(ตอนที่ 2)
(ในการได้เตียงนอนของวูล์ฟบอย)
ใกล้ถึงแล้ว
หลับตาไว้ ลืมได้!
โอ้โฮ
เดี๋ยวฉันพาเดินทัวร์
นี่เตียงบลิ๊พ
นี่ที่นอนโอไนร่า
ส่วนนี่ที่นอนฉัน
นี่โต๊ะเขียนหนังสือฉัน
นี่กิ่งไม้ที่ฉันเลี้ยงไว้ส่วนนี่ก็นอร์แมน
- ทักทายหน่อยสินอร์แมน- สวัสดี
เขาฉลาดเนอะ
- รีบไปต่อกันเถอะ- ไปนะนอร์แมน!
สวัสดี
- นี่ต้องเป็นที่นอนซานดร้าแน่- นี่
อย่ามาแตะต้องของของฉันนะมนุษย์
โอไนร่า อีกแล้วนะ…
แย่แล้ว! บลิ๊พกับโอไนร่ามา
เราต้องปิดบังเรื่องที่นายเป็นมนุษย์เพราะงั้นอย่าเป็นมนุษย์มากนะ
ใช่ ทำตัวสไปรต์หน่อย
ไม่ใช่ อย่าเป็นมนุษย์มาก
อย่างงั้นแหละ อย่าขยับนะ
หวัดดี เพื่อนสปริต
- สไปรต์- สไปรต์
เขาชื่อวูล์ฟบอย
เขาเป็นเด็กใหม่แล้วก็ไม่ใช่มนุษย์เลย
เอ๊ะ อะไรนะ
เขาชอบปล่อยมุกแป๊กน่ะ
รอแป๊บนึงนะ
ผมว่าพวกเขาไม่สงสัยนะ
สเปร๊าท์ นายไม่ได้เรื่องเลย
นายไม่เข้าใจเหรอว่าถ้ามีใครรู้ว่าเขาเป็นมนุษย์จะเป็นยังไง
อาจารย์ลักซ์คราฟท์ก็จะไล่เขาไง
แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือพวกเราจะเดือดร้อน
แต่ฉันกลับไปไม่ได้แล้วนะ
ฉันชอบอยู่ที่นี่กับเธอกับฟลู๊ฟ แล้วก็นอร์แมน
สวัสดี
ช่วยสอนฉันตีเนียนเป็นสไปรต์หน่อยสิฉันจะได้อยู่ที่นี่ได้
ฟังให้ดีนะมนุษย์เพราะฉันจะพูดแค่ครั้งเดียว
นี่คือโรงงาน ที่ตั้งอยู่ตรงแกนโลก
- เป็นที่อยู่ ที่ทำงาน และ…- สร้างสรรค์สิ่งต่างๆ ให้โลกของฉัน
ไม่ใช่โลกของนายย่ะมนุษย์
พวกสไปรต์สร้างสรรค์สรรพสิ่งก่อนที่นายจะเกิดอีก
พูดเหมือนเป็นของตัวเอง
แต่ก็ใช่เราสร้างสรรพสิ่งให้โลกที่นี่
เหมาะเลย ฉันชอบประดิษฐ์
ฉันประดิษฐ์ของตลอด
- ของอะไร- นี่ไง
แจ๋ว ฉันชอบมาก
นี่อะไรเหรอ
นี่คือหมวกผู้วิเศษมันช่วยให้เราอ่านใจคนได้
ฉันสัมผัสได้ว่าซานดร้ารำคาญมาก
อุ๊ย ใช้ได้จริงด้วย
ไม่ได้ซะหน่อย
เสียงอะไรน่ะ
ตายแล้ว ฉันลืมสนิทเลย
ด่านคว้าดาวๆ
ได้ข่าวว่าหอนี้มีสไปรต์ใหม่เข้ามาอยู่
อ๋อ ใช่ ฉันเอง
นายเป็นสไปรต์ที่หน้าตาแปลกดีนะ
เธอจะเอาอะไรทาลี่
เขาต้องฝ่าด่านคว้าดาวให้ได้
อะไรเหรอ
ด่านคว้าดาวเป็นประเพณีเก่าแก่
เป็นด่านรับน้องของสไปรต์หน้าใหม่
นายแค่ต้องแอบออกไปข้างนอก
เดินผ่านยามข้ามทะเลสาบ ปีนขึ้นหอคอย
แอบเข้าไปในรังปีศาจดาวโดยไม่ให้มันตื่น
คว้าดาวแล้วเอากลับมา
- ปีศาจดาวเหรอ- ใช่แล้ว
สไปรต์ที่เอาดาวกลับมาได้
จะได้เอามาติดโชว์บนผนังห้อง
แต่ไม่เห็นมีดาวสักดวงเลยนะ
ฉันก็ไม่เห็น
มีแต่สไปรต์เทพๆ เท่านั้นที่ทำได้
วูล์ฟบอยถ้าไม่มีพลังสไปรต์นายทำไม่ได้แน่
แล้วฉันบอกให้ทำตัวสงบเสงี่ยมไง
แต่ฉันก็ต้องทำตัวให้แนบเนียนด้วยไม่ใช่เหรอ
ถ้าพวกสไปรต์ต้องทำแบบนี้ในคืนแรก
เธอว่าฉันไม่ควรทำเหรอ
- ก็ได้- เย่ ไปเลย
ฉันจะเอาดาวกลับมาให้พวกเราให้ได้
แอบออกจากหอ สำเร็จ
เดินผ่านยาม แล้วเดินข้ามสะพาน
เขาข้ามทะเลสาบไปไม่ได้แน่
- ได้สิ- เหรอ ยังไง
เขามีพลังอะไร
เขามีหมวก!
มีหมวก
ซานดร้าตอนนั้นเธอน่าจะมีหมวกอย่างเขาเนอะ
เขาลอยข้ามไปเลยไม่ได้เหรอ
พวกเราไม่ได้ลอยได้ทุกคนนะโอไนร่า
- วู้ฮู้! เย่ วูฟฟี่- เย่ๆ วูล์ฟบอย!
เราจะขึ้นไปยังไงดีล่ะ
ฉันทำเป้ติดเครื่องก็ได้นี่
ใครเข้ามาในห้องนอนข้า
ออกมาเดี๋ยวนี้
ข้าเอง
ข้าคือ… วูล์ฟผู้ยิ่งใหญ่
วูล์ฟผู้ยิ่งใหญ่เหรอ
แล้วเจ้าเข้ามาในห้องข้าทำไม ใครเชิญ
ข้าต้องการดวงดาว… ครับ
นี่สินะ วูล์ฟผู้ยิ่งใหญ่
จ๊ะเอ๋
เจ้าจะมาเอาเกล็ดของข้าใช่ไหม
เหมือนคนอื่นๆ
แต่เจ้าไม่เหมือนคนอื่นนี่นา
เหมือนสิ
เจ้าสวมรอยเป็นสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเอง
พวกอยู่บนดิน
มนุษย์กลบแสงดาวไปหมดแล้ว
เจ้าเลยจะมาขโมยของข้าเหรอ
โลภเหมือนกันหมด
หยุด เดี๋ยวสิ
ตายแล้ว
ใจสู้นะเนี่ย
ขอร้องละ แค่ดวงเดียวเอง
เจ้าจะเอาไปทำอะไร
ข้าจะได้ไม่ต้องกลับบ้าน
เอาละ วูล์ฟผู้ยิ่งใหญ่
- แล้วเจอกันนะ- อะไรนะ
ไม่เอา
เขาทำได้
สเปร๊าท์ สเปร๊าท์! เป็นอะไรรึเปล่า
เห็นไหมพี่ซานดร้า เขาบินได้
พี่ว่าสมองนายกระทบกระเทือนนะ
เราพิสูจน์ได้แล้วว่าเขาเป็นสไปรต์
เพราะผมมั่นใจพอสมควรว่ามนุษย์บินไม่ได้
เขาสุดยอดเลยเนอะ
- เย่- เย่
- เก่งมาก- เย่!
นายทำได้แล้ว
เย่!
เย่
วูฟฟี่ เรามาเดินดูหอกันต่อดีกว่า
นี่เตียงของนาย
ตกแต่งเตียงด้วยนะฉันมีของชิ้นแรกมาให้
นายทำให้ฉันเหรอ
ก็ใช่สิ เราเป็นเพื่อนกันนี่
งั้นเหรอ
ฉันไม่เคยมีเพื่อนมาก่อนน่ะ
แม่ครับ
แม่พูดถูก ครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งก่อนๆ จริงด้วย
ผมว่าผมเหมาะกับที่นี่แหละครับ
จะใช่เขาจริงๆ เหรอ
(ตอนที่ 3)
(ในความมั่วซั่วของวูล์ฟบอย)
- เขาทำได้- ไม่ได้
- ได้- ไม่ได้
ได้ๆ ได้ๆ
สเปร๊าท์ เขาไม่ได้บินสงสัยมอสเข้าตานายมั้ง
มอสอะไร วูฟฟี่ บอกไปสิ
ขอโทษนะสเปร๊าท์ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น
มันเบลอๆ น่ะ
ทำไมมีประตูเยอะจัง
อ๋อ ประตูห้องแล็บน่ะแต่ละแล็บจะแตกต่างกันไป
อ๋อ ห้องแล็บที่นายสร้างของต่างๆ
สไปรต์ผู้ใหญ่สร้างน่ะ
เราต้องค่อยๆ ฝึกแต่ก็ได้ช่วยทำเหมือนกัน
อย่างวันนี้เราจะมาช่วยอาจารย์ลาพิน แร็บสคัทเทิล
สุดยอด วันนี้เราจะทำอะไรเหรอ
- ปลาฉลาม- ดีกว่านั้น
- ลาวา- ดีกว่านั้น
ปลาฉลามที่ว่ายในลาวา
ดีกว่านั้น
กระต่าย!
สัตว์ชั้นสูง ว่องไว แน่วแน่
ขอโทษครับ
อาจารย์แร็บ… บิต
อาจารย์แร็บสคัทเทิล
- ครับ ผมสงสัยว่า…- สงสัยเหรอ สงสัยอะไร
อย่าสงสัยมากนะไม่งั้นอาจเดือดร้อนได้
เอาละ พอได้แล้ว
อย่าเพิ่งสงสัย
ตอนนี้ขอให้ทุกคนเดินตามครูมาเงียบๆ ก่อน
อย่าเข้ามาใกล้มาก ขอโทษนะ
โอ้โฮ
สุดยอด ฉันชอบดินน้ำมัน
ไม่ใช่ นี่เป็นดินเหนียววิเศษ
เราเอาไว้ปั้นชีวิต
วันนี้เราจะทำสัตว์หางปุยในหน้า 5,673
พวกเธอต้องทำตามวิธีที่ระบุไว้
ถ้าคนไหนไม่เข้าใจก็…
เคาะกล่องเรียกครูนะ
ฉันต้องใช้ดินเพิ่ม
ไม่พอเหรอ ปกติเขาจะให้เป๊ะๆ นะ
- ฉันยังไม่ได้ทำปีกเลย- ปีกเหรอ
กระต่ายไม่มีปีกนะ
ของฉันมี นี่ไง
มีเขา แล้วก็มีขาเพิ่มขึ้นด้วย
นั่นอะไรน่ะ
นั่นคือดอกไม้ไฟ
มันเป็นกระต่ายตูมตาม
นายเปลี่ยนตามใจไม่ได้นะคู่มือสไปรต์สำคัญมาก
นายต้องทำตามคู่มืออย่างเคร่งครัด
- นายทำมั่วซั่ว- อะไรนะ
มั่วซั่ว เวลาทำอะไรออกมาไม่เป๊ะเราจะเรียกแบบนั้น
น่ารักขนาดนี้พวกเธอหาว่ามั่วซั่วได้ไง
งั้นชื่อฮอปตันก็แล้วกัน
เอาละ ทุกคนพร้อมไหมตรวจความยาวของหูด้วยนะ
ทีนี้ก็ถึงขั้นตอนละเอียดอ่อนแล้ว
การทำให้กระต่ายมีชีวิตนั้น
เธอต้องเชื่อในวิญญาณความสร้างสรรค์ของโรงงาน
ถูกต้อง ตั้งใจด้วย
ระวังนะๆ
จำไว้นะว่าพวกเธอต้องเชื่อในกระต่าย
ทำหน้าผิดหวังทำไมฉันก็บอกแล้วไงว่านายไม่ใช่สไปรต์
ลองดูก็ไม่เสียหายนี่
นี่สเปร๊าท์
เมื่อคืนนายอาจจะตาฝาดก็ได้
พี่ซานดร้า…
- แต่มีแค่สไปรต์ที่เสก…- ซานดร้า!
อะไรเหรอสเปร๊าท์
ฮะ ได้ไงเนี่ย ฝีมือนายเหรอ
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
อาจารย์แร็บสคัทเทิลอาจารย์แร็บสคัทเทิล!
ว่าไงๆ พระเจ้าช่วยกล้วยตากนั่นตัวอะไรน่ะ
ใจเย็น ไม่ต้องตกใจ
ทุกคนแกล้งตายเร็ว
นี่ เป็นอะไรไป
ไม่ต้องกลัว
- มันวิ่งหนีแน่- ฉันจับให้
เดี๋ยว
สเปร๊าท์ ปล่อยมันไป
ผมจัดการได้ฮะ
เพราะแบบนี้ไงเราถึงทำตามคู่มือ
นิ่งๆ นะฮอปตัน!
สเปร๊าท์!
ต้องใส่หนามให้มันด้วยเหรอ
ขอโทษนะ
แย่แล้ว นั่นเป็นประตูขึ้นไปข้างบน
ซวยละ มันพุ่งไปแล็บสะอึกแล้ว
ฮัดชิ้ว สะอึก ฮัดชิ้วๆ ฮัดชิ้ว
นี่ซานดร้า ช่วยฉันยกกล่องนี้หน่อย
น่าจะช่วยให้สงบลงได้นะ
ผมบอกแล้วว่าผมจัดการได้
ทำไงต่อดีล่ะ
เราต้องพามันไปขังคุกมั่วซั่ว
คุกมั่วซั่วเหรอ
ชื่อมันน่ากลัวมากเลยนะฮอปตันไม่ใช่ของมั่วซั่วด้วย
อย่างน้อยตอนแรกก็ไม่ใช่
ไม่ใช่อยู่แล้วแหละ
ไม่มีใครตั้งใจทำของมั่วซั่วหรอกแต่ดูฝีมือมันสิ
มันจำเป็นน่ะ
นี่น่ะเหรอคุกมั่วซั่ว
นั่นกริฟฟินเหรอ
นั่นก็แจ็คคาโลป นั่นไวเวิร์น
มั่วซั่วหมด
เธอคิดว่าสัตว์พวกนี้เป็นเรื่องผิดพลาดเหรอ
พวกมันเจ๋งจะตายดีกว่าสายพันธุ์แท้ๆ อีก
ปิดประตู
ปิดประตู เปิดแล้วปิดด้วยสิ
อย่าประมาทสิ พวกเราต้องช่วยกันนะ
เดี๋ยวก็ออกไปหมดพอดี
มนุษย์อุตส่าห์ไม่เชื่อว่าโลกนี้มีมังกรแล้วนะ
คุณทำงานที่นี่เหรอครับ
ก็ใช่น่ะสิเจ้าหนู
ฉันเป็นผู้ดูแลสัตว์
คุณดูแลสัตว์พวกนี้หมดเลยเหรอครับ
ใช่ แต่บางทีพวกมันก็ดูแลฉัน
ใช่แล้ว
แล้วนี่มีอะไรอยู่ในกล่องเหรอ
กระต่ายตูมตามครับมันอยู่บนนั้นไม่ได้
แต่ผมว่ามันคงชอบที่นี่
งั้นก็ลาก่อนนะ
สุดยอดเลย เกิดมาไม่เคยพบเคยเห็น
ดูสิ
เจ้าตัวเล็กแค่อยากได้พื้นที่ปล่อยของน่ะ
มันไม่ได้วิ่งหนีนี่นามันแค่ไม่อยากระเบิดใส่ใคร
แล้วกระต่ายตูมตามของนายชื่ออะไรเหรอ
- บอกหน่อยสิ- มันชื่อ…
ฮอปตัน
บางทีของมั่วซั่วก็เจ๋งดีนะ
น่าเสียดายนะที่ไม่มีใครได้เห็นสัตว์สวยๆ พวกนี้เลย
คำบรรยายโดย Navaluck K.