ON ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
"Bu Bölümde Kimse Başlatmadı!"
Bir şey diyeyim mi? Sanırım şu ana kadarkien iyi Yaşlı Pericik hafta sonuydu.
O nedir Blip?
Büyük amcam Coylebana bir yer çekimi yumurtası verdi.
Ama biraz dikkat gerektiriyor.
Hey!
Kıymetli yapraklarım! Blip, kapat şunu!
Bir saniye bekle.
-Zandra!-Ne?
Zavallı yatakhanemiz.
Mahvolmuş.
Kim böyle bir şey yapar ki?
Norman?
Merhaba.
Kim olduğunu biliyorum.
Tali yaptı.
Olamaz!
Nereden biliyorsun?
Bana bakış attı.
Tam onun yapacağı bir şey.
Tali için bile iğrenç.
Bir saniye.
Belki de biraz daha araştırma yapmalıyız…
Evet, tabii, tabii.Ya da onlara eşek şakası yaparız.
"Etek şakası" mı?
Onlar bize yaptı,biz de onlara yapacağız. Adalet.
Eşek şakalarına bayılırım!
Telefonda eşek şakasına ne dersiniz?Telefonla yani?
"Tefelom" mu? Tefelom ne?
Hey, boynuzlarımı kaşır mısın?Yetişemiyorum.
Öğle yemeği ne zaman?Gidip yemek istiyorum.
Dırın dırın! Dırın dırın! Dırın dırın!
Dırın dırın! Dırın dırın!
Merhaba pericik.
Benim, Profesör Luxcraft. Dinliyor musun?
Evet efendim. Başım belada mı?
Başın öyle derin bir belada kidibini zar zor görüyorum.
Şimdi, senden istediğim,bana bir "özür dilerim" şarkısı söylemen.
"Özür dilerim" şarkısı mı?
Evet ve tek ayak üzerinde dur.
Üzgünüm, la, la, laÇok üzgünüm, la, la, la
La, la, laNe yaptıysam özür dilerim
Sıra bende, sıra bende!
Dırın dırın!
-Alo?-Alo!
Benim adım Gordon.
Gününüz güzel geçiyor mu?
Soran olmamıştı aslında. Sonunda birinin…
Adım aslında Gordon değil!
Ben kötüyüm! Ben yaramazım.
Pekâlâ, güzel bir ısınma turuyduama şimdi gerçek eşek şakası yapmalıyız.
Öyle mi? Aklında ne var?
Hey Blip. Yer çekimi yumurtanıödünç alabilir miyim?
Söylüyorum size, benimle konuştu.Adı Gordon.
Zandra? Sen misin o?
Başın belada şimdi.
Buradan iner inmez seni…
Ne yaptığınızı sanıyorsanız yapmayın.
Uyumaya hazırlanmanız gerekiyor.Işıklar 15 dakika içinde sönecek.
Tabii, tabii.
Onu duydum.
Siz, pericikler dikkat etseniz iyi oluryoksa sizi… listeye alırım.
Aynen öyle. Şimdi acele edin.Işıklar 15 dakika içinde sönecek!
Peki, kabul ediyorum, yer çekimi yumurtasıtelefon şakasından çok daha iyiydi.
-Teşekkür ederim, teşekkür ederim.-Zandra.
Küreler mi?
Bu ne anlama geliyor?Hepinizin yatakta olması lazım!
Eyvah!
Yeter artık!
Güzel! Hepiniz buradasınız.Sanırım bir şey keşfetmek…
Hey Blip. Bu nedir?
Ne? O mu? Bilmiyorum.Göstermek istediğim o değil.
-Şey…-Peki nereden geldi bu?
-Blip, bırakanı görmedin mi?-Hayır. Epey bir odaklanmıştım…
-Bu bir hediye!-Tomurcuk, yapma!
Daha şimdi başlıyoruz.
Parlak yunus!
Tali'den intikam almak içinharika bir yol bulmalıyız.
Hadi Tomurcuk. Düşün, düşün, düşün.
Keşke biraz mavi püre olsaydı.Düşünmeme hep yardımcı olur.
Mavi püre mi dedin sen?
-Hazırım!-Gordon?
Şimdi Tomurcuk!
Kapat Tomurcuk.
Olamaz.
Kapat dedim. Tomurcuk?
Işıklar sönükken açık sesi mi geliyor?
Zalimler! Zalimler!
-Merhaba.-Norman!
Hayatımın geri kalanını sanaeşek şakası yaparak geçireceğim, Zandra.
Başlattığına pişman gibisin.
Sen neden bahsediyorsun?Biz başlatmadık, siz başlattınız.
-Odamızı dağıttınız!-Hayır, dağıtmadık!
Evet, dağıttınız.
Hayır, dağıtmadık!
Evet, dağıttınız!
Hayır, dağıtmadılar.
İçeri girdiğimiz andabir şey gözüme şüpheli geldi.
Siz hemen çıkarımlar yaparkenben de araştırmama başladım.
İlk ipucum solgun yapraklardı.
Tomurcuk'un bitkileri asla bu şekildeihmal etmeyeceğini biliyordum
ve Tali de bilerek soldurmuş olamazdı.
Sonra bu paslı kaşığı buldum.
Kaşıklar bir gecede paslanmaz
ve tam da bu kaşığıiki gün önce kullanmıştım.
Yatakta bu tuhaf diş izlerini buldum.
Ve sonra tüm parçalaryerine oturmaya başladı.
Teorimi kanıtlamak içinyapacağım son bir deney var.
Tam da şüphelendiğim gibi.
Ne?
Bozuklar.
Tahminime göre en az iki çeşit.
Ama bozuklar odamızda ne yapsınlar ki?
Bir şey arıyorlardı diye düşünüyorum.
Ya da birini.
Biz değildik demiştim sana.
Üzgünüm. Sana inanmalıydım.
Profesör Luxcraft?
Kurt Çocuk.
Kurt Çocuk…
neden her tarafın mavi?
ON DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
"Kurt Çocuk'un Eğitimine Başladığı Bölüm"
Ee, Sneffton tam olarak ne dedi?
Luxcraft'ın beni görmek istediğini.
Ve temizliğin tam ortasında.Ne kadar da güzel.
Bu hiç hoşuma gitmiyor Kurti.
Kahvaltıyı kaçıracaksın.Ve sonra Kuş Laboratuvarı var.
Üzerinde çalıştığım ağaçkakanısana göstermeyi çok istiyordum.
Üzgünüm Tomurcuk. Ama gitmem lazım.Sonunda bazı cevapları verebilir.
-Yani. Nereye gittiğini sor.-Soracağım.
-Ve döndüğünde her şeyi anlat.-Anlatacağım!
Nerede bu? Nerede bu?
Profesör Luxcraft, her şey yolunda mı?
Evet, hem de fevkalade evlat.
Bir şey mi kaybettiniz?
Hayır, hayır. Tam olarak bıraktığım yerde.Sadece neresi olduğunu hatırlamam lazım.
Döndüğünüze çok mutluyumama bazı sorularım var.
Yani bir güngüçlerim olduğunu söylüyorsunuz
ve sonra ortadan kayboluyorsunuz.
Sonra bir de bakmışımpenceremizden içeri düşüyorsunuz.
Bu bir soru muydu?
-Sorum şu, neredeydiniz?-Gitmek mi? Nerelere gitmedim ki?
Her tarafa gittim.Gittim, geldim ve yine gittim.
Ama gittiğim yerleritartışacak zamanımız yok evlat.
Bir şey daha var.
Bir hatıra buldum.
Küçüklüğümdendi.
Siz de oradaydınız.Beni buraya getirmek istiyordunuz.
Ve dediniz ki… Bir kehanetten bahsettiniz.
Tuhaf eski şeyler, hatıralar.
Efendim, lütfen.
Bu kehanetin benimleya da güçlerimle bir alakası var mı?
Cevapları çok istediğinin farkındayım
ve doğru zaman geldiğinde alacaksın.
Ama önce şu güçlerinle alakalıciddi bir konuşma yapmamız lazım.
Nasıl gidiyor? Pratik yaptın mı?
Neler yapabildiğini keşfettin mi?
Bir tavşan yaptım. Sayılır.
-Tavşan mı?-Sayılır.
Bir örnek belki de.
Şimdi, bu ne olabilir?
Bir kâğıt parçası efendim.
Şimdi ne olduğu değil. Ne olabilir?Hayal gücünü kullan evlat.
Papağan?
Çok güzel.
İçinde pek hayat yok gibi, değil mi?Dinleniyor mu? Adın ne papağan?
Efendim, gerçekten papağan değil.
Böyle davranırsan olmaz.
Şimdi, papağanların uçması gerekir,öyle değil mi?
Tanıdığım bütün papağanlarkesinlikle uçuyor.
Neden o güçlerini kullanıpbunu uçurmuyorsun?
Yapacak işimiz olduğunu görüyorum.
Üzgünüm efendim. Bazen işe yarıyor.
Ama o minik ışık şeyleriniçoğu zaman ortaya çıkaramıyorum.
Evet, ışıklar… faydasız olabiliyor.
Ama eğer ışıklar sana gelmiyorsao zaman biz onlara gitmeliyiz.
Burası nereye çıkıyor?
Öğrenmenin tek bir yolu var.
Daha da meraklanıyorum,meraklanıyorum, meraklanıyorum.
Profesör Luxcraft?
Eğlenceliydi. Kollar, bacaklar sağlam mı?İki, üç, dört. Güzel. Şimdi gel.
Çok karanlık. Hiçbir şey göremiyorum.
Ama yaratıcılık hep böyle başlar,öyle değil mi?
Karanlığın içinden güçlükle ilerleyipo ilham parıltısını arayarak.
Burası neresi?
Hiç bu kadar çok ışık görmemiştim.
Evet, fabrikanın kalbine yakın olmalıyız.
Kalbine mi?
Pericikler yarattıklarımızahayat vermek için ezelden beri
ışıkları kullanmışlardırama geldikleri yeri hiç keşfetmemiştik.
Bir yerden geliyor olmalılar.
"Fabrikanın kalbi."
-Kesinlikle.-Görebilir miyim?
Sevgili evladım,kimse nerede olduğunu bilmiyor.
-Peki var olduğunu nereden biliyorsunuz?-Yani her şeyin bir kalbi vardır.
Şimdi, ışıklarla aranda bir bağ kurmak
kendi yaratıcı güçlerini bilemek içinilk adımdır.
Bağ mı?
Işıkları kontrol edebilmek içinonları anlamalısın.
Ve onlar da seni anlamalı.
Onlar da sana ilgi gösteriyor gibi.
Hadi ışıklar. Bana gelin.
Benimle o kadar ilgileniyorlarsaneden sizin gibi kontrol edemiyorum?
Senden biraz daha fazla pratik yaptım.
Ama küçük başlamalıyız. Şu kuşun nerede?
Şimdi konsantre ol.Aklındaki düşüncelerin hepsini uzaklaştır.
Etrafındaki ışıkları hisset.
Hadi ışıklar, hadi! Uçurun onu.
Sevgili evladım, ışıklara emredemezsin.
Aceleye getiremezsin.
Bunu bir iş birliği,bir konuşma olarak düşün.
Beni dinlemezlerse nasıl konuşabilirim ki?
Onları dinlemezsennasıl konuşabilirsin ki?
Dene evladım.
Pekâlâ ışıklar, dinleyin. Açıkçasıarkadaş olabiliriz diye düşünüyorum.
Şimdi rica etsemşu papağanın içine girerseniz…
Onlara açılmalısın. Gardını düşür.
Gerçekte kim olduğunu görsünler.
Nasıl yapacağımı söyleseniz olmaz mı?
Sana cevabı öylece veremem.
Hepimiz yaratıcı enerjiyle olaneşsiz bağımızı kendimiz keşfetmeliyiz.
Yani nasıl yapacağım ki?
O, evladım, seninle ışıkların arasında.
Ama nereden başlayacağımı bilebilmiyorum. Ben…
Profesör? Profesör?
Harika oldu bu işte.
Pofuduk, bana sakal yap.
Merhaba sevgili minik ışıklarım.
Tombişot, tombişat.
Benimle müthiş derecede bir bağ kurmakister misiniz?
Hadi.
Lütfen, lütfen.
Bakın, tek yapacağınız…
Lütfen ya!
Ne faydası var ki?
Hadi küçük kurt.
İşte böyle. İşte bu. İnanılmaz.
İşte bu küçük kurt!
-Durma, durma.-Yapıyor muyum?
Yapıyorsun evladım, yapıyorsun.
Şimdi, onları kuşa yönlendir.
İşe yarıyor!
Biliyordum! Biliyordum!
Rahatla şimdi. Rahatla.
Bu kadar yeter evlat.
Ne oldu?
-İyi misiniz Profesör?-Evet, evet. İyiyim.
Her şey fevkalade.
Hayal gücünün senden birazuzaklaşmasına izin verdin sadece, o kadar.
Artık şüpheye yer kalmadı.
-Kehanette bahsi geçen çocuk sensin.-Yani kehanet var!
Karanlığa gömüldüğümüz bir zamandadünyanın dengesini geri getirecek
bir insan çocuktan bahseder.
-Karanlık mı?-Bozuklar.
Gün geçtikçe güçleniyorlar.Kendi gözlerimle gördüm.
Bunca zamandır oradaydınız demek.Bozukları izliyordunuz.
Güçlerini bilemek içinhayal gücünü kontrol etmeyi öğrenmelisin.
-Ben de sana öğreteceğim.-Peki, ben varım.
Bu çok iyi. Zandra ve Tomurcuk'aanlatmak için sabırsızlanıyorum.
Evlat, bu bir oyun değil yahu.
Karşımızda kaosun güçleri,yıkımın ta kendisi var.
Herhangi biri kim olduğunu öğrenirse…
Ben olsam kime güvendiğim konusundaçok dikkatli olurdum.
Hem onların hem kendi güvenliğin için.
Onların güvenliği mi?
Şimdi, bence bugünlük bu kadar yeterli.
Yatakhanene geri dönsen iyi olur.
Yarın yeniden bir araya gelipeğitimine başlarız.
Ama sonra ani bir rüzgâr patladı
ve ben de… Kurti, dönmüşsün!
Şu şeye sahip çıkamıyor musun?
Kuşum!
Ve gitti.
Ee, Luxcraft'la nasıl gitti? Ne dedi?
İyi gitti.
Bana dikkat çekme dedi, her zamanki gibi.
-Her neyse, Kuş Laboratuvarı nasıldı?-Çok çabuk geçtin Kurti.
Sen gittikten sonra diş fırçaladımve sonra yaprağımı yıkadım
ve sonra şey oldum,"Hangi öğle yemeğini alacağım?"
Alt yazı çevirmeni: Cihan Filiz