NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Miały być pięć minut temu.
- Willa, jesteśmy! - Wreszcie!
Szybko, bo mój tata zauważy.
- Na pewno chcemy to robić? - Chodźcie. Co tam może być?
Żeby mój tata nie usłyszał.
Hej!
O nie.
Słuchajcie tatowych wieści.
Zapisałem się na internetowy kurs pogromców wiedźm.
Już po tych wiedźmach.
Nikomu nie pozwolę zadzierać z moją córką.
Willa, naszyjnik wróci do ciebie, zanim wymówisz:
„Neil »Pogromca Wiedźm« Ward!”.
Kurs dla pogromców wiedźm?
Szkoda, że mój tata jest tylko księgowym.
Jakieś rady? Wskazówki?
Co tata musi wiedzieć o wiedźmach?
Spytaj panią Juniper. W końcu jest wiedźmhistoryczką.
Wiedźmhistoryczka. Kto by pomyślał.
- Tak. - I powinieneś to zrobić teraz.
- Dobry pomysł. - Tak.
- Wiem. - Teraz?
- Tak. - Dobra, zrobię to.
A wy zostańcie bezpieczne za tymi drzwiami.
Na pewno nimi nie wyjdziemy. Pa!
Pa!
Pa.
To ja idę do wiedźmhistoryczki.
Musimy najpierw odzyskać amulet.
Fink mówił, że tam znajdziemy pomoc.
A potrzebujemy pomocy.
No nie wiem. Czytałyście Lew, Czarownica i stara szafa?
Tam mogą być ludzie kozy.
Bo tutaj nie ma gadających szczurów, kotów, kruków
i dwóch złych wiedźm!
Szach
i mat.
Na szczęście
przemkniemy obok wszystkiego, co tam napotkamy.
Dobra.
Pospieszmy się.
Do dzieła!
Co to za miejsce?
Na pewno nawiedzone!
To był błąd.
Zgadzam się! Wynośmy się stad, zanim…
Co?
Jesteśmy tu uwięzione?
ELIKSIR UKRYCIA
Po co Fink nas tu wysyłał?
To dlatego mawiają: nigdy nie ufaj szczurowi.
Bo akurat można komuś zaufać
w sprawie wskakiwania do portalu na mrocznym poddaszu.
Ale już tu jesteśmy. Powinnyśmy poszukać innego wyjścia.
Mam nadzieję, że jakieś jest.
Masz nadzieję?!
Mamy już amulet. Teraz musimy upewnić się,
że te trzy odpychające dziewczynki na pewno nie wejdą nam w drogę.
Nie mogą pokrzyżować nam planów.
Muszą zniknąć!
Wilma!
Skup się.
Ukrywają się.
Domyślają się, że chcemy je dorwać.
Powiedziałyśmy im to.
Musimy je jakoś sprytnie wywęszyć.
Sprowadzimy bestię z nosem do tego zadania
i ona je wywęszy.
- Jestem genialna! Genialna! - To prawda.
Jestem.
Na cmentarz dla zwierzaków.
Czy ona poruszyła oczami?
Spokojnie, kociaku.
To tylko posąg.
Nie skrzywdzi cię.
Ale to może!
Jest giganiasty!
Idzie na nas!
Stój! Kimkolwiek jesteś.
Stój!
Zaraz.
Willa, Scout, Lucy, dobrze was tu widzieć.
Mieliśmy nadzieję, że tu traficie.
Pete JednoWąs?
Wystraszyłeś nas!
Na szczęście to ty.
Cudownie cię widzieć, ty marudny sierściuchu.
Co to za miejsce?
I czemu Fink nas tu przysłał?
Same dobre pytania.
Wkrótce się przekonacie.
Czeka na was pani dworu.
Tak?
Jest w sali lekcyjnej.
Chodźcie tędy.
Chodźcie.
GIMNAZJUM W WINDING WAY
Myślałem, że Willa wymyśliła te wiedźmy,
bo potrzebowała więcej uwagi.
I nagle znalazłem się w upiornym Halloweenowym show.
To prawda. Wiedźmy istnieją!
Wiem coś o tym.
1, 2, 3, 4, 5.
Całe życie marzyłam o tym, żeby wiedźmy istniały.
I istnieją. Cudownie, prawda?
Nie.
One ścigają moją córkę!
Ale z pomocą taty i ulubionej wiedźmhistoryczki
z pewnością je pokona.
Mam nadzieję.
Dziękuję, Prosiaczku. Racja.
Nie możemy zapomnieć o Wiedźmiopedii.
To główna lektura.
Tak.
Dzięki, Prosiaczku.
Dobra, możesz iść.
OK.
Dobrze! Dasz radę.
Trochę w prawo, obróć się. Idź.
Doskonale. Ten się nada.
Wzywamy cię z końca twojego jestestwa.
Ogarze Cienia, już wstaje bestia.
Powstań!
A myślałem, że moja buda jest ciasna.
Cześć! Jestem Snout. Jesteście moimi nowymi przyjaciółmi?
Hura!
Kilka faktów na temat Snouta. Lubię piłki tenisowe, żuć patyki…
Myślałam, że to będzie zła bestia z zaświatów.
Będzie.
Ogarze Cieniów, taka nasza wola.
Cieniów co?
Bądź wredny i okrutny, z pianą na pysku,
a twoi wrogowie niechaj skończą na cmentarzysku!
Tak!
Jest zły.
Powąchaj.
Teraz wytrop ją i sprowadź do nas.
Jak rozkażesz.
Jesteśmy na miejscu.
Możecie otworzyć drzwi? Łapy sobie z tym nie radzą.
Wracamy do dawnego kształtu.
Tędy.
Chodźcie, szybko.
Pani wkrótce do nas dołączy.
Zdaje mi się,
czy ten wystrój jest bardzo w stylu wiedźmy?
Drugi kominek. Może nim wyjdziemy.
Lucy, płonie w nim ogień!
Może się przedstawię.
Jestem wiedźma Winifred.
Skąd się wzięła?
Cieszę się, że tu jesteście. Miałam nadzieję, że przyjdziecie.
Tak?
Tak.
Straciliśmy coś ważnego i musimy to odzyskać.
Amulet.
Tak.
Czeka was wielka bitwa.
Wielka bitwa?
Dawno temu wszystkie wiedźmy były dobre.
Potem kilka złych wiedźm zaczęło uprawiać czarną magię.
Wojna dobrych wiedźm ze złymi trwa od tysiąclecia.
Złe wiedźmy nie cofną się przed niczym, by zniszczyć dobre wiedźmy.
I prawie im się udało.
Niewiele nas zostało,
a ty, Willo,
jesteś naszą ostatnią nadzieją.
Skąd wiesz, kim jestem?
Czeka nas wiele nauki. A czasu mamy tak mało.
Powodzenia, Willo.
Nie martw się o nas.
Będziemy bardzo zajęte.
Chwileczkę.
Was też czeka nauka,
musicie chronić się nawzajem.
Ale nie miałyśmy wiedźm w naszej rodzinie.
- Moja mama jest higienistką dentystyczną. - Moja programistką.
Pochodzenie jest nieistotne w byciu wiedźmą.
Bycie dobrą wiedźmą wymaga odwagi.
Musicie się nauczyć używać uśpionych w was mocy.
Co?
W nas?
Wiedźmach?
Tak.
Zaczynajmy!
Czołem, pogromcy wiedźm. Witam na kursie Pogromcy Wiedźm 101,
waszym pierwszym kroku w walce z wszelkimi przejawami czarnej magii.
Jestem Stugg Tuggins, pogromca pierwszego stopnia.
Zacznijmy od początku: jak je rozpoznać.
Wyglądają prawie normalnie, ale jest kilka istotnych różnic.
Czuję, że te małe upiory tędy szły.
Super! Dasz nam różdżki?
Różdżki są jak amulety.
Są tylko narzędziem, które skupia waszą magię.
Nie potrzebujecie ich.
Ani amuletu.
No ale ja lubię różdżki.
Za mną.
Pete, pozwól.
Jestem gotowy.
Dziewczynki,
patrzcie, słuchajcie i się uczcie.
Nie przejmujcie się.
Jestem profesjonalistą.
Z mocą światła potwora okropnego zmieniam w coś słodkiego.
Poprzednio byłem słodszy, mam nadzieję.
Tego nie widziałyście. Wiedźma wyciąga kota z królika.
Światła czaru okrywa cię zima, w tym miejscu lód cię ścina.
Super.
Świetne zaklęcie na imprezach. Przełamuje lody.
Moją mocą bez wahania teleportować wiedźmę mam zamiar.
O rety.
Mam nadzieję, że słuchacie uważnie.
Zrozumiałyście?
Proszę pani?
Odwróć zaklęcie naprędce!
Dziękuję.
Dobrze. Wasza kolej. Śmiało.
A teraz.
Ludzie najlepiej uczą się pod presją.
Nie jesteśmy gotowe!
To lepiej się orientujcie.
Chowamy się!
Nie można się wiecznie ukrywać.
Prędzej czy później wasze problemy was znajdą.
By odeprzeć zaklęcie, nie odwracacie się na pięcie.
Moją mocą bez wahania teleportować tę wiedźmę mam zamiar!
Musicie być precyzyjne i wierzyć w to, co mówicie.
Światła czaru okrywa cię zima, w tym miejscu lód cię ścina.
Imponujące.
Z mocą światła potwora okropnego zmieniam w coś słodkiego.
Jestem urocza?
Tak, cóż…
Jeśli jaszczurki są urocze,
to jesteś bardzo,
bardzo urocza.
Jestem jaszczurką?!
Nie zamykaj oczu, gdy rzucasz zaklęcie, Scout.
Odwróć zaklęcie naprędce.
Bardzo odważne pierwsze próby.
Czyli zawaliłyśmy pierwszą lekcję.
Co dalej?
Latanie!
Jak rozpoznać wiedźmę, sposób 50…
Świetnie!
Jakby wiedźm było mało,
to szopy wróciły.
Żegnaj mostku.
Chyba że…
czy wiedźmy udają szopy?
O rany.
Nikt nie zadziera z facetem
i jego mięsem!
Wiara w siebie i naszą magię to podstawa umiejętności wiedźm.
Także latania na miotle.
Jeśli chcecie wierzyć w magię, najpierw musicie uwierzyć w siebie.
Na początek oblecicie z Pete’em zamek i wrócicie do mnie.
Nie ma problemu.
Poważnie?
Pamiętasz ostatni lot na miotle Willi?
Nie będzie tak trudno.
Zabierze was tam, gdzie spojrzycie, więc nie patrzcie w dół.
Lećcie.
Złapcie mnie, jeśli potraficie!
Zbliżamy się do zakrętu!
Poczuj powiew, pochyl się.
Nie ma nic lepszego od wiatru w futrze.
Patrz w górę!
Szybuj, Willa! Szybuj jak orzeł.
Uwierz i rób, co tylko chcesz!
Możliwości są nieograniczone!
Czy ktoś ma kosiarkę?
Nie ukryjecie się przede mną.
Willa?
Jesteś tam?!
Przeciwności
to nie porażka.
To wasz nauczyciel.
Nawet jeśli się tego nauczymy,
to co ze złymi wiedźmami? Zderzymy się z nimi czołowo?
One mają amulet!
Myślą, że są niezwyciężone, bo mają amulet?
I tu się mylą.
Czarna magia opiera się na nienawiści, a dobroć zawsze pokonuje nienawiść.
Jesteśmy w tym dobre.
Następny test.
Znalazłem was.
Pani, spodziewamy się gości?
Przyszedłem po małą wiedźmę.
Bardzo pomysłowe, Pani.
Cicho bądź.
Winifred?
To nie moje dzieło. Uciekajcie!
No już, uciekajcie.
Na trzy.
Dobra.
Raz.
Dwa.
To ściganie wiedźm jest na serio.
Tędy, uciekajcie!
Willa.
Willa, słyszę cię.
Halo?
Nie zdołamy się ukryć.
Nie chcę, ale chyba zaraz zwariuję.
Mam was!
Co teraz?!
Razem
możemy wszystko.
Zamróźmy go.
Światła czaru okrywa cię zima, w tym miejscu lód cię ścina.
Doskonale, dziewczynki.
I co teraz z nimi zrobimy?
Stopimy w dużego pudla?
Czy on nie wygląda
na smutnego?
Żaden pies nie chciałby pracować dla Wandy i Wilmy.
Jego zęby były milimetry od mojej twarzy.
Może potrzebuje tylko trochę dobroci.
Chyba nie jesteś taki zły.
Kto jest dobrym duchem psa?
Ty? Tak, ty.
Dobry pies.
Cześć, jestem Snout! Jesteście moimi przyjaciółmi?
Hura!
Co się stało?
Co przegapiłem?
Dostrzegłam w jego sercu, że to dobry pies.
I wy również to dostrzegłyście.
Wykazałyście się odwagą i współczuciem.
Naprawdę jesteście dobrymi wiedźmami.
Tak, jesteście dużo lepsze od tych innych wiedźm.
Czas wracać do domu, Willa. I odzyskać amulet.
Powinien być w rękach dobrych wiedźm, takich jak wy.
Zaraz.
Jesteś…
Gdy odchodzą ukochane osoby, ich miłość zawsze zostaje z nami.
- Wiedziała to twoja mama. - Znałaś moją mamę?
Willa?
Willa!
Dobrze, że nic wam nie jest.
Babci Winifred też nic nie jest i…
Babcia Winifred.
Dobrze cię znów widzieć, Neil.
Winifred, jesteś moją babcią?
Tak, Willa. Nie powiedziałam ci, bo nie chciałam cię rozpraszać.
Czy ty
odeszłaś?
Nie lubię tego określenia, ale…
tak.
Chciałabym towarzyszyć ci w walce, Willa.
Ale nie pozwala mi na to duchowa postać.
Ale po wszystkim
byłoby mi miło, gdybyście wpadli na herbatę.
Mnie również.
Na szczęście.
Wirówka wróciła.
Do widzenia, babciu.
Kocham cię.
Też cię kocham.
I pamiętaj. Ci, którzy odeszli,
czuwają przy tobie, nawet jeśli ich nie widzisz.
Jesteśmy tam.
A teraz.
Snout, przyda nam się tu towarzystwo.
Poważnie?
Nowy dom?!
Co za dzień!
Dziękuję, Willa!
Czeka mnie jeszcze sporo nauki, ale nie ma czasu.
Bez obaw, tato.
Poradzimy sobie razem.
Gdzie jest ten głupi pies?
Wołałam go do północy.
Nie wrócił nawet na chrupiącą przekąskę ze świerszcza.
Najwyraźniej martwym psom nie można ufać.
Nieważne.
Willa i tak nas nie powstrzyma.
Bo jutro
jest Halloween.
A ona
nie ma już czasu.
O tak.
Napisy: Paweł Zatryb