EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
Dat heksenboek van je moeder is echt cool.
Echt wel.
Het zou nog cooler zijn als ik wist hoe het werkte.
Wat betekent dit allemaal? Zijn het recepten?
Als dat zo is, eet ik voortaan alleen nog magnetronmaaltijden.
Paddentong? En wat is dit, een dinosaurus-ei?
Dit zijn vast de spreuken.
Maar…
…hoe komen we erachter hoe het moet?
Een onthulbril, dat is dus wat het is.
'Als mensen niet zijn wat ze lijken, kun je ze hiermee echt bekijken.'
Ik zie jullie alleen.
Zie je wat ik als ontbijt heb gegeten? -Nee, je bent gewoon jezelf.
Mooi, ik heb je cupcake opgegeten.
Waarom probeer je niet gewoon een spreuk?
Omdat ik niet weet hoe.
Je moet het een keer leren.
En dan liever nu, want die heksen zitten echt achter ons aan.
Toe, kunnen we één spreuk proberen?
Eén piepklein spreukje?
Kom op. -Goed dan.
'Pratende Appelbomen.'
'Jammerende Vleermuizen.'
'Suikerspinwolken.'
Deze dan:
'Supergeweldig Sprekend Speelgoed', dat klinkt leuk.
Hij daar.
'Kom van je gat en zeg eens wat.'
Je moest wat zeggen, niet dansen.
Kom op, Willa. Dit is ook best cool.
Kijk hem eens gaan.
Probeer deze. 'Heet, huilend haar.'
Ik wil echt wel een nieuw kapsel. Kom maar op, Willa.
'Dit zal ze laten staren, je dikke, weelderige, glanzende haren.'
Ik wil haar zoals in de reclame op tv.
Staat het leuk?
Zoals jullie staren, moet het wel geweldig zijn.
Veel volume?
Dan zeg je het nog voorzichtig.
En als houthakkers leuk zijn, dan staat het heel leuk. Toch?
Vijf Knorries plus twee Knorries…
Hoe gaat het vandaag, Mevrouw Juniper?
Goed. Tenminste, dat denk ik.
U ziet er moe uit. Neem toch een dagje vrij.
VERSTOPDRANKJE
Rennen nu, niet meer dralen. Willa Ward, kom je muffin halen.
Waar denk je aan?
Vraag je je wel eens af wat je doel is in het leven?
Dat is het mooie van de reis. Onderweg ontwart het allemaal vanzelf.
Ontwart? -Ja.
De antwoorden komen niet meteen, maar terwijl je onderweg bent.
Er kan je iets overkomen, en dan snap je niet waarom.
Maar dan gebeurt er nog iets en dan snap je het eerste.
Daardoor was je voorbereid op het tweede.
Het eerste bereidt je dus voor op het tweede.
Bij het tweede begrijp je alles. Snap je? -Niet echt.
Dat komt wel.
Ik noem het de magie van de reis.
Goedemorgen, meiden. Nog nieuws? -Branderig gevoel.
Van het scheermes, denk ik.
Lucy, het was een ongeluk. Laat het los.
Scheermes? Ongeluk?
Waar gaat dit over?
Tot ziens, pap. We moeten gaan. Dag.
Heeft iemand aftershave?
Aftershave?
Ik heb mijn lesje geleerd. Mijn moeder was een heks, maar ik?
Echt niet. -Willa, je mag het niet zomaar opgeven.
We vragen het Mevrouw Juniper. Het is haar hobby.
Kom op, Willa, geef het een kans. -Je weet dat je het wilt.
Goed, vragen kan geen kwaad.
SLINGERSTADSCHOOL
Meiden?
Slecht nieuws, we hebben een invalster.
Leuk hoor, wie gaat ons nu helpen?
Wat als mijn baard terugkomt? -Laat het los.
Hallo.
De vroege vogeltjes vangen de wormpjes. Kom maar binnen.
Een geweldige morgen gewenst. Ik ben de invalster, Mevrouw Winkel.
Pinkel.
Winkel Pinkel?
Wat een rare naam.
Volgens internet stammen we af van een nobele lijn van Winkel Pinkels…
…uit het graafschap Finkel Stinkel.
In het noorden van Dingel Bingel Lommer Bingel Boe.
Ken je dat?
Ik hoopte dat er een paar lieve meisjes zoals jullie…
…op tijd zouden komen om te zeggen waar alles ligt in dit prachtige lokaal.
Oké.
Mevrouw Juniper bewaart alle lesboeken op deze plank.
En het klasdier Knorrie hier.
Dat is raar. Waar is Knorrie?
Ze nam hem vast mee naar huis.
Soms hebben dieren extra liefde nodig, zoals wij allemaal.
Sorry, ik ben een beetje afgeleid door die mooie ketting van je, Willa.
Hij is absoluut magisch.
Dat kun je wel zeggen.
Gekregen van mijn moeder.
Mag ik hem vasthouden?
Geeft niet.
Ik heb al lang gewacht.
Ik kan nog wel even wachten.
Kom binnen. Welkom in de klas. Laten we aan de klas beginnen.
Ligt het aan mij, of is de invalster een vervalster?
Zag je hoe ze kwijlde bij je ketting?
Die blik van haar.
Ik heb echt veel geluk, als lerares.
Het hele klaslokaal zit vol met kinderen.
Daar zitten alle klaslokalen vol mee.
Oké, Mevrouw Winkel Wankel Stinkel Pinkel.
Eens kijken wie je echt bent.
Leerplannen.
Mijn hemel, hij werkt echt.
Dat is geen invalster, maar Wanda de heks.
Ze dumpte vast Mevrouw Juniper om je amulet te pakken.
Waar is Mevrouw Juniper? Ze kan in gevaar zijn.
Deze heksen doen alles om mijn ketting te krijgen.
Pardon, kinderen, is er een probleem?
Ik wilde jullie net dingen laten vertellen.
Wil je hier komen met je ketting, Willa, en de klas erover vertellen?
Dit is de kleuterschool toch niet?
Of geef hem maar aan mij, dan laat ik hem zien.
En kunnen we dan de stoelendans doen?
Weg hier.
Doorlopen, kom op.
SPREEKBEURT
Mijn hemel. Ben je een echte heks?
Ken je de drie heksen van Slingerstad?
Het waren slechte heksen. En niet cool, maar echt slecht.
Zo slecht als: 'Ik pak jou, en Toto ook'.
Dus…
Je bent een slechte heks, toch? Ik wist het meteen toen ik je zag.
Ben ik in het hol van een echte heks? -Nee, dat niet. Dit is een opslagruimte.
Maar het is inderdaad knus.
De spinnenwebben laten de zwarte schimmel beter uitkomen…
…op een subtiele, maar muffe manier.
Een echte heks in een opslagruimte. En dan ik nog.
Praat je altijd zo veel? -Alleen als ik opgewonden ben.
Schamen dat ik dit vraag, maar mag ik een selfie met je?
Een handtekening vind ik ook prima. Dat is wel ouderwetser, maar…
Waarom ben ik eigenlijk hier? Is dit…
Dit is niet goed, toch?
Ze hebben me door.
We moeten een nieuwe vermomming. Iemand die de kinderen vertrouwen.
Iemand waar elk kind van houdt. Een directeur, bijvoorbeeld.
Of een conciërge. -Ach, hou je heks.
Dat kan beter. Een directeur, of een conciërge.
Ik ben briljant.
Directeur, zes letters?
Dat is vast R-E-C-T…
Ik regel het wel. Vermom je ook en kom naar boven.
Die amulet is bijna van ons.
Had ik al gezegd dat ik briljant ben?
Boe.
Ik kan het nog.
Wacht. Dat zijn mijn leerlingen en dat is mijn klaslokaal.
Blijf bij ze vandaan.
We willen gewoon iets terug van een leerling…
…dus blijf lekker even zitten.
Neem me niet kwalijk.
Dag, conciërge Frank. -Dag, maatje. Gedraag je.
Ik moet naar boven om deze rommel op te ruimen.
Echt raar. We moeten het boek uit mijn kluisje halen.
Ze was niet eens goed. -Echt niet.
Sorry, dames. Deze gang is gesloten. Er is een waterleiding geknapt.
Maar de vloer ziet er droog uit. -Dat maakt het ook zo gevaarlijk.
Maar goed, naar buiten is nu deze kant op.
Dus ga maar.
Deze kant op.
Hierheen.
Frank doet…
…vreemd.
Ik denk ook niet dat Frank Frank is.
Kom maar.
Kom op.
We zijn er bijna.
Opschieten.
Doorlopen, kom.
Hier is het.
Het is Wilma. -Het verstopdrankje, snel.
Hier.
Daar zijn we al.
Het is hie…
Wat? -Rennen.
Nee, stop. -Ga weg, nepperd.
Jullie komen nu terug. Kom. Wacht even.
Meiden, waar zijn jullie?
Dit is niet grappig.
Kom te voorschijn.
Wie kan ons nu helpen?
Directeur McKay. De directeur weet het altijd.
Directeur McKay.
Hoe komen jullie hier? Ik heb jullie niet gehoord of gezien.
Zo zijn we, stil als schattige kittens.
Ik bedoel…
Hoe kan ik jullie helpen, vriendinnetjes? -Uw personeel doet zich anders voor.
Verontrustend. Dat komt zo.
Jullie overtreden de nieuwe kledingregels. -Wacht, zijn er nu kledingregels?
Ja, geen kettingen. Geef op. -Kledingregels voor kettingen?
Iemand in de hal had sandalen van Star Wars aan.
Wat oneerlijk. -Het leven is oneerlijk.
Geef op, Willa Ward.
Kom op.
En brillen dan?
Mogen die wel? -Ja, hoor. Brillen zijn prima.
Jouw ketting is ook prima. Maar die niet.
Prima, directeur McKay.
Of moet ik directeur heks Wanda zeggen? -Ik wist het wel.
Betrapt.
Daar ben je. -Slecht nieuws.
Kinderen houden niet van conciërges. -Of van directeurs.
Maar van wie houdt iedereen?
Van de invalster.
Ze wisten toch dat jij dat bent?
Maar ik ben van die stomme stropdas af. Kom mee.
Oké, nu rustig. Even een moment om dit te ontwarren.
Ontwarren.
Dat is het, Lucy.
Mijn vader had gelijk. Dit hoort allemaal bij de reis.
Ik kreeg dit boek om een reden.
Als we deze school willen redden, moet ik gaan toveren.
Tijd om terug te vechten.
Ik ben dol op een spreukengevecht.
Ik heb die vloer net geboend. Jullie maken hem vies.
Maar geef me dat boek en je ketting, en dan is het weer goed. Oké?
Het verstopdrankje, nu.
Lekker dan, de opslagruimte.
Zeker lekker, vast veel muizen hier.
Getver, muizen?
Waarom zei ik dat? Vast mijn kattenbrein.
Mevrouw Juniper?
Waren jullie net nog katten?
Nee.
Ik wist dat je een heks was.
We hebben uw hulp nodig. Ze willen mijn amulet.
Kun je me dan eerst losmaken?
Ik weet niet veel over magie.
Kun je zelf niet iets doen? Ik bedoel: je was net nog een kat.
Ik kan het niet. Bij elke spreuk gaat er iets mis.
Oké, daar heb ik over gelezen. Dat hebben nieuwe heksen.
Je moet geloven in wat je zegt.
Daar ben je, Willa.
Je spijbelt van mijn klas, zie ik.
Dacht je dat je ons kon ontvluchten?
Geef ons de amulet, Willa. We gaan pas weg als we hem hebben.
We makken het simpel.
Stop. Dan moeten jullie eerst langs mij. -Prima.
Mevrouw Juniper, wat doen we nu? -De amulet geven?
Nee, ze krijgen mijn moeders amulet niet.
Wat zielig. De brave lerares kan haar leerlingen niet helpen.
Of haar kleine Knorrie. -Wat is er met Knorrie?
Knorrie.
Ik heb jullie geleerd dat je altijd moet menen wat je zegt.
Erg goed.
'Dit zal ze laten staren, je dikke, weelderige, glanzende haren.'
Ik wist dat je het kon. -Nu zijn we boos.
De vorige keer kwam er een lange baard. -Maar je hebt wel je best gedaan.
Wat vreselijk saai. -Ik ben er klaar mee.
Naar buiten, snel. Rennen.
Hé, fam. Echte achtervolging met echte heksen. #BLIJMEE.
We weten dat jullie hier ergens zijn. -We kunnen niet weg. Wat nu?
Vluchten kan, verstoppen niet.
Tijd voor nog een spreuk, Willa.
Dat kan ik niet. -Jawel, haal het uit je tenen.
Meen het. Eerder lukte het ook.
Je weet dat je het weer kunt. Blijf er gewoon in geloven.
Goedschiks of kwaadschiks, Willa Ward, je geeft ons die amulet.
'Brengen dingen alleen maar pech, tover ze dan weg.'
Het is ons gelukt.
De Vrusjes gaan hard.
Wacht, stil. Wat is dat?
Knorrie.
Goed gedaan, allemaal.
Het is een eer erbij te zijn, en een nog grotere jullie lerares te zijn.
Dank u, Mevrouw Juniper. U wilt ons dus wel wat vaker helpen?
We zoeken een volwassene die ons gelooft.
Nou, als jullie lerares, en vooraanstaande heksenkenner…
…lijkt me dat fijn.
Handen.
Hup, Vrusjes.
Ik wil dit niet verpesten, maar wat deed die spreuk met de heksen?
Hoe hebben ze ons weer verslagen?
Er zit kak op je.
Dag, Frank. -Directeur McKay?
Hallo?
Help.
Je weet mijn voornaam niet, hè? -Directeur?
Help.
Frank. -Directeur McKay.
Fijne dag nog.
Pap?
Ik moet wat opbiechten.
Ik denk dat ik misschien…
…een heks ben.
En ik ben een tovenaar.
Laten we naar huis gaan, lieverd. Mijn beroemde heksenstoofpot…
…zit in de slowcooker.
Je gelooft me nog steeds niet, hè?
Ik geloof ín je. Dat telt toch ook?
Een beetje.
Mooi. We gaan naar huis. Wil jij rijden?
Ongelooflijk dat die drie lastpakjes ons snorren hebben gegeven.
Maar wat snorren betreft, ben ik wel dol op deze stijl.
Tijd om te scheren. -Je hand trilt. Waarom trilt hij?
Wil je die krullerige krullen nou kwijt, of niet?
Ik wil gewoon niet dood.
Ik moest komen, tantes? -Wil je je training versnellen, neefje?
Dat zou echt te gek zijn.
Ik bedoel…
Ja, dat wil ik wel. Op zich. Wat moet ik doen?
Nou…
Weet je nog dat we het over die ketting hadden?
Het is nu tijd dat je hem gaat halen.
Het zou me een genoegen zijn.
Ondertiteld door: Martijn Beunk