NETFLIX REALITY DİZİSİ
MONAKO MONAKO PRENSLİĞİ
Burası çok güzel.
Cris bana "Gio, tekne Monako'da" dedi.
"İstersen bu hafta sonu arkadaşlarını alabilirsin."
"Arkadaşlarını al."
Ben de "Tamam" dedim.
"Tamam."
Perşembe sabahı saat birde bir mesaj attım.
Canlarım grubuna, "Çocuklar, çılgınca bir şey yapalım mı?" yazdım.
Dünden hazırdılar, benden önce geldiler.
Tam delilik. Gece yarısı mesaj geliyor. "Çılgınca bir şey yapalım mı? Monako."
"Hadi yapalım!"
"Bugün, yarın ve sonraki gün Monako." Monako için hep hazırım.
Kız kardeşimleyken çantalarınız daima hazır olmalı.
- Belli olmaz. - Bir bakmışsın partiyi kaçırmışsın.
- Doğru. - Çok doğru.
Canlarım grubu her şeye hazır.
Çekirdek bir grubuz.
Mamen ve Elena'yı kız kardeşimle tanıştırdım.
Sofía.
Kardeşimin işten arkadaşı. Iván da.
Georgi, Cris'le Formula 1'e gitmişti.
- Değil mi? - Evet. Geçen sene buradaydılar.
Hamilton'la. Cris'in arkadaşı.
Mercedes'teydiler.
Hepiniz ilk kez mi geldiniz?
Tabii canım. Bu, hayatta karşına bir kez çıkacak bir fırsat.
Georgina'yla asla plan yapamazsın.
Nerede uyanacağını ya da ertesi gün nerede olacağını asla bilemezsin.
- Eşek arısı var. - Ne?
Çantanın üstünde eşek arısı var.
- Soktu mu? - Hayır.
Monako'daki arılar da çok şıkmış.
Siktir, direkt altına gidiyorlar.
Bir yatta olmanın en iyi yanı
her şeyin hazır olması, ikinci bir evin olması.
Çok düşünmeme gerek yok…
Çanta yapmama bile gerek yok çünkü her şey var.
Şuna bak!
Mateo!
Aşklarım!
Prens!
- Selam. - Ne yapıyorsun?
Selam canım.
- Merhaba aşkım. - Aşkım.
Merhaba aşkım. Bebeğim.
Nasılsınız canlarım?
Benim bebeğim gelmiş!
Nasılsın Cris?
Nasılsın?
- Mateo. - Yolculuk nasıldı?
- Yolculuk nasıldı canım? - Harikaydı.
- Çok iyi olmuşsun. - Güzel.
- Mateo. - Alana.
Yeğenlerim benim her şeyim.
Onlar benim en değerlilerim. Onları görünce eriyip bitiyorum.
- Bu "çiçe"yi sevdin mi? - Bu "çiçe"ye bayıldım.
- Bayıldım. - Ben sevmedim.
- Dinle. - Bir bebek var.
- Nerede? - Bekle. Bana tırnaklarını göster.
Bebek nerede?
Bana tırnaklarını göster.
Alana bir bebek olduğunu söylüyor.
- Bir bebek var. - Ne?
Hamileyim.
Olamaz!
Pardon?
- Hamileyim. - Harika.
Ivi'nin hamile olduğunu en başından beri biliyordum.
En güzel yere oturdum. Tepkilerini izlemek istedim.
Hazır değildim çünkü Ivi'nin söyleyeceğini bilmiyordum.
Biliyordum, evet.
Ivi teyzenin karnında bebek var.
- Bu harika. - Evet.
Çok heyecanlıyım.
Evet canım.
- Tebrikler kızım. - Teşekkür ederim.
Canlarım Monako'da olmaktan zaten heyecanlıydı.
Uzun bir geceden sonra…
Haberi aldılar.
Erkek mi, kız mı bilmiyorum.
- Ellerini göster. - Ne dersin?
- Kız olacak. - Kız mı?
"Ellerini göster" dediğinde böyle yaparsa…
Böyle yaparsa erkek oluyor.
Böyle yaparsa kız oluyor.
Kardeşim böyle yaptı.
Ben de "Bakalım" dedim.
Kız olacak.
Georgioloji testi yaptım.
Ağırmış.
- Hayır, Cris'in… - Cris'in ayakkabısı.
- Düz. - Düz.
Gördün mü? Kız olacak.
Kız olacak.
Bu bir gerçek.
Georgioloji bilimi.
Georgioloji var ve işe yarıyor. Kız olacak.
Bir kız yeğenim olacak.
Sana deli oluyorum…
Ivi'nin hamile olduğunu duyar duymaz
müzik açtık.
Kutlamak için. Çocuklar dans ederek kutluyor.
MONTE-CARLO KUMARHANESİ
Georgi bize hep "canım" der, canlarım grubu oradan çıktı.
- "Canım" diyor. - Çok tatlı kız.
"Canım, ne yapıyorsun?"
Hepimize "canlarım" diyor. Çok sevgi dolu ve hoş.
Hepimiz "canlarım" olduk.
Kaç yıl geçtiğine inanamıyorum.
İşe giderken otobüste geçen onca saat.
Ne otobüsü? Ne zamandı o?
Madrid'e geldiğimde Iván'la tanıştım.
Çok boş vaktin vardı.
- Trende ağlardın. - Evet. Çok ağladım.
Madrid'de kayboluyordum. Berbattı.
Madrid'de tanıştığım
ilk kişi Ivancico'ydu.
Massimo Dutti'de çalışıyordu.
Okuyordu ve birlikte çalışıyorduk.
Mağazadan ayrılmaya karar verdiğinde çok üzülmüştüm.
Metro merdiveninde ne olmuştu?
- Kapa çeneni. - Osuruk koklamıştın.
Sussana.
- Devam et. - Anlat hadi.
Metroda merdivendeydik ve birden…
- Anlatması gerek. - O…
Madrid'e yeni gelmiştik. İnsanları hiç bilmiyorduk.
Kardeşimin önünde
yaşlı bir adam vardı, arkada da ben.
Adamın götü burada, benim yüzüm burada ve adam birden…
Hayır, öyle değildi. Şöyle bir şeydi…
- Çok yoğundu. - Kız kardeşim de…
Kız kardeşimin saçı…
Şok olmuştuk.
Adam arkasına dönüp
bize bakmaya başladı.
Sen yapmışsın gibi.
"Beyefendi, poponuzu kapatın!"
Manyaklık.
İnsanlar muhtemelen onun çok ciddi olduğunu
ya da poz vermeyi sevdiğini düşünüyordur ama o çok normal bir kız.
Yemek yemeyi, gülmeyi seviyor. O… Ne bileyim,
Eğlenmeyi, sohbet etmeyi, takılmayı seviyor.
Bu konuda pek konuşmuyoruz ama insanlar hep şunu soruyor.
"Georgina gerçekte nasıl biri?"
"Değişti mi?" "Hâlâ aynı" diyorum.
Tüylerim diken diken oluyor.
- Doğru, hâlâ aynı. - Hayır, doğru.
Onu asıl mutlu eden şey ailesi. Ailesi ve arkadaşlarıyla vakit geçirmesi.
Arkadaş grubunu da ailesi gibi gören biri.
Tanınmış biri olduğunda herkes şey sanıyor…
- Yorum yapma hakkı olduğunu sanıyor. - Yorum yapma hakkı…
Seni tanıyormuş gibi yorum yapıyorlar ama tanımıyorlar.
- Evet. - Her şeyini biliyorlar.
Çok şaşırıyorum.
Sanki bizim hakkımızda bizden çok şey biliyorlar.
Çok bir şey bilmiyorlar çünkü…
Şahsen her şeyimi yansıtmıyorum.
- Evet. - Doğru.
Başta çok zordu.
Cevap verememek canımı sıkıyordu.
"Kahretsin, herkes bir şey söylüyor ve kendimi açıklamam gerek."
Adil olurdu, değil mi?
Ama…
Öyle olmuyor çünkü herkes bir şey uydurabilir.
Onu yalanlamam gerekir, böyle yaşanmaz.
Ben de saldım, hepsi bu.
Ama çok fazla eleştiri almadığımı söylemeliyim.
Bir keresinde basın hamile olduğunu söylüyordu
ve Madrid'de buluşmuştuk.
"Hamile olduğunu sanıyordum" dedim.
Ne kadar sürdü? Fil hamileliği gibi.
- Dört yıl mı? - Aynen.
Beni seven insanları önemsiyorum.
Gerisini boş ver.
Gio eğlenceli, cömert,
kibar, saygılı ve ailesini seven biri.
Çok da sadık bir arkadaş.
Bir keresinde
Bernabéu'da bir maçtan çıkıyordum.
Herkes "Georgina, bir fotoğraf" diyordu.
Maçtan sonraydı. "Georgina!" Karşıya geçiyordum.
Çok kaba saba bir kız elinde bir litre birayla yanımdan geçti.
"Tüm bunların, bu Georgina'nın olayı ne?"
"Daha dün çanta satıyordu."
Şey diyecektim.
"Ama kızım!"
"Eskiden satıyordum ama şimdi alıyorum" diyecektim.
"İşine bak."
Georgina'nın arkadaşı olmak harika.
Sıradan bir arkadaşın gibi çünkü hâlâ arkadaşın
ama diğerlerinin sahip olmadığı olanaklara sahip.
Süper güçleri olan bir arkadaş.
- Selam canlarım. - Evet…
- Günaydın. - Günaydın. Ne haber?
Kahveyi kendi sevdiğim gibi, içtiğim gibi yaptım.
Cortado sevdiğini biliyorum.
Böyle mi uyanıyorsun? Tanrım.
- Bizi mi kastediyorsun? - Hayır.
Tanrım.
- Çok kötü uyudum. - Öyle mi?
- Başka ne lazım? - Sevdiğim gibi yaptım.
Sıcak suyla hazır kahve ve soğuk yulaf sütü.
Tamam, mükemmel.
- Sıcak mı istersiniz? - Hayır.
Bebekleri yıkayacağım, duş alacağım ve Ferrari pitine gideceğiz.
Ferrari'nin sahibi John'la bir öğle yemeğine davet edildim.
- Ferrari'nin sahibi mi? - Çok klas.
Artık hiçbir şey beni şaşırtmıyor.
Ferrari'nin sahibini tanımıyorum.
Yani…
Onunla tanışması umurumda değil.
Yalan yok.
- Sadece Júnior geliyor. Sofi, ya sen? - Olur.
Birkaç fotoğraf çekeriz, etrafa bakarız.
Ferrari'ye şans dileriz.
- Onlara şans getireceğiz. - Bugün Ferrari'yi tutuyorum.
Mercedes'i tutuyorum.
- Hamilton sayesinde. - Tabii.
Hamilton'la iyi arkadaşsınız, değil mi?
- Cris. Evet, onu seviyor. - Evet.
İlk kez üç yıl önce Cannes'daki kırmızı halıdan sonra gitmiştim.
Cristiano beni Monako'da bekliyordu
ve Formula 1 yarışı vardı.
Pite gittik, Hamilton'la birlikteydik.
Arabaları görme fırsatımız oldu.
O büyülü atmosfere, gerilime şahitlik ettik.
Günaydın.
- Günaydın. - Merhaba.
Sana bir şey getirdim.
- Evet… - Canlarım grubundan bir şey.
- Bakalım. - Evet…
Bak, hediye.
- Anneniz için. - Anneniz için.
Bayılacaksınız ama…
Ne o?
Bir hediye.
- Senin için mi? - Evet aşkım.
Annen için.
- Bakalım. Ben açayım. - Bakalım.
Aç bakalım.
Mateo hediye açmayı biliyor.
Mateo hediye açma konusunda uzman.
Teşekkür hediyesi.
- Dikkat et, düşürme. - Tamam.
- Ya benim için? - Zavallıcık.
- Bu herkes için. - Bak.
Annenin istediği kolye.
Dur, kırma.
Bir buçuk yıl aradıktan sonra.
- Bir buçuk yıl aradım. - Adını Monako koyacağım.
Güzel.
- Şu ışıltısına bak. - Bugün takacağım.
Canlarım bana
bir buçuk yıldır aradığım bir altın zincir verdi.
Kız kardeşimi "İstiyorum" diye diye delirtiyordum.
Lüks mücevher satan arkadaşım Mamen'e
"Bulmama yardım et" dedim. Elena'ya "Olur da görürsen…"
"Nerede?"
Sonunda kız kardeşim bir tane bulmuş
ve bana almışlar.
Monako'ya yeniden gelmeye.
- Tabii. - Kesinlikle.
Sütlü.
Böyle kolyeler alırsanız getiririm.
Fazla abartmayalım, değil mi?
Monako için teşekkür hediyesi.
- Sağ ol canım. - Sağ olun çocuklar.
Sana da var.
Kraliçeler!
Monako denizinin kraliçesi.
John Elkann, Ferrari'nin sahibi.
Cristiano'nun iyi bir arkadaşı.
İkisi de birbirine hayran.
Cristianito'yla orayı ziyaret etmemize
ve o gerilime, o heyecana
şahit olmamıza olanak sağladı.
Sesi hayal bile edemezsiniz.
Farklı bir dünya.
Tamamen farklı.
Yani içinde yaşadığımız bu dünyadan.
Çok sevdim.
Orada kimse yoktu.
Kimse. Sadece sahibi, üç çocuğu
ve bir çift vardı.
- Elkann'ın arkadaşları mı? - Evet, tanıştık.
Prensesle birlikteydiler, baldızı. Hiç bilmiyordum.
Bir de prensle. Adı neydi?
Beatrice Borromeo ve…
- Beatrice Borromeo. - Pierre Casiraghi.
Orada olduklarını söylemediler.
- Baldızıymış. - Baldızı mı?
"Eşim ve baldızım" dedi.
Prens de oradaydı, değil mi? John Elkann'ın baldızı.
Prenses ve Pierre Casiraghi.
Prens kim?
- Andrea ya da… - Onlar kardeş.
- Onlar… - Onlar kardeş mi?
- Andrea ve Pierre kardeş. - "Baldızımın eşi" dedi.
Yani o…
Kim olduğunu bilmiyorum.
Kimin geleceğini sormuştuk.
Yani iki prens ve prensesin kocası oradaydı.
O da bir prens.
Kardeş değiller. Kocası.
Çok kafa karıştırıcı bir aile.
Yazık bana, Jaca'lıyım. Hiçbir fikrim yok.
Prenses'e "Ciao, selam" dedim.
Fark etmez.
Sonra kafam karıştı.
Şapkayla, tişörtle gittik. Onlar takım giymişti.
Bizse…
"Bu ucubeler de kim?" demişlerdir.
Beatrice, sana sesleniyorum.
Seni öğle yemeğine davet ediyorum.
- Aşağı ineceğim. - Anneciğim!
Hani kucak? Hadi bakayım.
Benim güzel aşklarım.
Al, bak.
Bak, baban.
Canım.
Nasılsın?
Harikayım. Geri döndük.
Cris ve Sofía'yla Ferrari'ye gittik.
Nasıl geçti?
Harikaydı. Her şey çok güzeldi.
O gerilimi hissedebiliyorsun. Tanrım.
- Evet… - Adrenalin dolu.
- Şimdi gidiyorlar. - Baba.
- Eğlendin mi? - Evet.
İki arada kaldık.
- Öyle mi? - Babacığım.
Aşklarım nasıllar?
Bunu sana kim taktı?
Selam güzelim.
Annem taktı.
Cristiano'yla iş yüzünden ayrıldığımızda, özellikle de millî takıma gittiğinde
teknoloji sayesinde
onu özlesen de yakınındaymış gibi geliyor.
Birbirimizi FaceTime'dan arıyoruz.
Çocuklarla birlikte. Öğle ya da akşam yemeği yerken.
Kimleri gördük? O…
Norris, Leclerc ve Sainz'ı gördüm.
- Sevdin mi? - Harikaydı.
O ses…
Yani o motorlar.
- Değil mi? - Evet.
Yarışı izleyecek misin?
Önce uyuyacağım.
Tamam. Sana da iyi şanslar.
- Bol şans baba. - Sağ ol. Konuşuruz.
- Öpüyorum. - Bol şans.
- Ciao. - Ciao.
O, bir anne olarak benim için çok önemli
çünkü dört çocuğumuz var
ve o, bu evin her şeyi.
MONTE-CARLO KUMARHANESİ
Leclerc'in beşinci olması çok kötü oldu.
Aynen. Yazık.
Dün birinciydi. Tam bir fiyasko.
- Çok hızlı gidiyorlar. - Gerçekten inanılmaz.
Bu pistte sollamak imkânsız.
Formula 1'i yattan izlerken
ekranda görüyorsun.
Arabalar çok hızlı gittiği için
kimin geçtiğini
görmek için vaktin olmuyor.
İnanılmaz.
Sainz'a bak.
Çok hızlı.
- Değil mi?. - İyi gidiyor.
İkinci oldu.
Evis, yatmak ister misin?
Bu… Arabaların gürültüsü
ve hızı sebebiyle
heyecan verici bir deneyim.
Ferrari ikinci oldu.
Bak! Carlos!
Carlos!
Bravo Ferrari. Hadi.
İspanya.
Tekneler korna çalmaya başladı.
Muhteşemdi.
Herkes zafer sarhoşuydu.
İnanılmazdı.
Arkadaşlarla takılmak ve eğlenmek çok iyi oluyor.
Carlos!
TORİNO İTALYA
Canım.
Selam canım.
- Oldu mu? - Ne haber?
Çantaları temizliyorum.
Hep parmak izi olmuşlar
ve toparlanıyorum.
Tatil ve Madrid'deki birkaç etkinlik için.
Lütfen.
Çocukluğumdan beri modayı seviyorum.
İnsanların kıyafetlerini hep fark ederdim.
Madrid'e geldiğimde Massimo Dutti'de çalışmaya başladım.
Sonra Gucci'de.
Daha çok ilgilenmeye başladım, daha çok yaşadım, anladım.
Tamam. Bakalım.
Aldığın o muhteşem gri blazer ceket
ve pantolon…
Balmain'i diyorsun.
Bu mu?
Bu evdeki internet hep bok gibi.
Evde dört modem var ve internet çekmiyor.
- Canım. - Selam.
Evde 20 tane modem var ve telefon sürekli kopuyor.
Gerçekten.
Teknoloji lanetini gittiğin her yere götürüyorsun.
Evet.
Monako'dan aldığım bu elbiseyi alıyorum, fıstık yeşili.
Bunu.
Bakayım.
Evet.
Tam yaz elbisesi, seksi.
Sevdim. Olur.
Son zamanlarda dolabı düzenlemek için hep birbirimizi arıyoruz.
"Bunu nereden aldığımızı hatırlıyor musun?"
Baksana, sarı çantayla ne kadar güzel oldu.
- Evet. - Harika.
Hermès'i, Gucci'yi, Prada'yı seviyorum. Çok kadınsılar.
Bu Prada'yı beğendin mi?
Prada'dan kuzeni de var.
Küçük bir zinciri var.
- Bunu daha çok sevdim. - Öyle mi?
Louis Vuitton'u seviyorum. Inditex'i seviyorum.
Decathlon'u seviyorum.
Nike'yi seviyorum.
Mayoral'ı seviyorum. Tüm markaları seviyorum.
İlk bebeğin.
İlk…
İlk Hermès'im.
Cris, Noel'de vermişti.
Çok şaşırmıştım.
Beni asıl şaşırtan şey…
Tabii ki çantanın kendisi
ama bir de Hermès almanın çok zor olması.
Tamam, ayakkabılar.
Pembe ayakkabılar olmazsa olmaz.
- Bunlar mı? - Onlar çok iyi.
Kot pantolon alayım.
Bir elbiseyle bunu arka plana itemem.
Bende olan tüm renklerini alacağım.
Spor ayakkabı seviyorum. Düz ayakkabı giymeyi seviyorum.
Topukluları, çantaları, elbiseleri seviyorum.
Yenilerini aldım.
Le Silla'dan.
Bu arada
kutunun içinde
Le Silla'nın
bir kartı vardı ve ona beni koymuşlar.
Bak.
Ben.
Vay be, Venedik'te mi? Cannes'da mı? Nerede?
Geçen sene Venedik'te.
- Çok güzel. - Siyah elbise giyerken.
Almodóvar'la tanıştığım gün.
Kendi stilim var.
Çok kez stilimi değiştirmeye çalıştılar, kıyafet verdiler.
Ama bana göre değilse giymem. Güvensiz hissetmeyi sevmiyorum.
O harika yüksek tabanlı ayakkabıları çok beğeniyorum.
Hangisini dediğimi biliyorsun, Jordan Dior.
Bunları mı?
Onları.
Bunları çok fazla kullanmak istemiyorum.
Bebeklerimin olsun istiyorum.
Bu tarzı seviyorum.
Bunun gibi şeyleri. Tulum gibi.
Transparan olanları.
Mesela beş avroluk bir eşofmanla güzel bir çantayı birleştirmeyi seviyorum.
Veya spor ayakkabıyı.
Birleştirmeyi seviyorum. Mücevheri. Eşofmanla mücevheri.
Bunu anlayamayacak, anlayamayan insanlar olacaktır ama anlayacaklar.
Her gün eşofman giyiyorum.
Rahat giyinmeyi seviyorum.
Bu konuda çok pratiğim.
Rahatı seviyorum, hızlıca çıkabiliyorum.
Çocuklarım hep üstümü kirletiyor.
Hep okula gidiyorum.
Rahat olmadığı için çok fazla kot pantolon giymiyorum.
Bazen salıncağa, kaydırağa gitmem,
diz çöküp bahçede oturmam falan gerekiyor.
Merhaba.
Aşklarım.
- Merhaba. - Merhaba Kevin.
Nasılsın?
Anne olmak 24 saat endişelenmek demek.
Hep aynı şeyi, çocuklarını düşünmek demek.
Onlar benim her şeyim.
Gidelim.
Hadi yemeğe gidelim.
Ne yemek istediğinizi yazacağız, tamam mı?
Hadi.
Ağlama. Hadi.
Bir kız olarak hep güçlü bir annelik içgüdüm vardı.
Çok anaçtım. Hep bebeklerle oynardım.
Okula gitmeden mutfağımı ve beşiğimi bırakırdım.
Hepsini hazır bırakırdım.
Eve geldiğimde onları küçük evimizde yürüyüşe çıkarırdım.
Onlara her zaman çok iyi bakardım.
- Kaçta uyudun? - Biraz geç.
Duydum, fare gibi dolaşıyordun.
Çok korumacı. En korumacı anne o.
En içten,
en sevgi dolu anne.
Ayrıca hep aklındalar.
Yaptığı her şey çocuklar için.
Korkunç.
- Hadi yakışıklı. - Anne, ona bardak vermeyecek misin?
Tabii.
Cristianito, üç bebeğim Mateo, Alana ve Eva
benim hayatım.
Bu hep hayalimdi.
Hep büyük bir aile istediğimi söylerdim.
- Yemek yiyecek misin? - Evet, yiyeceğiz.
Uslu durursan güzel de bir tatlı yeriz.
Kremini sürdün mü?
- Bak. Sen aç, ben süreyim. - Öyle mi?
Çok şükür
birçok anne gibi yedide kalkıp akşam dokuzda eve gelmeme gerek yok.
Eskiden yaptığım gibi.
Eskiden evden sekiz, dokuz, on gibi çıkar ve akşam onda dönerdim.
Onlarla evde kalabilirim.
Onlara kendim bakabilirim, öyle bir olanağım var.
İster misin?
Biraz güneş kremi.
Çok mutluyum.
Çocuklarımızı iyi yetiştirmek için
doğru kişi olduğunu biliyorum.
Onları eğitmek, sevgi göstermek ve onlarla ilgilenmek için doğru kişi.
- Cristiano fazla krem sürmedi. - Al, kolların için.
Dört çocuğumuz var, üçü daha yeni yürümeye başladı. Üç, dört yaşındalar.
Sana her konuda destek olacak bir annen yoksa…
Dünyanın en iyi babası da olsan
yanında onun gibi biri yoksa yetersiz kalırsın.
Tamamen farklı olurdu. Çok daha zor. Ona hiç şüphem yok.
Güzel değil miyim?
- Kinder yumurta alabilir miyim? - Ağlayacaksın.
Çok açım.
- Açım. - Annen de aç.
Aynısı mı?
- Kinder yumurta istiyorum. - Hayır.
Okuldan yorgun ya da huysuz bir şekilde geldiklerinde
çok zorlanıyorum.
İkisi birden ağlıyor, biri cep telefonunu istiyor.
Acıktım.
Çok acıktım.
Sakız istiyorum.
İstersen bir jöleli ayıcık veririm.
Evet!
Çok sevecen bir anneyim.
Biraz da yumuşak.
Yanımda istediklerini yapabiliyorlar.
Onları o kadar çok seviyorum ki onlara karşı katı olamıyorum.
Makarna yüzünden karnın ağrıdıysa
dondurma yüzünden de ağrır, tamam mı?
- Anne. - Ne aşkım?
- Limonlu mu istersin, önündekini mi? - Önümdekini.
TORİNO İTALYA
Sanırım bu sonuncusu.
Bu.
Reklamlar beni meşgul tutar.
Torino'da yaşamayı seviyorum. Konumu çok iyi. Her şey yakında.
Kar görmek istersek kar görmeye gidiyoruz.
Şehirde gezmek istersek Milano'ya gidiyoruz.
Denize gitmek istersek Savona ya da Monako'ya gidiyoruz.
Canım, bu porselen
ikinci ev için.
Bir beyaz olan var, bir de altın detaylı olan.
Zebra olan.
Bu Madrid için.
Torino'da kalmak birçok şeye bağlı.
Tabii ki Cris'e bağlı.
Daha fazlasını isteyemem çünkü evimde mutluyum.
Evden çalışıyorum.
Çocuklara bakıyorum.
Çocuklarım gittiğimiz her yerde mutlu oluyor.
En iyi okulları, en iyi ders dışı aktiviteleri buluyoruz.
2017'de Madrid'deki evi yenilediğimizde bu porseleni Hermès'ten aldım.
Muhteşem çünkü rengi…
Çok kullanmıyorum, eskisin istemiyorum.
Çok güzel.
O kadar çok seviyorum ki…
Kıyafetler hazır.
Tatil eşyaları hazır.
Bağış. Porselen.
- O kalıyor mu? - Kışlıklar kutularda.
Yazlık eşyalarsa… Odada biraz var ama…
Cris şu an için Torino'da kalacak
ama yaz veya kış transfer döneminde transfer olabilir.
Denk gelmesi gereken çok şey var ama mutluyum.
Mutluyum ve değişime hazırım.
Ne fark ettim biliyor musun?
Taşındığım yerlerde şunları arıyorum.
Kırsal bir bölge, atlar,
koşu parkları. Şimdi çocuklarla gidiyoruz.
Sabahları, akşamları oradayız.
Çocukluğumdan kalma bir şey.
Biraz daha kalmak isterim.
Hayatım çok düzenli.
Gelecek yıl için
çocukların okulunu, ders dışı aktivitelerini ayarladım.
Ev hazır. Her şeyimiz var.
Bir anlaşma olursa bir günlüğüne gitmem gerekecek.
Günübirlik gidip evlere bakacağım.
Buraya taşındığımızda
bu eve baktık. Daha yeni yapılmıştı.
Yepyeniydi.
Geldik ve anında vurulduk.
Yunanistan'da bir görüşme yaptık,
Juventus'la yeni sözleşme imzaladı
ve bir hafta kadar sonra Torino'ya gittik.
Sözleşmeyi imzaladı ve ev bulmak için geldik.
Bu ev bizim için yapılmış.
Merhaba.
- Selam Georgina, nasılsın? - İyiyim, ya sen?
Gayet iyiyim.
Çok stresliyiz.
Tabii, iş olunca hayat güzel.
Tamam, sana bir şey sormak istiyorum.
Yazın gitmelik bir yer önerin var mı?
Avrupa'dan ayrılmak istemiyoruz.
Burada kalmak istiyoruz. İspanya veya Balear Adaları olabilir.
İtalya, Hırvatistan, Yunanistan olabilir.
Fransa, Fransız Rivierası.
Çocukluğumdaki tatilleri hatırlıyorum da…
Annemin arabayı alıp bizi sahilin yakınındaki
evimize getirdiğini hatırlıyorum.
Bütün günü sahilde geçirirdik, karpuz yerdik.
Süpermarkete gidip kocaman bir karpuz ve ekmek alırdık.
Annem İspanyol omleti yapardı.
Ya da sahile yakın bir restoranda durup
sandviç alırdık
ve dinlenip rahatlamak için kalabalıktan uzak durmaya çalışırdık.
Çok güzeldi. Gerçekten harikaydı.
- Otel mi istersin, villa mı? - Villa.
Bir sürü odası, özel havuzu olan
bir villa var mı diye bakabilirsin.
İskeleye kolayca erişimi olan bir villa.
Küçük bir tekne kullanabiliriz.
Havuzu olmalı, çocuklarla gezmek için bir bahçesi olmalı.
Yürüyüşe çıkmak için villadan ayrılmak istemeyiz.
Mümkünse etrafında alan da olsun.
Artık dünyanın en iyi yerlerine
ücretini ya da taksitlerini dert etmeden seyahat edebiliyorum.
Her şeyden hâlâ eskisi kadar keyif alıyorum.
Spor salonu olup olmaması sorun değil
çünkü spor aletlerini koyacak bir yer var mı diye bakacağız
ve onları taşıyacağız.
Tabii… Mahremiyet olmalı.
Marbella'da birkaç eve baktım. Direkt denize erişimi yoktu
ama denizden görülebiliyorduk.
Marbella'yı mahremiyet açısından eledim.
Geçen sene Fransız Rivierası'ndaydık.
Önce Minorka ve Mallorca'da, sonra Formentera ve İbiza'da durduk.
İbiza'da bir gece kaldık çünkü paparazziler
rahat bırakmadı, hiç dinlenemedik.
Bir tane İtalya'da, bir tane de Mallorca'da güzel bir yer düşünüyorum.
Tamam, bana birkaç seçenek yolla, bir bakalım.
Çok sağ ol.
- Sağ ol. - Haberleşiriz.
- Öptüm, ciao. - Öptüm.
Bağımsız
villa.
Tamam, hazır.
Ah be köpek.
Toñi, tatlım. Annenin arkasında olduğunu bilmiyordum.
Oradaymışsın, popona bastım.
Uyuyordun, zavallı şey.
Kraliçem.
- Yavaş. - Bir.
Toñi.
Düştüm.
Toñi.
Sıradan aileler gibiyiz.
Birlikte kahvaltı ediyoruz.
Cris idmana gidiyor, ben işleri hallediyorum.
Ev işi varsa onu yapıyorum.
Tatil, seyahat, yaklaşan profesyonel projeler…
Çocuklarım.
- Muhteşem. - Toñi'nin keyfine bak.
Hadi. Yeter. Bacaklarını burada açma Alana.
Yerde aç.
Tamam, yani…
- Hemen döneceğim şekerler. - Tamam.
Evim benim tapınağım. Rahatladığım yer.
Aradığım huzur burada.
Ailemle birlikteyken yaşadığımı hissediyorum.
Önemsenmek, değer görmek, şımartılmak.
Ve sevilmek.
Bazen "Vay be, çok mutluyum" diyorum.
MADRID İSPANYA
- Anne! - Seni seviyorum.
Öpücük ver, hadi.
Nereye gidiyorsun?
Ben…
Hemen döneceğim. Kinder yumurta alacağım.
Avrupa Şampiyonası başlayacak. Portekiz de mücadele edecek.
- Günaydın Georgina Hanım. - Günaydın.
Nereye gidiyoruz?
Budapeşte'ye gidiyoruz.
Avrupa Futbol Şampiyonası için gerginim ama aynı zamanda heyecanlıyım.
Cristiano için çok önemli olduğunu biliyorum.
Sezon başından beri buna hazırlanıyor.
Konuşmamız gerek.
- Partiyi hatırlıyor musun? - Düğünü mü?
Hayır.
- Bir şirket var. - Keşke bana bağlı olsa.
Yer kalenin içinde. Düğün için broşür göndermişler.
Hep düğünle, ne zaman olacağıyla ilgili dalga geçiyorlar.
Jennifer Lopez "The Ring" şarkısını çıkarttığından beri
durmadan bana söylüyorlar.
PORTEKİZ
Alt yazı çevirmeni: Serbay Öznalcı