‪คุณฮิรากะ
‪ถ้าคุณยังขืนจะปล่อยรูป ‪การนอกใจของภรรยาคุณออกสื่อ
‪เราจะใช้คลิปนี้และแจ้งความกับตำรวจ
‪ถ้าเรื่องนั้นเกิดขึ้น คงต้องบอกว่า
‪คงทำให้คุณเสียหายมากกว่าตระกูลคาซามะ
‪ไม่มีทางที่เธอจะยอมทำเรื่องแบบนั้นแน่
‪ฉันนึกไม่ออกเลยว่าจะมีใคร ‪อยากให้คนเห็นตัวเองตอนที่โดนอะไรแบบนั้น
‪เธอต้องขายหน้ามากแน่ๆ
‪ในการเก็บภาพหลักฐานที่พิสูจน์ว่า ‪สามีเธอไม่ได้รักเธอ
‪กรุณาอย่าคิดว่านี่คือการข่มขู่
‪เรามีแผนที่จะยื่นขอคำสั่งห้ามเข้าใกล้
‪ด้วยกฎหมายการป้องกันความรุนแรงในครอบครัว
‪หวังว่านี่คงทำให้คุณเข้าใจชัดเจน
‪ภรรยาคุณเอาจริง ‪เรื่องการตัดสินใจหย่าขาดจากคุณ
‪นับแต่นี้หากคุณต้องการจะติดต่อซากุระ
‪คุณต้องติดต่อผ่านฉัน ‪เพราะฉันคือตัวแทนของเธอ
‪หากคุณเข้าใกล้เธอ ‪ไม่ว่าจะในสถานการณ์ใด
‪เราจะจำเป็นต้องดำเนินการตามกฎหมาย
‪ฉันค่อนข้างแน่ใจว่า
‪ฮิรากะ ทาคุยะจะเลิกตามเธอ
‪ฉันจะตรวจดูทุกอย่างและเดินหน้า
‪การเดินเรื่องการหย่า ‪ปล่อยเป็นหน้าที่ฉันเอง
‪รับทราบครับ
‪มาซาโกะ
‪ผมขอบคุณจริงๆ นะ
‪ฉันแค่ทำหน้าที่ในฐานะทนาย
‪ไว้คุยกันใหม่นะ
‪เข้าใจแล้ว
‪ซากุระ
‪คุณโอเคไหม
‪ตอนนั้น…
‪ที่ฉันเริ่มกดปุ่มอัด
‪อยู่ที่นี่ คุณใช้ชีวิตติดดินดีนะ
‪ยังจำตอนที่คุณมองลงมาดูชีวิตคน
‪จากชั้นบนสุดของตึกสูงหรูหราได้ไหม
‪เฮ้ย ได้ยินที่พูดไหม
‪ฉันรู้สึกเลยว่าเขาต้องมาตามล่าฉันอีก
‪ฉันถึงทำแบบนั้น
‪แต่พอเขาทำจริง ฉันก็ไม่กล้า
‪ฉันคิดมากว่ามันเป็นสิ่งที่
‪ฉันควรให้ทุกคนเห็นไหม
‪คุณตัดสินใจในสิ่งที่ยาก
‪ฉันรู้ว่า
‪ทุกอย่างจะไม่มีวันเปลี่ยนไป
‪ถ้าฉันไม่กล้าทำ
‪รู้ไหมคะ
‪ฉันไม่ใช่คนเข้มแข็ง
‪อย่างที่คุณคิดว่าฉันเป็น
‪แต่มันทำให้ฉันมีความสุขจริงๆ
‪กับสิ่งที่คุณพูดถึงฉัน
‪คุณเป็นคนเข้มแข็ง
‪คุณปรับตัวเก่ง ‪และสวยอย่างเหลือเชื่อ
‪ผมเห็นสิ่งเหล่านั้นในตัวคุณ
‪ฉัน…
‪ฉันอยาก…
‪เข้มแข็งได้มากกว่านี้
‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตอนที่แปด ‪ภรรยาตู้ปลาทุกคน)
‪นี่คือคู่มือในการดูแลปลาทองค่ะ
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ดูแลพวกมันด้วยนะคะ
‪- นี่นะ ‪- ขอบคุณ
‪ดีไหมล่ะจ๊ะ
‪- ขอบคุณ ‪- ขอบคุณ
‪หวังว่าพวกเขาคงดูแลใส่ใจมันอย่างดีนะ
‪เรียบร้อย
‪อควาเรียมศิลปะเหรอ
‪- มีที่แบบนั้นด้วยเหรอ ‪- มี
‪เป็นอควาเรียมขนาดใหญ่และสวยมาก
‪จริงเหรอ อยากไปจังเลย
‪- เนอะ ‪- เนอะ
‪(ใบลาออก)
‪เธอด้วยเหรอ
‪ค่ะ
‪มีร้านเสริมสวยอื่นรับฉันไปทำงานด้วย
‪ขอบคุณที่สนับสนุนนะคะ
‪(บันโด มาซาโกะ ‪ทนายความ)
‪เข้ามาได้
‪- คุณบันโด จดหมายคุณค่ะ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪(ศาลครอบครัวโตเกียว)
‪- การไกล่เกลี่ยคู่สมรส ‪- ค่ะ
‪ฮิรากะ ทาคุยะได้ขอมา
‪ฉันได้รับคำร้องจากศาลครอบครัว
‪การหย่าจะไม่สิ้นสุด ‪จนกว่าทั้งสองฝ่ายจะยอมรับ
‪โชคไม่ดีที่คดีแบบนี้ ‪มักจะถูกยกมาไกล่เกลี่ย
‪ด้วยความตั้งใจว่าจะทำให้มันยืดเยื้อ
‪หมายความว่าอีกฝ่าย ‪ปฏิเสธไม่ยอมหย่าไม่ว่าจะเป็นอย่างไร
‪เป็นไปไม่ได้…
‪ซากุระ
‪เราอาจจะต้องยื้ออยู่แบบนี้ไปอีกนาน
‪คุณยังมุ่งมั่นจะชนะ ‪การทำข้อตกลงเรื่องการหย่าไหมคะ
‪ใช่ค่ะ
‪ฉันตกลงที่จะเดินหน้ากับการไกล่เกลี่ย
‪เราหวังพึ่งความช่วยเหลือจากคุณ
‪ขอโทษที่ทำให้คุณต้องมารับผิดชอบเรื่องนี้
‪ไม่เป็นไร
‪ว่าแต่… คุณจะทำยังไงเรื่องตำแหน่งในบริษัท
‪พ่อคุณขอให้คุณกลับไปทำงาน ‪ที่บริษัทไม่ใช่เหรอ
‪ใช่
‪ไม่เคยมีโอกาสบอกคุณเลยว่า…
‪- เรื่องเมื่อก่อนน่ะ ฉันขอโทษนะ ‪- อะไร
‪ตอนคุณบอกว่าคุณจะลาออกจากบริษัท
‪ฉันไม่ได้เห็นใจว่าคุณกำลังเผชิญกับอะไร
‪ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นแล้ว
‪ถ้าให้พูดตรงๆ ฉันก็หวังไว้นะ
‪ตอนที่รู้ว่าจะได้เจอคุณอีกน่ะ
‪คิดว่าบางทีเราอาจจะกลับไปคบกันเหมือนเดิม
‪แต่…
‪ฉันมาช้าไป
‪แต่คราวนี้…
‪ฉันจะสนับสนุนทุกการตัดสินใจของคุณ
‪เพราะงั้น…
‪อย่ายอมแพ้นะ
‪ขอบคุณ
‪(ร้านปลาทองโทโยดะ)
‪พอดีฉันกำลังจะออกไป
‪ครับ ผมจะรออยู่ที่นี่
‪พี่
‪ดีใจที่แกมา
‪มีอะไร นั่งสิ
‪ผมอยากคุยเรื่องข้อเสนอของพ่อ
‪ผมตั้งใจจะแต่งงานกับซากุระ
‪มันอาจต้องใช้เวลา…
‪แต่จนกว่าจะถึงวันนั้น ผมจะคอยดูแลเธอ
‪(ศาลครอบครัวกรุงโตเกียว)
‪แกจะบอกว่าจะมาทำงานให้บริษัท
‪เพื่อกรุยทางสร้างอนาคตกับเธอเหรอ
‪พ่อครับ ผมขอบอกตรงๆ
‪เมื่อก่อนนั้น
‪ตอนผมลาออกจากงานแล้วไปทำร้านปลาทอง
‪ผมวิ่งหนีจากบางสิ่ง
‪เผอิญว่าร้านปลาทองของคุณปู่ว่างอยู่
‪ปู่สอนผมทุกอย่างเรื่องปลาทอง ‪ตั้งแต่ผมยังเด็ก
‪ตั้งแต่นั้นมา
‪ผมดูแลปลาทองทุกวัน
‪ดูแลร้านทุกวัน
‪ได้เจอลูกค้ามากหน้าหลายตา
‪พอระยะหนึ่งผมก็เริ่มรู้สึกว่ามีเป้าหมาย
‪เป้าหมายเหรอ
‪- จากการดูแลปลาทองเนี่ยนะ ‪- ครับ
‪ฟังดูเหมือนข้อแก้ตัว ‪จากคนที่ล้มเหลวในชีวิต
‪ความสำเร็จคืออะไร
‪ได้เข้าทำงานกับบริษัทดีๆ
‪หาเงินได้มากๆ
‪ได้เลื่อนตำแหน่ง มีคนนับหน้าถือตา
‪สิ่งสำคัญมันมีแค่นั้นเหรอ
‪ที่ผมรู้คือผมไม่เคยรู้สึกว่ามีเป้าหมายเลย
‪รู้สึกแต่โดนกดดันจนไม่ได้เป็นตัวของตัวเอง
‪ผมรู้สึกติดกับ
‪แต่…
‪ปลาทองที่ร้านช่วยให้ผมหาตัวเองเจออีกครั้ง
‪คนอาจจะคิดว่าพวกมันก็เป็นแค่ปลาทอง
‪แต่งานของผม ผมทำให้ผู้คนสบายใจได้
‪คนที่หนักใจเรื่องงาน เรื่องครอบครัว
‪คนที่ต้องพยายามทำเต็มที่ในทุกๆ วัน
‪ผมภูมิใจกับงานที่ผมทำ
‪นั่นคือคำตอบของแกเหรอ
‪ครับ
‪ผมจะไม่กลับมาทำกับบริษัท
‪ผมจะทำงานที่ร้านปลาทองต่อไป
‪แกอยากทำอะไรก็ตามใจ
‪เชิญทางนี้ค่ะ
‪(ห้องไกล่เกลี่ย)
‪เป็นอะไรไหมคะ
‪เรายังมีเวลาปฏิเสธการพูดคุยต่อหน้าได้นะคะ
‪ฉันไม่เป็นไร
‪เชิญทางนี้
‪ข้อมูลใดที่พูดคุยในห้องนี้
‪จะต้องถือเป็นความลับอย่างยิ่งยวด
‪เราค่อยๆ เริ่มกันก็ได้ มีเวลาให้คุยกันอีกมาก
‪ฉันขอสรุปเบื้องต้น ‪สำหรับเงื่อนไขการไกล่เกลี่ย
‪ทั้งสองฝ่ายเข้าใจนะคะ
‪ค่ะ
‪คุณฮิรากะ ทาคุยะ
‪มันไม่ใช่แบบนั้น
‪คลิปนั่น
‪ไม่ใช่หลักฐานว่าผมไม่ได้รักคุณ
‪ฉันพูดเรื่องนั้นแล้ว
‪ฉันบอกว่ามันน่าอายแค่ไหน ‪ในการมีหลักฐานที่บ่งบอกว่า
‪คนรักของคุณไม่ได้รักคุณ
‪ไม่ ไม่ใช่แบบนั้น
‪เหตุผลที่ผมทำร้ายคุณ
‪นอกใจคุณอยู่เรื่อยๆ เป็นเพราะ…
‪คุณฮิรากะ
‪ไว้ค่อยคุยรายละเอียดทีหลัง ‪ตอนนี้มาคุยกันเรื่องขั้นตอนการดำเนิน…
‪ผมกลัว
‪ซากุระ ผมไม่แน่ใจว่า
‪คุณรักผมจริงๆ
‪ผมไม่มั่นใจเรื่องนั้น
‪ผมคิดว่าวันหนึ่งคุณจะทิ้งผม ‪แล้วหายตัวไปตลอดกาล
‪มันทำให้ผมกังวล
‪คุณก็เลยทดสอบเธองั้นเหรอ
‪คุณอยากมั่นใจว่าเธอจะไม่ทิ้งคุณไป ‪ไม่ว่าคุณจะทำอะไรงั้นเหรอ
‪ทำไมล่ะ
‪ทำไม…
‪ไม่เห็นจำเป็นเลย
‪ทุกคนไว้ใจคุณ
‪พวกนั้นชื่นชมคุณ
‪คุณมีความเข้มแข็งในใจเสมอ
‪แบบที่ผมไม่มีวันมีได้
‪สิ่งนั้นทำให้ผมหงุดหงิดมาตลอด
‪ดังนั้นเมื่อคุณตัดผมไม่ได้แล้ว…
‪ผมเลยโล่งใจ
‪คุณไม่มีทางหนีผมไปไหนได้แล้ว
‪ผมคิดว่าผมควบคุมคุณได้
‪ผมรู้ว่าผมเห็นแก่ตัว
‪รู้ว่าผมโง่บัดซบ
‪แต่…
‪ไม่ใช่ว่าผมไม่รักคุณ
‪ผมน่ะ…
‪รักคุณอย่างสุดซึ้งเสมอนะ ซากุระ
‪ผมอยากพูดแบบนี้…
‪ให้คุณได้ยินด้วยตัวเอง
‪ทางเดียวที่ผมจะเจอคุณได้
‪คือผ่านการไกล่เกลี่ย
‪ผมถึงได้มาที่นี่
‪ผมไม่ได้คิดจะคัดค้านการหย่า
‪แปลว่าคุณตกลงยอมหย่าเหรอคะ
‪คุณโอเคเรื่องนั้นใช่ไหม
‪ครับ
‪ลงเอยด้วยดีนะคะ
‪ในที่สุดคุณก็ได้อิสรภาพคืนมา
‪เป็นอะไรคะ
‪ฉันกังวลนิดหน่อย
‪ทำไมคะ
‪ทำไมจู่ๆ เขาถึงพูดออกมาแบบนั้น
‪ฉันไม่เคยเห็นเขา…
‪อยู่ในสภาพแบบนั้นเลย
‪ขอต้อนรับกลับบ้าน
‪ค่ะ
‪อรุณสวัสดิ์
‪ซากุระ
‪ไม่เจอกันนานนะ
‪วันนี้มาทำอะไรคะ
‪ฉันมาเก็บข้าวของน่ะค่ะ
‪คะ
‪เขาไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว
‪ทาคุยะขายห้องและย้ายไปแล้วค่ะ
‪ทำไมล่ะ
‪ฉันเดาว่าเขาคงจ่ายค่าจำนองต่อไปไม่ไหว
‪ตั้งแต่ร้านเสริมสวยปิด
‪ร้านปิดเหรอคะ
‪คุณไม่รู้เรื่องเลยสินะ
‪หลังจากคุณหนีไป ทาคุยะก็ดิ่งลงเหว
‪เขาไม่ได้ใส่ใจธุรกิจเลย
‪ทำไมถึงทำหน้าแบบนั้น
‪นั่นเป็นผลจากการกระทำของคุณนะ
‪ฉันคิดว่า…
‪ที่นั่นไม่ได้ต้องการฉัน
‪พวกเขาคงหาคนมาแทนได้ง่ายๆ
‪ฉันเลยคิดว่า…
‪เขากับร้านคงไปได้สวย
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจจะโทษคุณนะ
‪ไม่ใช่เรื่องของฉันที่จะไปตัดสินคุณ
‪คุณรู้เรื่องเราใช่ไหม
‪ตอนงานปาร์ตี้วันเกิดนั่น ฉันสาบานว่า ‪ฉันเจอคู่แท้แล้ว
‪ฉันไม่เคยคิดว่าคุณเองก็กล้าเหมือนกัน
‪ไม่คิดเลยจริงๆ
‪แต่ฉันน่ะนับถือคุณขึ้นมาเลย
‪(ปิดจนกว่าจะมีการแจ้งเพิ่มเติม)
‪คนเราทำอะไรไว้ก็ได้อย่างนั้นสินะ
‪คุณคงคิดว่า "ฉันบอกแล้ว"
‪อย่าเอาแต่ยืนเฉย พูดอะไรบ้างสิ
‪ไปซะ
‪- แต่… ‪- ไปซะทีได้ไหม
‪เร็วสิ
‪บอกให้ไปไง
‪ซากุระ
‪ไม่หิวเหรอ
‪เปล่า ไม่ใช่แบบนั้น
‪ฮารุโตะ อาทิตย์นี้ฉันขอลาพักได้ไหม
‪อะไรนะ
‪ยังมีเรื่องที่ฉันต้องไปจัดการให้เรียบร้อย
‪เรื่องที่ร้านเสริมสวยน่ะค่ะ ธุระจุกจิก
‪ครับ ผมเข้าใจ
‪ขอบคุณ
‪ขอต้อนรับค่ะ
‪ขอโทษค่ะ ฉันอยากคุยเรื่องการรีไฟแนนซ์
‪(แผนปฏิบัติงาน)
‪ขอโทษด้วยที่เราอนุมัติเงินกู้พวกนี้ไม่ได้
‪ได้โปรดพิจารณาอีกครั้งนะคะ ‪ไม่ต้องทั้งก้อนก็ได้ สักครึ่งนึงได้ไหมคะ
‪เสียใจด้วยครับ ‪ร้านเสริมสวยอีกร้านรับผมเข้าทำงานแล้ว
‪ช่วยลองคิดอีกทีได้ไหม
‪ฉันยืนยันว่า ‪คุณจะได้เงินเดือนตามที่เราเคยเสนอคุณ
‪แต่คือว่า…
‪ได้โปรดกลับมาทำงานเถอะนะ
‪โทรุ คาโยะ…
‪ได้โปรดช่วยเราด้วย
‪เราไม่ขอทำธุรกิจกับบริษัทคุณแล้ว
‪ได้โปรดอย่าพูดแบบนั้น
‪ฉันสัญญาว่าเราจะจ่ายเงินที่ค้างคุณอยู่
‪ได้โปรดทำงานกับเราต่อเถอะค่ะ
‪สวัสดี
‪ซากุระอยู่ไหน
‪วันนี้เธอไม่อยู่
‪เข้าใจละ
‪มีอะไรเหรอ
‪เห็นนี่ไหม
‪(ร้านฮิรากะโตเกียวยังปิดอยู่)
‪ฉันเห็นแล้วสงสัย
‪ซากุระไม่ได้จัดการ ‪เรื่องบริหารร้านเหรอ
‪- เลิกทำท่าว่านี่เป็นธุรกิจคุณซะที ‪- ทาคุยะ…
‪คุณไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับการบริหารร้านแล้ว
‪ผมปล่อยคุณเป็นอิสระอย่างที่คุณต้องการ
‪ไปมีความสุขกับร้านปลาทองนั่นเถอะ
‪อย่าพูดแบบนั้น
‪ฉันทำไม่ได้
‪ผมไม่ต้องการความเวทนาจากคุณ
‪ฉันไม่ได้เวทนาคุณ
‪งั้นอะไร
‪คือว่า…
‪ร้านนี้สำคัญสำหรับฉันเหมือนกัน
‪ฉันก็มีส่วนด้วย
‪อีกอย่าง…
‪ฉันไม่อยากให้อะไรๆ จบลงแบบนี้
‪ไม่อยากให้ธุรกิจพังไปแบบนี้
‪อย่ายอมแพ้นะ
‪มาทำร้านนี้ด้วยกันเถอะ
‪ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วงนะ
‪ถึงคุณจะตัดผมไม่ได้แล้ว
‪ผมก็ยังอยากให้คุณทำงานที่ร้าน
‪มาทำร้านนี้ด้วยกันเถอะ
‪กลับมาแล้วเหรอ
‪ฉันกลับมาแล้ว
‪คุณมาช้า ผมชักเป็นห่วง
‪ขอโทษที่ฉันไม่ได้ติดต่อคุณมา
‪ไม่เป็นไร
‪คุณคงเหนื่อย
‪คุณจัดการอะไรหลายอย่าง ดื่มชากันเถอะ
‪- ฮารุโตะ ‪- ครับ
‪พรุ่งนี้ไปอควาเรียมศิลปะกันเถอะ
‪ดีเลย ไปกันเถอะ
‪- นี่อะไร ‪- ไม่ธรรมดาเลย
‪- คุณพูดถูก ‪- มันสดใส สวยจัง
‪ว้าว
‪- เหมือนพวกมันใส่แว่นเลย ‪- นั่นหายากนะ
‪ว้าว
‪อาจจะเท่านี้…
‪สักวัน
‪ผมอยากกลับไปที่ทะเลแถวคามาคุระ
‪ไปเปิดร้านใหญ่ขึ้นที่นั่น
‪ฉันเข้าใจ
‪- คุณมีความทรงจำดีๆ ที่นั่น ‪- ใช่
‪ถ้าเปิดร้านได้ เราจะได้ดูโชว์พลุทุกปี
‪เราสัญญากันไว้ว่าเราจะไปดูพลุกันอีก
‪ฮารุโตะ
‪ครับ
‪ผมได้ข่าวเรื่องทาคุยะ
‪คุณคงมีอะไรอยากบอกผม
‪บอกผมมาเถอะ ไม่ว่า…
‪คุณจะคิดอะไรอยู่
‪ฉัน…
‪ไม่เป็นไร
‪ผมไม่เป็นไรหรอก
‪ผมรู้ว่าคุณไม่ใช่คนประเภทที่
‪จะปล่อยให้เขาล่มจม
‪ในขณะที่คุณตามหาความสุขของคุณ
‪ผมตกหลุมรักคุณ
‪เพราะคุณเป็นคนแบบนั้น
‪ทีแรกผมคิดว่า…
‪ผมน่าจะเว้นระยะให้คุณ
‪จนกว่าคุณจะจัดการเรื่องความรู้สึกของคุณได้
‪แต่ผมรู้ว่า…
‪นั่นคงทำให้คุณกดดันมากขึ้น
‪ฉันขอโทษ…
‪ได้โปรดอย่าขอโทษเลย
‪การได้พบคุณ
‪เป็นหนึ่งในสิ่งดีที่สุดในชีวิตผม
‪ผมจะไม่มีวันลืมวันเวลา…
‪ที่เราได้อยู่ด้วยกันเลย
‪การได้พบคุณ…
‪ฉันน่ะ…
‪มีความสุขเหลือเกิน
‪ที่ได้พบคุณ
‪ลาก่อน…
‪ซากุระ
‪ลาก่อน
‪(สองปีต่อมา)
‪หา สามเดือนเหรอ
‪ใช่ ในที่สุดฉันก็ท้องแล้ว
‪ดีจังเลย ยินดีด้วยนะ
‪แต่ฉันก็ไม่แน่ใจว่าเด็กเป็นลูกใคร
‪หา
‪แล้วเธอล่ะ เป็นไงบ้าง
‪อืม ก็ไม่แย่นะ
‪ขอบคุณสำหรับอาหารนี่
‪โนริโกะ
‪โทษที
‪เอาละ เราควรจะเร่งความเร็วไหม
‪เอาสิ
‪ไปเลย
‪วันนี้ผมเลิกงานเร็ว ไปกินข้าวข้างนอกกัน
‪- จริงเหรอฮะ ยอดเลย ‪- เย้
‪- ขอให้เป็นวันที่ดีนะคะ ‪- ไปละ
‪- ผมก็ไปนะฮะ ‪- ขอให้เป็นวันที่ดีจ้ะ
‪ว้าว อีกแล้วเหรอ แม่นี่เก่งแฮะ
‪- ว้าว ‪- ดูลีลาซะก่อน
‪ได้คะแนนเพียบ
‪- มื้อเย็นพร้อมแล้ว ‪- โอเค
‪(ข้อความใหม่จากโมโมกิ)
‪(พรุ่งนี้ บ่ายสามที่เดิม)
‪- คู่แท้ทางวิญญาณเหรอ ‪- ใช่เลยค่ะ
‪เมื่อเราเกิดมา ‪วิญญาณเราถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน
‪คนที่เป็นอีกครึ่งของวิญญาณคุณ
‪นั่นละคู่แท้ของคุณ
‪คู่แท้ของฉันเหรอ
‪คุณฮิรากะ จริงไหมคะที่ว่าคุณหย่าน่ะค่ะ
‪ตอนนี้ผมเป็นหนุ่มโสด
‪ผมเป็นหนุ่มโสดขี้เหงา
‪เชิญจีบได้เลยครับ
‪(เปิดตัวร้านเสริมสวยซากุระ)
‪หวัดดีซากุระ
‪- ยินดีด้วยกับร้านใหม่นะ ‪- ขอบคุณ
‪คุณยามาซากิ คุณตัดผมสั้นแล้วดูดีนะคะ
‪คาโยะแนะนำน่ะค่ะ
‪- คุณตัดแล้วดูดีมากค่ะ ‪- จริงด้วยค่ะ
‪คุณยามาซากิ ‪หวังว่าเราจะได้พบคุณอีกเร็วๆ นี้นะคะ
‪- ขอบคุณที่ดูแลฉัน ‪- ขอบคุณ
‪ขอบคุณ
‪- ดูดีจริงๆ ‪- ใช่
‪ตกหลุมรักเธอเหรอ
‪ซากุระ ปลาทองนี่มาจากสตูดิโอที่คามาคุระเหรอ
‪- รู้จักด้วยเหรอ ‪- อยู่ใกล้ๆ บ้านเกิดฉันน่ะค่ะ
‪- ฉันเคยไปมา ‪- จริงเหรอ ดีจังเลย
‪ค่ะ
‪จริงสิ พรุ่งนี้ที่นั่นจะมีเทศกาลพลุ
‪ฉันไม่ได้ไปมานานแล้ว แต่มันสวยมาก
‪พ่อจ้องปลาทองบ่อยนะ
‪จริงเหรอ
‪แต่ใครจะไปรู้ว่าเลี้ยงปลาทอง ‪ต้องดูแลมากขนาดนี้
‪ถ้าเราไม่คอยดูแล ‪พวกมันจะอ่อนแอทันที
‪เหมือนเป็นแฟนกับสาวที่ต้องคอยเอาใจ
‪นั่นละ พวกมันถึงได้น่ารักไง
‪โอเค
‪ฝากหวัดดีพ่อแทนพี่ด้วย
‪พี่ชาย
‪ปีนี้พี่จะไปดูพลุไหม
‪- ไป ‪- หนูสงสัยว่าเธอทำอะไรอยู่
‪ซากุระน่ะ
‪ไว้เจอกัน
‪- ขอให้เป็นวันที่ดี ‪- ไว้เจอกัน
‪สวยจัง
‪คำบรรยายโดย ศมน จิตติบุญเรือน