Το Λυκόπαιδοκαι το Εργοστάσιο των Πάντων
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17
"Στο οποίο το Λυκόπαιδοακολουθεί τα όνειρά του"
Μ' ακούει κανείς;
Μαμά;
Σε περίμενα.
Σε περίμενα εδώ και καιρό.
Αλλά δεν πειράζει. Τώρα είσαι εδώ.
Δεν είσαι η μαμά μου. Ποια είσαι;
Μια φίλη.
Μια φίληπου μπορεί να σου πει την αλήθεια.
Την αλήθεια;
Για ποιο πράγμα;
Δεν θες να μάθεις ποιος πραγματικά είσαι;
Φλουφ, τι κάνεις;
Λυκάκο;
Πού πάει;
Ξύπνα, Ζάντρα.
Στο λαμπερό σου πρόσωπο…
Ζάντρα;
Ο Λυκάκος έφυγε. Μάλλον υπνοβατεί.
Σου το είπα.
Λοιπόν, πού πάει;
Καλύτερα να τον ξυπνήσουμεκαι να τον ρωτήσουμε.
Λυκάκο!
Συγγνώμη.
Χούλιγκαν.
Και τώρα;
Δεν έπιασε.
Πολύ καλή προσπάθεια, Φλουφ.
Και τώρα, τώρα τι;
Δεν ξέρω.Γιατί δεν βρίσκεις εσύ ένα σχέδιο;
Να τον γαργαλήσουμε;
Μήπως να βρεις καλύτερο σχέδιο;
Αποκλείεται να συνεχίσεινα κοιμάται μετά τα γαργαλο-βλαστάρια!
Πού πήγε;
Εκεί.
Στο Εργαστήρι Ποταμού.
Όχι!
Να πάρει!
-Έλα. Μην τον χάσουμε.-Σωστά!
Τι; Όχι. Ας μη βιαζόμαστε.
Πλάκα έχει!
Τι είναι αυτό;
Ένα ποταμάκι.
Έτσι φτιάχνουν τα ξωτικά ποταμούποτάμια και ρυάκια.
Θα μας φάει;
Όχι, Σπράουτ. Τρώει λάσπη.
Να σου πω, Ζάντρα;
Πού οδηγεί αυτή η σπηλιά;
Μην τα παρατάς τώρα. Σε περιμένω.
Όχι…
Κρατήσου, Σπράουτ.
Όχι πάλι εδώ.
Έλα. Ας βρούμε το Λυκόπαιδο προτού…
-Βρε βρε βρε.-Τέλεια.
Για δες ποιοι είναι.
Με συγχωρείτε, κυρία Καβούρω.Είδατε πού πήγε ο φίλος μας;
Ναι, τον είδα.
Δεν σταμάτησε να πει ένα γεια,
απλώς κολύμπησε προς τα κει όλο ύφος.
Υπνο-κολυμπούσε;
Αυτό είναι σοβαρό.
Μα τι αναίδεια!
Ευχαριστούμε!
Έρχομαι εδώ κάτω για ησυχίακαι κάθε φορά που γυρνάω το κεφάλι μου…
Δεν είσαι μακριά.
Λυκόπαιδο;
Δεν ξέρω πού είμαστε, αλλά φρικάρω εδώ.
Εσύ φρικάρεις; Εγώ υποτίθεται ότι φρικάρω.
Τέλεια. Τώρα έχω φρικάρει πιο πολύ,επειδή φρίκαρες εσύ!
Πλησιάζεις.
Σύντομα όλα θα αποκαλυφθούν.
Λυκάκο!
Λυκόπαιδο!
Καθηγητή Λάξκραφτ.
-Τι συμβαίνει εδώ;-Κοιμάται, κύριε.
Το βλέπω αυτό.
Καλημέρα.
Άσε τις καλημέρες, νεαρέ.Απαγορεύεται να έρθεις εδώ!
Τι νομίζετε ότι παριστάνετε;
Είναι μεγάλη ιστορία.
Ξύπνησα κι είδαότι το Λυκόπαιδο δεν ήταν στο κρεβάτι.
Τότε…
Ήταν ένα ατύχημα, κύριε.
Εμείς απλώς
χαθήκαμε λιγάκι.
Χαθήκατε λιγάκι; Μάλλον παραχαθήκατε.
Και δεν είναι μέρος για να χάνεσαι.
Γιατί; Πού είμαστε;
Λοιπόν, κάπου.
Αλλά κάπου ασήμαντα.Σε ένα απαγορευμένο, αλλά ασήμαντο μέρος.
Καθηγητή, πού οδηγεί αυτό;
Μη σε νοιάζει. Έπρεπε να κοιμάστε.
Έχετε δίκιο, κύριε. Έπρεπε να κοιμόμαστε.
-Και να περνάτε απαρατήρητοι.-Ακριβώς. Απαρατήρητοι.
Ξέρετε πώς να γυρίσουμε στον κοιτώνα;
Για να κοιμηθούμε. Απαρατήρητοι.
Ο Σκουίντ θα σας οδηγήσει.
Μην επιστρέψετε ποτέ εδώ.
Καταλάβατε; Το μέρος είναι…
ασήμαντο.
-Μα…-Ελάτε. Πάμε περνώντας απαρατήρητοι.
Λες ότι η φωνή σε οδηγούσεστο τρομακτικό πέρασμα;
Πού νομίζεις ότι οδηγεί;
Δεν ξέρω,αλλά ο Λάξκραφτ δεν θέλει να μάθω.
Κάτι μου κρύβει. Το ξέρω.
Νομίζω ότι αυτή που μου μιλούσεμπορεί να μου πει τι είναι.
Δεν πρέπει να εμπιστευόμαστεπαράξενες φωνές σε όνειρα, Λυκάκο.
Ναι. Κι αν σε ξαναβρεί ο Λάξκραφτστο πέρασμα, δεν θα χαρεί ιδιαίτερα.
Ήδη το παρακάναμε.Κι αν σε στείλει σπίτι σου;
Ίσως έχεις δίκιο.Αλλά αν ξαναδώ το ίδιο όνειρο;
Ίσως χρειάζεσαι νέο όνειρο.
Γεια, Ονάιρα. Δεν σε είδα.
Βλέπεις κακά όνειρα;
Ναι. Περίπου.
Πάμε στο Εργαστήρι Ονείρουνα σου βρούμε νέο όνειρο.
Τέλεια ιδέα. Θα πάμε πρωί πρωί.
Και μέχρι τότε,τέλος η υπνοβασία όσο θα σε προσέχω εγώ.
Λοιπόν, πόση ώρα θα μας πάρει;
Όχι πολλή.
Εξαρτάται από το όνειρο που θέλει.
Μπορώ να διαλέξω; Τέλεια.
Να βρούμε νέα όνειρα για όλους.
Όχι, ευχαριστώ.Είμαι πανευτυχής με το όνειρό μου.
-Με το φύλλο;-Με το φύλλο.
-Τι είναι το όνειρο με το φύλλο;-Θα σου άρεσε.
Λοιπόν, όταν ξεκινάει, είμαι φύλλο.
Απλώς αράζω χαλαρά σαν φύλλο.
Αλλά μετά έρχεται μια ριπή ανέμου!
Και λέω "Ωχ, όχι! Τι να κάνω;"
Κρατιέμαι σφιχτά,και μετά η ριπή εξασθενεί.
Είμαι ασφαλής.
Είμαι ξανά φύλλο και αράζω χαλαρά.Αλλά μετά…
Ακούγεται υπέροχο,
αλλά ίσως να είναιπολύ φυλλώδες για τα γούστα μου.
Κρίμα που δεν ήθελε να έρθει ο Μπλιπ.
Δεν του αρέσει το Εργαστήρι Ονείρου.
Λέει ότι είναι πολύ απρόβλεπτο.
Νομίζω ότι εσένα θα σου αρέσει.
-Συγγνώμη.-Να περάσω.
-Πρόσεχε!-Αμάν!
-Βοηθήστε με.-Με το τρία.
Ένα, δύο…
Μου το δίνεις; Ευχαριστώ.
Τέλεια! Τι είναι αυτά τα πραγματάκια;
Αυτά είναι τα όνειρα.
Αυτά εδώ περιμένουννα σταλούν στους ανθρώπους.
Περίμενε να τα δεις ελεύθερα.
Ελεύθερα;
Ουπς.
Όχι!
-Εκεί!-Όχι!
-Πιάσ' το! Βοήθεια!-Εδώ είναι!
-Εντάξει.-Προσέξτε!
Εμπρός!
Φύσα δυνατά και πες με ανεμοστρόβιλο.
Είσαι η μικρή Ονάιρα;
Καλώς ήρθες στο σπίτι, Όνι.
Στο σπίτι;
Και τι έχουμε εδώ;
Μια ετερόκλητη παρέα παλιόφιλων;
Με μεγάλη όρεξηγια περιπέτεια, στοιχηματίζω.
Ναι. Φαίνεστε έτοιμοιγια την απόλυτη εξόρμηση.
Κι έχω δει αρκετές.
Πιλότος Αμέλια Σπρίνγκχαρτ.
Οι φίλοι με λένε Μίλι, οι εχθροίδεν τολμούν να πουν το όνομά μου.
Τη συμπαθώ.
Ελάτε. Για να μπούμε μέσα.
Λοιπόν, τι σε φέρνει εδώ, Όνι;
Λοιπόν, ο Λυκάκος βλέπει κακά όνειρα.
Ίσως τον βοηθήσεις να βρεις ένα νέο.
Κακά όνειρα; Αυτό είναι ανεπίτρεπτο.
Δεν είναι ακριβώς κακό όνειρο.
Απλώς βρήκα τον μπελά μου ακολουθώντας το.
Μην ανησυχείς, Λυκάκι. Θα βρούμε μια λύση.
Άσ' το πάνω μου.
Τώρα, ας τα πάρουμε με τη σειρά.
Αν σκοπεύουμε να πάμε για περιπέτεια,δεν θα αράζετε σαν σαύρες.
Ας ξεκινήσει η εξόρμηση.
Θα βρούμε αμέσως νέο όνειρο,
αλλιώς να μη με λένε Μίλι Σπρίνγκχαρτ.
Δεν είναι πανέμορφα, Λυκάκο;
Έχω χρόνια να έρθω στο σπίτι μου.
Να σας πω,γιατί λέει σπίτι της αυτό το μέρος;
Δεν ξέρεις; Η Ονάιρα μεγάλωσε εδώ.
Τη μεγάλωσαν τα όνειρα.
Τη μεγάλωσαν τα όνειρα;
Λυκάκι, έλα δω.
Αυτά τα πλάσματα είναι όνειρα;
Ελεύθερα όνειρα.
Δεν είναι πανέμορφα;
Είναι, πράγματι.
Λοιπόν, Λυκάκι,θες κάποιο συγκεκριμένο όνειρο;
-Μου φαίνεσαι περιπετειώδης.-Ευχαριστώ.
-Φοβάσαι τα ύψη;-Όχι.
Σ' αρέσουν οι πάπιες;
Μάλλον.
Σ' αρέσει το κίτρινο χρώμα;
Ναι.
Ναι. Νομίζω ότι ψάχνουμεκάτι ασυνήθιστο. Σωστά;
Ίσως πρέπει να διαλέξεις εσύ.
-Τι λες γι' αυτό;-Αυτό;
Είσαι πράγματι περιπετειώδης.
Και μ' αρέσουν οι προκλήσεις.
Εντάξει, Λυκάκι. Έγινε.
Το συγκεκριμένο όνειροείναι κοντά στο όριο.
Αλλά κάτι μου λέειότι δεν σε ενοχλεί ο κίνδυνος. Πάμε!
Τι είναι το όριογια το οποίο μιλάει η Σπρίνγκχαρτ;
Είναι επικίνδυνο;
Όχι. Όχι ιδιαίτερα.Οι συγχύσεις μένουν στην πλευρά τους.
Οι συγχύσεις;
Ο Ονειρότοπος είναιστο όριο του βασιλείου μας…
με το δικό τους.
Όσο πλησιάζουμε στην πλευρά των συγχύσεων,τόσο πιο ασταθή γίνονται τα πράγματα.
Μπορεί να μπερδευτείςψάχνοντας τον δρόμο σου.
Αλλά εκεί συναντάςτα πιο ενδιαφέροντα όνειρα.
Τι γίνεται στην άλλη πλευρά του ορίου;
Τα όνειρα που περνούν το όριογίνονται εφιάλτες.
Εφιάλτες;
Ναι. Οι συγχύσεις πιάνουν εφιάλτες,όπως εμείς πιάνουμε όνειρα.
Μείνετε όλοι μαζί. Πλησιάζουμε στο όριο.
Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν διάλεξεςένα ωραίο, ήρεμο όνειρο.
Ακούστε! Κάποιος είναι…
Σε περίμενα.
Το άκουσε και κανείς άλλος;
Ήρεμα, Λυκάκι.
Όταν απομακρύνεσαι,όλα γίνονται πιο απρόβλεπτα
και τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται.
Στάσου. Βλέπω κάτι άλλο.
Συγχύσεις. Τι κάνουνσ' αυτήν την πλευρά του ορίου;
Μάλλον καταδιώκουν έναν εφιάλτη.
Έναν εφιάλτη;
Όλα θα πάνε καλά.Απλώς μη βγάλετε ούτε κιχ.
Εφιάλτης!
Τρέξτε!
Εμπρός!
Ευχαριστώ.
Πού είναι το Λυκόπαιδο;
Λυκάκι;
Δεν θα βρεις απαντήσεις εκεί.
Λυκάκι;
Έχω πολλά να σου πω.
Ποια είσαι;
Αν το αγόρι είναι αυτό που νομίζω…
Καθηγητή Λάξκραφτ;
θα φροντίσω να μη μάθειγια τι είναι ικανός.
Τι είναι; Τι μου κρύβετε;
Θα σου πω όταν είσαι έτοιμος.
Δικαιούμαι να μάθω τι συμβαίνει.
Όταν θα είσαι έτοιμος!
-Εξκάλιμπουμ;-Περνιέται για ξεχωριστός.
Εξκάλιμπουμ!
Ακούς; Περνιέται για ξεχωριστός.
Είσαι ένα τίποτα.
Καημένε.
Έχεις πολλά στο μυαλό.
Μη φοβάσαι, μικρέ.
Ποια είσαι;
Με λένε Νυξ.
Νυξ;
Κάτσε. Έχω ακούσει για σένα.
Σκότωσες τους γονείς της Ζάντρα.
Μην πιστεύεις όλα όσα ακούς.
Σου λένε ψέματα, άνθρωπε.
Αλλά το ήξερες ήδη.
-Οι φίλοι μου δεν θα…-Μα δεν μιλάμε για τους φίλους σου,
έτσι δεν είναι;
Ξέρω ποιος είσαι.
Ξέρω για τι είσαι πραγματικά ικανός.
Θα αλλάξεις τον κόσμο, Ουίλιαμ.
Πώς ξέρεις το όνομά μου;
Ξέρω πιο πολλά από όσα νομίζεις.
Να τος!
-Βρες με όταν είσαι έτοιμος.-Όχι, περίμενε!
Είσαι καλά; Τι συνέβη;
Δεν…
Δεν είμαι σίγουρος.
Ναι, έτσι είναι αυτό το μέρος καμιά φορά.
Χρειάζεται απλώς να το βάλειςστο κεφάλι σου προτού κοιμηθείς.
Και θα έχω ένα νέο όνειρο;
Και θα ξεχάσω εκείνο το παράξενο πέρασμα;
Δεν θες νέο όνειρο, σωστά;
Καταλαβαίνω.Τα όνειρά μας είναι ξεχωριστά.
Τα όνειρά μου ξέρουνπιο πολλά για μένα από οποιονδήποτε.
Λυκάκο;
Λυκάκο…
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια