Downloaded from YTS.MX
BİR NETFLIX FİLMİ
Official YIFY movies site: YTS.MX
Yaz tatili…
Bir sürü Butamen eriştesi aldım.
Yarından itibaren ne yapsam acaba?
Lanetlenebilirim.
Ne? Nasıl yani?
Çünkü burada bir çocuğun hayaletini gördüm.
Tam da bu binayı yıkacağımız sırada mı?
-Baksana! -Ne?
Aman, ne yesem ki?
Ne? Yalan mı söyledin yani?
Müdürümüz görmüş diye duydum.
Ama ilk atandığım şantiye bu.
Ne şanslısın.
Yasuji dede…
Kamonomiya kompleksi yaklaşık 60 yıl önce inşa edildi.
Bazen bu binanın hayaletli olduğu söylenir ama bizim için yuva gibidir.
Natsume'yle benim biricik yuvamız.
NATSUME: YARIN YASUJI DEDEYİ ZİYARET EDELİM!
KOSUKE: ÜZGÜNÜM
BİR DAHAKİ SEFERE DEDEME MUTLAKA GİDELİM!
FUTBOL KULÜBÜNE GEL CEVAP VERSENE
OKU
NATSUME? ÜZÜLDÜM
SESLİ ARAMA
Kosuke!
Yemek vakti!
Ne yapıyorsun?
Ödevlerinizi erken bitirin de
ilkokulun son yaz tatilinin keyfini çıkarın!
Aman, kazalara karşı dikkatli olun!
Yaz festivalinde tekrar görüşelim. Hoşça kalın!
Herkes ayağa kalksın! Dikkat! Selamlayın! Hoşça kalın!
Natsume, iyi misin?
Turp gibiyim! Görüşürüz!
Görüşürüz!
Kumagaya! Ne?
Reina, özür dilerim!
Reina! İyi misin?
Reina, iyi misin?
Ne yapıyorsun?
-Tüh! -Pardon.
Natsume, baksana!
-Ne? -Sanat dersinde yapmamış mıydın bunu?
Bu ıvır zıvır ne?
Reina!
Olsun. Turp gibi!
Benim işim Kumagaya'yla, seninle değil.
Kumagaya!
İki gün sonra Florida'ya gidiyorum ama fazladan bir yerimiz var.
Ne?
Kumagaya'yı ödünç alsam olur, değil mi?
Bana sormana gerek yok. Ufaklığı istiyorsan senindir.
Florida'daki Disneyland! Sakıncası yoksa beraber…
Natsume, buldum seni!
Yarın perili evlere gidiyoruz!
Ne? Neden?
Yaz tatilinin araştırma projesi! Ayrıntılar gizli!
Sen de geleceksin, değil mi Kosuke?
Bir saniye! Kumagaya'yla konuşuyorum!
Ne?
Biz Kamo İlkokulu Futbol Kulübü'yüz. Hepimiz birimizin, birimiz de hepimizin!
Ne?
Hepimiz birimiz için.
Kapa çeneni bücür!
Sensin bücür!
Ne? Bu konuda ağzını bile açma!
O binalar…
Çok tehlikeli çünkü orayı yıkıyorlar. Oraya gitmeyin!
Ne? Olsun!
O doğru söylüyor Taishi.
Yine de gidebiliriz!
Gördün mü? O zaman Kumagaya'yı…
Aman be, çok bağırıyorsunuz! Ben de gitmiyorum!
Bekle Kosuke!
Görüşürüz!
Kumagaya!
Koridorda koşmak yok!
Evet efendim.
Aman be. Oğlanlar işte!
Ne?
Keşke Natsume kulübe dönseydi…
Haftaya Naka İlkokuluyla antrenman maçımız var!
En iyi oyuncularımız ve kardeşsiniz!
Biz kardeş değiliz.
Perili evler! Orada bir hayalet var! Herkes öyle diyor!
Bak Taishi!
Orası eskiden Kosuke ve Natsume'nin eviydi.
Hey.
Millet, bizim yeni evde Smash Bros oynamak istemez misiniz?
Olur.
O zaman son varan ucuz kumandayı alır!
Hayır! Ben pro kumandayı isterim! Ucuz olanı istemem!
Ben geldim!
Hoş geldin.
Vay be…
Hiç temizlenmiyor!
Tanrım.
Özür dilerim.
Sana elimle bir şeyler yapmak istiyordum
ama evden çalışınca enerjim kalmadı.
Neden koşmaya başlamıyorsun?
Belki.
Bu arada…
Ne?
O apartmanı yıktılar mı?
Ne? Kim bilir? Bilmiyorum.
Hadi ya… Aslında biraz hüzünlü.
Orada çok vakit geçirdin.
Yasuko ve tabii Yasuji dedeyle.
Onlara doğru düzgün teşekkür etmek istiyordum.
İşte oldu!
Hadi!
Geri kalanı sen temizle.
Böyle giderse akşama yemek sipariş edeceğiz.
Belki Gusto'nun pilavlı sukiyaki kâsesinden isterim yine.
Al, dedemin en sevdiği sukiyaki.
Hadi, çabuk!
Gıcık.
Baksana, Nacchan bu aralar nasıl?
Bilmiyorum ki.
Eskiden çok sıkı fıkıydınız!
Satoko da. Tam da öyle biri.
Döner dönmez hiç konuşmadan onu alıp götürüyor!
Nacchan yokken ortamın neşesi yok. Sen de çok soğuk olduğun için.
-Eline sağlık. -Hemen bitirdin mi?
Yine bırakmışsın bunları! Şitaki mantarların!
SESLİ ARAMA, GÖRÜNTÜLÜ ARAMA
NATSUME
Yarın mutlaka perili evlere gideceğiz!
Cidden mi? Yoksa araştırma projesinin konusu…
Söylesene, sence ne? Oraya gittiğimizde görürsün!
KOSUKE: BEN GELMİYORUM
Neden bu kadar geciktiler?
Kosuke!
Selam!
Ne yapıyoruz?
Hayalet Tuzağı Operasyonu!
Ne?
Onu yakalayıp inceleyecekmişiz.
Araştırma projemiz bu!
Suyuna git işte Kosuke.
Ne alaka?
Hadi gidelim çocuklar!
Evet!
Bunu mu kullanacağız? Akıllı telefon kullansak ya.
Senin taraf nasıl?
Kim var orada?
Bekle. Bunu bana yapma. Ne olursun yapma.
Aman be, hepsi onun suçu! Bir huzur ver.
Bu taraftan!
Taishi, aptal! Ne yapıyorsun?
-Dur! -Sen…
Hayır, burası da kapalı.
Ne?
Kosuke'nin eski evine kadar geldik.
Hey! Buraya gelin!
Bahse girerim bu açılacak!
-Hadi gidelim artık. İmkânsız… -Vay canına!
Açıldı! Harika! Burada bir tane vardır kesin!
Hayalet Avcıları!
Onları defedeceksin, öyle mi?
Açılmıyor.
Tabii ki kilitli.
Açıldı!
Ne? Cidden mi?
Taishi! Ayakkabılarını çıkar!
Vay canına!
-Kosuke… -Harika!
Taishi içeriye ayakkabılarıyla girdi!
YASUJI, TOYOKO KUMAGAYA
Neredesin?
Sonuçta bir daha burada oturmayacağım. Sorun yok.
Burada mısın? Evet!
Rahatsız ettiğimiz için kusura bakmayın!
Nerede? Dışarı çık!
Evin buranın hemen üstüydü, değil mi Kosuke?
-Evet. -Yani burası dedenin evi.
Hey, kes şunu!
Gidelim!
Burada olduğunu biliyorum!
Ne oldu Taishi?
Bir hayalet.
Ne?
Natsume bu.
-Eve gidelim. -Ne?
Natsume!
Kes sesini piç!
Ama maçımız var!
Ne?
Noppo?
Noppo mu?
Burada ne işiniz var?
Biz de sana bunu soracaktık!
Sadece biraz kestiriyordum.
Görebiliyoruz…
Ayrıca…
Peki Noppo kim?
Taishi ve Yuzuru. Futbol kulübüne gelemem, üzgünüm.
Bize katılacak mısın Natsume? Çünkü hepimiz birimizin, değil mi?
"Hepimiz birimiz için" denir.
Hayır çünkü Noppo hep üst katta.
İşte!
Gördünüz mü?
Çıkabiliyor musun? Kapağı nasıl açtın?
Açıktı.
Kader olmalı bu!
Noppo, burada mısın?
Harika!
Epey yüksekmiş.
Taishi, dikkat et de düşme!
Çadır var! Natsume, kamp mı yapıyorsun?
Onun gibi bir şey.
Vay be!
Noppo hep burada. O yüzden ona burada çadır kuruyorum.
Harika!
Peki Noppo kim?
Galiba eskiden bu apartmanda oturuyormuş.
Çadıra girebilir miyim?
Tabii!
İlkokula mı gidiyor?
Evet, boyu bu kadar.
Bu yüzden mi adı Noppo?
Aynen!
Bana gerçek adını söylemiyor ve sanırım eve gitmek istemiyor.
Belki de hayalet odur!
Ne alakası var? O hayalet değil.
Peki nerede bu arkadaş?
Ne?
Sırf burada kalmak istediğin için böyle şeyler söylüyorsun.
Eminim burada kilidi açan da sendin.
O çocuğu görmezden gelemezdim.
Yalan söyleme.
Söylemiyorum!
Amerika'daki Disneyland'in tadını alınca geri dönemezsin.
Japon olan biraz şey… Anlarsınız ya?
Yarın ilk uçakla gidiyorum.
Hediyelik isteyen bana haber versin!
Hey, baksanıza!
Çadır var!
Onlar bizim sınıftan değil mi?
Bunlar hayaletli evler.
Neden öyle bir yerde oynuyorlar ki?
Erkekler resmen neandertal gibi. Hepsi de budala.
Hadi gidelim.
Kumagaya da orada.
Ne? Nerede?
Ne? Onu göremiyorum.
Nerede?
Reina!
"Kadın dediğin erken davranıp yol alır."
"Önüne çıkan fırsatı değerlendir!"
Ne?
Ablam öyle demişti de.
Hayır, yanlış anladın!
Dün beni görmezden geldiği için gıcık oluyorum ona!
Yanına gidip sızlanacağım.
Ne? Oraya mı gidiyorsunuz?
Hey!
Bekle Reina!
Onu hemen bulacağım!
Bu apartmanı çok mu seviyorsun?
Öyle bir şey değil!
Biraz sakin olalım! Tamam mı?
Kulübe bile gelmiyorsun.
Temizlik bitmedi mi? Yalan söyleme! İki ay geçti bile!
Yalan değil! Annemin…
Hey! Bücür!
Kapa çeneni. İşim Kumagaya'yla, seninle değil.
Natsume?
Her zamanki konudan tartışıyorlar.
Kosuke, ona buraya yalnız gelmemesini söylüyor.
Yine sorun çıkarıyor!
Yalan söyleyen sensin!
Ama biz de buradayız.
Denesene. Yine yalan söyleyeceksin kesin.
Natsume! Yeter artık!
Seni ilgilendirmez.
Kumagaya'yı gıcık ediyorsun! Buraya gelmemelisin.
Bu şeyi de kurmuş.
Dokunma!
Ne yapıyorsun?
Bu hurda şeyle mi oynuyorsun?
Hayır! Onu geri ver!
Dur, bırak!
Geri ver dedim!
Acıdı.
Reina!
İyi misin?
Öğretmene ve babama söyleyeceğim.
Bu… Dedemin, değil mi?
Bu…
Ben de bunu arıyordum.
Neden insanların eşyalarını çalıyorsun?
Hayır.
Bunu alıyorum.
Bekle.
Dedem çoktan öldü ama sen hâlâ başkalarının işine burnunu sokuyorsun.
Midemi bulandırıyorsun!
Demek öyle. Bana böyle mi davranacaksın?
Ne? Ne diyorsun?
Sık sık beraber oynardık ve uzun zaman beraber yaşadık.
Bunu söyleyebildiğine inanamıyorum.
Benim evimle hiçbir alakan yok!
Aptalsın!
Kahretsin! Dur!
Natsume?
Dur dedim!
Hey!
Bekle!
-Natsume! -Natsume, bu tehlikeli!
İn oradan!
Yaklaşmayın! Gidin başımdan!
İn aşağı!
Hayır! Buraya gelme!
Diğer elini ver!
Natsume!
Yüzeye çıktı!
Natsume!
Natsume, iyi misin?
Natsume!
İyi misin?
Evet, iyiyim.
Çok şükür.
Olamaz.
Orada hiçbir şey yok!
Ne? Yani suda mı yüzüyoruz?
Tuzlu!
Kasaba bir anda kayboldu!
Şaka yapıyorsun! Belki de şiddetli yağmurda sürüklendik.
Peki sadece biz mi hayatta kaldık?
Olamaz…
Kumagaya!
Bir gemi yaklaşıyor!
-Ne? -Cidden mi?
Şu olaya bak! Yoksa tatbikat falan mı?
Bizi kurtarmaya geldiler!
Çabuk!
-İtmesene! -Acele edin!
-Amanın! -Aptal!
-Çok ağırsın! -Aman!
Ne? Vay canına, çok yakın!
Hey!
-Yardım edin! -Ne oluyor? Bekle!
-Bekle! -Bekle!
Bizi görmezden gelme! Hey!
Gidiyor!
Hey, buradayız!
Bizi bekle! Hey!
Taishi!
Tüh…
Uzaklaşıyor.
Olamaz!
Neden?
Bu da bağlanamıyor!
Her hâlükârda burası okyanusa benziyor.
Burası Japonya mı ki?
Sürüklenen bir ev!
-Ne? -Bu nasıl olabilir?
Baksana, bu konuda bir şey yapacak mısın? Bu senin suçun değil mi?
Ne?
Buraya gelmemizin nedeni sensin!
Ama ben de bilmiyorum ki.
Yalan söyleme!
Reina…
Ben sadece… Sadece…
Sadece ne?
Noppo burada olduğu için…
O kim? Burada kimse yok!
Seni yalancı!
Yalan söylemiyorum!
O zaman göster onu bize!
Kesin şunu! Şimdi kavga etmenin zamanı değil.
Ne yapacağız peki?
Ama Natsume, sen hep buradaydın. Bir şey bilmiyor musun?
Şey…
Pek sayılmaz.
Bilmiyorum.
Ne kadar garip!
Evet.
Aşağıdaki odada yiyecek olabilir. Gidip bakayım.
Çok garip.
Bu gerçekten benim suçum mu?
Sayaendo cipsi!
Sanat projesi düzelmiş.
Burada ne yapıyordu?
Burada kamp yaptığını söyledi.
Neandertal.
-Bunu alabilir miyiz? -Kumagaya?
-Natsume'ye soralım da. -Hey!
Aman!
Ne? Hiç akla yatmıyor.
Bundan içmek ister misin?
Onun nesi var?
Seni merak eden biri var.
En azından dürüst olabilirsin. Kaçma.
Buldum!
Bu bir şaka olmalı! Bu kadar ciddi olmamıza gerek yok!
-Ne? -Şaka mı?
Olamaz…
Daha önce gördüğümüz gemi muhtemelen bizi izliyordu!
Anladım!
İstedikleri buysa bunun tadını çıkarmaya bakalım.
Doğru!
Değil mi Kumagaya?
Burada öyle bir şey olmadı!
Muhtemelen bir felaket yaşandı!
Söz veriyorum, eve döneceğiz!
Ama Kumagaya, nasıl?
Sadece… Bana bırakın!
Kumagaya…
Sana bırakmamızı söylemiştin.
SOS, radyo, havai fişekler,
dürbünle her yeri taramak…
Hiçbiri işe yaramadı.
En kötü ihtimalle bir sal yapar, kaçarız…
Bunu yapmak istemiyorum! Hayatta olmaz!
Salla açılıp bir ada bulamazsak çok tehlikeli olur.
Doğru.
Canıma tak etti! Terledim ve duş alamıyorum!
Tuvalete gitmek istiyorum.
Okyanusa yapsana.
Asla!
Tanrım! Ne yapıyor bu kız? Hepsi onun suçu!
Reina, sakin ol!
Çok karanlık!
Kumagaya, nereye gidiyorsun?
101 numaralı odaya çünkü orası temiz.
Peki ya Natsume?
Ona bir şey olmaz!
-Reina… -Orada… Biri var.
Aman, başkası sandım.
Ne yapıyordun? Hayret bir şey.
Bekleyin.
-Reina, çabuk! -Biliyorum!
Bekle!
Hayalet gerçekmiş! Bu şaka falan değil!
Muhtemelen bizi buraya o getirdi!
Açın.
Bizi öldürecek!
Hayır! Ölmek istemiyorum!
Ben de!
İşte! Bir ışık var!
Bu ne? Şeytani bir ayin! Bir tuzak!
İşte orada!
Amanın!
Natsume? Ne yapıyorsun?
Geldiniz mi? Noppo nerede?
Beni bekle. Kumagaya, yardım et.
Bekle.
Bu çocuk Noppo. Uzun zaman önce burada yaşıyormuş.
Meğer gerçekmiş.
Yuzuru'dan iri olabilir.
Aslında ortaokuldasın, değil mi?
Hangi ilkokul? Ortaokul? Kulüp?
Boş versene! Yemek nerede?
Ayrıca bu ne?
İnşaatta kullanılan yağ. Gece lazım olacak, değil mi?
Bunun şeytani bir ayin olduğunu sanmıştım.
Ama çok güzel ve rahatlatıcı!
Yiyecek de var.
Butamen eriştesi partisi!
Bir sürü atıştırmalık da var.
İçecek de var.
Su partisi!
Kola da var!
Tüm bunları sen mi getirdin?
Ama yetmez. Noppo'nun yaptığı ocakta yağmur suyu kaynatıyordum.
İğrenç, amma pis.
Yani yıkanabilirsiniz.
Ne? Duş mu? Duş alabilir miyim?
Deniz suyuyla yıkanıp normal suyla durulanırsan olur.
Noppo ve Natsume, ikiniz de harikasınız!
Bu gece burada uyuyacağız!
-Kola! -Ne? Olamaz!
Dinleyin millet.
Ne?
İşin aslı, buraya daha önce de geldim.
Buraya mı geldin? Gemiyle mi?
Hayır, bu binada.
Bu binadaydım ve birkaç kez kendimi denizde buldum.
Neden bize söylemedin?
Üzgünüm. Bir türlü cesaret edip söyleyemedim.
Ama dert etmeyin! Genelde uyuyup uyanınca eve dönmüş olurum!
Bu muhtemelen bir rüya!
Ne?
Cidden mi? Ama çok gerçekçi.
Saçmalamayı kes!
Merak etme! Burada gecelediğimde bile
eve döndüğümde zaman hiç geçmemişti.
Cidden mi? O zaman bir şey olmaz, değil mi?
İnanamıyorum. Ama Natsume, öyle diyorsan sana inanıyorum!
Olamaz!
Ben de Natsume!
Ne?
Tek gecelik bir kamp!
Kamp deyince aniden heyecanlı oluyor!
İşte bu yüzden oğlanlar…
Kosuke?
Rüya olmasına imkân yok.
Kendini epeydir buraya kapattın diye mi aklın bir karış havada?
Kosuke, inat etme.
Neden barışmıyorsunuz?
Öyle değil!
Rüya gördüğümüzü
veya aptalca şeyler söylemek yerine bir şey yapmalıyız!
Ne gibi?
Ben üst katta etrafı kolaçan edeceğim.
Bir gün yardım gelecek. Önceliğimiz buradan kaçmak, tamam mı?
Tanrım.
Gidiyor. Ben kâğıt oynamak istiyordum.
Tuvalet nerede?
Olamaz.
Yani bu cidden gerçek mi?
Rüyamda McDonalds'ta yemek yiyordum.
BUTAMEN
İlk defa rüyamda açtım.
Reina?
Bunun neresi rüya?
Ne kadar beklersek bekleyelim, geri dönemeyiz.
Akıllı telefonlarımız çalışmıyor. Açım ve yiyecek bir şey yok.
Sadece ölmeyi bekliyoruz.
Özür dilerim.
Eminim… Yakında eve varırız.
Yapmacık gülüşünden nefret ediyorum.
Reina!
Natsume, dur!
Kosuke.
Al. Gerçi pek kalmadı.
Demek sensin.
Aç değilim o yüzden gerek yok…
Yoksa…
Evet, birkaç fikir düşündüm.
Fikirlerini duymak isterim Kosuke.
Biraz paylaşabilirim.
Dört gün içinde bizimki gibi sürüklenen başka binalar oldu.
Ne zaman döneriz, bilmiyoruz.
Burada uzun süre mahsur kalacaksak yiyecek gerekecek.
Balık bile tutamıyorsak yiyecek bir şeyler bulmalıyız.
O yüzden bir dahakine yaklaştıklarında bununla atlayacağım!
Peki bu halat ne?
Çatının kablolarını bağladım. Ucunda öylece duran bir anten vardı.
Onu tutup çelik halat gibi kullanacağım.
Kosuke, bu harika.
Pek sayılmaz. Bunu yapmak çok ürkütücü olabilir.
Ne?
Kosuke, bize katılsana. Herkes bekliyor.
Şimdi mi? Neden geleyim?
Natsume tek başına kaldı.
Natsume mi?
Natsume çok endişeli.
Söylemiyor ama o da seni bekliyor Kosuke. Natsume'nin…
Natsume aşağı, Natsume yukarı. Onu nasıl bu kadar iyi tanıyorsun?
Ben bile onu anlamıyorum.
Natsume'nin sana ihtiyacı var, bunu biliyorum Kosuke.
Sen kimsin ki bunu bileceksin?
Hey!
BUTAMEN YEŞİL ÇAY
Ne?
Yoksa bu…
Tüh!
Kahretsin.
Evet!
Ne?
Kosuke.
Başlıyorum!
Aman!
Demek burası Narahara'nın havuzu.
O neydi?
Ne yapıyorsun?
Neden…
Piç! Bilerek gürültü çıkardın!
Ne? Ne oluyor?
Ne?
Her neyse, Narahara'ya yiyecek bulmaya geldin, değil mi?
Evet. Sen neden geldin?
Tek başına gidersen endişelenirim.
Yardım edeceğim, hadi! Soyunma odasını dikizlemeyi bırak da acele et!
Burası oğlanların soyunma odası, tamam mı?
Bekle!
Bu fotoğrafları hatırlıyorum. Belki diğer odalar da aynı kalmıştır!
Bu taraftan!
Senin taraf nasıl?
Bir şey yok!
Bir yerlerde acil durum kumanyaları varsa…
Ama bu nasıl olabilir ki?
Narahara üçüncü sınıfta kesinlikle yıkıldı.
Bırak onu da acele et!
Biliyorum! Ama merak etmek gayet doğal!
Böyle bir zamanda mı?
Elimde değil!
Sen de açsın!
İşte bu! Bir şey hatırladım!
Yukarıda otomat yok muydu?
Evet!
Acele etmeliyiz!
Buldum!
Ciddi misin?
Vay canına! Bekle! Bu çok tehlikeli!
Sorun yok! Gördün mü?
Kosuke sen de gel!
Bu çok tehlikeli!
Natsume!
İyi misin?
Ben… İyiyim…
"İyiyim" derken? Bir saniye bekle!
Bunun rüya olduğunu söyleyen bendim ama canım çok acıyor.
Gerçek olmalı! Bu yüzden öyle dedim ya budala!
Budala…
İşte oldu.
Zaman kaybettik. Acele etmeliyiz.
Kosuke.
Orada bekle!
Kahretsin.
Tüh. Keşke yalnız gelseydim.
Maçlarda hep kendi başına koşup yaralanıyorsun!
Benden daha fazla gol atsan bile sakatlanınca hiçbir faydan olmaz ki salak!
Sen!
Kıpırdama!
Biz beraber olduğumuz için iki forvettik!
Tek başına şut çekemeyen pısırığın tekisin!
Kapa çeneni! Sensiz de idare edebilirim!
Sana yardım için buralara kadar geldim ama ancak bunu mu söyleyebiliyorsun?
Sessiz ol!
Bu bir şey değil!
Bana bırak!
Bu yüzden yalnızsın…
Bunu yapabilirim!
Gördün mü? İşte şimdi iş birliği yapmalıyız küçük velet!
Artık kardeşimmiş gibi yapmasan? Bunu yapabilirim!
Ne yapacaksın? Tam bir velet olduğundan başkalarının ne hissettiğini anlayamazsın!
Kendisini apartmana kilitleyen velet kim peki?
Senin için endişelenmiştim!
Kendi işine bak!
O benim lafım!
Unut gitsin…
Hadi yapalım şunu!
Faydası yok. Kahretsin.
Kosuke!
Natsume!
-Oradalar. -Acele edin!
Çabuk geri dönün!
Sürükleniyorsunuz!
Zaman yok! Geri dönemeyeceğiz!
Hayır!
Natsume!
Bu gidişle herkes…
Merak etme, yemeği sonra düşünürüz!
Tamam mı?
Hadi beraber apartmana dönelim!
Kosuke, böyle söylemene gerek yok.
Biliyorum!
Kes şunu!
Aman be. Tam da…
Orada biri mi var?
Ne?
ACİL YİYECEK ÇANTASI
Natsume!
Kosuke!
Geri gelmek için halatı kullanın!
-Kumagaya, iyi misin? -Yaralandın mı?
NARAHARA YÜZME KULÜBÜ
Vay canına, harika!
Bunlar da ne?
Resmen vurgun yapmışsınız!
Leziz görünüyor!
Açsana!
Bunu nasıl buldunuz?
Şey…
-Pilav partisi! -Şey…
Süresi dolmak üzere.
Bunun son kullanma tarihi geçmiş ama eminim yiyebiliriz!
Bücür, sen test etsene.
-Ne dedin? -Reina!
-O Narahara değil miydi? -Evet.
Biz dördüncü sınıfa geçtiğimizde yıkılmamış mıydı?
O da mı sürüklendi?
Natsume, bacağın iyi mi? Kanıyor.
Sadece ayağım takıldı ama turp gibiyim!
Çok sevindim. Natsume, çok havalısın.
Cesurmuşsun! Değil mi Reina?
Ne? Bana sorma!
Kesin bütün işi Kumagaya yapmıştır!
Hayır, ben…
Evet, Kosuke sayesinde oldu.
O zaman ikiniz barıştınız.
Hayır, barışmak değil de…
Kosuke.
Kumagaya!
Kumagaya, buraya gel. Onu boş ver.
Reina!
Natsume, sen de iyisin, değil mi?
Kosuke, bu odaya gelsene.
Şey, tabii.
Evet! Kosuke, büyük bir keşif yaptık!
Az önce fark ettik! Görebiliyorsun, değil mi?
Haklısın, su kulelerini görüyorum! Bu bizim kasabamız!
Değil mi?
Cidden mi?
Eve dönüyoruz.
Bu rotada devam edersek kesin dönüyoruz.
Yaşasın!
Amanın! Düşüyoruz!
Tanrım, bu da ne?
Nefes alamıyorum!
Kumagaya çok pis kokmuyor mu?
Ne?
-Kasaba yok olmamış. -Umarım annemler kızmamıştır.
Onların içini rahatlatabilsek iyi olurdu.
Kosuke!
Ne?
Kosuke, al.
Sen…
Bu Yasuji dededen sana hediye.
Ne?
Doğum günü hediyen için bir sürpriz yapmayı konuşuyorduk.
Doğum günüm… Yani o gün mü?
Evet. Hep bunu istiyordun, değil mi?
Demek bunu birlikte planlıyordunuz.
Senin için değerli bir anı olacaktı
ama ikinizin arasına girdim.
Hâlbuki ailenin bir üyesi değilim.
Özür dilerim.
Özür dileme.
Ne?
Ben… Daha çok…
O sıralar…
Kosuke?
Hayır! Bilmiyorum! Bir şey yok!
Hey, bekle!
Bunu şimdi kabul etmen gerek!
Dur Kosuke!
DENİZDE GEÇEN GÜN SAYISI
NATSUME 11 KOSUKE 11
Ne? İkiniz sıkı fıkıydınız. Natsume'yle beraber uyumayacak mısın?
O zaman daha küçüktük!
Kumagaya, nerede uyuyorsun?
Hâlâ düşünüyorum.
O zaman burada uyuyabilirsin…
Tuvalete gideceğim.
Kapıyı kapat.
Ne oldu?
İşemem lazım!
Anladım.
Bir gün ot yiyeceğimizi hiç düşünmezdim.
Daha ne kadar bu minicik porsiyonları yiyeceğiz?
Reina, tedbirli elden bırakmamalıyız.
Ne?
"Ateşle oynamamalıyız" demek istiyorsun galiba.
Ne alaka? İkisi de aynı kapıya çıkmıyor mu?
Noppo… Sen nesin?
Ne demek istiyorsun Kosuke?
Dün kolunu gördüm.
Bir şey çıkıyordu.
Bir şey mi çıkıyordu?
Uzun zaman önce burada yaşamışsın.
Ben de bu apartmanda oturuyordum. Burada olsan seni tanırdım.
Hele ki böyle uzun boylu, şortlu bir çocuğu.
Kosuke, insanların moda seçimleri hakkında yorum yapma.
Ben hep bu apartmandaydım.
Hep mi?
Apartman inşa edildiğinden beri.
Bir sürü insan buraya geldi, çocuk yaptı
ve burası hep çocuklarla doluydu.
Ama zamanla herkes gitti.
Ben de izlemeye devam ettim.
Bir dakika. Ne dediğini anlamıyorum!
Kaç yaşındasın ki…
İnsan-bitki canavarı!
Evet, o bir hayalet! Noppo bu apartmanın hayaleti!
Şaka yapıyorsun.
-Reina! -Amanın! Bizi öldürme!
Piç!
Sen var ya! Hayalet misin, bilemem
ama neler döndüğünü biliyorsun, değil mi?
Neden denizdeyiz? Söyle!
Ben… Sadece kendimi biliyorum.
Üzgünüm.
Emin misin? Belki de senin hatandı…
Kosuke, Noppo gerçekten bilmiyor.
Noppo'nun suçu değil.
Ayrıca o, şimdiye dek birlikte yaşadığımız bir arkadaşımız.
"Bir arkadaşımız" mı? Sen ciddi misin?
Ne?
O normal değil. O bir canavar!
Öyle söyleme…
"Birlikte yaşamak" mı? Evcilik oynadığını falan mı sanıyorsun?
Umarım suya sürüklenmemizin senin hatan olduğunu unutmamışsındır.
Kendini bu yıkık dökük apartmana kilitledin!
Bu senin suçun.
Yakında eve dönebilecek olmamız seni affettiğim anlamına gelmez!
"Birlikte yaşamak" derken?
-Burası korkunç. Böyle pis bir yer… -Reina!
Öyle şeyler söyleme!
Acıyor mu?
Aslında korkmuyorum ben ya.
Noppo iri… Ama bence iyi çocuk.
Vay be…
Ne alaka? Peki ya ben?
Yuzuru da iyi çocuk!
Ben korkunç şeylerden korkarım Noppo ama senin bakışların nazik.
Noppo kötü biri değil.
O da herkes gibi. Değil mi?
Evet.
Kosuke.
Gerçekten bir şey bilmiyor musun?
Üzgünüm.
Artık sır yok, tamam mı?
Pekâlâ, yiyelim!
-Pirinç topum! -Olsun, yiyebilirsin! Üç saniye kuralı!
Pişireyim mi?
-Evet. -Neandertal.
Neye bakıyorsun?
Bakayım!
Ver bakayım!
Hastanede koşmak yok!
Özür dileriz!
Bugün doğum günün, değil mi? Belki Yasuji dededen hediye alırsın.
Ne oluyor? Dedemle bir şeyler planlıyorsun herhâlde.
Sır.
Başta hepinizin ödü koptu ama şimdi gayet memnunsunuz.
Yasuji dedeye bir şey olmayacağını biliyorum! Kosuke, senin de ödün koptu.
Kapa çeneni! Eminim hâlâ korkuyorsundur.
Kapa çeneni.
YASUJI KUMAGAYA
Demek hâlâ korkuyorsun.
Sonuçta senin deden değil. Bu yüzden korkma.
Doğru. Zaten o senin deden.
Benim…
Natsume?
Kosuke!
Dede.
-Gidip özür dile. -Ne?
Çabuk! Gidip özür dile!
Kosuke!
Natsume.
Olamaz!
O pelüş oyuncakla ilgili değerli bir anın var mı?
Evet.
Onu ben küçükken Yasuji dede vermişti.
Onu çok istiyordum ama kendimi tutuyordum.
Nasıl öğrendi bilmiyorum ama doğum günüm için almış.
Yasuji dede hep beni şaşırtmaya çalışırdı.
O yüzden benim için çok değerli.
Natsume, Yasuji dedeyi çok seviyorsun.
Evet.
Galiba onu babam gibi görüyordum.
Başkasının dedesi olunca biraz tuhaf oluyor gerçi.
Şimdi annem ve babamla beraber Florida'daki Disneyland'deydim.
Reina, eğlence parkına gitmeyi çok seviyorsun, değil mi?
Sence çocuksu muyum?
Neden sevmeyecekmişim? Bütün anılarım orada geçti.
Muhtemelen onun için de aynı.
Ne?
Natsume için
tüm anılarının geçtiği özel yer burası olmalı.
Şaka yapıyor olmalısın. Bizim için değil.
Senden özür dilemek istiyorum Reina.
Ne? Neden?
Boş boş konuşuyorum işte.
Sen cesurca harekete geçiyorsun ama ben hep senin arkana saklanıyorum.
Cesurca mı?
Öyle şeyler söylediğim için üzgünüm. Dikkat edeceğim.
Juri.
Hadi söz verelim. Eve beraber döneceğiz. Ve… Seni Florida'ya götüreceğim.
Tamam!
Eve ne zaman döneceğiz?
Oraya gerçekten yaklaşıyor muyuz?
Çok açım!
100 Big Mac ve on nugget isteriz! Bol bol Happy Meal gönderin!
Daha da acıkacağız.
Kapa çeneni bücür! Senin yüzünden uyandım!
Kosuke, daha varmadık mı?
Hayır, hava bulutlu, göremiyorum.
Ne?
O ne?
Hey, çocuklar!
Vardık mı?
Ne? Gerçekten mi?
Şimdiden mi?
Ne? Nerede?
İşte!
Ne? Orası kasabamız değil ki!
Ne? Tanrım.
O ne?
McDonald's mı?
Olamaz… Eski görünüyor.
-Bu bir AVM. -Ne?
Hey, sorun ne?
Kosuke, bize doğru gelmiyor mu? Tıpkı Narahara'nın gelmesi gibi.
Evet.
-Gitmeyi deneyeceğim. -Ne?
Yiyeceğimiz azaldı, değil mi? Bu kez gerekeni yapacağım.
Ben de.
Ben de gelmek istiyorum.
Ben de.
Çatıda bir lunapark.
Benim, Taishi. Apartmanın çatısındayım. Çocuklar, acele edin!
Tamam. Bir şey olursa bizi ara.
İşte. Uzun süre kalamayız, tamam mı?
Hey, Natsume!
Ne?
Ne oldu? Bir şey mi oldu?
Hayır, iyiyim. Gidelim!
Tamam.
Burada bir şey buluruz sanmıştım ama…
Yıkık dökük bir yer.
O taraf nasıl?
Boş.
-Bak. -Ne?
2016 TEŞEKKÜR FESTİVALİ!
Altı yıl önce mi?
Olamaz…
Bir saniye!
Ne oldu?
Bekle…
Ne? Yine mi?
Orada biri mi var?
Hey! Acele etmeliyiz!
Hey, bekle! Ne?
Bu…
Ne? Bu ne?
Natsume!
Hey, nereye gittin? Vay canına!
Buldum seni!
Burada biri mi var?
Yoksa çabuk gidelim!
Ne?
Neler oluyor? Tuhaf davranıyorsun. Hey!
Ben… Buradan nefret ederdim.
Ne?
OYUNCAK CENNETİ
Ben küçükken doğum günü hediyesi almaya gelmiştik
ama annemle babam burada kavga etmişlerdi.
Hediye falan alamamıştım.
Bunu unutmuştum gerçi.
Pardon. Hadi gidelim!
Kosuke! Duyuyorsan cevap ver!
Ne? Ne oldu Taishi?
Sonunda seni duyabiliyorum! Acele et, koş!
Ne?
Taishi, neler oluyor?
Kosuke, bu kez senin tarafın bize yaklaşıyor!
-Bu kötü değil mi? -Çarpışacağız!
Neyse, hadi içeri girelim!
Eyvahlar olsun!
Aman tanrım!
Çarpışacağız!
Eyvah! Su geliyor!
Natsume, iyi misin?
Evet.
Noppo, ya sen?
İyiyim.
-Çabuk, çıkın! -Evet.
Bu ne? O bir çocuk değil mi?
Kahretsin!
Natsume, vakit yok. Gidelim.
Natsume!
-Vay canına! Bu bir felaket! -Yuzuru!
Bizi çek!
-Kosuke! Tamam! -Yuzuru!
Yardım edeceğim!
Tamam!
Taishi!
Orada!
-Taishi? -Biri yardım etsin!
-Taishi! -Yardım edin!
Ben giderim!
Juri! Ben de!
Taishi'yi getir lütfen!
-Eyvah… -İyi misin?
Evet, iyiyim!
Taishi!
Juri!
Merak etme!
-Ne yapıyordun? -Reina!
Aynı anda!
Tamam!
Hazır, çek!
Şükürler olsun.
Başımıza iş açtın…
Juri, Reina, çok teşekkürler!
Şey…
Sorun yok, bırak.
Ne?
Juri!
-Juri bu! -Ne?
Juri!
Yuzuru, yardım edeceğiz! Bizi o tarafa çek!
Tamam!
Hemen geliyorum Juri!
Dayan Juri!
Juri!
Natsume!
Kosuke! Natsume!
Juri…
Noppo!
Uyan…
Juri.
Aman!
Ne yapıyorsun?
Özür dilerim!
Ona dokunma!
Sen! Olanların hepsi senin suçun!
Ne?
Juri bu şekilde ölürse ne yapacaksın?
Dur Reina! Natsume kurtarmasaydı Juri sürüklenebilirdi…
Umurumda değil!
Juri… En iyi arkadaşım! Ama sen…
Özür dilerim.
Usandım artık! Muhtemelen artık geri dönemeyiz!
Hepimiz öleceğiz!
Kes!
Reina… Dur… Lütfen.
Yiyecek getirdim.
Ayağın iyi mi?
Benim yüzümden oldu. Özür dilerim.
Ne?
Sen olduğunu biliyorum Kosuke! Ne yapıyorsun? Git buradan!
Hey, bekle! Gelip hikâyeni dinleyeyim dedim.
Ne? İnsanların değerli eşyalarına izinsiz dokunma!
Tanrım, umutsuz vakasın!
Küçüklüğümüzden beri kardeşim gibisin.
Somurttuğunda Yasuji dede sana bir sürü şey alırdı.
Hey.
-Asla senin gibi olamam Kosuke… -Hey!
Ne?
Sen…
Yapmacık konuşuyorsun.
Ne? Nasıl?
Ağladığını biliyorum.
Hayır, ağlamıyordum.
İçinde tutma. Dinlemeye geldim.
Ben…
Aslında sulu gözlünün tekiyim.
Biliyorsun, değil mi? Ailem tam bir felaketti o yüzden…
Hep ağlardım.
Ama…
Ne kadar ağlarsam ağlayayım
hiçbir şey değişmedi ve her şey mahvoldu.
O yüzden o zamanlar bir şey istememek için tuttum kendimi.
Öyle daha kolay olacağını düşündüm.
Ama…
…apartmana gelmeme karar verildikten ve Yasuji dede beni kabul ettikten sonra
sanırım gerçekten çok mutlu oldum.
Çünkü gerçek bir ailem varmış gibi hissettim.
"Peynir" deyin.
-Üstelik… -Neden öyle yaptın Natsume?
Her şeyden bahsedebilirdim…
Ağlamamda da sorun yoktu.
Bunun beni böylesine mutlu edeceğini hiç düşünmemiştim.
Ama Yasuji dede vefat etti.
Apartman kaybolup gitti ve her şey yine paramparça oldu.
Veda etmekten ne kadar nefret ettiğimi düşündükçe daha da zorlanıyordum…
Ama bunu anneme söylesem bile elinden bir şey gelmez.
O yüzden buraya gelmekten başka çarem yoktu.
Özür dilerim. Başına dert açmak istemezdim Kosuke.
Böyle bunalım takılmak benim suçum.
Hiç de değil.
Herkesi buraya sürüklediğim için ben suçluyum.
Hem sırf böyle şeylerden bahsediyorum. Berbat biriyim.
Juri'ye olanlar da benim suçum.
Ben daha berbat biriyim.
Neden? Sakın…
Hayır, zorlandığını biliyordum
ama hiçbir şey yapamadım!
Ayrıca berbat şeyler söyledim ve seni incittim.
O ufaklık… Yasuji dede onu bana verdiğinde aslında sevmemiştim.
Ne?
Çünkü aklıma kötü anıları getirmişti.
Ama seninle oynadığımda bu ufaklık hep yanımızdaydı.
Bu yüzden hazinem oldu.
Senin sayende Kosuke.
Hayır, sadece bu da değil.
Okula birlikte gitmek, futbol oynamak…
Hepsi eğlenceliydi.
Sadece bu bile arkadaşlığımız için minnettar hissettiriyor Kosuke.
Tamam! Hepsi bu.
Artık iyiyim.
Kendi sorunlarımı kendim çözerim!
Başkalarına… Daha çok güvenebilirsin…
Yine de sağ ol. Gerçi biraz çenem düştü ama.
Kosuke.
Birlikte eve dönelim!
Ben…
Ne?
O ne?
Kosuke, aşağıya bak!
O ne?
O ses neydi?
Vay canına!
Bu alışveriş merkezinden de kötü!
Kosuke, gökyüzüne bak!
Yoksa bu…
Samanyolu mu?
Bu ışık…
Kosuke.
Yeterince zaman geçti. Yakında kasabaya ulaşmamız gerekmiyor mu?
Kahretsin. Gerçekten geri dönebilecek miyiz?
Çocuklar!
-Uyanın! -Ne oldu?
Aşağısı! Aşağısı su dolu!
Şaka yapıyorsun!
Herhâlde çarpıştığımızda bir delik açıldı. Ne yapacağız?
Buradan gitmek zorunda kalabiliriz.
Hayır…
Herkesi toplayın!
Tamam!
Noppo yok mu?
Böyle bir zamanda…
Bu çocuk… Hâlâ bir şey mi saklıyor?
İşte orada!
Noppo! Güvende olduğuna sevindim! Acele etmeliyiz!
Noppo… Bildiğin her şeyi anlat bize.
Bu apartman batıyor. Kasabaya ulaşamayacak.
Artık ne yapacağımızı bilmiyoruz. Başka bir yolu yok mu?
Noppo…
Ben… Herkesin terk ettiği bu apartmanda
Natsume'yi yalnız bırakamazdım.
Kosuke'yi de.
Ne?
Bunca zaman boyunca ikinizi gözledim.
Ben bu apartmanın bir parçasıyım.
Ait olduğum tek yer burası.
Bu yüzden hep ikinizle beraberdim.
Birlikte mutlu mesut gülmenizin görüntüsü.
O görüntüyü aklımdan çıkaramadım.
İkiniz de gidince anladım.
GİRMEK YASAK
Galiba ikinizi gülerken görmek gerçekten hoşuma gitmişti.
O yüzden…
Bu okyanus muhtemelen yalnızca benim gelmem gereken bir yerdi.
Sanırım… Sizleri buraya getiren bendim.
Ne? Ne demek istiyorsun?
Bizi buraya mı getirdin?
Şaka yapıyor olmalısın. Bu konuda ne yapacaksın peki?
Reina… Noppo…
Kapa çeneni…
Reina!
Hey! Bizi neden bu işe bulaştırdın?
Hey! Bana bir açıklama yap!
Reina…
Nasıl geri dönebiliriz?
Üzgünüm. Nasıl geri döneceğimizi ben de bilmiyorum.
Bizi affet artık. Ne istersen yaparım… Lütfen.
Reina!
Juri!
Tanrım, öldün sandım!
Biraz abartıyorsun. Gayet iyiyim, kendi başıma gelebildim.
Emin misin? Gerçekten emin misin?
Üzgünüm Juri!
-Juri! -Reina…
Çok sevindim! İyi misin?
Evet.
Ağlama Reina. Beraber Florida'ya gideceğiz, değil mi?
Evet… Ama şimdi…
Merak etme. Birlikte olursak eve dönebiliriz!
-Benim hatam Juri! -Hiç de bile.
-Ben iyiyim. -Ben de! Üzgünüm Juri!
-Önemli değil. Merak etme Natsume. -Çok sevindim Juri!
Söyle lütfen. Eve nasıl döneceğimizi cidden bilmiyor musun?
Üzgünüm.
Acele edip buradan bir salla ayrılmalısınız.
Artık benim için endişelenmeyin.
-Sana bırakıyorum. -Tamam.
Diğerini alalım.
Evet.
Bitirdiler mi?
Biraz daha var.
Natsume, bitti mi?
Evet.
Natsume?
Noppo da sala binecek, değil mi?
Onun hatası olmasına rağmen mi?
Onu böyle bırakamayız ki.
Apartman batarsa Noppo da ölür!
O insan mı? Hayır!
Ama…
Ayrıca ya onunla olduğumuz için geri dönemiyorsak?
Ne?
Çünkü bizi buraya getiren oydu.
Bunu henüz bilmiyorsun.
Kes artık.
Hey Kosuke, Noppo hep bizimleydi.
Sadece şimdi değil. Çok ama çok uzun zamandır bizimle!
Tabii ki onu öylece bırakamam.
Sen gerçekten…
Birlikte dönemiyorsak buradan ayrılmak istemiyorum.
Bana bak, sen ne…
Öyle deme!
Bu onunla beraber ölmen gerektiği anlamına gelmez!
Surat asmayı bırak artık!
Doğru…
Yine fazla detaylı düşünüyorum, değil mi?
Bir saniye! Reina'nın söylediklerini anlıyorum ama…
Ama! Noppo'yu burada bırakıp eve dönebilsek bile…
Bu yanlış olur!
Çok zalimce.
Bunu istediğim için söylemiyorum ki!
Evet. Bence tartışmak şu an yapabileceğimiz en kötü şey.
Noppo'nun suçu olduğu da kesin değil.
Ama…
Yanında olacağım Reina.
Çocuklar, üzgünüm.
Düşünecek vakit yok. Hep birlikte kaçalım.
Hey, yoksa bu…
Artık herkes binebilir, değil mi?
Yeterince zamanımız var mı?
Merak etme, halledeceğim.
Natsume, olanlar için… Şey…
Hayır, özür dilerim.
Artık hiçbir şey söylemeyeceğim.
Natsume…
Ne? Su dolmuş!
-Millet, çabuk! -Noppo!
-Oda yana eğilmiş. -Bu da ne?
Sal?
-Biraz daha var! -Eşyalarımız?
Biraz daha kaldı.
Acele edip bitirelim!
Kosuke!
Sal gitmeye hazır!
Tamam, bu sonuncu!
Çabuk gel!
Hemen geliyorum!
Ne? Hey, geri zekâlı!
Hâlâ burada mısın? Hadi gidelim!
Yasuji dedenin odası…
Hayır, iyiyim.
Gidelim Kosuke!
-Noppo! -Noppo!
Böyle bir yerde ölemezsin!
Çabuk!
Acele et!
Her şey hazır mı?
Biz hazırız!
Hadi Noppo!
Çabuk bin Noppo!
Noppo!
Noppo, neden?
Apartmanla beraber gideceğim.
O yüzden üzgünüm.
Ben… İstemiyorum.
Daha fazla… Veda istemiyorum!
Bekle!
Natsume!
Natsume! Budala!
Geri dön Natsume!
Hayır! Bu sorumsuzca!
Kahretsin!
-Kumagaya! -Taishi!
-Geri döneceğiz! -Evet!
Geri dön!
Natsume!
Noppo!
Natsume, buraya gelme!
Noppo, çabuk ol!
Natsume!
Geri dönemiyoruz!
Kumagaya, geri dön!
Reina, halat! Ben giderim!
Eve birlikte döneceğimizi söylemiştin.
Neden gittin? Budala!
Kosuke!
-Bizi çekin! -Natsume…
Hayır! Geri dönmeliyiz!
Natsume!
Noppo, merak etme! Bir yolunu bulabiliriz!
Noppo?
Hayır… Bunu yapmamalısın! Beni unutabilirsin!
Hayır, unutamam!
Seni burada bırakamam! Hâlâ bir yolu olmalı.
Ayrıca muhtemelen bu fırtınayı atlatacağız!
Eminim eve birlikte dönebiliriz!
Geri dön…
Faydası yok.
Bu imkânsız!
Kahretsin.
Kahretsin!
Natsume…
Ben… Ne yapacağım ben?
Işıldıyor.
Bu ne?
Hareket ediyoruz!
Neler oluyor?
Bu geldiğimiz yöne doğru mu gidiyor?
Ne?
Anne… Millet…
Eve gidebileceğiz, değil mi?
Evet.
Taishi, biz…
Evet.
Ne?
Natsume…
Eve gitsek bile o orada olmayacak.
Natsume!
Buraya gel!
Natsume!
Hey.
Bekle! Neden o tarafa gidiyorsun?
Eve birlikte döneceğimizi söylemiştin.
Natsume!
Hayır!
Bırak! Natsume!
Kumagaya!
-Gitme! -Kosuke!
Natsume!
Tavşan mı?
Bunu istemiyorum. Bu şekilde eve gidemem.
Yemin ederim o budalaya söyleyeceğim. Yemin ederim…
Bu da ne?
Yoksa…
YASHIMA
Sadece… Gülümsemeyi sürdürmeni istiyordum Natsume.
Hepsi bu.
Ama…
Böyle oldu.
Yakında fırtınayı atlatacağız. Merak etme.
Geri dönmeseydim… Acaba annem ne yapardı?
Eminim annem için daha kolay olurdu.
Doğru.
Herkesin mahvolmasına… Ben sebep oldum.
Kosuke'nin de. Benim bencilliğim yüzünden…
KAMONOMIYA HASTANESİ
…Yasuji dedeyle vedalaşamadı.
Bunca zamandır zorla başkasının evine giriyorum.
YASUJI KUMAGAYA
Çünkü ben…
Kaybolup gitsem…
…daha iyi olur.
Ama…
Korkuyorum.
Hey!
Natsume!
Natsume! Noppo!
Natsume!
Tamam! Bağlandı Kosuke!
İyi pas!
Kosuke!
Geliyorum!
Neden geldin?
Çekil!
Ne yapacaksın?
Bu kabloyu dönme dolaba çektireceğiz!
Güzel! Bağlandı!
-Başardı Taishi! -Kosuke!
Kumagaya!
Reina!
Özür dilerim.
Seni hatırlıyorum.
Hep babanla gelirdin, değil mi?
Hadi!
Budala! Neden yaptın bunu?
Beni kurtarmanı söylemedim ki! Ben…
Turp gibiydim!
"Turp gibiyim" deyip duruyorsun. Daha ne kadar yalan söyleyeceksin?
-Yalan değil! -Kapa çeneni!
Neden geldin? Şimdi herkes ölecek!
Çünkü kendini buraya kilitledin!
Bu eski, yıkık dökük apartmandan cidden nefret ediyorum!
Ben fark etmemiş gibi yaparken saklanıp ağlamanı hatırlatıyor!
Kendimi yumruklayasım geliyor! Bir de…
Ailemle hiçbir alakan olmadığını söyledim ama aslında çok alakan var!
Kimsenin işine burnunu sokmuyordun!
Burası gerçekten senin de evin! Ama artık onu geride bırakmalıyız!
Yoksa birlikte eve dönemeyeceğiz!
Noppo'dan da çok,
seninle olmak istiyorum!
Üzgünüm Kosuke.
Ben de seninle olmak istiyorum. Ben de eve gitmek istiyorum!
Ama… Böyle giderse…
Merak etme! Birlikte olursak kesinlikle oraya ulaşabiliriz.
Sana pas attığımda ne yapman lazım?
Sadece tek bir şey var.
Ne kadar çalıştığımızı hatırlıyor musun?
Şut çekmek.
Aynen! İki forvetin işi bu!
Evet.
Noppo. Bizimle eve geleceksin!
Anladın mı?
Evet.
Bu fırtınayı aşacağız!
İşte geliyor!
Onu yukarı çekiyor!
Evet!
Kosuke, işe yaradı!
Bak, denersek yapabiliriz!
Vay canına! Çok dolanmış!
Bu kablo gondollardan apartmana kadar uzanıyor.
Bu hat kesilirse
o çocukları kurtaramayız!
Onlar…
Bağlandı!
Bu taraf da!
Bir kez daha bağlayacağım!
Teşekkürler! En son bunu koyacağız!
-Durdu. -Başardık!
-Yardım edeceğim! Merak etme! -Çok tehlikeli!
Ne oldu?
-Bu alet! -Sen!
Kesinlikle birlikte eve döneceğiz.
Dönünce herkese annemin kroketlerinden yedireceğim!
Ben de!
Milletle Smash Bros oynamak istiyorum!
Ben de! Ben Kumagaya'yla Florida'ya gideceğim!
Ben de geleceğim, değil mi?
Juri!
Hadi onları birlikte kurtaralım!
Millet…
Hadi!
Kamo İlkokulu, hücum!
Olamaz! Ayrılıyoruz!
Hayır!
Bu çok tehlikeli!
Bırakırsam Kumagaya…
Reina!
İyi misin?
Beni merak etme.
Olamaz!
Dönmeye başlıyor!
Gitme!
Dönme!
Kahretsin!
Taishi!
Olamaz…
Seni yukarı çekiyorum!
Natsume!
Kosuke!
Bekle! Ben…
Kahretsin! İyi misin?
İyiyim dedim! Bu bir şey değil!
Sen…
Natsume'yi sıkı tut!
Natsume, hadi, öbür elini ver!
Bir daha kendini zorlayıp tek başına gitme!
Eğer tek forvet ben olursam ve benden nefret edersen umurumda olmaz!
Tek başına başarman imkânsız Kosuke!
Benim asistlerim olmasa aradan bile geçemezsin!
-Sıkıyorsa bir daha söyle! -Aman!
Halledeceğiz, tamam mı?
Kosuke, senin de korktuğunu biliyorum.
Ne? Hayır, seni var ya…
Natsume… Kosuke…
O ikisini tuttuğum için…
…böyle oldu.
Artık o günlere dönemesek de umurumda değil.
Başıma ne geleceği umurumda değil.
Ama ikisi, Natsume ve Kosuke…
…yaşıyorlar!
Onların yaşamasını
ve gülmesini istiyorum!
Neredeyiz?
Fırtına dindi.
Kurtulduk mu?
Evet.
Evet!
Çok mutluyum. Cidden!
-Sakin rolü yapıyordun. -Çok korktum!
Kosuke, çok pısırıksın!
Kapa çeneni!
Bir ada.
Demek bizim kasabamız değilmiş.
-Evet. -Hey!
Hey!
-Kosuke! -Kumagaya!
YASHIMA
Şey…
Ne var?
Yashima…
Babamın beni götürdüğü ilk lunaparktı.
Bu dönme dolaba defalarca kez bindim.
Evet.
Çok da sevdim.
Evet.
Reina.
Reina, birazdan gitmeliyiz.
Evet ama…
Tam bir süt kuzusu ve sulu gözlüydün. Ama başardın.
Evet, çok çalıştım.
Artık gitmelisin.
Evet.
Burayı çok sevdiğin ve burada çok takıldığın için sağ ol!
Teşekkürler!
Elveda!
Vay canına!
Çok güzel.
Ne? Orada biri var!
Ne? Haklısın. Hey!
Bu tarafa baktı! Hadi aşağı inelim!
Evet.
Ben de!
Yapma.
Ne?
Buradan sadece ben gidebilirim.
Ne? Ama herkes iniyor.
Nasıl yani?
Şimdi anlıyorum.
Ben ve o çocuklar aynıyız.
Döndüğümüz yer burası.
Bizimle gelirseniz eve dönemezsiniz.
Bu yüzden
sizinle gelemem.
Üzgünüm.
Natsume?
O zaman bu bir veda.
Sen…
Çok sulu gözlüsün.
Eve gidemeyiz diye endişeleniyorsundur. Merak etme budala…
Alakası yok! Ayrıca ağlamıyorum!
Tam da sıkı çalışırken…
Yine başladın! Senin yüzünden kaşınıyorum!
Ben de banyo yapamadım!
Aynen öyle! Kokuyorsun!
Çok kabasın!
-Sen de öylesin! -Kapa çeneni!
Natsume artık iyi olacak, değil mi Kosuke?
Sen de mi Noppo…
Ne oldu?
Bu gördüğümüz ışıltı değil mi?
Merak etmeyin. Bu ufaklıklar sizi geri götürecek.
Ufaklıklar mı?
Noppo!
Hareket ediyor!
Noppo!
Görüşürüz Noppo!
Kendine iyi bak!
Hoşça kal Noppo!
Beni merak etme! Kosuke'yle birlikte çalışacağım!
Harika!
Diğer ikisi nerede?
Orada.
Demek gerçekten eve dönüyoruz.
Natsume?
Çok güzel.
-Natsume! -Burası eviniz.
Hoş geldiniz.
Kosuke, Natsume.
Yasuji dede…
Dede…
İşte böyle.
-Natsume! -Kosuke
Beraber eve gidelim Kosuke.
Tamam Natsume!
Elveda.
Natsume?
Natsume!
Neredeydin? Çok endişelendim! Şükürler olsun!
İyi misin? Yaralanmadın değil mi?
Natsume?
Anne, seninle kalmamda bir sakınca var mı?
Tabii ki yok! Sen benim biricik kızımsın!
Yanındayken bebeklik yapabilir miyim?
Tabii ki! Özür dilerim…
İstediğin kadar bebeklik yap.
O zaman anne…
Artık paket servis yok.
Ne?
Hadi beraber akşam yemeği yapalım anne.
Eve hoş geldin Natsume.
Kamonomiya kompleksi yaklaşık 60 yıl önce inşa edildi.
Bazen bu binanın hayaletli olduğu söylenir ama bizim için yuva gibidir.
Natsume'yle benim biricik yuvamız.
YAZ FESTİVALİ
Birlikte çok vakit geçiriyorduk ama ona korkunç bir şey söyledim.
Sonuçta ondan özür dileyemedim.
Dedem söylediğinde bile…
Özür dilerim.
Geri döndüğümüzde her şey eski hâline döndü.
ÇİKOLATA FLORIDA
O gün ne olduğunu hâlâ açıklayamıyoruz.
Her şey çok bulanık.
Natsume'nin dediği gibi, acaba her şey rüya mıydı?
Ama… Olamaz.
O apartmanda olanlar gerçekti.
Olanlar sayesinde Natsume'yle şimdiki gibi konuşabiliyorum.
Dede.
Evimiz muhteşemdi.
Bu yüzden, Natsume'yle…
Teşekkürler.
Kosuke, bana mı söylüyorsun?
Aman be! Ödümü kopardınız! İyi misiniz bakayım?
Alt yazı çevirmeni: Ilgın Yıldız