SPORTOWE OPOWIEŚCI: SZACH-MAT
Tyle jest możliwych partii szachów, ile atomów w widzialnym wszechświecie.
31-letni Norweg Magnus Carlsen jest aktualnym mistrzem świata w szachach.
Panuje niepodzielnie w sporcie uprawianym przez 500 milionów ludzi.
Magnus musi pamiętać pozycje 320 pionków,
obliczając dziesięć ruchów i kontrataków na każdej szachownicy.
Magnus wygrywa na każdej szachownicy.
Ja to widzę od razu, podczas gdy inni widzą tu chaos.
Koniec, panie i panowie. Carlsen wygrał…
Magnus Carlsen…
Magnus Carlsen ma nad wszystkimi przewagę psychiczną.
Jestem najlepszym graczem na świecie od 12 czy 13 lat.
Magnus Carlsen robi rzeczy, których nie potrafi nikt, kogo znam.
Czy uważasz się za geniusza?
Czy zastanawiam się, dlaczego dostał ten dar?
Czy żyjemy w symulacji?
Jestem Magnus Carlsen.
Magnus Carlsen.
Mozart szachów! Jeden z geniuszy naszych czasów…
Powitajcie Magnusa Carlsena!
Pięciokrotny mistrz świata.
KRÓL SZACHOWY
Magnus Carlsen został pokonany na turnieju Sinquefield Cup.
Magnus Carlsen się poddał.
Przegrał z młodszym zawodnikiem.
Świat szachów pogrąża się w chaosie.
Szachy doprowadzają do szaleństwa czy pomagają zachować zdrowe zmysły?
Jeden z największych mistrzów szachowych wszech czasów
oskarża innego gracza o oszustwo.
Stanowczo oskarżył 19-letniego Amerykanina Hansa Niemanna.
Ja tylko grałem w szachy i go pokonałem.
Wszedł na chory poziom paranoi.
Stworzył potwora.
On się starzeje, ja robię postępy.
I mistrz będzie na to patrzył.
I przez resztę pieprzonego życia będzie pamiętał, że…
sam mi to zrobił.
Szachiści nie lubią oszustów.
Oczywiście, że to skoordynowali. To spisek przeciwko mnie.
Ludzie uważają, że oszukuje. Tak po prostu.
Myślą, że oszukuję. Zwariowali?
- Hans oszukuje przy stole? - To wojna, tak?
Zrobili to dla osobistej zemsty.
Czy kiedykolwiek podczas gry używałeś kulek analnych ?
SPORTOWE OPOWIEŚCI
SZACH-MAT
NOWY JORK, USA
Czasem się zastanawiam, jak wyglądałoby moje życie bez szachów.
To błogosławieństwo i przekleństwo.
Dużo o tym myślałem. Jaką cenę płaci się za geniusz?
Bo oczywiście mój umysł
jest zdolny do takich rzeczy, dzięki którym świetnie gram w szachy,
i kreatywności, ale ma to swoją cenę emocjonalną.
Pewnie dlatego nigdy nie byłem normalny.
Gdy w wieku 16 lat powiedziałem: „Wyjadę do Nowego Jorku,
będę mieszkał sam, płacił czynsz”, uznali mnie za wariata.
Ale musiałem sam sobie udowodnić, że mogę być najlepszym szachistą świata.
To było ważniejsze od mieszkania z rodziną
i poczucia bezpieczeństwa.
Bywało, że przez dwa miesiące do nikogo się nie odezwałem.
Ale… wpadałem w 30-godzinny ciąg. Nie spałem.
Bez chwili przerwy rozwiązywałem łamigłówki szachowe.
Pochłaniałem wszystko, co szachowe.
Oglądałem wywiady z graczami. Analizowałem ich mecze.
Pracowałem nad otwarciami. Chłonąłem, co się dało.
Bobby widział sześć ruchów naprzód. Ale nie siedem.
Siedziałem przy komputerze po 12–16 godzin,
rozgrywając tysiące partii miesięcznie.
I zrozumiałem, że aby zrobić postępy, muszę grać z dużo lepszymi od siebie.
Każda okazja do gry z najlepszymi na świecie,
była szansą wchłaniania tej siły.
A wszyscy najlepsi grają na Chess.com.
To pieprzony szachowy ekosystem.
Nie ma innej opcji.
Mają monopol na szachy online.
Można powiedzieć, że nie wyglądamy jak typowi szachiści.
Gdy mówię „szachista”, ludzie widzą starego białego Rosjanina.
„Szachy nie są fajne. Są trudne”.
„To coś dla maniaków, nie dla mnie”.
To ważny powód, dla którego Chess.com ma w logo pion.
Bo szachy są dla pionów.
Pion może przesuwać się po szachownicy i być, kim zechce.
Szachy są dla wszystkich.
Witamy w Pod zielonym pionkiem.
Pomysł Chess.com narodził się w 2005 roku.
Chciałem stworzyć takie szachowe MySpace.
Oficjalne otwarcie nastąpiło w maju 2007 roku.
To ta sala. Życzcie mi powodzenia.
Ale to był drobiażdżek.
Odrzucałem oferty pracy z Facebooka, Palantira, YouTube’a.
Wszyscy w Dolinie Krzemowej mówili nam,
że w szachy nie będzie warto inwestować.
I trochę się z nas naśmiewali.
Zawsze byliśmy gorsi.
Aż do covidu.
Dziś Światowa Organizacja Zdrowia
oficjalnie ogłosiła, że to globalna pandemia.
Wyobraź sobie, że nie ma nieba
Zabójcze szerszenie…
To chyba filtr.
Nie wiem, jak to usunąć.
Pandemia to było istne szaleństwo,
ale szachy miały się niesamowicie.
Widzieliśmy to po logach serwerów i rejestracjach.
W krajach z lockdownem wzrastała liczba rejestracji.
Pierwsze zamknęły się Włochy.
Rejestracje we Włoszech – bum!
Kolejne były Indie. Rejestracje w Indiach – bum!
I w każdym kraju, w którym wprowadzano lockdown,
liczba rejestracji rosła cztero-, pięciokrotnie. Co dzień.
SZACHY KWITNĄ
Może zagramy w szachy?
Chętnie.
Potem na Netfliksie pojawił się Gambit królowej.
Te dwie fale zderzyły się i wzbiły.
W tym tygodniu Chess.com zyskał dwa miliony nowych członków.
Dosłownie przeszliśmy od miliona aktywnych użytkowników
do pięciu, sześciu milionów graczy dziennie.
To było szaleństwo.
Ile teraz jest warta firma?
Prawdopodobnie zbliża się do około miliarda dolarów.
Tak myślę.
Czy mnie to obchodzi? Nie za bardzo, ale tak myślę.
Kurwa!
W czasie pandemii ciągle zastanawialiśmy się
nad możliwościami rozwoju.
Co tam się stało?
Influencerzy grali w szachy. W życiu ich tylu nie widzieliśmy.
Postanowiłem wybrać kolejne gwiazdy do programu streamingowego.
- Dogrywka! - Zmiana hetmana!
Danny stał się chyba najważniejszą osobą
w całej społeczności szachistów.
Dziś zmieniliśmy szachy.
Kocham was. Na zdrowie!
Jesteś w sytuacji strażnika,
masz klucze do czyichś nadziei i marzeń.
A każdy chciał być gwiazdą.
Wynoś się stamtąd!
Właśnie zostałeś pokonany!
Przed pandemią nie znałem Hansa Niemanna.
Wiedziałem…
Hans!
Pokonany!
Najwięksi twórcy szachowi,
ludzie z milionami subskrybentów
byli nikim.
A Chess.com sztucz… stworzył ich kariery.
Dobra, wykończ go.
Szachy stały się modne. Popularne.
A każdy podąża za modą.
Hej, 2700 obserwujących! Cholera.
Oni… Im się to podoba.
Szukaj, a okazja zawsze się znajdzie.
Zacząłem codzienne transmisje na Twitchu.
Hej! Oglądasz Twitcha?
- Ty jesteś Hans Niemann? - Tak, to ja!
O cholera!
To był młody, utalentowany Amerykanin
z szaloną pewnością siebie.
Bądźmy uprzejmi, dojrzali i kontynuujmy program.
Co za brawura.
Tak!
Uznaliśmy, że warto z nim pracować i pomóc mu zostać gwiazdą.
Zostałem jego mentorem.
Nasi zawodnicy są gotowi do działania.
Jest Hans Niemann
i paczka Doritos, jego przekąska favoritos.
Nasza współpraca miała się opierać na partnerstwie.
Hans był dla nas kimś wyjątkowym.
Wieża na e7.
Obciągnij mi.
Miałem sporo fanów.
Złość nie jest na pokaz.
Niestety taki już jestem.
Tik-tak! Tik!
Co mnie wyróżnia?
Wszyscy byli tacy nudni, że ja wydałem się ciekawy.
Czemu on jest taki mądry?!
Dobra, zagrajmy powoli.
Żadnej popisówki. Gramy powoli i opanowanie.
Jestem Hikaru Nakamura.
Jestem arcymistrzem.
Obecnie sklasyfikowany na trzecim miejscu.
Komputer wam powie, jeśli się mylę, ale król na f6 to jedyne…
Z Hansem rozgrywałem błyskawiczne mecze online.
Widać było, że to mocny gracz. Bez wątpienia.
Że co? Nie, to szaleństwo.
Nie obchodziły mnie jego wybryki.
Stara szkoła mówi, że należy zachowywać się przyzwoicie.
Wygrany mówi: „Wygrałem”, a przegrany: „On grał lepiej”.
Gratuluję panu.
Wspaniałe zagranie.
Ale Hans jest dziki.
Gdy przegrywał, krzyczał, darł się.
A kiedy wygrywał, wołał: „Jestem najlepszy”.
Jestem bogiem.
A teraz siadaj, kurwa, i pogódź się z tym.
Czemu mam nie mówić, co myślę?
Jednym się to podoba, innym nie.
Fanom się to podobało, ale byli też ludzie,
nie fani, którzy uważali, że to brak szacunku.
Że to nie przystoi poważnemu graczowi.
Gracze o tym rozmawiali.
„Dlaczego on tak robi?”
Uważali, że to szaleństwo, ale w świecie sportu
to nie jest szalone. To normalne.
Po pierwsze, ludzie to idioci.
I po wyjaśnieniach, których udzielę, arcymistrzowie wyjdą na idiotów.
Czemu ja muszę być standardowo uprzejmy i miły?
Jak to mówią, ci mili kończą ostatni.
Ja nie jestem miły.
Nie da się być jednocześnie miłym i mistrzem.
STAVANGER, NORWEGIA
Czasem czułem się bardzo zaskoczony,
że w czymś jestem najlepszy na świecie.
Nie uważam siebie za szczególnie niezwykłego.
Wiem, że jestem dość bystry, ale nie jestem geniuszem.
Nie jestem jakiś niesamowity.
Wiem tylko, że kiedy siadam do szachownicy,
jestem lepszy niż przeciwnik.
Czasem czuję, że na to nie zasłużyłem.
Czuję, że czasami łatwo mi to przychodzi.
Pewnie są ludzie, którzy dużo ciężej pracowali,
a nie zaszli aż tak daleko.
Co wiesz o Hansie?
Grałem z nim kilka razy online.
Bywało całkiem zabawnie,
bo miał dzikie huśtawki nastrojów.
Chat, gramy z pieprzonym Magnusem!
Gramy z Magnusem Carlsenem!
Byłem dzieciakiem, który nie uważa się
za potencjalnego mistrza.
A tu nagle gram z Magnusem.
Z mistrzem świata. Zawodnikiem, którego od dawna podziwiam.
Byłem podekscytowany.
Jasna cholera!
Grał przyzwoicie, ale i tak dość łatwo wygrałem.
Mat. Jak miło.
Jest dobrym graczem. Tak się składa, że to Amerykanin i dużo gada.
Czasem oglądam pewien filmik.
Mówię tam: „Może we mnie nie wierzycie i uznacie mnie za wariata, ale”…
…nadejdzie taki dzień, kiedy pokonam Magnusa
i zostanę mistrzem świata!
A wy będziecie przy mnie przez cały ten czas.
To była długa droga. Ludzie chcieli oglądać słabiaka
pokonującego najlepszych graczy na świecie.
Mamy tylu arcymistrzów,
a mały mistrz międzynarodowy, w którego nikt nie wierzył,
zakwalifikował się!
Przez miesiąc na Chess.com zarobiłem 30 000.
Byłem jednym z najlepszych.
Pokonywałem wszystkich arcymistrzów.
Najlepszych na świecie.
Uznałem, że skoro wygrywam online, to czemu nie twarzą w twarz?
Wiedziałem, że muszę się wykazać w szachach over-the-board.
Mecz OTB. Dwóch graczy spotyka się przy stoliku.
Mają minutnik lub zegar.
I grają twarzą w twarz.
Hetman… na e4.
Szachy OTB są intymne. Słyszysz oddech osoby naprzeciwko.
Widzisz reakcję na swój ruch.
A kiedy wygrasz, widzisz ból w oczach tej osoby. Dosłownie!
Chyba można to jasno rozróżnić.
Gra online jest dość swobodna,
a ta przy stoliku – prawdziwa.
Dla najlepszych graczy rankingi over-the-board
to praktycznie złoty standard.
Ranking w szachach jest dość prosty.
Zaczynasz od zera i dochodzisz do poziomu mistrzostw świata,
czyli do 2800 punktów albo trochę wyżej.
W tym momencie miałem 2466 punktów.
Nic specjalnego. Wiele osób w moim wieku było w rankingu.
Ale moim celem było zostać najlepszym graczem na świecie.
Za wszelką cenę.
W ostatniej klasie liceum postanowiłem więc wystartować w zawodach.
Musiałem iść na całość, grać w turniejach,
jechać do Europy.
Zacząłem od Hiszpanii. Zagrałem trzy wspaniałe turnieje.
Moje notowania podskoczyły z 2488 do 2525.
RANKING HANSA
Potem poleciałem do Włoch.
Zdobyłem punkty.
RANKING HANSA
A potem już były turnieje non stop.
Miesiąc w Serbii, turnieje jeden po drugim.
RANKING HANSA
W marcu zagrałem wszystkie turnieje we Włoszech.
Fatalnie mi tam poszło.
Utknąłem w miejscu. Kończyły mi się pieniądze.
Ale pojechałem do Czarnogóry.
CZARNOGÓRA
Grałem tam dwa turnieje. Absolutnie je zdominowałam.
Moje notowania odbiły, odzyskałem pewność siebie
i wszędzie wygrałem.
RANKING HANSA
Chyba wiedziałem, że w zasadzie jest ambitny.
Siedział w Europie.
Prawie codziennie startował w jakimś turnieju.
Dobrze mu szło, jego notowania rosły.
RANKING HANSA
Maniakalnie startowałem, gdzie się dało.
Wygrałem Philadelphia International.
I World Open.
Mistrzostwa Juniorów.
Zdobyłem nagrodę Capablanca na Kubie.
Zaraz potem wygrałem turniej w Szwecji.
Pobiłem rekord w liczbie meczów w ciągu roku.
W ciągu jednego roku grałem 261 razy.
Jego ranking ciągle rósł, aż doszedł do jakichś 2700 punktów,
czyli był jednym z 30–40 najlepszych na świecie.
Zawsze miał talent, a teraz go uruchamiał.
Włączył go.
Hans Niemann musiał być na trajektorii
do grupy najlepszych graczy wszech czasów.
Przez całe życie byłem warunkowany i zastraszany.
„Nie będziesz szachistą. Nie zarobisz. Musisz iść na studia”.
Widzisz, jak spełniają się marzenia. To wyjątkowa chwila.
To było moje wejście do szachowej elity.
Kiedy już tam jesteś, jest dobrze.
Dostałem maila: „Chcielibyśmy zaprosić cię do Miami”.
Jesteśmy gotowi na FTX Crypto Cup.
FTX Crypto Cup w Miami to e-sportowe widowisko szachowe.
Sprowadzili grupę najlepszych graczy,
dali im świetny hotel.
Kochamy szachy. Tak.
Mówimy o ludziach, którzy byli jak zawodnicy NBA czy NFL,
tylko w szachach.
To jedne z popularnych zawodów.
A że Niemann udowodnił, że jest wschodzącą gwiazdą, dostał zaproszenie.
Dla mnie to było coś ważnego.
Wtedy po raz pierwszy
zrozumiałem, że to się dzieje naprawdę.
Jestem z najlepszymi na świecie.
Dwa lata wcześniej byli moimi idolami.
Nie sądziłem, że kiedyś z nimi porozmawiam.
A tu siedzę z nimi przy kolacji, plotkujemy.
To był ważny moment, bo zrozumiałem, że będę jednym z najlepszych.
Wielu graczy, którzy dotarli na sam szczyt,
na początku kariery rozegrało jakiś znaczący mecz.
Jakieś arcydzieło, o którym wszyscy mówili.
„To niesamowite. On na pewno daleko zajdzie”.
Hans nigdy nie miał czegoś takiego.
Chcesz być najlepszy? Pokonaj najlepszych.
Potrzebował wiarygodności.
Tak.
Hans, podejdź trochę bliżej.
Uważam cię za człowieka z dużą pewnością siebie.
Czy to pierwszy krok?
Będziesz ich miażdżył przez kolejne lata?
Tak, chciałbym zdominować ich psychologicznie.
Czego oczekiwał po turnieju?
W każdym meczu był zdecydowanie najsłabszy.
Jeśli myśli, że może ot tak przyjechać
i wszystkich pokonać, to…
to ma urojenia.
Magnus jest dobry od bardzo dawna
i chyba zmiażdżył ducha wszystkich w tej sali.
Zamierzam go zastąpić.
Czy on jest na twoim poziomie?
Oczywiście, że nie.
Szczerze mówiąc, wyglądało to tak, jakby udawał jednego z najlepszych.
Trochę mnie to zbiło z tropu.
Dziękuję.
Hans zaczyna ten turniej bardzo kiepsko.
Przegrywa większość meczów. Wyraźnie nie idzie po jego myśli.
Wczoraj przegrał wszystkie trzy mecze.
Dla niego będzie to trudna walka.
- Wygląda beznadziejnie. - Tak.
Wytrzymał ledwie 15 ruchów.
Pewnych aspektów zupełnie nie rozumiał.
Dlatego myśl, że Hans Niemann był w stanie
pokonać Magnusa Carlsena, była śmiechu warta.
Nikt nie zwracał na to uwagi.
Grasz dziś z aktualnym mistrzem. Jak się przygotowujesz?
Z kim? A, z aktualnym mistrzem.
Wypiłem dwa koktajle.
W przypadku Hansa wszystko jest bez sensu.
Serio. Absolutnie nic nie ma sensu.
Jestem najlepszym graczem na świecie od 12 czy 13 lat.
Wygrałem wiele partii szachów i turniejów.
Nie wątpię w swoją umiejętność grania w szachy.
Jego historia jest niebywała.
I czuję, że jest bardzo świadomy
tej aury, która go otacza.
W pewnym momencie myślisz, że jest niepokonany, nikt z nim nie wygra.
To jego duży wpływ psychologiczny.
Miałem tam najniższy ranking, ale nie podchodziłem do tego ze strachem.
Pomyślałem, że to moja szansa i spróbuję.
Niemannowi na pewno nie brakuje wiary w siebie.
Ale musi ją poprzeć czynami.
Magnus Carlsen, najlepszy szachista wszech czasów,
- jest w świetnej sytuacji. - A sytuacja Hansa wygląda fatalnie.
Figury Magnusa są dobrze ustawione. Wieża, hetman, goniec.
Hans z trudem przetrwa następne ruchy.
Co ciekawe, Hans później
zamienia coś, co wygląda nie nieskoordynowaną stronę króla, w atak.
- Podoba mi się to, co robi. - Dobrze to rozgrywa.
Jeśli dalej tak będzie, Magnusowi nie pójdzie łatwo.
Jego wieże ożywają, a pozycje Magnusa się sypią.
Imponujące.
Czarne są zharmonizowane.
Przecież Magnus tak nie gra.
W tej grze nie miałem żadnych szans,
co było bardzo dziwne.
Nie gramy na tym samym poziomie. Jestem od ciebie o wiele lepszy.
Mogłem pójść na remis i okazać szacunek wielkiemu mistrzowi,
ale niestety nie chciałem tego.
To była kompletna porażka.
Poddał się. O rety. Co mam powiedzieć?
Co za wynik.
Niesamowity start Hansa Niemanna, najniżej notowanego zawodnika turnieju.
Wygrana z numerem jeden na świecie.
Reakcja Hansa z Miami.
Hans, wczorajszy dzień był dla ciebie straszny.
Dziś zaczynasz od arcydzieła. Jak byś to podsumował?
Szachy mówią za siebie.
Czy gra z Magnusem to coś wyjątkowego?
Szachy mówią za siebie.
Czy gra z Magnusem to coś wyjątkowego?
Wywiad po meczu stał się viralem.
Był na Twitterze i Reddicie.
Niektórzy mówili: „Nie można się tak zachowywać”.
A inni: „Patrzcie! Olał mikrofon. Dalej, Niemann!”.
A po której stronie ja byłem?
DAJE CZADU
Wielu osobom nie podoba się, że Magnus wygrywa każdy turniej,
a ten słabeusz pokonał Magnusa
i jeszcze się tym chełpi.
Nie rozumiem. Wygrał fajny mecz, a jest wściekły.
Nie wiem, co z nim nie tak. To zabawne, ale też dziwne.
Kiedy zobaczyłem wywiad, powiedziałem:
„Na to właśnie czekał świat szachowy”.
A wszyscy inni powtarzali,
że może szachy mówią za siebie, a Hans nie wie, co robi.
Miał skądś pomoc.
Nie wychowano mnie na najlepszego.
Chodziłem do ośmiu różnych szkół, wszędzie się ze mnie nabijano,
bo uwielbiałem szachy.
Gdy miałam 13 lat, pojechałem z Connecticut do Nowego Jorku
i grałem z kanciarzami na pieniądze.
Co robisz? To jest na szachownicy!
To słynny Washington Square Park.
To tutaj są stoły szachowe.
Wielu najlepszych graczy pochodzi z tego parku.
Muszę go pobić jak psa.
Obrobią cię na każdy sposób.
Nie podoba wam się? Ustawcie piony!
Nie grywałem w takie formalne szachy.
Pa, pa.
Robiłem wszystko po swojemu, obrałem wyjątkową ścieżkę.
Szachiści, dalej!
Znam cię. Widziałem, co zrobiłeś zeszłego lata.
Hans jest najlepszy.
Wygrał mistrzostwa świata juniorów,
ale dopiero tutaj się uczył.
Potem nauczył się grać.
Pierwsze, czego uczysz się w parku,
to że nikt nigdy nie wygrał, poddając się.
Nawet przegrywając, można mieć kontrolę. Ludzie tego nie rozumieją.
Ale tu chodzi o kontrolę. O przejęcie kontroli nad grą.
Dalej, Poe!
Próbuję! To jeden z najmocniejszych na planecie!
Trzeba przejść przez ogień, wycierpieć swoje.
Cholera. Ten gość jest jak szachowy Muhammad Ali.
Masz więcej doświadczenia.
To się nie liczy!
Hans był zawsze najlepszy w swojej grupie wiekowej.
Był nie tylko niesamowicie dobry, ale też bardzo zawzięty.
To dobry ruch! Wynoś się stąd, dzieciaku!
Wynocha.
Chciałem pokazać, że się nie boję.
Kiedy dzieciak swobodnie gra z 56-latkiem,
nic go nie onieśmieli.
Kiedy widzisz, że przeciwnik jest w tarapatach,
i wiesz, że go dorwałeś… To wspaniałe uczucie.
Bo wiesz, że jesteś zajebisty, a oni nie.
Mocny jest.
Hans potrafi zamanifestować tę energię.
Ta przerażająca siła atakuje cię i cię wykańcza.
To potwór.
A co jest w tym najpiękniejsze?
Jesteśmy w Nowym Jorku. To nasz potwór.
Musiałem wiele przejść, by dotrzeć tu, gdzie jestem dzisiaj.
Im większe wyzwanie… To naprawdę ekscytujące,
kiedy wszyscy chcą, żebym przegrał.
I z tego się cieszę.
To mnie motywuje. Dolewa oliwy do ognia.
To jest to. Dziadek ich wszystkich.
Witam wszystkich pierwszego dnia Sinquefield Cup.
Sinquefield Cup to prestiżowy turniej.
Dziesięciu najlepszych graczy przeciw sobie.
To najchętniej oglądane wydarzenie
w szachach zawodowych.
Na wieść, że Hans gra w Sinquefield Cup, rozległy się pomruki.
Bardzo młody zawodnik z Nowego Jorku, Hans Niemann.
Uznano, że to niemożliwe, żeby on
tak szybko tam zaszedł.
W krótkim czasie przeszedłem
z poziomu licealisty
na poziom równy najlepszym graczom.
Nagle moje marzenia jakby się obudziły.
Marzenia z dzieciństwa się spełniały.
Turniej odbywa się w środku. My wspieramy Hansa.
Mamy tu nasze zabawne tabliczki, by pokazać mu wsparcie.
Przed aulą pojawiło się kilka dziewczyn.
Podobno z fanklubu Hansa Niemanna.
Pewnie nie wie, że tu jesteśmy. Liczę, że wyjdzie i nas zobaczy.
Uwielbiamy go.
Nie zapłaciłem im, żeby tam stały jako fanklub Hansa Niemanna. Nie.
Czuło się narastające napięcie.
Żaden z najlepszych graczy nie wierzył w Niemanna.
Mają swoją grupę. To klika.
Nie chodzi tylko o elitaryzm.
Oni już tam byli. Zasłużyli. Dokonali tego.
Pytali: „Co ty tu robisz?”.
Rozejrzałem się i powiedziałem, że mogę należeć
do tej grupy najlepszych.
Ludzie denerwowali się, siadając z Niemannem do stołu.
Nie wiedzieli, do czego jest zdolny w realu.
Bali się. Mieli paranoję.
Coraz więcej graczy nabierało podejrzeń.
Pytali, co się dzieje.
Więcej niż jeden gracz rozważał wycofanie się.
Mogę się tylko domyślać przyczyn.
DZIEŃ 1
Zastanawiam się, czy będzie to
turniej zdominowany przez jednego gracza…
Tego na ekranie?
Może mu się udać.
Wchodziłem na Sinquefield Cup
bez cienia wątpliwości, kto jest największym faworytem.
Mieliśmy Magnusa Carlsena, mistrza nad mistrzami.
Ale potem zaszło coś zaskakującego.
Ekscytujące szachy przyniosły nam niespodziankę na prowadzeniu.
Od samego początku wszystkich ogrywałem.
Niezwykle mocny występ Hansa.
- Fascynujące. - To prawda.
Hans bardzo dobrze zaczął.
Zremisował z Amerykaninem Levonem Aronianem.
Runda druga.
Wygrał szokującą grę
z Azerbejdżaninem Shakhriyarem Mamedyarovem.
Zmiótł go z szachownicy.
Mogą być aroganccy
czy pewni siebie, ale nie są lepsi ode mnie.
Magnus przyglądał się mojej grze.
Był pod wrażeniem, delikatnie mówiąc.
DZIEŃ 3
Mamy tu największe gwiazdy, które idą łeb w łeb.
To była największa szansa w całej mojej karierze.
Pamiętam, jak się denerwowałem tym, jak zacznie.
Otwarcie jest ważne.
Postanowiłem więc zadbać o swoją psychikę,
być gotowym do walki i wykorzystania każdej okazji.
I zaczyna się walka naszych liderów.
Magnus zaczyna od d4, tu nie ma zaskoczenia.
Jeśli nie ufasz swojemu przeciwnikowi,
pod względem psychologicznym to działa na twoją niekorzyść.
Dlatego postanawiam, że spróbuję go zaskoczyć
takim otwarciem.
Wybrałem rzadkie posunięcia.
Nietypowe podejście Magnusa przy otwarciu.
Tego typu ruchy mają zwieść przeciwnika.
Szczerze mówiąc, to specjalność Magnusa Carlsena.
Trochę to ryzykowne.
A on wykonuje najlepszy ruch.
Wydaje się, że Hans jest w miarę dobrze przygotowany, nawet tutaj.
To jasne, że choć otwarcie jest dość niejasne, to Hans
wie, co robi.
Od gracza, którego znałem wcześniej, słyszałem, że nie jest aż tak dobry.
Sytuacja w tym momencie w ogóle mi się nie podobała.
Ciągle naciskałem, powoli.
Aż się załamał.
Tak złej pozy chyba u Magnusa jeszcze nie widziałem.
Chyba złości go to, jak gra się toczy.
To było zaskakujące. Wydawało się, że nie miał szans.
Zdecydowanie czułem, że gram z kimś,
kto raczej nie wkłada w tę grę dużo wysiłku.
To było takie „Jestem lepszy od ciebie.
Wygrywam z tobą. To normalne”.
Myślami wracam do Miami.
Gość robi sobie ze mnie jaja.
Czasem się zastanawiam, czy warto było poświęcić dzieciństwo,
czy warto było być szkolną ofiarą, czy warto było żyć samotnie.
Nachodzą mnie takie myśli.
Ale potem znikają.
Po prostu dobrze się bawiłem.
Myślałem o kolejnym locie pierwszą klasą.
Bardzo się tu denerwuję.
Jestem wściekły.
To było nie w porządku.
Absolutnie.
I proszę. Uścisk dłoni.
O rety, co za wynik.
Przyjemność sprawia mi myśl,
że tak długo był jednym z najlepszych, a ja przełamałem jego passę.
Chyba tak się zniechęcił,
bo przegrał z takim idiotą jak ja.
Dla mistrza świata to musi być żenujące.
Współczuję mu.
W tym wywiadzie dziwne są
jego wyjaśnienia co do paru posunięć.
Nie mają sensu.
Miałem szczęście, że pojawiło się takie otwarcie.
- Sprawdzałem je dzisiaj… - Przewidziałeś otwarcie?
Nie, ale jakimś cudem dziś mu się przyglądałem.
Jest tyle możliwych otwarć. Czasu nie starczy, by je wymienić.
Tysiące możliwych wariantów.
Więc kiedy on mówi, że sprawdził jedno z 10 000
i na minutę postanowił skupić się na nim przed grą…
To nie miało sensu. Dla nikogo.
Ale czy to możliwe?
- Jasne. Szansa jak 1 do 10 000. - Anomalie się zdarzają.
Nie wiem, czemu sprawdzałem takie dziwactwo.
Co za niedorzeczny cud.
Dobre określenie anomalii.
Niedorzeczny cud.
- Odpowiedziałeś na moje pytanie. - W porządku, ale to dopiero początek.
Hans, dziękuję. Szczery jak zawsze.
Gratuluję wyniku.
To ważny dzień, pokonałeś mistrza świata.
Dziękuję za rozmowę.
Kiedy wróciłem do hotelu, doświadczyłem niemal euforii.
Udało mi się.
Teraz już będzie dobrze. Będę świetnym szachistą.
Jednym z najlepszych na świecie. Poszedłem spać, czując się wspaniale.
Oglądałem pojedynek Hansa i Magnusa
w hotelu w St. Louis.
Było mi trochę szkoda Magnusa.
Wiedziałem, że się zdenerwuje. Nie grał najlepiej.
Nie miałem żadnych podejrzeń co do tego, co się stało,
aż zobaczyłem Magnusa wracającego z sali.
Magnus robił coś takiego… „O co chodzi?”
„Co jest?” Potem mi wyjaśnił,
że od początku był bardzo podejrzliwy.
Tej gry nie rozgrywał Hans, ale jakiś komputer.
„Co masz na myśli?” – zapytałem. „Oszukiwał”.
Czułem, że nie gram z człowiekiem.
Oszustwa w szachach zdarzają się od setek lat.
Pierwszy był Mechaniczny Turek.
Ludzie przegrywali z czymś, co wydawało się niewidzialną siłą.
Ale pod szachownicą krył się człowiek, który przesuwał figury.
To była sztuczka salonowa.
Obecnie rozumiemy oszustwo
jako dostęp do komputera szachowego
w celu uzyskania przewagi nad przeciwnikiem.
Wykonujesz ruch, widzisz ruch przeciwnika,
sprawdzasz w komputerze najlepszy ruch i go wykonujesz.
To połączenie wiedzy człowieka i AI.
Mając komputer szachowy,
pokonasz Magnusa Carlsena 1000 razy na 1000 gier.
A one są dostępne wszędzie.
Bardzo łatwo je zdobyć.
Jeśli chodzi o oszustwo online, wystarczy sięgnąć po telefon,
wpisać ruchy i dać się prowadzić.
Ale oszukiwanie przy stoliku jest dość trudne.
Głównym tego powodem są większe ograniczenia na wejściu.
W innych sportach oszukujesz przed zawodami.
Szybka piłka!
Do zobaczenia!
To 9,79!
Ale w szachach trzeba oszukiwać dokładnie w czasie gry.
Korzystając z pomocy komputerów, zawodnicy byliby niepokonani.
Wiem, że się rozkojarzyłem.
Przyznałem to wtedy i przyznaję teraz.
Ale czułem,
w Miami i na Sinquefield Cup,
że to jest człowiek zdolny do oszustwa.
To była nieprzyjemna sytuacja, ale… no cóż.
Gdy widzisz, jak twoje dziecko cierpi, na przykład przy szachownicy,
czujesz ogromny ciężar emocjonalny.
Było jasne, że Hans to człowiek, któremu nie można ufać.
Stanowi potencjalne zagrożenie dla świata szachów.
Jeśli naprawdę podejrzewamy, że coś się dzieje,
chciałbym mieć jasność.
Wóz albo przewóz.
Magnus mówił, że pójdzie do Hansa, zastuka do jego drzwi.
„Powiedz, co się dzieje”.
To raczej nie zadziała i jest trochę obraźliwe.
Musimy porozmawiać z ludźmi, którzy mogą mieć jakieś informacje.
Powiedziałem: „Rano spotykam się z Danielem Renschem.
Wiem, że leci do domu,
ale mogę zapytać, czy coś o tym wie”.
Wszystko działo się szybko.
Kiedy wylądowałem, zobaczyłem wiadomości od Henrika Carlsena
i prośbę, żebym szybko oddzwonił.
Powiedział: „Wiem, o co chce pan zapytać”.
Zdziwiłem się.
Pytał, czy Hansa Niemanna kiedykolwiek przyłapano na oszustwie na Chess.com.
W przypadku większości ludzi unikamy odpowiedzi,
to nie ich sprawa, ale niektórym mówimy prawdę.
Skandal nie jest w naszym interesie
i nie chcemy nikogo zniesławiać.
Ale prawda jest taka, że ludzie wiedzą, co wiedzą.
Kiedy na Chess.com znaleźliśmy pierwszego oszusta,
mieliśmy poważny kryzys egzystencjalny.
Jeśli gracze na naszej platformie nie będą nam ufali,
szachy online będą martwe.
Włączasz matematykę, tworzysz algorytmy do wykrywania oszustw,
żeby zrozumieć, kiedy gra człowiek, a kiedy nie tylko człowiek.
Czy zdarzyło się, że kogoś oskarżono o oszustwo online,
a wy nie mogliście w to uwierzyć?
„Znam tego człowieka. Przyjaźnimy się”.
Sprawa Hansa Niemanna.
Gorliwie odpierałem te zarzuty.
W roku 2020, w czasie pandemii,
zaczęły się plotki wśród pracowników,
że Hans na pewno oszukuje.
Nie wierzyłem.
Zraniłem się.
Włożyliśmy mnóstwo starań, środków, energii
i miłości w rozwój kariery Hansa.
Ale przyjrzeliśmy się sytuacji
i wiemy, że oszukiwał
od pierwszego dnia na Chess.com.
Tak!
Kurwa, tak! Tak!
Musieliśmy zrobić, co należy.
Rozmowy z kimś przyłapanym na oszustwie
mam już dobrze przećwiczone.
Ale tu sytuacja była inna, bo Hans od razu zaczął zaprzeczać.
„Nie, o czym ty mówisz?” I tak dalej.
A kiedy powiedziałem, że to już nie podlega dyskusji,
rozpłakał się.
Najbardziej martwił się tym,
że jeśli go usuniemy i zniknie, wszyscy się dowiedzą, że oszukiwał.
Na szczęście dla Hansa postanowiłem mu pomóc.
Sam zamknie konto.
Powie fanom, że chce zacząć od nowa,
pod nowym nickiem tylko do streamingu.
W ten sposób będzie kontrolował narrację.
Że to nie przez oszustwo.
Szczerze mówiąc, byłem zaskoczony twoją hojnością.
Nie szukałem skandalu.
Jestem w trybie starszego brata, mentora… Ale wtedy robi się dziwnie.
Zaczął pytać o szczegóły.
„W których konkretnie grach oszukiwałem?”
„Jak działa algorytm?”
„Myślisz, że oszukiwałem przy stole?”
Jakby próbował się dowiedzieć, jak go przyłapaliśmy.
Do dziś pamiętam tę część rozmowy.
„Cholera, nie możemy ufać temu dzieciakowi”.
Podczas rozmów z Magnusem i Henrikiem
w czasie Sinquefield Cup
pomyślałem, że Hans mógł też oszukiwać przy stole.
Dla mnie to było potwierdzenie, którego potrzebowałem.
Ten gość oszukuje.
DZIEŃ 4
Dlaczego?
Czemu się nie pojawił?
Nigdy tak nie było.
Olewasz Sinquefielda Cup, a nie jakiś przypadkowy turniej.
Tu nie można nie pojawić się na meczu.
Założyłem, że…
musiał mieć jakiś powód, skoro już nie chciał grać.
A jego przeciwnik mówi:
„Przyszedłem zagrać z mistrzem świata w szachach,
a jego nie ma”.
Usłyszałem, że jest pilna wiadomość.
Tweet od mistrza świata Magnusa Carlsena.
Alejandro, co dokładnie było w tym tweecie?
„Wycofałem się.
Zawsze lubiłem grać w klubie szachowym w St. Louis
i mam nadzieję kiedyś tam wrócić”.
Wolę to przemilczeć.
Jeśli coś powiem, będę miał kłopoty.
Duże kłopoty. A nie chcę ich mieć.
O rany.
Od razu było jasne, co Magnus chciał przekazać.
Nie było co do tego wątpliwości.
Dla mnie i wszystkich najlepszych zawodników,
zwłaszcza w świetle tego, co mówiło się za kulisami.
To oczywiste. Oskarżenie o oszustwo.
Nie mogłem uwierzyć.
Nie rozumiem, jak można myśleć, że to w ogóle możliwe.
To rozczarowujące, bo całe życie pracujesz,
pokonujesz mistrza świata,
ale w chwili, kiedy powinieneś być chwalony,
człowiek, którego całe życie podziwiałeś,
oskarża cię o oszustwo.
Czasem czuję, że Magnus zapomina, ile ma władzy.
A po tym rozpętało się piekło.
To było totalne pandemonium w świecie szachów.
Dlaczego się wycofał?
Co mam niby powiedzieć?
Krążyło wiele plotek,
ale niektórzy pewnie dobrze wiedzą, do czego on nawiązuje.
Nie było powodu, by mu ufać,
niezależnie od oskarżeń Magnusa Carlsena.
Wszyscy doszli do tego samego wniosku: Hans oszukiwał.
Jakoś dostawał sygnał ze słuchawki
albo innego urządzenia komunikacyjnego.
Wszyscy przeglądali nagrania, sprawdzali,
co mogło się wydarzyć.
Czy marynarka wydawała się wypchana w tym miejscu?
Dlaczego ciągle swędziała go kostka?
Należy zauważyć ochronne gesty osłaniające szyję.
Wszystkie jego maniery rozłożono na części pierwsze.
Jeśli ma ubytek w zębie,
czy mógł wyjąć plombę
i włożyć tam małe urządzenie wysyłające słabe elektrowstrząsy?
Na jaki poziom wyszukanego oszustwa się wzniosłem?
W czasie dyskusji w którymś wątku na Twitchu
ktoś powiedział:
„Może to były kulki analne”.
Dobre.
Kulki analne pewnie załatwiłyby sprawę.
Jestem pe… silnik… to pewnie…
Nie wiem. Naprawdę nie wiem. Ale zastanówcie się.
Coś wymyka się spod kontroli
szybciej, niż się pojawiło.
Światem szachów wstrząsnęły plotki o kulkach analnych.
Nazywają to „roszadą”.
Wibrująca zabawka erotyczna w tylnej części ciała.
Stary! Alfabet Morse’a kulkami analnymi!
Jest taka wersja, że ktoś miał kulki analne.
Nie jestem tu ekspertem,
ale zakładam, że kulki wysyłają jakiś sygnał.
I stało się to prawdą.
Nagle uznano to za prawdziwą teorię.
Gracz mógł się porozumiewać, zaciskając odbyt.
Komunikował się z komputerem.
To coś niezwykłego.
Zaczęto mówić o tym na Twitterze.
Nawet moje dzieci powiedziały:
„Widziałeś, że Elon Musk retweetował o kulkach analnych?”.
Świat szachów pogrąża się w chaosie.
Jeden bzyk to goniec, dwa bzyki to skoczek.
I wybuchło. Mówił o tym Joe Rogan.
„Arcymistrz szachowy wypiera się używania kulek analnych”.
Chodzi o to… Lubię wygrywać.
Ale czy aż tak?
To były główne wiadomości. Z pierwszych stron.
Rozumiem, czemu ktoś używałby kulek do oszustwa.
Bo nawet jeśli przegrasz, i tak wygrywasz.
Proponowano mi milion dolarów za grę nago,
sponsoring producenta zabawek erotycznych.
„Nie, dziękuję”.
Myślę, że implant odbytu to prawdziwy problem.
Mieliśmy skok w pandemii i po Gambicie królowej.
- Skok po kulkach był niesamowity. - Skok analny.
Kulki analne dobrze nam zrobiły.
- Mogę… - Wytnijcie to!
Podobało im się to. Naprawdę.
Przykro było patrzeć, jak dzieło życia
płonie na moich oczach.
Tak, ludzie mogą się z tego śmiać,
ale kryje się za tym smutna historia.
…nawet jeśli przegrasz, i tak wygrywasz.
Skoczek na e7.
Wczoraj musiałem się tłumaczyć, że nie użyłem kulek analnych,
pięciu różnym osobom.
Moje życie, wszystkie moje osiągnięcia
i cała praca zostały sprowadzone do pieprzonych kulek analnych.
Zjeżdżają się zawodnicy.
Są sprawdzani wszelkimi elektronicznymi gadżetami,
jakie tylko znajdziemy.
Już widzimy Hansa Niemanna.
Przyjechał na miejsce
i dokładnie sprawdza go sędzia główny.
Oczywiście musieli mnie ośmieszyć
Chcieli mnie upokorzyć.
Jak widzieliśmy, ochrona zatrzymała go na dłużej.
To bardzo poważna kontrola.
W każdym miejscu w hotelu czułem, że ktoś mnie obserwuje.
Mówiłem sobie, że muszę walczyć, ale nie byłem w stanie grać w szachy.
Grali zupełnie zwyczajnie,
aż do momentu, kiedy Hans zdecydował się na posunięcie,
którego chyba nigdy wcześniej nie widziałem.
Każdego dnia po meczu widziałem wiadomości,
nowe artykuły. Nie mogłem się skupić.
- No tak. - Wszystko, co wiem o szachach,
mówi mi, że to fatalny ruch.
Wiedziałem, że przez jakiś czas będę miał przerąbane.
Przez to wszystko, przez kontrowersje ostatnich kilku dni, nie daje rady.
To cud, że wytrwał.
Długo się trzymał, ale potem stracił kontrolę.
W pewnym momencie spojrzałem w lustro.
„Co mam robić?”
No i wreszcie w studiu z Alejandrem jest Hans Niemann.
Hans, musimy poruszyć temat tabu.
Chciałeś coś powiedzieć.
Przed wywiadem powiedziałem dziennikarzowi:
„Daj mi mówić, nie przerywaj”.
W tym wywiadzie wszystko wyznałem.
No dobra, było tak. Kiedy miałem 16 lat,
w czasie kariery streamingowej popełniłem absurdalny błąd.
Chciałem grać z silniejszymi zawodnikami
i oszukiwałem w losowych grach na Chess.com.
Zarzucono mi to, przyznałem się.
To był największy błąd mojego życia i strasznie mi wstyd.
Mówię to światu, bo nie chcę przeinaczania faktów
ani plotek.
Gdybyście zapytali, w ilu grach online oszukiwałem,
mając 12 czy 13 lat…
O rany.
Chyba było dziewięć meczów.
Jeden turniej.
W wieku około 16 lat…
Może… 20 do 30.
Może trochę wię…
Byłem trudnym gościem, który popełnia błędy.
Dzieci popełniają błędy.
Ale to nie znaczy, że wszystko,
co robisz przez resztę życia, należy zdyskredytować.
On naprawdę jest jak Jekyll i Hyde.
Ogromny talent z mnóstwem problemów.
Przyznał się do tylu, by zyskać współczucie
i by wszystko, co później powiemy,
postawiło nas w złym świetle.
Dobrze to rozegrał.
Po grze
chciałem się zalogować na Chess.com.
Hasło nie działało.
Przez ten mecz z Magnusem i to, co powiedział,
postanowili całkowicie usunąć mnie ze swojej strony.
- Podali powody? - Nie.
Chess.com kompletnie mnie zablokował.
Usunęli też moje zaproszenie na swoje mistrzostwa,
gdzie nagrodą było 200 000.
Wybrali dobry moment.
Nie złość się, że teraz ja nie gram fair.
Wcześniej byłem aż za bardzo fair.
Tyle razy kłamałeś i oszukiwałeś.
Działania Magnusa mogły stać się katalizatorem
afery, o jakiej ludziom się nie śniło.
Nie wiedziałem, co jest grane. Usunąłem Hansa Niemanna,
bo nie mogłem zwlekać z tym w nieskończoność.
Nie wiedziałem, czy znów nie oszukuje.
Dlatego go usunęliśmy.
Będę musiał być szczery i powiem prawdę o moich wrogach.
Witam wszystkich na ceremonii zamknięcia tegorocznego Sinquefield Cup.
Cześć, Hans.
Cieszyłem się, że to koniec turnieju, bo miałem dość.
Bardzo mi miło.
Zablokowali mnie, kiedy Magnus oskarżył mnie o oszustwo?
To nie przypadek.
To wszystko się łączy.
Zablokowali mnie, bo finalizują
najważniejszą fuzję w historii szachów.
Fuzję, która zapewni im pełną, nieograniczoną władzę nad światem szachów.
Jeśli Magnus chce, może przyjść na imprezę.
Inni by przyszli.
Kupują Magnusa Carlsena.
OFICJALNA APKA MAGNUSA CARLSENA
Grupę Play Magnus tworzyło 13 firm.
To był jeden z naszych głównych rywali,
który nie pozwalał Magnusowi udzielać się na Chess.com.
Nie mając Magnusa Carlsena, byliśmy jak NBA,
kiedy LeBron James rywalizuje w innej lidze koszykówki.
Dlatego w końcu złożyliśmy im ofertę wykupu.
Zapłaciliśmy około 80 milionów dolarów.
OFERTA PRZEJĘCIA: 82,9 MLN $
To był fatalny moment.
Jeśli ktoś to opisuje, elementy nagle mu pasują.
To wygląda na wielki spisek. Dzieje się to czy tamto.
To część wielkiego planu.
Ja jestem okruszkiem, mrówką, którą postanowili zdeptać i zniszczyć.
Nie da się ukryć, że była presja, by usunąć Hansa podczas Sinquefield Cup.
Ale nadal twierdzę, że nie dlatego się go pozbyliśmy.
Oczywiście, że to skoordynowali.
Muszą przypodobać się Magnusowi.
Nie mogą go za bardzo zdenerwować,
bo inaczej wpadnie w szał, a jak dziecko zaczyna płakać,
trzeba mu coś dać, by je uciszyć.
Menedżer Magnusa i Rensch niby do siebie nie dzwonią?
Fuzja to, fuzja tamto… „A znacie Hansa Niemanna?” „Tak”.
Nie wiem, jak sprawa Niemanna mogła mieć na to jakikolwiek wpływ.
Byliśmy przyszłymi członkami zespołu
i chcieliśmy sobie nawzajem pomagać.
Zrozumiałem, że postawiłem się
na celowniku bardzo wpływowych ludzi.
Henrik i Magnus chcieli wiedzieć,
czy technologię wykrywania oszustw na Chess.com
można wykorzystać do sprawdzenia,
czy Hans oszukiwał w którymś z meczów OTB.
Czy to podczas błyskawicznego wzlotu,
czy podczas Sinquefield Cup. Pytali, czy damy radę.
Szukaliśmy obiektywnych informacji.
A nasza odpowiedź brzmiała…
- Nie wiem. - Spróbujemy.
Spróbujemy.
Dowiemy się.
Danny mnie przekonał.
„Nasz algorytm wykryje oszustwa w szachach OTB”.
A ja w to wierzyłem. Zdecydowanie.
Chess.com ma najlepsze wykrywacze oszustw.
Kropka.
Nie ma co owijać w bawełnę.
Hans Niemann sam to powiedział. Są najlepsze.
Mamy ogromny wydział walki z oszustami.
Angażujemy w to najwięcej ludzi,
najwięcej pieniędzy i środków.
Do tego największe farmy serwerów sprawdzają informacje.
Mamy wszystkie dane i algorytmy.
Dobra, chcę to sprawdzić.
Urządzę największe dochodzenie na świecie,
żeby sprawdzić, jak ten dzieciak oszukał system i pokonał mistrza.
Rozwiążę tę zagadkę.
Nagle odezwało się mnóstwo osób,
przekazując Chess.com dowody na to, że Hans oszukiwał.
Sprawdzałem każdą historię.
Przyglądałem się każdej grze, którą rozegrał.
Bardzo dokładnie sprawdziliśmy wszystkie partie rozegrane przez Hansa online.
Otworzyło nam to oczy, bo oszukiwał dużo częściej, niż sądziliśmy.
Oszustwa online były powszechne.
Hans oszukiwał w ponad 100 grach.
Uznałem, że skoro tyle tu dymu, musi być i ogień.
Pomyślałem, że to prawda, że Hans Niemann oszukiwał
na Sinquefield Cup 2022.
Myślałem, że to będzie koniec historii.
ZAŁĄCZAM RAPORT
WYŚLIJ
WIADOMOŚĆ WYSŁANA
Nowe informacje o skandalu, który wstrząsnął światem szachów.
Z 72-stronicowego raportu Chess.com wynika,
że nie znaleziono dowodów oszustw Niemanna w meczu z Carlsenem
czy w jakiejkolwiek innej grze OTB.
„Nic w naszym dochodzeniu nie włączyło sygnałów ostrzegawczych, jeśli chodzi”…
Zwariowane zdanie.
Wszyscy chcieli, żeby to była prawda. Wszyscy.
A na koniec czułem się, jakbym mówił:
„Wybaczcie wszyscy,
ale dane na to nie wskazują”.
Kłóciłem się z Erikiem.
„Jak to dane nie potwierdzają oszustwa?”
Z biegiem czasu każda teoria, wszystkie oskarżenia upadały.
Nie było dowodów na grę przy stole.
Myślałem, że wyzwolimy świat.
Wyjaśniliśmy tę niezwykłą tajemnicę.
A wyszło na to, że spieprzyliśmy sprawę.
Jasne. Chcieli znaleźć dymiącą broń czy inny dowód,
ale go nie było.
Na ich nieszczęście jestem niewinny.
Zawsze byłem niewinny.
Stanęliśmy przed Magnusem,
tym nowym małżeństwem współpracujących firm,
mówiąc to, czego nie chcieli usłyszeć. Że Hans jest niewinny.
To było cholernie trudne.
Ludzie o tym nie wiedzą.
Oni tak działają.
Dużo gadają.
Kilka razy prosiłem Danny’ego,
żeby używał mniej słów, mówiąc to, co chce powiedzieć.
Nie chcę tego bełkotu.
Nie mieli dymiącej broni.
Czułem się głupio.
Poczułem się… trochę wrobiony
przez Danny’ego i Chess.com.
Myślałem, że mają dowody,
a oni ich nie mieli.
To był taki… as w rękawie. Cały czas myślałem, że go mam.
Patrząc wstecz, myślę, że może Chess.com tak martwił się
o swoje relacje z Magnusem, że obiecali
trochę więcej, niż mogli nam dać.
To się nie stało.
Znalazłem się więc w trochę dziwnej sytuacji.
„Co teraz?”
Nie chcę być, no wiecie…
Nie chcę być nadgorliwy, ale na każdego przychodzi dzień sądu.
Nastoletni mistrz szachowy oskarżony o oszustwo
teraz pozywa swoich oskarżycieli na 100 mln $.
Tak wynika z pozwu, który złożył wczoraj w sądzie federalnym.
Dowiedzieliśmy się, że złożył pozew
i pozywa wszystko i wszystkich.
W aktach czytamy: „Rozwścieczony, że młody Niemann
ośmielił się znieważyć »Króla Szachów«,
i obawiając się, że cudowne dziecko
skala jego wielomilionową firmę, pokonując go ponownie,
Carlsen złośliwie się zemścił”.
To już trochę za dużo.
Wielki spisek przeciwko jednemu dziecku.
Może on w to wierzy, ale nie sądzę.
Ta fasada, którą wznosi w wywiadach i szkoleniach medialnych,
to jakiś żart.
Nawet jego koledzy go nie lubią.
Mówią, że samo jego towarzystwo jest nie do zniesienia.
Wszyscy jego koledzy mówili mi, jak wkurzające jest przebywanie z nim.
Pozwałem ich, bo kłamali i spiskowali.
I zniszczyli mi karierę i życie.
Ośmieszali mnie, robiąc to w skoordynowany sposób.
Nikt temu nie zaprzeczy.
To ja miałem najbardziej osobiste relacje z Hansem.
Utalentowany młody człowiek, skupiony na własnych szachach…
Trudna sprawa. Taki pozew na 100 mln $
jest jak potężny cios w brzuch, odjechane doświadczenie.
Jeśli chcecie wiedzieć, nie mam 100 mln $.
Nie, nie mamy tyle.
Nie uważam go teraz za mentora.
Właściwie te okropne rzeczy, które zrobił,
bardzo mnie zainspirowały.
Nie wiem, jakie jest przeciwieństwo mentora…
Taki mentor w najgorszym wydaniu.
Działa jak mentor, inspirując mnie i pobudzając
do zniszczenia ich wszystkich.
Nie widzieliście, co mi zrobił?
Czy kiedykolwiek podczas gry używałeś kulek analnych ?
Nie sądziłem, że będę pytał o to gościa.
Ten wywiad to dobry przykład tego, czym stało się moje życie.
Tylko kulki analne. I muszę z tym żyć.
Twoja ciekawość jest nieco niepokojąca.
Może osobiście jesteś zainteresowany, ale muszę zaprzeczyć.
Kategoryczne „nie”.
Samo to, jak Hans
przetrwał cały ten proces,
a nawet wydawał się „kwitnąć” w tym szumie,
jest bardzo imponujące i wręcz niepokojące.
Czy nadal pozywasz go o 100 mln dolarów?
Sprawa została zakończona.
Oczywiście doszło do ugody.
Ja nie chciałem tej ugody.
Ale… amerykański system prawny jest do bani. I jest bardzo drogi.
Nie spojrzy mi w oczy.
Boi się choćby stanąć blisko mnie.
To traumatyczne.
Gdyby musiał uścisnąć mi dłoń,
załamałby się, wpadałby w złość.
To bardzo prawdopodobne, że znowu z nim zagram.
Ale musi grać trochę lepiej,
żeby zmierzyć się ze mną w turnieju OTB.
PARYŻ, FRANCJA 2 LATA PÓŹNIEJ
Magnus Carlsen jest ze mną w wieczór przed pierwszym meczem
Speed Chess Championship w Paryżu.
Poruszmy temat tabu,
twój mecz półfinałowy z Hansem Niemannem.
Nigdy nie miałeś złoczyńcy.
Jakie to uczucie mieć w życiu taką osobę?
Ono nie zniknie, dopóki będziecie konkurować.
Carlsen unikał młodego, który szybko pnie się w rankingu
i pokonuje wielkich arcymistrzów.
W ostatnich latach Niemann zrobił duże postępy w szachach
i dojdzie do pojedynku, którego nie chciałem.
Konferencja prasowa odbędzie się tutaj.
- Gdzie konferencja prasowa? - Tutaj.
Dobrze, zaczekam.
To nie kwestia wyłączności. Jesteśmy organizatorem turnieju.
Trzeba porozmawiać.
Serio?
Fakt, że Hans jest tutaj… To oszałamiające.
Jeśli ktoś z Chess.com powie, że mam to w kontrakcie, zrobię to.
Ja swoje zrobiłem.
Jest, kurwa, dużo lepszy. Gra najlepiej w karierze.
Nie przewidziałem tego.
Z czysto szachowej perspektywy będzie ciekawie
zobaczyć, co potrafi.
Jak się czujesz przed starciem z Magnusem?
Podniecenie?
Ulgę, że w końcu znowu zagracie?
- Czy to zemsta? - Spokój. Jestem spokojny.
Jeśli przegra, to będzie największa plama na jego spuściźnie.
Na szali jest cała jego kariera.
No dobrze. A teraz mecz dnia,
na który wszyscy czekali.
Co myślicie o dzisiejszym meczu?
Okażcie trochę energii…
Już czas.
Nasz pierwszy zawodnik, arcymistrz Magnus Carlsen.
Zawsze jest trochę strachu,
kiedy grasz z kimś, komu nie ufasz.
I jego przeciwnik, arcymistrz Hans Niemann.
Mają długą historię. Stawką są wielkie emocje,
zwłaszcza dla Hansa Niemanna.
Widzicie go. Skupiony.
Chce tego najbardziej na świecie.
To kulminacja dwuletniej sagi.
To prawie dokładnie dwa lata.
Wszyscy czekali na ten mecz.
Po raz pierwszy od dwóch lat siedzą naprzeciwko siebie.
Nasze życie określają chwile krytyczne. Ryzyko i okazje.
To jedna z tych okazji. Rozerwę go na strzępy.
Sytuacja może się skomplikować, jeśli coś pójdzie nie tak.
Bez wątpienia.
Mamy dramat.
Mamy akcję.
A za dziesięć sekund będziemy mieli szachy.
Usłyszę „amen”?
Życie jest poetyckie, a to chyba najbardziej poetyckie zakończenie.
Jestem w Paryżu.
To najlepsze miejsce na rewolucję.
Dawajcie gilotynę.
Hans zagrał na a4. Chce otworzyć stronę hetmana.
Magnus pędzi na środek.
Hans podskakuje i złości się. Czy mu się uda?
Co za decyzja Magnusa Carlsena.
Tylko Hans może wygrać… Skąd!
Pakuje się w kłopoty! To prawie mat!
To będzie paskudne zakończenie. I wreszcie położy kres meczowi.
Poważnie. Właśnie to zrobił.
Co za niesamowity występ.
Magnus Carlsen, numer jeden na świecie, pokonał Hansa Niemanna.
Gracza, który zasłynął rzeczami niezwiązanymi z szachownicą.
To, co dziś pokazał, nie wystarczyło
i Magnus Carlsen kazał mu za to zapłacić.
Magnus Carlsen zdominował ten mecz
i niezależnie, co Hans Niemann o tym myśli
i jak to zostanie odebrane…
Jutro szachy nie będą mówiły za siebie.
Nie najgorsze miasto na przegraną.
Zawsze mówił, że chce, aby szachy mówiły za siebie.
Nie chciał załatwić tej sprawy w sali sądowej,
ale przy szachownicy, więc…
Może i przegrałem,
ale przecież nieźle mi, kurwa, idzie.
Samotny wojownik przeciwko legionowi.
Choć moje życie i kariera legły w gruzach
i muszę pogodzić się z tym, że każda rozmowa o szachach
zejdzie na kulki analne,
jestem człowiekiem z misją,
a przez nich celem mojego życia jest wygrana.
Przez resztę życia będę zimnym zabójcą.
Jest coś takiego w Hansie,
co wywołuje we mnie niepokój.
Jak wytłumaczyć Hansa Niemanna?
Mamy teraz norweskiego mistrza świata,
boga wśród ludzi,
najbardziej dominującego szachistę,
a to jeszcze nie koniec.
No i jest ten dzieciak.
Dzieciak, który miał kulki?
To jeden z najbardziej rozpoznawalnych, okrytych złą sławą
szachistów w historii.
Chyba gdzieś po drodze zagubił się człowiek, którym był.
To istna mafia szachowa.
To wszystko.
Nie mogę się doczekać, aż Magnus będzie stary i niechlujny
i bardziej pogrąży się w szaleństwie.
Ja będę robił postępy, a on będzie na to patrzył.
Nie motywuje mnie złość,
ale jeśli to go zainspiruje, by być najlepszą wersją siebie,
to… śmiało.
O ile będzie grał fair.
Będę najlepszym szachistą.
Nikt w to nie wierzy,
ale ten clip będą puszczać za 10 lat. Tylko czekajcie.
Wiem coś, o czym świat nie wie, bo widzę przyszłość.
Napisy: Anetta Radolińska-Czwaczka