BİRİNCİ BÖLÜM
"Kurt Çocuk'un Macera Bulduğu Bölüm"
Macera peşindeyizKurti ailesiyle
Kim bilir neler keşfedeceğiz
Sadece Karamel, annem ve ben
Peki. Vaktimiz bir taneyedaha yeter çünkü neredeyse geldik.
Hey, yapma ama. Yatılı okul harika olacak.
Yeni bir macera gibi düşün.
Kulağa maceracı gelmiyor.
Tabii ki geliyor.
Tek başınabilinmeze doğru yola çıkıyorsun.
Ne kadar maceracı, değil mi?
Sanırım biraz maceracı.
Pekâlâ. Evet. Hazırlıklı olmam da iyi.
Dikkatle bakın!
-Tam olarak neye dikkatle bakıyorum?-Işın mızrağı. Dün gece yaptım.
Adını Ekskalibum koydum.
-Ama neden?-Bu okulda bir göl olduğunu söylemiştin.
Yani göl varsa göl canavarı da vardır.
Bataklık canavarı bile olabilir.
Macera derken demek istediğim daha çok
oraya gittiğinde arkadaş edinmek belki.
Canavarla arkadaş olmam gerektiğinidüşünüyorsun.
İlginç. Canavar argosu bilgimitazelesem iyi olacak.
Bir bataklık canavarına yanlış bir şeysöylemek istemezsin. İnan bana.
Bu sefer daha iyi olacak. Söz veriyorum.
Son sefer de böyle söylemiştin.
Evde seninle kalsam olmuyor mu?
Üzgünüm hayatım. Böylesi en iyisi.
Endişeli hissetmen çok normal
ve korkman da çok normal.
En iyi maceralar böyle başlar.
Tek yapman gereken onlara bir şans vermek.
Bırak seni tanısınlar.
Sürekli kendi küçük dünyandakalmak zorunda değilsin.
Ama dünyamı seviyorum.
Bu dünyada sıkışıp kalmak istemiyorum.
Sıkıcı ve normal.Hem zaten kimse beni hayatında istemiyor.
Hey, hey. Dinle beni bakayım…
Benim tuhaf olduğumu düşünüyorlar anne.
Bana lakap takıyorlar. Hep gülüyorlar.
Anne, sence ben tuhaf mıyım?
Evet.
Ve bundan farklı olmanı da istemezdim.
Sen bir hayalperestsin.
Ve fark yaratıp bu sıkıcı eski dünyayı
daha iyi bir yer yapanlar dasenin gibi tatlı tuhaf kişiler.
Sadece ait olduğun yeri bulman lazım.Hepsi bu.
Seninle gurur duyuyorum.
Bensiz idare edebilecek misin peki?
Tabii ki ederim.Benim de maskem var, unuttun mu?
Ne oldu?
Hiç. Hiç.
Seni özleyeceğiz sadece.
KURTİ VE OĞLU
Dandik maskeymiş.
Kurda benziyorsun.
Merhaba yeni çocuk.Bu tuhaf maske de ne böyle?
Hiç.
-Hazine haritası mı bu?-Şey, evet.
Neden ki?
Yani her kaşifinbir haritaya ihtiyacı vardır.
Hey, şuna bakın. Kendini korsan sanıyor.
Kendini korsan sanıyormuş.
Hey! Bıraksana! Ne yapıyorsun?
Hadi ama.
Aman tanrım.
Vay canına.
Baksanıza.
Bu hiç de maceracı değil.
Vay canına.
Merhaba.
Sen nereden çıktın?
Hey! Bir ismin var mı?
Nereye kayboldun?
Hey!
Merak etme minik bulut. Seni kurtaracağım.
Acele et Tomurcuk. Geç kalacağız.
Çok kaygan.
-O şey yüzünden ıslanırsam…-O şeyin bir ismi var.
Senin de bildiğin gibi adı Pofuduk.
Onu böyle çağırmayacağım.
Ah, tüh ya.
Vay.
Bir şey diyeyim mi, Zandra?Bence bu projeyi ciddiye almıyorsun.
Pofuduk'u sevipona göz kulak olmamız gerekiyordu.
Kaçmasına izin veren sendin.
Pofuduk buraya gelipbüyük bir bulut olmak istedi.
Değil mi benim minik Pofuduk suratlım?
Peki, hadi gidelim.
Zandra Teyze huysuz bir şapşal,öyle değil mi?
Tomurcuk, kapıya gel.
Huysuz, huysuz şapşal.
Tomurcuk, eğer buraya gelip…
Huysuz, huysuz, huysuz… Hey!
Şapşal.
Gittikçe meraklanıyorum,daha da meraklanıyorum.
Kimse var mı?
-Bizi takip mi ediyorsun dostum?-Evet dostum?
Ben sadece…
O zavallı buluta ne yapıyorsunuz?
Pofuduk mu? Pofuduk'un arkadaşıymış.
Hayır Tomurcuk. O bir insan.
İnsan mı?
Tabii ki insanım. Başka ne olacaktım?
Peki burası neresi?
Hiçbir yer. Olmayan bir yer. Bu bir sır.
-Yani rüya. Hepsi bir rüya.-Burada olmaman gerekiyor insan.
Başımızı belaya sokmadangeri dönsen iyi olur.
Hayır, durun. Ben geri dönmek istemiyorum.
Ben insan değilim.Ben… siz neyseniz ben de oyum.
Sen bir periciksin.
Evet, onlardan biriyim.
Beni görebiliyor musun?
Evet.
Gördün mü? İnsan olamaz.İnsanlar pericikleri göremez şapşal şey.
Pericik, öyle mi?
Pekâlâ, madem periciksinBulut Laboratuvarı'nın yerini bilirsin.
-Tabii ki.-Nerede o zaman?
Kolay. Tam…
burada.
Ve burada derken tabii ki…
burayı kastetmiştim.
Şaka yaptım.
Aslında…
Peki, peki. Sonuncu.
Burası da neresi?
Nasıl yani?Burası Her Şey Fabrikası şapşal.
Ee, sen ne çeşit bir periciksin?
Şey…
Bu harika oldu.
Kimse fark etmedeninsanlar âlemine geri göndermeliyiz…
Pericikler, ne yapıyorsunuz?Aylaklık mı ediyorsunuz?
Asla yapmam.
Profesör Luxcraft.
Bu kim bakalım?
Oldukça şüpheli görünüyor.
O yeni.
"Yeni" tuhaf isimmiş.
Eskiden tanıdığım bir Newt vardı.Bana bir sandviç borcu olmalı.
Alçak adam unutacağımı sanmıştır.Buna izin veremem. Sandviçimi istiyorum.
Hayır efendim. O yeni bir öğrenci.
Adı Kurt… çocuk.
Kurt Çocuk. Adı Kurt Çocuk.
Yeni bir öğrenci demek.
Vay, vay, vay.
Yola koyulun minik pericik evlatlarım,derse geç kalmayın.
Ve olur da Newt'a rastlarsanız
ona hazırlıklı olmasını söyleyin.Çünkü sandviçimi geri almaya geleceğim.
Sandviç!
Yani sen zaten periciktin.
Hayır Tomurcuk. O hâlâ…
Ben sadece… Boş ver.
Pekâlâ insan. Bulut Laboratuvarı'nagelmek zorundasın. Ama dikkat çekme.
Senden nasıl kurtulacağımızasonra bakarız.
Unutmayın çocuklar, burasıfabrikadaki en önemli bölgelerden biri.
Dünyanın hava durumundaki her elementburadaki laboratuvarlarda yapılıyor
ve sonra yüzeye gönderiliyor.
Kar, güneş ışığı, rüzgâr, yağmur. Hepsi.
Nereye kayboldu?
Bunlar bulut mu?
Bulut şeklindeki bulutlara benzeyenbulutlardan bahsediyorsan
bu durumda evet, onlar gerçekten bulut.
Şimdi herkes beni takip etsin.
Neden içerideler?
Dikkat çekmemeye çalışan biri için
aşırı derecede çok konuşuyorsun.
Bütün bulutlar baştaküçük, beyaz, yumuşacıktır.
Göz kulak olduğunuz bebek bulutlar gibi.
Ama yaşlandıkçabulutlar çok duygusal olabilir.
Onları mutlu etmek bizim işimizdir.
Ama bulutlar her zaman mutlu olmazlar.
Bazen bulutlar üzülürlerve yağmur bulutları olurlar.
Ve bazen öfkelenirlerve fırtına bulutları olurlar.
Ama bu duygularher şeyin dengesinin bir parçasıdır.
Sonuçta dünyanınyağmur bulutlarına ihtiyacı vardır.
Pekâlâ millet,ödeviniz bulut evlatlarınıza bakmak
ve onları yüzeye hazırlamaktı.
Bakalım neler yapmışsınız.
Pekâlâ Pofuduk. Hazır mısın?
Artık oraya çıkıpgerçek bir bulut olabilirsin.
Sadece kendin ol.Göster kendini, tamam mı?
Ne çabuk büyüyorlar.
Güzelmiş.
Evet.
Onu nereye götürüyorlar?
Aşırı tatlı bulutlar içinözel bir yer vardır belki.
Pekâlâ, bu taraftaki bulutlarinsanlar âlemine hazırlar.
-Aferin pericik evlatlarım.-Peki ya Pofuduk?
Maalesef bu bulut…
Yani yukarı pek uyum sağlayamaz.Biraz fazla tuhaf.
Ama bu iyi bir şey.
Pofuduk?
Sakin olun. Herkes beni takip etsin.
Herkes burada mı? Aman tanrım!
Şu an gidemeyiz ki. Daha yeniilginç bir hâl aldı. Değil mi Tomurcuk?
Tomurcuk?
Çok sessiz kalabilirsekbelki kendi kendine yorulur.
Hayatta olmaz.Oraya gidip bunu düzeltmeliyim.
İnsan, sen geri çekil.Bunu ben hallederim.
Ama yardım edebilirim.
Senin gücün ne?
Onun gücü yok Tomurcuk.Son kez söylüyorum, o bir pericik değil.
Gücü yok demek. Peki ya bu?
Vay! Kalkan mı o?
İşe yaramıyor!Onu daha da sinirlendiriyorsun!
Sana geri çekilmeni söylemiştim!
Bir fikrim var ama yaklaşmam lazım.
-Yaklaşmak mı? Neden?-Sanırım Pofuduk sadece üzgün.
Ben de bazen öyle oluyorum.
Kocaman, şimşeklibulut canavarına mı dönüşüyorsun?
Sayılır. İçimde.
Peki bununla ilgiline yapmamızı önerirsin?
-Tomurcuk, şu sarmaşığa benzeyen şeyler.-Nerede?
-Hayır yani şu şeyindeki…-Bu eski şeyler mi?
Evet! Sence beni yukarı çıkarabilir misin?Böylece onunla konuşabilirim.
Deneyebilirim.
-Hazır mısın?-Hazırım.
Pofuduk. Pofuduk, benim.
Hey, beni dinle. Her şey iyi olacak.
Kötü göründüğünü biliyorum.Uyum sağlamadığını düşünüyorsun
ve kimse seni sevmiyor sanıyorsunve sebebini de bilemiyorsun.
Sonra kafan karışıyor.Karman çorman oluyor.
Ben de bazen öyle oluyorum.
Ama ne beni hep daha iyi hissettirir,biliyor musun?
Sarılmak.
Denesek olur mu?
Harika sarılıyor olmalı.
Beğendin mi bulutunun yaptığını?
-Nerede o?-Bulut mu? Bulut mu vardı?
-Ben bulut görmedim.-"Bulut" derken ne demek istiyorsunuz?
Luxcraft sizi ofisinde istiyor. Hemen.
Ah, tüh ya.
Vay canına.
-Sarılma demek.-Affedersiniz?
O fırtına bulutunusarılarak mı sakinleştirdin?
Evet.
Yahu bu çok zekice!
Şimdi, şu insana gelirsek.
Özür dileriz efendim.Onu hemen geri götüreceğiz.
Dur. Ben geri dönmek istemiyorum.
Yukarıya uyum sağlayamıyorum.
Hepsi beni tuhaf buluyor.
Ne olmuş yani?
Senin gibiuyum sağlayamayan tuhaf kişiler,
fark yaratıpdünyayı daha iyi bir yer yapanlar onlar.
Sadece ait olduğun yeri bulman lazım.
Ama ya ait olduğum yer burasıysa?Sizin yanınız.
İnsanların yeri insanlar âlemidir.Adından belli.
Ama o bir insan değil. O bir pericik.
İnsanlar pericikleri göremezama o beni ve seni görebiliyor.
-Bunu nasıl açıklayacaksınız?-Nasıl gerçekten?
Ve parlıyor da.
-Ne?-Evet, ne?
İnsanlar parlamaz ama o bazen parlıyor.Onu gördüm.
Parlıyor demek? Bu tuhaf.
Acaba neden?
Belki sendegörünenden daha fazlası vardır.
Yani kalabilir miyim?
Kalabilirsin.
-Yaşasın!-En azından bir süreliğine.
-Ne? Neden?-Henüz emin değilim.
Ama onunla ilgili bir şey var.Sakalımı gıdıkladığını hissediyorum.
Düşünmek için zamana ihtiyacım var.
Tek bir şartım var.
Evet. Ne olursa.
İnsanlarınPericikler Âlemi'ni bilmemeleri gerekiyor.
Koridorlarda rastgele dolaşmakşöyle dursun,
buraya bir insanın geldiği duyulursa,yani…
O maskeyi takmaya devam etve bu insan meselesini saklı tutalım.
Seninle ne yapacağıma karar verene kadar.Tamam mı?
Tamam.
Annem başından beri haklıymış.
Bu çok maceracı!
Yaşasın!
Yaşasın.
Alt yazı çevirmeni: Cihan Filiz