NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
- Nikt nie może wiedzieć. - Sawyer wypił prawie całą butelkę.
I tak eliksir już się nam kończył.
Już wiecie, po co mi klub naukowy?
Nie. Nie lubisz spać?
Na te wiedźmy
przyda się dużo eliksiru ukrycia.
To do dzieła, szkoła zaczyna się za pół godziny.
Lucy, na pewno wzięłaś dobre składniki?
Znalazłaś włos traszki?
Włos traszki, psa, czy to ma znaczenie?
Tak.
Dobrze, co dalej?
Krok 12: „Zakręć eliksirem i powiedz »Setus Mofis in Venificius«”.
Setus mofis in… Jak?
Venificius.
Jakoś tak.
Venifmishermuffer.
Nic się nie dzieje.
Dobra!
Chyba powinnyśmy stąd wyjść.
Co jest?
Klub naukowy puszcza szkołę z dymem?
Wolę trzymać się samorządu uczniowskiego.
Co się dzieje?
Co ze mną zrobiłyście, szajbuski?
Wyglądam jak klops z sowimi oczami.
To, niedobrze.
To też.
- O nie. - O rany.
Do dawnego wraca kształtu!
Zaczarowałyście mnie?
Czemu się nie zmienia?
Może dlatego, że nie wiemy, co robimy?
Odmień mnie, natychmiast!
ELIKSIR UKRYCIA
Sporządzanie eliksirów w klubie naukowym jest na pewno niezgodne z zasadami szkoły.
Ale zamiana dzieci w koty jest niesamowita.
„Niesamowita”? Chyba raczej przerażająca!
Próbowałyśmy je odmienić na wszelkie sposoby, ale nic nie działa.
Dobra.
Encyklopedia wiedźm.
Dobrze, eliksiry.
Eliksiry?
Użyłyście wszystkich składników?
Mniej więcej.
Trzeba tego bardzo pilnować
przy tworzeniu eliksirów,
bo inaczej zaklęcie nie zadziała.
Wygląda na to, że stworzyłyście swój, nowy i nieznany eliksir.
To chyba trafna ocena.
Jest jakiś eliksir odwracający zaklęcia?
Nie znalazłam. Poszuka pani?
Cudowny.
O rany.
O rety!
Eliksir niewidzialności istnieje. Myślałam, że to legenda.
Pani Juniper.
- Proszę się skupić. - A tak.
Odwracanie.
Jest. To powinno zadziałać.
Powinno zadziałać?!
Czy pani mnie widzi?!
Dobrze. Zrobimy nowy eliksir, a pani poniańczy koty?
Pospiesz się, Willo Ward!
Do zobaczenia.
Mogę też pomóc w czymś fajniejszym. W bardziej wiedźmich zadaniach.
„Droga Willo, wpadnij po szkole na herbatkę i poczęstunek.
PS Mieszkamy w starym domu na wzgórzu”.
WESOŁEGO HALLOWEEN
Damy radę, prawda?
Mam nadzieję.
Wyrzucania ze szkoły nie mam na liście przygód.
Jaka 12-latka ma listę przygód? Może playlistę. Ale nie listę przygód.
Dwie łyżeczki suszonej szyszki.
Teraz zakręć amuletem przeciwnie do wskazówek zegara.
„Reverso reversus, odwróć zaklęcie, błędnie przygotowane naprędce.
To było przeciwnie?
Chyba działa.
Ale by było, gdyby przez przypadek wyszła nam pyszna babeczka.
Przepraszam. Już się skupiam.
Tak.
Gotowe?
Dyrektorze McKay!
Willa Ward w klubie naukowym tworzy dziwne eliksiry.
Dzieją się tam dziwne rzeczy.
Nieautoryzowane eksperymenty są zakazane w tej szkole.
Te są bardzo nieautoryzowane.
Bawi się w laboratorium swoim super dziwnym amuletem.
Wybacz, Wyatt.
Tak!
Na szczęście.
Dobra.
Sorki, teraz was naprawimy. Zakraplacz.
- Zakraplacz. - Zakraplacz.
Zakraplacz.
Dziękuję.
Zostaw mnie. Nie tknę tego świecącego na fioletowo śluzu.
Niesamowite i tajemnicze, ale to chyba niedobrze.
Siadajcie. Zachowujcie się normalnie. Ja zajmę się kotami.
Dobrze!
Do dzieła. Ty pierwsza.
Siedźcie cichutko. Rozumiecie?
Aleś ty słodka.
Ty też.
Proszę mnie zostawić! I kupić mi krem na zmarszczki!
Dzień dobry, uczniowie.
Witam w zupełnie normalnym dniu zajęć.
Jako przewodnicząca sprzeciwiam się zamykaniu uczniów w szafie.
I dyrektor McKay zaraz się o tym dowie!
Zupełnie normalne.
Co?
Co się dzieje?! Jesteśmy do góry nogami.
Willa, nie żartuję, dzwonimy do twojego taty
w sprawie tej magii. Wymyka się spod kontroli.
Ale jest niesamowita!
Nasz pierwszy autentyczny eliksir.
Pierwszy.
Autentyczny?
I to aż po dziurki w nosie.
Co zrobimy?
Naprawcie to.
Nie rozprzestrzenia się.
Tutaj podłoga jest wciąż podłogą.
Chodźcie!
Od razu przejdź do sedna!
Pani Juniper, czy Willa Ward…?
Co się stało?
Zabawne, prawda?
Jestem do góry nogami. Jestem odwrócony.
To wbrew prawom fizyki.
Willo Ward!
Kochana siostrzyczko, kończy nam się czas.
Oby Wyatt miał dla nas dobre wieści.
Bo inaczej potrzebny będzie kolejny plan.
Słyszysz?
Odpowiedzi potrzebujemy zaraz, pomóż nam rozwiązać ten ambaras.
Wilma, skończ z tym. Kocioł nie ma odpowiedzi.
Nie bądź staroświecka i nie dokładaj stereotypów o wiedźmach.
Odpowiedzi potrzebujemy zaraz, pomóż nam rozwiązać ten ambaras.
Widzisz?!
To działa!
Wizja.
Wizja…
Zwykły Neil?
Nie tego się spodziewałam.
Wiedziałam, że kocioł ma odpowiedź.
- Ale mówiłaś… - Patrz.
Jest tutaj. Stoi na naszym ganku.
Przyprowadziły go nam mroczne siły.
Drzwi.
Tricepsy mnie wykańczają.
Dyrektorze!
- Blaine? - Tak, Blaine.
Przewodnicząca samorządu i najlepsza uczennica.
Przyszłam poinformować
o naruszeniu regulaminu gimnazjum Winding Way.
Willa Ward to szalony naukowiec.
Była w laboratorium i zmieniła nas w koty.
Willa Ward.
Dobra, dasz radę.
Z tego się nie wybronisz.
Jest ktoś w domu?
Halo?
Proszę, proszę, proszę. To niechlubny Zwykły Neil.
Skąd znacie moje imię i czego chcecie od mojej córki?
Może zechcesz usiąść i napić się z nami herbaty?
Nie, dziękuję.
Nalegamy.
Nie trzeba.
Kiedy nalegamy, że siadasz, to kłopotów nie sprawiasz.
Jak?
Jesteście z Jak zostać milionerem.
Samosiadające krzesła.
Tym razem bez pomyłek.
Tak, jak każą.
Nie, Willa! Przeciwnie do wskazówek zegara.
Co tu się wyprawia?
- Nic! - Willo Ward!
Natychmiast postaw mnie na nogach!
Ktoś był w klasie do góry nogami…
Dzień dobry, panie dyrektorze. Wspaniale pan wygląda.
- Tak. - To nowe buty?
- Tak, to buty. - Tak.
Nie mam wyboru, muszę skonfiskować ten amulet
i przerwać wasz eksperyment.
Nie mogę go oddać.
Do mojego gabinetu. Natychmiast!
To wyjątkowo trudne.
Skoro tak wam zależy, mogę spróbować waszej herbaty.
- Wypiję cały kubek. - Nie, ty ptasi móżdżku.
Tak, ptasi móżdżek.
Dałeś nasz amulet Willi
i chcemy go odzyskać.
Ta, to się wie, Ta, ta to się wie
Ta, to się wie Cukiernik to ja
To się wie, Ta, ta to się wie…
To ja.
Cukiernik to ja…
W kieszeni.
To ze szkoły córki. Muszę to odebrać.
Zielonym.
Ta, to się wie, Ta, ta to się wie…
Zwykły Nei…
Neil przy telefonie.
Panie Ward,
pana córka Willa ma kłopoty.
Zabrałem jej dziwny amulet i zamknę go w naszym sejfie.
Proszę tu natychmiast przybyć!
Do widzenia.
Jest szansa.
Potrzebuje mnie.
Musimy to odłożyć, cokolwiek to jest.
Tak, tutaj.
Zamknie pani klapę?
Rozumiesz, że jesteśmy wiedźmami?
Taka sytuacja, wiesz.
Dziecko mnie potrzebuje, a ma tylko mnie.
Obiecałem, że jeśli coś się stanie żonie,
będę zawsze opiekował się Willą, a ja dotrzymuję obietnic.
Więc albo zejdziecie mi z drogi, albo usunę was z niej siłą.
Tak!
O rety!
Poślizgnąłeś się?
Ktoś sobie nabił guza?
Nie ruszaj się stąd, Nudny Neilu.
- Wilma, bierz miotły. - Robi się.
Lecimy do szkoły odebrać, co nam się należy,
raz i na zawsze.
Na razie.
Trzeba było się nie mieszać, Neil.
Tak. Jestem gadającym szczurem. Mówię.
Dobra. Podrzuć mnie do szkoły,
a ja cię stąd wyprowadzę. Umowa?
Co? Dlaczego?
Albo one dotrą do Willi pierwsze, albo my.
To jak będzie?
Witaj.
Dzięki, że podrzuciłeś Finka.
Dzięki, że mnie uwolniłeś.
Teraz dowiem się, co się dzieje,
i obym więcej nie musiał rozmawiać z gadającym szczurem.
Czy na pewno powinnyśmy się wymykać z biura dyrektora?
O nie, mój tato tu jest.
Panie Ward!
Dobrze, że pan jest.
Willa, jest w moim biurze.
Nie wiem, poczerwieniał pan ze złości,
czy to krew odpłynęła panu do głowy.
Proszę dać mi chwilę. To był ciężki dzień.
Proszę posłuchać.
Cokolwiek zrobiła Willa, na pewno miała do tego dobry powód.
Masz kłopoty.
Za mną.
Amulecie? Gdzie jesteś? Już idziemy.
- Pokaż się. - Wiedźmy.
Ciotki.
Tym razem odkupiłeś swoje winy.
Hej, to moje!
Biegiem!
Najpierw złapiemy dziewczynki.
Zaraz wrócimy po amulet!
Nadchodzą. Co robić?
Nie wiem. Może księga zaklęć wie?
Zaczekajcie.
Eliksir naprawy.
„Pozbędziesz się problemu, gdy oddasz się tańcu szalonemu.
Usuwa czaru plamę i puszcza w niepamięć”.
„Tylko w nagłych wypadkach”.
Jeśli to nie nagły wypadek, to sama nie wiem!
Szybko!
- Skąd mamy wiedzieć, co robi? - Nie wiem, ale zaryzykuję.
Raz kozie śmierć.
Co się dzieje?
Co pan robi? Proszę przestać.
Nie mogę. To ten rytm.
Cofnijcie się. To zaraźliwe.
Koty, klasy, a teraz szalony taniec.
Tak powinna wyglądać szkoła.
Panie Ward, dobrze, że pan tu jest.
Musimy pomówić.
Jasne, pani Juniper.
Jak tylko skończy się ten kawałek, bo mnie porwał.
Nie!
Lucy!
Scout, łap!
Poczujcie rytm!
Dobra, mam go!
Mam amulet.
Gdzie jest?
O nie!
Nabałaganiłam i zgubiłam swój amulet.
Hej, Willa. Tutaj.
Czy tego szukasz? Powinnaś lepiej tego pilnować.
- Myślałam, że chcesz go ukraść. - Obiecałem go pilnować.
Czas dotrzymać obietnicy.
Widzę, że użyłaś eliksiru naprawy.
Tak.
- Skąd wiesz? - Nie ma czasu.
Wiedźmy nie przestaną cię ścigać.
Czemu mi pomagasz?
Zajrzyj na tyły szafy swojej mamy,
tam znajdziesz pomoc.
Nawet nie pamiętam, po co dziś przyszłyśmy do tej szkoły.
Dobra, to jest tortura.
Musimy stąd wyjść. Nic nie jest tego warte.
Muszę się zbierać!
Podziałało.
Chyba najlepiej będzie
zmyć się stąd.
Tak.
Jestem zdezorientowany. Jakby ktoś wymazał dzisiejszy dzień.
Puf. Nie ma.
Jakaś magia czy coś.
Może za dużo medytujesz.
- Wymazałeś sobie pamięć. - Medytuję?
Ja „om”-skam drogę.
Ale spokojna głowa, to szczęśliwa głowa.
- Dobranoc. - Dobranoc, tato.
Napisy: Paweł Zatryb