάρη στον χορό και την παιδική μου ηλικία.
Το σώμα της θυμάται.
Το έχει μέσα της.
Όλα όσα έμαθε όταν ήταν μικρή.
Βλέπεις να παίρνει πάλι την έκφραση που είχε όταν ήταν παιδί.
Όταν ήταν μικρή και χόρευε με τέτοιο συναίσθημα
και απόλυτη συγκέντρωση.
Γεια σου.
Πώς είσαι;
Πάει πολύς καιρός.
Η δεύτερη μητέρα μου.
Όπως είπε η Χίο, είμαι η δεύτερη μαμά της.
ΑΝΑ ΑΡΑ ΜΗΤΕΡΑ ΣΑΡΑ
Περνούσε πολύ χρόνο στο σπίτι μου και ζήσαμε μερικές υπέροχες στιγμές.
- Πώς είσαι; - Τέλεια.
- Έχω κάτι για σένα. - Ναι;
Κοίτα.
Φοβερό.
- Εδώ δες. - Κοίτα.
- Ήσουν πολύ μικρή. - Πω πω.
- Κοίτα. Θυμάσαι; - Ναι.
- Διακοπές στην παραλία. - Υπέροχες αναμνήσεις.
Κοίτα…
- Κοίτα πόσο μικρή ήσουν εκεί. - Ναι.
Γύρισα στη Χάκα και δεν έχει αλλάξει τίποτα.
Είναι παράξενο συναίσθημα. Πήγα στο οχυρό
και ήταν σαν να μην είχε συμβεί τίποτα απ' όσα έχουν συμβεί.
ΓΚΡΑΟΥΣ, ΙΣΠΑΝΙΑ
Όταν ήμουν 18 χρονών, ήθελα να ζήσω στη Μαδρίτη.
Δεν είχα χρήματα.
Οπότε, δεν θα έμενα στο σπίτι να κλαίω τη μοίρα μου.
Έκλεισα συνέντευξη για μια δουλειά
σε μια πόλη δύο ώρες από τη Χάκα.
Έφτασα σε μια πόλη με 200 κατοίκους.
Ήταν ένας μακρύς δρόμος προς το ξενοδοχείο όπου με περίμεναν για τη συνέντευξη.
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ LLEIDA - ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ
Εκεί έμενα.
- Στην αριστερή πλευρά. Το θυμάμαι. - Ναι.
Περνούσαν φορτηγά, οι άνθρωποι πήγαιναν για δουλειά.
Ήμουν μόνη μου.
Πάντα ήσουν πολύ γενναία. Από μικρή.
Πάντα φοβόμουν τη νύχτα να γυρίσω μόνη στο σπίτι, γιατί δεν ήταν κανείς.
Αν γύριζα σπίτι, καλώς. Αν όχι, ποιος θα το μάθαινε;
Οπότε κάθε βράδυ, τηλεφωνούσα στη μητέρα ή την αδερφή μου.
Αν δεν ξυπνούσαν, έπαιρνα τηλέφωνο μέχρι να το σηκώσουν.
Μου κρατούσαν παρέα.
- Το μπαρ είναι το ίδιο. - Είναι κλειστό.
Ναι.
Είναι το ίδιο.
Τι κρίμα.
Η ιδιοκτήτρια δεν έχει αλλάξει καθόλου.
- Κυρία Κονσουέλο. - Χεορχίνα.
Δεν περίμενα να σας δω.
Μου είπαν ότι ήσουν εδώ στο Γκράους.
- Δεν έχετε αλλάξει καθόλου. - Είσαι εκθαμβωτική.
Θες να μπεις; Έχω τα κλειδιά.
Έκλεισε λόγω COVID.
Τι κρίμα. Ανοίγουμε την Πέμπτη.
- Τέλεια. - Είστε μια κούκλα.
Κοίτα να δεις.
Είστε πανέμορφες κι οι δύο.
- Ναι. - Αλήθεια.
Ήσασταν δικοί μας άνθρωποι.
Το ξέρω.
Μου διδάξατε πολλά κι έμαθα πολλά από εσάς.
Δεν χρειαζόταν. Είσαι τόσο έξυπνη.
Τα έπαιρνες γρήγορα. Δεν χρειαζόταν να σου μάθω κάτι.
Ήθελα πολύ να δουλέψω.
Μια φορά που πήγα στη Μαδρίτη,
πήγα στο Gucci για να τη χαιρετήσω.
Είχαμε πολύ ωραίες αναμνήσεις από εκείνη.
Δεν θέλαμε να τις χάσουμε.
Ήσασταν παντού.
Δεν το πίστευα πώς πηγαίνατε κάπου πριν από μένα.
Έκανα κάτι και σας έβλεπα από μακριά να επιβλέπετε κάποιον,
έπειτα γύριζα και σας έβλεπα εκεί. "Από πού ήρθε;"
Θυμάμαι ότι είχα έρθει για την εποχή της τρούφας.
Θα δεχόμασταν πλήθος κόσμου.
Κυνηγούς, σκιέρ.
Όσους πήγαιναν στο Μπακέιρα Μπερέτ.
Μάλιστα, μια γυναίκα που πήγαινε για σκι με τον σύζυγό της
με είδε να δουλεύω εδώ,
και μετά αποφάσισα να μετακομίσω στη Μαδρίτη.
Αυτή η κυρία με είδε να δουλεύω τόσο καλά,
που είπε "Έλα μαζί μου στη Μαδρίτη".
Δεν εκπλήσσομαι, γιατί αξίζεις το βάρος σου σε χρυσό.
Δεν το σκέφτηκα πολύ.
Πήρα λεωφορείο…
Λοιπόν…
πήρα οκτώ λεωφορεία να πάω στη Μαδρίτη.
Ήμουν τελείως χαμένη στον σταθμό Λεωφόρος Αμέρικα.
Έφευγα, ξαναγύριζα, έκλαιγα.
Ρωτούσα κάποιον περαστικό "Από δω είναι;" "Ναι, συνέχισε ευθεία".
Άφησα το βιογραφικό μου στη Λα Καστεγιάνα.
Στην Inditex.
Γύρισα στη λεωφόρο Αμέρικα.
Κοιμήθηκα στο λεωφορείο.
Έφτασα Κυριακή στις εννιά το πρωί.
Πήγα σπίτι, έκανα ντους.
Έπρεπε να πιάσω δουλειά στις δώδεκα.
Ήμουν τρισευτυχισμένη.
Πήρα την αδερφή μου. "Έχω καλό προαίσθημα.
Ξέρω ότι θα μου τηλεφωνήσουν".
Ξέρετε τι έμαθα; Κάν' το σωστά την πρώτη φορά.
Κάν' το σωστά την πρώτη φορά και δεν θα το ξανακάνεις.
Έτσι, είναι πιο εύκολο και πιο γρήγορο.
- Είναι αλήθεια. - Ή κάν' το σωστά ή μην το κάνεις.
Όχι μισές δουλειές γιατί παίρνει πιο πολύ χρόνο.
Ο Κριστιάνο Ρονάλντο είναι πολύ τυχερός.
Επαναλαμβάνω, ήταν πολύ τυχερός
που τράβηξε την προσοχή της Χεορχίνα.
Είναι πολύ ωραίο που ανοίξαμε τις πόρτες του ξενοδοχείου για σένα,
αν κι είμαστε κλειστά σήμερα.
Είναι μεγάλη μου χαρά.
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ LLEIDA
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ
- Χαίρετε. - Γεια σας.
Περπατούσα μόνη μου εδώ.
Κάθε βράδυ στις 2:00 π.μ.
ή στις 5:30 π.μ. που άνοιγε το ξενοδοχείο.
Περνούσαν τα φορτηγά.
Κοίτα, να ο χασάπης.
Αγόραζα λονγκανίθας.
Ήταν πολύ καλά.
Αυτός ήταν ο χασάπης μου.
Καλημέρα.
Καλώς ορίσατε.
Ευχαριστούμε.
Θυμάμαι ότι έκανα τα ψώνια μου πρωί και βράδυ.
Με κάνατε χαρούμενη και μου κρατούσατε παρέα. Καθόμουν μια ώρα.
Παρακολουθούσα τις γριούλες να ψωνίζουν. Δεν είχα φίλους εδώ.
Θυμάμαι τη σεκαγιόνα.
Μου κάνατε μάθημα. "Αυτό είναι σεκαγιόνα, αυτό λονγκανίθας,
αυτό φουέτ".
- Έχουμε, αν… - Να δοκιμάσετε, αν θέλετε.
- Ναι; - Εντάξει.
Είναι πολύ καλά.
- Ποιο είναι σεκαγιόνα; - Αυτό εδώ.
- Αυτό; - Ναι.
Αυτό έχει τη λευκή.
- Μπορείς να το φας και χωρίς. - Μου άρεσε χωρίς.
Χωρίς τη λευκή. Ναι, το θυμάμαι.
Είναι τέλειο.
- Μακράν το καλύτερο… - Μου τρέχουν τα σάλια.
Να φτιάξετε σάντουιτς για τα παιδιά.
- Τους αρέσουν τα αλλαντικά. - Φυσικά.
- Μάλιστα. - Είναι πολύ ισπανικά.
Είναι αλήθεια.
Πάντα λάτρευες τα αλλαντικά.
Χάρη στον μπαμπά. Μου αγόραζε πολλά.
Έχω πολύ γρήγορο μεταβολισμό
κι ελπίζω, χτύπα ξύλο, να μην αλλάξει.
Λατρεύω να τρώω και μ' αρέσει το φαγητό.
Είναι κάτι που με κάνει να συνδέομαι με τους άλλους.
- Θέλω σεκαγιόνα χωρίς μούχλα. - Όλα τα σεκαγιόνα;
Λοιπόν, ας κάνουμε το εξής.
Αυτά για την Ιταλία, αυτά για την Ισπανία.
Άλλα δύο.
- Και για τη Σόφι. Άλλα τέσσερα εδώ. - Άλλα τέσσερα.
ΙΤΑΛΙΑ - ΜΑΔΡΙΤΗ
Να βγάλουμε μια φωτογραφία μαζί;
Να, αμέ.
Το έχω συνηθίσει τώρα
και προσπαθώ να βρίσκω ήσυχα μέρη όπου νιώθω άνετα.
Χωρίς να έχω πολύ κόσμο γύρω μου.
Αποφεύγω τα πολυσύχναστα μέρη.
Γεια σου, κοπελιά.
- Ένα αυτόγραφο, Χίο; - Ναι, πού;
Στο κράνος μου;
Καταλαβαίνω όσους θέλουν να έρθουν κοντά,
να με γνωρίσουν και να πουν "Σ' αγαπώ, Χεορχίνα".
"Χεορχίνα, βγάλε μια φωτογραφία μαζί μου".
Το καταλαβαίνω.
Μερικές φορές, δεν έχεις διάθεση
να σε φωτογραφίσουν ή δεν νιώθεις και στα καλύτερά σου.
Γεια σου, αγάπη μου.
Κοίτα.
Αγοράζω λονγκανίθας στο Γκράους.
Στην πόλη όπου δούλευα. Πήγα κι είδα το αφεντικό μου, την κα Κονσουέλο.
Πηγαίνουμε στην εκκλησία.
Σε ακολουθούν όλοι.
Τι;
Σε ακολουθούν όλοι.
Είμαι σαν πρόεδρος.
Τα δίδυμα έχουν μείνει.
Λένε "Αυτό γίνεται μόνο με τον πρόεδρο".
Φυσικά.
Δεν με θεωρώ διασημότητα.
Ξέρω πως όταν βγαίνω,
ο κόσμος με κάνει να νιώθω διάσημη.
Εντάξει, αγάπη μου. Έχεις φάει;
Όχι, τώρα θα φάω.
Θα φας στο σπίτι;
Κοίτα.
- Μόνος μου. - Ωραία.
Στο στοιχείο σου.
- Φυσικά. - Μια χαρά.
- Τι θα φας; - Εντάξει, αγάπη μου.
Το κοτόπουλο που σ' αρέσει.
Ζηλεύω πολύ.
Νόστιμο.
Ο Κριστιάνο είναι υπέροχος.
Είναι ένας κανονικός άνθρωπος.
Πιο κανονικός
απ' τους κανονικούς.
Απίστευτο.
- Εντάξει, αγάπη μου. - Εντάξει.
- Φιλιά. Τα λέμε σύντομα. - Γεια σου.
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΛΑ ΠΕΝΙΑ
- Γεια σας. - Γεια σας.
- Πώς είστε; - Πολύ καλά.
- Είσαι πανέμορφη. - Ευχαριστώ.
Δεν είχα φίλους στο Γκράους
και ήμουν σπίτι από τις πέντε ως τις οκτώ.
Ένιωθα μεγάλη μοναξιά.
"Τι να κάνω στο Γκράους; Εντάξει, θα πάω στην εκκλησία".
Πήγαινα και άκουγα τις καλόγριες να λένε το ροζάριο,
το Πάτερ Ημών, και μετά άρχιζε η λειτουργία.
Στα ρεπό, πήγαινα στο παρεκκλήσι.
Στη βασιλική.
Να πάω λουλούδια στην Παρθένο.
Η βασιλική έχει δύναμη…
ισχύ.
Είμαι πολύ θρήσκα.
Πάντα ένιωθα την προστασία του Θεού.
Ο Θεός ήταν πάντα πηγή έμπνευσης και δύναμης για να αγωνίζομαι,
να ξέρω τι ήταν το καλύτερο για μένα.
Προσευχόμουν στον Θεό "Βοήθησέ με.
Καθοδήγησέ με και πήγαινέ με στο πεπρωμένο μου".
Είχα πάει στο Γκράους,
ξέροντας πως όταν η αδερφή μου θα τελείωνε τις σπουδές της,
θα πηγαίναμε μαζί στη Μαδρίτη.
Κι αυτό κάναμε.
Δόξα τω Θεώ, μου τηλεφώνησαν τέσσερις μέρες αφού άφησα το βιογραφικό.
Τελείωσε τις εξετάσεις της κι εγώ πήγα στη Μαδρίτη έναν μήνα πριν έρθει.
ΜΑΔΡΙΤΗ, ΙΣΠΑΝΙΑ
Όταν πρωτοπήγα στη Μαδρίτη, ήταν απαίσια.
Έψαχνα ένα φτηνό διαμέρισμα.
Τριακόσια ευρώ.
Κατέληξα σε διαμέρισμα στη λεωφόρο Αμέρικα.
Αργότερα έμαθα ότι ήταν αποθήκη.
Πάγος τον χειμώνα και καζάνι το καλοκαίρι.
Είχα μια γειτόνισσα, την κυρία Κάρμεν.
Τη μέρα δούλευα στο Massimo Dutti,
πέντε ώρες με τις δημόσιες συγκοινωνίες, επειδή έμενα πολύ μακριά.
Καμιά φορά τις Παρασκευές
και μερικά Σάββατα, σέρβιρα ποτά
σε ένα μικρό μπαρ.
Θυμάμαι που γύρισα σπίτι μια Κυριακή.
Δούλευα βράδια.
Από Πέμπτη πρωί, Πέμπτη βράδυ, Παρασκευή πρωί, Παρασκευή βράδυ,
Σάββατο πρωί, Σάββατο βράδυ.
Κι όλη μέρα την Κυριακή στο Massimo Dutti.
Γύριζα σπίτι κλαίγοντας, με ζαλάδα.
Χτύπησα την πόρτα της κι είπα "Σε παρακαλώ, Κάρμεν, είμαι γειτόνισσα.
Θα μου φτιάξεις λίγο ρύζι κι ένα τηγανητό αυγό;"
Είπε "Φυσικά".
Από τότε,
ήταν πολύ σημαντική για μένα.
Ήταν πολύ καλή μαζί μου.
Όταν είσαι καλός άνθρωπος,
η ζωή σού επιτρέπει να γνωρίσεις κι άλλους καλούς ανθρώπους.
Γι' αυτό δεν ξεχνάω από πού ήρθα και προσπαθώ να βοηθάω άλλους όταν μπορώ.
ΜΑΔΡΙΤΗ, ΙΣΠΑΝΙΑ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ
Γεια σου.
Πώς είσαι;
Τυλίγω τα δώρα των παιδιών.
Είναι ενθουσιασμένα. Τους το είπαμε χθες.
Τους είπατε ότι θα έρθω;
- Πώς είναι; - Είναι ενθουσιασμένα. Πολύ ενθουσιασμένα.
Πάω στη Νουέβο Φουτούρο.
Είναι μια οργάνωση για παιδιά
που προέρχονται από διαλυμένα σπίτια και τα έχει αναλάβει το κράτος.
- Τα βαφτιστήρια μου. - Αν θες βοήθεια, πες μου.
- Δεν χρειάζεται. Μπορώ. - Τέλεια, Χεορχίνα, ευχαριστώ.
- Εντάξει, γεια. - Γεια.
ΜΠΡΙΤΑΝΙ
Αγάπη μου, πάω στο διαμέρισμα της Νουέβο Φουτούρο.
Μπορείς να είσαι έτοιμος σε 20 με 30 λεπτά;
Θα τους κάνουμε έκπληξη με ένα τηλεφώνημά σου.
Η ομάδα μού είπε ότι έχουν κατενθουσιαστεί.
Φιλιά.
Τα λέμε μετά.
Όποτε πάω, λένε "Πότε θα έρθει ο Κριστιάνο;"
Όλα τα παιδιά έχουν πολλές αφίσες του. Θέλουν να γίνουν ποδοσφαιριστές σαν αυτόν.
Λατρεύουν τα παπούτσια του Κρις, τον ίδιο.
Πάντα ρωτάνε πότε θα έρθει.
Πάντα λέω "Την επόμενη φορά".
Ένιωθα άσχημα.
Μετά σκέφτηκα ότι με τη σημερινή τεχνολογία,
τι καλύτερος τρόπος να τον δουν απ' τη βιντεοκλήση;
Γεια σας.
- Γεια σου! - Γεια.
Πώς είσαι; Μεγάλωσες.
Πόσων χρονών ήταν όταν πρωτοήρθα;
Τριών. Σωστά, Άντζι;
- Τριών; - Πόσων χρονών ήσουν;
- Είναι έξι ή επτά; - Έξι.
Έξι.
Έγινες μεγάλο κορίτσι.
- Χρησιμοποίησες τα παιχνίδια; - Ναι.
Και τα αρώματα;
- Κι αυτά. - Κι αυτά;
Ας δούμε τα υπέροχα αδέρφια.
- Φοβερό. - Ο Κριστιάνο.
- Ναι. - Και ο Μέσι.
Κοίτα.
- Υπέροχο. - Κοίτα τι έφτιαξα.
Μόνος σου το έφτιαξες;
- Αλήθεια; - Κοίτα, είναι η μητέρα μου.
Είναι πολύ όμορφη.
Ήμουν περίεργη να δω το διαμέρισμα.
Πώς είναι ένα διαμέρισμα για παιδιά τα οποία φροντίζει το κράτος
και η οργάνωση;
Με καλωσόρισαν θερμά, μου έδειξαν τα δωμάτιά τους.
Μου είπαν τις ιστορίες τους.
Να δούμε. Είναι αληθινό διαμάντι;
Όχι.
Την επόμενη φορά, σου υπόσχομαι ότι θα σου φέρω
τα περιδέραια που πάνε με τα παπούτσια της πριγκίπισσας που πήρα στα κορίτσια.
Εντάξει;
Έχεις κόρες;
- Ναι, έχω δύο κορίτσια και δύο αγόρια. - Πώς τους λένε;
Η μικρότερη είναι η Αλάνα.
Η Εύα είναι η μεγαλύτερη.
Ο Ματέο, ο μεσαίος, και ο Κρις, ο μεγαλύτερος.
- Κρις; - Κριστιάνο, όπως ο μπαμπάς του.
ΜΠΡΙΤΑΝΙ
Είναι από τα μεγαλύτερα κορίτσια.
Μαρτίνα, Μίριαμ.
- Εσύ δεν είσαι εδώ πια; - Όχι.
Είσαι στο διαμέρισμα των ενηλίκων; Τέλεια. Κοντά στο Βέντας, έτσι;
Εγώ έμενα στην άλλη πλευρά. Κοντά στην Γκινταλέρα.
- Καμιά φορά περπατούσα κι άλλες μέρες… - Τι δουλειά έκανες;
Δούλευα σε κατάστημα ρούχων.
- Ποιο; - Gucci.
Δεν είναι μόνο τα δώρα, να αγοράζεις πράγματα,
οι δωρεές χρημάτων. Όχι.
Πρέπει να πας, να αφιερώσεις χρόνο,
να τους κάνεις να νιώσουν ασφαλείς,
ότι δεν είναι μόνοι.
- Πού είναι τα άλλα παιδιά; - Εκεί έξω.
Πάμε, παιδιά.
Το καθένα γράφει όνομα.
Αυτό για την Μπρίτανι.
Μου αγόρασε Nike!
- Αυτό είναι από όλους. - Αλήθεια;
Διάβασε πρώτα αυτό. Αυτό εδώ.
- Αυτό; - Αυτό.
Να δούμε. Αυτό.
"Χεορχίνα, έχεις μεγάλη καρδιά".
Ορίστε, διάβασε.
Διάβασέ το μου.
"Χεορχίνα, έχεις μεγάλη καρδιά.
Μακάρι να υπήρχαν κι άλλοι σαν εσένα στον κόσμο.
Είσαι ευγενική, ειλικρινής και καταπληκτική μαμά.
Ελπίζω να μη με ξεχάσεις ποτέ".
Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ.
Λοιπόν.
Συγκινούμαι όταν τα βλέπω.
Συγκινούμαι όταν τα σκέφτομαι.
Είναι υπέροχα παιδιά.
Και ευγνώμονα.
Με εκπλήσσει που τους δίνεις λίγα
και λένε υπέροχα πράγματα,
περισσότερα απ' όσα θα έλεγε ποτέ ένας ενήλικος ή κάποιος ευκατάστατος.
Καταλαβαίνετε;
Κέβιν, διάβασε το δικό σου.
"Σ' αγαπώ, Χεορχίνα.
Κέβιν.
Σ' αγαπώ, Χεορχίνα.
Πες το στον Κριστιάνο Ρονάλντο. Σ' αγαπάω πολύ, Χεορχίνα.
Κι ευχαριστώ για τα παπούτσια, Χεορχίνα.
Ξέρεις ότι σ' αγαπώ πολύ.
Δεν σου το είπα ποτέ, Χεορχίνα.
Σ' αγαπώ πολύ".
Μου το έχεις πει.
Πάντα μου το λες όταν σε βλέπω.
Σας έχω άλλη μια έκπληξη που σας ετοίμασα με πολλή αγάπη.
Γεια.
- Γεια σας. - Γεια σου. Φοβερό, ο Κριστιάνο!
Πώς είστε;
- Γεια σου. - Κέβιν.
- Όλα καλά; - Ναι, όλα καλά.
Παιδιά, απλώς ήθελα να πω ένα γεια και να σας στείλω μια αγκαλιά.
Μια μέρα θα έρθω με τη Χίο να σας δω. Θα το ήθελα πολύ.
Τέλεια!
Να διαβάζετε πολύ και να κάνετε πάντα το σωστό, εντάξει;
Εντάξει.
Ένα φιλί για όλους και τα λέμε σύντομα. Εντάξει;
- Εντάξει. - Ευχαριστούμε.
- Φιλιά.
- Αντίο. - Γεια.
Ένα φιλί.
- Αγάπη μου, θα σε πάρω μετά. - Εντάξει. Γεια.
Έπαθαν σοκ.
Ήταν αστείο
όταν ο Κριστιάνο είπε "Αγάπη μου, θα σε πάρω μετά".
Είπαν όλοι "Ω!"
- Σας άρεσε η έκπληξη; - Θεέ μου, τι έκπληξη.
Δεν το περιμένατε, έτσι;
Δεν το περιμένατε αυτό.
Κέβιν.
Φυσικά, είναι ο αγαπημένος σου παίκτης.
- Είναι ο αγαπημένος σου παίκτης; - Ναι.
Τέλεια.
- Σας φιλώ. Πρέπει να φύγω. - Ευχαριστούμε, Χεορχίνα.
Είναι πολύ σημαντικό να μην ξεχάσω από πού ήρθα,
ποια είμαι.
Οι εμπειρίες σου σε κάνουν αυτό που είσαι.
Χάρη στη "δημοτικότητά" μου ή στο ότι είμαι γνωστή,
μπορώ να βοηθήσω πολλές οργανώσεις
και ανθρώπους που έχουν ανάγκη.
Σε αγαπάνε πολύ. Είσαι αξιολάτρευτος.
- Φέρε τον Κριστιάνο την άλλη φορά. - Εντάξει.
ΜΑΡΜΠΕΓΙΑ, ΙΣΠΑΝΙΑ
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ STARLITE
Από δω.
Πώς είσαι;
Τέλεια. Χαίρομαι που είμαι εδώ μαζί σας.
Όταν βραβεύομαι, είμαι στη σκηνή, μιλάω δημόσια,
έχω λίγο άγχος.
Τρέμουν τα πόδια μου.
Το βραβείο Starlite 2021 πηγαίνει στη Χεορχίνα Ροντρίγκες.
Ευχαριστώ. Είναι τιμή μου να λαμβάνω βραβείο αλληλεγγύης.
Θα συνεχίσω να βοηθάω όποτε μπορώ.
Να κάνω το σωστό ό,τι και να γίνει.
Στο ποδόσφαιρο, τα πράγματα αλλάζουν σε μια στιγμή.
Πρέπει να είσαι έτοιμος.
Αυτά τα χρόνια στο Τορίνο είναι υπέροχα.
Είναι μια πόλη που μου έχει διδάξει πολλά.
Μια αξέχαστη εμπειρία.
Υποτιτλισμός: Μάρθα Σιαμέτη