‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(เข้าสู่ตอนสีชมพู)
‪(หกเดือนหลังการโจรกรรม)
‪นี่คือบ็อบ กู๊ดวิน
‪อาชญากรหางแถวของฟิลาเดลเฟีย
‪ที่มีชื่อเสียงเรื่องเปิดตู้เซฟ ‪และหาเรื่องใส่ตัว
‪พวกหัวร้อนชอบมีเรื่อง
‪การปล้นไดมอนด์เวย์ดูน่าจะเป็นฝีมือบ็อบ
‪เล่นใหญ่ ทำงานชุ่ย
‪ทฤษฎีของฉันคือการปล้นไดมอนด์เวย์ ‪เป็นการหาทุนเพื่องานอีกชิ้น
‪นั่นคือการปล้นเอสแอลเอส ‪ที่ลงมือโดยทีมเดียวกัน
‪(ห้องนิรภัย)
‪นอกจากบ็อบ ก็มีจูดี้ กู๊ดวิน ภรรยาเขา…
‪(จูดี้ กู๊ดวิน - ระเบิด)
‪(เอวา เมอร์เซอร์ - ปืน)
‪เอวา เมอร์เซอร์ สแตน ลูมิส…
‪(สแตน ลูมิส - ลักลอบ)
‪อาร์เจ อะคอสต้า และ…
‪(อาร์เจ อะคอสต้า - ขับรถ)
‪(เรย์ เวอร์นอน - คนวางแผน)
‪เรย์ เวอร์นอน หรือลีโอ แพป…
‪(เบลล์ฟอนเทน ‪โอไฮโอ)
‪คนวางแผนปฏิบัติการ
‪ถ้าบ็อบคือน้ำมัน ลีโอก็คือน้ำ
‪ใจเย็น สงบ แม่นยำ
‪เวร
‪หัวโจกที่มีประวัติโชกโชน
‪รวมถึงคดีลักทรัพย์ของมีค่าหลายคดี
‪ฉ้อโกงผ่านระบบธนาคาร ‪วางเพลิง และฆ่าคน
‪ฉันเชื่อว่าสี่สัปดาห์หลังการปล้นเพชร ‪ที่ไดมอนด์เวย์
‪ทีมนี้ปล้นห้องนิรภัยที่เอสแอลเอส
‪ห้องนิรภัยที่คุ้มกันหนาแน่นที่สุด ‪ในนิวยอร์กซิตี
‪อาจจะในโลกด้วย
‪พันธบัตรไม่มีหลักประกัน ‪มูลค่าหลายพันล้านดอลลาร์
‪หายไปในคืนนั้น
‪และเราไม่รู้เลยว่าพวกมันอยู่ไหน
‪สิ่งที่เรารู้คือเราเจอศพหลายศพ
‪และทีมที่หายเข้ากลีบเมฆ ‪และยังไม่มีใครพบ
‪ผู้เสียหายคือแฝดสาม
‪สเตฟาน ทีเลอ ‪ซูซานน์ โกรส์เวอเนอร์ และโชยองอู
‪กลุ่มนักธนาคารที่เก็บสินทรัพย์ไว้ในห้องนิรภัย
‪หนึ่งสัปดาห์หลังจากเหตุเอสแอลเอส…
‪(ภายในห้องนิรภัย)
‪แฝดสามก็ยื่นขอเงินประกัน
‪อิงจากพันธบัตรของพวกเขา ‪ที่หายไปช่วงการปล้น
‪โชคร้ายที่พวกเขาไม่ยอมคุยกับเรา
‪และสุดท้าย แกรห์ม เดวีส์ ‪หรือโรเจอร์ ซาลาส
‪เจ้าของเอสแอลเอส ‪และชายที่ถูกปล้นห้องนิรภัย
‪ตอนนี้กำลังติดคุก ‪ข้อหาลักทรัพย์ของมีค่ามหาศาล…
‪(แกรห์ม เดวีส์ - โรเจอร์ ซาลาส)
‪โจรขโมยตัวตน และฆาตกรรม
‪ฉันอยากรู้ว่าทีมนี้รอดจาก ‪การโจรกรรมแห่งยุคไปได้ยังไง
‪ฉันอยากรู้ว่าใครรวยขึ้นและใครโดนหลอก
‪นี่เป็นสายอัตโนมัติ ‪จากทัณฑสถานวอชิงตัน
‪คำขอเข้าเยี่ยมนักโทษหมายเลข…
‪21800-905 ของคุณ
‪ได้รับการอนุมัติ
‪กรุณามาทางประตูเข้าเยี่ยมทิศใต้
‪ฉันรู้จักนายเหรอ
‪อะไรน่ะ
‪สวัสดี แกรห์ม ผมชื่อบ็อบ
‪ผมเป็นหนึ่งในทีมที่ปล้นห้องนิรภัยคุณ ‪และเอาทุกอย่างที่คุณมีไป
‪คู่หูเอาส่วนแบ่งผมไป ‪พยายามฆ่าผม แย่งเมียผม
‪พวกนั้นกำลังใช้ชีวิตอู้ฟู่
‪ขณะที่คุณเน่าตายในคุก ‪ส่วนผมก็ถังแตก
‪ต้องการอะไรจากฉัน
‪ผมอยากได้ส่วนแบ่งผม เมียผม
‪ให้เงินผมห้าหมื่น ‪แล้วผมจะเอาเงินคุณคืนมาให้
‪เราแบ่งกันคนละครึ่ง
‪ฉันจะเอาเงินไปทำห่าอะไร
‪ฉันติดคุก 20 ปีนะ
‪เอาชีวิตฉันคืนมาได้มั้ยล่ะ ทำได้มั้ย
‪เมียฉัน ลูกฉัน บริษัทฉัน หายไปหมดแล้ว
‪มีอย่างหนึ่งที่คุณยังมีได้
‪อะไรล่ะ
‪การแก้แค้น
‪ฉันจะให้เงินนายสองหมื่น
‪โดยมีเงื่อนไขเดียว
‪ฆ่าลีโอ แพป
‪เดือนที่แล้ว เรานึกว่าจะแต่งเพิ่มนิดหน่อย
‪และปรับโครงสร้าง ‪และตอนนี้มันเกินเบอร์ไปมาก
‪สภาพบ้านปัจจุบันโทรมสุดๆ
‪เราเคยสามารถทุบกำแพงที่เรา…
‪ปรากฏว่ามันรับไม่ไหว
‪เราเริ่มด้วยทำโครง เพื่อให้สามารถ…
‪ไง ลีโอ นี่สแตนนะ
‪(ข้อความเสียง ‪สายนิรนาม)
‪ผมหวังว่าคุณจะรับสายสักวันนะ
‪ผมกับจู๊ดพยายามออกจากประเทศ
‪แต่เราต้องการพาสปอร์ตกับเอกสาร
‪เงินเราใกล้หมดแล้ว ‪ผมรู้ว่าคุณก็ใกล้หมดเช่นกัน
‪แต่ถ้าเราสืบได้ว่าพันธบัตรอยู่ไหน
‪นั่นจะช่วยได้มากเลยนะ บาย
‪(สายนิรนาม ‪ฟอลลี่บีช เซาท์แคโรไลนา)
‪หนึ่ง สอง…
‪แค่นี้เหรอ สามปึกเนี่ยนะ
‪อะไรวะ ล้อเล่นปะเนี่ย
‪จะเอาไปทำห่าอะไรได้วะ
‪ห้าพันพอสำหรับบัตรประชาชนปลอม ‪ที่เหลือไม่พอให้ฆ่าคน
‪นายหาเงินมาเพิ่ม ‪แล้วเราจะล่าคนที่นายต้องการ
‪สับเป็นชิ้นเล็กๆ
‪สไตล์คอสแซ็กเลย
‪- หยุดสักทีได้มั้ย ‪- นายมีปัญหาอะไร
‪ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่านั่นหมายถึงอะไร
‪จะได้หัดตั้งใจเรียนไง
‪ทหารคอสแซ็กโคตรโหด
‪- เฮ้ย ‪- อะไร
‪ให้ฉันฟังด้วย
‪ซื้อหูฟังบลูทูธสิวะ ไอ้เวร
‪- บลูทีธ ‪- อะไรนะ
‪บลูทีธ ทีธน่ะ พหูพจน์
‪- เออ ทีธ พหูพจน์ ‪- นายพูดว่า "ชีปส์" เหรอ
‪ฉันล่าเอง ฆ่าเอง พวกนายคอยช่วย
‪พอเสร็จเรื่องแล้ว ‪พวกนายจะได้ส่วนแบ่งจากเงินที่ฉันได้มา
‪- นายได้จากห้องนิรภัยเท่าไหร่ ‪- เออ
‪เจ็ด ศูนย์ ศูนย์ ศูนย์
‪ศูนย์ ศูนย์ ศูนย์ ศูนย์ ศูนย์ ศูน…
‪ขวดนี้รสดีมาก มีกลิ่นฉุนของยางไม้นิดๆ
‪กลิ่นน้ำเกลือหน่อยๆ
‪มันมาจากโกลาเรส
‪ที่ที่ต้นองุ่นเติบโตในเนินทราย ‪สัมผัสเกลือทะเล
‪ได้รสมันมั้ย
‪ได้เต็มๆ เลย
‪นั่นอะเดการีเจียนนัล ปี 1968
‪ราคาเท่าไหร่
‪ผมเหลือแค่ลังเดียว
‪ผมขายให้คุณได้สามขวด ขวดละ 300
‪- ร้อยนึงได้มั้ย ‪- ขอโทษนะคะ
‪ฉันบังเอิญได้ยินพวกคุณคุยกัน ‪นั่นอะเดการีเจียนนัลใช่มั้ย
‪- ครับ ‪- ปี 1968 เหรอ ขออนุญาตนะ
‪ฉันไม่รู้ว่าคุณหามาตั้งลังนึงได้ยังไง
‪แต่ฉันมั่นใจว่ามันผิดกฎหมาย
‪บางทีความผิดจริงๆ คงเป็น ‪การเสียเวลาที่มินิบาร์ต๊อกต๋อยตรงนั้น
‪ขอโทษนะครับ ‪เรากำลังคุยธุรกิจส่วนตัวกันอยู่
‪ฉันรู้ ไม่เป็นไร เอางี้นะ
‪ฉันจะจ่ายให้คุณ 200 ‪เพื่อแบ่งขวดนี้กับฉันตอนนี้เลย
‪และสองพันดอลลาร์สำหรับทั้งลัง
‪สามพันสำหรับทั้งลัง
‪ฉัน…
‪ตกลงครับ
‪ตราบใดที่คุณเขียนเรื่องเนินทรายนั่น
‪เพื่อนผมมีร้านอาหารอยู่ในชาร์ลสตัน
‪เขาจะได้เอาใส่ในเมนู
‪เมนูเหรอ
‪ขอโทษจริงๆ ผมคงขายให้ไม่ได้แล้ว
‪นี่ สแตน อะไรวะ ไม่เอาน่า กลับเข้าไปสิ
‪- เขาจะเอาไปขายนะ ‪- ใช่
‪คนสูงอายุบางคนจะรู้ว่า ‪จ่ายเงิน 300 ให้กับไวน์ถูกหนึ่งแก้ว
‪- อีกไม่นานก็จะสาวมาถึงเรา ‪- สแตน ไม่หรอก
‪พวกเขาได้รสตามที่คุณบอก
‪ไวน์ไม่ได้เป็นแบบนั้นนะ
‪ปรับสำเนียงสิ เรารอดน่า
‪ผมไม่เห็นวิจารณ์สำเนียงอังกฤษคุณ ‪หรือสิ่งที่คุณกำลังทำนะ
‪อาร์เจ
‪พูดเรื่องอะไรของคุณ
‪จู๊ด โอเครึเปล่า
‪นี่ๆ
‪อีกไม่นานเราจะไปจากที่นี่
‪ยังไง
‪ผมโทรหาลีโอแล้ว ที่เราต้องทำคือรอ
‪เขาจะเอาพาสปอร์ต ‪บัตรประชาชน และทุกอย่างมา
‪คุณได้คุยกับลีโอรึเปล่า
‪ผมฝากข้อความที่หนักแน่นไว้
‪ไม่ ฟังนะ เขาจะไม่ทิ้งเราแน่ ผมรับปาก
‪โถ สแตน
‪มันจะไม่เกิดขึ้น โอเคนะ
‪เพื่อนซี้ของคุณจะไม่มาช่วยคุณ
‪คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาอยู่ไหน
‪หรือตลอดเวลานี่เขาหลอกเรารึเปล่า
‪นี่แหละโลกอาชญากร
‪แค่… ทำตัวกล้าๆ และทำงานของคุณซะ
‪เร็วเข้า คุณแมคคอลีย์ ยกเข่าขึ้น สูงๆ
‪ไม่ยักรู้ว่าท่าเตะขาสลับจะดูแย่ได้ขนาดนี้
‪ช่วยรอที่ล็อบบี้ได้มั้ย
‪ฉันแค่อยากดูว่าคุณเป็นยังไงบ้าง
‪ถามไอ้เผด็จการนี่สิ
‪ว่าไงนะครับ
‪เขาเป็นยังไงบ้าง
‪การรักษาต้องใช้เวลาครับ คุณนายแมคคอลีย์
‪ช่างแม่งละ
‪ผมพอกับที่นี่แล้ว
‪ไม่เคยเห็นคุณยอมแพ้อะไรง่ายๆ
‪ยอมแพ้ในสิ่งที่จบไปแล้วไม่ได้
‪ตอนฉันกับซินดี้แยกทางกันปีที่แล้ว
‪มันเหมือนโลกทั้งใบของฉันพังทลาย
‪ฉันไม่โทษเธอนะ ฉันมันเป็นคนอยู่ด้วยยาก
‪อยากรู้มั้ยว่าฉันคืนดีกับเธอได้ยังไง
‪พอดแคสต์
‪เอเลน่า สเตรมลิน
‪เธอเป็นที่ปรึกษาชีวิตคู่ ‪และเธอก็พูดตรงไม่มียั้ง
‪แต่สาบานเลย ‪เธอช่วยให้ฉันปรับความเข้าใจกับเมียได้
‪- พวกนายดูเหนียวแน่นกันมากนะ ‪- ขอบใจ
‪- ฉันถึงได้แปลกใจมาก… ‪- เออ ขอบใจ
‪- ที่ได้ยินเรื่องนั้น ‪- ขอบใจ
‪- ต้องทุ่มเทหนักเลย หนักมาก… ‪- ใช่
‪- แต่คุ้มค่านะ ‪- เออ
‪คนที่ใส่แจ็กเก็ตน้ำตาลใช่มั้ย
‪- สีเบจ ‪- จะเบจจะน้ำตาลก็เหมือนกันแหละ
‪มันไม่เหมือนโว้ย
‪เขารับซื้อของโจร ‪เขารู้ว่าพวกนั้นอยู่ไหน
‪สีน้ำตาล
‪- น้ำตาลตรงไหน ‪- นายนี่ตลอดเลย ให้ฉัน…
‪เหมือนอูฐ
‪(โรยัล)
‪รอก่อนๆ
‪แม่ง
‪(โมเต็ล ‪เดอะแกรนด์ลัสเตอร์)
‪ผมทำลายชีวิตตัวเองเพื่อสิ่งนี้
‪บาร์บาร่า แม่
‪ร้านขายเนื้อ
‪ผมจะกลับไปหาอะไร
‪ผมไม่โทษใคร ‪เรื่องการตัดสินใจของผมและสิ่งที่ผมทำ
‪และถ้าเรารอด ผมก็ทนอยู่กับเรื่องนั้นได้
‪ตราบใดที่ได้อยู่กับคุณ
‪ถ้าเรามีอีกโอกาสเดียว
‪อย่าทำมันพังด้วยกลโกงโง่ๆ เลย
‪ทำการใหญ่กัน
‪ธนาคาร ไม่ก็ร้านเพชรหรู อะไรก็ได้ ผมไม่สน
‪แค่… บอกผมว่าต้องทำอะไรแล้วผมจะทำ
‪เริ่มใช้ชีวิตตอนจบแสนสุขของเรา
‪คุณคิดว่าเราต้องใช้เงินแค่ไหน ‪สำหรับตอนจบแสนสุขของเรา
‪ในอันกันกุเอโอ ‪มีเงินนิดเดียวก็ถือว่ารวย
‪สองแสนห้ามั้ง
‪คุณคิดว่าฉันได้มากสุดเท่าไหร่ ‪จากการปล้นธนาคาร
‪ไม่รู้สิ
‪ประมาณ 19,000
‪แบ่งสองคน
‪จนเมื่อไม่นานมานี้ ที่เราได้มากสุด ‪จากการปล้นหนึ่งครั้งคือ 80,000
‪หลังจากขายเพชรไป ‪เราเหลือหนึ่งในสาม เพราะงั้น…
‪ฉันไม่รู้เรื่องขโมยเงินสองแสนห้าเลยสักนิด
‪คุณเก็บไว้เหรอ
‪ไปร้านตรงถนนสายสาม ‪และอย่าตกลงน้อยกว่า 2,000 นะ
‪มันจะช่วยให้เราอยู่ได้สองสามอาทิตย์
‪จากนั้นไงต่อล่ะ
‪ต้องมีคนถูกลอตเตอรี่ให้ได้
‪คุณเก็บไว้เพราะได้จากเขาเหรอ
‪บ็อบเป็นเรื่องเดียวที่เราไม่ต้องกังวล
‪เปิดไฟในใจ
‪ปล่อยให้มันส่องแสงทุกที่ที่เธอไป
‪ปล่อยให้มันเฉิดฉาย
‪เพื่อให้ทั้งโลกได้เห็น
‪เกิดอะไรขึ้น เขาพูดมั้ย ได้ที่อยู่มารึเปล่า
‪เขาโอเครึเปล่า
‪ทีนี้เราจะไปไหนต่อ
‪เบลล์ฟอนเทน โอไฮโอ
‪โอไฮโอเหรอ ฉันโคตรชอบโอไฮโอเลย
‪(ทีม - แฝดสาม)
‪หลบไป หลบ เอวา เอวา หยุด
‪ฉันบอกให้หยุด ฉันพูดกับคุณอยู่นะ เอวา
‪ฉันเพิ่งคุยกับทีมกฎหมายของสเตฟาน ทีเลอ
‪แค่อยากถามอีกสองสามเรื่องน่ะ
‪คุณต้องเลิกขุดเรื่องแฝดสาม
‪พวกเขาอยากให้รัฐบาลสวิสมามีส่วนด้วย
‪ไม่เอาน่า พวกนั้นแค่ขู่ไปงั้น
‪- คุณทำให้พวกเขาโกรธ ‪- นั่นน่าจะบอกอะไรเรานะ
‪ฉันให้เวลาคุณได้แค่สองอาทิตย์
‪จับมาให้ได้สักคน หาพันธบัตรให้เจอ
‪แต่เลิกยุ่งกับแฝดสาม
‪ขัดคำสั่งอีกครั้ง ‪ฉันไม่จำเป็นต้องสอบวินัยคุณเลย
‪แค่ขนของออกจากโต๊ะคุณ
‪มันก็สวยดี
‪ผมอยากให้ช่างพลอยดูก่อน ‪เขาจะเข้ามาวันจันทร์
‪ไม่ วันจันทร์ไม่ได้ ตอนนี้ให้ได้เท่าไหร่
‪อาจจะ 500
‪ห้าร้อยเหรอ
‪คุณเคยให้ผม 1,250 ค่าแหวนทับทิม ‪นั่นน่าจะได้อย่างน้อยสองพันนะ
‪อย่างที่บอก รอช่างพลอย
‪ทิ้งชื่อกับเบอร์คุณไว้สิ ‪ผมจะโทรหาตอนเขาเข้ามา
‪เจอกันวันจันทร์
‪แน่ใจนะว่าไม่อยากทิ้งเบอร์ไว้ ไม่เหรอ
‪ฉันไม่ชอบสายตาที่ผู้ชายในสระมองคุณ
‪เราอาจต้องย้ายอีกรอบ
‪จอร์เจียมั้ย ฟลอริดา
‪- ไม่ต้องๆ ผมทำเองได้ ทำได้ ‪- โอเค ก็ได้
‪ฮูดินี่แพ้คุณราบคาบ
‪นี่ ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ
‪โอเค
‪นี่
‪ใจเย็นๆ หายใจลึกๆ
‪ฉันว่าถึงเวลาคุยเรื่องจะเอายังไงต่อแล้ว
‪รอให้ผมยืนขึ้นได้อีกครั้ง ‪อาจจะฉี่มั้ง
‪หมายถึงงานต่อไปของเรา
‪เราอยู่ห่างจากซินซินแนติสองชั่วโมง
‪ศูนย์กลางธนาคารที่ใหญ่สุด ‪เป็นอันดับสองของมิดเวสต์
‪ห้องนิรภัยสำคัญ 14 แห่ง
‪เราจะได้เงินเท่าไหร่
‪ห้าร้อยล้านมั้ง แต่เราต้องมีทีม
‪และสายข้างใน
‪ฉันจะหลอกนักธนาคาร ‪พาเขาเข้าห้องสวีทที่โรงแรม
‪คุณถ่ายรูปสักสองสามใบ
‪การแบล็กเมล์ได้ผลเหลือเชื่อ
‪แบ่งเงินยังไง
‪คนละครึ่ง
‪เราทำอะไรกันอยู่ เอวา
‪อย่าหยุดสิ
‪คุณต้องการอะไรจากผม
‪ฉันต้องการเรย์
‪เรย์จากไปนานแล้ว
‪คิดว่ากองจดหมายจากลูกสาวคุณ
‪อาจพาเขากลับมาได้มั้ย
‪คุณต้องโทรหาเธอสักวันนะ
‪นี่
‪ฉันรู้จักคุณมานานมากพอ ‪ที่จะรู้ว่าคุณเป็นได้ดีกว่านี้
‪- อย่ารับ ไม่ เอวา นั่น… ‪- ค่ะ…
‪- ฮัลโหล ‪- สแตน
‪เอวาเหรอ ลีโออยู่มั้ย
‪คุยกับฉันก็ได้
‪โอเค
‪ผมว่าผมอาจทำพัง
‪ผมพยายามเอาของไปจำนำจาก… ที่นึง
‪และผมว่านายหน้าอาจจำผมได้
‪ของที่ว่าจากสักที่ตามรอยได้มั้ย
‪ฉันจะติดต่อคุณยังไง ห้ามใช้มือถือแล้ว
‪โทรหาผมที่เดอะสแมชชิ่งแคร็บได้
‪(ฟอลลี่บีช - เดอะสแมชชิ่งแคร็บ ‪เซาท์แคโรไลนา)
‪อยู่ห่างจากร้านทาโก้เลนกัวไปหน่อย ‪ผมไปที่นั่นประจำ
‪- พวกเขารับข้อความให้ผมได้ ‪- โอเค
‪นี่ เอวา
‪เขาเป็นไงบ้าง
‪เขาฝากความรักมาให้
‪พูดแบบนั้นได้ยังไง
‪ผมผิดมหันต์ ผมยอมรับ
‪แต่คุณจะนั่งตรงนั้น ‪แล้วบอกว่าผมไม่รักคุณไม่ได้
‪แล้วคุณทำร้ายฉันทำไม
‪โอเคๆ หยุดก่อน นี่แหละรูปแบบ
‪ได้ยินที่เธอพูดมั้ย พวก ‪รูปแบบน่ะ รูปแบบ
‪นายอยากได้จูดี้คืน นายต้องกำจัด…
‪เขาต้องอยากได้จูดี้คืนอยู่แล้ว ‪เราถึงได้คุยเรื่องนี้กัน
‪แค่ถามไปงั้นแหละ อย่ายุ่ง
‪นายอยากได้จูดี้คืน ‪นายต้องกำจัดรูปแบบนะเพื่อน
‪- ทางเดียวที่จะคืบหน้า ‪- ฉันจับให้
‪ถ้าเขาไม่ได้ความสนใจจากคุณ ‪ผ่านความสัมพันธ์
‪เขาก็จะหันไปใช้วิธีทำลาย
‪แม่นี่ฉลาดเป็นบ้าเลย ‪ฉันพยายามบอกนายแล้ว…
‪ถึงจูดี้ ผมอยากเป็นคนที่ดีขึ้น
‪ผมอยากทุ่มเทและกำจัดรูปแบบของเรา
‪หลังจากที่ผมฆ่าสแตนแล้ว
‪ถึงจูดี้ ผมอยากเป็นคนที่ดีขึ้น ‪ผมอยากทุ่มเท…
‪อับบาซีค่ะ
‪ที่ไหน ส่งที่อยู่มาให้ที
‪- ฮัลโหล ‪- นี่
‪อีกหนึ่งชั่วโมงเจอกันที่สนามบินเจเอฟเค ‪เราจะไปเซาท์แคโรไลนา
‪"จูดี้ ผมอยากแสดงความรับผิดชอบ ‪เพื่อที่ผมจะได้อยู่กับคุณอีกครั้ง"
‪"ได้กลิ่นของคุณบนเสื้อผ้าผมในตอนเช้า" ‪อะไรวะนั่น
‪นั่นมีจริงนะ การส่งต่อกลิ่น
‪พูดอะไรของนายวะ
‪มนุษย์เลือกคู่ที่มีกลิ่นกายคล้ายๆ กัน
‪เป็นความจริงที่คนรู้กันนะ ‪พอเวลาผ่านไป กลิ่นจะผสมผสานกัน
‪ความจริงอะไรของนาย ‪ฉันไม่เห็นเคยมีกลิ่นเหมือนไดแอนเลย
‪รู้มั้ยใครกลิ่นเหมือนไดแอน ‪บุรุษไปรษณีย์นายไง
‪- เอามานี่เลย ‪- ฉันไม่มีบุรุษไปรษณีย์
‪"ผมอยากเรียนรู้ที่จะไม่คาดหวัง
‪เหมือนตอนที่ผมทึกทักว่า ‪แค่เพราะผมลงล่างให้คุณ
‪ไม่ได้แปลว่าคุณจะต้องบ๊วบให้ผมด้วย"
‪ที่เขาเขียนก็ถูกนะ มันเป็นเรื่องของ…
‪(พ่อพร้อมเมื่อไหร่ โทรมานะ ‪รัก แฮนนาห์กับ)
‪สแตนคิดถูก
‪คนที่โรงรับจำนำแจ้งความ
‪ฉันจะบอกให้เทเรซ่าเก็บของ
‪เอฟบีไอกำลังมาที่ฟอลลี่บีช
‪แปลว่าอับบาซีมา
‪สแตนกับจูดี้ต้องไปจากที่นั่น
‪- หวังว่าพวกเขายังมีโชคนะ ‪- ฮาเวียร์ ซาเนตติตายแล้ว
‪- มีคนฆ่าผู้รับซื้อของคุณเหรอ ‪- จัดการเขาที่ออฟฟิศเมื่อวาน
‪ซาเนตติมีที่อยู่เรา
‪ผมจะเอาเงินเก็บที่เหลือของเราออกมาให้หมด
‪- เราต้องรีบแล้ว ‪- โอเค
‪- ไม่คุ้นหน้าคนพวกนี้เลยเหรอ ‪- ไม่ครับ
‪และผมไม่ใช่คนที่โทรไป
‪นายชอบเป็นลูกน้องผู้หญิงเหรอ
‪ว่าไงนะ นั่นเจ้าหน้าที่เอฟบีไอนะ
‪ฉันก็เป็น พวก
‪(เอฟบีไอ ‪สำนักงานสอบสวนนม)
‪แปลว่าเป็นคนอื่นที่โทรแจ้งเมื่อวานสินะ
‪คงงั้น
‪- เขามีชื่อมั้ย ‪- ไม่มี
‪เขาเป็นคนเดียวบนโลกที่ไม่มีชื่อ
‪- ระวังปาก… ‪- ไม่เป็นไร
‪โอเค ขอบคุณค่ะ ที่สละเวลา
‪แล้วก็ที่ช่วยเหลือ ขอบคุณค่ะ
‪มาเถอะ ไปกัน ไปสิ
‪(โกลด์โคสต์จูเวอรี่แอนด์พอว์น ‪อัญมณีน้ำงาม สินเชื่อมีหลักประกัน)
‪- คุณไม่เห็นต้องทนหมอนั่นเลย ‪- นี่แหละโลกของฉัน
‪เราจะกลับมาพรุ่งนี้เช้า ‪ผู้ชายอีกคนเข้ากะตอนเก้าโมง
‪มันติดไว้ที่เคาน์เตอร์
‪คนที่เอามันมาจำนำ ‪จะรู้ว่าเขาเอามาจากไหน
‪- และหมอนั่นก็จะรู้ว่าเขาเอามาจากไหน ‪- อืม…
‪มาเถอะ ไปซื้อมิลค์เชคให้คุณกัน
‪ก็ได้ วอดก้าใส่น้ำแข็ง
‪ที่จริงผมอยากกินมิลค์เชคมากกว่า
‪คู่รักคู่นี้ทำให้เราเห็นว่า ‪ความพอใจทำให้คุณสำเร็จได้
‪มันดีกว่าที่จะถามตัวเองว่า ‪"มาดูกันว่าจะเป็นยังไงต่อ"
‪แทนที่จะถามว่า "ถึงหรือยัง"
‪วันนี้หมดเวลาแล้วค่ะ
‪ฉันชื่อเอเลน่า สเตรม…
‪- มีอะไร ประตูล็อกเหรอ ‪- ล็อก
‪หลบไปเลย
‪สไตล์คอสแซ็ก
‪ฉิบหาย
‪ให้ตาย…
‪สวัสดี เอวา คิดถึงผมมั้ย
‪ผมแวะไปหาซาเนตติ เพื่อนคุณมา
‪มาดูกันว่าคุณจะตอบคำถาม ‪ได้ดีกว่าเขารึเปล่า
‪เปลี่ยนข้อความเป็นคำพูดแบบไม่จำกัด
‪แค่ 3.99 ดอลลาร์ อัปเกรดเป็นมาคอว์โปรสิ
‪มีเสียงทุกบุคลิกและทุกสถานการณ์
‪เรามาจากดาวแสนสนุก
‪ผมคือต้นฉบับ
‪เม้าท์มาเลยจ้ะสาว
‪ส่งข้อความ พูดสิ เจ้ามาคอว์
‪เมียผมอยู่ไหน สแตนอยู่ไหน ‪เงินร้อยล้านดอลลาร์ของผมล่ะ
‪ฉันดูเหมือนมีเงินร้อยล้านดอลลาร์เหรอ
‪เธอมียาไวโคดิน มีออกซิโคโดน
‪มีอะโคนิน
‪มีวิตามินบี12
‪ที่นี่อย่างกับร้านขายยาสัญจรเลย พวก
‪ลีโออยู่ไหน
‪ห้ามพูดอะไรนะ
‪เดี๋ยว…
‪ฉันจะโทรหาเขา
‪บ็อบ
‪หนึ่งแสนเจ็ดหมื่นเจ็ดพัน
‪เรามีเหลือแค่นั้น
‪แล้วพันธบัตรล่ะ
‪เราไม่มี
‪เงินตรงนั้น เรามีแค่นั้น บ็อบ
‪สำหรับทุกคน เป็นค่าเอกสารตัวตนใหม่
‪ค่าพาสปอร์ต ค่าออกไปจากประเทศ
‪เอาไปสิ เป็นของนายแล้ว
‪สแตนอยู่ไหน
‪ที่มานี่ไม่ใช่เรื่องเงินสินะ
‪เมียผมอยู่ไหน
‪ลืมพวกเขาไปเถอะ
‪ไม่เอาน่า พวก
‪ปล่อยวางเถอะ จูดี้เลือกไปแล้ว
‪เธอเลือกผิด
‪ในใจนายมีความเกลียดมากเหลือเกิน
‪มันไม่ผิดหรอกนะ แค่ไม่ใช่วิถีใช้ชีวิต
‪เมียนายไปแล้ว และเธอก็จะไปอยู่ดี ‪ไม่ว่านายจะทำอะไร
‪นายรู้ดี และฉันก็รู้ดี
‪ตอนนี้นายเป็นผี
‪เธอคิดว่านายตายแล้ว ‪เพราะงั้นก็ตายต่อไป เริ่มต้นใหม่
‪เลือกเอา ‪สแตนกับจูดี้ หรือเอวากับคุณยาย
‪ก็ได้ นายชนะ
‪พวกเขาอยู่เซาท์แคโรไลนา
‪นัดให้ที
‪เธอมีสมุดสีดำเล่มเล็กๆ ในนั้นมีเบอร์ ใช้ชื่อแฝง
‪ดูกระเป๋าเธอซิ
‪นี่เหรอ
‪บอกไปว่าคุณจะเอาเงินไปให้
‪(เจ้าหมู)
‪คนขายเนื้อไม่เคยลืมกำพืดเลย
‪ไง นี่ลีโอนะ ‪ฉันมีเงินให้นายแล้ว เดี๋ยวไปหา
‪เจอกันที่เดอะสแมชชิ่งแคร็บ ‪พรุ่งนี้เช้าตอนสิบโมง
‪ฝั่งชายหาด เจอกัน
‪ถ้าสิบโมง 15 แล้วฉันไม่โทรมา ‪ยิงผู้หญิงก่อนเลยนะ
‪ให้เขาดูด้วย
‪แกรห์ม เดวีส์ฝากสวัสดี
‪อะไรวะ
‪นั่นแหละ ฉันไม่ต้องการให้ ‪ไอ้หมาบ้านั่นอยู่ในบ้านนี้
‪คุณไม่น่าโทรไปเลย
‪มันดูเป็นทางเลือกเดียวที่ฉลาด
‪เราเคยเลือกทางฉลาดด้วยเหรอ
‪จริง เราทำเรื่องโง่ๆ อยู่บ้าง จริงมั้ย
‪เราทำแต่เรื่องโง่ๆ เลยละ
‪ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
‪ถูกมัดอยู่ไปไหนไม่ได้อยู่ดี
‪เราก็เคยทำแบบนั้นนะ
‪(ยินดีต้อนรับสู่ฟอลลี่บีช)
‪ตอนนี้ 9.40 น. ที่ฟอลลี่บีช ‪คุณรู้มั้ยว่านั่นหมายถึงอะไร
‪อีก 20 นาทีจะเข้าช่วง ‪นั่งยางกับเคนนี่ โรเจอร์ส…
‪ให้ตายสิ เราจะไปสายนะ เร็วหน่อย
‪ของแบบนี้มันต้องใช้เวลา สแตน
‪เงียบๆ หน่อยสิวะ
‪เข้ามาทำให้ฉันเงียบสิ จะกัดไข่ขาดเลย
‪เราต้องไปที่นั่นตอนสิบโมงนะ
‪เอาตูดถูหน้าเธอ…
‪ฉันรู้ว่าแกอยู่ห้องไหน ไอ้แก่ปากหมา
‪สแตน ใจเย็นสิวะ สายสองนาทีไม่ตายหรอก
‪(ฟอลลี่บีช เซาท์แคโรไลนา ‪ก่อตั้งปี 1998 ร้านเซิร์ฟ)
‪(ฟอลลี่บีช - เดอะสแมชชิ่งแคร็บ ‪เซาท์แคโรไลนา)
‪มาเร็ว จูดี้ เร็วเข้า เราสายแล้ว
‪หวัดดี ช่วยบอกทีว่าคุณยังมีเนื้อเลนกัว
‪- ยังมีค่ะ ‪- ขอบคุณพระเจ้า
‪คราวก่อนสิบโมงคุณก็หมดแล้ว ‪ขอสี่ชิ้นครับ
‪- ไม่สิ หกครับ เอาสักชิ้นมั้ย ‪- อืม
‪แปดครับ ทาโก้แปดชิ้น
‪แม่เจ้า นั่นบ็อบ กู๊ดวิน
‪นั่นบ็อบเหรอ
‪พระเจ้า เลือดเต็มตัวเขาเลย
‪- ไหนคุณบอกว่าลีโอจะมาคนเดียว ‪- ก็เขาพูดแบบนั้น
‪เขาบอกว่า "นี่ลีโอนะ ฉันจะเอาเงินไปให้ ‪เจอกันที่เดอะสแมชชิ่งแคร็บ"
‪มีบางอย่างในแจ็กเก็ตเขา
‪ผู้ต้องสงสัยอยู่บนหาด
‪แจ็กเก็ตเขียว กางเกงดำ มีเลือดตรงไหล่
‪คิดว่าเขามีอาวุธ
‪ไปเลย
‪กู๊ดวิน
‪เฮ้อ สแตน…
‪ไม่นะ
‪ทุกคนหมอบลง
‪นาซาน
‪(ลองเนื้อเลนกัวของฉันสิ)
‪(เอฟบีไอ)
‪(จูดี้ เมื่อก่อน)
‪"หมดวันแล้ว
‪ทะเลเงียบสงบลง
‪และเจ้ากระรอกน้อยเจ้าเล่ห์
‪มันพาฝูงไปที่ด้านหน้าเรือ มองออกไปยังทะเล
‪และตอนที่เมฆแหวกออก…"
‪แฮนนาห์ ได้ยินพ่อมั้ย
‪ค่ะ หนู… โอเค ว้าว หวัดดีค่ะ
‪พ่อคิดว่าจะลองโทรดู สะดวกคุยมั้ย
‪ค่ะ สะดวกค่ะ หนูอยู่บ้านน่ะ
‪หนูดีใจจริงๆ ที่พ่อโทรมา
‪หนูไม่แน่ใจว่าจดหมายส่งไปถึงพ่อมั้ย
‪พ่ออยากคุยกับลูกน่ะ
‪อยากให้ลูกรู้ว่าพ่อยังอยู่ดี
‪ยังมีชีวิตอยู่ และพ่อก็…
‪มีหลายเรื่องที่พ่อน่าจะพูดไป
‪ทางที่พ่อเลือก…
‪พ่อทำผิดหลายอย่าง
‪แต่จากทั้งหมดนั่น พ่ออยาก
‪ไม่ทำผิดกับลูก
‪ไม่เป็นไรค่ะ ตอนนี้หนูสบายดีแล้ว
‪- เหรอ ‪- ค่ะ แค่ใช้ชีวิตเรียบง่าย ที่นี่…
‪ที่นี่เงียบมากค่ะ มีแต่มหาสมุทรกับนก
‪พ่อต้องไม่ชอบแน่
‪สาวเมืองต้องการเสียงไซเรน ‪เพื่อให้เตรียมพร้อมเสมอ
‪นั่นไงล่ะ ลูกไปทำอะไรเถอะ
‪อย่าเพิ่งวางนะคะ แป๊บเดียวค่ะ แป๊บนึง
‪สวัสดีจ้ะ หวัดดีคุณตาสิ
‪ไงจ๊ะหลาน
‪หนูตั้งชื่อแกว่าลิลี่ค่ะ
‪พูดสวัสดีสิจ๊ะ ลิลี่
‪แกสวยมากเลย แฮนนาห์
‪แกดูกล้าหาญ เข้มแข็ง…
‪ส่วนเจ้าพวกนี้ ซนมากเลยค่ะ
‪บอกเอวาด้วยว่าพวกมันสบายดี
‪ได้สิ
‪มาเยี่ยมเยียนเราบ้างสิคะ
‪เมื่อไหร่ก็ได้…
‪- พ่ออยากไปหานะ ‪- เมื่อไหร่ก็ได้ที่พ่อมาได้
‪พ่อมีเรื่องต้องทำก่อนน่ะ
‪พ่อแค่คิดว่า…
‪พ่อคิดว่าจะ…
‪เริ่มด้วยการโทรมาทักทายก่อน
‪ก็ได้ สวัสดีค่ะ
‪ยินดีด้วย คุณเจ้าหน้าที่
‪คุณได้อ่านจริงเหรอ เราโดนหลอกนะ
‪กู๊ดวินตายแล้ว เมอร์เซอร์ตายแล้ว
‪อีกไม่นานเราก็จะตามเจอคนอื่นได้
‪เราเจอเพชรจากตู้เซฟ ‪ในห้องทำงานของซาเนตติแล้ว
‪สำหรับฉัน มันเป็นไปด้วยดีนะ
‪เรื่องนี้ยังไม่จบ
‪มีคนหนีไปพร้อมกับ… บางอย่าง
‪และเรายังพายเรือวนในอ่างอยู่เลย
‪ถ้าคุณไม่ลำบากใจเรื่องนั้น ‪งั้นฉันก็ขอโทษนะ
‪แต่ฉันไม่เข้าใจงานนี้เลย
‪นั่นละที่ทำให้ฉันกังวล
‪โทรหาออฟฟิศสเตฟาน ทีเลอกัน
‪เราจะบอกว่าอูยอมรับแล้วว่ามีการบุกปล้น
‪- บางทีเธออาจเปิดปากพูด ‪- นาซาน มันจบแล้ว
‪ได้ ไปเลย ฉันจะโทรเอง
‪ฉันไม่เจอเนื้ออิตาเลียนในตู้กดเลย
‪ลีโอใช่มั้ย
‪ฉันเริ่มชินกับชื่อเรย์แล้ว
‪วันก่อนเพื่อนนายแวะมาเยี่ยมฉัน
‪นายจะไม่ได้เจอเขาอีก
‪แย่เลยนะ เขามีเสน่ห์ดี
‪รู้ใช่มั้ยว่าที่ฉันต้องทำก็แค่เปิดปากพูด
‪แล้วนายก็จะได้มาติดคุกกับฉัน
‪พูดเลยสิ
‪แค่อย่ายุ่งกับแฮนนาห์
‪ไปตายห่าเลยถ้าคิดว่าฉันจะทำร้ายเธอ
‪มากกว่าที่นายเคยทำไว้
‪รู้มั้ยว่าฉันตามหาเธอหลายปี…
‪- นายไม่มีสิทธิ์ตามหาเธอ ‪- อาจจะ
‪ฉันให้สิ่งที่ทำให้เธอประสบความสำเร็จ ‪สิ่งที่มีอยู่จริง
‪ถ้านายไม่โผล่มา ป่านนี้เธอไปได้ไกลแล้ว
‪เธอสบายดี เธอหาทางของเธอเองได้
‪พวกนั้นให้ฉันติดคุก 20 ปี
‪ทนายบอกว่าแปดปีฉันก็ได้ออกแล้ว
‪นายว่านายจะโดนกี่ปี
‪นายน่าจะเข้ามาอยู่กับฉันนะเรย์ ‪เราจะได้รวยไปด้วยกัน
‪นายอยากรวย แต่ฉันไม่อยาก
‪- นายบอกตัวเองแบบนั้นเหรอ ‪- นายพรากทุกอย่างไปจากฉัน
‪นายเลยใช้เวลา 25 ปี ‪หมกมุ่นกับการเอาคืนฉัน
‪- ให้ตายสิ เรย์ ทำไม ‪- ความยุติธรรมไงล่ะ
‪ฉันเป็นข้ออ้างของนาย เรย์
‪ฉันเป็นคนที่นายเอาไว้โทษ ‪เวลาอยากทำสิ่งที่นายอยากทำ
‪นายมันหัวขโมย
‪นายเปลี่ยนชื่อไปก็เท่านั้น ‪มันคือสิ่งที่นายเป็น
‪ฉันไม่ได้เป็นอยู่สักพัก
‪ใช่ อาจจะแป๊บเดียว
‪ฉันอยู่นี่แล้วไง
‪โดนจับติดคุกหัวโต ส่วนนาย…
‪มันคุ้มค่ามั้ยล่ะ
‪หลายปีที่หมกมุ่นนั่น
‪เพื่อแบบนี้เหรอ
‪ถ้าทำได้ คืนนั้นนายจะช่วยเธอมั้ย
‪นายจะช่วยลิลี่รึเปล่า
‪ไม่รู้สิ
‪ฉันไม่รู้
‪บอกได้มั้ยคะว่าเธอจะว่างเมื่อไหร่
‪ไม่ โทรกลับหาฉันไม่ได้
‪บอกหัวหน้าคุณว่าถ่วงเวลาตามใจชอบเลย
‪แต่ฉันมีคำถาม ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
‪ได้ โอเค
‪ขอโทษครับ พอรู้มั้ยว่าสถานีรถไฟไปทางไหน
‪รู้ค่ะ ทางนั้น
‪ขอบคุณมากครับ ผมซาบซึ้งมากที่ได้มาอยู่ที่นี่
‪(ปืน - ระเบิด - ปลดเซฟ ‪ลักลอบ - ขับรถ - คนวางแผน)
‪(แฝดสาม)
‪(พบศพไหม้เกรียมที่ค่ายคนเร่ร่อนร้าง)
‪(ซาลาส - น้ำท่วมเหรอ)
‪ฉันเคยเห็นแบบนี้มาก่อน
‪งานนี้จะกลืนกินคุณทั้งเป็น
‪อย่าโทษตัวเองเลย
‪(โมบี้ ดิ๊ก - เฮอร์แมน เมลวิลล์)
‪คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ