Downloaded from YTS.MX
ISANG PELIKULA MULA SA NETFLIX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Bakasyon na…
Ang dami kong biniling Butamen.
Ano kayang gagawin ko simula bukas?
Baka masumpa ako.
Ano? Paano?
May nakita kasi akong multo ng isang bata rito.
Kung kailan namang gigibain na natin ito?
-Tingnan mo. -Ano?
Ano kayang kakainin ko ngayon?
Teka, 'di 'yon totoo?
Narinig ko, nakita 'yon ng manager natin.
Pero ito ang unang site na na-assign ako.
Suwerte mo.
Lolo Yasuji…
Mga 60 taon na rin nang itinayo ang Kamonomiya Danchi.
Pinamamahayan daw ito ng mga multo, pero para sa amin, tahanan namin ito.
Ito ang pinakamamahal naming tahanan ni Natsume.
NATSUME: BISITAHIN NATIN SI LOLO YASUJI BUKAS!
KOSUKE: PASENSIYA NA.
PUPUNTA TAYO SA BAHAY NI LOLO SA SUSUNOD, SIGURADO 'YAN!
PUMUNTA KA SA SOCCER CLUB. SUMAGOT KA.
NABASA
NATSUME? NAKU
TAWAGAN
Kosuke!
Hapunan na!
Ano pang ginagawa mo?
Tapusin n'yo ang takdang aralin n'yo nang maaga
kung gusto ninyong ma-enjoy ang huling bakasyon n'yo sa elementarya!
Mag-ingat lang kayo na hindi kayo maaksidente.
Magkita tayong muli sa summer festival. Paalam!
Tumayo lahat! Maghanda. Yumuko. Paalam!
Natsume, ayos ka lang ba?
Ayos lang ako. Kita na lang tayo. Bye-bye!
Paalam!
Kumagaya! Ha?
Reina, pasensiya na!
Reina! Ayos ka lang ba?
Reina, ayos ka lang ba?
Hay, naku, ano bang ginagawa mo?
Pasensiya na.
-Natsume, ang hawak mo. -Ano?
'Di ba ginawa mo 'yan sa art class natin?
Ano ang basurang ito?
Reina!
Walang problema. Ayos lang talaga.
Wala akong kailangan sa 'yo. Kay Kumagaya lang.
Kumagaya.
Pupunta kami sa Florida sa susunod na araw, may bakante pang isa.
Ha?
Ayos lang na hiramin si Kumagaya, 'di ba?
'Di mo kailangang magsabi sa akin. Kausapin mo lang ang batang 'yon.
Land in Florida 'yon. Kung ayos lang, gusto mo bang sumama--
Natsume, nakita rin kita!
Pupunta tayo sa minumultong apartment bukas!
Ha? Bakit?
Research project natin 'yon sa bakasyon. Sikreto ang mga detalye.
Sasama ka rin, 'di ba, Kosuke?
Teka! Kausap ko si Kumagaya.
Ano?
Sama-sama lahat sa Kamoshou Soccer Club!
Ano?
Sama-sama lahat!
Tumahimik ka nga, bulinggit!
Bulinggit ka rin naman!
Ikaw ang huling taong mariringgan ko niyan!
Ang mga apartment na 'yon…
delikado na 'yon kasi ginigiba na, kaya 'wag na tayong pumunta.
Ano? Pero…
-Tama siya, Taishi. -Puwede pa rin tayong pumunta!
'Di ba? Kaya ibigay mo na si Kumagaya sa--
Ang ingay n'yo naman! Wala akong sasamahan sa inyo!
Sandali, Kosuke!
Kita na lang tayo.
Kumagaya!
Bawal tumakbo sa pasilyo!
Opo, sir.
Mga lalaki talaga.
Bakit?
Kung babalik lang sana si Natsume sa club…
May laban tayo sa susunod na linggo, kalaban ang Nakashou.
Kayo ang pinakamagaling naming manlalaro na magkapatid!
'Di kami magkapatid.
Uy, 'yong minumultong apartment. May multo riyan! Marami na ang nagsabi.
Huy, Taishi.
Diyan nakatira sina Kosuke at Natsume dati.
Hoy.
Ayaw n'yo bang maglaro ng Smash Bros. sa bago naming bahay?
Sige.
Kung sino ang mahuhuli, siya ang gagamit ng mumurahing controller.
Gusto ko 'yong pro controller! Ayoko ng mumurahin!
Nakauwi na ako.
Mabuti at nakauwi ka na.
'Di pa rin ako nakakalinis.
Naku.
Pasensiya na.
Gusto kong mag-DIY para sa 'yo,
kaso wala na akong lakas pagkatapos kong magtrabaho sa bahay.
Ba't 'di po kayo mag-jogging?
Puwede rin.
Siya nga pala…
Giniba na ba 'yong apartment?
Ewan ko po. 'Di ko po alam.
Gano'n ba? Medyo nakakalungkot lang.
Do'n ka rin lumaki…
kasama sina Yasuko at Lolo Yasuji.
Gusto ko silang pasalamatan nang lubos.
Heto na.
Tara na po.
Kayo na lang maglinis ng iba pa.
Mukhang bibili na lang po tayo ng pagkain sa labas mamaya.
Baka ang sukiyaki rice bowl ulit ni Gusto ang bilhin ko.
Heto, kunin mo 'tong paboritong sukiyaki ni lolo.
Dali, kunin mo na.
Hay, naku.
Kumusta na si Nacchan?
'Di ko po alam.
'Di nga kayo mapaghiwalay noon.
Si Satoko rin. Ganiyang-ganiyan.
Sa mismong pagbalik niya, sinasama niya agad ito nang 'di man lang nagsasabi.
Nakalulungkot na wala si Nacchan dito. Ang suplado mo kasi.
-Salamat sa pagkain. -Tapos ka na?
Tinira mo na naman ang shiitake mushroom mo!
TAWAG, VIDEO CALL
NATSUME
Siguradong pupunta kami sa minumultong apartment.
Talaga ba? 'Wag mong sabihing 'yang project natin, tungkol sa…
Ano sa tingin mo? Malalaman mo pagdating natin doon.
KOSUKE: 'DI AKO PUPUNTA
Bakit ba ang tagal nila?
Kosuke!
Uy!
-Ano bang gagawin natin? -Operation: Manghuli ng Multo!
Ano?
Ang sabi niya, huhulihin natin ito at pag-aaralan.
'Yon ang project natin!
Pagbigyan mo na lang siya, Kosuke.
Ano ba 'yan.
Tara na.
Sige.
Ito ang gagamitin? Puwede namang smartphone na lang.
Kumusta ka riyan?
Sinong nandiyan?
Teka, 'wag mo 'tong gawin sa akin.
Kasalanan niya ito. Tantanan n'yo ako.
Dito!
Taishi, loko ka! Anong ginagawa mo?
Ikaw!
Nakasara rin ang lugar na 'to.
Ano?
Nakarating na tayo sa lumang bahay ni Kosuke.
Uy, dito!
Sigurado na ako sa isang ito.
-Pumasok na tayo. Imposible-- -Ay!
Bukas ito! Ayos! Siguradong may multo rito.
Ghostbusters!
Paaalisin mo ba sila?
Ayaw bumukas!
Malamang, nakakandado 'yan.
Bumukas!
Ano? Seryoso?
Uy, Taishi, tanggalin mo ang sapatos mo.
Wow!
-Kosuke! -Ayos!
Pumasok si Taishi sa loob nang nakasapatos.
YASUJI, TOYOKO KUMAGAYA
Nasaan ka?
'Di naman ako titira dito ulit, kaya ayos lang.
Nandito ka ba?
Pasensiya na sa pagpasok.
Nasaan ka? Lumabas ka!
Sa taas nito ang bahay n'yo, 'di ba, Kosuke?
-Oo. -Sa lolo mo pala 'to.
Tumigil ka na nga.
Tara na.
Alam kong nandito ka!
Anong problema, Taishi?
Isang multo.
Ano?
Si Natsume 'yan.
-Umuwi na tayo. -Ano?
Natsume!
Tumahimik ka, baliw!
Pero ang laban natin.
Ano?
Noppo?
Anong ginagawa n'yo rito?
'Yan din ang itatanong namin sa 'yo!
Umiidlip lang ako.
Mukha nga.
Saka…
Sino si Noppo?
Pasensiya na, 'di ako makakapunta sa soccer club, Taishi, Yuzuru.
Sumama ka ba para makasama kami, Natsume?
Ibig mong sabihin, sama-sama tayong lahat?
Hindi, lagi kasing nasa taas si Noppo.
Heto na.
Nakita n'yo?
Nakaakyat ka? Paano mo nabuksan 'yan?
Bukas naman talaga ito.
Tadhana ito.
Noppo, nandito ka ba?
Ang lupit!
Ang taas naman dito.
Taishi, mag-ingat ka, baka malaglag ka.
May tolda rito. Nagka-camping ka ba, Natsume?
Parang gano'n na nga.
Talaga?
Laging nandito si Noppo kaya naglagay ako niyan dito.
Ang galing!
Sino ba ang Noppo na 'yan?
Parang dati siyang tumira sa apartment na 'to.
-Puwede ba akong pumasok sa loob ng tolda? -Sige.
-Nasa elementarya rin ba siya? -Oo, mga ganito siya katangkad.
Ah, kaya tinawag siyang Noppo.
Tama!
Ayaw niyang sabihin ang totoong pangalan niya
at mukhang ayaw niya ring umuwi sa bahay nila.
Baka siya ang multo!
Ano ba ang sinasabi mo? Hindi siya multo.
Nasaan siya?
Ha?
Sinasabi mo lang 'yan kasi gusto mong magpunta rito.
Sigurado akong ikaw ang nagbukas ng mga kandado rito.
'Di ko naman siya puwedeng iwan dito.
'Wag kang magsinungaling.
Hindi nga.
Kapag naranasan mo na sa Amerika, 'di mo na gugustuhing bumalik.
Iba ang sa Hapon, eh.
Sasakay ako sa unang flight bukas,
kaya sabihin n'yo na kung gusto n'yo ng pasalubong.
Tingnan n'yo.
May tolda.
'Di ba mga kaklase natin ang mga 'yon?
'Yan 'yong minumultong apartment.
Naglalaro sila sa lugar na 'yan?
Mga Neanderthal talaga ang mga lalaki. Mga loko-loko.
Tara na nga.
Si Kumagaya, o!
Ano? Saan?
Ano? 'Di ko makita.
Nasaan siya?
Reina!
"Sa mga babae, daig ng maagap ang masipag.
'Wag mong palalampasin ang pagkakataong makukuha mo."
Ano?
'Yan ang sabi ng ate ko.
'Di naman sa gano'n.
Nairita lang ako dahil 'di niya ako pinansin kahapon.
Magrereklamo ako sa kanya.
Ano? Pupunta ka ro'n?
Teka!
Teka, Reina!
Mahahanap ko siya agad.
Sobra mo yatang mahal ang aparment na 'to?
'Di naman sa gano'n.
Kumalma muna kayo, puwede?
'Di ka nga pumupunta sa club.
'Di ka pa ba tapos maglinis? 'Wag ka nang magsinungaling.
Dalawang buwan na, oh.
'Di ako nagsisinungaling. Ang mama ko…
Huy! Si bulinggit!
Manahimik ka. si Kumagaya ang hanap ko, 'di ikaw.
Natsume?
Gaya ng lagi nilang pinag-aawayan.
Sinasabi ni Kosuke na 'wag siyang pupunta nang mag-isa sa lugar na ito.
Gumagawa na naman siya ng gulo.
Ikaw ang nagsisinungaling.
Narito rin kami.
Subukan mo 'ko. Magsisinungaling ka rin naman.
Natsume! Tama na 'yan!
Wala kang pakialam.
Inaaway mo na naman si Kumagaya! Hindi ka dapat nandito.
Nilagay n'yo pa 'to rito.
'Wag mong hawakan 'yan.
Anong ginagawa mo?
Pinaglalaruan mo pa ang lumang basura na ito?
'Wag! Ibalik mo sa 'kin 'yan!
Teka, bitawan mo 'yan!
Sabi nang akin na!
Aray!
Reina!
Ayos ka lang ba?
Isusumbong kita sa teacher natin at sa papa ko!
Sa lolo ko 'to, 'di ba?
Ito…
Hinahanap ko ito.
Bakit mo ninanakaw ang mga gamit ng ibang tao?
Hindi.
Kukunin ko ito.
Teka.
Patay na si lolo,
pero nakikialam ka pa rin sa gamit ng ibang tao.
Nakakainis ka!
Gano'n ba? Ganito mo ako tatratuhin.
Ano?
Lagi tayong naglalaro at nakatira sa iisang lugar nang matagal.
'Di ako makapaniwalang nasasabi mo 'yan.
'Wag mong pakialaman ang bahay ko!
Tanga!
Kainis! Tigil!
Natsume?
Sabing tumigil ka!
Hoy!
Teka!
-Natsume! -Natsume, delikado 'yan!
Bumaba ka riyan!
'Wag kayong lalapit! Umalis na kayo!
Baba riyan!
'Wag! 'Wag kang aakyat!
Akin na ang isang kamay mo!
Natsume!
Aahon na siya!
Natsume!
Natsume! Ayos ka lang ba?
Natsume!
Ayos ka lang ba?
Ayos naman.
Mabuti na lang.
Hala.
Wala kahit ano!
Ano? Lumulutang tayo niyan?
Ang alat!
Biglang nawala ang buong bayan!
Nagbibiro ka ba? Baka inanod na dahil sa lakas ng ulan.
E 'di tayo na lang ba ang nakaligtas?
Hindi puwede…
Kumagaya!
May papunta ritong barko.
-Ano? -Seryoso?
Nakakabaliw naman 'to! Drill lang ba ang lahat ng 'to?
Pumunta sila para iligtas tayo.
Dali!
-'Wag mo 'kong itulak! -Dali!
-Aray! -Hangal!
-Ang bigat mo! -Aray!
Ang lapit masyado!
Hoy!
-Tulungan n'yo kami! -Ano 'yan? Teka!
-Teka! -Sandali lang!
Pansinin n'yo naman kami!
Paalis na!
Hoy! Nandito kami!
Hintayin n'yo kami!
Taishi!
Paalis na.
Hala.
Bakit?
Wala ring signal.
Parang dagat na rin ang buong lugar.
Japan pa rin ba ito?
Inaanod na bahay.
-Ano? -Paano nangyari 'yon?
Hoy! Gumawa ka nga ng paraan! 'Di ba kasalanan mo 'to?
Ano?
Dahil unang-una, nandito ka.
Pero 'di ko rin naman alam ito.
'Wag ka nang magsinungaling.
Reina.
Dahil…
Ano?
Dahil nandito si Noppo.
Sino 'yon? Walang nandito.
Sinungaling ka talaga!
'Di ako sinungaling!
E 'di ipakita mo siya sa amin.
Tumigil ka na. Walang magagawa ang pagtatalo.
Ano na ang gagawin natin ngayon?
Pero Natsume, matagal kang nandito. Wala ka ba talagang alam?
Wala naman.
'Di ko alam.
Kaduda-duda.
Oo nga pala.
Baka may pagkain sa ibaba. Titingnan ko.
Kaduda-duda.
Kasalanan ko ba talaga?
Sayaendo chips!
Naayos na ang art project niya.
Ano bang ginagawa niya rito?
Ang sabi niya, nagka-camping siya rito.
Neanderthal.
-Puwedeng amin na lang 'to? -Kumagaya?
-Itanong muna natin kay Natsume. -Uy.
Wala ring silbi.
Gusto mo bang uminom nito?
Anong problema niya?
May nag-aalala sa 'yo.
Puwede mo namang sabihin ang totoo. 'Wag kang tumakas.
Alam ko na!
Baka isa itong prank! 'Wag n'yong seryosohin.
-Ano? -Prank?
Malabo.
Baka binabantayan tayo ng barkong nakita natin kanina.
Oo nga.
Kung 'yon ang gusto nila, i-enjoy na lang natin nang i-enjoy.
Tama!
'Di ba, Kumagaya?
Imposibleng mangyari 'yon dito.
Baka delubyo ito.
Pangako ko, makakauwi tayo.
Pero paano, Kumagaya?
Basta, akong bahala.
Kumagaya…
Sabi mo, ikaw nang bahala.
SOS, radyo, mga paputok,
paghahanap sa kahit saan gamit ang largabista,
bigo lahat.
'Pag wala na talaga tayong magawa, gagawa tayo ng balsa at tatakas--
Ayokong gawin 'yan! 'Di puwede!
'Pag wala tayong nakitang isla gamit ang balsang 'yon, mas delikado 'yon.
Totoo 'yan.
Sagad na sagad na ako! Nanlilimahid na ako, wala man lang shower!
Gusto ko nang magbanyo.
Pumunta ka na lang sa dagat.
Hindi puwede!
Ano bang ginagawa niya? Kasalanan niya lahat ng ito.
Reina, kumalma ka nga.
Ang dilim naman.
Kumagaya, saan ka pupunta?
Sa Room 101, malinis do'n.
Paano si Natsume?
Magiging maayos din siya.
-Reina… -May tao roon.
Siya lang pala.
Anong ginagawa mo?
Teka.
-Reina, dali! -Oo na!
Sandali.
May multo nga talaga! Hindi ito prank!
Dinala niya talaga tayo rito!
Buksan n'yo 'to.
Papatayin niya tayo!
'Wag! Ayokong mamatay!
Ayoko rin!
Uy! May ilaw ro'n!
Ano ito? Ritwal ng demonyo? Patibong ito!
Ayan na!
Natsume? Anong ginagawa mo?
Nandito na pala kayo? Nasaan si Noppo?
Hintayin n'yo ako. Kumagaya, tulungan mo ako.
Teka.
Siya si Noppo. Matagal siyang tumira dati sa apartment na 'to.
Kung gano'n, buhay pala talaga siya.
Mas matangkad pa siya kaysa kay Yuzuru.
Nasa junior high ka na ba?
Saang elementarya ka? Junior High? Club?
Kalimutan n'yo na 'yan. Nasaan ang pagkain?
At saka ano 'yan?
May langis na nagamit mula sa konstruksyon.
Kailangan natin 'yon sa gabi.
Akala ko, ritwal 'to ng demonyo, eh.
Pero ang ganda at nakakakalma.
May pagkain din dito.
Butamen party!
Ang dami ring tsitsirya.
Mga inumin din.
Ang daming tubig!
Pati softdrinks!
Dala mo lahat ng 'to?
Pero hindi pa 'yan sapat,
kaya nagpakulo ako ng tubig-ulan sa kalan na gawa ni Noppo.
Kadiri.
Para makaligo ka na rin.
Ano? Ligo? Puwede akong maligo?
Kung maghihilamos ka, tubig-dagat muna, tapos 'yang tubig na 'yan.
Ang galing n'yo, Noppo at Natsume!
Dito tayo matutulog ngayong gabi.
-Softdrinks! -Ano? Hindi!
Makinig kayong lahat.
Ano?
Sa totoo lang, galing na ako rito.
Galing sa… barko?
Hindi, sa apartment na 'to.
Nasa loob ako ng apartment na 'to,
at ilang beses na akong napunta rito sa dagat.
Ba't 'di mo sinabi sa amin?
Pasensiya na, 'di ko kayang sabihin.
Pero kumalma kayo. 'Pag nakatulog ako at nagising, nasa bahay na ako.
Baka panaginip lang ito.
Ano?
Talaga ba? Pero parang totoo ito, ah.
Tumigil ka nga sa kalokohan mo.
'Wag kayong mag-alala, kahit buong gabi akong narito,
parang hindi tumakbo ang oras sa pag-uwi ko.
Gano'n? Ayos lang ba 'yon?
'Di ako makapaniwala, pero dahil sinabi ni Natsume, maniniwala na ako.
Hindi!
Ako rin, Natsume.
Ano?
Isang gabing camping ito.
Bigla kang masasabik kung iisipin mong camping ito.
Ang mga lalaki talaga…
Kosuke?
Imposibleng panaginip ito.
Ang tagal mo na sigurong nagkukulong dito kaya ganiyan ka na kalutang.
Kosuke, 'wag ka nang magmatigas.
Bakit 'di na lang kayo magkasundo?
Hindi gano'n 'yon.
Dapat may gawin tayo
kaysa sabihing isang panaginip ang lahat ng 'to.
Gaya ng ano?
Magbabantay ako sa itaas.
Darating din ang tulong.
Ang dapat nating unahin, ang pag-alis sa lugar na ito.
Grabe.
Ayan na naman siya. Gusto kong maglaro ng baraha.
Nasaan ang banyo?
Hindi.
Totoo naman pala ang lahat ng ito.
Nanaginip ako na kumakain ako sa McDonald's.
BUTAMEN
Ito ang unang beses na nagutom ako sa isang panaginip.
Reina?
Paano naging panaginip ito?
'Di na tayo makakabalik kahit gaano katagal tayong maghintay.
'Di gumagana ang mga smartphone natin. Gutom na ako at walang makain.
Naghihintay na lang tayong mamatay rito.
Pasensiya na.
Sigurado akong makakauwi rin tayo.
Naiinis ako sa pekeng ngiti mong 'yan.
Reina!
Natsume, teka.
Kosuke.
Heto. Kaunti na nga lang.
Ikaw lang pala.
'Di ako gutom, kaya hindi ko kailangan…
'Yan ba…
Nag-iisip ako ng mga ideya.
Gusto kong marinig ang mga ideya mo, Kosuke.
Sige, magbabahagi ako nang kaunti.
Sa huling apat na araw, may mga gusaling inaanod gaya ng sa atin.
'Di ko alam kung kailan tayo makakabalik,
kaya kailangan natin ng pagkain kung magtatagal tayo rito.
Kung 'di tayo makakapangisda, kailangan nating maghanap ng makakain.
Kaya kapag lumapit sila rito, tatalon ako gamit ito.
At itong lubid?
Pinagdugtong ko ang mga kable sa bubong. Ang dulo nito, antenna lang.
Isasabit ko 'to ro'n at gagamitin na parang zipline.
Ang galing naman niyan, Kosuke.
'Di naman. Natatakot akong subukan.
Ano?
Kosuke, samahan mo kami. Naghihintay na lahat.
Ngayon? Bakit pa?
Sinusubukan lang kumapit ni Natsume.
Si Natsume?
Nag-aalala si Natsume.
'Di niya sinasabi, pero naghihintay siya sa 'yo, Kosuke. Si Natsume--
Puro ka Natsume. Bakit ba kilalang-kilala mo siya?
Kahit ako, 'di siya maintindihan.
Alam kong kailangan ka ni Natsume, Kosuke.
Sino ka para sabihin 'yan?
Hoy!
BUTAMEN GREEN TEA
Ha?
'Yon ang…
Kainis.
Ayos!
Ha?
Kosuke.
Heto na 'ko!
Ito ang pool ng Narahara.
Ano 'yon?
Anong ginagawa mo?
Bakit ka…
Kainis ka! Sinadya mo talagang mag-ingay!
Ha? Ano ba 'yon?
Ano?
Nagpunta ka rito sa Narahara para maghanap ng pagkain.
Oo, teka, bakit ka nandito?
Mag-aalala lang ako kung mag-isa kang pupunta.
Tutulong na ako, kaya tara na. 'Wag ka nang manilip diyan. Bilis.
Dito nagpapalit ang mga lalaki.
Teka.
Naalala ko ang mga litratong ito.
Baka naroon pa ang ibang litrato sa ibang kuwarto.
Dito tayo.
Kumusta riyan?
Wala akong makita.
Kung may mga rasyon lang sana rito.
Pero paano naman mangyayari 'yon?
Noong nasa ikatlong baitang pa lang tayo, giniba na ang Narahara.
Iwan mo na 'yan, tara na.
Alam ko, pero natural lang na mag-usisa ako tungkol dito.
Sa mga oras na ito?
'Di ko mapigilan.
Gutom ka na rin.
Ayun! May naalala ako.
'Di ba may mga vending machine sa itaas?
Oo nga!
Bilisan natin!
Nakita ko na!
Seryoso ka?
Teka, delikado 'yan!
Ayos lang 'yan. Tingnan mo.
Kosuke, tara na.
Delikado 'yan!
Natsume!
Ayos ka lang ba?
Ayos… lang.
Anong ayos ka lang? Sandali nga.
Ako ang nagsabing panaginip lang ito, pero ang sakit talaga.
Sabi ko nga sa 'yo, totoo ito. Tanga ka talaga.
Tanga…
Tapos na.
Nasayang ang oras natin. Bilisan na natin.
Kosuke.
Maghintay ka lang diyan!
Kainis.
Mag-isa na lang sana akong nagpunta rito.
Lagi kang mag-isang sumusugod sa mga laban tapos masusugatan ka.
Kahit na mas mataas ang puntos mo, kung masusugatan ka, tanga ka pa rin.
Ikaw!
'Wag kang gumalaw.
Dalawa tayong forward, dahil magkasama tayo.
Lampa ka kasi, 'di mo kayang makapuntos nang mag-isa!
Manahimik ka! Kahit wala ka, kaya kong kumilos mag-isa!
Pinuntahan ka na nga rito, 'yan pa sasabihin mo?
Tumahimik ka!
Wala lang 'to!
Ako nang bahala!
Kaya 'pag nag-iisa ka…
Kaya ko na 'to!
Kita mo? Ngayon dapat tayo nagtutulungan, pasaway ka talaga!
Hanggang kailan ka ba aarteng parang kapatid ko? Kaya ko na!
Kaya ang ano? Ang kulit mo, kaya 'di mo alam ang pakiramdam ng iba.
Sino ang pilya na nagkulong sa loob ng apartment?
Nag-aalala rin ako sa 'yo!
Wala kang pakialam!
Linya ko 'yan!
Kalimutan mo na…
at gawin na natin ito!
Wala ring silbi. Kainis.
Kosuke!
Natsume!
-Ayun sila. -Dali!
Bilis! Bumalik na kayo rito!
Palayo na kayo rito!
Tama na 'yan. 'Di na tayo makakabalik.
Hindi!
Natsume!
'Pag nagpatuloy 'to…
'Wag kang mag-alala. Gagawan natin ng paraan ang pagkain mamaya.
Ha?
Bumalik na tayo sa apartment nang magkasama.
Kosuke, 'di mo kailangang sabihin sa akin 'yan.
Alam ko.
Tumigil ka na nga.
Kung kailan naman…
May tao ba riyan?
Ano?
EMERGENCY BAG NG PAGKAIN
Natsume!
Kosuke!
Gamitin n'yo 'yan para makabalik!
-Kumagaya, ayos ka lang ba? -Nasugatan ka ba?
NARAHARA SWIMMING CLUB
Ang galing.
Ano ang mga ito?
Ang dami ng nakuha n'yo!
Mukhang masarap!
Buksan na natin!
Paano n'yo ito nakuha?
Ano…
Fiesta na ng kanin!
Malapit nang masira.
Sira na 'to, pero puwede pa naman siguro.
Ikaw ang tumikim, bulinggit!
-Ano kamo? -Reina!
-'Di ba Narahara 'yon? -Oo.
'Di ba nagiba na 'yon noong nasa ikaapat na baitang tayo?
Naanod na rin ba?
Natsume, ayos lang ba binti mo? Dumudugo!
Nadulas lang ako, pero ayos lang ako.
Mabuti naman. Ang galing mo talaga, Natsume.
Ang tapang mo, 'no, Reina?
Ha? 'Wag mo akong tanungin.
Pustahan, si Kumagaya lang ang kumilos.
Hindi…
Oo, salamat kay Kosuke.
Nagkaayos na kayong dalawa.
'Di naman sa nagkaayos.
Kosuke.
Kumagaya!
Kumagaya, halika nga rito. Kalimutan mo na siya.
Reina.
Natsume, ayos ka lang naman, 'no?
Kosuke, dito ka na sa kuwarto.
Sige.
Kosuke, may natuklasan kami!
Nakita namin kanina. Tingnan mo. Nakikita mo, 'di ba?
Oo, nakikita ko ang mga tore ng tubig. Sa bayan natin 'yan.
'Di ba?
Seryoso?
Makakauwi na tayo!
Kung dederetso lang tayo, sigurado 'yan.
Ayos!
Malalaglag tayo!
Ano ba 'yan!
'Di ako makahinga!
Ang baho na ni Kumagaya, 'no?
Ano?
-'Di naglaho ang bayan. -Sana 'di galit ang mga magulang ko.
Mas mabuti kung masasabihan natin sila.
Kosuke!
Ano?
Kosuke, heto.
Ikaw…
Galing 'to kay Lolo Yasuji, para sa 'yo.
Ano?
Nag-iisip kami ng sorpresang regalo sa kaarawan mo.
Kaarawan ko? 'Yong araw na 'yon?
Oo, gusto mo 'to, 'di ba?
Pinaplano n'yo pala 'yon.
Dapat maging magandang alaala mo 'yon,
kaso sumingit ako sa inyong dalawa.
Kahit hindi naman ako kapamilya.
Pasensiya na.
'Wag kang humingi ng tawad.
Ano?
Mas…
Noong oras na 'yon…
Kosuke?
Wala! 'Di ko alam! Wala lang 'yon!
Teka!
Dapat tanggapin mo 'to!
Teka, Kosuke!
NASA DAGAT SA LOOB NG
NATSUME 11 KOSUKE 11
Ha? Lagi kayong magkasama noon
pero ayaw mong tumabi kay Natsume sa pagtulog?
Noon pa 'yon, noong maliit pa kami!
Kumagaya, saan ka matutulog?
Iniisip ko pa.
Dito ka na lang matulog.
Iihi muna ako.
Huy, isara mo ang pinto.
May problema ba?
Kailangan ko nang umihi.
Gano'n ba?
'Di ko akalaing darating ang araw na kakain tayo ng damo.
Hanggang kailan tayo kakain ng ganito kaunting pagkain?
Reina, mabuti na ang nag-iingat kaysa magsisi sa huli.
Ano?
Baka "huwag maglaro ng apoy"?
Ano 'yon? 'Di ba sila magkasingkahulugan no'n?
Noppo, ano ka ba talaga?
Anong ibig mong sabihin, Kosuke?
Nakita ko kamay mo kahapon.
May tumutubo.
Tumutubo?
Ang sabi mo matagal kang tumira dito,
pero matagal na rin akong tumira sa apartment na 'to,
kaya kilala dapat kita.
Lalo na kung ganyan ka katangkad na ganiyan pa ang short.
Kosuke, 'wag kang manlait ng sinusuot ng ibang tao.
Dati na akong nandito sa apartment na 'to.
Noon?
Simula nang itinayo ito.
Marami nang tumira rito, nagkaanak,
at puno ng mga bata ang lugar na ito.
Pero nagsipag-alisan din sila.
At pinanood ko lang sila.
Teka, 'di ko maintindihan ang sinasabi mo.
Ilang taon ka…
Taong halaman!
Tama, multo siya! Si Noppo ang multo ng apartment na 'to.
Nagbibiro ka ba?
-Reina! -'Wag mo kaming patayin.
Baliw!
Ikaw! 'Di ko alam kung multo ka o ano,
pero alam mo ang nangyayari ngayon dito, tama?
Bakit tayo nasa dagat?
Ang alam ko lang, ang sarili ko.
Pasensiya na.
Sigurado ka? Baka ikaw ang may kasalanan--
Kosuke, 'di talaga alam ni Noppo.
'Di niya kasalanan.
Isa siya sa 'tin na kasamang nakatira dito hanggang ngayon.
Isa siya sa 'tin? Seryoso ka ba sa sinasabi mo?
Ano?
'Di 'yan normal. Isa siyang halimaw!
'Wag mong sabihin 'yan--
"Kasamang nakatira"? Tingin mo ba, nagbabahay-bahayan lang tayo?
Baka nalimutan mong ikaw ang dahilan kung bakit nandito tayo,
dahil nagkulong ka rito sa ginigibang apartment!
Kasalanan mo 'to.
'Di pa kita napapatawad kahit malapit na tayong makauwi!
Anong ibig mong sabihin sa "kasamang nakatira"?
-Ang pangit dito! Ang dumi ng lugar-- -Reina!
'Wag ka ngang magsalita nang ganyan.
Masakit ba?
Sa totoo lang, 'di naman ako takot.
Malaki si Noppo, pero tingin ko, mabait siya.
Grabe.
Ano kamo? Eh, pa'no ako?
Mabait ka rin, Yuzuru.
Takot ako sa mga nakakatakot, pero maamo ang mga mata mo, Noppo.
Hindi masama si Noppo.
Lahat naman tayo, hindi, 'di ba?
Oo.
Kosuke.
Wala ka ba talagang alam?
Pasensiya na.
Wala nang sikreto simula ngayon, ha?
Oo, kumain na tayo!
-Ang rice ball ko! -Okay pa 'yan! Wala pang tatlong segundo.
Gusto mo bang lutuin ko?
-Oo. -Neanderthal!
Anong tinitingin-tingin mo?
Patingin nga!
Akin na!
Bawal tumakbo sa ospital!
Sorry po!
Ngayon ang kaarawan mo, 'di ba?
Baka may matanggap ka mula kay Lolo Yasuji.
Ano naman 'yon? May pinaplano kayo ni Lolo, 'no?
Sikreto.
Nagulat ka rin naman noon, pero ngayon, ayos ka na.
Alam kong magiging maayos din si Lolo Yasuji.
Kosuke, nagulat ka rin naman, 'di ba?
Tumahimik ka, siguro hanggang ngayon, 'di ka pa rin…
Tumahimik ka.
YASUJI KUMAGAYA
Nagulat ka nga.
'Di mo naman siya lolo, kaya 'di mo kailangang matakot.
Tama. Lolo mo kasi siya.
Ang…
Huy, Natsume.
Kosuke!
Lolo.
-Humingi ka ng tawad. -Ha?
Bilisan mo. Humingi ka ng paumanhin.
Kosuke.
Natsume.
'Di maaari.
May masayang alaala ka ba sa laruang 'yan?
Oo.
Noong bata pa ako, binili 'to ni Lolo Yasuji para sa akin.
Gusto ko ito noon, pero 'di ko sinasabi.
'Di ko alam kung paano niya nalaman, pero binili niya ito noong kaarawan ko.
Lagi akong sinosorpresa ni Lolo Yasuji.
Kaya pinakaiingatan ko ito.
Mahal mo talaga si Lolo Yasuji, Natsume.
Oo.
Para sa 'kin, parang tatay ko na siya.
'Di ba parang kakaiba 'yon, dahil lolo siya ng ibang tao?
Nasa Land in Florida sana ako ngayon kasama ang mama at papa ko.
Reina, gusto mo talaga ang mga amusement park, 'no?
Sinasabi mo bang isip-bata ako?
Siguro nga. Galing do'n lahat ng mga alaala ko.
Baka gano'n nga.
Ha?
Para kay Natsume,
ito siguro ang mahalagang lugar kung nasaan ang mga alaala niya.
Nagbibiro ka ba? Para sa 'tin, hindi.
Gusto kong humingi ng tawad sa 'yo, Reina.
Ano?
Puro lang ako salita, 'di ba?
Lagi lang akong nasa likuran mo, na talagang palaban.
Palaban?
Sorry, nasabi ko 'yon. Gagalingan ko pa sa susunod.
Juri.
Mangako kang sabay tayong uuwi. At dadalhin kita sa Florida.
Sige.
Kailan ba tayo uuwi?
Malapit na ba tayo sa lugar na 'yon?
Gutom na ako! Gutom na ako!
Isang daang Big Mac at sampung nuggets! Hindi pa rin sapat ang mga Happy Meal!
Lalo lang tayong magugutom niyan.
Tumahimik ka nga, bulinggit! Nagising ako sa'yo.
Kosuke, malapit na ba tayo?
Maulap, hindi ko makita.
Ano?
Ano 'yon?
Hoy, kayong lahat!
Nakarating na tayo?
Ano? Talaga?
Ganoon kabilis?
Ano? Saan?
Ayun.
Ano? 'Di naman 'yan ang bayan.
Ano?
Ano ba 'yan?
McDonald's ba 'yan?
Hinidi. Parang luma.
-Department store. -Ano?
Bakit?
Kosuke, papalapit na 'yon dito, 'di ba? Parang gaya sa Narahara.
Oo nga.
-Susubukan kong pumunta. -Ano?
Wala na tayong pagkain. Gagalingan ko na ngayon.
Ako rin.
Gusto ko ring pumunta.
Ako rin.
Isa itong rooftop amusement park.
Si Taishi ito, mula sa itaas ng apartment. Bilisan ninyo!
Sige, kapag may nangyari, tatawag kami.
Ayun. 'Di tayo puwedeng magtagal, ha?
Uy, Natsume.
Ano?
Bakit? May nangyari ba?
Wala naman. Tara na.
Sige.
Akala ko may makikita tayo rito, pero…
Sira na lahat.
Eh, sa kabila?
Wala na rin.
-Ito. -Ano?
2016 BIG THANK YOU FESTIVAL!
Anim na taon nang nakaraan?
Grabe.
Sandali lang.
Bakit?
Teka.
Ano na naman?
May tao ba riyan?
Kailangan nating bilisan.
Hintay naman! Ha?
Ito ang…
Ano ito?
Natsume!
Saan ka ba nagpunta?
Nakita rin kita!
May tao ba rito?
Kung wala, tara na at bilisan natin.
Ha?
Ano ba ang nangyayari? Kakaiba na ang kinikilos mo.
Ayoko sa lugar na ito.
Ha?
TOY PARADISE
Noong maliit pa ako, pumunta kami rito para bumili ng regalo sa kaarawan ko,
kaso nag-away ang mga magulang ko.
Sa huli, wala ring nabili para sa 'kin.
Nakalimutan ko naman na 'yon.
Pasensiya na. Tara na.
Kosuke, sumagot ka kung naririnig mo ako!
Ano 'yon, Taishi?
Sa wakas, narinig din kita! Magmadali na kayo at tumakbo!
Ano?
Anong nangyayari, Taishi?
Kosuke, papalapit na kayo rito sa amin!
-Masama na ito! -Babangga na ito rito!
Pumasok na tayo sa loob.
Masama ito!
Hala!
Babangga na!
Masama ito! Pumapasok na ang tubig.
Natsume, ayos ka lang ba?
Oo.
Noppo, ikaw?
Ayos lang ako.
-Dalian natin, umalis na tayo. -Sige.
Ano 'yan? Bata ba 'yan?
Hala!
Natsume, wala nang oras! Tara na!
Natsume!
-Grabe ang sakunang ito! -Yuzuru!
Hatakin mo kami!
-Kosuke! Sige! -Yuzuru!
Tutulong din ako!
Sige.
Taishi!
Ayun!
-Taishi? -Tulungan n'yo ako!
-Taishi! -Tulong!
Ako ang pupunta!
Juri! Ako rin!
Pasensiya na. Pakitulungan si Taishi.
Ayos ka lang ba?
Ayos lang ako.
Taishi!
Juri!
Ligtas ka na.
-Ano ba ang ginagawa mo? -Reina!
Sa hudyat ko.
Sige.
Handa, hatak!
Salamat naman.
Pahamak ka talaga!
Juri, Reina, salamat talaga!
Huy. Aray!
Ako na.
Ha?
Hoy, Juri!
Juri!
-Si Juri! -Ano?
Juri!
Yuzuru, tutulong kami. Hatakin mo kami papunta roon.
Sige!
Juri, papunta na ako!
Juri, kapit lang!
Juri!
Natsume!
Kosuke! Natsume!
Juri…
Noppo!
Gising…
Juri.
Teka, ano ba ang ginagawa mo?
Pasensiya na.
'Wag mo siyang hawakan!
Ikaw! Kasalanan mo ang lahat ng nangyari.
Ano?
Anong magagawa mo kung mamatay nang ganito si Juri?
Teka, Reina, kung 'di siya nailigtas ni Natsume, baka tinangay na si Juri--
Wala akong pakialam!
Matalik kong kaibigan si Juri, pero ikaw…
Pasensiya na.
Sagad na sagad na ako. Baka hindi na tayo makabalik.
Mamamatay na tayong lahat!
Tigil!
Reina, tumigil ka na, pakiusap.
Nagdala ako ng pagkain.
Ayos na ba paa mo?
Dahil 'to sa 'kin. Pasensiya na.
Ano?
Kosuke, alam kong ikaw 'yan. Ano bang ginagawa mo? Umalis ka nga!
Teka, nagpunta ako rito para pakinggan ka.
Ha? 'Wag mo ngang pinakikialaman ang gamit ng iba nang 'di nagpapaalam!
Wala ka na talagang pag-asa.
Para na kitang batang kapatid simula pa noong mga bata tayo.
Kapag nagtatampo ka, binibilhan ka ni Lolo Yasuji ng kung ano-ano.
Hoy.
-'Di ako magiging gaya mo, Kosuke. -Hoy.
Ano?
Para ka…
namang nagbibiro.
Ano?
Alam kong umiiyak ka.
Hindi.
'Wag mo nang pigilan. Nandito ako para makinig.
Ako kasi…
iyakin talaga ako.
Alam mo 'yon, 'di ba? Dahil laging nag-aaway ang pamilya ko,
kaya lagi akong umiiyak.
Pero…
kahit ano pang iyak ko,
wala ring magbabago at masisira lang din lahat.
Kaya pinipigilan ko ang sarili ko na maghangad pa noong mga panahong 'yon.
Mas madali kapag gano'n.
Pero…
nang magpasya silang dalhin ako sa paupahan, tinanggap ako ni Lolo Yasuji,
at napakasaya ko no'n.
Dahil para sa 'kin, dito ko nahanap sa apartment ang mas tunay na pamilya.
Sabihin n'yo, "Cheese!"
-At bukod doon, -Para saan 'yon, Natsume?
puwede akong magsabi ng kahit ano.
At ayos lang na umiyak.
'Di ko alam na sobrang mapapasaya ako nito.
Pero wala na si Lolo Yasuji.
Wala na ang apartment at sira na lahat.
Sa tuwing naiisip ko kung gaano ko kaayaw ang pagpapaalam, lalo akong nahihirapan.
Pero kahit na sabihin 'yon ng mama ko, wala naman siyang magagawa.
Wala rin akong magawa kundi ang magpunta rito.
Pasensiya ka na. 'Di ko gustong maabala ka, Kosuke.
Kasalanan ko rin naman at nakialam ako.
'Di 'yan totoo.
Kasalanan ko na nadamay kayong lahat dito,
at sinasabi ko pa ang lahat ng ito. Ang sama ko.
Kasalanan ko rin ang nangyari kay Juri.
Mas masama pa ako.
Bakit? Hindi--
Hindi, alam kong nahihirapan ka,
pero wala akong magawa!
At sinabi ko pa ang mga salitang 'yon… at nasaktan kita.
Ang laruang 'yan… nang ibigay ni Lolo Yasuji sa akin 'yan,
'di ko talaga 'yan gusto.
Ano?
Dahil masasamang alaala ang pinapaalala sa akin niyan.
Pero kapag naglalaro tayo, lagi nating kasama ang laruang 'yan,
kaya iningatan ko talaga 'yan.
Salamat sa 'yo, Kosuke.
'Di lang 'yon.
Magkasama tayong pumapasok sa iskul at naglalaro ng soccer…
napakasaya n'on.
Basta kapag kasama ka, sobrang saya ko, Kosuke.
'Yon lang. Tapos na ang kuwento.
Ayos na ako.
Kaya ko nang ayusin ang mga problema ko nang mag-isa.
Puwede ka namang humingi ng tulong sa--
Salamat. Ang dami ko nang sinabi.
Kosuke.
Sabay tayong umuwi.
Ako…
Ha?
Ano 'yon?
Kosuke, tingnan mo!
Ano 'to?
Anong tunog 'yon?
Mas malala 'to kaysa sa department store!
Kosuke, ang langit!
'Di ba 'yan ang…
Milky Way?
Ang liwanag na ito…
Uy, Kosuke.
Ilang oras na ang lumipas. 'Di ba dapat nasa bayan na tayo?
Kainis, makakabalik ba talaga tayo?
Uy!
-Gising! -Anong problema?
May tubig sa baba!
Nagbibiro ka ba?
Nabutas siguro nung nabangga tayo. Anong gagawin natin?
Kailangan na nating umalis dito.
Hindi…
Tawagin mo ang lahat.
Sige.
Nawawala si Noppo?
Sa oras na ito pa talaga?
May tinatago pa ba siya sa atin?
Ayun siya!
Noppo, mabuti at ligtas ka. Kailangan na nating magmadali.
Noppo, sabihin mo na ang lahat ng alam mo.
Lulubog na ang apartment na 'to. 'Di na ito aabot sa bayan.
'Di na namin alam ang gagawin. Wala na bang ibang paraan?
Noppo.
'Di ko maiwan si Natsume nang mag-isa…
sa apartment na ito kung saan nagsialisan na ang lahat.
Pati na si Kosuke.
Ano?
Matagal ko na kayong binabantayan.
Ako at ang apartment na 'to ay iisa.
Dito lamang ako nababagay.
Kaya lagi n'yo akong kasama.
Ang sandaling makita ko na masaya kayong magkasama…
'Di ko 'yon maalis sa isip ko.
Nang umalis kayo, naunawaan ko.
BAWAL PUMASOK
Gusto kong makita kayong dalawa na nakangiti.
Kaya…
Ang dagat na ito, isang lugar na dapat ako lang ang pupunta.
Tingin ko, ako yata ang nagdala sa inyong lahat dito.
Anong ibig mong sabihin? Dinala kami rito?
Nagbibiro ka ba? Anong gagawin mo?
Reina. Noppo.
Tumahimik ka!
Reina!
Bakit kailangan naming madamay rito?
Ikaw! Magpaliwanag ka!
Reina.
Paano kami makakabalik?
Pasensiya na. 'Di ko rin alam kung paano.
Patawarin mo na kami.
Gagawin ko ang lahat. Pakiusap.
Reina!
Juri!
Akala ko namatay ka na!
Ang drama mo naman. Ayos lang ako.
Nakaakyat nga ako nang mag-isa rito.
Sigurado ka ba talaga?
Pasensiya na, Juri.
-Juri! -Reina…
Mabuti naman. Ayos ka lang ba?
Oo.
'Wag ka nang umiyak, Reina. Pupunta tayo ng Florida, 'di ba?
Oo, kaso…
'Wag kang mag-alala. Basta magkasama tayo, makakauwi tayo.
-Kasalanan ko ito, Juri. -Hindi naman.
-Ayos lang ako. -Ako rin, Juri. Patawad.
-Ayos lang ako. 'Wag na kayong mag-alala. -Mabuti naman, Juri.
Sabihin mo. 'Di mo ba talaga alam kung paano makakauwi?
Pasensiya na.
Dalian n'yo nang umalis dito sakay ng balsa.
'Wag n'yo na akong alalahanin.
-Ikaw na ang bahala. -Sige.
Kunin na natin ang kasunod.
Sige.
Tapos na ba sila?
Kaunti pa.
Natsume, tapos na ba sila?
Oo.
Natsume?
Sasama rin si Noppo sa balsa, 'di ba?
Kahit na kasalanan niya 'tong lahat?
'Di naman natin siya puwedeng iwan nang ganito.
Kapag lumubog ang apartment, mamamatay rin si Noppo.
'Di naman siya tao, 'di ba?
Pero…
Baka kaya hindi tayo makabalik kasi kasama natin siya?
Ano?
Kasi siya ang nagdala sa 'tin dito.
'Di ka sigurado riyan.
Tumigil ka na.
Kosuke, matagal na nating kasama si Noppo.
Hindi lang ngayon! Noon pa.
'Di ko siya puwedeng basta iwanan.
Seryoso ka ba--
Kung 'di tayo sama-samang makakauwi, ayaw ko nang umalis dito.
Ano ka ba--
'Wag mong sabihin 'yan.
'Di ibig sabihin na kasama ka niyang mamamatay.
Tumigil ka na sa pag-iyak!
Totoo 'yan…
Grabe na naman akong mag-isip.
Teka lang, naiintindihan ko ang sinasabi ni Reina, pero…
Pero kahit makauwi tayo na iniwan si Noppo rito,
parang 'di yata tama 'yon!
Ang sama naman n'on.
'Di ko sinasabing ayaw ko siyang isama.
Tama, hindi magandang nag-aaway tayo ngayon.
'Di naman tayo siguradong si Noppo ang may gawa nito.
Pero…
Sasamahan kita, Reina.
Pasensiya na kayo.
Hindi ito ang oras para mag-isip. Makakaalis tayong lahat dito.
'Di ba…
Para makasakay lahat.
May oras pa ba tayo?
'Wag kang mag-alala. Matatapos ko ito.
Natsume, tungkol sa kanina…
Pasensiya na.
Wala na akong sasabihin.
Natsume.
Ano? May tubig!
-Lahat kayo, bilis. -Noppo.
-Pinasok na ang kuwarto. -Ano 'to?
'Yong balsa?
-Kaunti pa. -Ang mga gamit natin?
May natira pa.
Bilisan natin at tapusin na.
Kosuke!
Handa na ang balsa!
Ito na ang huli.
Bilisan mo, sumunod ka na.
Susunod na ako.
Ano? Tanga ka ba?
Nandito ka pa? Tara na!
Ito ang kuwarto ni Lolo Yasuji.
Hindi, ayos lang ako.
Tara na, Kosuke.
-Noppo! -Noppo!
'Di kayo puwedeng mamatay sa lugar na ito.
Bilis!
Bilisan mo!
Handa na ba lahat?
Handa na!
Halika na, Noppo.
Noppo, sakay na!
Noppo!
Noppo, bakit?
Dito lang ako sa apartment.
Patawad.
Ayoko na ng mga…
pagpapaalam!
Teka!
Natsume!
Natsume! Tanga ka!
Bumalik ka, Natsume!
Padalos-dalos ka talaga!
Kainis!
-Kumagaya! -Taishi!
-Magsagwan tayo pabalik! -Sige!
Bumalik ka!
Natsume!
Noppo!
-Natsume, hindi ka dapat narito. -Noppo, bilis!
Natsume!
'Di kami makabalik!
Kumagaya, bumalik ka!
Reina, ang lubid! Ako ang pupunta!
Ang sabi mo, sabay-sabay tayong uuwi!
Bakit ka umalis? Tanga!
Kosuke!
-Hatakin mo kami! -Natsume!
Hindi! Kailangan nating bumalik!
Natsume!
Noppo, 'wag kang mag-alala. Makakaraos din tayo.
Noppo?
'Wag mo itong gawin. Kalimutan mo na lang ako.
Hindi puwede!
'Di kita basta puwedeng iwan dito. May paraan pa siguro!
Makakaligtas din tayo sa bagyong ito!
Makakauwi tayo nang magkasama!
Bumalik ka na.
Wala ring saysay ito.
Imposible ito.
Kainis!
Natsume!
Anong gagawin ko?
Nagliliwanag!
Ano ito?
Gumagalaw!
Anong nangyayari?
Hindi ba ito ang daan pabalik sa pinanggalingan natin?
Ano?
Mama… Lahat kayo.
Makakauwi naman kami, 'di ba?
Oo.
Taishi, tayo…
Oo.
Ano?
Natsume?
Kahit na makauwi kami, wala naman siya rito.
Natsume!
Halika rito!
Natsume!
Hoy.
Teka! Bakit ka papunta riyan?
Ang sabi mo, uuwi tayo nang magkasama!
Natsume!
'Wag!
Bitawan mo ako! Natsume!
Kumagaya!
-'Wag ka nang umalis! -Kosuke!
Natsume!
Kuneho?
Ayoko nito. 'Di ako uuwi nang ganito.
Ipinapangako ko, sasabihin ko sa tangang 'yon--
Ano 'yan?
'Di ba 'yan ang…
YASHIMA
Gusto kong nakikita kang nakangiti, Natsume.
'Yon lang.
Pero…
ito ang nangyari.
Malalampasan din natin ang bagyo, kaya 'wag kang mag-alala.
Kung 'di ako makakabalik, ano kaya ang gagawin ng mama ko?
Mas madali na siguro sa kaniya.
Tama.
Ako ang dahilan kung bakit nagkawatak-watak kami.
Kami rin ni Kosuke. Dahil makasarili ako…
OSPITAL NG KAMONOMIYA
…hindi man lang siya nakapagpaalam kay Lolo Yasuji.
Pumapasok ako sa bahay ng may bahay.
YASUJI KUMAGAYA
Dahil ako ay…
Mas mabuti…
kung maglalaho na lang ako.
Pero…
Natatakot ako.
Hoy!
Natsume!
Natsume! Noppo!
Natsume!
Nakasabit na, Kosuke!
Nice pass!
Kosuke!
Ito na!
Bakit ka pumunta?
Alis!
Ano bang gagawin mo?
Ipapahatak natin sa ferris wheel itong kable!
Ayos! Nakatali na!
-Nagawa niya, Taishi! -Kosuke!
Kumagaya!
Reina!
Pasensiya na.
Naalala kita.
Lagi kang pumupunta kasama ang papa mo, 'di ba?
Ngayon na!
Tanga! Bakit mo ito ginawa?
'Di ko sinabing iligtas mo ako!
Ayos lang ako!
Puro ka, "Ayos lang ako!" Hanggang kailan ka ba magsisinungaling?
-'Di 'yon kasinungalingan! -Manahimik ka!
Bakit ka bumalik? Mamamatay tuloy ang lahat!
Dahil nagkulong ka rito mag-isa!
Naiinis ako sa bulok na apartment na 'to!
Pinapaalala nito sa 'kin kung bakit ka nagtago at umiyak
habang kunwari 'di ko alam.
Gusto kong suntukin ang sarili ko!
Ang sabi ko, wala kang kinalaman sa pamilya ko, pero mahalaga ka sa 'min!
'Di ka nakikialam sa buhay ng may buhay!
Tahanan mo rin ito. Pero kailangan na nating iwan ito.
Kung hindi, 'di tayo makakauwi nang magkasama!
Higit pa kay Noppo,
mas gusto kitang makasama!
Pasensiya na, Kosuke!
Gusto rin kitang makasama, Kosuke! Gusto ko na ring umuwi.
Pero sa nangyayari ngayon…
'Wag kang mag-alala. Hangga't magkasama tayo, makakauwi tayo!
Kapag pinasa ko sa 'yo, anong dapat gawin?
Isa lang ang gagawin mo.
Naalala mo ang pag-e-ensayo natin?
Ang itira.
Tama! 'Yan ang gawain ng dalawang forward!
Tama.
Hoy, Noppo. Sasama ka sa amin sa pag-uwi.
Nakuha mo?
Sige.
Malalampasan natin ang bagyong ito.
Ayan na!
Hinahatak na tayo nito!
Ayos!
-Kosuke! Gumana! -Magagawa natin ito kung susubukan!
Nagkabuhol-buhol na!
Nakakabit ang kable sa mga gondola at sa apartment.
Kapag naputol ang linya,
'di natin maililigtas ang mga batang ito.
Lahat kayo!
Nakatali na!
Dito rin!
Itatali ko pa!
Salamat! Ito na ang huli.
-Tumigil! -Nagawa natin!
-Tutulong ako! 'Wag kang mag-alala! -Delikado!
Anong nangyari?
-Ito! -Ikaw!
Siguradong makakauwi tayong lahat!
Pakakainin ko kayo ng croquette ng mama ko pag-uwi natin!
Ako rin!
Makikipaglaro ako ng Smash Bros. sa inyong lahat!
Ako rin! Pupunta ako sa Florida kasama si Kumagaya!
Ako rin, 'di ba?
Juri!
Iligtas natin silang lahat!
Lahat kayo…
Ngayon na!
Kamo Elementary School, laban!
Humihiwalay na tayo!
Hindi!
Delikado 'yan!
Kapag bumitiw ako, sina Kumagaya…
Reina!
Ayos ka lang ba?
'Wag mo akong alalahanin!
Hindi!
Umiikot na!
'Wag kang umikot!
Buwisit!
Taishi!
Hindi!
Hahatakin kita!
Natsume!
Kosuke!
Teka!
Kainis! Ayos ka lang?
Sinabi nang ayos lang ako! Wala lang ito!
Ikaw…
Hawakan mong maigi si Natsume!
Natsume, dali! 'Yong isa mo pang kamay!
'Wag ka nang makulit at umalis nang mag-isa!
Kung ako lang ang natirang forward at maiinis ka, wala akong pakialam!
Imposible na kakayanin mo mag-isa, Kosuke.
Kung wala ang mga assist ko, 'di ka rin makakapuntos!
Sabihin mo ulit 'yan!
Magiging maayos tayo.
Kosuke, alam kong nagulat ka rin.
Hindi naman, ikaw…
Natsume… Kosuke…
Dahil pinigilan ko ang dalawang ito…
ito ang nangyari.
Wala na akong pakialam kung 'di na tayo makabalik sa panahong 'yon.
Wala na akong pakialam kung anong mangyayari sa akin.
Pero ang dalawang ito, sina Natsume at Kosuke…
ay buhay!
Gusto ko silang mabuhay
at manatiling nakangiti!
Nasaan na tayo?
Wala na ang bagyo.
Nakaligtas ba tayo?
Oo.
Ayos!
Mabuti naman!
-Nagtatapang-tapangan ka pa! -Takot na takot ako!
Duwag ka, Kosuke!
Manahimik ka!
May isla.
'Di pala 'to ang bayan natin.
-Oo. -Hoy!
Hoy!
-Kosuke! -Kumagaya!
YASHIMA
Ano ito?
Ang Yashima…
ang unang amusement park na pinagdalhan sa akin ng papa ko.
Maraming beses na akong sumakay sa Ferris wheel na ito.
Oo.
Gusto ko 'yon.
Oo.
Reina.
Reina, kailangan na nating umalis.
Oo, pero…
Anak ka talaga ng papa mo at iyakin ka pa, pero napakagaling mo.
Ginalingan ko.
Umalis na kayo.
Sige.
Salamat sa pagpunta at pagmamahal sa lugar na ito.
Salamat!
Paalam!
Wow!
Ang ganda!
May tao roon!
Ano? Tama ka! Hoy!
Tumingin sila rito. Bumaba tayo!
Oo.
Ako rin!
'Wag.
Ha?
Ako lang ang puwedeng pumunta roon.
Ano? Pero pababa na ang lahat.
Bakit gano'n?
Naintindihan ko na.
Kagaya ko ang mga batang 'yon.
Ito ang lugar kung saan kami pupunta.
Kung sasama kayo sa amin, 'di na kayo makakauwi.
Kaya…
Hindi ako makakasama sa inyo.
Pasensiya na.
Natsume?
Kung gano'n, paalam na.
Ikaw…
Iyakin ka talaga.
Baka nag-aalala ka kung makakauwi tayo. 'Wag kang mag-alala, tang--
'Di 'yon 'yon! 'Di rin ako umiiyak!
Kung kailan namang pinipilit ko--
'Yan ka na naman! Nangangati ako sa 'yo!
'Di pa rin ako naliligo!
Tama! Ang baho mo!
Ang sama mo!
-Ikaw din! -Tumigil ka!
Magiging maayos na si Natsume, tama ba, Kosuke?
Pati ba ikaw, Noppo--
Ano 'yan?
Ito ba 'yong liwanag kanina?
'Wag kayong mag-alala. Ibabalik kayo ng mga ito.
Itong mga 'to?
Noppo!
Gumagalaw na!
Noppo!
Paalam, Noppo!
Mag-ingat ka!
Paalam, Noppo!
Magiging maayos ako. Magkakasundo kami ni Kosuke!
Ang ganda!
Nasaan 'yong dalawa?
Ayun.
Pauwi na talaga tayo.
Natsume?
Ang ganda.
-Natsume! -Tahanan mo ito.
Maligayang pagdating.
Kosuke, Natsume.
Lolo Yasuji…
Lolo.
Ayan na.
-Natsume! -Kosuke!
Sabay tayong umuwi, Kosuke.
Sige, Natsume.
Paalam.
Natsume?
Natsume!
Saan ka nanggaling? Nag-alala ako! Salamat naman sa Diyos.
Ayos ka lang ba? Nasaktan ka ba?
Natsume?
Puwede bang makasama kita, Mama?
Oo naman! Ikaw ang mahal kong anak.
Puwede ba akong maging parang baby sa 'yo?
Oo naman! Pasensiya na.
Maging baby ka hanggang sa gusto mo!
Kung gano'n, Mama,
wala na pong takeout.
Ano?
Magluluto tayong dalawa, Mama.
Maligayang pagbabalik, Natsume.
Mga 60 taon na rin nang itinayo ang Kamonomiya Danchi.
Pinamamahayan daw ito ng mga multo, pero para sa amin, tahanan namin ito.
Ito ang pinakamamahal naming tahanan ni Natsume.
SUMMER FESTIVAL
Madalas kaming magkasama, pero may sinabi akong masama sa kaniya.
Sa huli, 'di ko magawang humingi ng tawad.
Kahit sinabi pa ni Lolo.
Pasensiya na.
Nang nakauwi kami, nagbalik ang lahat sa dati.
'Di pa rin namin maipaliwanag ang talagang nangyari noon.
Malabo na ang lahat sa amin.
Gaya ng sabi ni Natsume, baka panaginip lang ito.
Pero hindi.
Totoo ang nangyari sa amin sa apartment.
Nakakausap ko na nang ganito si Natsume dahil sa lahat ng nangyari.
Lolo.
Napakaganda ng tahanan natin.
Kaya naman, 'pag kasama ko si Natsume…
Salamat.
Kosuke, sinasabi mo ba 'yan sa akin?
Tinakot niyo ako! Ayos lang ba kayo?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Chad Marcelino