NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Każdy w Winding Way wie, że roiło się tu od wiedźm.
Dobrych i złych.
Bitwa dobra ze złem toczyła się setki lat,
aż zostało niewiele wiedźm.
Ostatnie dwie wiedźmy najbardziej nie cierpiały Halloween.
Z powodu słodyczy,
śmiechu,
a zwłaszcza
dzieci!
Te dwie wiedźmy wciąż gdzieś tam są.
I dziś w nocy
pojawi się pierwszy od 12 lat Księżyc Wiedźm.
Więc
uważajcie na siebie
i trzymajcie się z dala od wiedźm.
Śmiejecie się, ale legendy nie biorą się znikąd.
I mówię szczerze. Uważajcie. Bawcie się dobrze i bezpiecznie.
Wiedźmy. Uważajcie na wiedźmy.
Nieźle, pani Juniper.
Ale nikt nam nie wierzy. Sama pani wie, jak było z moim tatą.
Pogromcy wiedźm, zbiórka!
Ciągle nie dowierzam, że jesteśmy w legendzie.
Nie tylko w legendzie.
Jesteśmy legendarni!
GIMNAZJUM W WINDING WAY
Czas pokazać złym wiedźmom, kto tu rządzi.
ELIKSIR UKRYCIA
Chodźcie!
Prosiaczku, stoisz na czatach. Dobra?
Nie widzę ich.
Raz.
Dwa.
Trzy!
Kogoś słyszę.
Do ataku!
Czekajcie!
Tata?
To tylko wy.
Kochanie.
„Willa Ward”.
„Willa, bardzo dziękujemy za amulet.
Zaprosiłybyśmy cię znowu na herbatkę,
ale musimy zawładnąć miastem.
Z nienawiścią, siostry Winkle”.
Wymykają się nam, chodźcie!
Chłodne z mrozu groty niech zatrzymają te dwie miotły.
Nabrałyśmy ich!
O nie.
I wiedźmy poleciały
razem z amuletem.
- Co się stało? - Uciekły!
Nie panikujmy.
Mamy plan B?
Plan B?
A mieliśmy plan A?
Co to było?
Ktoś tu wciąż jest. Chodźcie, musimy sprawdzić.
Ukryte drzwi?
Ani drgnie.
Tato.
Nie panikuj.
Czemu?
Może być nieco dziwnie, ale spodoba ci się. Patrz.
Cudo.
Co ty na to, tato?
Nieźle, co?
Powiesz coś?
Pani pomoże mu się ocknąć. Zaraz wracamy.
Lada moment.
Neil?
Chodźcie.
Wróć do nas, Neil.
Ludzie.
Chodźcie.
Ale one…
To ukryte drzwi.
Chodźmy.
Nie cierpię Halloween.
„Lubię cukierki, da pani?” „Cukierek do torby?”
Ding-dong: „Dostanę cukierki?”.
Chciałabym już popsuć im zabawę.
Zauważono nas. Zachowujcie się normalnie.
Jesteście trochę wcześniej.
Świetne kostiumy.
To trzy kostiumy na konkurs kostiumów wiedźm, co Wyatt?
Coś mi mówi, że coś przyćmi ten konkurs.
Co?
Upiornej zabawy, póki trwa, dyrektorze.
Podobno wiedźmy z Winding Way wróciły
i są jeszcze bardziej nikczemne.
Taka plotka.
Tak słyszałyśmy.
Dobre w tym są.
Uważajcie.
Pewnie zastawiły pułapki.
Co mogą nam zrobić? Zmienić w kamień?
W ropuchy?
- Pozbawić kości? - Pozbawić kości?!
Ale tu gorąco, co nie?
Nie gap się w gałki oczne, tato. To niegrzeczne.
Nie gapię się, ja mogę mrugać. One nie mają powiek.
- To one się gapią! - Już. Zachowuj się.
- Chodźmy. - Dobrze.
Willa!
Fink?
Jestem tutaj. Tutaj!
Fink!
Willa! Dobrze, że tu jesteś.
Uratowałaś mi życie.
Zostawiłyby mnie tu na zawsze. Byłem zgubiony. Skończony!
Posiekany… Zaraz. Czemu tu jesteś?
Musimy wiedzieć, co one knują.
Niedobrze, Willa. Naprawdę niedobrze.
Szkoda, że nie ma tu twojej mamy. Umiała rozwiązać każdy problem.
Była najlepszą wiedźmą i wymarzoną przyjaciółką.
Co?!
Przyjaźniłeś się z moją mamą? Czemu nie powiedziałeś?
Chciałem. Ale było niebezpiecznie.
Co się jej stało?
Pokażę ci.
Wezwały twoją mamę, by zawrzeć pokój
między dobrymi i złymi wiedźmami z Winding Way.
Willow wierzyła w moc dobra,
więc tam poszła.
Ale Wilma i Wanda pragnęły tylko jej amuletu,
oszukały Willow.
Gdy Willow nie chciała go oddać,
zagroziły, że cię dopadną.
Nigdy nie pozwolę wam tknąć mojej córki.
Nie powinny były tego robić.
Willow?
Willow!
Zanim tam poszła, obiecałem, że jeśli coś się jej stanie,
dopilnuję, żebyś ty dostała amulet.
Amulet!
Tak zrobiłem.
Zostawiłem go w twojej kołysce lata temu.
Twoja mama wiedziała, że gdy dorośniesz,
położysz kres bitwie między dobrymi i złymi wiedźmami.
Ale twój tata dał ci go na 12 urodziny.
Dwunastolatki nie są dorosłe?
Nie?
Dlatego się pokazały.
Wyczuły moc amuletu, który założyłaś.
Szukały go od ponad 10 lat.
Cały czas próbowałem je od tego odwieść.
Więc zostałeś z tymi okropnymi wiedźmami, żeby mnie chronić?
Tak.
Zrobię wszystko dla twojej mamy.
Znowu mają amulet,
dokończą nieudaną próbę pod Księżycem Wiedźm.
O nie.
- Co? - Festiwal Halloween.
Tak!
Wszystko, czego nienawidzą w jednym miejscu,
zmienią to miejsce w miasto wiedźm,
gdzie dobro nie istnieje.
Nie pozwolimy na to.
DOM MIOTEŁ SKLEP Z PARASOLKAMI
Halo? Kto tam jest?
Cześć, Pete.
To znowu wy.
A to kto?
Cześć, jestem Wyatt, nowy czarodziej z Winding way.
Przyszliśmy po zapasy.
Szał kradzieży.
Bierzecie, co chcecie, ale zostawcie mnie w spokoju.
No raczej nie.
Wszystko jasne?
Ty i pani Juniper zabezpieczacie festiwal.
My znajdziemy złe wiedźmy.
Przyjąłem.
Powodzenia.
Czekaj, jak je znajdziemy?
Musimy przeszukać tyle miejsc.
Znam osobę, która nam w tym pomoże.
No może nie osobę. Chodźcie!
Połóż obok stanowiska DJ-a, a to na parkiecie.
Z werwą, ludzie. Czeka nas wiele…
Pracy.
Nadchodzą wiedźmy!
Powtarzam, wiedźmy nadchodzą!
Nadchodzą wiedźmy!
Co za wejście! To rozumiem.
- Wracajcie do domów! Koniec imprezy! - Koniec imprezy!
Nie!
Wcale nie!
Wracajcie do swoich zajęć.
Co wy robicie?
Oczywiście, że będą wiedźmy.
I zombie, i wilkołaki.
- Dyrektorze McKay, musi pan… - Nie.
Festiwal Halloween to tradycja naszego miasta,
która przyciąga najwięcej darczyńców.
Działamy dalej.
A wy możecie
do nas dołączyć albo stąd znikać.
Cóż.
- Nie poszło zgodnie z planem. - Nie.
Szybko!
Trening cardio nie jest moją mocną stroną.
Tak na piechotę?
Chodźcie! Musimy uratować miasto.
Złe wiedźmy chyba były tu pierwsze.
O nie.
Pete! Gdzie jesteś?
Pete, wyjdź. Przybyło wsparcie.
Do dawnego wracamy kształtu.
Willa?
Willa, to ty?
Pete, co się stało?
Nie chciałem pomóc złym wiedźmom,
więc zrobiły tu bałagan i przysięgły, że wypędzą mnie z miasta.
Wkrótce nie będziecie bezpieczne w Winding Way.
To wszystko moja wina, ale naprawimy to.
Chyba nie będziecie z nimi walczyć.
Na kły i pazury, jeśli trzeba.
Musimy tylko je znaleźć, ale mogą być wszędzie.
Mam pewną rzecz, która może wam pomóc.
A nawet trzy rzeczy.
Czy to
dla nas?
Super!
Dziękuję.
Brakuje tylko jednego.
Teraz
jesteście gotowe.
Dziękujemy, Pete.
Tak.
Lećcie…
Wiedźmsiostry!
- Chyba wam mówiłem, że… - Dyrektorze McKay.
Wie pan co? Miał pan rację.
Myliliśmy się.
To był typowy Halloweenowy szał.
Cóż, też tak miałem.
Tak. Chcemy dopilnować, żeby to była najlepsza impreza w życiu.
Tak, uwielbiamy festiwal, dyrektorze McKay.
Przywiozłem nawet gratisy ze sklepu.
To mi się podoba.
Pomoże mi pan
postawić to w rynku?
To bardzo hojne z pana strony, panie Ward. Nie trzeba było.
Da pan radę.
Zabezpieczmy tę imprezę!
Będę się starała z całych sił
nie skosztować amunicji.
Ale Prosiaczek nic nie obiecuje.
Sam o sobie decyduje, prawda?
Rzuć to.
I trzy kroki,
odrobina, pod kątem 35 stopni, tutaj.
I jesteśmy gotowe.
Wanda? Tak sobie myślałam.
To wyjątkowa okazja i…
I powinnyśmy przygotować
nasze wymarzone stroje na koniec świata.
- O tym myślałam. - Nie, bo ja.
- Nie, bo ja i w nieskończoność ja.
Co?
Poważnie?
Nie?
Nie.
Weź, no.
Dobra, mam pomysł.
Zapanujmy nad tym miastem.
Tak.
Neil, chyba nie chcesz
odpalać dział ze słodyczami w kierunku dzieci?
Dyrektorze McKay, pan…
Nikt panu nie powiedział? Tak, to…
Przygotowujemy się do dużego występu.
Co masz na myśli?
Tak naprawdę…
To występ na żywo.
Może pan o tym myśleć jak o teatrze improwizacji.
Traktować to jak ostatni akt
legendy o wiedźmach z Winding Way.
Nie żebym się chwalił, ale też kiedyś improwizowałem.
Świetnie, dyrektorze McKay,
bo bierze pan w tym udział.
Będzie pan gwiazdą…
Jest taka scena.
- Tak? - W której…
- Może pani wyjaśni? - Jasne.
Dziś wieczorem przybywają złe wiedźmy.
Dobra.
A mieszkańcy mają je powstrzymać.
- Powiem wszystkim. - Tak.
Umiecie się dobrze bawić.
Naprawdę?
Prosto z teatru.
Znalazłem ojca.
Nie podoba mi się to.
- Wiedźmy skądś nadlecą. - Tak.
Na mój sygnał odpalimy cukierkowe działa.
- A jeśli to nie wystarczy? - Mamy jeszcze cukierkowe pułapki.
I…
…wyrzutnie cukierków.
Musimy ostrzec wiedźmy.
- A jeśli się nie uda? - Nie wiem.
Oby Willa dotarła tu na czas.
Dobra.
Słyszałaś tego kota. To my musimy wszystkich uratować.
To Wyatt!
- Wyatt, nie rób tego! - Stój!
Dobra, Wyatt.
Gdzie są wiedźmy i czemu im pomagasz?
Bo magia jest czadowa, a to miasto jest nudne.
Jak mogłam myśleć, że jesteś spoko.
Jestem spoko. Będę jeszcze bardziej spoko jako potężny czarodziej
miotający kulami ognia.
Naprawdę chcesz, żeby Wanda i Wilma zawładnęły miastem?
One są dziwne, Wyatt.
Nieważne. Teraz już za późno.
Wkrótce nawet wasza trójka mnie nie powstrzyma.
Już raz cię spraliśmy i jest trzy na jednego.
Mamy przewagę.
Tak naprawdę to jest troje na trzy.
Niespodzianka.
I coś działa na waszą niekorzyść.
Klatka.
Oddaj mój amulet!
Następnym razem skupcie się na nagrodzie.
A zły chłopiec
posłużył nam do tak zwanego odwrócenia uwagi.
Oddajcie eliksiry i miotły
albo zmienimy was w…
No nie wiem, może w pozbawioną kości mamałygę.
Nigdzie nie odchodźcie,
dorośli muszą dokończyć to, co zaczęli.
Nadszedł czas.
Na razie.
To będzie niezłe widowisko.
Napisy: Paweł Zatryb