May tiyak na pananabik na wala tayo,
na dapat n'yong alamin kung paano makukuha.
Parang 'di n'yo ginagalingan, wala kayong kumpiyansa.
Dapat may pananabik, 'wag na kayong magdahilan pa.
Wala kayo sa sarili n'yo. Ayusin n'yo naman!
Siguraduhing ang team ay hindi kampante.
Talunin n'yo. Pahirapan n'yo sila.
Pahirapan n'yo sila.
Subukin n'yo sila sa mga bagay na hindi n'yo pa nakukuha.
Saluhin ang bola at umalis na tayo rito.
Nasa pag-iisip ito.
Sugod ka at banggain ang mga nakaharang.
Dali, sige na!
Dapat magawa nila ito. Oportunidad na nila ito.
Hindi nila kayo kaya. Kaya, sige na.
Kailangan n'yo pang galingan.
Kaya namin 'to.
Ilang beses na natin 'tong ginawa.
Bakit parang di n'yo alam ang mga ginagawa n'yo?
Mas mahusay tayo riyan.
Hayaan n'yo silang dumada. Basta kumilos kayo. Kaya natin 'to.
-Opensa, handa na? -Siyempre!
-Depensa, handa na? -Siyempre!
-Opensa, handa na ba talaga? -Oo naman!
-Depensa, handa na ba talaga? -Oo!
-Tama na ang satsat. Gawin na natin 'to. -J-S-U Tigers.
Kung hindi ka gigil, hindi ka magtatagumpay.
Kung may plan B ka, hindi ka magtatagumpay.
Ang kailangan ko, dreamer.
Matatalo ba ang grupong ito
kung maglalaro tayo nang may bilis, lakas, at galing?
Hindi 'to sa pisikal.
Doon kami bumabase sa una, para alam namin na pareho kayo.
Nasa pag-iisip.
Ano'ng nagtutulak sa iyo? Ano'ng dahilan mo?
Bakit mo 'to ginagawa? Ano ang handa mong isakripisyo?
Diyan. I-set mo!
I-set mo siya! Talunin mo!
Isa pa.
Gagalingan natin. Mananalo tayo.
Mangingibabaw tayo. Pero dapat nating galingan.
Bilisan n'yo naman!
Kapag ganito ka, dapat gumagalaw pa rin ang paa mo.
Dapat patuloy sa paggalaw.
Dapat pag-isipan 'to. May 32 NFL teams.
'Di natin alam kung ilan ang teams sa kolehiyo.
Lahat sila ay may pangarap na makatuntong sa NFL.
Gusto kong makapaglaro kayo sa NFL, pero sasabihin nila sa inyo.
Kung 'di mo gustong sagarin ang lakas mo, ang isip, hanggang sa pagod ka na,
at pagkatapos n'on…
Kung ayaw n'yo rito, alis!
…'di ka magtatagumpay.
May seryoso 'to kaysa sa laro.
'Yon bang mapakain ang mga pamilya at makapaglaan mula rito.
Ang pinakamalalang maiisip mo ay,
"Sa pagtatapos ng lahat ng 'to, may nagawa pa ba sana ako?"
Gusto naming dumating sila sa puntong
alam nila kung paano sasagutin 'yon nang walang pag-aalinlangan,
"Ginawa ko ang makakaya ko."
Ang paraan ay sagarin sila hanggang sa mapuno sila.
Mga lintik! Mga lintik!
Ang tanging paraan. 'Di nila 'yon gusto. Pero okey lang.
-Isa, dalawa, tatlo… -Mangingibabaw.
Ayos lang.
Maiintindihan nila 'yon.
Hamon na ang matapos ang isang normal na season.
Pero ang krisis sa tubig, pambihira.
Problema talaga 'to
lalo na't ang unang home game ay isang linggo na lang.
Masaya ka sa team mo?
Oo. Masaya ako. Pero 'di pa rin sila kontento.
Maniwala man kayo o hindi, 'di pa sila kontento.
Pagkalapag namin, may ilang lumapit at nagsabi, "Coach,
"Babawi ako. Gagawin ko ito. Gagawin ko iyon",
at gusto ko naman 'yon. Alam nilang may
Coach Sanders,
kumusta ang nakaraang linggo
lalo na ang huling dalawang araw ang krisis sa tubig at,
Nakabalik na ba kayo sa campus o nasa…
'Di pa tapos ang krisis sa tubig kaya
may mga tao pa ring namomroblema sa tubig.
Pagpapala bang maituturing na wala kayo rito
noong mga unang linggo?
Hindi 'yon pagpapala. Sana nakapaglaro kami rito.
'Yon ang gusto ng mga tagahanga, pare, ang malaman na aayos ang lahat.
Para bang 'pag naglalaro kami
at ginagawa ang kaloob at kaya namin,
nagkakaroon ng pag-asa ang lahat.
Back seat? Doon po, sir.
Ako at ang ilang manlalaro ay maghahatid ng tubig
sa mga taong tumawag at nagsabing nangangailangan sila,
tulad ng nursing homes at mga tao sa loob ng Jackson.
Okey. Pagpalain ka.
Ang sama talaga ng sitwasyon.
Nakakalungkot lang na pinagdadaanan ito ng siyudad.
Gusto kong maging komportable ang siyudad.
Suportado nila kami kaya dapat gan'on din kami.
-'Di namin 'to ginagawa para mapansin. -Oo.
Nagkataong may mga kamera lang.
Ipinagmamalaki kong alumni ako ng Jackson State, nang dalawang beses,
kaya ang sayang malaman,
na hindi lang pampaaralan ang inaasikaso nila, o ang football team,
pero ang komunidad din.
Mas malakas pag marami.
Tungkol 'to sa mga kabataang kumikilos sa komunidad,
nakikita, at nagpapakita ng huwaran para sa ibang kabataang lalaki.
Mas mahalaga 'yon sa football.
Mahalaga 'to para sa lahat.
Parte ang lahat ng programa. Kami ang Jackson State University
at kailangan kami ng siyudad at kailangan din namin ito.
Hi, welcome sa Stamps.
Napaglapit kami bilang komunidad dahil sa krisis sa tubig.
Kaya naman napakahalaga ng unang home game,
hindi lang sa amin, kundi sa lahat.
Malapit lang ang Jackson State.
Lumaki akong nanonood ng mga laro.
Mahal ko ang Jackson State, napakalapit nito sa puso ko.
Hi, may kukunin ka o may hinihintay?
Tingin ko, ang home game na ito ay makakaginhawa
para sa siyudad ng Jackson,
lalo na sa mga pinagdadaanan namin.
Ang tagal namin 'tong hinintay.
Nakakasabik ang mangyayari sa Sabado.
Magiging napaka-emosyonal n'on.
Ang unibersidad na ito ay kaisa ng siyudad at vice versa.
Kung nasaan ang Jackson State, naroon din ang Jackson, Mississippi.
ANIM NA ARAW BAGO ANG LARO
Araw-araw pumupunta ang mga tao.
Pumupunta 'pag lunch break, nagtatagal,
aalis, tapos babalik ulit.
Apat na tiket, dalawang matanda at dalawang bata.
Medyo 'di maganda. Kailangan magpakulo ng tubig.
Pero nandito ang lahat, at nakakatulong ang football.
Okey. Salamat.
High school ako nang magsimula akong pumunta.
At tumingin ako sa paligid, at halos lahat nakatayo,
mga 60,000.
Ang paaralan ito ay Jackson.
Walang para sa Jackson kundi ang Jackson State.
Ibinalik 'yon ni Prime Time. Sana mga 20 taon pa.
-Mga 30 na. -Oo, 30.
Gawing 30.
Naglalaro kami para sa siyudad.
'Yon ang ginagawa namin.
3 ARAW BAGO ANG GRAMBLING
Pero ang priyoridad ay dalhin ang mga bata sa susunod na level, sa abot ng makakaya.
Kaya galingan n'yo, depensa.
Maglaban tayo!
At alam natin ang larong ito,
at ang hinahanap ng susunod na level.
'Yon ang layunin, ang magpalaki ng lalaki
at mapunta ang mga kabataang 'to sa NFL o maging propesyonal.
Hindi naghahanap ng lalaban ang NFL.
Hindi nila gusto 'yong lalaban, gusto nila 'yong mangingibabaw ka.
Walang maglalakad!
Dali!
Ano ba naman, pare. Hindi na dapat umabot pa sa "Dali."
Ang tawag namin ay "Pera sa Burol."
Nandoon ang pera. Kuhanin n'yo.
Magpasikat kayo sa mga babae.
Magpasikat kayo sa Instagram.
Magpasikat kayo sa mga coach.
Nandito sila para panoorin kayo!
Mababago n'on ang buhay n'yo!
-Kaya natin 'to! -Opo, sir.
Sige na.
Kung gusto n'yo, puwede kayong sumama sa akin.
Magpakasaya kayo rito.
Atake.
Sa aming DB room ngayon, mayroon siguro kaming
apat na lalaki na nakakatakbo ng 4.3.
'Di 'yan magagawa ng lahat sa bansa.
Si Isaiah, na isa sa mga naka-4.3, ang tinutukoy ko.
Paglalaruin mo si 23 sa slot, 'no?
Sa slot siya, sa labas, tapos libre.
Hindi alam ni Bolden ang potensyal niya.
Para siyang pro cornerback.
-Kaya niyang maglaro… -Pati turn.
Ang galing niya. Gusto niya 'yon. Di mo siya kailangang hikayatin.
Gusto niyang nasa kanya ang bola.
Sasabihin ko, "Puwes, ipasa mo." Kaya…
Maiintindihan niya 'yon,
-kung ipapasa niya? -Oo.
Kailangang gustuhin niya 'yon araw-araw.
Kailangan kasi hindi siya maglalaro kung hindi.
Dahil ang dami nating DB.
Kumusta naman si Number 4?
Magaling na atleta si 4 pero kailangan di siya pabago-bago.
Magaling maglaro si Nugget. Magaling siya.
Gusto niya talaga.
Kailangan lang siyang maturuan pa.
Iba ang kay Nugget
kasi nagsimula siyang mag-football
noong nasa 11th o 12th grade year siya.
Pumasok siya sa JuCo, tapos, naging numero unong JuCo cornerback
dahil sa talento niya.
Wala siyang masyadong alam sa football.
Napakataas ng potensiyal niya.
Isa rin siyang 4.3.
Mahusay kayo ngayon. Sige.
Break it down sa 97.
"Mas mahusay" sa pagbilang ng tatlo.
-Isa, dalawa, tatlo. -Mas mahusay.
Nasasabik na kami sa laro mo ngayong taon.
-Maglaro, manatiling malusog, galingan. -Opo, sir.
Mas maraming scouts tuwing pre-season kaysa mga PWI sa P5.
Kumukuha si Coach Prime ng mga manlalaro na makakarating sa NFL.
'Yon ang gusto niya.
Dinala niya sila rito, kaya dapat lang na magpakitang-gilas kami.
-Iba-iba ang posisyon mo. -Oo, corner…
-Makakatulong 'yon sa 'yo. -Oo.
Mahalaga 'to. Isa pa,
magpapakitang-gilas ka pag wala sila.
Tatawag sila kay Coach, "Pwedeng manood ng praktis?"
Tapos magpapadala sila ng ibang scout sa laro,
kaya kailangan kong magpakitang-gilas sa 32 teams,
pero may isang team na talagang pagtutuunan ko para mai-draft ako.
Nasa kick-off returns ka.
'Yon ang pinakamahalaga sa 'yo.
'Wag n'yong sabihing ako ang pinakamagaling doon.
-May magaling na magtuturo sa 'yo. -Opo, sir.
Lagi niya akong susundan para bantayang maigi.
-Opo, sir. -Ayos 'yon.
-Good luck. Salamat sa pagpunta. -Masaya kaming makilala ka.
"Pamilya" sa pagbilang ng tatlo. Isa, dalawa, tatlo. Pamilya!
Mas maraming reps ngayon kaysa buong linggo.
May kaunting rotasyon.
Sinusubukan kong humusay araw-araw.
Banggain mo ako.
'Wag masyadong malakas. Kasi…
Hindi talaga. Wala tayong pads, e.
Malapit nang humusay.
Hindi pala malapit na. Humuhusay na talaga.
Siguraduhin mong tatamaan mo kaya dapat mag-line up ka.
-Bibilisan ko ba o pupunta na roon? -Bilis.
Didiretso siya sa 'yo para makapasok.
Didiretso o palilibutan ka.
Alam kong 'pag nakabalik na ako, dapat na magpokus ako roon.
Kasi kung hindi, nagsasayang lang ako ng oras.
Kukuha lang ako ng isa.
Kukuha lang akong isa!
Mayroon akong maliit na tuldok. Alam n'yo ang sinasabi ko?
Walang tinginan, okey?
Kahit di ko pa nararating ang gusto ko,
natutuwa ako kung nasaan ako hanggang makarating ako roon.
Cross bar.
Wild cat! Pambihira!
-Wild cat! -Sabi ko naman sa 'yo, e.
-Akala ko sumobra. -Wild cat!
Nakuhanan n'yo, di ba?
Siguraduhin n'yong mailalagay.
Dapat makita 'yon ng mga tao.
Ikalawa at ika-16.
Mukhang sinusuri niya ang nickel dito.
Bumaba ang nickel, nagkamali siya ng pagsuri.
Sasabihin ko na, hindi talaga kami magkapatid ni Nugget.
Pero noong una kaming magkita,
'yong talagang una, parang kadugo ko siya.
Kapag napili ka, marami kang pagdaraanan.
Alam niyang may mga pagsubok sa bawat hakbang.
Para maipasa ang pagsubok, kailangan lang patuloy na magsikap.
'Pag gan'on, magtatagumpay ka.
Ipinadadala nila ang tight end nila. Lumabas na ang receiver,
ako ang bahala sa kanya, 'yong susunod ang sa tight end.
Oo, iyon naman sa boundary safety.
-Tapos ang free safety ang bahala? -Depende sa play call.
Minsan, dapat mong ipilit ang kasiyahan.
Dapat pilitin mo ang utak mo na isipin ang positibo
at ang mas malaking bagay.
Kapag nanatili kang negatibo,
sisisihin lang natin ang lahat dahil sa kabiguan natin.
Pero ang totoo,
di natin alam na sinasabotahe natin ang sarili natin
dahil malungkot tayo, galit, o masama ang loob.
Bago n'yo ipasa sa akin, panahon na para bumalik.
Siguradong pakikiramdaman nila ako.
Panahon na para bumalik, pare. Walang sasayanging oras.
Makakatungtong siya sa NFL, at babaguhin ang buhay ng pamilya niya,
dahil sa sipag niya, sa pag-iisip at isa pa, mahusay siyang tao.
Maghahapunan ba kayo ni Taisha?
-Siguro. -May gusto ka pang idagdag sa listahan?
Marami akong ginagawa kaya di ko alam ang tawag sa akin.
Isa lang ang ipinunta ko pero napakarami ko nang ginagawa.
Ito rin ang studio kung saan mo ginawa ang Gilette video.
Mabuting tao si Sam
Gagawin kong ringtone 'yan.
Tumayo ka, mabuting tao, Tumayo ka
Kung di mo kilala si Sam, di mo rin ako kilala.
Si Sam ay parang business manager, personal manager, ganoon…
Ganoon si Sam, pare. Kilalang-kilala niya ako.
Handa na ba tayo? Malapit na ba?
Coach?
Dali. Hinihintay ko kayo. Sige na.
Hindi siya makikibagay sa iyo.
Ikaw ang makibagay sa kaniya at sumabay na lang sa agos.
'Wag nang maglaro. Pauwiin n'yo na ako.
Tingin ko,
Okey, 'wag nang i-play ang video.
Gagawin ko ng mga apat o limang beses.
-Saglit. -Ang sinasabi ko… 'Di bale na.
'Di niya kailangan ng plano.
Bibigyan ka ng apat o limang takes, feedback at magpapatuloy.
Ayos lang. Okey.
Ang saya. 'Di mo alam ang mangyayari sa isang araw.
Uy, Sam!
-May maganda bang sporting goods store? -Ano ang kailangan mo?
Sasabihin ko dapat na, pinadadali niya ang trabaho ko,
kaso pinahihirap niya pala. Hindi natutulog ang lalaking 'yon.
Salamat, Sam.
Lagi siyang may plano.
Ito na yata ang pinakawalang lasang smoothie na natikman ko. Sam!
-Ayos. -Salamat.
-Mabuti kang tao. -Salamat.
Isa siyang bata na naging lalaki…
Mabuti siyang tao
…nang pagkabilis-bilis.
Nasaksihan ko 'yon.
Sam, mas magaling ba sila sa iyo?
Mas magaling ba ang kay Willie kaysa sa akin?
-Imposible. -Ganiyan nga.
Dumating ito sa akin sa napakahalagang bahagi ng buhay ko.
Namatay ang mga magulang ko dalawa't kalahati o tatlong taon bago ito.
Nasa punto akong di ko alam kung ano ang nangyayari.
Ngayong nandito ako at nagkaroon ng direksiyon,
ipinagpapasalamat ko ang karanasang 'yon.
Mahirap na hindi ka makasunod at pinangagaralan niya ang mga bata,
at nagsimula akong magnota tapos, ikinakapit ko rin sa buhay ko.
-Tingnan mo. -Coach, naman.
Sinusubukan ko ngang itago.
Sam.
Puro pagmamahalan dito.
Sa totoo lang, pamilya ang trato sa akin saan man ako magpunta, alam mo 'yon?
Kamangha-mangha 'to para sa akin.
Sobra.
Uy, wala akong pakialam sa sinabi niya tungkol sa 'yo. Ayos ka sa akin.
Wala ako rito kung wala si Sam.
Ipakita mo kung nasaan tayo. Nasa locker room tayo.
Kumusta, Coach?
Hello. Kumusta ka?
Ayos. Magsimula na tayo. Kulang na ako sa oras.
Gaano kalaki ang isasakripisyo n'yo para sa laro ngayong weekend?
Home opener, ang mapanood ang Grambling…
Nasasabik kaming maglaro dito.
Bumiyahe kami ng dalawang linggo papuntang dalawang classic.
Di namin maintindihan kung paano nakakapagsimula nang gan'on.
Salamat sa Diyos at nandito na kami.
May maglalaro ba sa inyo na hindi pa namin nakikita?
Oo. Maliban kung may gawing kalokohan sa mga susunod na araw.
May oras pa naman.
May itatanong kami tungkol kay Travis. Wala siya ngayong linggo?
Oo, wala. Pinapagaling pa ang bukong-bukong.
At dapat maintindihan n'yo, pare…
Magkakaroon ng pro career ang batang 'yon. Dapat na malusog siya.
Ang nakita n'yo lang ay 60% ni Travis.
Pero halos di nga siya nakapaglaro.
Sa susunod na makita n'yo siya,
gusto kong maging tulad siya ng inaasahan n'yo sa kaniya.
Ang hirap na sabihin sa kaniya na hindi siya maglalaro sa una,
kasi gustong-gusto niya talaga.
Kaya mahirap talaga, at nalagay ako sa ganoong sitwasyon.
At alam kong kung kakausapin din ako ni Coach Bowden
sa ganoong sitwasyon,
makikiusap ako sa kanyang paglaruin ako.
At posibleng ganoon din ang gawin niya.
Malapit na kaya siyang gumaling?
'Di ko masabi.
Maayos naman siya.
-Okey, salamat sa oras mo, Coach. -Salamat din, pare.
Wala namang isda rito. 'Pag sinabi ko 'yan, biglang may lilitaw.
Nagpapagaling sa rehab si Travis buong season.
Nakakaapekto 'yon sa 'yo.
Hindi lang sa pisikal, kundi mental, gayon din sa emosyonal.
Siguradong mayroon dito. May damo.
-Muntik na akong magpalit sa chia lure. -'Wag.
Isa siyang batang lalaki, ang pinakamagaling sa bansa,
at napinsala siya noong high school na pinagtiisan niya,
pero sumobra na ang sakit, kaya kinailangan niyang kumilos.
-Mas gusto mo 'yan? -Oo.
Ihagis mo pailalim.
Naospital ako nang limang araw.
'Yon na ang pinakamahabang limang araw ko.
Nandoon ako at naiisip ko, "Puwede bang palabasin na nila ako?"
Lagi akong tumatakbo. Gusto kong laging may ginagawa.
Halos 90% sa buong linggo, may praktis ako sa football,
at 'pag wala naman, nangingisda ako roon sa 10%.
Kung may gagawin ako maliban sa football, pangingisda 'yon.
Buhay ko 'yon.
Wala naman akong nahuhuli kundi mga puno at dahon lang.
Bae, sigurado akong walang isda.
Ako rin. Wala man lang kumakagat.
Nangingisda na ako bago ko siya makilala, pero,
noong mag-date kami, mas nangisda ako.
Pero kaya niyang tumagal nang ilang oras, pero ako, dalawang oras lang, tapos na.
'Pag may nakita akong maitim, ako…
Parang naging doktor ang girlfriend ko.
Nasaksihan niya lahat ng naranasan ko.
Nang makalakad ako ulit, ang saya niya.
Tapos, naulit na naman.
Noong magsimula na ulit akong maglakad, ang saya niya.
Tapos, naulit na naman.
-Baka mali lang tayo ng puwesto. -Hindi talaga 'to.
Si Travis ang best friend ko. Literal na best friend ko.
Nakikita siya ng lahat na matipuno at malaki,
pero para sa akin, napakamalumanay at banayad niya,
at siya ang pahinga ko.
Lagi kong sinasabi na siya ang pahinga ko.
-May nahuli na ako. -Imposible.
Sabi ko naman sa 'yo, e.
Lagi talaga akong makakahuli ng isa, kuha mo?
Ano naman.
Sasabihin mo, "Heto na, fishie."
-Oo, pero 1-0 na gaya ng sinabi ko. -Ano naman.
Ang galing ko talaga. Gusto mong hawakan?
Good luck.
Kapag bumalik siya, gusto kong makita n'yo
ang offensive guy, ang defensive guy, at ang playmaker.
Kung di siya maglalaro, di kayo mananalo.
Pero nananalo kami, kaya mahirap 'yon sa kanya.
Pero kailangan niyang maintindihan na, mahusay kami 'pag kasama ka.
'Di lang kami magaling, kahanga-hanga kami pag nandito ka.
Kapag inilalagay ko ang pain na ito, nakakahuli ako.
Ano naman.
Ayos lang 'yan. Mahina ka lang talaga.
Halos sanggol nga 'yong nahuli mo, 0.2 pounds lang.
-Hindi 'yon isda. -Isda 'yon.
Pagkain lang ng isda.
HINDI BUMUBUWELO ANG TIGRE BAGO HULIHIN ANG DAGIT NIYA
Iba na ngayon ang game day.
Inihahanda n'yo na ba ang tent?
Oo.
Halftime, Jill at Jamice, manatili kayo sa labas at maghanda.
Para sa karamihan sa Division One football programs,
may tatlo hanggang limang licensed, certified athletic trainers.
-Walang turf tape. -Walang turf tape.
Sa damuhan maglalaro.
Mayroong lima hanggang anim na GA at may mga estudyante.
Ibinibigay lang nila ang oras nila.
Kaunti na lang ang mga suplay.
Pero kung puti ang medyas, dapat kakulay ng tape ang medyas.
Oo, kaya puti.
Wala tayong anuman dito.
Kaya, responsable ako sa 122 na buhay,
nang sabay-sabay, na nagpu-football. Kahanga-hanga kung iisipin.
Game day at tumatawag ka, siguradong mahalaga 'yan.
Binibiro ako ng mga coach na para daw akong grim reaper,
kasi pupuntahan ko sila tapos,
"Hindi siya handa ngayong linggo, o di muna siya makakapaglaro."
Kapag ganito rin,
"Babalik na siya. Babalik na." 'Yon ang pabuya n'yo.
Kaya mo ginagawa ang ginagawa mo.
Dito ba, Coach?
'Yong pinagdaanan niya sa una niyang surgery
ay isang pagpapala kasi nailigtas n'on ang buhay niya.
Sana lahat gaya niya 'pag nakakaranas ng pinsala.
'Yon ang pinakapositibong nakita ko kahit kanino man,
lalo na sa tiniis niyang napakahirap.
May tatlo akong surgery sa paa noong naglalaro pa ako,
pero 'di nawawala 'yong sakit. At sabi pa nga nila,
"Halos 20 taon nang may bali ang paa mo."
Naisip ko, "Kakaiba 'yon."
-Ano ang surgery na ito, Coach? -Ewan ko.
May surgery n'on at pagkatapos…
SETYEMBRE 2021
…nandoon pa rin ang sakit.
Nagpunta ako sa ospital, at nakita ko ang reaksyong ayaw mong makita sa doktor
kaya alam mong may masamang mangyayari.
Sabi ko, "Tapatin n'yo na ako. Sige na. Ano'ng problema?"
"Heto ang problema,
"baka maputulan ka ng binti
"mula tuhod pababa kasi walang dugong dumadaloy sa paa mo."
Walang nakakaalam nang kalubhaan n'on.
Nagko-coach siya noong isang araw tapos, kinabukasan, nasa ospital na.
Sabi nila, baka maputulan siya ng binti.
Ako naman, "Ano ang nangyayari?"
Sabi ko, "Ayos lang. Gawin n'yo lang. Basta buhay ako.
"Basta't okey ako, sige lang."
Ayos lang sa 'yo?
Oo, ipinagkatiwala ko sa Diyos lahat ng mayroon ako.
Ang Diyos ang bahala.
Kaya, kung mawawala man sa akin, alam kong may malaking papalit.
Dahil walang anumang bagay
ang naitaas o naging maganda o pambihira nang walang sakripisyo.
Halos tatlong linggo akong 'di kumain. Nabawasan ako ng 16 o 18 kilos.
Napakapayat ko, napakahina.
Noong nagpunta ako sa ospital, para bang ang espiritu niya
at ang lahat sa kaniya ay umalis.
Para bang ang taong kilala namin ay hindi na magiging gan'on.
Paano ka makakabalik mula roon?
Hindi maganda sa pakiramdam na makitang ganoon si Papa.
Siya na ang pinakamahusay na atleta na nabuhay kailanman.
At naputulan siya nang literal,
habang ginagawa niya ang mga bagay na 'to…
'Di niya naman 'to dapat gawin.
Nakakalungkot ang lahat ng 'to.
Sino sa mga nabubuhay ang walang nararamdamang sakit?
Sakit ng kahapon, sakit ng pagkabata,
sakit ng nawalan, sakit ng adiksyon,
hindi nawawala ang sakit.
Hindi ako naiiba. Hinding-hindi.
Nagpakatotoo siya sa amin
at ipinakita ang pagiging malakas
kahit dumanas siya nang ganoon. Pagkatapos noon, bumangon siya
at naging lalaki na gaya ng dati bago ang pinsala.
Pambihira 'yon, pare.
DISYEMBRE 2021
Kahit sa pinakamadilim na araw,
siya pa rin ang pinakapositibong tao na nakasama ko.
May mga araw na nalulungkot ako.
Naiisip ko, "Magiging maayos kaya ngayon?
"Lalala ba? May darating pa bang ibang problema?
"Paano niya 'to nagagawa?"
At pinapalakas niya kami.
May kakaibang siyang ginagawa kung saan ipinapakita niya ang paa niya.
Iwinawagayway na parang pulubi.
Ibinabandera niya ang paa niya.
Ang weird noon, pero alam kong nagbalik na siya.
Parang, "Mortimer, nandito na kami!"
At araw-araw, kailangan pa ring mag-rehab at mabawasan ang sakit.
Pero di niya 'yon ipinapakita. Di niya 'yon sasabihin.
Endie on the hup. Endie on the hup.
Hindi 'yon maganda, pero maganda pa rin
kasi nagkaroon ako ng pagkakataon na maupo at mag-isip-isip.
At 'di ko kinuwestiyon ang Diyos, 'di ko siya pinagdudahan.
Alam kong may dahilan.
Alam kong may dahilan at isinasabuhay ko 'yon.
Halika. Gawin na natin.
Gawin na natin.
Maganda ang panahong ito.
-Alam kong gusto mo sa labas. -Oo.
Gusto ko 'yong komportable sa sarili nila.
At pambihira si Tracey.
Matalino siya, matiisin, at masigasig.
Kasinghalaga siya ng toothpaste.
Kailangan 'yon.
Alam mo ang salita?
Dito ako kinakausap ng Diyos…
-Oo. -…at binibigyan ng instruksiyon.
Minsan, 'di tugma ang pamilya at kapayapaan,
pero kilala ako ng pamilya ko at alam nila ang sistema ko.
Sa batang edad ko na 55, alam namin kung paano magtulungan.
Paano mo mailalarawan ang mga katangian nila? Si Deiondra muna.
Gagawin ni Deiondra lahat
at walang makakapigil sa kaniya.
Free spirit siya.
Mahilig siyang maglakbay at sulitin ang buhay niya.
-Pero 'di malaya ang espiritu niya. -Hindi malaya.
-'Di malaya ang espiritu niya. -'Yon ang ibig ko.
Okey, si Bucky.
Kinikilala pa rin ni Bucky ang sarili niya.
Dapat alam ng lahat ang papel nila.
Sa ibang mga bagay, ikaw ang namumuno,
sa iba naman, dapat kang magsilbi at di pagsilbihan.
Entrepreneur siya at sinusubukan niya pang
-siguraduhin lahat. -Entrepreneur, rapper.
-Oo, slash rapper. -Social media.
Okey, si Shilo.
Si Shilo ang underdog ko na lagi kong susuportahan.
Gusto n'yo bang bugbugin ko si Aubrey Miller?
Kalma, nariyan ang tatay mo.
Wala akong pakialam. Yari ka sa akin.
Sa California ako noon at natanggal ang coach ko roon
tapos, na-hire si Papa sa JSU, kaya naging maganda ang lugar na 'to.
Alam mo na, nagsama-sama kami, nanalo ng ilang mga laro.
May athletic skills. May rapping at producing skills din.
Pakiramdam ko, 'di siya natrato nang maganda.
Hindi, hindi…
Si Bossy ang maganda nating prinsesa, kaya siya'y…
Hindi! Oo, siya nga! Oo!
At nakakatawa siya, matalino, at kaya ka niyang sundan.
-At kaya ka ring labanan. -'Wag mong gawin 'yan.
-Oo. -Kayang lumaban.
Nakakainis lang kasi,
okey, 'di ba, 18 na ako? Dapat hayaan na nila ako.
Para bang nasa lockdown ako.
Akala ko masaya ang kolehiyo.
Pero hindi pala.
Bossy, buong araw may nagbabantay sa 'yo.
Oo, isang gabi, nakauwi ako nang 10:00.
-Hindi kaya. -10:00 'yon.
-Hindi 'yon 10:00. -Okey. 11:00 'yon.
Nag-FaceTime ako, 'di ka sumagot. Nag-alala ako.
Walang may braids appointment nang 11:00 ng gabi.
Hindi naman. Nagsimula ako ng 5:00.
Ano? Isa lang ba ang kamay niya?
Maaga sana ako, pero may praktis.
Dapat pugita na kuhanin mo sa susunod.
Wala nang 11:00.
Hindi natin 'yan ginagawa sa Jackson.
Pinapahalagahan ko na nag-aalala sila,
pero kasi naman, para bang sampung taon pa lang ako.
Para bang, "Bro, hayaan mo na ako."
E, si Shedeur?
Natural na talentado si Shedeur. 'Di niya na kailangan pang magsikap.
-Parang lil' Prime, tama? -Kusa lang.
Kusang dumarating.
Anak mo siya, ang little clone mo.
Hindi alam ng mga tao kung papasok siya sa Jackson State.
Hindi namin napag-usapan.
Ayaw ko siyang pilitin.
Tapos isang araw, kinausap ko siya, "Di ba natin 'to pag-uusapan?"
Palakad-lakad siya sa bahay habang alam niya
na may gusto siyang sabihin pero 'di niya sinabi.
Ayaw kong sabihin niya, "Sabi mo kasi, gawin ko…"
Hindi, desisyon mo ito.
Kung gusto mo talagang gawin. Gaya ni Bossy.
Tungkol 'to sa coaching staff at kanino ipinagkakatiwala ang karera ko.
Hindi ko lang binase sa, "Uy, nandoon si Papa."
Ganito, "Pag-usapan natin 'to, pare, pag-usapan 'yong mahahalaga."
Walang mangyayari kung walang tapang.
Kasama sa gusto ni Papa ay pumasok ang big recruits sa Jackson.
Kaya, paano sila makukuha kung ang sarili niyang anak, hindi?
Kaya naisip ko, "Okey, gusto mo bang sumuporta
"kung kailan huli na?"
At ayun, sumali na ako. "Gagawin ko na."
…ay tapos na.
May magandang balita ngayon.
Sinabi ng mga opisyal ng Jackson na may tubig na
at karamihan sa mga residente ay may normal nang daloy ng tubig.
Alam kong may tubig na.
Nakakarinig din ako ng nakakalitong report na hindi raw ayos, na maayos daw.
'Di ko na alam ang totoo.
Inanunsiyo ni Governor Tate Reves na ang utos na pagpapakulo ng tubig
sa Jackson ay wala na.
Sa unang pagkakataon mula Hulyo,
hindi na kailangan ng mga tao sa Jackson na pakuluan ang tubig bago inumin.
Sabihin mo, kung paano 'yon nakaapekto sa programa n'yo.
'Wag na sa programa namin, nakaapekto 'yon sa buong siyudad.
Wala akong hilig sa pulitika, pero may pakialan ako sa mga tao.
Pakiramdam ko, dapat mas maalagaan ang mga tao.
Ano ang ginagawa mo?
Nandito ka. Ito ang ginagawa ko.
Ngayong balik na sa normal, balik na ang pokus mula water pressure
patungong game day pressure.
At simula na, baby. Galingan natin.
Masarap na pagkain, magandang football. Ganito kami, babe.
May niluluto akong manok.
Manok ngayon. Ganito namin 'to ginagawa.
Ito ang unang home game.
Alas sais pa lang nandito na kami. Ganito na kami nagising.
Positibo ang dala ni Coach Prime.
Naniniwala kami, oo.
Halos 20 taon na kaming nagte-tailgate.
Sa parehong lugar, E-19. Ito ang pamilyang E-19.
Kaya pag bumalik ka matapos ang 20 taon,
baka nakawheelchair na kami o nakasaklay,
pero nandito pa rin kami.
Walang talo!
Yes, sir. Walang makakatalo sa atin!
Yes, sir.
Wala pa ring tatalo. Mapapanalunan natin lahat ngayong taon.
Dadalhin tayo ni Prime sa Lupang Pangako, baby.
Dadalhin tayo ni Prime sa Lupang Pangako.
Salamat sa ginagawa mo, Prime.
Inaasahan namin ang 50 piece.
-Ang fifty to zero ay 50 piece. -Tama.
-Kaya natin 'to, 60 puntos. -Sixty to zero, 60 to deuces.
Bawat laro sa aming iskedyul ay mahalaga.
May panahong ang HBCUs ay itinuturing
ng National Football League na pinakamagagaling sa college football.
Pasok ka.
-Kumusta? Masaya akong makita ka. -Masaya akong makita ka.
May napansin ka ba na dapat naming suriin?
Pisikal sila maglaro. Binabangga nila ang quarterback.
Siya ang pakay nila.
Babanggain siya at parte talaga 'yon,
pero mas maganda ang league kung naglalaro ang quarterback namin.
Maliban doon, tingin ko, okey naman.
Ito ang una naming harapan at sagupaan ni Deion.
Dati, ang Grambling ang King Kong ng lahat ng HBCU.
Kailangan naming maibalik ang dati.
Sa second line, ilagay sila sa second line.
Noong nakaraang taon, namatay ang kaibigan kong si Young Dolph.
Malapit siya sa programa gayundin sa anak ko.
Pag napagtagumpayan namin ang home opener na 'to,
'yon ang paraan para parangalan siya,
at susulitin namin ang buhay namin sa abot ng makakaya.
Kung may ibibigay ako para sa kaniya,
pakiramdam ko, ang pag-ibig,
ang uri ng pagkatao niya noong nabubuhay siya,
ay kitang-kita sa dami ng nanonood sa kaniya.
Tinawagan ako ng kapatid ko. "Nabaril si Dolph."
Ako naman, "Huh?"
Parang 'di totoo. Kausap ko lang siya isang linggo ang nakakaraan.
Nagpunta ako sa laro sa Memphis. Tapos, tumawag ako, pero walang nasagot.
Matapos noon,
napakalungkot lang.
Siya ang pinakaunang tao na sobrang totoo sa sarili.
Pag kailangan ko siya, laging nasagot, hindi rin siya mayabang.
Maalalahanin talaga siya.
Mahalaga si Dolph sa akin.
Ama, salamat sa araw na ito at sa mga biyaya mo.
Marami ka nang nagawa para sa amin.
Salamat sa aming mga pamilya, mga coach,
salamat sa mga manlalaro,
sa mga kaibigan na nagpunta ngayon sa larong ibinigay mo sa amin.
Gabayan mo kami, at ingatan,
-idinadalangin namin sa pangalan ni Jesus. -Amen.
Guys, masaya ang mga tao sa labas.
At alam n'yo ba? Nagpunta sila para sa atin.
Alam kong nagdala ang Grambling ng fans pero nagpunta sila para sa amin.
Ang lahat ay stadium ay para sa amin kaya naman may inaasahan na
magiging gaya kami ng nararapat.
Nakasalalay sa atin 'to.
Tatalunin natin ang kalaban. Kasi nagpunta sila para sa atin.
-Sino ang ipinunta nila? -Tayo!
Nangunguna ang mga lider!
Tara na.
Dalawa sa mga popular sa HBCU Football ang maglalaban ngayong hapon
dito sa Vet sa Jackson, Mississippi. Ang saya ngayon maging Tiger.
Kakalabanin ng Grambling State ang Jackson State.
Ang home opener para sa Jackson State Tigers.
Nandito kami sa Vet.
Sisimulan ng Grambling State ang una nilang offensive possession
sa larong ito sa 15-yard line.
Matindi ang pressure sa kaniya ngayon.
Gusto nila sa quarterback.
Si Ryan Peppins ang totoong…
Nabitiwan ang football at naroon si Aubrey Miller.
Ayos! Ayos 'yon, baby.
May oras pa si Shedeur Sanders papuntang end zone pero napigilan.
Ikilos mo ang bola.
Ngayon, naghahanap ng pagkakataon ang Jackson State. Touchdown.
'Wag kang magpapabunggo sa kanila.
'Wag kang magpabunggo.
-Kaya ko. -Alam ko, pero 'wag kang papabunggo.
Dama na naman ang pressure. Ibinato sa ere.
Kahanga-hanga ang depensa ng Jackson State.
Ayan na, ayan na… Ang husay ng pagsalo
ni Shane "Hollywood" Hooks.
Sinamantala ni Wilkerson.
Tumakbo nang malakas si Wilkerson. At pumasok.
Ang galing ng Sonic Boom of the South.
Lagi silang kino-coach.
Para bang navigational system.
Minsan, puwedeng manahimik kasi wala namang problema.
Pero may pagkakataong dumarating kaya dapat magsalita.
Ang sabi, si Maurice Washington ang pinakamagaling sa Grambling.
At walang nag-aabang sa unahan niya.
Sino? Sino ang gumawa noon?
Sino ang hindi gumagawa ng dapat gawin?
Ibang klaseng pagtakbo ni Maurce Washington.
Pressure mula kay Sundiata Anderson. Nabitiwan.
-Nadagit at naka-score. -Ano ba naman!
Hindi sumusuko ang Grambling State sa Jackson State.
Nandito na tayo ngayon. Ano na ang gagawin n'yo?
Akala n'yo ba madali? Ayusin n'yo.
College football ito, pagbutihin n'yo naman.
-Galingan n'yo. -Ano ba ang ginagawa ng opensa?
May oras pa si Shedeur Sanders para ipasa.
Ano ba 'yan!
Ipapasa ulit. Isa-isa pero sumobra.
Normal na nakikita ang paghagis na 'yon kay Sanders.
Nabitiwan ni Kevin Coleman, nasa lupa na. Nawala.
Pero nakuha ng Grambling State.
'Di ko alam ang sasabihin.
Sa dulo ng first half ng 2022 WFC…
Coach Prime, ang buong linggo mong ginawa para sa big plays, walang turnovers,
pag-iwas sa mga penalty,
ang nagbigay sa kanila ng 21-17 na score.
Kalokohan 'to.
'Di ko mailarawan ang emosyon ko ngayon.
Hindi kami ganito.
"Ayaw ng kahanga-hanga. Ayos na ang magaling.
"Ayaw naming mangibabaw. Gusto lang naming manalo."
Hindi ubra sa akin 'yon.
-Ano ang mensahe mo sa team? -Ewan ko.
Go, Tigers.
Di ako kumikilos nang wala lang. Lagi may pakiramdam,
may paniniwala, may pangangailangan.
Ginagawa ko ang nararapat.
Hindi tayo ganito, mga kaibigan. Hindi tayo ganito.
Lahat ng sinabi natin, binaligtad ninyo.
Lahat ng sinabi n'yong 'di gagawin, ginawa n'yo.
Pababa ang laro natin, hindi pataas.
Dapat nilalabanan nila tayo.
Pero tayo na ang lumalaban.
Ayaw n'yong mangibabaw. Gusto n'yo lang manalo.
Ayaw n'yong maging pro, gusto lang maging magaling sa kolehiyo.
May ilang tao na gustong mangibabaw, na gagawin lahat ng kaya.
Sundan n'yo sila
kasi ngayon, walang mga lider, mga tagasunod lang.
Dapat may isa na manguna.
Hindi lang sa locker room, kundi sa lintik na field.
Ang ginawa natin doon ay nakakahiya.
Nakakahiya!
Inaasahan kong mangingibabaw ang team ko,
sa pisikal, sa mental.
Gusto kong mag-aral sila para mangibabaw kahit sa study process mismo.
'Yon ang paraan para makarating sila sa susunod na level.
Hanggang sa kaya mong tumakbo, gawin mo lang
tulad ng free technique mo kasi nandoon ka na. Kuha mo?
Itong second half, pag may wala sa pokus,
paaalisin ko at hindi na makakabalik.
Hinahayaan n'yo silang manatili sa laro. Bakit?
Gawin na natin 'to. Doble o hindi.
Gaya ng ginagawa natin dati.
Galingan natin. Handa n'yo na ba silang talunin?
Oo naman!
-Handa n'yo na ba silang talunin? -Oo naman!
Galingan natin. Galing na natin.
Let's go, Tigers!
Ang Jackson State na 'di man lang nag-warmups.
Tingin ko, masakit ang mga tainga nila
dahil sinermunan sila ni Coach Prime sa locker room.
Inatake nila kami agad bago pa kami magising.
Pero sinabi namin, "Okey, heto na tayo.
"Tara. Tayo ang Jack State. Tara!"
Nagdala ng pressure ang first and 10. Nakatakbo si Sanders.
At si Dallas Daniels 'yon na nanatili, at umikot papuntang end zone.
Nabanggit ba namin na may mga atleta sila?
Mukhang naintindihan ng Jackson State ang mensahe sa kanila.
Tingnan natin, kung kaya ng depensa.
Alam ng lahat ang assignment nila.
Intindihin mo ang sa 'yo. Banggain mo ang lintik.
Bumagsak si Kash Foley, salamat kay Isaiah Bolden.
Touchdown naman. Kailangang may maka-score.
Si Wilkerson! Pambihira, ang galing ng ginagawa niya.
Lumabas ang Jackson State sa locker room at biglang nangibabaw…
…gaya ng sinasabi ni Coach Prime na dapat gawin buong season.
Tumatakbo nang mabilis si Sanders.
Nakatutok siya sa end zone at nanatili roon.
Tama 'yan! Okey!
Dikit ang laban, tapos,
naka-score ang Jackson State ng sunod-sunod na 24.
Pakiramdam ko, mangingibabaw tayo.
Umurong kayo. Kalma. Umurong kayo.
Sa susunod, tatagos din, at lalabas ang totoong tayo.
Balanse sa football.
'Yong nagpapatawa sa 'yo ay puwedeng makapagpaiyak sa 'yo.
Pero ngayon, parang sinasabi ni Shedeur, "Umiyak ka man, pero di pa ako tapos."
Kaunting double move.
Oo, hello, Lyndon Rash.
Touchdown, Grambling State.
Walang dapat magka-24 na puntos dito.
Walang dahilan.
At umiiskor sila nang todo.
Pinapanatili nila sa ere dahil gusto nilang madala sa end zone.
At nagawa niya. Touchdown, Malachi Wideman.
Katatagan 'to.
Ang puso at simpatya na ipinapakita ng mga tao ay kahanga-hanga.
Nasa bagay kami at ginawa namin 'to.
Panibagong araw na naman ng panalo ng Jackson State football.
'Di alam ng pag-asa ang adres ng Jackson.
Pero kahit papaano,
nahanap nito ang daan papunta rito.
Kung tumingin ka roon, siguradong magagawa mo ang drop.
Maganda sana ang magagawa mo kung nakapunta ka kaagad.
Napakahirap para kay Travis na nangingibabaw kami
at hindi siya parte noon.
Ito ang lalaking nakiusap na paglaruin siya sa unang laro,
at gusto ko talaga siyang paglaruin
dahil nakikita ko ang sarili ko na nakaupo roon.
Alam ko ang gugustuhin ko, kaya pinayagan ko siya.
Pero nasaktan siya nang sobra.
Kaya nandito tayo ngayon.
Pinag-aaralan ko ang SWAC, hindi siya SWAC.
Sino ang SWAC kung hindi ako ang SWAC?
-Okey, handa na? -Oo.
Mukhang oo nga. Wala.
Jackson State!
Walang katulad ang homecoming sa HBC community.
Prime Time!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni R Seb
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce