Walang katulad ang homecoming sa HBCU community
na nagho-host ng Jackson State, ASU,
ang mga tradisyonal at popular sa SWAC football.
May mga nambabastos sa akin sa paligid.
Kawalang-galang 'yon.
Gawin natin 'yon sa laro, 'wag gamit ang bibig natin.
Bumabalik si Sanders, at naitira ni Kevin Coleman.
At ayun na nga. Umabante na ang Jackson State sa 5-and-0.
Nasira na ang homecoming ng Hornets.
Lumapit si Coach Sanders para sa "bro-hug."
Pero 'di nagustuhan ni Coach Eddie Robinson Jr ng Alabama State.
'Di mo ako igagalang, ang team ko, ang paaralan, tapos ibo-bro-hug mo ako.
Kamayan mo ako at umalis ka na.
'Di tayo magkaibigan para mag-bro-hug.
Nakakalungkot ang sitwasyon na pinersonal niya
at pinersonal si Deion.
Pinag-aaralan ko ang SWAC, hindi siya SWAC.
Sa lahat ng komento, pinakanabahala ako sa komentong hindi raw ako SWAC.
SWAC ako. Siya ang hindi.
Sino ang SWAC kung hindi ako ang SWAC?
Ngayong linggo, ginugunita ng JSU ang kanilang taunang homecoming.
Dahil sa mga kaganapan, tinatantiyang ang mga kasiyahan
ay aakit sa halos 44,000 mga bisita.
ANIM NA ARAW BAGO ANG LARO
Naghahanda ang mga negosyo para biyaya sa big game
ng JSU laban sa Campbell University.
Ang Tigers ay nasa 6-and-0,
na kagagaling lang sa panalo laban sa Alabama State University,
at isang kontrobersiya matapos ang laro
na naging balita sa buong bansa.
SINO ANG HINDI SWAC
Tara. Wala akong kailangan pa.
Dali. Gawin na natin. 'Di na kailangang maghintay. Sige na.
Magaling ang Campbell, Coach.
Magaling sila at hinahangaan ko ang head coach,
napakahusay ng ginagawa niya.
Pro-style na ang offensive line.
Ang husay rin ng quarterback at defense.
Ang gagaling nilang maglaro.
Ang mga kalabang nakatalo sa kanila ay upper-level na,
kaya purihin natin sila. Magaling sila.
At ang mensahe ay, "Walang panggambala."
Ayokong ang mga bata o sinuman sa aming programa
ay masangkot sa anumang panggambala.
Dahil pagpapala ang HBCU homecoming…
-Paano mo mapipigilan? -Makakagambala 'yon.
Puwedeng kunin ang mga telepono tapos, ikandado.
Hindi. Mahirap 'yon, pero kailangan mong ulit-ulitin.
At mula noong Linggo, patuloy naming binabanggit sa kanila.
May ibibigay ako sa 'yo.
Isang naisuot nang shirt.
KUNG MAY SWAC MAN SI ROB JAY 'YON.
Sino ba ang SWAC, baby?
Sino ang SWAC?
Nagising akong kumikilos Nagising na kumikilos
'Yon na yata ang pinakawalang kuwentang sinabi ng isang coach.
Alam mo ba ang resulta n'on? Alam mo ba kung ano ang mangyayari bukas?
Pinasikat ng 'di naman SWAC na lalaki ang SWAC at ibang HBCU conferences
na hindi pa nangyayari noon.
Kaya maupo ka at tumahimik na lang.
Masama ang dating n'on sa SWAC dahil isang kapatid mismo ang nagsabi.
Sino ba ang SWAC, baby?
Sino ang SWAC?
Kapag nagsabi ka ng, "Hindi siya SWAC,"
naiisip ko tuloy na, "Ano pa ang ikinagagalit mo?
"Ano pa ang puwedeng ayusin, pero ikinagagalit mo?"
SWAC kami. Kami ang SWAC!
PROTEKTAHAN ANG FIELD - WALANG MATUTULIS BUTO - PAGKAIN - GUM - GATORADE
Oo. Medyo ayos naman ako.
-Uy, bata. -Kumusta?
-Kumusta ka na? -Ayos naman. Kumusta ang laro?
Kakaiba. Wild, e.
Wala namang napinsala kahapon?
Mayroon.
-Mayroon? -Dalawa.
Napuwersang balikat.
A, oo. Nakita ko nga.
Ang pressure sa ilang atleta ay napakatindi.
Isama mo ang pinsala, na dapat din nilang isipin.
Wala silang dahilan para maparito kapag napipinsala sila.
Inaalis mo rin ang football kasi 'di naman sila makakasali.
Puwede ko ba 'tong diinan, o hindi?
-Oo, puwede. -Puwede.
Didiinan ko talaga. Okey ba, Trav?
Oo, okey.
Iba-iba ang nararamdaman nila.
Kasiyahan, kalungkutan, kasiyahan, kalungkutan.
Hindi sila naglalaro na gaya ng dati, makikita mo sa buong season.
Basta iba-ibang emosyon.
Kailangan lang na nandoon ka para sa kanila.
Ipinagmamalaki ko na nakikilala ko sila,
nakikita ang mga ugali nila, kung paano sila kumilos,
dahil nalalaman ko rin na, "May kakaiba sa kaniya ngayon."
Kaya kakausapin siya o kumustahin man lang.
Puwes, cleared ka na sa Lunes,
-handa ka nang magsimula? -Oo.
-Sa field? -Oo.
-Mga pagtakbo, gan'on? -Oo, kayang tumakbo…
-Pagtalon? -Oo. Kaya ko lahat.
Alam kong sa pisikal, kaya mo, e, kumusta sa mental? Kaya rin ba?
Oo. Medyo.
Ayan. May pagdududa ka.
'Yan ang sinusuri ko.
Makikita mo ang buong proseso,
ang pagbalik nila sa field,
ang mga ngiti, imbes na luha at galit.
Papunta sa 'yo.
Mula sa sakong. Itaas mo. Ayos.
-Okey, handa na? -Oo.
Mukhang handa ka na.
'Yon ang pabuya mo. Kaya mo ginagawa ang ginagawa mo.
Palakihin mo ang mga braso mo na parang atleta.
Para bang, "Sige na.
"Lumipad ka. Bumalik ka na roon." Masaya 'yon.
Iangat lang ang paang 'yan.
Siyam.
Bilisan mo lang. Maging athletic.
-Hindi masakit? -Hindi.
Dapat may kumpiyansa ka.
Ang layunin natin ay para sa Campbell.
'Yong tuhod.
Ang mga doktor muna ang magsasabi kung okey ka na.
Hindi kita maipapadala roon kung di ka man lang makakaagaw ng bola.
May isang linggo pa.
Iba si Travis Hunter.
Una sa lahat, pasa, ace sa kaliwa, siksikin. Lapitan.
Tatawagin natin 'tong "rib protection." Ayos ba?
Ayos ako sa rib.
Bago ako dumating dito, nakalimutan ko na ang homecoming
dahil sa mga PWI, wala namang pagkakaiba sa ibang laro.
Lalo na sa paaralang ito, sa aming banda, tradisyon,
at sa malaking suporta sa amin, 'di lang ito laro sa football.
Mas tungkol ito sa kultura at pamilya,
at mapasalikod ng isang grupo. Malaking bagay ito.
-Ikalawa ka, Trey. -Okey.
Malimit, di mahuhusay na team ang pinipili sa homecoming.
Para lang manalo, 'di ba?
Napili namin ang isang team na mahusay kalaban.
Okey, heto na. Ilagay sa dulo. Doubles far ram block.
Pressure talaga sa amin na maipanalo ang larong ito.
Ito na siguro ang pinakamagaling na team na maglalaro sa amin.
Okey, sunod na.
Nasa third down side na sila, at itatakbo na nila.
-Ayos lang sa 'yo 'yon? -Oo.
Nakikita ko ang iba't ibang lahi, pero 'di ko itatrato nang iba-iba.
BTF at CTF ang ginagamit namin dati laban sa mga tempo team.
Ano 'yon?
Blitz the Formation at Cover the Formation.
Blitz the Formation. Cover the Formation.
May mga puti rin dito, dapat maramdaman nilang pinapakinggan sila.
Puwede nilang sabihin ang mga opinyon nila.
Ang galing lang kasi marami kayo at may A gap kayo.
Bubuksan ko ang pinto ng kotse sa 'yo.
Nagpapakamaginoo na ako. Dali na. Kumain na tayo.
-Tara na. -Sige.
Nakakadama ako ng responsibilidad na alagaan ang bawat atleta. Tapos.
Anumang lahi nila.
Kung gagawin nila ito, gusto ko 'yong laro ni Ricky.
Maraming tradisyon ang mga institusyong ganito,
maraming ipinagmamalaki, kultura, kaya natututo ako bawat araw.
Tinrato nila ako nang may respeto,
at pinapasok nila ako para makita kung paano maging bahagi nito,
pero bisita lang ako rito, gaya ng lagi kong sinasabi.
Puwede mo bang ibahagi sa akin para naman hindi lang sa 'yo?
-Oo, sir. -Salamat.
Kaya mo bang maging team player?
Sabi ko na sa mga puti, e. Nasa inyo na lahat. Lintik.
Sa pole. 'Yon ang patutunguhan. Heto na. Set.
LIMANG ARAW BAGO ANG HOMECOMING GAME
Ganiyan nga.
Maglalaro si Travis ngayong linggo.
Opensa siya at depensa.
May mga pinlano kami sa kaniya para makapagdulot agad ng epekto
at ang pagiging nasa field ni Travis ay isa nang banta.
Pambihira, halos isang buwan at kalahating wala si Travis.
Pero hindi siya humina. Atleta talaga siya.
Coach DT, may tiwala ka pa ba sa akin?
-Siyempre. -Sinisiguro ko lang.
Kaya niyang kontrolin ang depensa at opensa ng isang laro.
May isang tao lang na gan'on,
na kilala ko, at pinangungunahan niya kami ngayon.
Nugget. Uy, Nugget, ayos ka lang?
'Wag mo akong ganyanin.
Sundan mo ako. Mali ang sa 'yo.
Halimaw si Travis, pero 'di pa panahon
para maging komportable at madamang may nagawa kami.
Wala pa kaming nagagawa.
Nasa regular season pa rin kami, wala pang championship.
Kaya dapat magpokus sa kaniya at manatiling sabik
dahil kada Sabado makikita namin ang husay ng bawat team.
Safe answer para sa Campbell.
Ito ang magiging Super Bowl nila.
Hindi na sila makapaghintay talunin tayo, pero handa tayo.
Ayan.
Tempo offense ang Campbell.
Guguluhin ka nila. Lilinya sila nang mabilis.
Puwes, multi-defense kami dahil may dinadala kaming personnel.
Anumang gagawin mo, tatapatan namin.
Mabilis lang. Magiging mabilis talaga.
Nagtetempo sila. 'Yon ang hamon ngayong linggo.
Four-four!
Hoy, pumunta na kayo rito!
Musta, Coach?
Tagal na rin. Musta, Coach?
Ano ang balita sa 'yo, Nugget?
Wala naman.
Ngayong linggo, mas nakapokus na si Nugget.
Nahihirapan ka sa mga galaw kahapon.
Karamihan dito ay puro mga galaw.
Kung makikinig talaga siya, marami siyang potensiyal.
-Handa ka na? -Oo.
Sa panahon ngayon, mas mabilis ang laro
kaysa 20 taon ang nakakalipas,
kasi maraming nalulusutan ang mga receiver na ito,
kaya kailangang mas pagtuunan si Nugget.
Parehas lang ang linggong ito kasi naghihiwalay sila,
kaya alam na natin ang ginagawa nila.
Dapat na magpokus tayo, at manatili ang isip sa laro
para mangibabaw tayo.
Laban ito ng chess sa pagitan mo at ng receiver.
Panonoorin mo sila buong linggo, at panonoorin ka rin nila.
Ngayon, Sabado na. Ano'ng gagawin natin?
'Wag kang magpakasayang masyado sa homecoming, pare.
Susubukan ko.
Gawin mo ang regular school work. Magbasa ka ng mga libro.
Nasa amin ang pagahahanda sa inyo sa mundo.
Pero sampung beses na mas mahirap ang mundo sa labas
kaysa sa ginagawa ko ngayon.
Pupunta rin ako roon mamaya para tingnan ang nangyayari.
Kukumustahin din namin si Bolden.
Marami akong nalalaman tungkol sa mga HBCU.
Sa pagiging nandito, pamumuhay, at mga nakikita ko araw-araw,
nasanay na ako. Masaya akong napunta ako rito.
-Gagraduate ka na, 'di ba? -Sa Disyembre. Sabik na ako.
-Sabik ka na? -Ako ang kauna-unahan.
-Sa pamilya mo? -Oo. Sa parehong panig.
-Congrats. 'Yon pala. -Salamat.
Nugget-man, ang una sa pamilya na magtatapos sa kolehiyo.
'Di ko inakala 'yon.
-Malaking bagay 'yon. -Pambihira nga.
Mga tao mo sila. Black at Brown. Mga tao namin sila.
Ito ang komunidad namin kaya dapat nating ingatan ang isa't isa.
Salamat din.
Pagmamahal 'to. Gagawin ko ang lahat para sa inyo.
NANINIWALA AKO
Ang football program na ito ay tradisyon
ng Jackson State mula noong 1911.
Sa halos isang siglo, nagpatuloy ito bilang pundasyon ng paglago
sa mga kabataan, na may mga prinsipyo na higit pa sa football field.
Sinimulan ng HBCU ang post Emancipation Proclamation.
Ang mga African-American sa bansa
na galing sa pang-aalipin ay hindi nakapag-aral.
Kaya, marami sa mga HBCU na kilala natin ay galing sa mga inalipin.
Kaya, habang nagbabago ang mga henerasyon, bawat henerasyon ay lumalayo,
at patuloy na lumalayo. At naging parang tahanan na ito.
Homecoming ha?
Pakiramdam ko, ang tanda ko na kasi 'di na ako gaanong sabik.
Pero siyempre, homecoming pa rin ito. Makikipagsayahan ako.
Masaya na mapaligiran ng mga tao na alam ang mga karanasan namin,
ang mga kuwento, kasi mahirap 'yon.
Hindi iniisip ng karamihan na magkokolehiyo sila.
Pumupunta sila rito, nagkakaroon ng mga kaibigan, at nababago ang buhay.
Lahat puwedeng mangyari sa lugar na ito.
-Maligalig siya buong linggo. -Buong linggo.
Sasabihin ni Coach Prime,
"Ang homecoming ay para sa mga taong 'di maglalaro."
Sa bandang huli, 'di nila mapipigilan ang homecoming. Alam n'yo 'yon?
Lalabas pa rin tayo.
Gagawin pa rin natin ang mga gusto natin. Ganoon.
Bawat estudyanteng naka-enroll sa HBCU ay hindi lang isang numero.
Mula sa presidente hanggang sa nagtatrabaho sa kantina,
lahat ng naglilinis ng campus, lahat sila ay talagang interesado
na makita ang bawat estudyanteng naka-enroll na makagraduate.
Ano'ng problema sa kanila? Parang hindi pa matibay.
Sinusubukan kong maging tagapakinig nila.
Ginagawa ko silang komportable kahit malayo sa tahanan nila,
at pinaaalam sa kanila na 100 porsiyento ang suporta ko.
Dito sa unahan gaya ni Soho. At tingin ko, si Nina… Oo.
'Yon ang ginawa n'yo noong huli.
Pinaaalam ko rin sa kanila na, uy, magiging alumni rin kayo,
kaya alam n'yo na, lagi kayong bumalik rito,
tumulong sa inyong tahahan, kung saan nagsimula ang lahat.
At heto na ang Ques. Pambihira.
Ang galing ng footwork nila.
Ang mga Historically Black na mga fraternity at sorority
ay naniniwala sa pagtanaw ng utang na loob sa komunidad.
Sinisiguro lang na mag-iiwan ka ng marka sa campus.
Magpakita ng mabuting halimbawa, mabuting tutularan.
Gusto lang nating lahat ng nakabubuti para sa komunidad at sa mga tao.
Napakamakapangyarihan nito mula noong isang siglo at kalahati.
Ang pagsusumikap at pagtitiyaga ng mga ninuno,
ang determinasyon nila, ang dahilan kung ano'ng mayroon tayo ngayon.
Na tayo ang talagang minimithi ng mga ninuno natin.
Napakamakapangyarihan niyan ngayong 2022.
APAT NA ARAW BAGO ANG HOMECOMING GAME
Play one.
Pero hindi…
Gabi-gabi kaming nandito. Palagi.
Hindi kami nagpapabaya. Gabi-gabi kaming nandito.
Malamig, kaya kailangang magbalot, at masasanay rin.
Apat, lima, anim, pito, at…
Nakaranas na ako at nakapag-coach sa homecoming ng ibang lugar,
pero wala 'tong katulad.
Nakakasabik ito. Lunes pa lang, dumating na ang mga tao.
Hindi mo ako katabi kaya di ko alam ang ginagawa n'yo.
Kaya kailangan n'yo ng disiplina sa sarili
para magawa ang tama. Isa, dalawa, handa, roll.
Dapat alam n'yo kung ano'ng pinapasok n'yo.
Dapat alam n'yo na ang pinasok n'yo ay isang nakakapagod na band program.
Hindi 'to madali.
Kailangan wasto ang kilos n'yo sa homecoming.
Mas maraming manonood sa inyo kaysa sa normal na laro.
Tigil. Cut.
May ilan sa inyo na, "Tigil na siguro ako rito."
Alamin n'yo kung kailan kayo titigil.
Pinaghirapan natin ang drill na 'to tapos, di magiging perpekto.
Alam ko na pag alumni na ako,
babalik ako para sa homecoming para makita ang banda.
Vocals. Isa, dalawa, handa, vocals.
Pambihira ang mga homecoming ng HBCU. Kapana-panabik panoorin.
Pero nasa tuktok ang football.
Ayaw naming maging appetizer o salad.
Gusto naming maging main course.
Handa. Lima, apat, tatlo…
Good morning, America!
Sa paanong paraan, alam ko na ang susi para maging totoo ang gusto sa mga HBCU
ay ang uri ng tensiyon na hindi lang namin dinadala sa programa,
kundi sa lahat ng HBCU.
Pagsuotin mo siya ng sapatos. Hindi 'yan puwede sa Good Morning America.
Salamat.
Sige.
Akala ko sa likod tayo ng kamera.
Nasa likod nga tayo.
Bibilang siya, sa likod ng kamera.
Pupunta lang ako sa inyo, kaya maghanda kayo.
Mas matangkad ako ngayon, Coach.
Dahil…
Hindi sa sapatos.
Ayaw niyang maging pinakamaliit.
-Kumusta, Travis? -Kumusta rin?
Masaya akong makita ka.
-Ayos ka lang. -Opo, sir.
Hindi lang basta HBCU alum si Strahan. Isinasabuhay niya talaga.
Para pumunta pa siya sa JSU para suportahan ang mga bata,
pagsasabuhay talaga 'yon. 'Yon talaga ang HBCU legacy.
Nakatuon talaga si Deion sa mga bata,
nakatuon sa edukasyion, at pagpapabuti ng komunidad.
Nang mabalitaan ko 'yon, sabi ko, "Magiging magaling ang Jackson State."
At alam ko na, gugustuhin ng mga bata ma pumunta rito,
kasi siya ang head coach, at nakita na natin 'yon.
Sinasabi mo sa mga magulang, kapag nagrerecruit ka na,
"Magpapadala ka sa akin ng bata, ibabalik ko sa 'yo ang isang lalaki."
Ano ang ibig mong sabihin?
Kalimitan, ang mga batang dumarating ay may iba't-ibang pinagmulan,
at marami ang walang ama, at kailangan namin silang palakihin
at hubugin para maging lalaki sila.
Magpadala ka man sa akin ng bata, pero dahil sa mga problema at mga ituturo,
ibabalik namin ang isang lalaki.
Nang makita ko ang ginagawa niya para sa JSU,
walang binatbat ang kahit sinong naging coach sa HBCU.
Bump, back, at lean.
Espesyal talaga ang maparito sa HBCU, walang duda 'yon.
Sa totoo lang, 'di malapit.
Totoo ito. Totoo.
Sa lahat ng ginawa ko, sa pagpasok, sa buhay, sa karera,
ito ang pinakamasaya sa lahat.
Kaya, salamat at ginawa n'yo 'to ngayong umaga.
Mahal at pinahahalagahan ko kayo, at galingan n'yo pa, okey?
Salamat. Maraming salamat.
Sa mga araw na ito, parang lahat nakatuon sa Jackson State University
at magandang bagay 'yon.
Pero minsan, magandang magpasikat ng liwanag sa taong
hindi laging nabibigyan ng pansin.
Dadalhin natin ang mga duck
tapos, ihahatid sa kanila, at makikipaglaro sa mga bata.
-Handa ka na? -Oo, handa na.
Ako na ang hahawak nito. Nasa 'yo na ang wagon at iba pa.
Okey lang kahit hilahin ko ang wagon.
Ang mga batang makikita natin ngayon
ay mga batang may iba-ibang uri ng kanser.
May punto sa buhay ko na mas marami akong natanggap kaysa naibigay.
Kaya kailangan kong magpalit
para masigurong nagpapasinag ako ng liwanag,
hindi lang basta tumatanggap o umaangkin nito.
Ayan na. Pagsasalitain ko.
Ayan. Ayos ka lang ba? Ayos ba ang araw mo?
Mabuti 'yan. Proud ako sa 'yo.
Ayan na.
Subukin mo ito. Tingnan natin kung gaano ka kaastig.
Wow, girl!
-Ano'ng pangalan mo? -Camilia.
Camilia, ang ganda naman.
Tingnan mo ang mga pisngi niya. Ilang taon na siya?
Nanay: Siyam na buwan.
Siyam na buwan, okey. Ayos 'yon.
Kinakaya naman?
Nanay: Oo.
Okey naman? Ayos 'yan.
Ipinaalala sa akin ng Children's Hospital 'yong panahong nasa ospital ako.
Kaya, ang makita ang mga bata na nahihirapan,
pero may liwanag sa mga mata at ngiti sa mga mukha
ay mahalagang bagay sa akin kasi binalik ako nito sa lugar na 'yon.
Matagal ko na 'tong hindi nagagawa.
Touchdown, Jackson.
Pinahahalagahan ko kayo.
Hindi n'yo alam pero pinalalakas n'yo kami,
binibigyan kami ng pag-asa,
kaya pinahahalagahan ko kayo at ang pakikipaglaban n'yo. Totoo.
Maniwala kayo.
Bata pa lang ako, naniniwala na ako.
Walang dahilan para tumigil.
Lahat ng ginagawa mo sa buhay, dapat ay konektado ka roon.
Doon manggagaling ang passion at lakas mo.
At 'yong koneksiyon ko sa mga bata
ang tiniis ko noong nakaraang taon.
At naiintindihan ko ang pinanggagalingan nila.
Saan ka pupunta?
-Sa study hall. -Study hall?
Mag-aaral ka ng Spanish ngayon?
Amigos! Aking amigos.
Sa ilan, tahanan ang malalaking paaralan na may 40,000, 50,000 na estudyante.
Pero sa ilan, kailangan nila noong isa-isang pagtuturo
na mas komportable para mas mahanap ang sarili nila bilang indibidwal.
Iyon ang ibinibigay ng mga HBCU.
Kapag kino-conjugate mo ang pandiwa na "Voy."
Kuha. I-conjugate mo ang pandiwa. Kaya, ito ang grammar.
-Grammar 'to at articles. Oo. -Kuha ko.
Kung may mga mapagkukunan, marami ang pupunta sa HBCU
dahil ang husay ng mga tao rito.
Itinatanong mo, "Ikaw?"
Sinisiguro nila na ang mga atleta
ay iwas gulo at wala sa mga lansangan. Lagi silang nagbabantay.
-Sabi niya, "Oo." -Oo. Perro. Ano 'yong "perro"?
-Parang, dog. -Dog.
-Pero, parang… -Aking perro.
-Oo. -Uy.
My dawg! Oo!
Okey.
Marami ang gustong napalilibutan ng mga katulad nila.
Ayaw nilang mapaiba o magmukhang naiiba.
Gusto nilang naiintindihan sila.
'Yon ang problema ko sa PWI.
Pakiramdam ko, hindi nila ako naintindihan bilang tao.
Kung paano ako maglakad at magsalita.
Wala naman mali roon. Ganoon talaga.
Tingnan mo 'yong mga sinulat natin.
-Titingnan ko. -Pero ayos lang. Mahusay tayo.
-'Yon muna ngayon. -Ayos.
Natuto ako ng Spanish ngayon.
Laging ipinapakita ng mga HBCU ang kultura ng komunidad,
suporta, at pagiging kasama.
Kahit sino ka man o saan ka galing,
bukas ang mga pinto nito sa lahat ng gusto ng mataas na edukasyon.
Posibleng ang tatay ko ang magpe-perform.
Nagsimula 'to nang ipakilala ni Papa sa akin ang fantasy football.
Nagsimula akong maglaro ng Madden, kaya nahilig ako sa all-time legends.
Nakilala ko si Coach Prime.
Marami akong homework, pare. Nai-stress ako sa homecoming week.
Kasalanan 'to ng Madden.
Sa Honduras talaga ako ipinanganak.
Sa Mexico galing si Mama tapos si Papa naman sa Panama.
Halos isang taon at kalahati kami roon tapos, lumipat kami sa Mexico.
-Ano sa tingin mo? -Mami-miss ko ang Que Dogs.
Doon ako halos lumaki.
Matapos sa Mexico, sa Brazil kami dahil sa kompanya ni Papa.
Doon talaga nagsimula ang karera ko sa soccer.
Mula sa Brazil, nailipat naman kami
sa isang maliit na bayan sa South Georgia na tinatawag na Albany.
At napagtanto ko na hindi sikat ang soccer doon.
'Yon din ang taon na ipinakilala ng coach ang football
kasi kailangan nila ng kicker.
Sabi niya, "Naisip mo na ba ang sumipa ng isang football?"
Sa sunod na taon, nag-sign up kami ng kaibigan ko.
Kicker din siya.
Kaliwa. Kaliwa. Kanan. Kaliwa.
Kahit saan tayo pumunta
Gustong malaman ng mga tao
Kung sino kami
Pambihira!
Kakatuwa ang buong linggong 'to. 'Di ko alam ang aasahan.
Ito ang una naming semester.
Napadesisyunan naming panoorin ang homecoming.
-Puwes, freshman ka? -Oo.
Mananalo ba kayo sa championship?
Oo, 'yon ang goal. Ang pangunahing goal.
Alam kong espesyal si Coach Prime.
'Yon ang isa sa mga dahilan kaya ako nagpunta rito.
-Nag-e-enjoy ka naman? -Oo, ang sya.
Iba ang kultura dito. Nakakatuwa.
'Di ko dama na minority ako. Parang parte ako ng malaking pamilya.
Maligayang Homecoming, Jackson State University.
DALAWANG ARAW BAGO ANG HOMECOMING GAME
Winewelcome namin kayo sa pinakamalaking pagtitipon.
Jackson State, baby.
Maganda ang karanasan ko.
Minsan, "Nababagot ako. Pupunta ako sa campus,"
para lang maglakad-lakad, makipagkilala, at makakita ng alumni.
Mahal ng mga alumni ang mga atleta. Lagi silang nagbabantay.
Maraming mga pagkakaiba, pero pagdating sa football,
nagiging isa ang lahat.
'Yon ang pinakamamimiss ko. Mahal ko ang siyudad ng Jackson.
Culture shock ang pagpunta ko sa HBCU, pero mabuti naman.
Masaya akong napunta rito.
Mas napalapit ako sa maraming tao rito.
Matapos ang lahat, alam kong babalik ako sa Jackson,
magpapakita ng pag-ibig, at ganoon din ang siyudad.
Hindi ko makakalimutan ang Jackson.
Iba ang homecoming sa Jackson State.
Bumabalik ang mga tao rito.
Nagpaparty sila buong linggo, araw hanggang gabi.
Walang gumagawa n'on.
Di ako kukuha ng mga litrato. Magrerelaks ako.
Maaari kaming sumulpot sa ilang mga event pero matapos ang lock in.
Mahal namin kayo!
At matapos 'yon,
puwede nang yumapos, high-five, tumawa, cheer, sumayaw, at iba pa,
pero bago ang laro, wala kaming gagawing ano man.
Isa pang kuha.
Nasaan siya?
May laro ka bukas. 'Di ka puwede rito.
Pumunta lang ako. Paalis na rin.
ISANG ARAW BAGO ANG HOMECOMING GAME
-Dadalhin ko. -Tama.
Galingan at tapusin ang trabaho.
Kahit sino.
Pupunta kami sa hotel para malayo sa mga panggambala.
Maraming mga panggambala 'pag nasa apartment, campus, at iba pa.
Para na rin makapaghanda sa laro.
Gusto ko kayong ibalik
sa panahong mga bata pa kayo.
Noong una n'yong isuot ang armor, ang gear,
at tumingin kayo sa salamin, di ba?
Gaano kayo ka-proud?
Gaano n'yo kamahal ang katotohanang isa kayong football player?
Pambihira!
Ang pagmamahal n'yo sa laro ay totoong-totoo. Okey?
Bukas, ipakita n'yo sa bansa ang pagmamahal n'yo sa laro,
at sa isa't isa.
Ginagalingan ng ilan linggu-linggo.
Pinahahalagahan ko kayo. Kilala n'yo na 'yon.
'Yong iba, paminsan-minsan.
'Di n'yo pa ginagalingan. Hinihintay pa namin kayo.
Defensive line, talagang itinawag ko ito ng pansin.
Wala kayong ginagawa.
Offensive line, magiging maganda 'to sa inyo.
Kanino 'yon?
Sa akin, Coach.
Labas.
Lumabas ka at hubarin mo ang hikaw mo.
Pagiging kampante 'yon.
Nagiging komportable tayo. Sobra nang komportable.
Hindi na ayos 'yon.
Dapat binabantayan mo siya. Di mo nakita, Santee?
Hindi ko siya nakita, Coach.
Hindi ko nakita.
-Di mo nakita, Travis? -Hindi.
Puwes, walang nakakita na may hikaw siya?
Pero team tayo?
Ako lang ang nakakita na may hikaw siya. Oo o hindi?
Espiritu ng pagiging kampante ang mayroon dito, mga kapatid,
na siyang ikatatalo n'yo kung 'di n'yo aayusin.
Sa ngayon, hindi maganda ang espiritu rito.
Tingin n'yo, nandoon na kayo. Tingin n'yo, narating n'yo na.
Dapat tayo ang nangunguna.
Pero dumating tayo na may mga hikaw, telepono.
Bakit kayo nagdadala ng telepono sa isang miting?
Bakit? Sino ang tatawag sa inyo?
Alam n'yo naman ang bata! Bakit n'yo pa ginagawa?
Pagiging kampante. 'Yon ang nakikita ko.
Mga coach, suriin n'yo ang basurang 'yan at alisin n'yo ang espiritung 'yan.
Kasi 'yon ang nandito ngayon. Pagiging kampante!
Okey, may mga espesyal tayong team…
Iba ang ginagawa namin sa Jackson State, at gusto ko 'yon.
Ito ang kapaligiran na ginawa namin. At wala 'yong katulad.
'Di mo makokopya o magagaya.
Kaya, maupo ka lang at manood kasi iba talaga kami.
Sino ang SWAC? Sino ang SWAC?
Hindi 'yon naipapakita ng social media.
At lalo na pag game day, 'di mo alam kung sino ang pupunta.
Nasaan si Beezy? Pupunta ba siya?
Nasaan si Beezy?
Nandito na ang JSU.
Ganoon ang mangyayari. Hit it! Boom!
Nandito si J. Alphonse, alam n'yo 'yon?
Nandito rin si Katori Hall.
Pababagsakin namin kayo sa Valley.
Maraming coach ang sikat.
'Di ko sinasabing sikat ako. Pero ako si Prime, pare.
'Wag maliitin.
Prime time!
Kanta nga riyan!
Pag dumating si Dogg, kailangan ko ng kanta.
Ayan nga nga. Oo.
Kumusta, baby?
Kapatid ko si Snoop, pare. Higit pa siya sa isang kaibigan.
Marami na kaming pinagsamahan.
Prime, ang guwapo mo, babu.
Dudumugin ang stadium. Mapupuno ito.
Ayos ito.
Susuportahan ng mga tunay na kaibigan kung ano ang gusto mo.
Kung magagawa ang gusto ko
makakapaglaro ng isa o dalawa bago matapos.
Ganoon si Snoop, noon pa man.
Pag pumunta ka sa ganitong laro, isang homecoming event,
at makikita mo ang mga lola, apo,
alumni, atleta, entertainer, na nagkakasiyahan,
at ipinagdiriwang ang isang bagay na makasaysayan.
Magpokus kayo sa laro!
Handa akong ibahagi ang tagumpay kahit kanino
at ibigay sa mga bata ang laro na mahal at gusto nila.
May ilan na pumupunta sa locker room
na mga gusto nila. Sino naman ako?
Kung mapapakilos ka n'on para lumaban at manalo, sige lang.
Sang-ayon ako. Dapat manalo kayo ngayon. Dapat matalo n'yo sila.
-Handa na kayo? -Handa na.
Halika na.
Salubungin natin si Coach Prime at ang defending SWAC champions.
Sinimulan ni Gerardo Baeza,
at ang SWAC football ay nagsisimula na para sa Jackson State.
May 6-and-0 record sila.
Ang pinakamaganda nilang simula mula 1983 nang mag 7-and-0 sila.
Bilang mga coach, alam namin na ang paglaban sa Campbell
ang isa sa pinakamahirap ngayong season.
Ipinasa ni Sanders. Magiging maikling laro 'to sa play.
Naghihintay si Wilkerson sa backfield, ipinasa sa kaniya.
Sasalubungin siya sa line of scrimmage.
Magpapasa si Shedeur Sanders.
Hindi maganda ang opensa. Hindi sila makaiskor.
Mas naging mahirap na laro ito kaysa inaakala.
At maganda ang depensa ng Campbell.
Di inakala ng Tigers na ganoon ang kakalabanin nila.
Alam nilang nandoon sila ng apat na kwarter.
Second and nine na ngayon sa JSU.
Second and long 'pag nagsimula na. Lahat ng nasa second and over ten yards
ay parang, "Puwede nating sipain."
Third and eight para kay Shedeur.
Kapag third down na, lalakad na lang ako at magrerelaks.
Siguraduhing blangko ang isip ko.
Field goal!
Malaki ang naghihintay sa Tigers.
Twenty-three-yard field goal ang susubukan ni Alejandro Mata.
Tapos, papunta na sa fourth down at nasa 'yo ang spotlight.
Ayusin natin 'to.
Itaas ang sipa at ayos na.
At ganoon na lang, nanguna na ang Tigers ng 3-0.
Ang sinasabi ko sa inyo, sa inyong lahat ang larong 'to.
Hindi n'yo pa nakikita?
Kapag ginawa natin ang larong dapat, tapos na.
'Wag silang manalo ang laro.
Hirap si William, nagawa niya nang tama habang lumayo siya sa init.
Dadalhin na ni William sa goal line!
Touchdown!
Kung hindi dahil sa pagtitiwala at sa bata kong si Mata,
baka wala kaming puntos sa first half.
Mahusay na pasa, ayos na salo. At maganda ang sipa ni Mata.
Sa gitna.
Second and five, naghahanap ng papasahan si Sanders.
Ngayon, kailangan niyang umusog sa kanan.
Papunta sa endzone. Lumagpas siya sa linya.
Ano ba, hangin, 'wag mo kaming guluhin.
Pero nagawa ni Mata. At ginawa niya ang nararapat.
Magandang pasa, magandang salo, at perpektong sipa.
At ang sipang 'yon ang dahilan kung bakit nangunguna ang Jackson State.
Naririnig na natin ang homecoming crowd.
Tatlong field goals mula sa Jackson State ngayong first half.
-Ang galing n'on, bata. -Opo, sir.
Ayos tayo. Kalma lang. Ayos tayo.
Coach, halftime, 9 to 7, dikit na.
Gusto ko 'yan. Ganiyan talaga ang football.
Handa ang team na 'yon. Magaling.
Masarap sa pakiramdam, ang lakas nila. Dapat tapatan namin 'yon.
Gusto ko ito. Ito ang uri ng kapaligiran na gusto mo sa college football.
Napakaganda. Magiging mahirap, pero kailangan namin 'to.
Tingin ko, hindi natin ginagalingan.
Marami pa tayong dapat gawin.
Tackles, sa 50 ka na ulit, okey?
Laging determinado ang mga coach.
Sa labas ka lang kapag doon ang takbo mo.
'Wag kang lilihis doon.
Pero kailangan galing pa ng iba.
'Di pa namin naayos lahat.
Itaas mo ang kamay mo. 'Wag tatalon. Ayan, tama.
Ganito sila sa Pluto at ganito ang ginawa n'yo.
Puwede pa nating bantayan ang backside.
Guys, umayos kayo. Mahirap ang labang ito.
Alam n'yong di maiiwan ang drums para sa homecomijng.
Kaya nga sinesermunan namin kayo buong linggo sa pagiging kampante.
Tara!
J!
Naging kampante tayo.
S!
Maglaro kayo roon kung paano maglaro ang Jackson State.
U!
J! S! U!
Matalino, malakas, mabilis, disiplinado, at may karakter.
Gawin n'yo ang dapat!
Kuha? Tara na.
Sa Jackson State muna magsisimula
lahat ng aksiyon dito sa second half.
Masasabi n'yong tahimik ang first half, pero napakaraming ball movement.
Gaya ng nakikita, pakanan si Shedeur, ipapasa sa kaliwa,
may isang manlalarong libre habang papunta sa sidelines.
At touchdown. DJ Stevens para sa Jackson State.
Kami ang team na laging bumabawi kapag second half.
Pero di pa kami nakatagpo ng gaya namin.
Ipapasa ni Sanders sa first down.
Lumapit sa sidelines, kompleto na,
at hindi ito aabante. Nandoon si Travis Hunter para saluhin.
Mabilis na team ang Campbell.
Nakapokus lang sila. Di sila nagagambala.
Malapit na ulit manguna ang Tigers.
Si Wilkerson sa backfield at papunta kay Sanders.
Sinipa ni Sanders sa end zone, at naharang.
Lintik!
May kaunting di pagkakaunawaan.
-Mula sa sideline ba 'yon? -Oo.
Hindi 'yon puwede. Mas magaling ka pa do'n, two.
Mas magaling ka sa ginagawa mo.
Kapag mahirap ang laro, napapagod sila.
Nawawala ang pokus at nakagagawa ng mga pagkakamali.
Kung gusto nating walang talo,
ito ang hirap na kailangan natin.
Tumira ulit si Wilkerson sa three.
Touchdown para sa Jackson State.
Alam kong marami ang nag-iisip na hindi 'to kasing hirap
ng nangyari ngayon, pero sobrang hirap talaga.
Coach Prime: Good job, pare.
Coach Minter: Ayos, pare. Isa pang araw.
Gusto kong malaman n'yong lahat na nagpapasalamat kami.
Mahal at pinahahalagahan namin kayo, nagpunta pa kayo rito. God bless you.
Sa totoo lang, di ako makapaniwala.
Ang maglaro kasama ng mga kapatid ko,
para sa huli kong homecoming, pambihira 'yon.
Mas sinuportahan nila ako kaysa sa sarili ko.
Kapag nanghihina ako, binabangon nila ako.
Pero naglaro kami, ginalingan, at ginawa ang dapat.
Full out. Go, Tigers.
Alam kong 'di pa kami natatalo, pero minsan, akala nila, madali 'yon.
Hindi madali ang ginagawa namin dito,
ang ginagawa ng mga bata,
pati ng mga coach.
Mahirap 'to.
Masayang makita na nalagpasan nila ang hirap
na kinaharap nila.
May 115 na lalaki sa locker room.
Iba-ibang pinagmulan, lahi, relihiyon.
At gusto ko 'yon, kasi 'yon ang nagawa namin.
Sinadya naming maging ganoon.
Walang taong magkapareho. At gusto ko 'yon.
ANG SUSUNOD…
Kung sang-ayon ka na isa pang pagkakataon, tayo.
E, 'yong sa aalisin, tayo rin.
Okey, tara. Labas.
Natutuwa kaming makasama ang dakilang si Deion Sanders.
Sino ang SWAC, baby?
Sino ang SWAC?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni R Seb
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce