(ตอนที่ 11)
(ในการเล่าเรื่องของเรา)
เหยี่ยวทารันทูล่าจะมีแปดปีกหรือเจ็ดขาดี
เธอคิดว่าไงซานดร้า
ซานดร้า
วูฟฟี่ ฉันไม่รู้จะเอาใบไม้ใบไหนไปดี
ช่วยเลือกหน่อยสิ
ใบนี้ ใบนี้ ใบนี้ ใบนี้
ใบนี้
เลือกไม่ถูกอะ เอาไปทั้งสองใบเลยสิ
ความคิดเข้าท่า
มีอะไรรึเปล่าซานดร้า
ดูอะไรอยู่
โอ้โฮ นั่นพ่อแม่เธอเหรอ ขอดูหน่อยสิ
ไม่มีอะไรให้ดูหรอก
- สเปร๊าท์ ไปกันได้รึยัง- ใกล้แล้ว
สเปร๊าท์ ที่บ้านพ่อแม่นายไม่มีใบไม้เหรอ
มีสิ ทั้งสีเขียว สีแดง สีเหลือง
ใบจิ๋วก็มีนะ
เราจะเอาใบไม้สวยๆ มาแขวนในวันสไปรต์ผู้สูงอายุ
แล้วก็ร้องเพลง เล่นเกมเสร็จแล้วก็ฟังคุณย่าเล่าเรื่อง
น่าสนุกจังเลย
วูฟฟี่ กลับบ้านไปฉลองวันสไปรต์ผู้สูงอายุกับเราสิ
จริงเหรอ พ่อแม่นายจะไม่ว่าจริงๆ เหรอ
ไม่ว่าหรอก อีกหน่อยนายก็เหมือนครอบครัวแล้ว
อย่างซานดร้าไง
วันสไปรต์ผู้สูงอายุเป็นวันอะไรเหรอ
ก็แล้วแต่ครอบครัวนะแต่มันเป็นวันที่เหล่าสไปรต์จะกลับบ้าน
และฉลองกับสไปรต์อาวุโสในครอบครัว
- เธอคงอึดอัดแย่เลย- ฮะ ทำไมล่ะ
ครอบครัวฟิกเวิร์ตเป็นครอบครัวฉัน
เร็วเข้าสเปร๊าท์
ไปสายเดี๋ยวที่บ้านเป็นห่วง
ฉันอยากให้นายเจอทุกคนเร็วๆ จังวูฟฟี่
พ่อ แม่ คุณย่า…
นายเคยเจอพี่ฟลอร่าแล้ว
ยังมีไอวี่ มีโคลเวอร์
ชรับ, ไวโอเล็ต, เพทัล,จูนิเปอร์, รูที่, อะเซเลีย
ป้าวิสเทเรีย ป้าฮามาก
แล้วก็มีฮูทญาติฉันเอง
- ส่วนญาติอีกคนชื่อ…- นั่นไง
ไร่ฟิกเวิร์ต
ฉันว่าเราเดินลัดสนามหญ้าเพื่อความรวดเร็วเถอะ
เดินตามทางเท่านั้น
โทษที มันปลอดภัยกว่าน่ะ
- คุณย่า!- สเปร๊าท์เอ๊ย
ดีใจจังเลยที่ได้เจอหลาน
ซานดร้า มาให้ย่ากอดหน่อยซิ
คุณย่าคะ นี่วูล์ฟบอยเพื่อนเราค่ะ
สุขสันต์วันสไปรต์ผู้สูงอายุครับ
งานมีพรุ่งนี้จ้ะ แต่ขอบใจนะจ๊ะ
สบายใจได้ทุกคน สเปร๊าท์น่ะ
ออกมาได้แล้ว
- ค่อยยังชั่วหน่อย- สเปร๊าท์! กลับมาแล้วเหรอ
สเปร๊าตี้!
เหนื่อยไหมจ๊ะ ฉันเป็นแม่สเปร๊าท์จ้ะ
ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณนายฟิกเวิร์ต
ไม่ต้องเกรงใจจ้ะ ฉันชื่อเพเร็นเนียนะ
นี่สาวๆ
สเปร๊าท์เพิ่งกลับมาเหนื่อยๆ
สเปร๊าท์มีพี่น้องผู้หญิงกี่คนเนี่ย
ก็ 23 คน
ยี่สิบสี่ต่างหาก
บั๊ด ฟิกเวิร์ต ขอต้อนรับสู่ไร่ฟิกเวิร์ต
เอาละ มาเลยๆเข้าไปกินอะไรอร่อยๆ กันเถอะ
เธอโชคดีจังที่มีครอบครัวใหญ่แบบนี้
ครอบครัวฉันมีแต่แม่กับฉันแล้วก็…
ไม่ได้หมายถึงโชคดีแบบนั้น…
ไม่เป็นไรหรอก ฉันโชคดีนะ ฉัน…
ฉันไปรื้อกระเป๋าก่อนนะ
หวังว่าเขาคงไม่โกรธฉันนะ
ฉันว่าไม่หรอก
เขาจะอึดอัดทุกครั้งที่ถึงวันสไปรต์ผู้สูงอายุ
เขาไม่เคยพูดถึงพ่อแม่เลยใช่ไหม
ไม่นะ แม้แต่กับฉัน
หวังว่าเขาคงรู้นะว่าถ้าอยากพูดก็พูดกับเราได้
ว่าไง
ฉันชื่อจูนิเปอร์
อยากเห็นแมลงที่ฉันสะสมไว้ไหม
เดี๋ยว นั่นเพื่อนฉันนะจูนิเปอร์
หวัดดีครับฟลอร่า
นายรู้จักฟลอร่าได้ไง เขาไม่เห็นมีแมลงสักตัว
เราเจอกันในป่า ตอนไปสู้กับตัวทำลาย
ทำอะไรนะ
ตัวทำลาย
ฉันว่านายจำผิดแล้วละวูล์ฟบอย
ขอโทษนะซานดร้า
ลืมพูดถึงเธอไปเลย เธอก็กล้าหาญเหมือนกัน
ไม่ๆ นายคนเดียวต่างหากวูฟฟี่
สเปร๊าท์กับฉันไม่กล้ามีปัญหากับตัวทำลายหรอก
พ่อก็ว่าอย่างงั้นแหละ
"วิ่งๆ วิ่งหนีไป"
"จะได้มีชีวิตให้วิ่งหนีต่อ"
วิ่งหนีเหรอ
สเปร๊าท์ ลูกไม่เคยบอกคำขวัญของครอบครัวเราให้เพื่อนฟังเหรอ
ผมบอกเขาครับว่าให้เดินตามทาง
ดีมาก อันนี้สำคัญ
หนูรู้ค่ะๆ "เข้าบ้าน เข้าไปซ่อนเร็ว"
ข้อนี้ก็ดีนะจูน
"หากเกิดอันตราย จงกลายร่างเป็นลูกบอล"
เก่งมาก
นี่ ทำไมเธอถึงบอกว่าฉันสู้กับตัวทำลายคนเดียวล่ะ
เธอสองคนก็สู้กับฉันนะ
อ๋อ ขอโทษที ฉันไม่อยากให้สเปร๊าท์โดนดุน่ะ
บ้านฟิกเวิร์ตไม่เคยละเมิดคำขวัญของครอบครัว
แต่เหมือนพวกเขาคิดว่าความกล้าหาญเป็นเรื่องไม่ดี
นี่แหละวิถีฟิกเวิร์ต
แต่เธอไม่คิดแบบนั้น
เธอเป็นสไปรต์ที่กล้าหาญที่สุด
ฟังนะ ฉันไม่อยากให้ครอบครัวฟิกเวิร์ตเป็นห่วงฉัน
แค่นี้พวกเขาก็ลำบากมากแล้ว
แต่เธอไม่ได้เป็นคนแบบนั้นนี่
อีกหน่อยเธอจะกลายเป็นสไปรต์ผู้พิทักษ์ในตำนาน
เหมือนพ่อแม่เธอไง
นี่ ขอโทษนะ
ฉันรู้ว่าเธอไม่ชอบพูดถึงพวกท่านแต่ไว้ใจฉันได้เลยนะ
ถ้าเธออยากพูด ก็พูดกับฉันได้
เงียบก่อนจ้ะครอบครัวฟิกเวิร์ต
นี่เป็นคืนก่อนวันสไปรต์ผู้สูงอายุที่คุณย่าจะมาเล่าเรื่องให้ฟัง
ตื่นเต้นจัง อยากฟังแล้ว
ชู่… เงียบๆ สิ
ย่าดีใจมากที่ได้เห็นทุกคนมีความสุข
และมั่นใจว่าคุณปู่ฟิกเวิร์ต
ก็คงภูมิใจที่ครอบครัวเราใหญ่ขนาดนี้
คุณปู่ฟิกเวิร์ต
ปีนี้อยากให้ย่าเล่าอะไรให้ฟังจ๊ะ
เพทัลตกตะลึง
- ไฮเดรนเยียขวัญอ่อน- ทิวลิปขี้กลัว
- เฟิร์นขี้ตกใจ- เคราะห์ร้ายของเมอร์เทิลคนดี
- เลดี้บั๊คพูดปด- เรื่องเล่าของโครคัสขี้ขลาด
เฟิร์นขี้ตกใจ
หนูอยากฟังเรื่องนึงค่ะ
ได้สิจ๊ะ
เรื่องอะไรล่ะ
หนูอยากฟังเรื่อง…
การทรยศครั้งยิ่งใหญ่
อย่านะซานดร้า อย่า
- ตายแล้ว- ซานดร้าจะ…
เงียบจ้ะ
เข้าใจเลือกนะจ๊ะซานดร้า
เมื่อสิบปีก่อนเกิดความขัดแย้งขึ้นบนโลก
ตัวทำลายแสนชั่วร้ายมีพลังแข็งแกร่งขึ้นทุกวัน
ความปั่นป่วนของพวกมันทำให้โลก
ที่สไปรต์อย่างเราสร้างขึ้นมาใกล้แหลกสลาย
แทนที่จะสิ้นหวัง
สไปรต์ผู้พิทักษ์ที่กล้าหาญอย่างพ่อแม่ของซานดร้า
กลับก้าวเข้ามาปกป้องพวกเรา
พวกเขานำทัพผู้กล้าตะลุยกำจัดตัวทำลายให้สิ้นซาก
ผู้พิทักษ์ต่อสู้อย่างองอาจแทนพวกที่ไม่มีทางสู้
พวกเขาทุ่มเทสุดกำลังเพื่อปราบปรามตัวทำลาย
แต่เพียงเสี้ยววินาทีก่อนที่จะชนะ
พวกเขาโดนทรยศ
จากสไปรต์ที่ชื่อนิกซ์
นิกซ์!
พละกำลังของนิกซ์มีเท่าแรงอาฆาต
เธอร่วมมือกับตัวทำลายต่อสู้กับพวกเดียวกัน
การทรยศของเธอทำให้สถานการณ์พลิกผัน
แล้วตัวทำลายก็หลบหนีไป
พวกมันชนะสงคราม
ส่วนนิกซ์ก็โดนเนรเทศไปอยู่ในดินแดนตัวทำลายตลอดกาล
แต่เกิดความเสียหายขึ้นแล้ว
วันนั้นเราเสียสไปรต์ผู้กล้าไปสองชีวิต
พ่อก็ไม่อยากขัดนะ แต่ว่า…
หนูรู้ค่ะ
"ถ้าผู้พิทักษ์ทำตัวเหมือนครอบครัวฟิกเวิร์ตเราก็คงเหลือผู้พิทักษ์มากกว่านี้"
เปล่าจ้ะๆ
คือพ่อจะบอกว่าได้เวลานอนแล้วน่ะ
เอาละจ้ะ ไปนอนได้แล้ว
อยากลืมกอดและหอมคุณย่าด้วยนะจ๊ะ
ซานดร้า หนูคนแรกเลยจ้ะ
ขอบคุณที่เล่าให้ฟังนะคะคุณย่า
ย่าคิดว่าไงรู้ไหม
ถ้าผู้พิทักษ์เหมือนครอบครัวฟิกเวิร์ตครอบครัวฟิกเวิร์ตของเราคงเล็กกว่านี้เยอะ
ขอโทษที เดี๋ยวฉันมาใหม่นะ
บางทีฉันก็คิดถึงพวกท่านมากๆ เลย
คิดถึงตลอดเวลาเลยละ
พวกท่านต้องภูมิใจในตัวเธอมากๆ แน่
เธอคงมีเรื่องเด็ดๆ ของพ่อแม่ให้เล่าเพียบเลย
มีอยู่เรื่องนึง
มีอยู่ครั้งนึงพวกท่านออกลาดตระเวนในมุมที่มืดที่สุดของโรงงาน
แล้วโดนพวกฟันจอบอดอยากซุ่มโจมตี
พวกฟันจอบเหรอ เป็นยังไง
เป็นตัวทำลายที่โหดที่สุด
ฟันเหยิน ตาถมึงทึง
แต่พ่อแม่ฉันไม่กลัวพวกมันเลย
โอ้โฮ กล้าหาญมาก
ใช่
พ่อแม่ฉันไม่เคยกลัวอะไรเลย
(ตอนที่ 12)
(ในการที่มงกุฎของคุณย่าหาย)
- ขอโทษนะ- ตาฉันแล้ว
- ไม่เอา- แม่ครับ
- เอามา- แม่!
- ผมอยากกินบิสกิต- แม่
แม่
- แม่- อยากเห็นจัง
ขอทางหน่อย
ทำบิสกิตให้หนูหน่อย
- มาเล่นกันไหม- ใครกินน้ำปั่นหมดเนี่ย
ทุกคนพร้อมนะ
หนึ่ง สอง สาม ไป!
ฝูงเรือเล็กๆ ออกเรือไปในทะเลที่มีคลื่นโหมกระหน่ำ
ภายใต้ผิวน้ำมีทั้งเหล่ามังกร
ปลาหมึกยักษ์ และคราเค็นร้ายซ่อนตัวอยู่
นายประดิษฐ์ของเก่งจริงๆ นะ
ก็คงเก่งแหละถ้าฉันรู้ว่าตัวเองทำได้ไง
อะไรนะซานดร้าจะให้ไปช่วยเหรอ รอแป๊บนะ
เรียกฉันเหรอ
ฉันทำเองได้
ระวังนะๆ อย่ามองลงมา
เดี๋ยวฉันช่วยไหม
ปล่อยให้คนบ้าบิ่นทำงานโลดโผนไปดีกว่า
ลูกทำอะไรเสี่ยงๆ ไม่ได้หรอกสเปร๊าท์
โถ สเปร๊าท์
แผ่แผ่นโคลนให้เรียบเสมอกันนะจ๊ะ
ให้ผมช่วยทำเกี๊ยวโคลนไหมครับ
ขอบใจจ้ะสเปร๊าท์ แต่แม่ได้คนช่วยครบแล้วละ
แม่คะ คุณย่าถามหามงกุฎน่ะค่ะ
โธ่ ย่าทำมงกุฎหายอีกแล้วเหรอ
แม่ว่าพ่อต้องเอาไปซ่อนแน่เลย
พ่อชอบกลัวว่ามันจะล่อตาล่อใจ เจ้านั่นน่ะ
ดูนี่สิคะ
ของประดับพิเศษเนื่องในวันสไปรต์ผู้สูงอายุครับคุณย่าฟิกเวิร์ต
ขอบใจนะจ๊ะ
ดูสิ ย่าเริ่มดูคึกคักขึ้นมาแล้ว
แต่ยังเหลืออีกอย่างนะครับ
มงกุฎของย่า
เหลือเชื่อเลย ย่านึกว่าหายไปแล้ว
หายครับ แต่ผมหาเจอ
ขอบใจจ้ะสเปร๊าท์
ถ้าขาดมันไปย่าคงหงอยๆ ในวันสไปรต์ผู้สูงอายุ
- นี่เป็นมงกุฎพิเศษเหรอครับ- พิเศษมากจ้ะ
มันทำมาจากดอกไม้หายากที่ขึ้นเฉพาะในบึงมาร์ช
ไกลจากนี่เยอะเลยละ
ไซเพรสสามีฉัน เขาใจกล้าน่ะ
เขาแอบเข้าไปหาดอกไม้นี่ในบึงมาร์ช
แล้วก็ร้อยเป็นมงกุฎกับมือเลยนะ
เขาถึงได้ชนะใจย่าไงล่ะ
โอ้โฮ น่ารักจังเลยครับ
บางคนก็ไม่คิดแบบนั้นหรอกจ้ะ
ดีจังครับ แม่หามงกุฎเจอแล้ว
ผมกำลังกลัวอยู่เลยว่าครั้งนี้จะไม่มีใครหาเจอ
คุณปู่เป็นสไปรต์ที่บ้าดีเดือดจริงๆ
ออกนอกเส้นทางเดินลุยบึงไปแบบนั้น
โชคดีมากนะที่รอดชีวิตกลับมา
ส่วนเรื่องเอาดอกไม้แสนรักของสัตว์ประหลาดบึงมาร์ชมาทำมงกุฎ
สัตว์ประหลาดบึงมาร์ชเหรอ
มันหน้าตาเป็นยังไงครับตัวใหญ่แค่ไหน มีฟันกี่แถว
ออกไปหากันเถอะ
เอ๊ะ นั่นกลิ่นเกี๊ยวรึเปล่านะ
ไซเพรสของฉัน
เป็นฟิกเวิร์ตที่ผ่าเหล่าผ่ากอจริงๆ
ทำอะไรอยู่น่ะจูนิเปอร์
ฉันกำลังทำเหรียญฮีโร่
ให้วูล์ฟบอย
เขาเป็นคนแบบนี้เหรอ
เขาไม่เคยทำเหรียญให้ฉันเลย
แต่ฉันคงไม่พิเศษเท่านายมั้ง
ตัวอะไรน่ะ
สัตว์ประหลาดบึงมาร์ช
นั่นเหรอสัตว์ประหลาดบึงมาร์ช
ตัวเล็กกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะเลย
- หนีไปๆ หนีเอาชีวิตรอด- สเปร๊าท์ เดี๋ยว
หนี หนีไป
จำที่เราเคยฝึกเอาไว้
ทุกคนหนีเข้าบ้านต้นไม้
ชิ้วๆ ไปไกลๆ
คุณย่า!
มงกุฎฉัน
หยุดนะไอ้สัตว์ประหลาด
ซานดร้าเข้ามาเร็ว มาซ่อนก่อน
เราต้องช่วยกันดักมัน
- ปล่อยเถาวัลย์ขัดขามันเลยสเปร๊าท์- อะไร
- ม้วนเป็นลูกบอล- ใคร
- พองตัวขู่มัน- เมื่อไหร่
ม้วนเป็นลูกบอล
สเปร๊าท์!
สเปร๊าท์น้อยของแม่
ดีแล้วลูก ลูกสู้กับมันไม่ไหวหรอก
นายไม่เป็นไรใช่ไหม
เดี๋ยวคราวหน้าก็จับได้
ไม่ได้หรอก แม่พูดถูก
นายกับซานดร้าอาจจะจับมันได้ แต่ฉันไม่ได้หรอก
สงสารสเปร๊าท์จัง
เราน่าจะช่วยเขาได้นะ
ฉันรู้นะ นายวางแผนเจ้าเล่ห์ช่วยเขาแล้วใช่ไหม
แน่นอน ฉันวางแผนเจ้าเล่ห์ไว้หมดแล้ว
แผนนี้ต้องอาศัยเกมเล่นซ่อนหาด้วย
โอ้โฮ!
ฉันไม่เคยเป็นคนหาเลย ต้องนับถึงเท่าไหร่เหรอ
ฉันว่าลองไล่ชื่อญาตินายดูไหม
โอเค
ดาห์เลีย, ไอริส, ไวโอเล็ต, ทิวลิป, บาร์คลี
ชรับ, เมอร์เทิล, เพทัล, เดซี่
พวกนายซ่อนไม่เก่งเลย
นี่เราไม่ได้อยู่ที่สนามหญ้านี่
แถมยังออกนอกเส้นทางด้วย
นี่มันบึงมาร์ชนี่
ขอโทษนะที่ทำให้ตกใจ
- แต่ซานดร้ากับฉัน…- นายมากกว่า
เราคิดว่านายน่าจะอารมณ์ดีขึ้น
ถ้าได้ออกมาเก็บดอกไม้หายาก
เอาไปทำมงกุฎใหม่ให้คุณย่า
ไอเดียดีนะ
แต่ฉันกลับไปเดินตามทางดีกว่า
ฉันไม่ใช่คุณปู่ไซเพรส
ไม่เลย นายใจกล้านะสเปร๊าท์
นายคือสเปร๊าท์ ผู้กำราบกระต่ายตูมตาม
ผู้คุมเห็บความทรงจำ
ก็ได้ งั้นฉันจะช่วยปกป้องพวกนาย
แล้วก็จะกลับละ
ดอกสีแดงแปลว่ามีแหล่งน้ำอยู่ใกล้ๆ
เถาวัลย์จะขึ้นใกล้ๆ บ่อโคลน
แปลว่าเรามาถูกที่แล้ว
ดูสิ อยู่นั่นไง
สเปร๊าท์
สัตว์ประหลาดบึงมาร์ช
วิ่งขึ้นต้นไม้
มงกุฎของคุณย่ายังอยู่กับมัน
โอเคซานดร้า เดี๋ยวเธออ้อมไปทางขวานะ
แล้วสเปร๊าท์…
สเปร๊าท์ลงมา เรายังมีโอกาสชิงมงกุฎคืนอยู่นะ
ฮะ ไม่เอา อย่าเข้าไปนะ
ต้องลุยแล้ว เร็วซานดร้า ไป!
อย่าเพิ่ง เดี๋ยว ระวัง…
บ่อโคลน
แย่แล้ว ตายๆ ตายๆ
ฮะ ไม่ยุติธรรมเลย
ทำไมมันไม่จมโคลนล่ะ
อย่าเข้ามานะๆ
ห้ามแตะต้องเพื่อนฉันนะ
มากินดอกไม้สดๆ ดีกว่าไหม
สเปร๊าท์
เมื่อกี้นายกล้าหาญที่สุดเลย
ไม่กล้าหรอก ฉันกลัวจะตาย
- แต่นายก็ยังทำต่อไป- นั่นแหละความกล้าหาญ
ไชโย สเปร๊าท์ชนะสัตว์ประหลาดบึงมาร์ช
เย่ๆ สเปร๊าท์ชนะสัตว์ประหลาดบึงมาร์ช
เย่ สเปร๊าท์ ไชโย
พวกเราเจอนี่ครับ
อกอีแป้นจะแตก
ทำได้ยังไงเนี่ยสเปร๊าท์
พวกเราไปบึงมาร์ชมาครับ
สเปร๊าท์
ลูกใจกล้าบ้าบิ่นมากไปแล้วนะ
แม่อะ
ไม่ต้องเลย แบบนี้ต้องโดนกระหน่ำกอด
เบาๆ หน่อย
คุณย่าก็อยากกอดเหมือนกัน
ขอบใจมากนะจ๊ะ
หลานเหมือนคุณปู่เลย
นี่ของวูล์ฟบอยไม่ใช่เหรอ
ไม่เป็นไร
เดี๋ยวฉันค่อยทำอันใหม่ให้เขา
คำบรรยายโดย Navaluck K.