Wróżą jej wielką karierę.
Powitajcie autorkę uznanej przez krytyków serii Podróże w czasie z Beccą Baxter.
Kit Smithers!
Cieszę się, mogąc cię tu gościć. Jestem twoją wielką fanką.
Cieszę się, że mogę tu być. Też jestem fanką.
Nie traćmy czasu.
Co robiłaś, zanim zostałaś pisarką?
Podróżowałam w czasie.
Byłam nauczycielką w gimnazjum.
Marzyłam o podróżowaniu w czasie
do najwspanialszych momentów w historii.
Byłabym tylko świadkiem czy coś bym zmieniła?
Ale dość już o mnie.
Porozmawiajmy o liście, który mi wysłałaś.
Masz piękne pismo.
Pochlebiasz mi. Dziękuję.
Wysłuchajmy pytań z widowni.
- Tak? - Napisałaś do Kit Smithers?
Odpisała?
Co?
Nie, jeszcze nie.
A jeśli ci odpisze?
Od tygodnia o niczym innym nie mówi.
Nieprawda.
- Był już listonosz? - Nie.
Kit Smithers jest zajęta promocją książki.
Nie przejmuj się, jeśli nie odpisze.
Nie będę.
Bo odpisze.
Wspominałam ci już, że będzie promować książkę w Middleton?
Zaimponuję jej serią przemyślanych pytań dotyczących książki.
Może razem ją przeczytamy w ramach klubu książki?
Przecież mówiłaś, że nie macie miejsc.
Mama Lewisa dostała awans i przenieśli się do Hiszpanii.
Jeśli chcesz, mamy jedno miejsce wolne.
Muszę to przemyśleć.
Dyskutowanie o bohaterach książek czytanych dla przyjemności?
- Jasne, że chcę dołączyć! - Super.
Porozmawiam z Daphne, jest przewodniczącą.
Słyszałaś? To chyba listonosz.
Ten dzień jest coraz lepszy!
Dzień dobry.
Co za ciepłe powitanie. Też się cieszę, że cię widzę.
Pójdę już. Dam znać, jak pogadam z Daphne.
Pa.
Przepraszam, czekam na list.
Też mam specjalną przesyłkę.
Cześć!
Jak się wabi?
Szczeniaczki szukają domu „Jack”
Klientka szukała towarzysza dla swojego mastiffa, Murphy.
Niestety od początku nie dogadywali się z Jackiem.
Mastiffy są ogromne.
Jack musiał się go bać. Biedaczek.
- Chyba chce zbadać otoczenie. - Tak.
Boksery potrzebują sporo uwagi i miłości.
- Tu mu ich nie zabraknie. - Dlatego jesteście moimi ulubieńcami.
Skoro już mowa o uwadze, to mojej potrzebuje kakadu z gorączką.
- Dzięki. - Nie ma za co.
- Dziękuję. - Spoko.
Lizzie, nie czekasz na żaden list, prawda?
Serio? O rany.
- Nie wierzę, że odpisała. - A ja, że jeszcze go nie otworzyłaś.
Jack, nie!
Jack, nie wolno!
- Puść to. - Boi się ciebie.
Wyczuwa twoje zdenerwowanie.
Macie rację.
Boksery są wrażliwe i pobudliwe.
Chodź do mnie, Jack.
Chodź.
Przynieś list.
Przynieś.
Już dobrze.
Chodź.
No, chodź.
Dobry piesek.
Rewelacyjnie ci poszło.
Tak, rewelacyjnie.
Coraz lepiej to wygląda.
„Droga Lizzie”, coś tam, coś tam. Zaśliniony fragment.
Coś tam, plama, „przemyślany”.
Coś tam, coś tam.
- Dzięki, że próbowaliście. - Od tygodni czekałaś na ten list.
„Właśnie dla takich fanów jak ty…”
Chyba „piszę”.
Co? Pisze właśnie dla takich fanów jak ja?
Motywuję Kit Smithers do pisania.
Nie dotykajcie go. Muszę go oprawić!
Zapraszam.
Tu masz zabawkę do żucia.
Jak on się ma?
Dobrze. Jest nerwowy, więc go tu zamknę.
To pomoże mu się oswoić z nowym otoczeniem.
Ciebie też tak otulaliśmy.
Choć Jack nie prosi o bajkę w TV.
Bardzo zabawne.
- Ja się uśmiałam. - Dziękuję.
Jesteśmy z ciebie dumni.
Polubiłeś tego delfina, co?
O raju. Odręcznie napisany i w ogóle.
- Wysiliła się. - Tak.
To początek pięknej przyjaźni.
Lub korespondencji.
Muszę napisać do Michelle Obamy.
Mówię poważnie.
Odwiedzi moją ulubioną księgarnię,
odpisała na mój list, a w dodatku kocha psy.
To jej bokser, Ferajna.
Bokser, jak Jack.
No właśnie!
Jeśli chodzi o literackie wieści,
- to rozmawiałam z Daphne. - I co powiedziała?
Jutro przyjdą przeprowadzić z tobą rozmowę kwalifikacyjną.
Rozmowę kwalifikacyjną? Serio?
Wiem, ale spoko, świetnie wypadniesz.
Jak mają odmówić komuś, kto w pewnym sensie zna
wkrótce światowej sławy pisarkę?
Muszę kończyć. Dzięki.
Biedny szczeniaczek.
Spokojnie, jesteśmy z tobą.
Uwierzysz, że to był kiedyś delfin?
Tego nie da się naprawić taśmą.
Co się z nim dzieje?
Rozrabia, bo nie lubi być sam.
Boksery łakną towarzystwa.
Chodź, Jack.
Chodź.
- Cześć, mały. - Dobry piesek.
Teraz jest dużo szczęśliwszy.
Dzień dobry.
Długa noc? Jack podbierał wam koce.
- Nie chcieliśmy was budzić. - Mama śpi twardo.
Martwimy się o Jacka. Chcemy, by znów czuł się bezpieczny.
Nie wiem, czemu ten mastiff był dla niego taki wredny.
- Może poszukamy mu kompana? - Świetny pomysł.
Psa, który go zaakceptuje.
Zadzwonię do Sammy'ego.
Przyprowadzi Rufusa i Goldie. To najbardziej przyjazne psy na świecie.
- Jack je pokocha. - Dobry plan.
Tak samo ważny jest sposób, w jaki go zapoznajesz,
jak i to, z kim go poznajesz.
Dobra, ale czemu mówisz tylko o mnie?
Bo mnie czeka inne zapoznanie.
Markizy, świetny wybór.
Właściwie to Gabriel Garcia „Márquezy”.
Na cześć pisarza.
Przez grę słów do serc moli książkowych.
No i jeszcze pièce de résistance.
Super. Pokochają cię.
Mam nadzieję. Dobra, jestem gotowa.
Wiesz, że przyjdą dopiero za godzinę?
Wiem, poniosło mnie.
Lepiej odłożę te chruściki…
Znaczy, Prus-ciki do lodówki.
Tutaj.
Goldie! Rufus!
Pobawiłem się z nimi, żeby nie dostały szmergla.
Babcia tak mówi, gdy szaleją.
- Ucieszą się z przyjaciela. - Pójdę po Jacka.
Gotowi? Będzie super.
Chodź, Jack.
Chodź, nie bój się.
- Już dobrze. - Spokojnie.
Jack, nie wolno!
Wystraszył się, bo Goldie i Rufus się przyjaźnią?
Nie wiem. Jeśli nie dogaduje się z tak przyjaznymi psami,
to coś jest nie tak.
Co ten drugi pies mógł mu zrobić?
Dowiem się.
Katniss zachowała się bardzo szlachetnie.
To samo pomyślałam.
Mnóstwo ciekawych tytułów.
Cała rodzina lubi czytać.
Co sądzisz o Małych kobietkach?
Arcydzieło.
Zabić drozda?
Klasyka. Blokada twórcza Harper Lee była niepokojąca.
- Audiobooki? - Kocham,
- ale wolę druk. - Maria miała rację.
- Pasujesz do naszego klubu. - Mówiłam.
A Márquezy są przepyszne.
Przyjmujecie mnie?
Widzisz, mamy tylko jedno miejsce,
a dwie kandydatki. Ta druga również ma kwalifikacje.
I wielki basen,
który odmieniłby nasze letnie sesje.
To poważna decyzja, muszę się z nią przespać.
Wspaniale było cię poznać.
Poczekajcie.
A jeśli przyprowadzę na spotkanie pisarkę?
Omówilibyśmy z nią jej książki.
Kogo masz na myśli?
Kit Smithers. Lizzie zna Kit Smithers.
- Zgadza się. - Nie znam jej dorobku.
Zaraz, naprawdę znasz Kit Smithers?
Uwielbiam Beccę Baxter.
Wartka akcja, silna bohaterka. Spodoba ci się.
To list, który do mnie napisała.
Nie rozczytam tego.
To osobisty list, jest w nim parę tylko nam zrozumiałych żarcików.
Poczekaj.
Nie znam żadnego pisarza.
Ci, co sami wydają swoje książki, chyba się nie liczą.
Witamy w naszym klubie książki.
Ona na pewno tu będzie?
Ponoć przychodzi tu codziennie o 15.00.
A nawet jeśli nie przyjdzie, może Jack kogoś tu pozna.
Tu jest mnóstwo psów.
- Odepniemy go ze smyczy? - Tak.
Gotowy nawiązywać przyjaźnie?
Biegnij.
No nie.
Znowu to samo.
Spokojnie, Jack.
Jest większy ode mnie.
To mastiff. A to pewnie Andrea.
Punktualna.
Jack! Cześć.
Cześć, tęskniłam za tobą.
Cześć.
Jeden z was to pewnie Charles.
To ja. A to mój przyjaciel Sammy.
Dzień dobry.
Byłam właścicielką Jacka. Co za przypadek, że się spotkaliśmy.
Nie do końca.
- Przyszliśmy z panią porozmawiać. - Co się dzieje?
Jack wciąż nie potrafi się odnaleźć.
Musi mieć jakąś traumę przez pani psa.
Murphy?
Żartujecie? Nie skrzywdziłaby muchy.
To już staruszka, jest bardzo łagodna.
To Jack był wobec niej bardzo nieprzyjemny.
Dogadywał się z dziećmi, ale źle reagował na Murphy.
Kiedy podchodziła, żeby się bawić, zaczynał na nią warczeć.
Tak samo było z Rufusem i Goldie.
Nie chciałam go oddawać.
Nie musiałabym, gdyby nie Murphy.
Oby trafił do dobrego domu. To wspaniały szczeniak.
- Tak. - Chodźmy, Jack.
Naprawdę jest wspaniały.
Nie martw się, nie poddam się.
Przyjrzyjmy się faktom.
Opiekowaliście się pomocnikami, biegaczami
i uroczymi szczeniakami, które wymagały sporo uwagi.
Ale Jack jest sui generis.
To kolejne z powiedzonek babci?
Nie, to po łacinie.
„Jedyny w swoim rodzaju”.
Nie lubi zostawać sam.
- I nie lubi innych psów. - Kto nie lubi psów?
Jack. Nie wyszło nam dzisiaj.
- Wszystko z nim dobrze? - W końcu będzie.
Po prostu musi być jedynym psem w domu.
I w parku dla psów.
To wymagało tak głębokiej analizy?
Nie, nudziliśmy się.
Jak skończycie, zajrzyj do siostry.
Jej plan też nie do końca wypalił.
Dobrze.
- I co teraz zrobisz? - Znalazłam maila Kit
i wysyłam jej miłą wiadomość…
- teraz. - Mamy jakiś początek.
Daj jej parę dni.
Martwienie się nie sprawi, że szybciej odpisze.
Właśnie napisała!
Nie gadaj! Co napisała?
„Kit Smithers jest poza biurem. Nie może teraz odpisać
ze względu na dużą liczbę wiadomości”.
Stać ją na więcej.
Co ja sobie myślałam? To zajęta, dorosła kobieta.
Nie ma czasu spełniać zachcianek obcych dzieciaków.
Nie jesteś obca, jesteś jej największą fanką.
Ale nie jej znajomą.
Co teraz zamierzasz?
Nie wiem, muszę coś wymyślić.
Ja też pomyślę. Do później.
Dobrze, pa.
Przyszliśmy z Jackiem cię pocieszyć.
Chciałam się dostać do klubu. Ale okłamałam ich i wszystko popsułam.
Nie wiem, po co kłamałaś. Ale nie wiem też, po co ci ten klub.
Przecież są filmy.
Próbuję cię pocieszyć, tak?
Powiedziałam, że znam się z Kit i mogę ją przyprowadzić na spotkanie.
A ona nie odpisuje na maile.
Mówiłaś, że odwiedzi księgarnię Przytulny Kącik.
Może wtedy ją zapytasz?
- Nie będę się narzucać. - Nie wiesz, czy się narzucasz.
Przecież mówiłaś, że jest zajęta.
Podsłuchiwałeś? To niegrzeczne!
Nie chciałem przeszkadzać wam w rozmowie.
To byłoby niegrzeczne.
No tak.
Mogę ci jakoś pomóc?
Nie, chyba że znasz Kit.
Wiem tylko tyle,
że kiedy szukamy domu dla psa, nigdy się nie poddajesz.
Dlaczego miałabyś poddać się teraz?
Nie łam się.
Pójdziemy z tobą, żeby cię wesprzeć.
Chcesz, żebym ci kupiła nowy numer komiksu Psi Wojownik.
Nie będę ci mówił, jak masz wydawać kieszonkowe.
I to nie jest komiks, tylko manga.
A co z Jackiem? Jakieś tropy?
Jeden.
No i super. O ile to ten kluczowy.
Nie robiłbym sobie nadziei.
No i?
Myślę.
O adopcji?
Czy o tym, jak się znów wymigać?
Nie muszę się wymigiwać. Jest przyjazny, ma fajne uszy.
Nie toleruje innych psów.
Nie mam innych psów. Chyba do siebie pasujemy.
- Serio? - Pewnie.
Ekstra!
Tylko że to jest bokser, a to przypomina mi o boksie.
A boks polega na ciosach.
- Jako judoka… - Wiedziałem.
DZISIAJ W POŁUDNIE
- Cześć, Dario. - Cześć.
- Tak sobie myślę… - Jest już nowy Psi Wojownik?
W dziale komiksów.
- Wiem, to manga. - Dzięki.
Nie mogłeś z tym poczekać?
Nie.
- Mogę cię poprosić o przysługę? - Jasne.
- Czy mógłbyś przedstawić mnie… - Przepraszam.
Dar…
- Przepraszam. - Dario, pani Smithers.
Mów mi Kit.
Jak pewnie zauważyłeś, posiałam gdzieś okulary.
Sprawdzę w znalezionych.
Dzień dobry, Kit.
Cześć.
Jestem twoją największą fanką. Chociaż nie wiem, jak się to mierzy.
Ale napisałam ci list, a ty odpisałaś.
Niestety list został przeżuty.
Ale i tak go oprawiłam, bo był od ciebie!
Miło mi cię poznać. A teraz, jeśli pozwolisz…
Napisałaś, że fani cię inspirują.
Nie ma za co.
Znaczy, dziękuję.
Pomyślałam, że może wpadłabyś na spotkanie naszego klubu książki?
Będą pyszne przekąski literackie.
Przykro mi.
- Nikt ich nie znalazł. - Niedobrze.
Ciężko czytać, gdy się nic nie widzi. Mam zapasową parę w samochodzie.
Przykro mi, kochanie,
ale nie przychodzę na spotkania klubów książki moich fanów.
- Zostaniesz na czytaniu? - Tak.
Oczywiście.
I co?
Nie miała pojęcia, kim jestem i nie przyjdzie na spotkanie.
- Nie wiem, co robić. - Ja też nie.
Psi Wojownik się wyprzedał. Nie mam czego czytać w trakcie czytania.
Dzięki za chęci, ale nie musisz zostawać.
No i Jack się tu wynudzi.
Na pewno?
Tak, na pewno.
Dzięki. Idziemy, Jack.
Cześć, co ty tu robisz?
Pamiętasz, jak rozmawiałyśmy i powiedziałam, że spróbuję coś wymyślić?
- Coś wymyśliłam. - Okej.
Powiedziałam Daphne i Vincentowi, że Kit jutro wyjeżdża i choć ją prosiłaś,
to nie przyjdzie na spotkanie klubu.
Uwierzyli ci?
Pewnie. Powiedziałam, jak ci przykro, i nie mają do ciebie żalu.
Czyli nadal należę do klubu?
To wspaniale!
- Wcale nie. - Czemu?
Tu jest!
Maria wszystko nam wyjaśniła.
Przedstawisz nas dzisiaj.
Jej książka nas zachwyciła.
Pójdziemy na herbatę, kiedy skończy podpisywać książki.
Uwielbiam być VIP-em.
Muszę wam coś powiedzieć.
Nie znam Kit Smithers.
Napisałam do niej list. Ona odpisała, i tyle.
Chciałam, żebyście mnie przyjęli, ale nie mam basenu i spanikowałam.
Proszę wszystkich o uwagę.
Powitajcie ciepło Kit Smithers.
Dziękuję za przybycie. Piękna księgarnia.
Rozumiem, czemu to zrobiłaś.
- Zanim zacznę… - Serio?
Jasne. Ale Daphne to inna bajka.
…opowiem wam historię z mojego dużo mniej ciekawego życia.
Część z was pewnie wie, że niedawno pożegnałam moją ukochaną Ferajnę.
Miała długie i wspaniałe życie,
ale swoim odejściem zostawiła w moim sercu pustkę.
Dlatego kiedy dziesięć minut temu zobaczyłam na parkingu uroczego boksera,
musiałam się z nim przywitać.
Młodzieniec, który go wyprowadzał, rozpoznał mnie.
Okazało się, że jest na mnie trochę zły.
O nie.
Szybko to wyjaśniliśmy.
I dlatego chciałabym podziękować wyjątkowej osobie,
Lizzie Peterson…
która, jak już pamiętam, wysłała mi jeden z najpiękniejszych listów,
jakie dostałam.
Dzięki Lizzie i jej bratu, Charlesowi,
mój nowy najlepszy przyjaciel Jack pojedzie ze mną do domu.
Co?
Ale ekstra.
Zobaczmy, co słychać u Beccy Baxter.
Przeczytam rozdział szósty,
w którym Becca i Sardo trafiają do mrocznego zamczyska.
PODRÓŻE W CZASIE Z BECCĄ BAXTER
Czemu wprowadziła postać Benjamina na samym końcu?
Znając Kit Smithers, dowiemy się w kolejnej części.
A wy co myślicie?
Może ktoś inny?
NA PODSTAWIE KSIĄŻEK AUTORSTWA ELLEN MILES
Napisy: Daria Okoniewska