PERDE ARKASI
Büyük profesyonel liglerde oynayan tek Portland kulübü var.
Trail Blazers.
Halk çok önemser.
Blazers!
Takıma inanılmaz bağlıdırlar.
Trail Blazers 1977'de şampiyon oldu.
O şampiyonluk her şeyi bambaşka bir noktaya taşıdı
ama aradan 20 yıldan fazla zaman geçse de
1977'deki o altın çağ havası bir daha yakalanamadı.
Ardından Rasheed Wallace,
Damon Stoudamire,
ve Bonzi Wells ortaya çıktı.
Normalde böyle bir kadronun tutması pek mümkün görünmüyordu.
Toydular, fevriydiler ama sahada müthişlerdi.
Spor tarihindeki en büyük sosyoloji deneyiydi.
Blazers'ın tek rakibi yine kendileri.
Blazers taraftarları
ikinci şampiyonluk için Rasheed Wallace'a bel bağlamış durumda.
Şampiyonluk için yakalanmış bir fırsattı bu.
Rasheed Wallace hem Lakers'la hem kendiyle savaştı.
Arka arkaya iki NBA şampiyonluğu alabilirlerdi, zemin hazırdı.
Ama işler bir anda rayından çıktı.
Esrar, kokain, darp.
Hiç olay çıkmadan geçen en uzun süre sadece 17 gündü.
- Alkollü sürüşten hapis. - Takım arkadaşına vurdu.
Spor spikeriyim, adliye muhabiri değilim.
Stoudamire, 16 ayda üçüncü kez uyuşturucu suçlamasıyla gündemde.
Birçok taraftar öfkelidir.
- Teknik faul riski ve düdük çalındı. - Wallace'a teknik faul.
Şehrin yüz karaları.
Serseriler.
- Çoğu haydut gibi çünkü. - Yok artık daha neler!
Sorun çıkarmadan duramıyorlardı yahu!
Ortalık karıştı. Aman! Rasheed Wallace bir taraftara yumruk savurdu.
- Koca şehir kendi takımına cephe almıştı. - Yazıklar olsun Wallace.
Olanları biliyorum ama size söyleyeceğim tek şey şu.
Ben sizi tanımam, tanımak gibi bir derdim de yok.
Beni tanıması gereken sizsiniz.
PERDE ARKASI
Sizce böyle gelişmiş bir sistemin değeri ne kadardır?
Sadece 99 dolar! İnanılmaz bir fiyat ama gerçek.
Microsoft'tan Windows! Hemen sipariş edin!
Microsoft…
Microsoft dünyanın en büyük yazılım şirketidir.
Bill Gates şirketini liseden arkadaşı Paul Allen'la kurdu.
Paul Allen dünyanın en zengin üçüncü ismi.
Allen'ın geliştirdiği bir fikir
kişisel bilgisayar devrimine yol açıp Microsoft'u doğurdu.
Microsoft en büyük balık değil, denizin ta kendisi.
Allen servetini türlü meraklarına harcıyor.
Yat, denizaltı, Jimi Hendrix'in gitarı.
Milyarder yatırımcı şimdi de rotasını Oregon'daki küçük Portland'a çevirdi.
Trail Blazers bugün takımı Allen'a sattığını duyurdu.
Allen artık NBA'in en genç takım sahibi.
Takımı alma sebebim, basketbola olan büyük tutkum
ve şampiyonluğa oynayan bir takımın içinde olmak istememdir.
Allen'ın ilk büyük şampiyonluk hamlesi ne mi oldu?
NBA'de yılın yöneticisi seçilen Bob Whitsitt'i göreve getirmek.
Görevimi, hâlihazırda çok iyi bir takıma gelip
üstüne bir şeyler koymak olarak görüyorum.
NBA'de en iyi dereceye sahip takımdan geldim.
Whitsitt, sekiz yıl içinde Seattle'ı güçlü bir takıma dönüştürdü.
Kimse bundan iyisini yapamamıştı.
Benim derdim kulübü baştan kurmak, bilet satmak,
taraftar kitlesi oluşturmak için insanlara NBA'i anlatmak değildi.
Paul'a "Ben sadece basketbol takımını kurmak istiyorum" dedim.
Bu yüzden Whitsitt'in lakabı "Takasçı Bob" oldu.
- Takasçı Bob. - Takasçı Bob.
Takasçı Bob.
Takasçı Bob ilginç bir adam.
Bilgisayar gibi düşünür, analitiktir. Takım kimyasını pek umursamazdı.
Kimya mezunu değilim, spor okudum ben.
Şu göz ardı edilmemeli.
Portland'da takım yöneticisi olmak çok zor iştir.
Yağmurlu, nemli, kuzeybatının bir köşesindeki Portland.
Ufak bir pazar.
Beyaz nüfusun baskın olduğu bir yer olarak bilinir.
NBA oyuncuları buraya sıcak bakmaz.
Elindeki tek seçenek draft ya da takastı.
Takasçı Bob göreve geldiğinde Drexler devri zaten sona gelmişti.
Drexler dönemi tam 12 yıl sürdü.
İki kez finale çıktılar ama şampiyon olamadılar.
Takımı hem yıkıp hem de yeniden kurmanın bir yolunu bulmalıydı.
Bugün odama girdiğimde bir telefon bir de bilgisayar vardı.
Çok heyecanlandım. Hemen kapıyı kilitledim.
Sonics'te ne bilgisayarımız ne de teknolojik bir şey vardı.
Bugün bilgisayar kullanmayı bilmiyorsan
gelecek yüzyılda başarılı olman çok zor.
Paul tarafından göreve getirildiğim anda
bir dizüstüm ve e-postam oldu.
Hayatım daha verimli, daha akıllıca ilerlemeye başladı.
Paul bana "Para benden çıkıyor. Ne gerekiyorsa yapalım" demişti.
"Kazanalım."
"Ha, bu arada Bob…
Gelecek sezon play-off'tayız."
Bunu duyunca çok zamanım olmadığını anladım.
Ucuza iyi oyuncu kovaladığından
adı kötüye çıkmış sorunlu oyunculara yöneliyordu.
SORUN ÇIKARIR HUZUR BOZAR
Hatasının cezasını çeken
ikinci bir şansı hak eder bence.
Trail Blazers için yeni bir dönem başlıyordu.
Bunun beni zorlayacağını biliyordum.
Bu adamları toparlayıp,
yeniden parlatıp
ondan müthiş bir şey çıkarabilir miydim?
Draft hakkı, bütçede yer açmak,
iyi bir oyuncu…
Ne gerekiyorsa yaptıktan sonra hedefimde Rasheed vardı.
Oyuncuları ve draft haklarını toplayınca Takasçı Bob ilk büyük hamlesini yaptı.
Portland, draftta dördüncü sıradan seçilen 21'lik Rasheed Wallace'ı takasla aldı.
Rasheed konusunda benim işim onun duygularını,
adrenalini ve mizacını dengede tutmaktı.
Bazı oyuncuların tavrı farklı olur.
Mesela bazı oyuncular sahaya çıktığında
soğukkanlı ve kontrollüdür.
Bazılarıysa sahaya öfke dolu çıkar.
Rekabet kaynaklı ve ben de çok rekabetçi biriyim.
Wallace'ın "Tanıdıkların falan boş, sizi her türlü ezeceğiz" yazan tişörtü
ilk anda dikkatleri üzerine çekti.
Ve işte karşınızda.
30 numaralı formasıyla forvet pozisyonunda Rasheed Wallace!
"Ben örnek alınacak biri değilim" derim.
Çocuklarım için belki ama onlarda da sıçıp batırıyorum.
İlk çıkan kişi bendim.
Orada öyle şatafat falan yoktu.
"Burada basket oynamaya odaklıyız ve başka şeylere vaktimiz yok"
kafasında olmalarını sevdim.
Rasheed, Portland'a gelince
takıma bir anda inanılmaz bir enerji katmıştı.
NBA'in deli gibi aradığı yeni yüz Portland'da bulunmuş olabilir.
Artık Blazers bambaşka bir takım.
Rasheed Wallace kesinlikle yükselen bir yıldız bence.
Rasheed müthiş bir yetenekti.
Çabuk parlardı.
Rasheed basketbolun John McEnroe'ydu.
Çığlıklar atardı.
Duyguları çok yoğundu.
Üçlük atabiliyordu. Üçlük odaklı dönemden önce hem de.
Wallace sahada müthiş ama etrafına acilen iyi oyuncular koymamız gerekiyor.
Bir oyun kurucu arıyorduk.
1,78 boyundaki Stoudamire bazılarına göre çok kısaydı.
Yılın çaylağı, sayı makinesi, memleketin çocuğu Damon Stoudamire.
Burada büyüdüm, lisede burada basket oynadım.
Blazers kulübünde değişim var gibi.
İşe memleketten biriyle başlamak yakışırdı.
Bob Whitsitt'ten pat diye bir telefon geldi.
Takasçı Bob bütün kozlarını oynadı.
Damon Stoudamire için üç oyuncu ve üç draft hakkını gözden çıkardı.
Portland'lı bir oyuncu. İyi bir takas oldu.
Gelmesine sevinmiştim. Takıma katkı sağlayacaktı bence.
Beklenen gece geldi çattı.
Memleketin çocuğu Damon Stoudamire, Blazers formasıyla yeniden evinde.
Topu çalmak için araya girdi, Rider geri çekildi.
Damon Stoudamire sayıyı buldu.
Damon, Blazers'a geldiğinde çok popülerdi.
Stoudamire'dan Wallace'a.
Daha baştan işler tıkırında gitti.
Wallace ve Stoudamire gibi hızlı oyuncuları var.
…bu çeyrekte dört oldu. Stoudamire'a bakın!
Ardından Bonzi geldi.
Detroit Pistons seçmişti beni.
Detroit Pistons'ın 11. seçimi
Ball State Üniversitesi'nden Bonzi Wells oluyor.
O gün giydiğim takımı sorma sakın.
Detroit'e dönerken aradılar. "Seni yüzde 99 takas edeceğiz" dediler.
"Ben ne yaptım ki ya?" falan oldum.
WELLS, BLAZERS'TA
"Portland'a gideceksin." "Orası nerede be?" dedim.
"Portland mı? Orası nere?"
Haritaya bakıp "Şuraya gidecekmişim" demiştim.
Umarım koçun başına fazla iş açmamışızdır.
Ona geniş bir kadro verme derdindeyiz.
Ben ve Damon takımın havalı çocuklarıydık.
Bonz, Portland'a ilk geldiğinde fiyakası yoktu hiç.
Sonra bir maçta Bonzi ufak bir kapışmaya girdi.
Rasheed "Maçı alamazsak kavgayı kazanalım" dedi.
Bonzi hemen adamın üstüne yürüdü
ve Bonzi de havalı tayfaya girdi.
Sert bir takımız. Bunun ciddiyetini pek kavranmıyor.
Racon kesmeye kalkan olursa biz de karşılığını veririz.
Blazers biraz asi bir takımdı. NBA'in istediği imaja pek uymuyorlardı.
Bizden korkuyorlardı. Onlara tekinsiz geliyorduk.
O uyum her maç biraz daha oturuyor.
Gereken şey buydu zaten. Daha da iyi olacak.
Rasheed ve Bonzi benim tayfamdı.
Hep üçümüz takılırdık.
Şampiyonluk fırsatı vardı ama daha sağlam olması gerekiyordu.
HEP İNANACAĞIM!
Ana kadroyu tutup takımı geliştirmek istiyordum.
Lakers, Scottie'yi almaya çalışıyordu.
Scottie, Lakers'a giderse
bırakın ilerlemeyi, aksine geriye düşecektik.
Şimdi de NBA'de altı şampiyonluk kazanmış
Los Angeles Lakers karşınızda.
Lakers üst segment bir takımdı.
Lakers iyice bastırıyor.
Bu yaz Chicago Bulls'un efsanevi koçu Phil Jackson'ı transfer ettiler.
Michael ve Scottie'nin yerini Shaq ve Kobe almıştı.
Shaq onlardaydı.
Bana göre çok yönlü biriyim.
Hayallerinin peşinden giden genç bir çocuk.
Beladan uzak duran.
Kobe de onlardaydı.
Oyunun kaderini değiştiren yıldızları olurdu her zaman.
Los Angeles şehriyle küçük Portland arasında
büyük bir uçurum vardı.
Portland, spor arabaların şehri değildir. Gösterişten uzaktır.
Karşıt bir kültür hâkimdir.
Texas, Austin'in yağmurlu versiyonu gibi.
Tek gazetenin olduğu bir şehirdir.
Büyük bir rekabet vardı.
Biz zayıf taraftık.
Artık projemi gerçekten ilerletmeye hazırdım.
PIPPEN'IN MENAJERİ: OYUNCUM LAKERS FORMASI GIYMEK İSTIYOR
Scottie açıkça "Portland'a gitmem" demiş.
Evet, evet.
Birçok kişi "Pippen gitti" diyor.
Bu saçmalıklara kulak asmıyorum.
Zayıf noktasını buldum.
"Scottie, sanki burada arka planda kalıyorsun."
"Şampiyonlukları sadece Michael ve Phil'le kazandın."
"Yine kazanacaksan da
Shaq, Kobe ve Phil'le kazanacaksın."
"Bizim takımda en iyi oyuncu olarak takımın yıldızı olacaksın
ve bunu Michael'la Phil olmadan kazanacaksın."
Scottie Pippen!
En sonunda Scottie de şöyle dedi: "Olur, varım."
Bu takım hem çok yetenekli hem de geniş bir kadroya sahip.
Scottie Pippen olmadan da kazanma şansları gayet yüksek.
Elimden geleni yapmıştım.
Portland'a transfer olduğunda yüzümdeki sevinci görecektiniz.
Çocukluğumuz Pip'i izleyerek geçti. Geçmişini biliyorduk.
"Artık bizim takımımızda da
zirveye çıkmış ve o başarıyı altı kez tatmış biri var lan" falan olduk.
Altı şampiyonluk be.
Yeri şuradaydı, ben de oturmuş ona bakıyordum.
Resmen ilah gibiydi.
Scottie korumalarıyla gelmişti.
"Bu Hollywood, Chicago triplerini geride bırak oğlum" dedik.
Pip "Yok, olmaz" diyordu.
Pip dört, beş gün korumalarla gezdi ve sonra o iş bitti, Pip bizden biri oldu.
Pip'e saçlarını ördürdük, eski formalar giydirdik.
"Pip manyadı, Blazers onu bozdu" dedim.
Blazers taraftarları uzun zaman sonra ilk kez bu kadar heyecanlı.
Scottie sayesinde yeni sezonun biletleri şimdiden tükendi.
Bizim hedefimiz ya finaldi ya da hüsran. Şampiyon olmak istiyorduk.
Pip savunmada kilit adam hâline geldi.
Kimse bize laf edemezdi. Savaşıyorduk.
Lakers bizim ezelî rakibimizdi
ama önce 82 maçlık sezonu geçmek lazımdı, iki takım da bunu yaptı.
İlk birkaç turu geçmek gerekiyordu, iki takım bunu da yaptı.
Artık konferans finalinde karşı karşıyaydık.
Onları sıkıştırmıştık.
2000 BATI KONFERANSI FİNALİ
YEDİNCİ MAÇ
Bir hafta önce Lakers seriyi 3-1 önde götürüyordu.
NBA tarihinde 3-1'den geri dönen sadece altı takım var.
Yedinci maç. Herkes TV başında.
Herkes o maça kilitlenecekti.
Yedinci maçın biletini bulmak zordur ama ünlüler bir yolunu bulur.
İLK YARI
Sahaya çıkıp ezmeye başladık.
Pippen üçlük atıyor. Portland müthiş bir başlangıç yaptı.
Scottie'den bir atış.
Blazers, Lakers'tan hiç çekinmiyordu.
Blazers sekiz sayı farkla rahatça önde.
Phil Jackson'a "Rasheed'i nasıl durduracaksınız?" dedim.
Phil duraksayıp "Durduramazsın" dedi.
Bu gencin yeteneğine hayran kaldık.
Bitime iki dakika kala içeri girip smaç basıyor.
Lakers ilk yarı boyunca hep savunmada kaldı.
Gençliğimizin avantajını kullanıp tüm gücümüzle üzerlerine gittik.
Karşımızda efsane isimler olunca daha da hoşumuza gidiyordu.
İKİNCİ YARI
Onlardan hiç korkmuyorduk.
Geriye çekilerek atıyor.
Wallace bu çeyrekte 10 sayı attı. Maçta 23 sayıya çıktı.
Tam gaz gidiyorduk.
15 sayılık fark var.
Yüzlerinde umutsuz bir ifade vardı.
Bir ara yedek kulübesine baktım, bizimkiler zıplıyorlar.
"Çok az kaldı" kafasındalar.
Scottie, bu da nedir artık yahu? Tüm maç böyleydi bir de.
Lakers topu tekrar ileri taşıdı. Biz de sağlam bir savunma kurmuşuz.
Ve sonra…
Shaw. Çok üstten atsa da üçlüğü başarılı.
Panyanın kenarına çarpıp sayı oldu. "Aha, sıçtık" dedim o an.
Ama dördüncü çeyreğe girerken Portland hâlâ 13 sayı önde.
Son çeyreğe girerken 13 sayı öndeydik. Oynadığımız oyuna karşı koyamıyorlardı.
…takıma inandırmayı başarıyor.
Sonra birkaç atış kaçırdık.
Sonra çok iyi bir şut yakaladık.
Öne atılıp "Kesin girecek" dedim.
Sekip çıkıyor!
Arka arkaya dört atışı kaçırdık.
Mola.
Sayı atıp ritimlerini bozmamız lazımdı.
…potanın altındaki baskıyla…
Kim atacaktı?
- Ama bir sayı bulmaları şart. - Şöyleydi…
Hemen sayı bulmazsak fark eriyip gidecekti.
Portland üst üste 12 atış kaçırdı. Lakers 12-0'lık seri yakaladı.
Nazar değmişti herhâlde.
Bir üçlük denemesi!
Maç darmaduman olmuş muydu?
Shaw.
Skor 75-75!
Evet.
En kritik anda 13 şutu arka arkaya kaçırdık.
Altı tane falan kaçırdım.
Ama her şey, havadan gelen pası smaçla tamamlayınca bitti.
Bryant'tan Shaq'a!
Oradan sonra maç koptu zaten. "Of lan" olduk.
İşte bu kadar.
Lakers kazandı mı yoksa ucuz kurtuldu mu desek, bilemedim.
Spor dediğin zaten böyledir.
Bazen biraz şans lazım.
Ve o gün, o çeyrekte
şans bizden yana değildi.
Bir süre kafa dağıttıktan sonra insan yine şöyle düşünüyor…
"Seneye yeneriz. Seneye tekrar deneriz."
O andan sonra da her şey peş peşe gelmeye başladı.
NBA'de büyük bir dönüşüm vardı.
Oyuncu ücretleri akıl almaz seviyelere tırmanıyordu.
Para işi kontrolden çıktı.
Millet paraları götürüyordu. Biz Lake Oswego'ya taşındık.
Portland merkezine sadece birkaç dakika uzaklıktaki Lake Oswego,
Oswego Gölü'nün çevresinde konumlanmıştır.
Tekne keyfi için kullanılan bu özel gölün etrafı
nefes kesen manzaralara sahip güzel evlerle dolu.
Gençtiler, zengindiler ve bunu herkes bilsin istiyorlardı.
Güzel bir araba görsen "Bu kesin Blazers oyuncusudur" derdin.
Burada bizim çocuklarla Amerikan futbolu oynarız.
Bizim bulunduğumuz tarafta ben…
Şurada ufak bir şelale var. Çok rahatlatıcı.
…ve Damon vardı.
Selam millet. Ben Damon Stoudamire, evime hoş geldiniz.
Bonzi de o küçük mahalledeydi.
Portland'ın zengin, beyaz kesimin yaşadığı bölgesiydi.
Oğlum dışındaki iki yavrumu göstereyim sizlere.
Bazı insanlar, beyazlar, hatta başka azınlıklar bile
genç Afro Amerikalıların bu kadar hızlı para kazanmasından hoşlanmıyor.
"Hak etmiyorlar" gibi.
Bu da 96 model Bronco. Takımdakilerin çoğu bana hâlâ "O.J." der.
Polislerin çoğu bizi orada istemiyordu.
Hız limitini aşarsak yanardık.
Arkada birkaç hoparlörüm var. Malum, müziği çok seviyorum.
Maçlardan önce beni havaya sokuyor.
Yazın bir gün aynı gün içinde üç kez polis çevirdi.
Hiç dillendirmedim ama oraya "Lake ZenciYok" derdik.
Lake ZenciYok.
O kadar beyaz ağırlıklı bir yer ki insanın alışması biraz zaman alıyor.
Onlar maçlara takım elbiselerle gelen oyunculara alışmıştı tabii.
Magic Johnson ve Michael Jordan gibilere.
Bizlerse yaygaracı, dev arabalar kullanan, ot içen tiplerdik.
O muhabbetlerin tam tersiydik yani.
Tam bir gösteriş çağıydı. Herkes mücevherlerle geziyordu.
- Süper. Gerçek pırlanta. - Gerçek taş.
Bol giyinirdik.
Geçmişimize saygı göstermek için dev formalar giyerdik.
Bol tişörtler giyerdik. Karl Kani kotlarla dolaşırdık.
XL beden olan da 3XL kot giyerdi.
Kot pantolon, beyaz tişört, şapka, Air Force ayakkabılar.
Tıpkı Portland gibi, o oyuncuların da kendilerine has bir tarzı vardı.
- Bu ikisi her zaman örtüşmüyordu. - Tam bir kültür şokuydu.
Michael Thompson karşınızda!
Sonics'in coşturduğu ve Key Arena'dan gelen seslerin
buraya kadar ulaştığı bu günde Beşinci Çeyrek programına hoş geldiniz.
Bu akşamın kritik maçlarından biriydi.
Kuzeybatının iki ezelî rakibi karşı karşıya geldi.
Sonrasında Seattle'dan dönüyorduk.
Sonics maçı yeni bitmişti.
O kadar yakındık ki
bazı akrabalar Portland'dan oraya gelmişti.
Big'in tayfasından biri arabayla geldi.
Benim lakabım Biggie'dir.
"Lan Big, ben de sizinle döneceğim" dedim. "Bir tane sarıp takılırız" falan.
İki buçuk saatlik yolun tadını çıkaralım dedik.
Yola çıktık. Bir tane sarıp içmeye başladım hemen.
Bigs de bir tane sarıp içmeye başladı.
Keyif yapıyorduk diyelim işte.
Bizim içme faslı bittiği anda Big'in arkadaşı hızlandı.
Benim elemana "Yavaş ol lan" falan dedim. "Sarı Hummer dikkat çeker."
Arkadaşına iki defa yavaşlamasını söyledi.
Saat 23.30 olmuş.
"Düzgün sürsene oğlum. Vaktimiz var, acelemiz yok" diyordum.
- Yavaşla. - Tam Damon ona "Yavaşla" dedi ki…
Polis çevirdi bizi. İçimden "Hay ben böyle işin" falan dedim.
Tabii araba hâlâ biraz ot kokuyordu.
"Ot nerede? Kokusunu alıyorum." "İçtik, bitti."
"Üstümüzde hiç yok."
Arabayı kullanan elemanla doğru düzgün konuşmadı bile.
Sırf ben ve Damon'la.
Arabadaki polisi duydum, telsizden anons geçiyordu.
"Damon Stoudamire ve Wallace'ı çektik." Ben de dinliyorum.
Tehdit etti. "Köpekleri getiririz, arabayı didik didik aratırız."
Ciddi ciddi köpekleri arabanın üstüne saldılar.
- Bir bok bulmadılar. - Hiç.
Buldukları tek şey ufak tefek kırıntılardı.
Ben ve Damon yol kenarında dururken şöyle olduk…
Sonra yolda kim görsek beğenirsin?
- Sıçtığımın takım otobüsü. - "Şaka mı bu?" falan oldum.
"Sarı Hummer mı şu ya? Yoksa…" dedim.
Ağır çekimdi resmen.
Hani filmlerde olur ya, her şey birden ağır çekimde…
…ilerler.
O otobüs öyle ağır ağır geçti yanımızdan yeminle.
Otobüsteki herkesin yüz ifadesini net görüyordum.
- "Lanet olsun" dedim. - Buna inanamadım resmen.
En sonunda bize hız cezası kestiler.
Big "Bu olay yarın haberlere düşer mi dersin?" dedi.
"Rutin kontroldü be oğlum" dedim.
Sheed "Bir şey olmaz" derken ben "Olacak" dedim.
- "Ne alaka lan şimdi?" - "Haberlere düşeceğiz kanka."
Tamam, öyle olsun. Eve gidip uyuyalım hadi.
Karımın dürtmesiyle uyandım.
"Kalk. Ne yaptın sen? Dün gece ne yaptın? Neler oldu?"
"Neden bahsediyorsun ya? Bir şey yapmadım, yeni kalktım."
"Ne diyorsun, anlamıyorum" dedim.
Dün akşam Stoudamire ile Wallace'ı hız yaptıkları gerekçesiyle polis çevirdi.
Bu sabah da esrar bulundurmaktan işlem yapıldı.
"Harbi mi lan bu?" dedim.
Centralia Emniyeti'nin K-9 köpeği Bak, uyuşturucu aramak için getirildi.
Her kanalda bu haber vardı.
…esrardan ceza aldılar.
Stoudamire ve Wallace esrar bulundurmakla suçlanıyor.
Disiplin cezası almaları lazım.
Bu olaydan sonra uyuşturucu meselesini ele aldık.
Sporcular da aynı kurallara uymalı.
Annem, babam aradı. "Radyoda senden bahsediyorlar."
Dinleyicimiz hatta.
Belki de bu kadar ot içtikleri için şutları kaçırıyorlar.
Sabah kalkıp böyle bir habere uyanmak gerçekten büyük bir hayal kırıklığı.
Büyük talihsizlik.
Onları örnek alan insanlar ve çocuklar için çok kötü bir örnek.
Çok yazık.
NBA'dekilerin hayatını fazla bilir olduk.
Yatakta keyif yapıyorum. O zaman evliyim. Karım da yanımda.
TV'deki en bomba program Chappelle's Show başladı.
Havalı bir şey yaptığım anda "Jordan!" diye bağırırdım.
NBA'den birkaç isim zikrettiler, güldük ettik.
Kobe!
Sonra içerisi duman dolu bir arabanın yanına gelip camına vurdu.
Tutuklusunuz!
Charlie Murphy camı indirip şöyle dedi.
- "Rasheed Wallace!" - Rasheed Wallace!
Damon Stoudamire!
Karım "Hiç komik değil" dedi.
Bense içimden ne dedim, biliyor musunuz?
"Başardım anne! Başardım, işte bu!"
Resmen ağlıyordum falan.
Aynı sahneyi geri sarıp durdum.
Böyle şeye kızılmaz ki. Komedi sonuçta. Komik bir şeydi.
"Rezil bir program" dedi. "Yok be, öyle deme" dedim.
"Bu eleman harbi komik" dedim.
ESRAR BASKINI BLAZERS'IN İMAJINA ZARAR VERDİ
Portland'lı olduğumdan ırk konusuna girmek istemedim.
Siyahi arkadaşlarım olduğu kadar beyaz arkadaşlarım da vardı sonuçta.
Yani öyle bariz bir şey değildi.
O yüzden ben de sorun etmedim.
Blazers'ta oynarken bile bunun
ırkçılıktan kaynaklandığını düşünmüyordum.
Hafiften bir ırkçılık havası vardı.
Ama ona da ırkçılık demedim.
Ama bir keresinde özellikle canımı sıkan bir şey yaşandı.
Eve gelmiştim. Birden dedim ki…
"Eve biri girmiş."
Tek yaşıyordum.
Yerinde olmayan şeyler vardı.
"Bu işte bir tuhaflık var" dedim.
"Çok tuhaf hem de."
Bir saat sonra polis evime geldi.
Stoudamire'ın evinde hırsız alarmı evreye girince polis geldi.
Ekipler hırsız alarmı üzerine eve gelip arama izni olmadan eve girdi.
İddialara göre polis eve girdikten sonra arama yaptı
ve tavan arasına açılan kapının arkasında 450 gram esrar buldu.
Alarm meselesini bahane edip evine dalmışlar.
Adamın evine girip
hırsız girmiş mi diye kontrol ederken de
bu esrarı bulmuşlar.
Ve adamı tutukladılar.
"Bu palavraları kedi köpek yemez lan" falan dedim.
"Avukatlarımla konuşursunuz" dedim.
Avukatım gereken araştırmayı yaptı. Kendim teslim oldum mecburen.
Clackamas İlçe Savcılığı'na göre polis raporunda
Stoudamire'ın uyuşturucu bulundurmakla suçlandığı belirtiliyor.
Birinci derece ağır suç dediler, uyuşturucu satıcısıymışım gibi sanki.
Hayranlarına bir mesajın var mı? Nasılsın?
Yıldız oyuncu 50 bin dolar kefaleti yatırdıktan sonra
saat iki sularında gazetecilerden kaçıp eve koştu.
Bu dosya büyük jüri tarafından incelenecek.
Kendi memleketlerinin çocuğuna böyle davranmaların anlayamıyordum.
Zor bir süreç ama dayanacağım. Bunu da atlatacağım.
Trail Blazers yıldızı Damon Stoudamire avukatları ve babasının eşliğinde
ağır suç sayılan uyuşturucu bulundurma suçlamasıyla mahkemede.
Bir oyuncunun kendi memleketinde oynaması çok zor.
Üzerindeki ilgi inanılmaz yoğun oluyor.
Yakından takip ediliyorsun.
Şehirde herkes seni izliyor ve haksız yere yargılıyor.
Çevremdeki insanlara ilham olmak istiyordum.
"Biz de televizyona çıkabiliriz" desinler diye.
Örnek alınacak biri olmak istiyordum.
Stoudamire henüz suçlu bulunmasa da imajı büyük zarar gördü bile.
Artık ona aynı gözle bakabilir miyim, bilmiyorum.
Bilemiyorum. Örnek aldığım biri değil artık.
Kalkın lütfen.
Oturabilirsiniz.
Gün boyu savunma ile savcılığın iddiaları dinlendi.
Ama nihayetinde suçlu olan polis çıktı.
Stoudamire'ın evine girilmesinin kanuna aykırı olduğuna karar verildi.
Polis bir şey bulmaya çalışıyor gibiydi. Biri ibret olsun diye uğraşıyorlardı.
Sırf polis rozetin var diye biri evde yokken evine girebiliyorsan…
- Bir yorum alabilir miyiz? - Bugün yorum yok. Çok teşekkür ederiz.
Böyle bir şeyi kabullenemem ben.
O evde paranoyak olup çıktım en sonunda. İşler çığırından çıktı.
Sonra da o evi satıp bir daha oraya gitmedim.
Bunların çoğunu ilk kez anlatıyorum. Terapi gibi oldu böyle.
Sonra uzun süre memleketten uzak durdum.
Millet bunu sorgulasa da geçiştiriyordum. Tuhaf bir durumdu yani.
2000-2001 SEZONU
Bir takım kurup zafere ulaşmak çok zor bir iş.
O noktaya çok sık varılmıyor ama bir kez tadını alınca
daha da çok istiyorsun.
Paul'a "Bu yıl kazanacağız" dedim.
2000'de Lakers'a kaybettiğimiz seri çok başa baştı, tekrar yapabilirdik.
- Bir yıl daha verin. - Baştan bir daha bakalım. Ramak kalmıştı.
Bugün söyleyeceğim gibi her zaman şunu söyleyeceğim.
40 yıl önce de aynı şeyi söylerdim, 10 yıl sonra da söyleyeceğim.
Yenilikçi olman gerekiyor.
Zihnini genç tutman gerek. Herkesten bir adım önde olman lazım.
Aslında demek istediğim şu.
"Sorunsuz işleyen şeyi bozma ama yerinde sayarsan da ileri gidemezsin."
Takasçı Bob, en güçlü kadrolardan birini peş peşe hamlelerle baştan kurdu.
Evet, birkaç tecrübeli oyuncu getirdi.
Ama takımı bir arada tutan bazlarını da gönderdi.
Takasçı Bob'un Sonics'teki eski yıldızı Shawn Kemp'i Portland'a getiren üçlü takas
kuşkusuz en büyük hamle oldu.
Beni lige Bob kazandırmıştı. Hep iletişimde kaldık, arada konuşurduk.
Kazanmayı ne kadar çok istediğinin bir kanıtıydı bu.
O dönem beni bu heyecanlandırmıştı.
Shawn Kemp.
Shawn Kemp'in namını veya yaptıklarını uzun uzun anlatmaya gerek yok.
Shawn Kemp bu hafta, sürekli geç kalması ve sorumsuz davranışları hakkında konuştu.
Alkol sorunu olduğu söylentilerini yalanladı.
Şuna değinelim önce. Kemp'i lige Whitsitt kazandırdı.
Eski All-Star oyuncusu sonuçta.
Eski All-Star kısmının altını çizerim
çünkü o kadar kilo almıştı ki güç bela smaç basabiliyordu.
Fazla kiloluydu, eskisi gibi oynamıyordu ama o riski almaya razıydım.
Bir daha denedim.
Bence başarının anahtarı bu.
Her hamlenin işe yaramayacağını bilsen de durmadan yüklenmeye devam etmen lazım.
Plan yapmıyorlar da belli bir tip topluyorlar gibiydiler.
…kontrol etmeye çalışıp Wallace'ı arıyor.
- Başlayacağım ya! - Buraya dikkat.
Rasheed Wallace tam sakinleşmişti ama işe yaramadı.
Şaşırtmadı doğrusu… Wallace teknik faul yedi.
Rasheed Wallace'ın bu yaptığı inanılmaz.
Şampiyonluk kovaladığımız dönemde uğraştığımız şeylerden biri de
sahada kalması gereken en iyi oyuncularımızdan birinin…
TEKNİK FAULDE SEZON REKORU
…gereğinden fazla teknik faul almasıydı.
Portland'ın bütün sezon yaşadığı en büyük sorun
Wallace'ı oyunda tutup kontrolünü sağlamaktı.
Ben biraz fevriydim.
Nefretle oynuyordum diyemem ama sahadakileri zorlamaya çalışıyordum.
Rakiplerden çok hakemlerle ağız dalaşına giriyordu.
Kendine hâkim olmalı.
Bazı maçlarda hak ediyordum, kabul.
Hakeme birkaç küfür savurmuş oluyordum. Onlar tamam.
Teknik faul riskini aldı ve faul yedi.
- 17'nci oldu bu. - Teknik faul.
- Teknik faul yine Rasheed Wallace'a. - Ve oyun dışı kalıyor.
Rasheed Wallace 30 sayı atmışken şimdi teknik faul mü alıyor?
Tam bir rezalet resmen.
Ama bazı maçlarda sırf yüzüne baksam teknik faul yiyordum.
Çık hadi.
Saçmalık sadece.
Doug, adama ters baktın diye seni oyundan atarlar mı?
İnsanlar bu kadar hararetli olmasına razıydı.
Teknik faule takmıyorlardı çünkü biz de hakemleri sevmiyorduk.
Ama adam da bir susmuyordu.
Duygularını kontrol altına almazsa şampiyonluk hayali suya düşebilir.
Bir spor psikoloğu olan Doktor John Givi
Rasheed'in tavrının haddini aştığını söylüyor.
Bu davranışları şu anda
hem ona hem de takımına zarar veriyor.
Hakemlere bağırıp küfreden biri olarak tanınınca
sana olan inanç yitirilebiliyor.
Sorunlu olanın sen olduğunu düşünüyorlar.
Geçenlerde Wallace havaalanındayken bir anneyle oğlu gelip imza istedi.
Dergimle kalemi uzattım. Elini sallayıp "Yok" dedi.
Dergiden Rasheed'in fotoğrafını yırtıp buruşturdum
ve ayaklarının dibine attım, o da alıp geri atınca yüzüme çarptı.
"Vah vah" dedi.
Sikerler, ne hissediyorsam söylerim.
Sports Illustrated bizimle ilgili bir haber için gelecekmiş.
Tartışma, Sports Illustrated'daki son yazıdan çıktı.
Yazılanlara göre Bonzi Wells
"Taraftarların ne düşündüğü pek de umurumuzda değil" demiş.
"Çok da önemli değiller.
Ne kadar yuhalasalar da
bizi sokakta görünce yine imza peşine düşerler.
Bu yüzden onlar taraftar, bizlerse NBA oyuncularıyız."
Bu, takımın taraftarları cepte görmeye başladığını gösteriyor.
Büyük gündem olmuştu. Böyle şeyler açık açık söylenmez.
Taraftar desteğini kaybettiler.
Böyle şeyler söylenince insanların maça gitme isteği bile kalmaz.
Taraftarlar hissedardır. Müşteriler sonuçta.
Taraftarın yüzüne tükürmek gibi bu.
Taraftar bir anda bana cephe aldı.
BONZI WELLS'TEN KURTULMA ZAMANI
Kimseye fayda sağlayacak bir şey değildi.
Aptalca bir söylemdi. Başka ne denir ki?
SHEED'İN KAFASI GİDİK
Taraftarlar bıkmıştı. Olan bazı şeylerden bezmişlerdi zaten.
Sarı Hummer olayı gibi. Ot içmek gibi.
Bir sürü sorun ve alarm veren durum vardı, özellikle Shawn Kemp'te.
Büyük transfer sezonu erken kapatıyor. Kemp kokain sorunu için rehabilitasyonda.
Scottie Pippen'a göre Shawn Kemp transferi
profesyonel spor tarihinin en kötü hamlesiydi.
Bu sözüyle takım yöneticisini hedef alır gibi olmuş.
Hepimiz kazanan olarak anılmak isteriz ama bazen olmaz.
Agresif hamleler yapmak mantıklı gelmişti ama başarılı olamadım.
Rasheed Wallace ona faul yapmak istedi.
Ama teknik faul çalındı. Üstüne yürüyor, bu da iki oldu.
Her şey tamamen rayından çıkmış gibiydi.
Blazers sezona iyi başlasa da 15 galibiyet, 17 yenilgiyle noktaladı.
- Takım şu anda bayağı karışık. - Hep kaybediyorlar. Niye?
Shawn Kemp'in uyuşturucu rehabilitasyonuna girmesi
taraftarları şampiyonluğa dair şüpheye düşürdü.
- Resmen rezalet bu. - Adam tam zavallı.
Play-off'ta bir bakıyoruz ilk turda Lakers'la eşleşmişiz.
Blazers topu kaybetti, Bryant kaptı. Hızla ilerliyor. Shaq'a pas ve smaç!
Blazers, steps bekledi ama karar çıkmadı.
Maçın sonucu Lakers 99, Blazers 86.
L.A. seriyi 3-0 kazanıyor.
Seride maç alamadık, böyle şeyler oluyor bazen.
İnsan biraz gevşemek istiyor.
Çünkü sezon öyle bir bitti ki ne olduğumuzu şaşırdık.
Yerel medya sürekli dırdır ediyordu, bazıları tam dallamaydı.
Yaptığım her şeyin çarpıtılmasından yorulmuştum artık.
"Yeter artık, sizinle uğraşamayacağım" dedim.
Taraftarlar için örnek biri misiniz sizce?
Arkanda araba var, dikkat et.
"Neden konuşmuyorsunuz?"
"Çünkü sizin muhabirleriniz sadece olumsuz şeyleri yazıyor."
Çekmeye devam et.
Ben sizi tanımam.
Tanımak gibi bir derdim de yok.
Beni tanıması gereken sizsiniz.
Medyanın onu bu şekilde göstermesinden rahatsızdı.
Anlıyordum çünkü soyunma odasına girdiğim bir anı unutmam.
Muhabirlerin büyük kısmı beyazdı.
"Oregonian'dan Geoffrey Arnold." " Siyahi muhabiri mi varmış?"
"Senin hakkında yazsam olur mu?" dedi.
"Hep o olumsuz şeylerden bahsetmeyeceğim."
"Tamamdır, olur" dedim.
"Dediklerini kaydedip yazmamın bir sakıncası var mı peki?" dedi.
"Uyar, sakladığım bir şey yok. Her şeyi olduğu gibi anlatırım" dedim.
"Olduğu gibi yaz." Ama bir şey beni şaşırttı.
"Puştlar" ve "zenciler" laflarını olduğu gibi koydu. Şok oldum…
BEN APTAL BİR ZENCİ DEĞİLİM
Onu tanımak ve başkalarına da tanıtmak için bir fırsat gibi gelmişti.
Teknik faul yiyip duran, hakemlere bağıran Rasheed'i değil.
Başka bir tarafı vardı.
Nereden geldiğimi bilmiyorsunuz. Beni tanımıyorsunuz.
Benden o iyi uslu Martin Luther King gibi olmamı istiyorsunuz.
Müthiş bir insanmış ama ben Martin Luther King değilim.
Benim duruşum Medgar Evers'a veya Malcolm X'e daha yakın.
Kurallara uyan biri değil. Yapısı öyle olmadığından öyle davranamaz.
Rasheed'de en saygı duyduğum şeylerden biri, olduğu gibi olmasıydı.
Bazılarına göre kalem kılıçtan daha keskindir.
Ama kalem, doğrulardan keskin olamaz.
Oregonian'daki "FİLTRESİZ SHEED" makalesi ülke çapında dikkat çekti.
Hatta bu yazı NBA Başkanı David Stern'e kadar ulaştı.
"Wallace'ın nefret dolu sözleri hem cahilce
hem de tüm NBA oyuncularına hakarettir."
Görüşünü söyleyebilirsin ama dozunu kaçırmayacaksın.
Herkesin fikrine saygım var.
İstersen bana "lanet olası zenci" falan de, fark etmez.
Anladık, diyeceğini dedin.
Önüne bak şimdi.
Çünkü aynı şeyleri tekrar tekrar söyleyip üstüme gelirsen
o zaman içimdeki asıl lanetlik ortaya çıkar.
WALLACE: "KENDİMDEN, KİŞİLİĞİMDEN, YAŞAM TARZIMDAN MUTLUYUM.
BUNDAN MEMNUNUM. HİÇ DEĞİŞTİRMEYECEĞİM.
PARA BENİ DEĞİŞTİREMEZ. BEN HEP KENDİM OLACAĞIM."
İşler iyice karışmaya başlayınca
herkes "takımın kültürü değişmeli" dedi.
Ama onun yerine işi daha da büyüttüler.
Öncelikle taraftarım ve taraftar olarak da takımımın kazanmasını isterim.
Herkese "Lakers'ı durdurmalıyız" dedim.
- Onun adı "Kobe Durdurucu." - Kobe Durdurucu.
Kobe Durdurucu.
Kobe'nin karşısında hiç sinmemişti.
Kobe'yi bayağı zorladı. Kobe bile bunu kabul etti.
Bob "Rağbet gören bir takım değiliz" dedi.
"Beşten draft hakkı da yokken Kobe'yle Shaq'ı yenmeye çalışıyorum.
Alan kaplayan oyuncular lazım."
O takımlar Ruben Patterson'ı almazdı.
Bir oyuncu için bakılan tek bir kriter yoktur.
Trail Blazers oyuncusu Ruben Patterson, NBA'de kayıtlı ilk seks suçlusu.
Bazı insanlar ikinci bir şansı hak eder. Ruben da onlardan biri.
Kulüp olarak bu konuda açık fikirli olduğumuzu düşünüyorum.
Yaptığı hatalar başka bir takımdayken olmuştu.
Başka bir zamanda.
Patterson'ın mağduru 23 yaşındaydı. Adına Jenny diyeceğimiz bir kadın.
Ocak 2000'de
Patterson'ın nişanlısı Shannon onu dadı olarak işe aldı.
Polise, Patterson'ın onu oral seks yapmaya zorladığını söyledi.
Yaptığımız en iyi transferdi demiyorum. Hiç öyle bir iddiam yok.
Bu kararı alırken birçok faktörü değerlendirdik
fakat
açıkçası asıl riske attığımız
belli bir miktar paraydı.
Blazers kadrosunda sicili olan bir seks suçlusu vardı.
Takımın parçası gibi gösteriyorlardı. Bu doğru değil. Bunu yapamazsınız.
Ne olursa olsun bunu kabullenen bir kulüp olamazsınız.
Güzel bir gün, ha?
Blazers'ın halkla ilişkiler birimi
taraftarlarla yeniden bağ kurmak için bir kampanya yürütürken
mevcut TV reklamlarını durdurdu.
Artık tek mesele hasarı toparlamak.
Takımımı gururla destekleyebilmek isterim. Öyle hissetmiyorum.
Blazers'a örnek gösterilecek, düzgün bir adam lazım artık.
Çoğu haydut gibi çünkü.
Bu da takımın kimyasını resmen sikip attı.
İlk defa öyle hissettim diyebilirim.
Yani işte…
Bob'a gerçekten kızmış ve biraz kırılmıştım.
Seks suçlusu Ruben Patterson'ın takası,
sahadaki agresif tavırlar
ve bazı oyuncuların uyuşturucu meselelerinden
kulüp yönetiminin telefonu susmaz oldu.
Sezonluk biletini iptal etmek isteyenler var.
Ruben gibi birini getirmeye gerek var mıydı?
Ruben Patterson'ın rolünü üstlenebilecek bir sürü adam vardı ligde bence.
Burada duralım, yanılıyorsun.
O dönem boşta kalan oyunculara bak
ve kimler varmış bir saysana.
Sana ilk hak veren kişi ben olacağım, söz.
Hadi bekliyorum, saymaya başla o oyuncuları.
Aklıma gelmedi.
Gelemez de zaten, oldu mu?
Karakteri öyle olsa bile Portland'dayken hiç taşkınlık yapmadı.
TUCSON HAVALİMANI ARIZONA
Diplomamı almak için Arizona'daki okuluma gitmiştim.
Oradan New Orleans'a geçecektim.
Burası Tucson Uluslararası Havalimanı'nın güvenlik kontrol noktası.
Stoudamire'ın başı burada derde girdi.
Şerif departmanının raporuna göre
Stoudamire, metal dedektöründen geçmeden önce
folyoya sarılı bir paketi çıkarmış.
Üzerinde yapılan arama sonucu
39,95 gram, yani yaklaşık 1,4 ons esrar bulundu.
David Stern'ün ofisine çağrıldım.
David Stern karşıma geçip "Benim ligimi mahvetme" dedi.
Stoudamire 16 ay içinde üçüncü kez uyuşturucu suçlamasıyla gündemde.
Keşke belaya bulaşmasalardı artık.
Basketbol dışı konular yüzünden yapılan basın toplantılarından bıkmıştım.
Portland'dan Rasheed Wallace geçen sezon kırdığı rekoru egale etti.
Çok da gurur duyulacak bir rekor değil. 38 teknik faul.
Birinin gidip Rasheed Wallace'a "otur ve sessiz ol" demesi lazım.
Bazen ne zaman konuşması,
ne zaman susması gerektiğin
pek kestiremiyordu gibi gelirdi o zamanlar.
80 milyon dolarlık sözleşmesi olan genç yıldızın teknik faul rekoru kırması
bu kadar köklü ve saygın bir kulüp için çok büyük bir sorun.
Bu alanda liderdim. O rekor bugün bile hâlâ kırılamadı.
Teknik faulde lig rekoru kırmak,
takım arkadaşına havlu fırlatmak.
Bunlar cezai suçlar değil.
Blazers'ın tek rakibi yine kendileri.
Bu bir spor
ama nihayetinde o geleneği ve o markayı ayakta tutan sensin.
Bir markanın gücünü biliriz.
Ne yazık ki Blazers markası o yöne kaydı
ve o gidişat bir daha durmadı.
Takasçı Bob'un son draft seçimi Zach Randolph
reşit olmadan içki içtiği için tutuklandı.
Bob Whitsitt yalnızca sorunlu oyuncuları takasla almıyordu da
sanki özellikle gidip sorunlu oyuncuları draft ediyordu.
Daha da kötüsü, play-off için savaşacaklarına
takım kendi içinde kapışıyor gibi.
Randolph antrenman sırasında Ruben Patterson'a yumruk attı.
Polisler iki dolu tabanca bulduklarını, birinin namlusunda mermi olduğunu
ve Randolph'un üstünden esrar kokusu geldiğini söyledi.
Bob yine sorunlu geçmişi olan bir oyuncuyla anlaşınca şişiyorduk artık.
Qyntel Woods için zor bir hafta oldu.
Dedektifler ve hayvan kontrol görevlileri
köpek dövüşü kanıtı bulmak için evini aradılar.
Spor spikeriyim, adliye muhabiri değilim.
Bonzi Wells itip kakmaya başladı. Ortalık karıştı. Aman!
Bench boşaltıldı.
Wallace bir taraftara yumruk savurdu. Taraftarlar da üzerine bir şeyler attı.
Bence bu şehrin yüz karaları. Kazanmaları umurumda değil, kaybetsinler.
- Adınız nedir? - Shannon. Eşim de Ruben Patterson.
- Tamam. Kendisi hâlâ orada mı? - Evet.
- Nerede? - Gitmem gerek.
Beni boğmaya çalıştı.
Washington Adliyesi'nde
Ruben Patterson, son gözaltısı hakkında denetimli serbestlik görevlisiyle görüştü.
Patterson, eşiyle yaşadığı tartışma sonrası
aile içi şiddet suçlamasıyla karşı karşıya.
Oyuncularımızın böyle bir durumla
anılmasını bile istemem.
Şu an beni en çok rahatsız eden şey de bu.
Hayli öfkeli görünen Bob Whitsitt bugün basına
"Trail Blazers'ta olan her şeyden ben sorumluyum" dedi.
Zamanlama, şehir…
Hepsi denk geldi ve bir anda patladı.
Uyuşturucu, köpek dövüşü, dolu silah ve saldırı olaylarından sonra
takımın adı "Jail Blazers"a çıktı.
Portland'da benim, Rasheed ve Damon için sonun başlangıcıydı bu.
Kimilerine göre Blazers'ın saha dışı suç olaylarının
en düşük seyirci sayısına neden olduğunu söylüyor.
Blazers, üçüncü kez üst üste play-off'ta Lakers'la karşı karşıya.
Daha önceden yükselişteki iki takımın mücadelesiyken
şimdi ise bambaşka yönlere giden iki takım var.
Kobe'den bir üçlük denemesi!
Ve sayıyı buluyor!
Dün Blazers'ın play-off maçında bir kadın ve 8 yaşındaki üvey oğlu dışarı atıldı.
Nedeni ellerindeki pankarttı.
İşte o pankart.
Katherine Topaz ve üvey oğlu Will Abeles
yöneticiyi sevmediklerinden devre arasında çıkarıldıklarını söylüyor.
Will'e göre çıkarılmasının tek bir sebebi var.
Bob Whitsitt yüzündendi bence.
Bizim için çok inişli çıkışlı olmuştu
ve bir anda kendimizi ertesi yılda bulduk.
Basınla konuşmuyordum.
Rasheed, basınla konuşmadığı için para cezası alıyordu
ve tutar giderek artıyordu.
Blazers forveti, pazar günü basına konuşmadığı için 10 bin dolar
pazartesi günü de 20 bin dolar ceza aldı.
Lig yönetimi üstüme geliyordu. Onu konuşturmak benim işimdi.
Niye bana düştü, bilmiyorum ama sonuçta sorumlu bendim.
Rasheed'le görüşmeye başladım.
"Basına konuşmazsan ceza yiyeceksin." "Uyar" dedim.
Anladı ama net bir şekilde onları sevmediğini de söyledi.
Keşke iş yerlerine gidip onları bir güzel tiye alabilseydim.
"Ühü, yazamıyorsunuz!
Yazamıyorsunuz!"
"Ne? Kısaltmayı olması gereken yere yazmadın mı? Hadi canım!"
Artık Blazers da ceza yiyordu.
Lig yönetimi "Bir sonraki adım Rasheed'i cezalı duruma düşürmek olacak.
O zaman daha çok para gidecek ve takım da ceza yiyecek" dedi.
"Rasheed, şu an cezalı duruma düşersen takıma zarar vermiş olursun."
"O zaman şöyle yapalım mı?
İstediğin şeyi mi söyleyeyim?
Sekreterine bir metin yazdır o hâlde.
Madem laflarımı sen belirliyorsun, aynısını söylerim."
Bir basın mensubu
"Dün gece takım arkadaşın otoyolda hız yaparken yakalanmış.
Yorumun nedir?" derse cevap vermene gerek yok.
Kısaca "Sıkı mücadele oldu" de geç.
Ben de hâliyle
bu sözlerimi anladığını düşünerek maç sonu basın toplantısını izliyordum.
Basın kürsüsüne çıkmıştı, süper.
Tek istediğim buydu. Sonra sorular başladı.
Sence iyi bir maç mıydı?
Sıkı mücadele oldu.
Böyle deyip durdum.
Sıkı mücadele oldu.
- Sheed basına konuşmazdı. - Sıkı mücadele oldu.
"Sıkı mücadele oldu."
Sonra başka biri farklı bir soru sordu.
Yine "Sıkı mücadele oldu dostum" dedi.
Sıkı mücadele oldu dostum.
"Tam şaklaban ya!" falan oldum.
Selametle, iyi geceler.
Bu yüzden ceza yedik.
- "Selametle, iyi geceler." - "Selametle, iyi geceler."
O sezon play-off'lara kaldık
ama basketbol açısından bakarsan
takım olarak eski gücümüzde değildik.
Takım çöküşe doğru gidiyordu.
Nash topu Nowitzki'ye verdi. Boş! Attı ve basket!
Bonzi Wells ve Rasheed Wallace nerede peki?
Bu maçı salmışlar resmen.
Maç öncesi ve sonrası bir yoğunluk olurdu.
İnsanlar heyecan içinde gelip eğlenirdi.
Bu aralar nasıl peki?
Artık eskisi gibi heyecanla gelen pek kimse kalmadı.
Ve üst üste üçüncü yıl
Blazers play-off'ların ilk turunda elenip sezonu kapatıyor.
O kadroyla fırsat kaçmıştı artık.
Taraftarlara göre asıl sorun yönetimde.
Whitsitt'i atın gitsin.
Bob Whitsitt'i kovmalılar bence. Pek de…
Çok hata yaptı. İyi oyuncuları elden çıkardı.
KADROYU BOZMAK MI GÜÇLENDİRMEK Mİ?
Takımın sahibi Paul Allen dünyanın en varlıklı insanlarındandı.
Bir gün Seahawks'ı satın aldı.
Paul dedi ki "Bu arada Bob, başkan olup takımı sen yöneteceksin."
Ben de "Bunu yapamam. Portland'daki işlerini yürütüyorum" dedim.
Portland'a giderken benim işim sadece basketbol tarafıyla ilgilenmekti
Artık Blazers'ın basketbol işlerini, Rose Garden Arena'yı, bir WNBA takımını,
radyo istasyonlarını ve Portland'daki her türlü işi ben yönetiyordum.
Bir de Seahawks'ın tam zamanlı başkanı olmuştum.
En sonunda Paul'a "Bu iş yürümüyor" dedim.
"Bu işlere daha fazla insan gerektiğini söylemiştim sana.
Ama sen bunu yapmadın, o yüzden Portland'daki son yılım bu."
Elveda Bob. Zor günler geçiren yönetici görevi bırakacağını açıkladı.
Ben ayrılırken dokuz yıldır 50 galibiyet ortalamasıyla
her sezon play-off'taydık.
Portland için büyük bir başarıydı bu.
Taraftarların çoğu Whitsitt'in gitmesine sevindi.
Ken, biri işin içinden biri de dışarı itildiğini düşünen
iki eski Blazers taraftarının görüşünü aktarıyor.
Bence vakti gelmişti artık.
Bence bu karar çok daha önce alınmalıydı.
NBA'de son 40, 50 yılda lakap takılan
yalnızca üç takım var.
Showtime Lakers var.
Bad Boy Pistons var.
Bir de Jail Blazers var.
"JAIL BLAZERS" PORTLAND HALKINI KIZDIRIYOR
Bay Whitsitt, Portland'ı anlamadı.
Halkın beklentisini ve takımdan ne istediğimizi anlayamadı.
Kötü bir takıma, rezil bir takıma,
play-off göremeyen bir takıma lakap takılmaz.
Çok iyi, tarzı olan ve heyecan yaratan
bir takım olmalı ki buna hak kazansın.
Çoğu kişi için önemli olan kazanmak değil, destekleyebileceğimiz bir takım olması.
Portland'da geçirdiğim döneme dair açık ara en büyük pişmanlığım
taraftarlarımız için şampiyonluk bayrağını asamamış olmamızdır.
İçime dert olan bu.
2003-2004 SEZONU
Blazers için yeni bir dönem başlıyordu.
Paul, ortalarda pek görünmeyen bir kulüp sahibine dönüşmüştü.
Whitsitt'i gönderip John Nash'i aldılar.
Bugün yeni bir dönem başlıyor.
Yeni yönetici John Nash tesislerde basınla bir araya geldi.
Şu an için tablo bu ve bulunduğumuz noktadan memnunuz.
Hazırlık kampındaydık.
Sheed gelip herkesle vedalaşmaya başladı.
"Hoşça kalın! Bonzi, sen de vedalaş!" "Ne alaka şimdi Sheed?"
"Mo'nun yanında duran şerefsizi görüyor musun?" dedim.
O şerefsiz beni takasla gönderecek.
- "Ne alaka?" falan dediler. - Sheed'in D.C.'deki yöneticisiymiş.
"Sizden birini yollamadan önce beni gönderir."
Herkese selam çakıp sarılmaya başladım.
"Ben yokum artık, siktirip gidiyorum."
Sonra ne mi oldu?
John Nash beni takaslayıp postaladı.
PORTLAND, WALLACE'I TAKAS ETTİ
Bir noktada Portland Trail Blazers ile Rasheed Wallace'ın
yollarını ayırması gerektiğini gördük.
Mesele orada kapandı.
Evimdeydim, bir de ne göreyim.
"Kısa forvet Bonzi Wells, Memphis Grizzlies'e takas edildi."
Haber vermeye bile zahmet etmediler.
Bana bir şey demediler. SportsCenter'dan öğrendim.
SORUNLULARDAN BİRİNİ GÖNDERDİ
TEHLİKELİ KARGO GÖNDERİLDİ
Bonzi Wells bu gece Memphis formasıyla ilk kez Portland'a dönüyor.
- Geri gelmek nasıl bir his Bonz? - Güzel.
- Taraftardan ne bekliyorsun? - Bir şey beklemiyorum.
Portland'dan önce memleketimden ayrılmamıştım.
Indiana'ya 4000 kilometre uzakta.
Orada büyüyüp adam oldum, sonra beni gözden çıkardılar.
En çok koyan bu oldu işte.
Son Mohikan gibi kaldım.
Kadro tamamen değişmişti.
Sezonu tamamladım ve elimden geleni yaptım.
Keyifliydi, genç çocuklara biraz yol gösterme şansım oldu falan ama
kafa olarak orada değildim artık.
Damon Stoudamire!
SENİ SEVİYORUZ DAMON YAŞATTIKLARIN İÇİN TEŞEKKÜRLER
Bazen yolları ayırmak en doğrusudur. Zamanı gelmişti.
Son maçta gözlerim hafiften doldu çünkü bu insanlar beni yıkmaya çalışmıştı.
TEŞEKKÜRLER PORTLAND
Bitmesini istiyordum diyemem ama o defteri kapatmaya hazırdım.
Yeni bir başlangıç. Heyecanlıydım. Detroit sağlam bir takımdı.
"Birbirimizi tanıyıp uyum yakalayınca bir, iki seneye güçlü bir aday oluruz."
Nereden bilebilirdim?
FİNALLER
Detroit Pistons, Los Angeles Lakers'ı şaşkına çevirdi.
RASHEED KAZANDI
Orada olması gerekiyormuş.
Onun adına çok sevindim. En azından birimiz o duyguyu tadabildi.
Harika bir histi.
NBA'e geliş amacım şampiyonluk kazanmaktı zaten.
Bir de benim açımdan en güzel tarafı Lakers'ı yenmemiz oldu.
Lakers içinse belli bir dönemin sonu olacak bu.
Tam üç şampiyonluk yaşamışlardı.
Açık olmak gerekirse kıskanmıştım.
Açık konuşayım. Yanlış anlamayın, onun adına çok sevindim.
Ama onu başkalarıyla gülerken görünce keşke o anı birlikte yaşasaydık, dedim.
Rasheed Wallace!
Zaten özgüveni yüksek olan bir takımı iyice havaya soktu.
MEMNUNİYET GARANTİLİ PISTONS
Şampiyon olduktan sonra Portland'a döndüğümde
beni yuhalayacaklarını biliyordum
ama bu kadarını da beklemiyordum, "Yuh artık!" falan dedim.
Pistons'taki elemanlar koptu.
"Senden gerçekten nefret ediyorlarmış be Sheed" dediler.
"Benim burada neler çektiğimden haberiniz yok oğlum" dedim ben de.
Bu sosyolojik deney tutmadı.
Mesaj şuydu: Köklerimize dönüyoruz. Rotayı değiştiriyoruz.
Karakter konusu öne çıktı.
Aslında amaç, markayı yeniden inşa etmek.
Trail Blazers'ı Portland'a ve bu şehrin harika taraftarlarına geri kazandırmak.
Trail Blazers'tan Jail Blazers'a döndüler.
O lakap çok tuttu
ama ne Damon ne Bonzi ne de Rasheed hapse girdiler.
Çoğunda ya para cezası verildi ya salındılar ya da dava açılmadı.
Benim için işin özü uyum sağlamaktı.
Neden onlardan istediğimizi yapmıyorlar?
Şampiyon olsalardı belki taraftarlar
"Burun kıvırarak da olsa alkışlarız ama yaptıklarını unutamayız" diyeceklerdi.
Ama kazanamadılar ve bu yüzden de
hiçbiri Rose Garden'a geri gelmedi.
Sizce ileride onları çağırırlar mı yoksa bitti mi?
Hayır.
Neden?
O dönemi tamamen unutmayı tercih ederler.
Günaydın. Salı gününden sevgilerle.
- Blazers'tan bomba bir haber geldi. - Ne?
Blazers, 1999-2000 Portland Trail Blazers kadrosundan isimlerin yer alacağı
bir Rip City buluşması yapacağını duyurdu.
- O takım şampiyon olabilirdi. - Blazers'a en son o zaman ağlamıştım.
Bambaşka bir yer gibi sanki.
Eskiden memleketim gibiyken şu anda bir ziyaretçiyim.
Bu sokakları, gidilecek yerleri avucumun içi gibi bilirdim.
Restoranları falan.
Şimdiyse gözüme çok tuhaf görünüyor.
Bonzi'yle aramız düzeldi mi? O mesele geride kaldı mı?
Son zamanlarında ondan nefret ediyorduk.
- Evet, bize hareket çekmişti. - Pek hoş bitmedi.
Hiçbiri için sonu pek iyi olmadı.
RASHEED WALLACE BULUŞMAYA KATILMAYACAĞINI AÇIKLADI
Bana arka çıkmayıp gönderilmemi isteyenler siktir olup gidebilirler.
Oradan ayrıldım ama hâlâ bana öfkelisiniz.
Ben öfkeli değilim, siz hâlâ öfkelisiniz.
Bunu bir düşünün bakalım.
- Aslanım. - Adamım.
- Kardeşim. - N'aber kardeşim? Döndük be, işe bak.
Nasılsın? Ne yapıyorsun?
Kafamı toparlayıp hazırlanıyorum.
Şu an üniversitede koçluk yapıyorum.
En üst seviyede gençleri çalıştırıyorum.
Hayat bana bayağı şey yaşattı.
Bu yüzden beni daha rahat anlıyorlar.
Çünkü ben öyle ideal tiplerden biri değilim.
Çünkü kusursuz değilim.
"Kusursuz değildim, Google'dan bakın."
"Kusursuz değildim."
Ne bileyim, insan yaşlandıkça eskileri hatırlıyor.
Eski günleri düşünüyorum.
Bu gece arenada insanlar bizi nasıl karşılayacak, merak ediyorum.
Heyecanlıyım ama umarım iyi karşılarlar.
Kafama en çok takılan bu. Umarım iyi karşılarlar.
Bu akşam Moda'daki Rip City buluşmasındayız.
1999-2000 Trail Blazers takımını anacağız.
Yönetim ve takım temsilcilerinin burada olması büyük bir onur.
O hâlde onları size yeniden tanıtalım.
Bob Whitsitt çıktı.
Bence çoğu kişi onu takımın yüz karası olarak görüyor.
Benim Bob'a bakışım biraz farklı.
Elinde sınırsız bir bütçe vardı
ve şampiyonluğu getirmek için kendince her şeyi yaptı.
Takım yöneticisi Bob Whitsitt!
Neticede hepimiz insanız.
Açık konuşayım, bunu seninle hiç paylaşmadım
ama bunu sadece senin için yaptım.
Bunu senin için yapmamın sebebi de burada büyümüş olman.
Bir sürü ilkini burada tattın.
Senin için bayağı önemliydi bence.
Az kalsın gözlerim doluyordu be kardeşim.
O çıkan haber kariyerimi bitirdi.
20 yıldır insanların kafasındaki o imajı tek tek değiştirmeye çalışıyorum.
Portland'da oynadığı dönemde Bonzi hep yanlış anlaşıldı.
Adamın hiçbir vukuatı olmadı. Söylediği birkaç söze takılıp kaldılar.
Her ne hikmetse onu da aynı kefeye koydular.
Altı numara, Bonzi Wells!
Tam bir helalleşme gibi değil de
"Bunu geride bırakıp yoluma bakayım" diyorsun.
"O kırgınlıkları ve yaşadıklarımızı geride bırakayım."
Bizden önceki takımlar gibi değildik. Kendimize has bir kimliğimiz vardı.
Bence bizi biz yapan da buydu.
Üç numara, Damon Stoudamire!
Bu takıma koçluk yapmak hiç kolay değildi.
Ortak bir hedefe odaklanabilmek için
herkesin o koca egosunu biraz kenara bırakması gerekiyordu.
O hedef de şampiyonluk için savaşmaktı.
Bunu başaramadık.
Ama kulüp tarihinin en iyi yıllarından bazıları
şu karşınızdaki ekiple yaşandı.
Alt yazı çevirmeni: Gülşah Nazlı Koç