‎(เดวิด เฮนดี้)
‎(สิบแปดมงกุฎ)
‎(ซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‎ทุกอย่างที่ชวนสับสน อยู่ๆ ก็มีเหตุผลขึ้นมาทันที
‎เขาชื่อโรเบิร์ต ฟรีการ์ด ‎เป็น 18 มงกุฎที่ศาลตัดสินว่ามีความผิด
‎แม่ผมเคยใช้ชีวิตอยู่กับ 18 มงกุฎคนนี้ ‎ผู้ชายคนนี้ที่ควบคุมชีวิตเรา
‎พอผมรู้ว่าจริงๆ แล้วเดวิด เฮนดี้เป็นใคร
‎ผมก็ไปคุยกับตำรวจ
‎และบอกพวกเขาว่าอดีตภรรยาของผม ‎อยู่กับ 18 มงกุฎต่อเนื่องคนนี้
‎น่าเสียดาย ขณะที่พวกเขาฟังผม
‎พวกเขาไม่สนใจจะติดตามคดีเลย
‎เราไม่รู้ว่าแม่อยู่ไหน ‎เราไม่เจอแม่มาหลายปีแล้ว
‎ผมพยายามครั้งแล้วครั้งเล่า
‎(เกี่ยวกับโรเบิร์ต ฟรีการ์ด)
‎ในที่สุดเราก็ทำให้ตำรวจ ‎มาสืบเรื่องซานดร้าในฐานะคนหายได้
‎(ปี 2015)
‎(สี่ปีหลังจากซานดร้า คลิฟตัน ‎พบกับเดวิด เฮนดี้)
‎ในปี 2015 ตำรวจเจอตัวซานดร้า ‎ซึ่งอยู่กับฟรีการ์ด
‎และพวกเขานัดเจอเธอเพื่อคุยเรื่องต่างๆ
‎ฉันรู้สึกโล่งอก
‎ตำรวจเจอแม่แล้ว
‎ตำรวจบอกแม่ผมว่า
‎"โปรดทราบว่าคนที่คุณอยู่ด้วย ‎เป็น 18 มงกุฎที่ศาลตัดสินว่ามีความผิด"
‎(สิบแปดมงกุฎสายลับ ‎โกหกมาเป็นสิบปี)
‎(เหยื่อเล่าถึงชีวิตที่อยู่กับ 18 มงกุฎ)
‎พวกเขาถามเธอว่า ‎"คุณรู้ไหมว่าผู้ชายคนนี้เป็นใคร"
‎แล้วแม่ก็ตอบว่า "รู้"
‎(ปี 2015)
‎(ปี 1994)
‎ซาราห์ลูกสาวผมหายตัวไปเกือบปี
‎ผมเป็นห่วง ผมพยายามตามหาซาราห์
‎สิ่งสำคัญคือผมต้องการข้อมูล
‎ผมพิสูจน์ไม่ได้ว่ามีการก่ออาชญากรรม
‎แต่ผมคิดว่าเธอถูกควบคุมไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
‎(หลบหนีเป็นเวลา)
‎(สิบเดือน)
‎ฉันหลบหนีไออาร์เอ ไปพักอยู่ในเซฟเฮาส์
‎ร็อบบอกว่าเขาทำงานให้เอ็มไอไฟฟ์ ‎ดังนั้นคุณต้องทำตามกฎ
‎ไม่ว่าคุณจะชอบหรือไม่ก็ตาม
‎ผมโทรไปหาพ่อแม่ของจอห์น
‎จอห์นบอกพวกเขาเรื่องไออาร์เอ ‎และบอกเหตุผลที่พวกเขาต้องหนี
‎พวกเขาต้องจ่ายเงินค่าคุ้มครองพวกเขา
‎ใช่ ตอนนี้เรามีปัญหาแล้ว
‎ในที่สุด ผมก็เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
‎เขาต้องการเงิน
‎แต่ผมแทบไม่รู้เลยว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น
‎ร็อบบอกฉันว่าเจ้านายเขา ‎ได้จัดสรรเงินตามเป้าหมายให้ฉัน
‎ในการสร้างตัวตนใหม่และชีวิตใหม่
‎ฉันมีมรดก เป็นเงินมากกว่า 2 แสนปอนด์
‎เจ้านายของร็อบ ‎ต้องการให้ฉันถอนเงินก้อนนั้นออกมา
‎ฉันต้องใช้หลักฐานยืนยันตัวตน ‎และหนังสือเดินทางของฉันก็อยู่ที่บ้าน
‎เขาบอกฉันว่า "เธอมีเวลาหลายนาที ‎ในการเข้าไปและออกมา"
‎ฉันรู้ว่าพ่อแม่ฉันไม่อยู่ แต่เลขาอยู่ที่นั่น
‎ฉันเครียดมาก
‎การเดินเข้าไปในบ้านพ่อแม่ ‎และทำตัวเหมือนเป็นโจรมันไม่ดีเลย
‎ฉันเดินเข้าไปตรงที่วางตู้เซฟ
‎เปิดมัน
‎หนังสือเดินทางของเธออยู่ที่ผม ‎และเธอจะไม่มีทางเอามันไปได้
‎ผมคงมีลางสังหรณ์ ‎และนั่นอาจเป็นเหตุผลที่เรามีตู้เซฟสองตู้
‎ตู้หนึ่งอยู่ใต้พื้น
‎และเธอไม่เคยสังเกตเห็นเลย
‎ร็อบโกรธมาก
‎ซาราห์ออกมาและเธอร้องไห้
‎ร็อบบอกผมว่า ‎"เห็นไหมว่าซาราห์อยู่ในสภาพไหน"
‎"ไอ้เวรนั่นทำทุกอย่างพังหมด"
‎"โทรไปบอกมันให้ไปตายซะ"
‎"ไอ้เวรตะไล แกกำลังทำลายทุกอย่าง"
‎"ทำไมแกถึงทำตามที่ซาราห์บอกไม่ได้ ‎ไอ้สารเลว"
‎บรรยากาศตึงเครียดมาก ‎รู้สึกเหมือนห้องกำลังสั่นไปทั้งห้อง
‎ผมบอกจอห์นว่า "ฟรีการ์ดเป็นนักต้มตุ๋น"
‎เขาไม่เชื่อเลย และเขาขู่ว่าจะฆ่าผม
‎ผมไม่ได้บันทึกไว้ว่าผมคุยกับตำรวจกี่ชั่วโมง
‎(8 ก.ค. 1994 พบตำรวจ)
‎ผมพิสูจน์ไม่ได้
‎ผมต้องสร้างหลักฐานว่าเธอถูกบีบบังคับ
‎ผมจ้างนักสืบเอกชน
‎เพื่อดูว่าเขาจะหาข้อมูลให้ผม ‎ได้มากกว่าที่ผมมีไหม
‎(ความช่วยเหลือของคุณ)
‎(ในการตามหาลูกสาวของเรา)
‎(สอดส่องเท่านั้น)
‎แต่มันยากมาก เพราะหาตัวซาราห์ไม่เจอ
‎(ปี 1994)
‎(ปี 1998)
‎(หลบหนีเป็นเวลา)
‎(ห้าปี)
‎ไม่มีการติดต่อกับพ่อแม่ฉันเลยเป็นเวลาเกือบสี่ปี
‎กลุ่มล่มสลาย
‎มีคนบอกเราว่าเจ้านายของร็อบจะแยกเรา
‎และร็อบก็บอกว่า
‎"เธอไม่มีทางเลือก นั่นเป็นทางเลือกเดียว"
‎เขาไม่ได้เล่าอะไร ‎เกี่ยวกับจอห์นและมาเรียให้ฉันฟัง
‎ฉันไม่ได้รับอนุญาตให้ติดต่อใคร
‎มันเหมือนอยู่บนเกาะ
‎ที่คุณถูกแยกจากคนอื่นๆ
‎เขาควบคุมทุกอย่างในชีวิตฉัน
‎ที่ที่ฉันไป สิ่งที่ฉันทำ ชุดที่ฉันใส่ ทุกอย่าง
‎เงินทั้งหมดที่ฉันหาได้ก็เอาให้ร็อบ ‎เพื่อจ่ายค่าโครงการคุ้มครองพยาน
‎ร็อบบอกว่าเงินไม่พอ
‎ฉันต้องติดต่อขอรับมรดก
‎ชีวิตเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ
‎พอซาราห์ติดต่อมาก็มีความหวัง ‎ข้อหนึ่ง เรารู้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่
‎และฉันถูกบังคับให้ขอเงินก้อนนี้
‎ผมบอกซาราห์ว่าอย่าไว้ใจฟรีการ์ด
‎ออกมา หนีซะ
‎ร็อบวางสาย โครม
‎โครม
‎และเขาก็ให้ฉันโทรกลับไปเรื่อยๆ
‎พอเราถามเธอว่าทำไมไม่กลับบ้าน
‎เธอบอกว่ากลับไม่ได้
‎และเธอต้องได้เงินก้อนนี้
‎"หนูต้องการเงิน เงิน เงิน"
‎โทรศัพท์ดังทั้งกลางวันและกลางคืน
‎สัปดาห์แล้วสัปดาห์เล่า
‎ถึงคุณจะไม่รับสาย โทรศัพท์ก็ยังดังอยู่ดี
‎มันจะดังสักพัก แล้วก็หยุด
‎แล้วก็ดังอีก
‎และนั่นก็เหมือนเราโดนค้อนทุบ
‎โชคไม่ดีที่ธุรกิจมีปัญหา
‎เรามีหนี้เป็นล้าน
‎แล้วพ่อฉันก็บอกว่ากำลังจะต้องบอกพนักงานทุกคน
‎ว่าทุกคนกำลังจะตกงาน
‎คุณรู้ว่าเขาจะไม่ยอมหยุด
‎และจิลล์ก็ทุกข์ใจมาก
‎และในฐานะแม่ มันทำให้ชีวิตเธอปั่นป่วนมาก
‎ถ้าเล่นงานจิลล์ได้ ‎พวกเขาก็จะวางสายโครมๆ ไปเรื่อยๆ
‎โครมๆๆ
‎แค่นั้นแหละ
‎จิลล์ตัดสินใจว่าเธอจะจ่ายเงิน
‎ผมจะไม่มีวันให้เงินก้อนนั้นเลย ‎ถ้าผมมีทางเลือกอื่น
‎แต่การที่จิลล์ถูกเกลี้ยกล่อม กังวล…
‎ล้มป่วย…
‎เรื่องนั้นต้องมาก่อน ‎นั่นคือสิ่งที่ต้องใส่ใจเป็นอย่างแรก
‎(7,9658.47 ปอนด์ ‎เงินนี้เป็นของซาราห์เพียงคนเดียว)
‎(23,040.00 ปอนด์)
‎(28,000.00 ปอนด์)
‎(55,000.00 ปอนด์)
‎(32,400.04 ปอนด์)
‎(มรดก 47,000.00 ปอนด์)
‎ผมคิดว่า "ฉันไม่สนว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีก"
‎"ฉันจะใช้ชีวิตของฉัน"
‎นั่นคือจุดจบของเรื่องนี้
‎พ่อแม่ฉันจ่ายเงินให้
‎พวกเขาบอกว่า ‎"พ่อกับแม่คิดว่าลูกไม่ควรโทรกลับมาอีก"
‎และฉันเชื่อจริงๆ ว่านั่นคือจุดจบ
‎ฉันจะไม่มีวันคุยกับพวกเขาอีกเลย
‎(ปี 1998)
‎(ปี 2015)
‎ตอนที่ตำรวจเจอซานดร้า
‎พวกเขาถามว่า ‎"รู้ไหมว่าโรเบิร์ต ฟรีการ์ดทำอะไรมาบ้าง"
‎เธอบอกว่ารู้
‎ตำรวจบอกซาราห์ว่า "ถ้าคุณต้องการ
‎เราพาคุณไปรับการคุ้มครองได้เลยนะ"
‎ซึ่งเธอบอกว่า "ฉันไม่อยากไป ‎ฉันอยากอยู่กับเดวิด"
‎การที่เธอเป็นผู้ใหญ่และพูดว่าอยากอยู่กับเขา
‎ตำรวจก็ทำให้เธอไปจากเขาไม่ได้
‎ตำรวจทำอะไรไม่ได้แล้ว
‎คุณรู้ว่าใครบางคนเป็นแบบนี้ ‎แล้วยังอยู่กับเขาได้ยังไง
‎แม่ผมเป็นลูกคนเดียว
‎แม่สนิทกับตาและยายมาก
‎ตากับยายของผมเสียชีวิตอย่างน่าเศร้าทั้งคู่
‎และแม่ผมก็ไม่ได้ไปร่วมงานศพ
‎มันดูไม่เหมือนนิสัยของแม่เลย
‎แต่ลึกๆ แล้วฉันก็รู้ว่าแม่จะไม่มา
‎ผมไม่ได้เจอแม่ผมมาเจ็ดปี
‎มีการติดต่อมาบ้าง ‎ปกติจะใช้หมายเลขที่ถูกระงับ
‎ถ้าผมอยากโทรหาแม่ พวกเขาจะไม่รับสาย
‎และผมเชื่อว่าบทสนทนาทั้งหมดถูกเขียนบทไว้
‎มันรู้สึกเหมือนกำลังพูดกับหุ่นยนต์
‎จนถึงวันนี้ผมยังไม่รู้เลยว่าจริงๆ แล้วแม่อยู่ที่ไหน
‎คือ…
‎แม่ไม่เคยยอมให้ผมรู้ว่าแม่อยู่ที่ไหน
‎นั่นอะไรน่ะ
‎แม่ผมเป็นผู้หญิงที่น่ารัก ห่วงใยผู้อื่น
‎และมันเหมือนมีใครบางคนตรงนั้น
‎คอยชักใยอยู่
‎ผมเชื่อว่าคนที่อยู่เบื้องหลัง ‎เรื่องทั้งหมดนี้คือฟรีการ์ด
‎(ปี 2020)
‎(นิวสกอตแลนด์ยาร์ด)
‎(ลอนดอน)
‎(บ็อบ แบรนดอน ‎ตำรวจสายสืบ สกอตแลนด์ยาร์ด)
‎ผมชื่อบ็อบ แบรนดอน
‎ผมเป็นตำรวจนครบาลมา 30 ปี
‎และชีวิตการทำงานส่วนใหญ่ของผม ‎อยู่ที่สกอตแลนด์ยาร์ดกับทีมทำคดีฉ้อโกง
‎ผมได้ยินคดีนี้ครั้งแรก ‎ตอนที่ผู้หญิงคนหนึ่งโทรหาตำรวจแฮมเมอร์สมิธ
‎เพื่อแจ้งว่าอดีตคู่หมั้นของเธอ โรเบิร์ต ฟรีการ์ด
‎หลอกเงินเธอไปประมาณ 30,000 ปอนด์
‎(โรเบิร์ต ฟรีการ์ด)
‎และเราก็รู้สึกว่าควรโทรหาฟรีการ์ด
‎และเชิญเขามาสอบปากคำที่โรงพัก
‎แต่เขาไม่เคยโผล่มา และนับตั้งแต่ตอนนั้น
‎เขาก็ไม่ใช้ซิมการ์ดของเขาอีกเลย
‎อยู่ๆ ฟรีการ์ดก็หายตัวไป
‎เบาะแสเดียวที่เรามีก็คือเหยื่อพบกับฟรีการ์ด
‎ที่โชว์รูมขายรถยนต์ในลอนดอนตะวันตก
‎ตอนที่ตำรวจมาคุยกับผม
‎ผมเล่าเรื่องพนักงานขายรถทุกคนที่ผมเคยเจอ
‎โรเบิร์ต ฟรีการ์ดเป็นคนหนึ่งที่ขายเก่งที่สุด
‎เขาทำให้รถขายได้
‎(พนักงานดีเด่นประจำเดือน ‎โรเบิร์ต ฟรีการ์ด)
‎เขาตัวสูง รูปหล่อ ‎เขาดูเหมือนคนที่ประสบความสำเร็จ
‎เขาเป็นคนที่ทำให้ผมคิดว่า ‎"ฉันอยากดูเป็นแบบนั้น"
‎เขาเป็นคนมีเสน่ห์และเป็นเสือผู้หญิง
‎เขาถูกไล่ออกจากโชว์รูมขายรถ
‎เพราะชอบจีบลูกค้าผู้หญิง
‎ดูเหมือนว่าเขาไม่เคยหยุดเลย
‎เรื่องที่พนักงานขายรถ ‎เล่าให้เจ้าหน้าที่ฟังนั้นน่าทึ่งมาก
‎วันหนึ่งเขาพูดกับผมว่า "ฉันมีเรื่องจะบอกนาย"
‎"ฉันทำงานให้เอ็มไอไฟฟ์"
‎"ฉันเป็นเจ้าหน้าที่เอ็มไอไฟฟ์"
‎เขาบอกว่าเขาปลอมตัวมา ‎ใช่ครับ ปลอมเป็นพนักงานขายรถ
‎แต่ชีวิตจริงเขาเป็นสายลับ ‎ติดตามผู้ต้องสงสัยที่เป็นไออาร์เอ
‎ปฏิกิริยาของผมคือ "จริงเหรอ"
‎แต่เขาจงใจทำให้เห็นว่า ‎ว่าเขาต้องเก็บเป็นความลับ
‎ว่าเขาคุยโทรศัพท์กับใคร
‎และเขาเปลี่ยนซิมการ์ด ‎ทำไมคุณต้องใช้ซิมการ์ดสองอันด้วย
‎แล้วอยู่ๆ ผมก็เริ่มคิดว่า ‎เขาอาจจะเป็นสายลับจริงๆ
‎(ความลับ)
‎บางอย่างที่เราทำ ‎มันรู้สึกเหมือนเราเป็นตำรวจนอกเครื่องแบบ
‎ทุกสถานี ปีเตอร์ ออกไปเดี๋ยวนี้ ‎และไปทางถนนทอตแนมคอร์ต
‎ปีเตอร์หนึ่ง รับทราบ
‎เขาไปประชุม เข้าไปในโรงแรม ‎เขาต้องไปเจอใครบางคนในนั้น
‎เขาหายตัวไป แล้วอยู่ๆ ‎อีกครึ่งชั่วโมงหรือหนึ่งชั่วโมงต่อมา
‎เขาก็กลับมาและบอกว่า "เร็วเข้า ไปกันเถอะ"
‎แล้วเราก็ขึ้นรถแล้วออกรถ
‎ปีเตอร์หนึ่ง เขาอยู่บนรถบัสหมายเลขหนึ่ง ‎มุ่งหน้าไปทางเหนือ
‎ผมเป็นคนขับรถพาหนีที่รออยู่ในรถข้างนอกตลอด
‎ผมไม่เคยเข้าไปและไม่เคยมีส่วนเกี่ยวข้อง
‎กับการประชุมลับพวกนั้น ‎และเรื่องอื่นๆ ที่เกิดขึ้นเลย
‎รับทราบ เปลี่ยน
‎ไม่มีคำอธิบายที่แท้จริงว่าเขาทำอะไรอยู่
‎แต่มันมีความรู้สึกเร่งด่วนเสมอเวลาเราออกไป
‎มันน่าตื่นเต้นมาก
‎ปีเตอร์สองเรียกศูนย์ควบคุม
‎มันอาจเป็นเรื่องจริงก็ได้ ‎แต่ผมคิดว่ามันไม่น่าเป็นไปได้
‎เพราะถ้าเขาเป็นสายลับเอ็มไอไฟฟ์ ‎เขาจะไม่บอกใครเด็ดขาด
‎เราเลยตรวจสอบกับเอ็มไอไฟฟ์…
‎(หน่วยความมั่นคงเอ็มไอไฟฟ์ ‎ตอบแฟ็กซ์)
‎ซึ่งยืนยันว่าเขาไม่ใช่สายลับของพวกเขา
‎เรารู้เลยว่าเรากำลังรับมือกับนักต้มตุ๋น
‎เราส่งต่อข้อมูลไปตามคอมพิวเตอร์ ‎ของตำรวจแห่งชาติว่าต้องการตัวเขา
‎จากนั้นเจ้าหน้าที่ก็เริ่มสืบประวัติเขา
‎สืบความเป็นมาของเขาเพื่อแกะรอยเขา
‎ฟรีการ์ดไม่ใช่สายลับ ‎แต่เขาพยายามทำตัวเป็นสายลับ
‎เขาทำให้ตัวเองแกะรอยยากมาก
‎เขาปิดโทรศัพท์ ย้ายออกจากที่อยู่ของเขา
‎และเขากำลังหนี
‎คนทั่วไปจะไปซื้อนมที่ร้านค้าท้องถิ่น
‎แล้วก็ไปซื้อตั๋วที่สถานีรถไฟ
‎พวกเขาอาจจะกดเงินสดจากตู้กดเงินท้องถิ่น
‎ดังนั้นเมื่อคุณดูการใช้เงิน
‎คุณจะคาดเดาได้ว่า ‎ใครคนหนึ่งอยู่และทำงานที่ไหน
‎แต่นี่ไม่ได้เป็นแบบนั้น
‎มันเหมือนการไล่ตามผี
‎ไม่มีใครรู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน
‎ร็อบทิ้งฉันไว้ในเซฟเฮาส์ที่ลอนดอน
‎เพื่อรอระหว่างที่เขา ‎ออกไปทำภารกิจบางอย่างหลายสัปดาห์
‎เขาบอกฉันว่าถ้ามีใครมาเคาะประตู ‎ให้แกล้งทำเป็นว่าเธอไม่อยู่ในห้อง
‎(หลบหนีเป็นเวลา)
‎(เก้าปี)
‎ตอนที่ผมบอกซาราห์ว่าอย่าโทรมา ผมโกรธ
‎แต่ความรักไม่มีขีดจำกัด
‎เราเดินหน้าต่อไปและหวังว่าจะได้เบาะแส
‎และถ้าต้องใช้เวลาสิบปี
‎เราก็ยังจะสู้อยู่ดี
‎เราไม่อยากเสียลูกสาวไป…
‎แม้จะเกิดเรื่องทั้งหมดขึ้นก็ตาม
‎สิ่งที่คุณกลัวที่สุดคืออะไรครับ
‎ผมไม่รู้ มีให้กลัวหลายเรื่องเลยละ
‎การไม่ได้เจอซาราห์อีกน่าจะเป็นเรื่องหนึ่ง
‎กลัวว่าเธอจะถูกทอดทิ้ง อดอยาก…
‎และถูกทิ้งให้ตาย
‎ผมไม่ยอมให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นหรอก
‎ผมต้องการหลักฐานเพิ่มเติมเพื่อให้ตำรวจช่วยผม
‎ผมพยายามรวบตึงทุกเรื่องที่ผมตามได้
‎แล้วอยู่ๆ เราก็ได้รับจดหมายฉบับนึง
‎"เรียนคุณสมิธ ‎ผมรู้สึกว่าผมต้องอธิบายเพิ่มเติม…"
‎"ว่าซาราห์กับผมเจออะไรมา"
‎"ร็อบบอกเราว่า ‎ทางเดียวที่จะปกป้องคนที่เรารักได้
‎คือการไม่บอกอะไรพวกเขาเลย"
‎"นายคือบุคคลอันตราย ‎ที่อาจพาไออาร์เอมาหาเราได้"
‎"เราไม่มีเงินในบัญชีธนาคารเลย"
‎"เขาน่าเชื่อถือมาก"
‎ผมกลับไปที่ฟาร์มของครอบครัวผม
‎และอธิบายกับครอบครัว ‎ว่าเรากำลังหนีไออาร์เอกันอยู่
‎พวกเขาจะได้จ่ายค่าคุ้มครองงวดต่อไปของร็อบ
‎(20,501.44 ปอนด์)
‎ในช่วงสามหรือสี่ปีนั้น ‎ผมให้เงินไปกว่า 400,000 ปอนด์
‎(1.00 ปอนด์)
‎เมื่อเวลาผ่านไป ผมกลับไป ‎ใช้เวลาอยู่ที่ฟาร์มมากขึ้นเรื่อยๆ
‎ผมเข้าใจชัดเจนขึ้นว่า
‎ถ้าจะมีใครตามหาผม ‎พวกเขาจะไปตามหาผมที่ฟาร์ม
‎และผมก็อยู่ที่นั่นแน่นอน
‎และไม่เคยมีใครมาฆ่าผมเลย
‎ร็อบเลิกโทรมา ผมยิ่งสงสัยมากขึ้น
‎ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องหลอกลวง
‎กองทัพสาธารณรัฐไอร์แลนด์ ‎กำลังได้รับความดีความชอบ…
‎ฉันเป็นจนท.เอ็มไอไฟฟ์
‎"จิมเป็นพวกเดียวกับพวกมัน"
‎ผมคิดได้ว่าทั้งหมดนี้อาจเป็นฝีมือร็อบคนเดียว
‎ผมเสียเงินก้อนใหญ่ไป ‎ทำให้ครอบครัวผมต้องตกนรก
‎ผมลากเด็กสาวไร้เดียงสาสองคน ‎จากมหาวิทยาลัยมาพัวพันกับเรื่องโกหก
‎และความรู้สึกเกลียดตัวเองก็มากมายเหลือเกิน
‎ผมอยากตาย
‎ผมไม่อยากมีชีวิตอยู่
‎ผมออกมาจากสถานการณ์นั้นได้ ‎แต่ซาราห์ออกมาไม่ได้
‎ผมรู้สึกผิดมาก
‎ผมเลยเขียนจดหมายไปหาคุณสมิธ
‎"ผมไม่รู้ว่าซาราห์อยู่ที่ไหน ผมขอโทษ"
‎จดหมายฉบับนี้ส่งตรงมาจากคนหนึ่งในกลุ่ม
‎มันเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญ
‎ผมโทรหาตำรวจอีกครั้ง
‎ตำรวจบอกผมว่า "คุณต้องคุยกับบ็อบ แบรนดอน"
‎ปีเตอร์เล่าเรื่องที่น่าทึ่ง
‎ที่เกิดขึ้นกับลูกสาวเขาตลอดสิบปีที่ผ่านมา
‎ที่เธอเชื่อว่าเธอกำลังหนีไออาร์เออยู่…
‎เกิดเหตุระเบิดโดยไม่มีสัญญาณเตือน
‎ที่ฟรีการ์ดแกล้งทำตัวเป็นสายลับ
‎ที่เขาเอาเงินไป ‎จากเหยื่อของเขาหลายแสนปอนด์
‎(ยอด เงินปัจจุบัน 2,365.79 ปอนด์)
‎มันเปลี่ยนจากการหลอกเงิน 30,000 ปอนด์ ‎ไปเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อ
‎ในฐานะที่ผมเองก็มีลูกสาวสามคน
‎ผมเข้าใจว่าเขาเป็นห่วงลูกมากแค่ไหน
‎ผมบอกเขาว่าเราจะตามหาซาราห์ให้เจอ
‎ปีเตอร์ทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อตามหาลูกสาว
‎ทุกเบาะแส ทุกข้อมูล ‎เขาไม่ปล่อยให้หลุดมือไปเลย
‎กัดไม่ปล่อยจริงๆ
‎(พบเห็นที่นี่ - เห็นรถบีเอ็มวันที่ 25)
‎เรารู้เรื่องนักศึกษาสามคนแรกแล้ว
‎จอห์น ซาราห์ และมาเรีย
‎เรายังรู้ด้วยว่าฟรีการ์ดทำงาน
‎ที่โชว์รูมขายรถในลอนดอนตะวันตก
‎เมื่อเวลาผ่านไป เรื่องก็ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
‎ต้องหาตัวฟรีการ์ดให้เจอ ‎และต้องหาให้เจอโดยด่วน
‎เราใช้วิธีแบบโบราณ ‎แล้วเราก็เจอบ้านแม่ของฟรีการ์ด
‎มีรถคันนึงจอดอยู่ใกล้บ้านเขา
‎ซึ่งจดทะเบียนไว้ที่ลอนดอนตะวันตก
‎อาจจะอยู่ห่างจากบ้านแม่เขา ‎ไปทางใต้ 300 กว่ากิโลเมตร
‎ไม่ใช่แค่นั้น แต่อู่ที่ฟรีการ์ดเคยทำงาน ‎ยังเป็นผู้ขายรถคันนี้ด้วย
‎เราไปตามที่อยู่
‎ฟรีการ์ดไม่อยู่ที่นั่น ‎คนที่มาเปิดประตูชื่อไซมอน พร็อกเตอร์
‎แล้วไซมอนก็เล่าเรื่องคิม อดัมส์ ‎แฟนเก่าของเขา
‎ชาวอเมริกันที่เคยเช่าบ้านเขาอยู่
‎อยู่ๆ คิมก็หายตัวไป
‎บอกเพื่อนร่วมงานของเธอว่าเธอป่วยหนัก
‎ร็อบบอกว่าเราตกอยู่ในอันตรายอย่างมาก ‎และเราต้องหนี
‎ผมบอกพวกเขาว่าผมเป็นมะเร็งตับ
‎มันคล้ายกันมาก
‎กับสิ่งที่เกิดขึ้นกับนักศึกษาพวกนั้น ‎ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
‎เรากลับไปที่โชว์รูมขายรถ
‎คิม อดัมส์เคยซื้อรถจากฟรีการ์ด
‎คิมเข้ามาอยู่ในรายชื่อคนที่อาจเป็นเหยื่อของเรา
‎ตอนแรกก็ซาราห์ ตอนนี้ก็คิม ‎ผมจะต้องการคนช่วยพาพวกเขากลับมา
‎ฉันได้รับโทรศัพท์จากบ็อบ แบรนดอน ‎จากสกอตแลนด์ยาร์ด
‎คำพูดแรกที่บ็อบพูดกับฉันคือ "คุณนั่งอยู่รึเปล่า"
‎บ็อบเล่าเรื่องบ้าๆ ให้ฉันฟังเกี่ยวกับไออาร์เอ
‎การจารกรรม
‎และคนที่หลบหนีมาสิบปี
‎มีคนที่อาจตกเป็นเหยื่อรายใหม่ ‎เป็นผู้หญิงอเมริกันชื่อคิม อดัมส์
‎แล้วจะมีอะไรดีไปกว่า ‎การเริ่มต้นด้วยพ่อแม่ของคิม
‎(ฟีนิกซ์)
‎ฉันส่งทีมเจ้าหน้าที่ไปแอริโซนา ‎เพื่อดูว่าพวกเขาได้ข่าวจากเธอบ้างไหม
‎พวกเขาบอกเจ้าหน้าที่ว่า ‎คิมวางแผนแต่งงานกับโรเบิร์ต ฟรีการ์ด…
‎ว่าเขาบอกพวกเขาว่าเขาเป็น ‎เจ้าหน้าที่หน่วยความมั่นคงของเอ็มไอไฟฟ์
‎ดูเหมือนว่าคิมจะตกหลุมรักเขาแบบสายฟ้าแลบ
‎ฟรีการ์ดซื้อแหวนหมั้นคาร์เทียร์ให้คิม
‎ซื้อนาฬิกาโรเล็กซ์ให้ พาไปเที่ยวต่างประเทศ
‎พ่อแม่ของคิมคิดว่าคิมมีอนาคตที่สดใสกับโรเบิร์ต
‎และนั่นคือตอนที่เราได้รู้
‎ว่าพ่อเลี้ยงของคิมเคยถูกลอตเตอรี่รางวัลใหญ่
‎(ลอตเตอรีแอริโซนา)
‎ผมจะไปหาความสนุกแน่นอน
‎บอกได้เลยว่าการแข่งกอล์ฟจะสนุกขึ้น
‎และหลังจากนั้น เธอก็หายตัวไป
‎เจ้าหน้าที่จึงต้องแจ้งให้ทั้งพ่อและแม่ทราบ
‎ว่าฟรีการ์ดไม่ใช่เจ้าหน้าที่เอ็มไอไฟฟ์แน่นอน
‎ไม่มีใครรู้ว่าคิมอยู่ไหน
‎แต่คิมจะติดต่อพ่อแม่ของเธอเป็นระยะๆ
‎เวลาที่เธอต้องการเงิน
‎เท่าที่เอฟบีไอรู้คือคิมถูกลักพาตัว
‎ฉันคิดแผน…
‎ว่าจะบันทึกการสนทนาทางโทรศัพท์
‎ระหว่างฟรีการ์ด คิม และพ่อแม่ของเธอ
‎ขั้นแรก เราให้พ่อแม่คิม ‎โทรหาคิมแล้วฝากข้อความไว้
‎ไงลูกรัก นี่แม่เอง
‎แม่มีข้อเสนอที่เหลือเชื่อจะให้ลูก
‎โทรหาแม่นะ แม่น่าจะอยู่บ้าน โทรมาละกัน
‎บ๊ายบาย
‎หลังจากนั้นเราก็พยายามต่อไปเรื่อยๆ
‎ในที่สุดฟรีการ์ดก็รับโทรศัพท์
‎ฮัลโหล
‎ไง โรเบิร์ต
‎ไง จอห์น เป็นไงบ้างครับ
‎คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล