Witajcie na wielkim otwarciu nowej świetlicy dla psów Bowser's Backyard
w Middleton.
Nowoczesne wyposażenie i pełen profesjonalizm.
Nic dziwnego, że Bowser's to najlepsza psia świetlica w regionie.
Sprawdźcie, o czym wszyscy szczekają.
Wasz pies jest w dobrych łapach.
Wciąż nie wierzę, że będę tam wolontariuszką.
To spełnienie moich marzeń.
Mówię serio, nawet o tym śniłam.
Bowser's to największa firma w stanie prowadzona przez kobietę.
- Ja ci to powiedziałam. - Czyli to pewne info.
Firma opiekująca się psami to najlepsze miejsce na wolontariat.
Może też kiedyś otworzę Bowser's i każdego dnia będę otoczona psami.
Wiem, że się cieszysz, ale zaczynasz za dwa dni.
Może zdejmij uniform przed obiadem?
- A co dziś jest? - Hamburgery.
Przebiorę się.
Znamy plany Lizzie. A ty gdzie będziesz się udzielał?
Na to zwróci uwagę.
Nie! Zaraz się kończy!
Wyjaśnią, jak Lord Koh został Psim Wojownikiem.
- A co z… - Wolontariatem?
Obiecuję, że coś wybiorę. Daję słowo.
Obyś zdążył do jutra. Słyszysz mnie?
Charles.
Charles!
Charles.
- Charles! - Dwie trzecie.
Słucham?
- Dwie trzecie to więcej niż jedna druga. - Dobrze.
Niestety ułamki się już skończyły.
Zawaliłeś i nie zapisałeś się na wolontariat.
Z akcentem na „zawaliłeś”.
Mogę to wyjaśnić.
No to słucham.
To moja wina.
Ciężko mi w to uwierzyć.
Wysłuchajmy go.
Charles i ja mamy wspólny projekt.
Zapomniałem wpisać go na listę.
Widzi pan? Mówiłem, że mogę to wyjaśnić.
Dobrze.
Szczeniaczki szukają domu
„Mopsik”
Przyszłaś przed czasem.
Czyli punktualnie. W biznesie spóźnienia są niedopuszczalne.
Nauczyłam się tego od naszej założycielki, Emmy Bowser.
To z okazji mojego pierwszego dnia.
Dziękuję, wyglądają pysznie.
Nie! To dla psich „gości”.
Domowe smakołyki dla psów, które są poza domem.
Jakie to miłe.
Twoja kuchnia spełnia oficjalne wymagania sanitarne?
Nie, to zwykła kuchnia. Ale zmywarka ma program dezynfekujący.
Przykro mi, możemy podawać wyłącznie zatwierdzoną karmę.
Może brzmi to nieco rygorystycznie, ale nie bez powodu jesteśmy najlepsi.
Dlatego przestrzegam zasad pani Bowser.
Nie musi mi pani tego mówić.
Muszę poznać tutejsze zasady, ale nie istotę zasad.
Zasady rządzą.
Wszystko wygląda tak dobrze, jak w reklamie.
Chyba znaleźliśmy odpowiednie miejsce.
- Jest przeuroczy. - Wie o tym aż za dobrze.
- Jak się wabi? - Hrabia Mopsisław Płaskopyski.
W skrócie Mopsik.
Cieszymy się, że wybrał pan naszą świetlicę.
Oto pakiet powitalny i podręcznik klienta.
Oprowadzę pana.
Nie trzeba, widziałem wszystko online.
Domaga się uwagi i potrafi być męczący.
Nie złość się. Tatuś niedługo wróci. Mopsiaczki.
Już dobrze.
Wezmę go.
- Dziękuję. - Proszę.
Mogę go odnieść do budy.
Podoba mi się twój zapał, ale regulamin jasno mówi…
że tylko pracownicy mogą zajmować się psami.
Proszę, skarbie.
Rozumiesz?
Nie bardzo, ale dobrze. Jestem tutaj, żeby pomagać.
Wykonam każde zadanie.
Zacznijmy od bałaganu.
Zgadnij co! Pojawił się nowy sezon AnimeStycznych Przygód.
Goldie!
- Gdzie jest Rufus? - W pokoju babci.
Nie dziwię się. Co tak śmierdzi?
Nasz projekt na ten tydzień.
Kompostowanie to rozkładanie biomasy, którą potem nawozi się rośliny.
- Okej. - Wiem, to odlotowe.
To nie wszystko.
Przekażemy nasz kompost ogrodowi miejskiemu.
- Do dzieła. - Może najpierw coś obejrzymy?
Psi Wojownik ma nowego pomocnika,
Moshi Mosha, gadającą gałkę lodów.
Goldie się zgadza.
A wiesz, że to jeszcze nie wszystko?
Postanowiłem zaszaleć. Będziemy też wermikompostować.
Wermi-co?
To kompostowanie z pomocą małych przyjaciół.
Dżdżownic?
Nie zwykłych dżdżownic, tylko kalifornijskich.
Ty, ja i cud natury.
- Będzie ekstra. - Tak, pewnie.
To ty, Mopsik?
Wiem.
Też jestem tu pierwszy raz.
- Lizzie. - Przepraszam.
Mopsik zaczął piszczeć i zadziałałam instynktownie.
Razem z bratem opiekujemy się psami.
Wspaniale, bardzo doceniam twoją miłość do psów.
- Ale Bowser's to biznes. - Oczywiście.
Niektóre psy potrzebują czasu, żeby się przyzwyczaić.
Nic mu nie będzie.
Po prostu trzymaj się zasad.
Świetnie posprzątałaś szopę.
Zanosi się na szóstkę.
Dziękuję, nie zawiodę pani.
Ale ciebie też nie chcę zawieść.
Mogę dokładkę?
Ktoś tu uwielbia tacos z mojego sekretnego przepisu.
Resztki z wczoraj wpakowane do tortilli?
Nie psuj tajemnicy.
Umieram z głodu po całym dniu pracy na dworze.
Już wiesz, dlaczego się mówi „wilczy apetyt”.
Lizzie, coś cię gryzie? Coś się wydarzyło w Bowser's?
Nie, nie.
Znaczy, tak. Dużo się wydarzyło. Byłam zajęta.
- Bardzo zajęta. - Czekam na „ale”.
Nie wiedziałam, że mają tyle zasad.
Sammy też wprowadził sporo zasad. Chcesz się zamienić?
Ty zrobisz kompost, a ja pobawię się z psami.
To nie zabawa z psami.
- To biznes. - Dopiero zaczęłaś.
Na pewno docenili, że przyniosłaś domowe smakołyki?
Możemy o tym nie rozmawiać?
Oczywiście.
Pięć, cztery, trzy…
Mopsik domagał się uwagi, więc wzięłam go na ręce.
Ale wolontariusze nie mogę zajmować się psami.
Wiesz, jak należy trzymać psa. Cały czas to robisz. Mówiłaś im?
To nie jest nasz dom. Oni mają własne zasady.
Wierzę, że znajdziesz sposób, by z zachowaniem zasad pomóc Mopsikowi.
- Zaufaj intuicji. - Zawsze ufaj intuicji.
Moja intuicja prosi o dokładkę.
Charles, przestań!
W końcu.
Co teraz robimy? Ja już mam pomysł.
Nie, miałeś przestać dorzucać trawy.
Nie przeczytałeś przewodnika w pigułce.
Inaczej wiedziałbyś, że zaczyna się od cienkiej warstwy trawy,
a potem dodaje warstwę biomasy.
Potem znów trawa i biomasa. Jakbyś robił lasagne.
Zjadłbym lasagne.
Zjemy drugie śniadanie i obejrzymy anime?
- Jak skończymy. - To może przerwa?
Znowu? Ciągle odpływasz!
Wcale nie. Po prostu nie bawi mnie kompostowanie.
Jak możesz tak mówić?
Z resztek tworzymy nawóz tak cenny, że nazywają go czarnym złotem.
Nie mówiąc o tym, że pojemniki na kompost
przyciągnęły ludzi z różnych środowisk…
Jestem zgłodniały sprawiedliwości.
Może podlecimy rożkiem po międzygalaktyczną lasagne?
Znów odpłynąłeś!
Przepraszam. Nie umiem ekscytować się kupą ziemi.
Kupą ziemi?
Jeśli nie chcesz tego robić, to nie rób.
Nie no, wracajmy do pracy.
Ale pewnie będę myślał o Lordzie Koh.
Musimy to wyciągnąć i równomiernie rozłożyć.
- Nie macie miejsc? - Przykro mi, wszystkie zajęte.
A rezerwacji należy dokonać co najmniej dwie doby wcześniej.
To nagła delegacja. Jestem w trudnej sytuacji.
Nie możecie zrobić wyjątku?
Muszę przestrzegać zasad.
Przykro mi.
Przepraszam, panie… Płaskopyski?
Mów mi Maz.
Słyszałam waszą rozmowę i chyba mogę panu pomóc.
Zmienisz zasady?
Nie, ale razem z bratem opiekujemy się psami.
To hobby, ale mamy referencje. Z chęcią zajmiemy się nim przez weekend.
Ratujesz mi życie. Ale jesteś pewna?
Jak mówiłem, bywa męczący.
Taki mały słodziak?
Na pewno sobie poradzimy.
Nie poradzę sobie.
Dostał zabawki, smakołyki, kocyki.
Ale kiedy tylko go odłożę, robi to.
W Bowser's rozumiem, ale tu nie masz powodu do smutku.
Kochamy cię.
Teraz wygląda na szczęśliwego.
A teraz już nie.
I tak bez końca.
Im dalej odejdę, tym głośniej zawodzi.
Nie mogę cię cały czas nosić.
Mopsik.
To moja praca domowa.
Co?
Mogę cię już zmienić.
Odkryłam, czemu Mopsik wciąż marudzi.
Cierpi na poważny lęk separacyjny.
- Boi się być sam. - Musimy go przytulać.
Okazuje się, że wręcz przeciwnie.
Przytulanie nigdy nie jest złe.
Mopsik przypomina mi malutką ciebie.
Nie chciałaś spać sama.
Płakałaś i płakałaś, aż ktoś nie przyszedł do pokoju.
I co zrobiłaś?
Mówiłam dobranoc i wychodziłam. Chwilę popłakałaś.
Wracałam, uspokajałam cię i znów wychodziłam.
Zostawiałam cię na coraz dłużej, aż przesypiałaś sama całą noc.
Tutaj piszą, żeby to samo robić z psami.
- Szkolili cię jak psa. - Z tobą było tak samo.
Psy są najlepsze.
To dobry plan, kochanie.
Zaczynamy od dziś?
Od jutra.
Jak wam idzie?
Nie zliczę, ile razy go uspokajałam,
ale mamy postęp.
Jest spokojny i szczęśliwy.
Już od dwóch godzin.
Wspaniale opiekujesz się psami.
Dzięki.
W Bowser's tego nie widzą.
Sammy.
Zapomniałem zadzwonić.
Wiem. Musiałem pracować za nas dwóch.
Pomagam Lizzie z psem i straciłem poczucie czasu.
- Wyręczasz się mną. - Że co?
Traktujesz mnie jak pomocnika. Robię to, co chcesz.
Ale kiedy ja czegoś chcę, dla ciebie nie jest to ważne.
Jesteś Lordem Koh, a ja gałką lodów.
Naprawdę wściekasz się o…
Powiedz to.
Kupę ziemi.
Ty to powiedziałeś.
Wiesz co? Mam dość.
Od teraz ja jestem bohaterem, a ty pomocnikiem.
Bohaterem czego?
Prezentacji. Sam ją zrobię.
- A co ze mną? - Nie wiem.
Obejrzysz nowy sezon anime?
Już obejrzałem.
Będę tęsknić.
Hej.
Świetnie się spisałaś z Mopsikiem.
Wygląda na szczęśliwszego.
Masz rację.
Maz odbiera go po południu.
Mogę go potrzymać?
Pewnie.
Gdyby tak Sammy przestał marudzić.
Raz zapomniałem o naszym projekcie,
a on się wściekł!
Nad którym pracujesz, bo zrobił ci przysługę?
No wiem. Ale kompostowanie mnie nie kręci.
I tak chciał to zrobić sam.
Czemu robi aferę?
Bo to dla niego ważne, tak jak anime jest ważne dla ciebie.
Anime jest dużo lepsze niż ziemia.
Posłuchaj, Sammy stara się podzielać twoje zainteresowania.
Czemu nie robisz tego samego?
To twój najlepszy przyjaciel.
Do ciebie. Zaraz będę gotowa.
Jak się ma Mopsik?
Masz pojęcie, co zrobiłaś?
Przecież mówiłam. Szkoliłam go, by pomóc mu z lękiem separacyjnym.
Nie dla niego. Dla mnie. Pracuję z domu
i przez Mopsika nigdy nie mogłem niczego zrobić.
Dlatego wziąłem go do Bowser's. Poprawiłaś jakość naszego życia!
Cieszę się. Do szybkiego zobaczenia w Bowser's.
Nie, nie wracamy już tam.
- Słucham? - Już nie potrzebujemy świetlicy.
Lepiej dla niego, gdy zostaje w domu z tatą.
Słuchaj, musimy kończyć.
Jeszcze raz za wszystko dziękuję.
Jesteś prawdziwą specjalistką. Pa.
- Był zadowolony. - Ale Ruth będzie wściekła.
Tyle z mojej kariery w Bowser's.
I dostanę złą ocenę.
- Czemu? - Przeze mnie stracili klienta.
- Mówiłam ci, to biznes. - Psi biznes.
A w tym tygodniu mieliśmy pomagać społeczności, nie?
Mopsik jest jej częścią.
A ty mu pomogłaś. Jesteś dobrą przedsiębiorczynią.
To tak nie działa. Ale poprawiłeś mi nastrój.
Raz czy dwa poprawiłaś mój, więc…
Dobrze, idziemy.
Po co ci tyle plecaków?
Oboje nie możemy zawalić.
Wielu postrzega kompost jako zwykłą kupę ziemi,
po której chodzi się bez namysłu,
ale mądrzy ludzie rozumieją, jak jest ważny dla Ziemi i dla nas.
Charles, to wasz wspólny projekt, a ty nic nie powiedziałeś.
- Zauważ, że… - Chciałbym coś dopowiedzieć.
Wiele się nauczyłem z tego zadania.
Kompostowanie zwraca składniki odżywcze do gleby.
I dzięki niemu warzywa są tak zdrowe.
Poza tym pochłania dwutlenek węgla, co spowalnia zmiany klimatu.
Może nie jest ekscytujący, ale za to jest ważny.
I to jest odjazdowe.
Przygotowaliśmy coś dla was.
Słoiki z kompostem i instrukcją.
Każdy może być bohaterem w swoim ogrodzie.
Skąd to wszystko wiesz?
Z przewodnika w pigułce.
Przeczytałeś go?
Super!
- Biodegradowalny papier? - Nie przeginaj.
Lizzie, pozwól na słówko.
Mogę tylko coś powiedzieć?
Przepraszam, że złamałam zasady i straciliście klienta.
- O tym chciałam pomówić. - Na swoją obronę powiem,
że nie przyszłam tu, bo lubię psy. Udzielam się, bo kocham psy.
Emma Bowser z tego samego powodu założyła swoją firmę.
Lubiła mówić: „Znajdź pracę, którą kochasz,
a nie przepracujesz w życiu ani dnia”.
Właśnie.
Dlatego otworzyłam własny oddział. Kocham psy.
Ale co z panem Mazem i Mopsikiem?
Maz wystawił nam wspaniałą opinię w internecie.
Napisał, że nasz zespół „stanął na głowie, by mu pomóc”.
Telefony nam się urywają.
To znaczy, że dostanę dobrą ocenę?
Nie tylko. Otrzymasz też przeprosiny.
Za co?
Za to, że cię nie doceniłam.
Skupiłam się na zasadach i nie zauważyłam, że wiesz tyle o psach.
Pomogłaś nie tylko Mopsikowi.
Pomogłaś też mi zrozumieć, że chcę wprowadzić tu kilka zmian.
Witajcie. Jestem Ruth z Bowser's Backyard.
Poza kadrą wysoko wykwalifikowanych pracowników,
udziela się u nas grupa wolontariuszy,
którzy swoimi sposobami sprawiają, że wasze psy są bezpieczne i szczęśliwe.
Bowser's jest nie tylko firmą, ale i częścią społeczności.
NA PODSTAWIE KSIĄŻEK AUTORSTWA ELLEN MILES
Napisy: Daria Okoniewska