OPLICHTER
EEN NETFLIX-DOCUMENTAIREREEKS
Alles wat verwarrend was…
…werd opeens logisch.
Z'n naam is Robert Freegard en hij is een veroordeelde oplichter.
M'n moeder woonde samen met een oplichter, een man die onze levens beheerste.
Toen ik eenmaal had ontdekt wie David Hendy echt was…
…liet ik de politie weten dat m'n ex met een serieoplichter was.
Hoewel ze me aanhoorden, hadden ze helaas…
…geen enkele interesse in het opvolgen van de zaak.
We weten niet waar ze is. We hebben haar jaren niet gezien.
ZORGEN OVER SANDRA'S WELZIJN
Ik probeerde het keer op keer.
RELATIE MET ROBERT FREEGARD
Uiteindelijk kregen we de politie zo ver dat ze Sandra als vermist gingen zien.
VIER JAAR NADAT SANDRA CLIFTON DAVID HENDY ONTMOETTE
In 2015 vonden ze Sandra, die bij Freegard was.
Ze spraken met haar af om dingen te bespreken.
Ik had een gevoel van opluchting.
De politie heeft haar gezien.
De politie zei tegen m'n moeder:
'Weet alstublieft dat uw partner een veroordeelde oplichter is.'
DECENNIA LEUGENS
SLACHTOFFER VERTELT OVER LEVEN MET OPLICHTER
Ze zeiden tegen haar:
WREDE SOCIOPAAT
'Weet u wie deze man is?'
En ze zei ja.
M'n dochter Sarah was al bijna een jaar vermist.
Ik was bezorgd. Ik probeerde Sarah op te sporen.
Ik was vooral op zoek naar informatie.
Ik kon niet bewijzen dat er een misdaad was gepleegd…
…maar ik dacht dat ze op de een of andere manier werd beheerst.
OP DE VLUCHT SINDS 10 MAANDEN
Ik was op de vlucht voor de IRA en verbleef in een reeks safehouses.
Rob zei dat hij voor MI5 werkte. Dus volgde je de regels…
…of dat beviel of niet.
Ik belde Johns ouders.
John had ze verteld over de IRA en waarom ze allemaal moesten vluchten.
Ze moesten geld betalen voor hun bescherming.
Juist. Nu hebben we problemen.
Eindelijk begreep ik wat hier aan de hand was.
Het ging hem om geld.
Maar ik had geen flauw idee wat er zou komen.
Rob liet me weten dat z'n bazen een bedrag aan mij hadden toegekend…
…voor een nieuwe identiteit en een nieuw leven.
Ik had een erfenis. Die was meer dan 200.000 pond.
Van Robs bazen moest ik dat geld opnemen.
Ik moest m'n identiteit bewijzen en m'n paspoort lag thuis.
Hij zei me: 'Je hebt zoveel minuten om binnen en weer buiten te komen.'
Ik wist dat m'n ouders weg waren, maar de secretaresse was er wel.
Ik was erg nerveus.
Het huis van je ouders betreden als een dief is niet goed.
Ik liep naar de kamer met de kluis.
Ik maakte hem open.
Ik had haar paspoort en dat zou ze absoluut niet krijgen.
Ik had waarschijnlijk een vermoeden en daarom hadden we twee kluizen.
Eentje onder de vloer.
Die was haar nooit opgevallen.
Rob was heel boos.
Sarah kwam naar buiten. Ze huilde.
Rob zei: 'Zie je hoe Sarah eraan toe is? Die klootzak verkloot alles.
Bel hem en zeg dat hij moet opzouten.'
Stomme rukker, je verwoest verdomme alles.
Doe gewoon wat Sarah zegt. Verdomde klootzak.
De spanning was om te snijden. Het voelde alsof de hele kamer schokte.
Ik zei tegen John…
Freegard is een bedrieger.
Hij geloofde er geen woord van
En hij dreigde me te doden.
Ik heb niet bijgehouden hoeveel uur ik met de politie sprak.
8-7-94 ONTMOETING POLITIE
Ik kon het niet bewijzen. Ik moest bewijs vinden dat ze werd gedwongen.
Ik huurde een privédetective in…
…om te zien of hij meer informatie voor me kon vinden dan ik al had.
JE HULP BIJ HET VINDEN VAN ONZE DOCHTER
ALLEEN SURVEILLANCE
Maar het was vreselijk moeilijk. Sarah was gewoon niet te vinden.
OP DE VLUCHT SINDS
5 JAAR
Er was geen contact met m'n ouders, bijna vier jaar lang.
De groep hield op te bestaan.
Ons werd gezegd dat Robs bazen ons zouden scheiden.
En Rob zei eigenlijk gewoon:
'Je hebt geen keuze.
Dat is de enige optie.'
Hij vertelde me niets over John en Maria.
Ik mocht geen contact met ze hebben.
Het was alsof je op een eiland zat, gescheiden van alle anderen.
Hij beheerste alles in m'n leven.
Waar ik heen ging, wat ik deed, wat ik droeg, alles.
Alle geld dat ik verdiende ging naar Rob om voor de getuigenbescherming te betalen.
Rob zei dat het niet genoeg was.
Ik moest de erfenis in handen zien te krijgen.
Hoop doet leven.
Toen Sarah contact opnam, was er hoop. Ten eerste wisten we dat ze nog leefde.
En ik werd gedwongen om dat geld te eisen.
Ik zei Sarah dat ze Freegard niet moest vertrouwen.
Ga weg. Vertrek.
Rob legt de hoorn neer. Bam.
Hij dwong me om steeds terug te bellen.
Toen we haar vroegen waarom ze niet thuiskwam…
…zei ze dat ze dat niet kon. En ze moest dat geld hebben.
'Ik heb het geld nodig.'
Er werd dag en nacht gebeld.
Wekenlang.
Zelfs al neem je niet op… De telefoon rinkelt toch.
Na even rinkelen stopte het. En dan belden ze weer.
Dat voelt op zichzelf al alsof er op je wordt gehamerd.
Helaas kreeg het bedrijf problemen.
We hadden schulden…
…in de miljoenen.
M'n vader zei…
…dat ze alle personeel moesten vertellen dat ze werkloos zouden worden.
Je wist…
…dat hij niet zou stoppen.
En Jill leed eronder.
Het zette haar leven, als moeder, helemaal op z'n kop.
Als ze Jill konden krijgen, zouden ze blijven hameren. Bam…
Dat was dat.
Jill besloot dat ze ging betalen.
Ik zou dat geld nooit hebben gegeven als ik andere opties had gehad.
Maar Jill…
…was overgehaald, bezorgd…
…ziek gemaakt.
Dus kwam dat voorop. Dat was m'n prioriteit.
79658,47 POND DIT IS ALLEEN VAN SARAH
47.000 ERFENIS
Ik dacht: het kan me verder geen moer meer schelen.
Ik ga door met m'n leven.
Daarmee hield het op.
M'n ouders betaalden.
Ze zeiden: 'Ik wil dat je niet meer belt.'
Ik geloofde echt dat het was afgelopen. Dat ik ze nooit meer zou spreken.
Toen ze politie Sandra vond, vroegen ze: 'Weet u wat Robert Freegard heeft gedaan?'
Ze zei dat ze het wist.
Ze zeiden Sandra: 'Als u wilt, nemen we u nu in beschermende hechtenis.'
Daarop zei ze: 'Ik wil niet gaan. Ik wil bij David zijn.'
Ze was een volwassene die dit koos, dus de politie kon haar niet dwingen.
De politie kon verder niets doen.
Hoe kun je zoiets over iemand weten en toch bij diegene blijven?
M'n moeder was enig kind.
Ze had een hechte band met haar ouders.
M'n oma en grootvader zijn helaas allebei overleden…
…en m'n moeder kwam niet opdagen voor de begrafenissen.
Het was zo onnatuurlijk voor haar.
Maar ergens wist ik dat ze niet zou komen.
Ik heb mam al zeven jaar niet gezien.
Er is wel wat contact geweest, meestal via een privénummer.
Als ik haar wil bellen…
…nemen ze niet op. Ik ben ervan overtuigd dat ze haar tekst die keren voorlas.
Het voelt alsof ik met een robot praat.
Tot op de dag van vandaag weet ik niet echt waar ze is.
Ik bedoel…
…ze heeft me nooit willen zeggen waar ze woont.
Wat is dat?
M'n moeder was een liefhebbende, zorgzame vrouw…
…en het lijkt alsof er iemand is die de touwtjes in handen heeft.
Ik geloof dat Freegard degene is die overal achter zit.
RECHERCHEUR SCOTLAND YARD
Mijn naam is Bob Brandon.
Ik ben 30 jaar agent geweest…
…grotendeels bij de fraudebrigade van Scotland Yard.
Ik hoorde van de zaak toen een vrouw de politie belde…
…om te melden dat haar ex-verloofde, Robert Freegard…
…haar ongeveer 30.000 pond afhandig had gemaakt.
We vonden het gepast om Freegard te bellen voor een gesprek op het bureau.
Hij kwam niet opdagen en daarna werd z'n simkaart nooit meer gebruikt.
Freegard verdween plotseling.
Onze enige aanwijzing was dat het slachtoffer hem had ontmoet…
…bij een autoshowroom in West-Londen.
Toen de politie me kwam spreken…
…zei ik dat Freegard van alle autoverkopers die ik ken…
…zeker een van de beste was. Hij kon metaal verpatsen.
VERKOPER VAN DE MAAND
Hij was lang. Hij was knap. Hij leek een succesvolle vent.
Het type van wie ik dacht: zo wil ik ook overkomen.
Hij was een rokkenjager.
Hij werd ontslagen omdat hij vrouwelijke klanten lastigviel.
Blijkbaar is hij nooit gestopt.
De autoverkoper had de agenten een verbluffend verhaal te vertellen.
Op een dag zei hij:
'Ik moet je iets vertellen. Ik werk voor MI5.'
'Ik ben een MI5-agent.'
Hij vertelde me dat hij undercover was. Ja, als autoverkoper.
Maar eigenlijk was hij een geheim agent die achter IRA-verdachten aan zat.
Mijn reactie was: 'Echt?'
Maar hij deed nadrukkelijk geheimzinnig over z'n telefoongesprekken.
En hij verwisselde z'n simkaart. Waarom heb je er twee nodig?
Ik begon te denken dat hij misschien echt een agent was.
GEHEIM
Bij sommige dingen die we deden, voelde het alsof we undercover waren.
Alle posten, begeef je naar Tottenham Court Road.
Peter Eén, begrepen.
Hij ging naar afspraken in hotels. Hij sprak daar mensen.
Dan ging hij naar binnen en was hij een halfuur of uur later…
…plots terug en zei hij: 'We moeten weg.' Dat was het instappen en rijden.
Peter Eén. Hij zit in bus één, in noordelijke richting.
Ik was altijd de chauffeur van de vluchtauto.
Ik ging nooit naar binnen en was nooit betrokken bij…
…die clandestiene ontmoetingen die plaatsvonden.
Begrepen. Over en uit.
Er werd nooit echt verklaard waar hij mee bezig was.
Maar ons vertrek voelde altijd urgent.
Het was spannend.
Peter Twee aan centrale.
Het kon waar zijn, maar het leek me zeer onwaarschijnlijk.
Als hij een spion was, zou hij dat niemand zeggen.
We vroegen het na bij MI5.
Zij bevestigden dat hij geen agent van hen was.
We wisten dat hij een bedrieger was.
Hij werd als gezocht in de politiedatabase gezet.
Agenten begonnen in z'n verleden te graven om hem via z'n achtergrond te traceren.
Freegard was geen spion, maar hij imiteerde dat gedrag wel.
Hij maakte zich moeilijk te vinden.
Z'n telefoons waren uit en hij was weg op z'n adres.
Hij was op de vlucht.
Een gemiddeld iemand gaat naar de winkel om melk te kopen…
…en naar het lokale station om een treinkaartje te kopen.
Vaak wordt er ook gepind. Door naar uitgaven te kijken…
…kun je vaak zien waar iemand woont en werkt.
Dat was hier niet het geval.
Het was alsof je een geest zocht.
Niemand wist waar ik was.
Rob liet me achter in een safehouse in Londen.
Daar moest ik wachten…
…terwijl hij wekenlang op een of andere missie was.
Als er iemand aan de deur kwam, moest ik doen alsof ik er niet was.
OP DE VLUCHT SINDS
9 JAAR
Toen ik Sarah zei dat ze niet meer moest bellen…
…was ik kwaad.
Maar liefde kent geen grenzen.
Je blijft doorgaan en hoopt op een aanwijzing.
En als het tien jaar gaat duren…
…ga je er alsnog voor.
Je wilt je dochter niet kwijtraken…
…ondanks alles.
Wat was uw grootste angst?
Dat weet ik niet. Ik had er veel.
Sarah nooit meer zien, dat was er misschien één.
Dat ze in de steek zou worden gelaten, zou verhongeren…
…en voor dood zou worden achtergelaten.
Dat ging ik niet laten gebeuren.
Ik had meer bewijs nodig om hulp van de politie te krijgen.
Ik probeerde me vast te klampen aan elke strohalm die ik kon volgen.
Toen kwam er volkomen onverwacht een brief.
'Beste meneer Smith, ik vind dat ik nader moet uitleggen…'
'…hoe het voor Sarah en mij was.
Rob vertelde ons dat onze naasten alleen veilig waren…
…als ze van niets wisten.
U was een ongeleid projectiel dat de IRA naar ons kon leiden.
Onze rekeningen werden geleegd.
Hij was erg overtuigend.'
Ik ging terug naar onze boerderij…
…en legde aan m'n familie uit dat we op de vlucht waren voor de IRA…
…zodat zij zouden betalen voor Robs bescherming.
In drie of vier jaar tijd heb ik 400.000 pond overhandigd.
Na verloop van tijd bracht ik steeds meer tijd op de boerderij door.
Het werd me duidelijk…
…dat iemand die me zocht zeker naar de boerderij zou komen.
Ik was duidelijk daar.
Niemand kwam me doden.
Rob belde niet langer. De twijfel begon echt vat te krijgen.
Dit is allemaal nep.
De IRA eist de verantwoordelijkheid…
Ik ben MI5-agent.
'Jim hoort bij ze.'
Ik besefte dat het misschien allemaal door Rob werd gedaan.
Ik was een fortuin kwijt en had m'n familie door de hel laten gaan.
Ik had twee onschuldige medestudentes in een web van leugens gesleurd.
De zelfhaat was immens.
Ik wilde dood.
Ik wilde niet bestaan.
Ik was aan de situatie ontsnapt en Sarah niet.
Ik voelde een golf van schuldgevoel. Dus schreef ik meneer Smith een brief.
'Ik weet niet waar Sarah is. Het spijt me.'
Dit kwam rechtstreeks van iemand uit de groep.
Het was een essentieel bewijsstuk.
Ik belde de politie weer.
Ze zeiden: 'U moet met Bob Brandon praten.'
Peter vertelde een verbazend verhaal…
…over wat z'n dochter was overkomen in die tien jaar.
Het feit dat ze geloofde dat ze op de vlucht was voor de IRA…
Een bom ontplofte zonder waarschuwing.
…dat Freegard zich uitgaf voor spion…
…en dat hij z'n slachtoffers tonnen afhandig had gemaakt.
Het ging van een fraude van 30.000 pond naar iets wat onvoorstelbaar was.
Omdat ik zelf drie dochters heb…
…begreep ik hoe bezorgd hij moest zijn geweest.
Ik zei hem dat we Sarah zouden vinden.
Peter had alles gedaan wat hij kon om z'n dochter te vinden.
Elke aanwijzing, elk beetje informatie… Hij hield alles vast.
Als een hond met een bot.
HIER GEZIEN BMW OP 25E
We wisten van de drie studenten. John, Sarah en Maria.
We wisten ook dat Freegard in een autoshowroom in Londen had gewerkt.
Naarmate de tijd verstreek, werd het steeds groter.
Freegard moest worden gevonden en snel ook.
Met wat degelijk speurwerk vonden we het huis van Freegards moeder.
Er stond een auto bij het huis die was geregistreerd in West-Londen.
Londen is 320 km zuidelijker dan het huis van z'n moeder.
Daarnaast was de auto verkocht door Freegards ex-werkgever.
We gingen naar het adres.
Freegard was er niet. Er werd opengedaan door ene Simon Proctor.
Simon vertelde een verhaal over z'n ex, Kim Adams…
…een Amerikaanse die zijn huis had gehuurd.
Kim was plotseling verdwenen.
Ze had haar collega's verteld dat ze terminaal was.
Rob zei dat we in levensgevaar waren en moesten vertrekken.
Ik zei dat ik leverkanker had.
Het leek gewoon te veel…
…op wat die studenten jaren eerder was overkomen.
We gingen terug naar de showroom.
Kim Adams had een auto van hem gekocht.
Kim kwam op onze lijst als potentieel slachtoffer.
Eerst Sarah, nu Kim.
Ik had hulp nodig om ze te vinden.
Ik werd gebeld door Bob Brandon van Scotland Yard.
Bobs eerste woorden tegen mij waren: 'Zit je?'
Bob vertelde me een waanzinnig verhaal over de IRA…
…spionage, en mensen die al tien jaar op de vlucht waren.
Er was een mogelijk nieuw slachtoffer, een Amerikaanse die Kim Adams heette.
Waar konden we beter beginnen dan bij Kims ouders?
Ik stuurde een team agenten naar Arizona om te vragen of ze contact met hen hield.
Ze vertelden de agenten dat Kim met Robert Freegard wilde trouwen…
…en dat hij tegen ze had gezegd dat hij veiligheidsagent bij MI5 was.
Het leek erop dat Kim ondersteboven van hem was.
Freegard gaf Kim een verlovingsring van Cartier…
…een Rolex-horloge en reisjes naar het buitenland.
Kims ouders dachten dat Kim met Robert een mooie toekomst tegemoet ging.
Toen ontdekten we…
…dat Kims stiefvader een groot bedrag had gewonnen in de loterij.
Ik ga zeker wat leuks doen.
M'n golfspel gaat beter worden, dat sowieso.
Nadat dat gebeurde, was zij verdwenen.
De agenten moesten aan beide ouders vertellen…
…dat Freegard zeker geen MI5-agent was.
Niemand wist waar Kim was…
…maar Kims ouders hoorden af en toe van haar, als ze geld wilde.
Wat de FBI betrof, was Kim ontvoerd.
Ik bedacht het plan…
…om alle telefoongesprekken op te nemen tussen Freegard, Kim en haar ouders.
Eerst lieten we Kims ouders naar Kim bellen en boodschappen inspreken.
Hé, Sissy. Mama hier. Ik heb zo'n mooie deal voor je.
Bel me. Ik ben thuis, dus bel me. Dag.
Daarna bleven we het gewoon proberen.
Uiteindelijk nam Freegard op.
Hé, John. Hoe gaat het?