Wilek i Fabryka Wszystkiego
ROZDZIAŁ 17
„W którym Wilek podąża za senną marą”
Halo?
Mama?
Czekałam na ciebie.
Czekałam od bardzo dawna.
I nareszcie się doczekałam.
Kim pani jest?
Przyjaciółką.
Która powie ci prawdę.
Prawdę?
O czym?
Nie chcesz wiedzieć, kim naprawdę jesteś?
Co ty robisz, Puszku?
Wilek?
Dokąd on idzie?
Zandra.
Dobrze ci tak…
Wilka nie ma. Chyba lunatykuje.
Mówiłem ci.
Dokąd on idzie?
Powinniśmy go obudzić i zapytać.
Wilku!
Przepraszam.
Chuligani.
I co teraz?
Nie zadziałało.
Ale miałeś dobry pomysł.
A teraz co?
Nie wiem. Może ty coś wymyślisz?
Może go połaskoczemy?
Może wymyślisz coś lepszego?
Na pewno obudzi się po rundce łaskopędków.
Gdzie on poszedł?
Tam.
Idzie do Rzekorium.
O nie!
O, kruszek.
- Nie możemy go zgubić.- Racja!
Może jednak nie działajmy pochopnie.
Ale zabawa!
Co to jest?
Rzeczątko.
Sprytki żłobią nimi rzeki i strumienie.
Czy ono nas pożre?
Nie, żywi się błotem.
Zandra?
Dokąd prowadzi ta jaskinia?
Nie poddawaj się. Czekam na ciebie.
O nie…
Trzymaj się mnie.
O nie, znowu tutaj?
Musimy go znaleźć, zanim ta stara…
- Proszę, proszę.- Super.
Kogo my tu mamy?
Przepraszam, pani Krabowo.Widziała pani naszego kolegę?
Tak, widziałam.
Nawet się nie przywitał.
Popłynął dalej, jakby był u siebie.
On pływatykuje?
Zrobiło się poważnie.
Kompletny brak szacunku.
Dziękujemy!
Przychodzę tu, by pobyć w ciszy.Tymczasem gdzie się nie obrócę…
Już niedaleko.
Wilku?
To miejsce przyprawia mnie o ciarki.
Ty masz ciarki? To ja tu jestem cykorem.
Teraz mam jeszcze większe ciarki,bo ty masz ciarki!
Już prawie jesteś.
Wkrótce wszystko wyjdzie na jaw.
Wilku!
Profesor.
- Co to ma znaczyć?- On śpi.
To akurat widzę.
Dzień dobry.
Nie dzień dobruj mi tu.To zakazane miejsce!
W co wy sobie pogrywacie?
To jest cała historia.
Obudziłem sięi zobaczyłem, że Wilek wstał.
Potem…
Niechcący tak wyszło.
My tylko… trochę pobłądziliśmy.
Trochę? Bardziej się nie da.
Tutaj nie wolno się gubić.
A gdzie my jesteśmy?
Gdzieś.
To miejsce jest nieistotne.Zakazane, ale nieistotne.
Dokąd to prowadzi, profesorze?
Nieważne. Powinniście spać.
Ma pan rację. Powinniśmy wrócić do łóżek.
I siedzieć cicho.
Tak jest, i siedzieć cicho.
Którędy wrócimy do pokoju?
Żeby spać. I siedzieć cicho.
Zez wskaże wam drogę.
Nigdy tu nie wracajcie.
Zrozumiano? Tu jest zbyt…
nieistotnie.
- Ale…- Chodźmy posiedzieć cicho.
Głos prowadził ciędo tego dziwnego przejścia?
Dokąd ono prowadzi?
Luksmajster wyraźnie nie chce,żebym się tego dowiedział.
Jestem pewien, że coś ukrywa.
Może właścicielka tego głosupowie mi to, czego on nie chce.
Chyba nie powinniśmy ufaćdziwnym głosom ze snów, Wilku.
Właśnie. Luksmajster się wścieknie,gdy znowu cię tam przyłapie.
Już i tak mu podpadliśmy.A jeśli odeśle cię do domu?
Może macie rację.A jeśli sen się powtórzy?
Potrzebujesz nowego snu.
Cześć, Oniro. Zaskoczyłaś nas.
Masz koszmary?
Coś w tym stylu.
W Sennorium znajdziemy ci nowy sen.
Świetny pomysł. Pójdziemy tam rano.
I żadnego lunatykowania na mojej warcie.
Długo to potrwa?
Nie.
Zależy od tego, o czym chce śnić.
Mogę wybrać? Niesamowite!
Wszyscy wybierzmy sobie nowe sny.
Nie, dziękuję.Jestem bardzo zadowolony ze swojego.
- Liściastego?- Dokładnie tak.
- Co ci się śni?- Spodobałoby ci się.
Zaczyna się od tego, że jestem liściem.
Po prostu sobie wiszę.
Ale wtedy zrywa się wiatr!
Myślę: „O nie, co ja teraz zrobię?”.
Mocno trzymam się gałęzi,a wiatr ustaje i jestem bezpieczny.
Znów jestem liściem,po prostu sobie wiszę. Wtedy…
Brzmi super.
Ale jest zbyt liściasty jak na mój gust.
Szkoda, że nie ma z nami Blipa.
Blip nie lubi Sennorium,
bo jest zbyt nieprzewidywalne.
Ale tobie się spodoba.
- Przepraszam.- Z drogi.
- Uwaga!- Rany.
- Pomóż mi.- Na trzy.
Raz, dwa… trzy!
Podasz mi to? Dzięki.
Ale fajne! Co to jest?
To są sny.
Te zostaną niedługo dostarczone ludziom.
Poczekaj, aż zobaczysz je na wolności.
Na wolności?
Ups!
O nie!
- Tam!- O nie!
- Pomocy!- Tam jest!
- Już biegnę!- Uważaj!
Wyczha!
A niech mnie rzepa świśnie!
Czy ja widzę Onirę?
Witaj w domu, Oni.
W domu?
Kogo tu przyprowadziłaś?
Barwną grupę znajomych.
Mam nadzieję, że mają apetyt na przygodę?
Tak. Ekspedycja jak się patrzy.
A kilka już widziałam.
Kapitanka Amelia Żniwko-Wichura.
Przyjaciele mówią mi Mili,a wrogowie nie śmią się odzywać.
Już ją lubię.
Wejdźmy do środka.
Co cię sprowadza, Oni?
Wilek ma koszmary.
Może pomożesz mu znaleźć nowy sen?
Koszmary, co? Tak nie może być.
To nie jest do końca koszmar.
Po prostu podążenie za nimwpakowało mnie w kłopoty.
Spokojna głowa. Wszystkim się zajmiemy.
Zostaw to mnie.
Ale po kolei.
Skoro czeka nas przygoda,to nie ma na co czekać.
Ruszajmy!
Szybko złapiemy ci nowy sen,
jakem Mili Żniwko-Wichura.
Pięknie tu, prawda?
Tak dawno nie byłam w domu.
Czemu Onira mówi, że to jej dom?
Nie wiesz? Onira tu dorastała.
Wychowały ją sny.
Naprawdę?
Wiluś, podejdź.
Te stworzenia to sny?
Dzikie sny.
Prawda, że piękne?
Bardzo.
Poszukujesz jakiegoś konkretnego snu?
- Masz przygodę we krwi, co?- Tak.
- Lęk wysokości?- Nie.
Lubisz kaczki?
Chyba tak.
A żółty kolor?
Tak.
No tak. Zdaje się, że szukamyczegoś niezwykłego, prawda?
Może sam wybierzesz.
- Może ten?- Ten?
Zdecydowanie kochasz przygody.
A ja kocham wyzwania.
Mówisz i masz, Wiluś.
Ten sen znajdziemy przy granicy.
Ale coś mi mówi,że lubisz dreszczyk emocji.
Co to za granica, o której mówiła Mili?Jest tam niebezpiecznie?
Nie, ani trochę.Mętliki trzymają się swojej strony.
Mętliki?
Pogranicze snów leży na granicy naszej…
i ich krainy.
Im bliżej krainy mętlików,tym robi się bardziej niestabilnie.
Nie jest łatwo się tam odnaleźć.
Ale to tam znajduje się najciekawsze sny.
A co się dzieje po drugiej stronie?
Sny, które przekroczą granicę,stają się koszmarami.
Koszmarami?
Tak. Mętliki łapią koszmary.Tak jak my łapiemy sny.
Trzymajcie się blisko mnie.Zbliżamy się do granicy.
Czemu nie mogłeś wybraćspokojnego, nudnego snu?
Hej! Tam ktoś…
Czekałam na ciebie.
Czy ktoś poza mną to słyszał?
Spokojnie, Wiluś.
Tutaj wszystko staje siębardziej nieprzewidywalne
i nie takie, na jakie wygląda.
Czekajcie, widzę coś jeszcze.
Mętliki. Co one robiąpo tej stronie granicy?
Polują na jakiś koszmar.
Koszmar?
Nic wam nie grozi.Siedźcie cicho jak myszy pod miotłą.
Koszmar!
W nogi!
Wyczha!
Dzięki.
Gdzie jest Wilek?
Wiluś?
Tam nie znajdziesz odpowiedzi.
Wiluś!
Mam ci tyle do powiedzenia.
Kim pani jest?
Jeśli to naprawdę on…
Profesor Luksmajster?
…nie dowie się, do czego jest zdolny.
Co to jest? Pokaże mi pan?
Wszystko w swoim czasie.
Mam prawo wiedzieć, co się dzieje!
Nie jesteś jeszcze gotów!
- Ekskalibum?- Myśli, że jest wyjątkowy.
Ekskalibum!
Słyszeliście? Myśli, że jest wyjątkowy.
Jesteś nikim. Zerem.
Biedactwo.
Masz sporo na głowie.
Nie bój się, dziecko.
Kim pani jest?
Nazywam się Nyx.
Nyx?
Słyszałem o pani.
Zabiła pani rodziców Zandry.
Nie powinieneś we wszystko wierzyć.
Okłamują cię, człowieku.
Ale ty już to wiesz.
- Moi przyjaciele nigdy by…- Nie mówimy o nich,
prawda?
Wiem, kim jesteś.
Wiem, co możesz osiągnąć.
Zmienisz świat, Williamie.
Skąd pani zna moje imię?
Wiem więcej, niż myślisz.
Tu jesteś!
Będę na ciebie czekać.
Nie, chwilę!
Nic ci nie jest? Co się stało?
Ja…
nie jestem pewien.
To normalne w tym miejscu.
Przed snem musisz tylkopuknąć się tym w głowę.
I przyśni mi się coś nowego?
Zapomnę wszystko o tajemniczym przejściu.
Nie chcesz nowego snu, prawda?
Rozumiem. Nasze sny są wyjątkowe.
Moje sny wiedzą o mnie więcejniż ktokolwiek inny.
Wilku?
Wilek.
Napisy: Daria Okoniewska