(ตอนที่ 6)
(ในการหลงเวลา)
เป็นอะไรเหรอสเปร๊าท์
โอเค หลับตาก่อน
ฉันมีของขวัญจะให้นาย
ลืมตาได้แล้ว
กิ่งไม้เหรอ
ไม่ใช่กิ่งไม้ธรรมดา
เป็นกิ่งไม้แห่งมิตรภาพอันยาวนาน
คุณตาเคยให้ไว้ตอนฉันเด็กๆ
- ฉันอยากให้นายเก็บไว้- ว่าไงนะ
ไม่สิสเปร๊าท์ กิ่งไม้ของคุณตานะ
นายแน่ใจเหรอว่าอยากยกให้… เขา
นายเพิ่งรู้จักเขาเองนะ
คุณตาบอกว่ามิตรภาพเป็นสิ่งที่ต้องมอบให้กัน
ไม่ใช่เก็บไว้อยู่กับตัว
งั้นก็… ขอบใจนะสเปร๊าท์
สัญญานะว่าจะดูแลมัน
สัญญาสิ
ต้องดูแลมันดีจริงๆ นะ
ฉันสัญญาจริงๆ
เราจะได้เป็นเพื่อนกันตลอดไป
รีบไปที่แล็บเวลากันเถอะ
อาจารย์โครโนเฟอร์ไม่ชอบให้ไปสาย
แล็บเวลาเหรอ
ไปเร็วๆ เดี๋ยวสาย
พวกลูกลิง!
ขอโทษครับ
วูล์ฟบอย
สาย สาย สาย
ไม่เคารพเวลาของคนอื่นเลยโฮราชิโอ้ โครโนเฟอร์ไม่ชอบรอใคร
ขอต้อนรับสู่อุโมงค์เวลา
ข้างบนคืออนาคต
ข้างล่างคืออดีต
สไปรต์เวลาคือผู้ศึกษาเวลาวิชาที่ซับซ้อนไม่สิ้นสุด
สไปรต์ข้างล่างจะส่งเรื่องราวขึ้นมาที่เรา
เราต้องส่งต่อเรื่องราวไปให้สไปรต์ข้างบน
พวกเราจึงจะเข้าใจประวัติศาสตร์โลก
พวกคุณขึ้นลงกันยังไงครับ
ขึ้นลิฟต์กาลเวลาเหรอ
- หรือมีสไลเดอร์วิเศษ- ไร้สาระน่า
ก็ใช้บันไดไง
แต่มีแค่สไปรต์เวลาที่เดินทางข้ามเวลาได้
สไปรต์ทั่วไปห้ามใช้บันได
โธ่ ทำไมล่ะครับ
ถ้าเราไปยุ่งกับอดีตอาจสร้างความวุ่นวายได้
การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยก็อาจเปลี่ยนประวัติศาสตร์ได้
แม้เธอจะไม่ได้ตั้งใจ
สไปรต์เวลาศึกษาความเป็นไปของเวลาแต่ไม่เปลี่ยนมัน
ห้ามเปลี่ยนเด็ดขาด
วันนี้เราจะมาสำรวจประวัติศาสตร์กันต่อ
ถึงไหนแล้วล่ะ
ใช่แล้ว
ก่อนที่จะมีมนุษย์
ความสมดุลระหว่างการสร้างสรรค์และทำลายค่อนข้างเสถียร
สไปรต์จะสร้างสรรค์ส่วนตัวทำลายก็ทำลาย
ตอนนั้นโลกก็แค่ไม่มีความกลมกลืน
การมาถึงของมนุษย์ทำให้เสียสมดุลไปตลอดกาล
ไม่เหมือนสไปรต์หรือตัวทำลาย
มนุษย์เป็นทั้งผู้สร้างและผู้ทำลาย
พลังรุนแรง
และโลกก็น่าสงสาร
ตรงที่มนุษย์มักจะทำลายมากกว่า
มนุษย์เกิดมาเพื่อทำลายล้างจริงๆ
ใช่ไหมคะครู
อ๋อ ก็แล้วแต่คนนะ
ใช่ เธอน่าจะให้โอกาสมนุษย์หน่อยนะ
โอกาสทำลายทุกอย่างเหรอ
พวกเขาไม่เหมือนกันทุกคนซะหน่อยบางคนก็ชอบสร้างสรรค์
ใช่ สร้างสรรค์เพื่อทำลายเพิ่มไง
ไม่จริงนะ
สเปร๊าท์ ฉันขอโทษนะ
ไม่เป็นไรๆ
ดูนายทำสิ นายก็เหมือนพวกนั้นแหละ
คิดออกแล้วซานดร้า สเปร๊าท์ รอเดี๋ยว
ฉันเพิ่งทำกิ่งไม้หักเมื่อกี้
ถ้าเราเดินลงบันได
ก็จะได้กลับไปตอนก่อนฉันทำหักแล้วเอาอันที่ไม่หักกลับมาไง
ไม่หักเหรอ
ดีไหมล่ะซานดร้า ลองดู
ก็ได้
เขาน่ารักจังเลย
ตาพี่แล้วซานดร้า
งุ้ย เอ็นดู
ไม่เคยเห็นอะไรน่ารักขนาดนี้เลย
พอๆ ไม่เอาแล้ว
โธ่ ไม่เอาน่า กลับมาก่อนซานดร้า
นี่ พวกสไปรต์น้อย
ห้ามขึ้นลงบันไดเล่นนะ
ช่วยจับพวกสไปรต์น้อยทีพวกเขามาจากอนาคต
เร็วเข้า รีบหากิ่งไม้ให้เจอ
พวกลูกลิง!
ขอโทษค่ะ
นั่นไงหอเรา
- ไปเร็ว- เดี๋ยวๆ
- ถ้าพวกเราอยู่ในนั้นล่ะ- ฮะ
ถ้าเราเจอเราเราจะอธิบายให้เราฟังว่ายังไง
ยังไงนะ
เมื่อก่อนฉันน่ารักมากเลย
เร็วเข้าสเปร๊าท์ กิ่งไม้ล่ะ
อยู่ในที่ซ่อนพิเศษที่ผมซ่อนสมบัติทุกอย่างเอาไว้
เจอแล้ว
วางที่เดิมๆ
อะไรเหรอ มีอะไร
ถ้าเราเอากิ่งไม้แห่งมิตรภาพอันยาวนานไป
กิ่งไม้แห่งมิตรภาพอันยาวนานที่หักจะหายไป
แล้วไง เราก็มีอันใหม่แล้วไงเอาอันนั้นไปแทนสิ
แต่ถ้าเอาไปแล้วมันเปลี่ยนอดีตล่ะ
ครูโครโนเฟอร์บอกว่าการเปลี่ยนอดีตแค่เล็กน้อย
อาจจะมีผลรุนแรงตามมานะ
ห้ามแตะต้องอะไรทั้งนั้น
- ค่อยๆ ขยับนะ- ห้ามแตะอะไร
แล้วไปกับพวกเรา
- เธอขยับเก้าอี้- ต้องวางตรงไหน
- ซ้ายหน่อย- นี่เหรอ
- ไม่ใช่ อีกซ้ายนึง!- อุ๊ย
- นายขยับหนังสือ- ก็เธอขยับเก้าอี้ไง
เอ๊ะ ไปไหนกันแล้วล่ะ
- พวกลูกลิง!- ขอโทษค่ะ
หยุด
- ไปไหนต่อ- วิ่งขึ้น
- ไปอนาคตเหรอ- ไปเหอะน่ะสเปร๊าท์
เย่ อีกหน่อยฉันจะตัวสูงละ
- พวกลูกลิง!- ขอโทษครับ
- แยกกัน เดี๋ยวไปเจอกันที่หอ- แยกเหรอ เดี๋ยวสิ
ไม่เอา ผม…
แย่แล้วๆ แย่แล้วๆ
แย่แล้วๆ
เอ๊ะ วูล์ฟบอยมีกิ่งไม้แห่งมิตรภาพอันยาวนาน
อีกท่อนนึงอยู่ที่ฉัน
เอ๊ะ เดี๋ยวนะ
- สเปร๊าท์- สเปร๊าท์
เราล่อพวกเขาไปแล้วยิ้มอะไรของนายเนี่ย
ไม่มีอะไร
โอเค รีบกลับเข้าหอก่อนที่เขาจะหาเราเจอเถอะ
หายไปไหนกันมา
ไปตามหากิ่งไม้น่ะ
เอ๊ะ เมื่อก่อนกระถางนอร์แมนเป็นสีฟ้านี่
สวัสดี
ขอโทษนะสเปร๊าท์ ที่แก้ไขไม่ได้ฉันนึกว่าจะได้ผลซะอีก
หวังว่าเราคงยังเป็นเพื่อนกันได้นะ
ไม่เป็นไร ทีนี้ก็เอาไปคนละชิ้น
เอาไปสิซานดร้า มีของพี่ชิ้นนึงด้วย
ผมรู้ว่าปกติพี่ไม่ชอบเรื่องซึ้งๆ แต่…
ชอบ เอ๊ย ไม่ ฉันไม่ชอบ
แต่มันคงมีความหมายกับนายมากงั้นฉันจะรับไว้แล้วกัน
เห็นไหม
ถึงจะเปลี่ยนอดีตไม่ได้
เราก็ทำอนาคตให้ดีได้นะ
ใช่ไหมวูฟฟี่
ใช่
นี่ซานดร้า ฉันเอากิ่งไม้ไปติดให้ไหม
เอ่อ… ขอบใจนะ
นี่
ขอโทษนะที่ฉันว่ามนุษย์แบบนั้น
เอาแล้ว ใกล้เป็นจริงแล้ว
(ตอนที่ 7)
(ในการเกิดความวุ่นวายในห้องเรียน)
ตื่นได้แล้ว ตื่นๆ เช้าแล้ว
ตื่นได้แล้ว
ตื่นได้แล้ว ตื่นๆ เช้าแล้ว
ตื่นได้แล้ว
มันเช้าเกินจะเล่นอะไรไร้สาระนะ
ไม่เช้าเกินหรอก ไม่…
นี่
เอ๊ะ วันนี้ใช่วันนี้รึเปล่า
- คิดว่าใช่นะ- เย่
จริงด้วย
ทำไมเขาถึงตื่นเต้นจัง
วันนี้เป็นวันแล็บผู้พิทักษ์
มันเป็นแล็บที่ยากเสี่ยง และอันตรายที่สุด
ท่าทางน่าสนุก
สนุกเหรอ ฟังนะมนุษย์
นายตีเนียนเข้าเรียนมาได้ทุกแล็บ…
- ก็เราวางแผนกันไว้แบบนั้น- แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนทุกครั้ง
นายต้องตั้งใจเรียนแล็บผู้พิทักษ์
เราต้องฝึกป้องกันตัวเองจากตัวทำลาย
ตัวทำลายพวกตัวประหลาดในป่าของฟลอร่าเหรอ
ก็ไม่แย่เท่าไหร่นะ
พวกนั้นก็แค่ยอดภูเขาน้ำแข็ง
มีตัวทำลายอีกหลายประเภท
แต่ละตัวก็น่ากลัวคนละแบบ
สงสัย เอ็กซ์คาลิบูมต้องออกโรงแล้ว
มันเป็นหอกเรืองแสงเอาไว้ขู่สัตว์ประหลาดในทะเลสาบ
ของเล่นของนายอาจจะใช้กับสัตว์ประหลาดปลอมๆ ได้
แต่เราฝึกต่อสู้กับตัวทำลายจริงๆ
อ้อ งั้นก็ต้องปรับแต่งสักหน่อย
เจ๋ง มีอะไรอีกๆ
นั่นอะไรน่ะ
มันชื่อแผ่นรูนสะท้อนพลังเรียกง่ายๆ ว่าโล่วิเศษ
ช่วยปกป้องเราจากคำสาปคาถา ลางร้าย คนน่ารำคาญ
- อเนกประสงค์- โล่วิเศษที่ไหนกัน
ก็แค่ของบนโลกมนุษย์ที่เอาเทปกาวมาแปะ
นี่สิ
ถึงจะเรียกโล่วิเศษ
ไม่รู้สิซานดร้าผมว่าของวูล์ฟบอยก็เหมือนโล่นะ
นายต้องจำไว้นะว่านายไม่มีพลังจริงๆ
ของเล่นของมนุษย์พวกนี้ช่วยนายในแล็บผู้พิทักษ์ไม่ได้หรอก
ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวได้กินมื้อเช้าเขาก็อารมณ์ดีขึ้น
เพลงไร้สาระ
นี่ซานดร้าบางทีมนุษย์ก็สร้างอะไรดีๆ นะ
อะไรล่ะ
ไอสะครีมไง
ไม่เอาน่าซานดร้า อย่าเซ็ง
ใช่แล้ว วันนี้เราต้องไม่เซ็ง
วันเรียนแล็บผู้พิทักษ์
หวังว่านายคงพร้อมนะมนุษย์
คงไม่อันตรายหรอกมั้งแค่เรียนไม่ใช่เหรอ
ใช่ แต่อาจารย์อะธีน่าค่อนข้างแหวกแนว
แต่ยังไม่มีใครบาดเจ็บหนักนะ
อาจารย์อะธีน่า
- บทเรียนแรก จงระวังตัวเสมอ- เย่
ครูอะธีน่าเป็นสไปรต์ผู้พิทักษ์ที่เท่ที่สุดเลย
ครูสู้กับตัวทำลายตั้งร้อยตัวจนชนะ
ร้อยตัวที่ไหน เป็นพันย่ะ
แต่พอซานดร้าโต
เขาจะเป็นสไปรต์ผู้พิทักษ์ที่โหดที่สุด
แหม สเปร๊าท์ละก็
พวกเธอเป็นเด็กรุ่นใหม่ที่กำลังจะเริ่มการผจญภัยในชีวิต
แต่คนไหนจะเก่งพอที่จะเป็นผู้พิทักษ์ในตำนาน
สไปรต์ผู้พิทักษ์คือผู้ปกป้องดินแดนเรา
เป็นทัพหน้าและทัพหลังที่ต้องรับมือกับตัวทำลาย
ใครตอบได้บ้างว่าสไปรต์ผู้พิทักษ์หน้าตาเป็นยังไง
- สไปรต์ผู้พิทักษ์…- ผิด
ไม่มีใครรู้หรอกว่าสไปรต์ผู้พิทักษ์หน้าตาเป็นยังไง
เพราะผู้พิทักษ์ไม่เกี่ยวกับหน้าตาภายนอก
แต่เกี่ยวกับความเป็นสไปรต์ภายใน
พวกเธอก็อาจจะเป็นผู้พิทักษ์ได้
ผู้พิทักษ์ตัวจริงต้องกล้าหาญ
ปรับตัวเก่งและ… พร้อมเสมอ
เพราะฉะนั้นมาเริ่มกันเลย
ซานดร้า
คะ
สไปรต์ผู้พิทักษ์ต้องพร้อมต่อสู้อันตรายทุกรูปแบบ
และตัวทำลายก็มีหลากหลายแบบและขนาด
พวกเงียบ พวกแปลงร่าง พวกกร่าง
พวกพ่นหมอกพวกเน่าเหม็น พวกเห็บความทรงจำ
พวกหมามุ่ยพวกยั้วเยี้ยะ พวกลิ้นไก่สั้น
แต่ในการเตรียมตัวรับมือกับตัวทำลายจริงๆ
เธอต้องทำอย่างเดียวเท่านั้น
ต้องฝึก
ลุย!
เก่งมาก โต้ตอบแม่นยำ
ตัวนี้ไม่เห็นน่ากลัวเลย
ฉลาดนักใช่ไหม
ช้าไปนะ ตัวทำลายหรือตัวเตาะแตะ
วูฟฟี่
หัวเราะอะไรกัน
พวกเธอคิดว่าตัวทำลายตลกเหรอ
ตัวนี้ก็อาจจะนิดหน่อยครับ
งั้นเราไปฝึกอะไรที่ยากขึ้นหน่อยดีไหม
มีใครรู้จักพวกแปลงกายบ้าง
หนูค่ะๆ พวกมันปลอมตัวได้
เปลี่ยนร่างจนดูไม่ออกเลย
ว่าสไปรต์ที่อยู่ข้างๆเป็นมิตรหรือศัตรู
เยี่ยมมากซานดร้า
ใช่แล้ว พวกแปลงกายเป็นตัวทำลายที่ดูยากมาก
ไม่ค่อยอันตรายถ้าเธอมีสติตลอดเวลา
- นี่เหรอครับเนื้อหายากๆ- ไม่ใช่
นี่ต่างหากละ
เอาชนะตัวทำลายให้ได้นะสไปรต์น้อยพวกมันจะได้กลับเข้าคุก
ช่วยหน่อยสิ
ผึ้ง!
โอ้ เยี่ยมมากหนู เยี่ยมมาก
เธอมีคุณสมบัติจะเป็นผู้พิทักษ์ได้นะ
ขอบคุณค่ะ
หนูรักครูเอ๊ย หนูชอบเกมฆ่าตัวทำลายค่ะ
สนุกดีเนอะสเปร๊าท์ สเปร๊าท์
วูฟฟี่ นั่นไม่ใช่ฉัน ฉันอยู่นี่
บอกแล้วไงว่าของเล่นโง่ๆ ของนายไม่ได้ผล
วันนี้พอแค่นี้ก่อนดีกว่า
ครูเก็บพวกมันละนะ
ทำไมนักสู้ระดับโลก
อย่างครูอะธีน่าถึงสั่งให้เราถอยล่ะ
หรือว่า…
เดี๋ยวนะ
พวกแปลงกายปลอมตัวได้
เก่งนะตัวทำลาย เสร็จฉันอีกตัวแล้ว
พี่ทำอะไรเนี่ย
ไม่ต้องตกใจหรอกสเปร๊าท์ครูอะธีน่าตัวจริงอยู่…
ขอโทษค่ะขอโทษจริงๆ หนูยังรักครูนะคะ
สเปร๊าท์!
พวกมันจะเล่นงานฉัน
ทำไมพวกมันถึงจ้องฉันล่ะ
วูฟฟี่ ใช้เอ็กซ์คาลิบูมสิ
ไม่ได้ผลหรอก
ถอยไปนะ ไม่งั้น…
เอ็กซ์คาลิ…
เป็นไปไม่ได้
บูม
คำบรรยายโดย Navaluck K.