DOLANDIRICI
NETFLIX BELGESEL DİZİSİ
Kafa karıştırıcı olan her şey birden mantığımıza oturdu.
Adı Robert Freegard ve hüküm yemiş bir dolandırıcı.
Annem bu dolandırıcıyla, hayatlarımızı yöneten bu adamla yaşıyordu.
David Hendy'nin gerçekte kim olduğunu öğrendiğimde
polisle konuştum
ve eski karımın bu seri dolandırıcıyla birlikte olduğunu söyledim.
Ne yazık ki polis beni dinlese de
davaya bakmayla hiç ilgilenmedi.
Annemin nerede olduğunu bilmiyoruz. Onu yıllardır görmedik.
Defalarca denedim.
ROBERT FREEGARD'LA İLGİLİ
Polisin, Sandra'yı kayıp kişi olarak soruşturmasını nihayet sağlayabildik.
SANDRA CLIFTON'IN DAVID HENDY'YLE TANIŞMASINDAN DÖRT YIL SONRA
2015'te Freegard'la birlikte olan Sandra'nın yerini buldular
ve konuşmak için onunla bir buluşma ayarladılar.
Bir rahatlama hissettim.
Polis onu görmüştü.
Polis, anneme şöyle dedi,
"Birlikte olduğunuz kişinin
hüküm giymiş dolandırıcı olduğunu unutmayın.
CASUS DOLANDIRICI ON YILLAR SÜREN YALANLAR
MAĞDURLAR DOLANDIRICIYLA GEÇİRDİĞİ HAYATI ANLATIYOR
Ona "Bu adamı tanıyor musunuz?" diye sordular.
O da "Evet." dedi.
Neredeyse bir yıl boyunca kızım Sarah kayıptı.
Endişeliydim. Sarah'nın izini sürmeye çalışıyordum.
Asıl amacım bilgi bulmaktı.
Ortada bir suç işlendiğini kanıtlayamadım
ama onun bir şekilde kontrol edildiğini düşünüyorum.
KAÇIŞIN
10. AYI
IRA'dan kaçıp çeşitli güvenli evlerde kalıyordum.
Rob, MI5 için çalıştığını,
bu yüzden istesen de istemesen de kurallara uymak zorunda olduğunu
söyledi.
John'un anne, babasını aradım.
John onlara IRA'yı, niye kaçtıklarını anlatmıştı.
Korunmaları için para vermeleri gerekiyordu.
Evet. İşte şimdi başımız belada.
Son olarak burada ne olduğunu anladım.
Paranın peşinde.
Ama karşılaşacaklarımın yarsını bile bilmiyordum.
Rob patronlarının bana yeni bir kimlik ve yeni bir hayat vermesi için
hedef miktar belirlediklerini söyledi.
Bir miras almıştım. 200 bin pounddan fazlaydı.
Rob'un patronları o parayı çekmemi istedi.
Kimlik ispatına ihtiyacım vardı ve pasaportum evdeydi.
Bana "Girip çıkmak için bu kadar dakikan var." dedi.
Anne, babamın evde olmadığını biliyordum ama sekreter oradaydı.
Çok gergindim.
Anne, babanın evine girip hırsız gibi davranmak hoş bir şey değil.
Kasanın bulunduğu yere gittim.
Açtım.
Pasaportu bendeydi, onu katiyen alamazdı.
Muhtemelen içime doğmuştu ve iki kasamızın olmasının sebebi de bu.
Biri zeminin altında.
Onu hiç fark etmedi.
Rob küplere bindi.
Sarah çıktı, ağlıyordu.
Rob "Sarah'nın ne hâlde olduğunu görüyor musun?
O şerefsiz piç her şeyin içine sıçıyor.
Telefonu açıp ona siktir çek." dedi.
"Seni siktiğimin piçi. Her şeyi mahvediyorsun.
Sarah'nın dediklerini yapsana. Siktiğimin şerefsizi."
Havada büyük gerginlik vardı. Sanki tüm oda titriyor gibiydi.
John'a şöyle dedim…
"Freegard bir dolandırıcı."
Tek bir kelimesine inanmadı ve beni öldürmekle tehdit etti.
Polisle kaç saat konuştuğumun süresini tutmadım.
8/7/94 POLİSLE BULUŞTU
Kanıtlayamam.
Sarah'nın zorlandığına dair birkaç kanıt bulmak zorundaydım.
Benim bulduğumdan fazla bilgi bulması için
özel dedektif tuttum.
KIZIMIZI
BULMADA YARDIM ET
SADECE GÖZETLEME
Ama inanılmaz zordu çünkü Sarah'yı bulmak imkânsızdı.
KAÇIŞIN
5. YILI
Dört yılın büyük bir çoğunluğunda ailemle hiç iletişim kurmadım.
Grup varlığını sonlandırdı.
Rob'un patronları bizi ayıracaklarını söylemiş.
Yani Rob şöyle dedi,
"Başka seçeneğiniz yok. Tek seçenek bu."
Bana John ve Maria'yla ilgili bir şey söylemedi.
İletişim kurmam yasaktı.
Diğer herkesten ayrı düştüğünüz bir adada olmak gibiydi.
Hayatımdaki her şeyi kontrol etti.
Gittiğim yerleri, yaptığım şeyleri, giydiklerimi, her şeyi.
Kazandığım tüm para tanık koruma programını ödemek için
Rob'a gitti.
Rob yeterli olmadığını söyledi.
Mirası ele geçirmem gerekiyordu.
Hayatta daima bir umut vardır.
Sarah iletişime geçtiğinde umut vardır. Bir, hayatta olduğunu biliyoruz.
Ve bana zorla bu parayı istetti.
Sarah'ya Freegard'a güvenmemesini söyledim.
Ayrıl. Git.
Rob telefonu kapattı. Pat.
Ve beni sürekli geri arattı.
Neden eve gelmediğini sorduğumuzda
gelemeyeceğini söyledi.
Ve bu parayı alması gerekiyormuş.
"Paraya ihtiyacım var. Para."
Gündüz, gece arardı.
Haftalarca.
Telefonu açmasak bile telefon yine de çalardı.
Biraz çalar, sonra dururdu:
Sonra tekrar çalardı.
Ve bu, başlı başına çekiç darbesi gibiydi.
Ne yazık ki iş yerinde sorunlar yaşandı.
Milyonlarca borcumuz vardı.
Babam da tüm işçileri işten çıkarmak zorunda kaldıklarını söyledi.
Onun durmayacağını biliyorduk.
Jill acı çekiyordu.
Bir anne olarak hayatını çok kötü etkiledi.
Jill'e ulaşabilirlerse onu zorlamaya devam ederlerdi.
Bam, bam.
Bu kadardı.
Jill parayı vermeye karar verdi.
Başka bir seçeneğim olsaydı o parayı asla vermezdim.
Ama Jill'in ikna olup endişelenmesi
ve hastalanmasıyla
bunun olması gerekiyordu. İlk seçenek buydu.
79658,47£ BU RAKAM SADECE SARAH'YA AİT
MİRAS
"Başka ne olursa olsun umurumda değil. Hayatımı yaşayacağım." diye düşündüm.
Böyle sonlandı.
Anne, babam parayı verdi.
Dediler ki…
Dediler ki "Bizi bir daha arama."
Ve burada noktalandığına, onlarla bir daha konuşmayacağıma
gerçekten inandım.
Polisler Sandra'yı bulduğunda
"Robert Freegard'ın ne yaptığını biliyor musunuz?" dedi.
Bildiğini söyledi.
Sandra'ya "İsterseniz sizi
koruyucu gözaltına alabiliriz." dediler.
O da "Gitmek istemiyorum. David'le olmak istiyorum." dedi.
Bir yetişkin olarak David'le olmak istediği söylediği için
polis onu zorlayamadı.
Polisin yapabileceği bir şey yoktu.
Biri hakkında bunları bilip onunla beraber olmaya nasıl devam edersin?
Annemin kardeşi yoktu.
Anne, babasıyla çok yakındı.
Büyükannem de büyükbabam da ne yazık ki vefat etti.
Annem cenazelerine gelmedi.
Ondan beklenilmeyecek bir hareketti.
Ama gelmeyeceğini içten içe biliyordum.
Annemi yedi yıldır görmedim.
Birkaç kez iletişim kurduk, normalde gizli numaradan.
Onu aramak istersem açmıyorlar.
Ve konuşmaların ona yazılıp verildiğini düşünüyorum.
Robotla konuşuyormuş gibi hissediyorum.
Bugüne dek nerede olduğunu bilmiyorum.
Yani,
nerede yaşadığını bana bir kez bile söylemedi.
O ne?
Annem, sevgi dolu, şefkatli bir kadındı
ve onu kukla gibi oynatan biri varmış gibi görünüyor.
Bunların arkasındaki kişinin Freegard olduğunu düşünüyorum.
LONDRA POLİS TEŞKİLATI
LONDRA
DEDEKTİF ÇAVUŞ, LONDRA POLİS TEŞKİLATI
Adım Bob Brandon. 30 yıl Londra polis teşkilatında çalıştım.
Kariyerimin büyük kısmında dolandırıcılıkla mücadele şubesindeydim.
Davayı ilk kez bir kadının Hammersmith polisini arayıp
eski nişanlısı Robert Freegard'ın kendini
toplamda yaklaşık 30 bin pound dolandırmakla ihbar etmesiyle duydum.
Freegard'ı arayıp görüşme için karakola çağırmak
mantıklı bir hareket olarak görüldü.
Ama hiç gelmedi ve o andan sonra
SIM kartı hiç kullanılmadı.
Freegard birden ortadan kayboldu.
Elimizdeki tek ipucu kurbanın, Freegard'la Batı Londra'da araba galerisine buluşması.
Polis benimle konuşmaya geldiğinde
tanıştığım araba satıcıları arasından
Robert Freegard'ın açık ara en iyisi olduğunu söyledim.
Araba satmakta iyiydi.
AYIN SATIŞ ELEMANI
Uzundu, yakışıklıydı. Başarılı bir adama benziyordu.
"Ben de böyle görünmek istiyorum." dedirten biriydi.
Çekici ve çapkın biriydi.
Kadın müşterilere sürekli asıldığı için araba galerisinden kovuldu.
Görünüşe göre hiç durmamış.
Araba satıcısının polis memurlarına anlattığı hikâye hayret vericiydi.
Bir gün şöyle dedi, "Sana bir şey söyleyeceğim,
MI5 için çalışıyorum."
"MI5 ajanıyım."
Gizli polis olarak çalıştığını, evet, araba satıcılığı yaptığını
ama gerçekte IRA şüphelilerinin izini süren gizli ajan olduğunu söyledi.
Şu tepkiyi verdim, "Gerçekten mi?"
Ama telefonla konuştuğu kişiyi gizli tutmaya
çok önem veriyordu.
SIM kartını değiştirirdi. Neden iki SIM kartına ihtiyacın var?
Birden, aslında belki de öyle olabilir diye düşündüm.
GİZLİ
Yaptığımız bazı şeylerde gizli polismişiz gibi hissettik.
Tüm birimlere, Peter, çıktı ve Tottenham Court caddesine gidiyor.
Peter Bir, anlaşıldı.
Bir toplantıya, bir otele giderdi. Biriyle görüşürdü.
Ortadan kaybolurdu ve yarım saat veya bir saate
ortaya çıkar ve "Hadi, gidelim." derdi.
Arabaya biner ve giderdik.
Peter Bir. Bir numaralı otobüste. Kuzeye gidiyor.
Ben daima dışarıdaki arabada kaçış sürücüsüydüm.
Asla içeri girmedim, o gizli kapaklı toplantılara
veya sonrasında olanlara hiç karışmadım.
Anlaşıldı. Tamam.
Ne yaptığına dair gerçek bir açıklama yoktu
ama ayrılırken daima aceleyle ayrılırdık.
Çok heyecan vericiydi.
Peter İki'den Kontrol'e.
Şimdi doğru olabilirdi ama çok düşük bir ihtimal veriyordum
çünkü gerçekten MI5 ajanıysa kimseye söylemezdi.
MI5'a sorduk.
GÜVENLİK SERVİSİ MI5 FAKS CEVABI
Onların ajanlarından biri olmadığını doğruladılar.
Karşımızda bir sahtekâr olduğunu biliyorduk.
Ulusal polis bilgisayarında aranan kişiydi.
Sonra polis memurları izini bulmak için sabıkasına,
geçmişine baktı.
Freegard ajan değildi ama ajanmış gibi davranmaya çalıştı.
İzinin sürülmesini çok zorlaştırmıştı.
Telefonlarını kapatır, adreslerini değiştirirdi
ve kaçıyordu.
Sıradan bir insan süt almak için bölgedeki markete gider,
tren bileti almak için bölgedeki tren garına gider.
Bölgedeki ATM'lerden nakit çeker.
Yani harcamalara bakınca
birinin nerede yaşadığını, nerede çalıştığını çıkarabilirsiniz.
Buradaki durum bu değildi.
Hayaleti kovalamak gibiydi.
Yerimi kimse bilmiyordu.
Rob haftalar sürecek bir göreve çıkınca
beni beklemem için Londra'da bir güvenli evde bıraktı.
Kapıya biri gelirse evde değilmiş gibi davran, dedi.
KAÇIŞIN
9. YILI
Sarah'ya aramamasını söylediğimde çok öfkeliydim.
Ama sevginin sınırı olmaz.
Devam edip bir ipucu bulmayı umarsınız.
Ve 10 yıl sürecekse
yine de devam edersiniz.
Kızınızı kaybetmek istemezsiniz.
Yaşanan her şeye rağmen.
En büyük korkun neydi?
Bilmiyorum. Birçok korkum vardı.
Sarah'yı bir daha görememek onlardan biri olabilir.
Kaçırılması, açlıktan ölmesi…
…ve ölüme terk edilmesi.
Buna izin vermeyecektim.
Polisin yardımını almak için daha fazla kanıta ihtiyacım vardı.
Takip edebileceğim her küçük hataya sıkı sıkı sarılmaya çalışıyordum.
Sonra birden birebir mektup geldi.
"Sevgili Bay Smith, Sarah'yla durumumuza…"
"…daha da açıklık getirmeliyim.
Rob bize sevdiklerimizi korumanın tek yolunun onlara bir şey
söylememek olduğunu söyledi.
Siz de IRA'yı bize çekebilecek bir unsurdunuz.
Banka hesaplarımız boşaltıldı.
Rob çok inandırıcıydı."
Ailemin çiftliğine döndüm.
Aileme IRA'dan kaçtığımızı anlattım.
Rob'un korunması için sonraki ödemeyi onlar yaptı.
Üç veya dört yıl boyunca toplamda 400 bin pound verdim.
Zaman geçtikçe çiftlikte giderek daha fazla zaman geçiriyordum.
Biri beni ararsa
çiftlikte arayacağını anlamıştım,
orada olduğum belliydi.
Kimse beni öldürmeye gelmedi.
Rob aramayı bıraktı. Büyük bir şüpheye kapıldım.
Her şey bir palavraydı.
İrlanda Cumhuriyet Ordusu üstlenerek…
Ben MI5 ajanıyım.
"Jim onlardan biri."
Her şeyi sadece Rob'ın yapabileceğini fark ettim.
Dev bir servet kaybettim ve aileme büyük çileler yaşattım.
Üniversiteden iki masum kızı yalanlar silsilesine soktum.
Kendimden resmen tiksindim.
Ölmek istedim.
Var olmak istemedim.
O durumdan ben kurtulmuştum ama Sarah kurtulamamıştı.
Büyük bir suçluluk hissettim.
Bu yüzden Bay Smith'e mektup yazdım.
"Sarah'nın nerede olduğunu bilmiyorum. Özür dilerim."
Bu, doğrudan gruptaki birinden geliyordu.
Çok önemli bir delildi.
Polisi tekrar aradım.
"Bob Brandon'la konuşmalısınız." dediler.
Peter, bu hayretlere düşüren hikâyeyi,
10 yıl içinde kızının başına gelenleri anlattı.
IRA'dan kaçtığına inanması…
Bir bomba uyarı olmadan patladı.
Freegard'ın ajan taklidi yapması,
kurbanlarından yüz binlerce pound alması.
MEVCUT BAKİYE 2365.79£
30 bin pound'luk bir dolandırıcılıktan inanılmaz bir hâle geldi.
Şahsen üç kızı olan bir baba olarak
ne kadar endişeli olabileceğini anladım.
Ona Sarah'yı bulacağımızı söyledim.
Peter, kızını bulmak için elinden gelen her şeyi yapmıştı.
Her ipucunu, her bilgiyi saklamıştı.
Usanmadan.
BURADA GÖRÜLDÜ 25'İNDE BMW GÖRÜLDÜ
İlk üç öğrenciyi biliyorduk.
John, Sarah ve Maria.
Freegard'ın Batı Londra'da bir araba galerisinde
çalıştığını da biliyorduk.
Zaman geçtikçe daha da büyüdü.
Freegard'ın bulunması gerekiyordu, hem de hemen.
Eski usul polislik yaparak Freegard'ın annesinin evini bulduk.
Evinin yakınlarında park edilmiş araç vardı.
Araba aslında Batı Londra'da kayıtlıydı.
Yani annesinin evinden belki de 300 kilometre uzakta.
Bununla bitmiyor, Freegard'ın çalıştığı garajda satılıyordu.
O adrese gittik.
Freegard orada değildi. Kapıyı Simon Proctor adlı biri açtı.
Simon bize eski sevgilisi, evini kiralayan Amerikalı,
Kim Adams hakkında bir hikâye anlattı.
Kim birden ortadan kaybolmuştu.
İş arkadaşlarına ölümcül hastalığı olduğunu söylemiş.
Rob "Büyük bir tehlike altındayız. Hemen gitmeliyiz." dedi.
Karaciğer kanseri olduğumu söyledim.
Onlarca sene önce öğrencilerin yaşadıklarına çok benzerdi.
Araba galerisine döndük. Kim Adams, Freegard'a bir araba almıştı.
Kim potansiyel kurban olarak listemize girdi.
Önce Sarah, şimdi de Kim. Onları geri getirmek için
yardıma ihtiyacım olacaktı.
Londra Polis Teşkilatı'ndan Bob Brandon beni aradı.
Bob'ın bana söylediği ilk kelime "Oturuyor musun?" oldu.
Bob bana IRA, casusluk ve 10 yıldır
kaçak yaşayan insanlar hakkında inanılmaz bir hikâye anlattı.
Potansiyel bir yeni kurban vardı, Kim Adams adında bir Amerikalı kadın.
Kim'in anne, babasından daha iyi bir başlangıç mı olur?
Arizona'ya bir ekip gönderip Kim'den haber alıp almadıklarını
soruşturmalarını istedim.
Polis memurlarına Kim'in
Robert Freegard'la evlenmeye hazırlandığını söylediler.
Robert onlara MI5'ta güvenlik ajanı olduğunu söylemiş.
Kim ona sırılsıklam âşık olmuş gibi görünüyordu.
Freegard, Kim'e Cartier nişan yüzüğü,
Rolex kol saati almış, yurt dışı gezilerine götürmüş.
Kim'in anne, babası Kim'in Robert'la parlak bir geleceği olduğunu düşünmüş.
Ve Kim'in üvey babasının
büyük bir piyango kazananı olduğunu o zaman öğrendik.
ARIZONA PİYANGO
Kesinlikle eğleneceğim.
Golf daha güzel olacak, bunu söyleyebilirim.
Ondan sonra Kim kaybolmuş.
Polis memurları Kim'in anne, babasına Freegard'ın
kesinlikle MI5 ajanı olmadığını söylemek zorunda kaldı.
Kim'in yerini kimse bilmiyordu
ama Kim'in anne, babası Kim para istediğinde
ondan arada sırada haber alırdı.
FBI'ın bakış açısına göre Kim kaçırılmıştı.
Bir plan buldum.
Freegard, Kim ve anne, babası arasındaki telefon görüşmelerini
kaydetmeye başladım.
Önce Kim'in anne, babasına Kim'i aratıp mesaj bıraktırdık.
Selam Sissy, ben annen. Sana büyük bir fırsatım var.
Beni ara. Evde olurum, beni ara.
Güle güle.
Ondan sonra deneyip durduk.
Sonunda telefonu Freegard açtı.
Alo.
Selam Robert.
Selam John, nasılsın?
Alt yazı çevirmeni: Ümmühan Yıldırım