NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Pamiętajcie. Dziś zajmujemy się Sawyerem.
Mama i tata idą na randkę.
Cześć.
Cześć, Wyatt.
Robicie coś fajnego?
Nie.
Opiekujemy się tylko moim bratem.
Fajny rower, Lucy.
Przynajmniej on tak myśli.
Jedziemy.
Idziemy do parku, Lucy?
Chcę do parku.
Park!
Sawyer, obiecaj, że będziesz grzeczny przy siostrze i jej koleżankach.
Tak, mamusiu.
- Dobrze. - Widzisz, Lucy?
Nie ma się o co martwić. To aniołek.
Udaje.
Miłej zabawy,
ale nie przesadzajcie.
Miło, że się nim zajmiecie. Idziemy.
Randka!
Teraz się doigrasz.
Wiesz, dziś nie tylko ty będziesz się dobrze bawił.
Zobaczycie, co przygotowałam.
Znalazłam ją w piwnicy.
Może nam pomoże.
Chyba nie myślisz, że to zadziała?
Przekonajmy się.
Wiedźmsiostry potrzebują pomocy.
Ktoś tam jest?
Co?
To byłaś ty?
Nie, ty! Nic nie zrobiłam!
Park!
- Co za hałas! - Park!
- Zmęczy się.
Szkoda, że nie mam braciszka.
Nie żałuj. Młodsi bracia są irytujący.
Sawyer, przestań!
Jesteśmy zajęte.
Mogę zagrać?
To nie dla dzieci.
Pobaw się resorakami i przestań nas wkurzać.
Chyba nie chcę tego robić.
Park!
Gdy wiedźmy chowają się rychle,
wypij ten eliksir
z otwartym umysłem”.
Lucy!
Słyszałyście? Sawyer!
Lepiej, żebyś
nic nie nabroił.
Zdecydowanie nabroił.
ELIKSIR UKRYCIA
Patrzcie na mnie! Jestem kotem!
Sawyer?
O nie!
Sawyer wypił eliksir ukrycia!
Sawyer.
Kolego.
Kici, kici.
Chyba tam pobiegł.
Ale jestem uroczy.
Dobra, Sawyer.
Przez chwilę było fajnie,
ale musisz się przemienić
i ani słowa rodzicom, nigdy.
Nie ma mowy! Patrzcie, jak się wspinam i skaczę.
Sawyer, nie!
Ale będzie ubaw, kiedy dostaniesz szlaban
na zawsze.
A ja nie. Bo po kociakach to spływa.
Sawyer! Zejdź na dół. Liczę do trzech.
Raz,
dwa, trzy?
Teraz zwracacie na mnie uwagę?
Co robić?
Ukrycia finał miejsce miał tu, do dawnego wracasz kształtu.
Patrzcie. Teraz mam łapy.
Powiedziałam:
do dawnego wracasz kształtu.
Nie złapiecie mnie.
- Czemu nie działa?! - Park!
- Musimy go złapać! - Ojejku.
Robi bałagan!
Park!
Nie cierpię młodszego rodzeństwa.
Znikam stąd.
Nie, Sawyer! Nie na zewnątrz!
Do zobaczenia nigdy.
Stój
albo będziesz miał szlaban do końca…
Sawyer?
Powiedzcie, że go widzicie.
Podwózka do parku? Nie odmówię.
Dokąd poszedł?
Zmieniłam brata w kota i go zgubiłam!
Moi rodzice…
Dadzą ci szlaban do końca życia?
Tak.
Halo?
Jest ktoś w domu?
Drzwi się otworzyły, więc wszedłem.
Przyniosłem pizzę.
Jedną z anchois i ananasem, a drugą z wątróbką.
Nie mieliśmy pod ręką karaluchów,
więc tylko z wątróbką.
Gdybyś tylko miał pojęcie,
jak trudno tu o pizzę z karaluchami.
To będzie 48 dolarów i 15 centów.
Chyba zapomniałam portfela.
Może to wystarczy?
O nie!
Co to za zapach?
Co ja narobiłam?
Czy właśnie zmieniłaś mnie w dodatek?
Miłego wieczoru.
I kiedy chcemy karaluchy,
to je przynosisz.
Bo następnym razem zamówię bekon!
Dobrze.
Przemienisz mnie teraz z powrotem?
O rany.
Mogłem wybrać dostawę na imprezę z rybą i frytkami.
Niech się naje i rusza na misję.
Jedz. Musisz mieć siłę.
Ta trójka potrafi zajść za skórę.
Dziwna pizza, ale zjem wszystko.
Co w przedpokoju robi świnia? Albo wiecie co? Nie chcę wiedzieć.
Bez pleśni na cieście? Czy nikt już nie robi dobrej pizzy?
A tam, za wolno! Już, idź! Koniec obijania się. Bierz.
Po co nam czarodziej?
Czy to potrzebne? Damy sobie radę.
Robimy się zdesperowani.
Znasz plan?
Okraść dziewczynki z czegoś im cennego i wymienić za naszyjnik.
- Łapię. - Dobrze.
Nie! Pizzę dostaniesz, kiedy przyniesiesz nam naszyjnik.
Powodzenia.
Leć z nim, Claw.
Lepiej, żeby wrócił z amuletem.
Ser!
Uwielbiam ser! Nie osądzajcie mnie.
Nie dotykaj pizzy.
Zostaw to!
Co robić?! Dostanę szlaban
do ukończenia gimnazjum, licem i pewnie koledżu,
a potem przez całą moją karierę i kiedy będę stara.
Uspokój się, Lucy. Może powiemy twoim rodzicom?
Co powiemy? „Zgubiliśmy wasze dziecko,
które zmieniło się w kota?”.
Chyba braciszek użył eliksiru ukrycia.
Musimy go złapać.
Jest malutki. Może być wszędzie.
Przydałby się nam sokoli wzrok.
Właśnie.
Albo latająca miotła.
Chodźcie!
Schowaj się.
Sawyer! Gdzie jesteś, kolego?
Bingo, już wiem.
Wiem, co mogę wymienić za amulet.
Teraz muszę tylko znaleźć tego kotka.
Dobra robota.
Leć!
Claw, bierzesz wschód, a ja zachód.
- Znajdź go szybko. - Jasne. Pomyślnych łowów.
- Oby Pete JednoWąs pracował do późna. - I miał moją miotłę.
Idziemy po ciebie, Sawyer.
Trzy ciasta sardynkowe proszę.
Nie, tylko…
Tylko dla mnie.
Halo? JednoWąsie!
Co? Kto? Gdzie? Jak?
Willa? Lucy? Scout?
Co tu robicie o tej porze?
Uff. Myślałyśmy, że już zamknąłeś.
Właściciel magicznego sklepu zawsze czuwa.
Ale miałem sobie uciąć kocią drzemkę.
Pobudka. Mamy magiczną potrzebę.
Potrzebujemy pomocy.
Gdy ukrycia finał miejsce miał tu, do dawnego wracamy kształtu.
Dobrze.
O co chodzi?
Mój brat wypił nam już nie tak sekretny eliksir ukrycia.
I teraz kociak jest na wolności, nie możemy go przemienić w chłopca.
O rany. Rzeczywiście macie problem.
Jest czar, który by go przemienił,
jakiś eliksir odkrycia?
Klątwy odwróconej ujemna strona. Nie może być wymuszona.
A po angielsku? Szekspira mamy dopiero w ósmej klasie.
Jeśli wypił za dużo eliksiru,
musi sam się przemienić.
Niech zaklęcie odwracające wypowie do lustra. Da się to zrobić?
Nie. Musiałby siedzieć spokojnie,
łatwiej o to przy zającu
w trzęsącym się domu przy trzęsieniu ziemi.
Tak.
Zdecydowanie.
Znajdźmy go i się przekonajmy.
Możemy pożyczyć moją miotłę?
Willa, muszę cię ostrzec.
Ostatnim razem prowadziła cię magia mamy.
Jesteś gotowa
lecieć sama?
Tak.
Dobrze.
Powodzenia. Pamiętajcie,
dużo trudniej lata się nocą.
Trudniej unikać insektów.
Uważajcie, żeby nie wpadły wam do waszych migaczy-mrugaczy.
Powiedział „migaczy-mrugaczy”?
Chyba tak.
No wiecie, do oczu.
No?
Wsiadajcie.
Wszystkie?
Chcesz znaleźć Sawyera czy nie?
Czekajcie. To mono-miotła, jednoosobowa.
Przy trzech osobach to niebezpieczne.
Jeśli chcecie lecieć w trójkę,
to upewnijcie się, że macie miękkie lądowanie.
Dodatkowy ciężar może was obrócić.
Dzięki, Pete!
Czy w ogóle mnie słuchacie?
Obyś znalazła brata.
Uwielbiam te żółte kawałki ananasa. Są zabójczo słodkie.
Jak malaria.
Co to jest? Ananas, szyszka? Sama nie wiem. Obrzydliwe.
Rozkwita smakiem na języku.
- Kto to zamówił? - Ja.
Są dwa rodzaje wiedźm. Te, które lubią ananasa, i te…
Halo!
Dostrzegłem kociaka moim orlim wzrokiem. To znaczy kruczym wzrokiem.
Tutaj, mały czarodzieju.
Zbliżam się, mały bracie.
Czy ona…?
To park.
Czas na zabawę.
Szkoda tylko, że nie mam się z kim bawić.
Jest sam. Wchodzę.
Kici, kici.
Ktoś do zabawy.
Widziałyście go?
Ma swoje ulubione miejsce?
Lubi lodziarnię, resoraki, dinozaury i park.
Lodziarnia zimą jest nieczynna, resoraki ma w domu,
a dinozaury wyginęły. Sprawdźmy park.
Dobra. Zapomniałam wspomnieć,
że lądowałam tylko raz.
Raz?!
Trzymajcie się. Lądujemy.
Uwielbiam się bawić. Bawmy się.
Dobra. Chcę do góry.
Jasne, mały. Trzymaj się.
Dobra, teraz w dół.
Spoko, jesteśmy w parku, więc się rozerwijmy.
Jesteś fajniejszy od mojej siostry.
Wszyscy cali?
Lucy?
Sawyer?
Kto to?
Zostaw mojego brata!
Nie! Nie możesz mi mówić, z kim się mogę bawić.
To chyba peleryna ze średniowiecza.
Zdejmij kaptur, czarodzieju.
Chodź, Sawyer. Bawmy się w chowanego. Znajdź mnie.
Uwielbiam chowanego.
Natychmiast przestań!
Szukam.
Sawyer, wracaj!
Teraz chcecie się bawić? Za późno.
A masz!
Tutaj, Sawyer. Znajdź mnie.
Gdzie on jest?
Pokaż się, gdziekolwiek się ukryłeś.
- Sawyer, wracaj! - Chyba był…
Sawyer!
Znalazłem cię!
Co się dzieje?
Pomóż mi!
Tonę!
To już nie jest śmieszne. Nie podoba mi się ta gra.
Proszę! Pomóż jej!
Co zrobiłeś? Myślałem, że się przyjaźnimy.
Przestań! Zostaw mnie!
Lucy, pomocy! Pomocy! Ratuj mnie!
Willa! Scout!
Pomóżcie mi!
Idziemy!
Pomocy!
Stój! Proszę.
Czego chcesz?!
Już myślałem, że nie spytacie. Wymienię kociego brata za magiczny amulet.
Lucy, pomocy! Pomóż mi!
Jasne, masz!
Weź wszystko. Tylko go oddaj!
Bierz go! Ratuj mnie!
Puszczaj!
Jesteście całkiem mocne.
Zgadza się! To moja siostra.
Nie!
Nie tak wysoko!
Upuszczę go! Nie żartuję!
Teraz oddajcie amulet!
Lucy, czy mam dziewięć żyć?
Na serio?
Oddawaj mojego brata!
Przestań!
Żartujesz sobie?
Przestań!
Nie!
Odsuńcie się.
Już po tobie, porywaczu.
Ja, Wanda lub Wilma jeszcze się z wami policzymy.
One dostają to, czego chcą.
Tak? Bo na twoim miejscu…
Co za maniery.
Chciał wymienić Sawyera za mój amulet.
Oddałabyś go?
Oczywiście. To twój brat.
Ale wstąpiła we mnie bestia i go pogoniłam.
Tak.
Pani Hulk.
Dzięki, Willa.
Nigdy więcej tego nie rób. Martwiłam się!
Byłabym smutna, gdyby coś ci się stało.
Przepraszam, Lucy.
Ja też, braciszku. Wracajmy do domu.
Chodźcie.
Amulet był tak blisko, już go czułam.
One są jak ananas na pizzy życia.
Obrzydliwe, wszędobylskie i chcesz się ich pozbyć.
Właśnie.
Zapomnijcie o amulecie i o zmienianiu dobrych wiedźm w złe.
Zróbmy sobie wspólne wakacje, co?
Nasza paczka.
Kim był ten czarodziej?
Kto wie, że nas ścigają?
Mógł skrzywdzić mojego brata.
Dosyć mam tych podłych wiedźm, które nas gonią.
Teraz wysługują się innymi ludźmi?
Co zrobimy?
Moi rodzice! Wszędzie bałagan i musimy przemienić Sawyera.
A może wszyscy zmienimy się w koty i ukryjemy się w parku?
Myślałem, że się udało.
Dobra. „Czyść, pucuj, sprzątaj w mgnieniu oka we wszystkich kątach”.
Musisz mnie tego nauczyć. Nie cierpię sprzątać swojego pokoju.
Ja nie mam kluczy.
Dobra, Sawyer. Teraz ty.
Tylko jeśli będziecie się ze mną bawić.
- Dobra. - I…
zabierać mnie do parku, gdy się mną opiekujesz.
Dobra, ale patrz tu i powiedz słowa.
I huśtać mnie przez całe 20 minut.
I już.
Dobra.
- Gdy ukrycia finał miejsce miał tu… - Szybko.
…do dawnego wracam kształtu.
Oby się udało. Już dawno powinno nas tu nie być.
Lucy, wróciliśmy!
Spóźniliśmy się, ale tata uwielbia szarady.
Nudny wieczór.
Straszne nudy.
Był czas posprzątać.
Mówiłem, aniołek.
Wisisz mi lody przez miesiąc.
Dobrze. Czas spać. Do dzieła.
Przypomnij mi, że mam anulować kurs niańczenia.
Willa ma amulet.
Odrobinę za wcześnie, ale zrobimy, co się da.
Przyprowadzimy ją tu?
Każda wiedźma podąża swoją ścieżką.
Pomaga jej mama, więc sądzę, że niedługo ją tu zobaczymy.
Co teraz, mamo?
Tym złym wiedźmom pomaga czarodziej.
Daj mi jakiś znak. Kto nam może pomóc?
Wszystko gra?
Tato?
To ja.
Życzę ci dobrej nocy.
Kocham cię, zawsze będę przy tobie i zawsze ci pomogę.
Tato, co byś zrobił,
gdyby ktoś chciał ci zabrać coś, co należy do ciebie?
Wtedy można zrobić tylko jedno.
Bronić się!
Takiej pomocy potrzebowałam.
To dobrze.
Dobra.
- Gasimy czy nie? - Nie.
Jak sobie życzysz. Dobranoc, Willa.
Dobranoc.
Wrócił z pustymi rękami,
choć było tak blisko, a teraz…
A miałeś już kota w worku.
Jesteś hańbą dla czyniących czarną magię.
Zło to wybór,
którego najwyraźniej nie chcesz dokonać.
Jeden mały naszyjnik
od małej dziewczynki.
W zamian za niewyobrażalną moc.
Dajcie mi jeszcze jedną szansę.
Napisy: Paweł Zatryb