‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎โชคดีนะ หนูน้อยวิลล่า
‎(น้ำยาซ่อนรูป)
‎(สิบสองปีต่อมา)
‎ชิลลี่ชิลลี่ชิลล่า วิลลี่วิลลี่วิลล่า
‎ชิลลี่วันเกิดอร่อยเด็ดอย่าบอกใคร
‎พ่อภูมิใจสุดๆ เลยที่ลูกสาวเจ้าของวันเกิด
‎อยากกินชิลลี่สูตรพิเศษของพ่อเป็นมื้อค่ำวันเกิด
‎ถ้าไม่ได้กิน ต้องไม่เหมือนวันเกิดหนูแน่เลย
‎พ่อรู้ว่าลูกอยากได้มือถือ
‎แต่พ่อว่า
‎ลูกจะต้องชอบนี่
‎มากกว่าแน่นอน
‎เร็วเข้า เปิดสิ
‎"ทรัพย์สินของวิลโลว์ วอร์ด"
‎มันเป็นของแม่
‎แม่อยากยกมันให้ลูก ‎เมื่อลูกโตพอที่จะรู้ว่าต้องทำยังไงกับมัน
‎พ่อไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านแฟชั่นนะ ‎แต่พ่อว่าเด็กอายุ 12
‎คงโตพอที่จะใส่สร้อยเป็นแล้วล่ะ
‎แม่เคยหยอกพ่อว่ามันเป็นสร้อยเวทมนตร์ด้วย
‎แม่เขามักจะพูดเสมอว่า
‎"เชื่อในเวทมนตร์
‎แล้วชีวิตจะเหมือนต้องมนตร์"
‎- ช่วยหนูใส่ทีได้ไหมคะ ‎- ได้สิ
‎หนูดูเป็นยังไงบ้างคะ
‎สวยเหมือนแม่เลย
‎และแม่ลูกก็เป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลกนี้
‎ขอบคุณที่ไว้ใจยกมันให้หนูนะคะ พ่อ
‎หนูจะใส่มันไปตลอดเลย
‎สุขสันต์วันเกิดลูกรัก
‎ชิลลี่
‎เอาล่ะ แม่สาวเจ้าของวันเกิด ‎ลูกรีบใส่เสื้อหนาวเลยดีกว่า
‎เพราะนี่มันอร่อยจนขนลุกเลยล่ะ
‎เป็นไปไม่ได้ ตลอดเวลาที่ผ่านมานี้
‎ดูเหมือนจะไม่ได้ทิ้งไว้กับปู่วิลเลี่ยม
‎ขีดไอ้ขี้แพ้ออกจากรายชื่อไปอีกคนได้
‎ค้นหามา 12 ปี
‎แล้วก็เจอกับทางตันอีกหน ‎เราไม่มีทางหามันเจอได้ทันเวลาแน่!
‎ไม่รู้สิ วิลม่า
‎บางทีถ้าเธอมาช่วยขุดหน่อย ‎เราอาจจะหาเจอก็ได้นะ
‎ใช่ ช่วยได้เยอะเลย
‎เดี๋ยวนะ
‎นั่นมัน
‎หรือว่า
‎- ฉันว่ามันใช่นะ ‎- ใช่แล้ว มันกลับมาในไวน์ดิ้งเวย์แล้ว
‎ฉันเกือบจะซี้แหงแก๋ ‎เครื่องรางกลับมาปรากฏอีกครั้งแล้ว
‎และเธอเดาไม่ถูกแน่ว่ามันอยู่ที่ไหน
‎นี่แปลว่าเราเลิกขุดได้แล้วเหรอ
‎อย่าเพิ่งตีตนไปก่อนไข้นะ สนีก ‎แต่ก็อย่างที่เขาบอกว่าอาจจะ
‎เจอเครื่องรางแล้วเหรอ
‎เฮ้ย ทำอะไรน่ะ หยุดนะ
‎ไปจากที่นี่กันเถอะ
‎ลาก่อน เจ้ามนุษย์
‎ฉันยังไม่อยากเชื่อเลยว่า ‎มันอยู่ใต้จมูกเรามาตลอด
‎ตรงนั้นเอง
‎แบบอยู่ในบ้านของ…
‎วิลโลว์เลย
‎มองในแง่ดีก็คือเราหามันเจอ
‎นั่นใช่แง่ดีจริงเหรอ ‎เพราะเราเสียเวลาเปล่าไปตั้ง
‎สิบกว่าปีเพื่อตามหามันเลยนะ
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎เจ้าฟิงก์ตีนตุ๊กแก
‎พรุ่งนี้แกจงไปทำเรื่องที่แกถนัดซะ
‎ได้ทุกอย่างเลย เจ้านาย
‎ฟิงก์ จะไม่ทำให้คุณผิดหวัง
‎และในที่สุด…
‎เครื่องรางก็จะเป็นของเรา
‎เอาล่ะ เข้าไปกันเถอะ
‎สงสัยฉันคงต้องอยู่ข้างนอกนี่สินะ
‎มาเริ่มปาร์ตี้กันเลยดีกว่า!
‎ขอโทษที่มาช้า
‎การมาร่วมปาร์ตี้ชุดนอน ‎ต้องวางแผนอะไรหลายอย่างเลยล่ะ
‎สเกาต์ เธอไม่ได้มาสายนะ ‎เร็วไป 30 วินาทีด้วย
‎เธอก็รู้ว่าฉันเกลียดการมาสาย
‎วิลล่า!
‎ลูซี่!
‎เริ่มงานฉลองวันเกิดของวิลล่า วอร์ดได้!
‎ฉันหาจักรยานตัวเองไม่เจอ ‎เลยต้องใช้ของน้องชาย
‎คุณวอร์ด เราเข้าเรื่องเลยได้ไหมคะ
‎ทุกคนในวงการขนมรู้ดี ‎ว่าถุงรวมขนมของคุณเจ๋งที่สุด
‎และถ้าเราได้มันก่อนเวลาหน่อย ‎ก็คงดีเวอร์ๆ เลยค่ะ
‎สเกาต์ เธอก็รู้ว่าฉันบ้ายอ
‎ฉันไม่ได้ทำร้านขนมเล่นๆ นะ ‎ไปเอาขนมกันเลย!
‎- สุดยอด! ‎- มานี่เลย!
‎- พ่อ หนูว่าพวกเขารู้แล้วล่ะ ‎- ไม่นะ มานี่เร็ว
‎- ก็ได้ ‎- ไม่อยากให้เสียเปล่าไง
‎เป็นขนมที่อร่อยที่สุดเลย
‎พ่อเธอทำถุงรวมขนมได้เจ๋งสุดๆ
‎สาวๆ แน่ใจเหรอว่า ‎คืนนี้อยากนอนในห้องใต้หลังคาน่ะ
‎ค่ะ เล่าเรื่องผีบนนี้คงจะสนุกกว่า
‎โอเค แต่อย่าเล่าอะไรน่ากลัวเกินเหตุนะ ‎แล้วก็ปิดไฟนอนก่อนเที่ยงคืนด้วย
‎รักนะ
‎รักพ่อนะ
‎พร้อมนะ
‎ของแม่ฉันเอง
‎พ่ออยากรอให้ฉันโตพอที่จะดูแลมันได้
‎แม่เธอนี่รสนิยมสุดยอด
‎วินเทจมากเลย
‎ไม่ค่อยได้ยินเธอพูดเรื่องแม่เลย
‎ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องแม่น่ะ
‎ฉันก็อยากรู้มากกว่านี้ ‎แต่ก็กลัวว่าจะทำให้พ่อเศร้า
‎ถ้าฉันคอยแต่ถามถึงแม่
‎อีกอย่างฉันก็รู้สึกเหมือนแม่ยังอยู่กับเราน่ะ
‎ทำไมไปนานจังนะ
‎อย่าส่งหนูไปทำงานแมวเด็ดขาด
‎ป่านนี้หมอนั่นต้องก่อเรื่องวุ่นอยู่แน่ๆ
‎เร็วเข้า
‎ไหนๆ ก็ใกล้จะถึงวันฮาโลวีนแล้ว
‎ฉันจะเล่าเรื่องตำนานของ ‎สามแม่มดแห่งไวน์ดิ้งเวย์นะ
‎เธอรู้ใช่ไหมว่าตำนานพวกนั้นมันเรื่องแต่งล้วนๆ
‎ใครบอกล่ะ
‎นั่นอะไรน่ะ
‎อะไรน่ะ
‎เธอไม่ควรจะเห็นฉันสิ
‎อะไร
‎นี่แกเพิ่งพูดเหรอ
‎อุ๊ย
‎ขอโทษที่ขัดจังหวะนะ ‎อย่าสนใจเลย กลับไปทำอะไรที่ทำอยู่เถอะ
‎จะกรี๊ดทำไม ตกใจหมดเลย
‎เดี๋ยวนะ มันเอาสร้อยฉันไปแล้ว
‎บาย!
‎มันไปไหนแล้ว
‎ลืมไปซะนะว่าฉันมา
‎ทำไมมันถึงพูดได้ล่ะ
‎ทำไมมันถึงพูดได้!
‎ฉันจะไม่แตะต้องมันเด็ดขาด!
‎ไม่แตะหรอก แค่…
‎ต้องเอาสร้อยฉันคืนมา
‎เราต้องหาตัวมันให้เจอ!
‎หายไวไวนะ
‎ขอบใจ
‎เจอแล้ว!
‎ต้อนไป!
‎เหมือนหนูติดกับดักเลย
‎นั่นสร้อยคอของแม่ฉันนะ
‎วางลงเลย
‎ไม่นะ
‎มันไม่ถูกต้อง ฉันวางไปแล้ว ฉันวางแล้วนะ!
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎วิลล่า!
‎หยุดนะ เจ้าไม้กวาด!
‎หยุด!
‎มันอะไรกันเนี่ย
‎ฉันไม่รู้
‎มันคือความสยองยังไงล่ะ
‎ระวัง!
‎ฉันต้องออกไปจากที่นี่
‎- แล้วเจอกันนะ เด็กๆ ‎- ไม่นะ!
‎จับได้แล้ว!
‎ไม่งั้นเหรอ ถ้าแบบนี้ล่ะ
‎ไม่
‎- ปล่อยฉันนะ! ‎- ไปซ่อนกันเถอะ!
‎แกเอาสร้อยคืนฉันมา แล้วฉันจะคืนอิสรภาพให้
‎ฟังนะ ฉันก็อยากจะคืน ‎แต่เรื่องมันยาวมากอะ เชื่อฉันสิ
‎งั้นแกก็อยู่ในนี้ไปตลอดแล้วกัน
‎และอีกไม่นานก็จะหิวโซ
‎ตกลงจะคืนฉันได้หรือยัง
‎ก็ได้
‎ฉันตกลง
‎แกเป็นใครกันน่ะ
‎ก็ได้
‎ไม่ต้องบอก
‎แต่แกโชคดีนะที่ฉันรักสัตว์ ‎ไม่งั้นคืนนี้แกได้จบไม่สวยแน่
‎วิลล่า
‎เธอนี่จิตใจดีเหมือนแม่เลย
‎เดี๋ยวนะ แกบอกว่าฉันเหมือน
‎แม่เหรอ
‎ฟิงก์ ทำอะไรอยู่นานนักนะ
‎ต้องไปแล้วล่ะ วิลล่า!
‎เอ๊ย ไม่ว่าเธอจะชื่ออะไรน่ะนะ
‎แกรู้อะไรเกี่ยวกับแม่ฉันบ้าง ‎แล้วรู้ชื่อฉันได้ยังไง
‎ปลอดภัยหรือยัง
‎แม่ฉันไปเอามันมาจากไหนนะ
‎มันอยู่ไหนเนี่ย
‎ฉันอยู่นี่!
‎ในที่สุด!
‎ข่าวดีอย่างแรก
‎เราเจอสร้อยคอแล้วแน่นอน
‎- เยี่ยมมาก ฟิงก์ ‎- ทำได้ดีมาก
‎คืนนี้จะให้แกได้กินชีสที่ราแน่นที่สุดเลยล่ะ
‎ฉันกำลังคิดอยู่เลยว่าอาจจะหวังพึ่งแกไม่ได้ ‎แต่ฉันก็คิดผิด!
‎ใช่เลยล่ะ เจ้าหนูน้อยฟิงก์ ‎ตาถมึงทึง ลมหายใจเหม็นตุ
‎ไร้สาระ หนูในฝันร้ายของใครทุกคน ‎ส่งมานี่เลย!
‎เอ่อ บางทีถ้าได้ฟังข่าวร้ายแล้ว ‎อาจจะไม่อยากชมก็ได้
‎ซึ่งก็คือ
‎มันอยู่กับเธอ
‎โอเค ทุกอย่างที่ฉันเพิ่งชมแกไปนั่น ‎ฉันขอถอนคำพูด!
‎เธอเหรอ
‎ไม่นะ
‎- ไม่ได้หมายถึง… ‎- ใช่ สร้อยอยู่กับวิลล่า วอร์ด
‎ฉันเพิ่งฝันบ้าบอที่สุดไป
‎ฉันว่ามันไม่ใช่ความฝันนะ
‎เธอจะบอกว่าเธอขี่ไม้กวาดจริงๆ เหรอ
‎แล้วก็มีหนูพูดได้ด้วยน่ะนะ
‎นี่เราเป็นบ้ากันไปแล้วจริงๆ เหรอ
‎วันนี้เด็กหญิงขี่ไปบนไม้กวาดและพบกับ
‎หนูขโมยเครื่องประดับพูดได้ ‎ในตอนล่าสุดของ
‎การผจญภัยของสาวน้อยม.ต้นสติหลุด
‎นั่นไม่ใช่สร้อยคอทั่วๆ ไปแน่นอน
‎พ่อเธอยังไม่ได้บอกอะไรอีกบ้างนะ
‎ไปหาคำตอบกันดีกว่า
‎โจ๊ก! วิลล่ามากินโจ๊ก!
‎ขอเชิญพบกับโจ๊กข้าวโอ๊ตสุดพิเศษได้
‎พ่อคะ พ่อต้องไม่เชื่อแน่ว่ามันเกิดอะไรขึ้น!
‎พอตื่นขึ้นมาก็มีหนูพูดได้ขโมยสร้อยคอไป
‎คุณได้ยินที่เธอบอกว่า "หนูพูดได้" ไหมคะ
‎เราเอาไม้กวาดไล่มัน
‎แล้วจู่ๆ ไม้กวาดนั่นก็บินได้!
‎ไม่มีทางน่า!
‎ไม้กวาดบินได้และหนูพูดได้
‎คืนดีเดือด!
‎ค่ะ วิลล่าบินออกไปนอกหน้าต่างเลย
‎แล้วหนูนั่นก็บอกว่าหนูเหมือนแม่ด้วย
‎ก็ไม่ผิดนะ ลูกกับแม่น่ะ ‎งดงามทั้งหน้าตาและจิตใจเลย
‎บางทีพ่อน่าจะไปคุยกับหนูพูดได้ ‎ที่รู้จักแม่ของลูกตัวนี้นะ
‎เราจะได้แบ่งปันเรื่องราวกันไง
‎มันไม่บ้าออกเหรอคะ
‎บ้าสิ!
‎พ่อไม่เชื่อเราใช่ไหม
‎พ่อเชื่อว่าถ้ากินขนมมากไป เล่าเรื่องผีมากไป ‎จะทำให้ฝันประหลาดได้
‎พ่อเคยกินช็อกโกแลตห้าแท่งก่อนนอน
‎แล้วก็ตื่นมาเชื่อว่า ‎ตัวเองขี่ฮิปโปข้ามดวงจันทร์
‎ไปพบราชินีมาร์ชเมลโลว์เพื่อที่จะกินจรวด
‎ที่ทำจากเยลลี่และเล่นโอเอกซ์กัน
‎- พ่อคะ ‎- หืม
‎เรื่องนี้เกิดขึ้นจริงๆ นะคะ
‎พวกเธอไปเอาไม้กวาดบินได้นั่นมาให้ทีสิ
‎น่าจะใช้กวาดร้านได้สบาย
‎เอาล่ะ กินได้
‎พูดถึงกวาดร้านแล้วก็นะ
‎ไม่มีอะไรเหมือนสร้อยคอของฉันเลย
‎เราลองไปร้านหนังสือแปลกๆ ‎ที่มีคริสตัลและอะไรพวกนั้นดูไหม
‎เข้าท่าดี
‎- ตายล่ะ สายแล้ว ‎- ไว้คุยต่อเนอะ
‎ไว้เราหาคำตอบเรื่องนี้กัน ‎จนกว่าจะถึงตอนนั้นอย่าเพิ่งไปแตะไม้กวาดนะ
‎- บาย ‎- บาย
‎เราเหลือเวลาแค่หนึ่งเดือนก่อนวันฮาโลวีน ‎แล้วนี่เธออ่านหนังสือนั่นเพื่ออะไร
‎ฉันมีไอเดีย
‎ถ้าเกิดว่าเรามีคาถาเรียกสร้อยมาล่ะ
‎ถ้าเกิดมีคาถาแบบนั้นเราคงใช้ไปแล้วมั้ง ‎นี่แค่คิดเฉยๆ นะ
‎ขอหาดูก่อนแล้วกัน
‎โอเคทุกคน ช่วยหยุดพูดสักหนึ่งนาที
‎ให้ฉันได้ยินเสียงความคิดตัวเองหน่อยได้ไหม ‎ขอบคุณมากๆ
‎ฉันแค่ต้องมีสมาธิ เราต้องวางแผน
‎ฉันขอแนะนำให้ใช้น้ำยา ‎ทำให้เด็กสาวกลายเป็นกระต่ายน้อย
‎ฉลาดมาก
‎งี่เง่า
‎แล้วให้คลอว์ไปจับเธอมาที่นี่
‎ก่อนอื่นเราก็ผสมเล็บมือของกระรอกภูเขาบ้าคลั่ง
‎ทำไมเราไม่ชวนเธอมาดื่มชาล่ะ ‎ใครบ้างไม่ชอบดื่มชาน่ะ
‎เด็ก 12 ขวบไง คุณอาจจะอยากลอง ‎เป็นน้ำอัดลม น้ำผลไม้ หรือมอคค่าปั่นแทนนะ
‎ของมันชัดๆ อยู่
‎ฉันจะไปรู้ได้ยังไง ฉันเกลียดเด็ก ‎พวกนั้นทำให้ฉันผื่นขึ้น
‎เนอะ มันแบบ… ‎โอเค เอาแผนงานเลี้ยงน้ำชางี่เง่านี่ก็ได้
‎เราจะใส่ชุดอะไรดี
‎ไม่รู้สิ อะไรชวนอ้วกดีไหม
‎เครื่องรางแมว
‎ไม่ใช่
‎ไม่มีเลย
‎อาจจะอยู่ในนี้
‎โบ๋เบ๋
‎แม่คะ
‎นี่มันเป็นปริศนาจริงๆ
‎ของพิเศษมาส่งให้คุณวิลล่า วอร์ด
‎สัตว์พูดได้อีกตัวงั้นเหรอ
‎รู้ได้ยังไงว่าฉันเป็นใคร
‎(วิลล่า วอร์ด)
‎"ถึงวิลล่า วอร์ด เราเพิ่งย้ายกลับมาในเมือง ‎หลังจากหายไปมาสักพัก
‎เรารู้จักแม่ของเธอดีและอยากเล่าเรื่องแม่
‎กับสร้อยวิเศษของเธอให้ฟัง
‎หลังเลิกเรียน แวะมาดื่มชาและกินขนมกับเรานะ
‎ด้วยรัก วานด้าและวิลม่า
‎ปล. เราอาศัยอยู่ในบ้านเก่าบนยอดเขา"
‎อรุณสวัสดิ์จ้ะ คิงส์ลีย์ เจนกินส์ ‎ดีใจที่ได้เห็นหน้าเธอนะ
‎อรุณสวัสดิ์จ้ะ วิลล่า วอร์ด ‎ขอต้อนรับสู่ชั้นเรียน วันใหม่แห่งการผจญภัย
‎อรุณสวัสดิ์ค่ะ ครูจูนิเปอร์
‎ขอถามได้ไหม…
‎ว่าเธอได้สร้อยคอนั่นมาจากไหน
‎ทำไมคะ
‎ไม่ได้มีเหตุผลอะไรหรอก
‎แค่สงสัยน่ะ
‎มันเป็นของแม่หนูค่ะ
‎เยี่ยมเลย! ดีใจที่ได้คุยนะ
‎โอเคค่ะ
‎สร้อยคอสวยจัง
‎เตรียมตัวสำหรับวันฮาโลวีนแล้วเหรอ
‎แต่งตัวเป็น…
‎คนแฟชั่นบ้งเหรอ
‎เดี๋ยวนะ
‎นั่นคงไม่ใช่ชุดเธอสินะ
‎ในเมื่อความริษยาคือคำชม ‎เบลน ฉันคงต้องขอขอบคุณเธอนะ
‎ฉันก็ชอบมันเหมือนกัน
‎บันไดลับ
‎ไปเจอกันตอนเที่ยง
‎สำคัญมาก
‎มันอยู่ไหนนะ
‎"หลังเลิกเรียน ‎แวะมาดื่มชาและกินขนมกับเรานะ
‎ด้วยรัก วานด้าและวิลม่า"
‎- อะไรนะ ‎- อะไรเนี่ย
‎ฉันรู้!
‎อะไรเนี่ย
‎เธอจะไปไหม
‎ต้องไปอยู่แล้ว ไปใช่ไหม
‎แน่นอนสิ
‎พวกเขาบอกว่ารู้เรื่องแม่ฉันกับสร้อยเส้นนี้
‎เธอนี่เก่งจัง กล้าไปคนเดียวด้วย
‎เป็นฉันไม่มีวันไปแน่ ‎เธอก็รู้จักเรื่องที่เขาเล่ากันไม่ใช่เหรอ
‎ฉันถึงจะไม่ไปคนเดียวไง
‎แล้วจะไปกับใครน่ะ
‎ฉันจะเอาขนมไปด้วย เอาแบบไม่หวานเกิน ‎เพราะ 24 ชั่วโมงที่ผ่านมามันเพี้ยนสุดๆ เลย
‎ถูกเผง
‎(โรงเรียนมัธยมต้นไวน์ดิ้งเวย์)
‎ฉันต้องกลับบ้านไปดูซอว์เยอร์ก่อนมื้อเย็นนะ
‎ไม่น่าจะนานหรอก แค่ดื่มชาเองนี่
‎เร็วเข้า ไปลุยกันดีกว่า
‎ลุยอะไรเหรอ
‎- เปล่านี่ ‎- ไม่มีอะไร
‎- ไง ไวแอตต์ ‎- พวกเธอมีเรื่องอะไรน่าตื่นเต้นเหรอ
‎เปล่า น่าเบื่อสุดๆ
‎น่าเบื่อ
‎นั่นมันเรื่องของเธอนะ ลูซี่ ‎ฉันว่ามันเร้าใจดีออก
‎หมายถึง… ใช่ น่าเบื่อ
‎น่าเบื่อชะมัด
‎แย่จริง ฉันว่าจะหาอะไรสนุกๆ ทำ ‎หลังเลิกเรียนพอดี
‎แล้วเจอกันนะ
‎อีกาพูดได้ไม่น่าเบื่อเลยสักนิดเหอะ
‎(ร้านลูกกวาดโอลด์ไทม์)
‎วิลล่า มาทำอะไรที่นี่เนี่ย
‎พ่อคะ แค่อยากบอกว่า ‎หนูจะกลับช้าหนึ่งชั่วโมงนะคะ
‎- หนูจะไปดื่มชากับ… ‎- โอเคจ้ะ วิลล่า
‎ไงเจ้าหนู! ลูกจะกลับมาตอนมื้อเย็นใช่ไหม
‎- ค่ะ บ๊ายบาย ‎- ไม่เป็นไรครับ
‎ไม่ต้องห่วงหรอก มันก็แค่ลูกตาน่ะ
‎พร้อมนะ
‎ทำไมเราต้องเลือกทางที่หลอนที่สุดไปที่นั่นด้วย
‎ตำนานมันว่าไว้ว่าป่านี้มันคือเนินผีสิง
‎ที่ถูกสามแม่มดแห่งไวน์ดิ้งเวย์สาป
‎ได้ยินว่าพวกแม่มดอยู่ในบ้านเก่าหลังนั้น ‎มาหลายศตวรรษแล้ว
‎โชคดีที่เรากล้ากันเนอะ
‎ไม่เอาน่า เรื่องพวกนั้นไม่มีจริงหรอก
‎- อีกอย่างนึง มันก็ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นนะ ‎- ใช่
‎พวกเขาคงเป็นแค่พวกคุณยาย
‎ที่บังเอิญมาอยู่ในบ้านขนหัวลุกเฉยๆ
‎แค่นั้นก็เหมือนเสียงในหนังสยองขวัญแล้วอะ
‎ใช่
‎จะมีอะไรผิดพลาดได้ล่ะเนอะ
‎เป็นคำสั่งเสียยอดฮิตเลยล่ะ
‎จุดเริ่มต้นของหนังสยองขวัญของแท้
‎ไม่ลุยตอนนี้จะลุยตอนไหนล่ะ
‎สวัสดีค่ะ
‎มีใครอยู่ไหม
‎หวังว่าคุณจะไม่ว่าอะไรนะคะ
‎หนูพาเพื่อนมาด้วย
‎วิลล่า ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอเธออีก
‎อีกเหรอคะ
‎เรารู้จักเธอตั้งแต่เธอยังเป็นทารก ‎น่ารักมากเลย ทั้งผิวและก็…
‎ฟัน และก็ผม อะไรทำนองนั้น
‎และก็ลูซี่ สเกาต์
‎ยินดีต้อนรับ
‎คุณรู้จัก…
‎แค่คาถามองเห็นธรรมดาน่ะ
‎- คาถาเหรอ ‎- อย่าพูดเรื่องเวทมนตร์สิ
‎เชิญ
‎นั่งก่อนสิจ๊ะ
‎แล้ว…
‎คุณรู้จักแม่หนูเหรอ
‎รู้จักเหรอ
‎เธอนี่…
‎เรานี่แบบ…
‎เราเป็นเพื่อนสนิทกันเลย เราสนิทกันมาก
‎เราสามคนตัวติดกันตลอดเลยล่ะ
‎จนกระทั่งนีล…
‎ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ
‎เธอเป็นหวานใจตัวจริง จิตใจดี
‎ไม่ต้องเขินไป
‎นี่ดูไม่เหมือนงานเลี้ยงน้ำชาเลยใช่ไหม
‎ห่วยแตกอยู่เหมือนกันเนอะ
‎ล้อเล่นน่ะ ‎เพราะไม่มีทั้งขนมและไม่มีชาด้วย
‎แต่ฉันจะจัดการให้เดี๋ยวนี้ล่ะ โอเคนะ
‎สุดยอดเลย!
‎เธอทำอะไรน่ะ
‎เธอก็รู้ว่าเด็กๆ ชอบขนม เล่นตามน้ำไปเถอะน่า
‎- เกิดอะไรขึ้นน่ะ ‎- เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎สนุกไหมล่ะจ๊ะ
‎สนุกมาก
‎สนุกมากๆ เลย
‎ทีนี้สเกาต์ เธอชอบขนมอะไรที่สุดในโลกเหรอ
‎สายไหมค่ะ
‎สายไหม
‎อร่อย
‎เก้าอี้กินได้เหรอ อะไรเนี่ย ‎นี่อาจเป็นวันที่ดีที่สุดในชีวิตหนูเลย
‎ลูซี่!
‎เธออยากดื่มอะไรในงานน้ำชาสามสหายดี
‎หนูฝันอยากให้ ‎ฝนตกเป็นช็อกโกแลตมาตลอดเลยค่ะ
‎ไม่นะ
‎อร่อยจัง!
‎เอาล่ะวิลล่า แล้วเธอล่ะที่รัก
‎หนูอยากรู้เรื่องแม่ค่ะ
‎งั้น…
‎เรามาคุยกันให้มากขึ้น ลดขนมลงหน่อยดีไหมคะ
‎- วิลล่า เธอบ้าไปแล้วเหรอ ‎- อย่ามาพูดแทนฉันนะ!
‎เธอมาแล้ว
‎เรารออะไรอยู่
‎ไปเอาสร้อยนั่นมาจากเธอกันเร็ว
‎บางทีเราน่าจะให้เวลา ‎พวกเธอสนุกกับงานเลี้ยงน้ำชา
‎ไปสักพักก่อนนะ
‎ฟิงก์ สนีก หุบปากซะ!
‎เดี๋ยวนะ! นั่นมันหนูเมื่อคืนนี้นี่!
‎หนูว่าเราคงต้องขอกลับก่อน
‎ไม่นะ!
‎เข้าเรื่องเลยดีกว่า
‎เราอยากได้สร้อยคอของเธอ
‎ฉันรู้ว่าเธอเก็บไว้เองมันก็คงดีแหละ ‎แต่อยู่กับเธอไปมันจะมีประโยชน์อะไร
‎ถ้ามันอยู่กับเรา ถ้าเราได้มันคืนมาก็คง… ‎ไม่รู้สิ วิลม่า เธอจะว่ายังไง
‎มันแบบคงจะยอดเยี่ยมกระเทียมดองเลยมั้ง
‎ใช่ ฉันก็จะพูดแบบนั้นแหละ
‎ไม่!
‎มันเป็นของแม่หนู และแม่อยากให้หนูเก็บมันไว้
‎คุณเรียกหนูมาที่นี่เพื่อเล่าเรื่องแม่ให้ฟังนี่ ‎แต่หนูไม่เห็นได้ฟังสักเรื่องเลย
‎ดังนั้นพวกเราจะกลับกันแล้ว
‎ไม่หรอก
‎สนีก
‎น่าเสียดายแฮะ ‎เพราะเรื่องนี้มันมีวิธีจัดการแบบง่ายๆ อยู่
‎แต่ตอนนี้มันเหลือแต่วิธียากๆ แล้ว
‎เราไม่อยากเล่นบทแม่มดหรอกนะ ‎แต่เธอบังคับเรา
‎แม่มด!
‎เห็นไหม ฉันบอกแล้วว่า ‎เรื่องพวกนั้นเป็นเรื่องจริง
‎อยากรู้เรื่องเกี่ยวกับแม่งั้นเหรอ
‎เธอไว้ใจคนอื่นมากเกินไป
‎เหมือน…
‎กับ
‎เธอ
‎ทางนี้!
‎- ไม่นะ ‎- หยุดนะ!
‎มานี่ ซ่อนเร็ว!
‎แม่มดกำลังมาหาพวกเธอ!
‎เราแค่อยากคุยกับเธอเอง
‎พวกนั้นมากันแล้ว!
‎ซ่อนในนี้!
‎สาวๆ
‎ไปไหนกันเอ่ย
‎จะหนีก็ได้นะ แต่ซ่อนไม่มิดหรอก!
‎ทางนี้
‎ห้องปรุงยางั้นเหรอ
‎ฉันจะโทรหาแม่ ต่อให้โดนกักบริเวณไปตลอดชีวิต
‎ก็ไม่สน มันไม่มีสัญญาณแฮะ
‎ลูซี่ หน้าเธอเหมือนกระดูกกว่าทุกทีอีกนะ
‎- เธอไม่ได้จับหน้าฉันอยู่นะ สเกาต์ ‎- จับอยู่สิ
‎นั่นคือแก้มเธอ ‎และตอนนี้ฉันก็กำลังสอดนิ้วเข้าไปในตาเธอ
‎ในตาเธอเหรอ
‎สาวๆ
‎ไปหาน้ำยามา!
‎ทำอะไรสักอย่างสิ!
‎ไม่ใช่ "น้ำยากลับหัว"
‎"น้ำยาลอยตัว"
‎"น้ำยาซ่อนรูป"
‎นี่
‎"เมื่ออยากลี้หนีหายจากภัยร้ายกล้ำกราย
‎ดื่มน้ำยานี้ด้วยใจแจ่มใส ‎แล้วเจ้าจะกลายดั่งเช่นวิฬาร์" เหรอ
‎เดี๋ยวนะ
‎หมายความว่า…
‎ไม่นะ
‎- เธอ… ‎- ฉันมีอุ้งเท้า!
‎ไม่นะ
‎และก็หางด้วย!
‎สาวๆ
‎วิ่งเร็ว!
‎วิ่งเหรอ ฉันต้องหัดเดินสี่ขาก่อนสิ ถึงจะวิ่งได้
‎ฉันจะไม่ปล่อยให้พวกนั้นหนีไปได้หรอก
‎มันหายไปไหนแล้ว
‎ยัยเด็กพวกนั้นมันเล็กลื่นไหลซะจริงๆ
‎เร็วเข้า ข้างล่างนี่
‎ฉันหาทุกที่แล้ว พวกนั้นหนีไปแล้ว
‎และฉันก็มองหาทุกที่ที่เธอตามหาเพื่อให้แน่ใจอีกที
‎เธอรู้ใช่ไหมว่าแมวมันเข้าไปอยู่ในที่เล็กจิ๋วได้น่ะ
‎- เธออยากให้เราเข้าไปในนั้นเหรอ ‎- ดูขนาดตัวแมงมุมนั่นสิ
‎ฉันขอเผชิญหน้าชะตากรรมตัวเองตรงนี้ดีกว่า ‎ขอบคุณมากนะ
‎ชิ่ว ไอ้แมงมุมขนปุย เราจะเข้าไปแล้วนะ
‎เร็วเข้า ลูซี่ เราไม่มีเวลามากลัวแล้ว
‎พวกนั้นอยู่ไหน
‎รอฉันด้วย!
‎หาง
‎หาง นั่นแปลว่าพวกมันกินน้ำยาซ่อนรูปไปน่ะสิ
‎เราต้องไปข้างนอก เราต้องให้คลอว์ช่วย
‎- คลอว์ ‎- คลอว์
‎เราต้องเดินต่อไป
‎เราจะเป็นแมวเหมียวขี้กลัวไม่ได้นะ
‎แต่ฉันเป็นแมวเหมียวขี้กลัวนี่
‎คลอว์!
‎ว่าไง งานเลี้ยงเป็นไงบ้าง
‎พวกนั้นแอบหนีออกไปทางท่อระบายน้ำ ‎ถ้าเห็นพวกนั้นก็รีบบอกเราทันทีนะ
‎- อย่าให้… ‎- ได้เลย
‎พวกมันหนีไปได้นะ ถ้ามีอีกาบินหา ‎พวกนั้นคงยังหนีไปได้ไม่ไกล
‎แกเป็นอีกา แกควรจะรู้เรื่องนั้นดี ‎เลิกมองฉันซะทีซิ
‎บินไป!
‎- วิลม่า ‎- หืม
‎อุ่นหม้อได้เลย
‎ตอนนี้เหรอ
‎ใช่ วิลม่า ตอนนี้แหละ
‎ขอคารวะพวกแมวเลยล่ะ
‎นั่นมันชวนอึดอัดสุดๆ
‎และสกปรกด้วย
‎เจ้าแมวเหมียวๆ
‎ฉันสอดแนมด้วยตาอีกาไงล่ะ
‎อีกาชวนขนลุกนั่น!
‎ชิ่ว ไปให้พ้น! อย่ามายุ่งกับเรา!
‎ไม่ไปจนกว่าจะส่งเครื่องรางนั่นมา!
‎วิ่ง!
‎ใช่เลย
‎ใช่! ใช่เลย!
‎คลอว์จับพวกนั้นได้แล้ว วิลม่า!
‎คลอว์จับพวกนั้นได้แล้ว
‎เราจับพวกมันได้แล้ว!
‎หมอก หนอง และฝุ่นควัน ‎และครอบครัวตัวจิ๋วที่ออกไปเดินเล่น
‎จงล้อมเหล่าเด็กน้อยที่กลายร่างเป็นแมว ‎ให้ตื่นกลัวเหมือนหนูตัวน้อยเลย
‎"หมอกหนาจนมองไม่เห็นเลย" ‎มันได้ผลจริงๆ วิลม่า มันได้ผล!
‎ที่นี่ที่ไหนเนี่ย
‎น่าขนลุกสุดๆ
‎เอาล่ะ
‎เผื่อว่าเราอาจจะไม่ได้กลับไป ‎ฉันอยากจะบอกว่า
‎ฉันพูดถูกเรื่องแม่มดนี่ตั้งแต่แรก!
‎หมอกพวกนี้มาจากไหนเนี่ย ‎มองไม่เห็นอุ้งเท้าข้างหน้าเลย
‎นี่มันไม่สนุกแล้วนะ!
‎พูดตามตรงนะ
‎หลังจากช่วงขนมมา ก็ไม่เห็นจะสนุกเลย
‎และนั่นก็รู้สึกไม่ถูกสุขอนามัยด้วย
‎สวัสดี สาวๆ
‎ทำได้ดีมาก คลอว์
‎เดี๋ยวจะมีสตูลูกแมวให้แกนะ
‎เด็ดเลย สตูลูกแมว
‎สิ่งหนึ่งที่พวกเธอสามคนอาจมองข้ามไป
‎พวกแม่มดน่ะชอบกินสตูเนื้อแมวมากเลย
‎โดยเฉพาะในคืนที่มีพายุน่ะ
‎งั้นก็ไปกินคนอื่นซะ เพราะเราจะไปแล้ว วิ่ง!
‎ฉันไม่ใช่ขนมนะ!
‎ฉันลืมไปแล้วว่าแมวมันไวแค่ไหน
‎แต่จำได้นะว่าอร่อยเหาะ
‎เธอไปทางนั้น!
‎ไม่นะ
‎พวกนั้นไปอยู่ที่ไหนแล้ว
‎อย่าขยับแม้แต่ปลายหนวดนะ
‎ไม่นะทุกคน คือฉัน…
‎ลูซี่ อย่าจามนะ
‎ขอร้องล่ะ
‎กลั้นไว้ก่อน
‎- หายไวไวนะ ‎- ขอบใจ
‎เราต้องออกไปจากที่นี่ นี่เป็นโอกาสของเราแล้ว
‎ลูซี่ เดี๋ยวก่อน!
‎แฮ่
‎อย่าเพิ่งรีบสิจ๊ะ
‎เมื่อซ่อนรูปเสร็จพลัน ‎จงเปลี่ยนกลับเป็นรูปกายแท้จริง!
‎เราเป็นมนุษย์อีกแล้ว!
‎เราเป็นมนุษย์!
‎ฮัลโหล แม่มดสุดอันตรายยังอยู่นะ ‎อย่าเพิ่งร่าเริงกัน
‎ดูเหมือนว่าพวกเธอจะถูกถอนขนซะได้นะ
‎แล้วเธอก็จะหนียากขึ้นไปอีก
‎เพราะตอนนี้เธอเป็นแค่ "เด็กน้อยน่ารำคาญ" ‎ไม่ใช่แมวแล้ว
‎โอ้ ฉันนึกอะไรออกละ ‎ทำไมเราไม่ลืมๆ เรื่องทั้งหมดนี่ซะ
‎- แล้วให้เธอส่งสร้อยนั่นมาก็พอล่ะ ‎- แย่งมาเลยสิ!
‎เธอก็รู้เหมือนฉันนี่ ‎มันต้องถูกมอบให้ ไม่ใช่แย่งมา
‎ถ้าอย่างนั้นก็ส่งเครื่องรางมาสิจ๊ะ
‎เดี๋ยวนี้!
‎ไม่ แม่หนูไม่อยากให้ ‎มันตกอยู่ในมือของพวกแม่มดชั่ว
‎หนูจะไปเรียกให้พ่อมาช่วย…
‎ได้ยินไหม วิลม่า ‎เธอจะไปตามนีลมาช่วยแน่ะ
‎นีล!
‎แม่ฉันพูดถูก ช็อกโกแลตช่วยคลายเครียดได้
‎- ดีนะที่ฉันไปงานเลี้ยงน้ำชามา ‎- ถามจริง นี่เธอยังมีอารมณ์กินขนมอีกเหรอ
‎ขนมเหรอ
‎ขนม!
‎พวกนั้นแพ้ขนมจริงๆ
‎เอาไปกินซะ!
‎รีบออกไปจากที่นี่ดีกว่า!
‎ไม่นะ
‎แสบ!
‎หยุดนะ!
‎เราทำได้แล้ว
‎ให้ตายสิ
‎นี่!
‎เอาล่ะ มีสัญญาณแล้ว
‎ดีเลย
‎ฉันถูกกักบริเวณแน่นอน
‎ทีนี้เธอก็คงไม่คิดว่า ‎มันเป็นเรื่องแต่งแล้วล่ะสิ สเกาต์
‎ไม่มีเด็กอายุ 11 ขวบคนไหน ‎เชื่อเรื่องแม่มดหรอก
‎ฉันจะไปรู้ได้ยังไง
‎ฉันแอบสังหรณ์ว่า ‎เราจะได้เจอสองแม่มดนั่นอีกแน่ๆ
‎คืนนี้มันก็น่ากลัวนะ
‎แต่ได้ลองเป็นแมวก็เจ๋งดี
‎- เธอว่าเราแปลงร่างเป็นแมวกันอีกได้ไหม ‎- เอาจริงเหรอ
‎เร็วไปเหรอ
‎ใช่
‎และไม่มีทางที่ฉันจะกลับไปที่บ้านนั้น ‎เพื่อเอาน้ำยาอีกแน่ นอกซะจาก…
‎เดี๋ยวนะ
‎ฉันลืมวางมันคืนไว้บนชั้น
‎ฉันว่าม.หนึ่งเริ่มน่าสนุกแล้วล่ะ
‎นี่ทุกคน ขอบคุณที่เป็นเพื่อนที่ดี ‎และอยู่เคียงข้างฉันนะ
‎พวกเธอเหมือนพี่น้องที่ฉันไม่เคยมีมาก่อนเลย
‎พี่น้องไวน์ดิ้งเวย์!
‎วิสเตอร์ส!
‎วิสเตอร์สแห่งไวน์ดิ้งเวย์!
‎วิสเตอร์ส!
‎มาเร็ว
‎ไงเอ่ย
‎พ่อ
‎พ่อจะว่ายังไงคะ ‎ถ้าหนูบอกว่าวันนี้หนูถูกแม่มดไล่ล่า
‎แล้วก็กลายร่างเป็นแมวมา
‎พ่อก็จะบอกว่า ลูกรัก
‎ลูกไม่จำเป็นต้องแต่งเรื่องขึ้นมา ‎เพื่อให้พ่อสนใจหรอกนะ
‎พ่อสนใจลูกเสมออยู่แล้ว
‎นึกแล้วว่าต้องเป็นแบบนั้น
‎พ่อรู้ไหมว่าแม่ไปเอานี่มาจากไหน
‎ไม่ แม่เขาใส่อยู่ตลอด ตั้งแต่พ่อรู้จักแม่มา
‎แม่เขาบอกว่าก่อนจะมาเจอพ่อและมีลูก ‎แม่เคยเป็นคนละคนเลย
‎บางทีแม่อาจจะได้มาจาก ‎แม่มดแห่งไวน์ดิ้งเวย์ล่ะมั้ง
‎เข้านอนจ้ะ
‎อยากให้เปิดหรือปิดไฟดี
‎เปิดค่ะ
‎โอเค
‎รักนะเจ้าหนู
‎อะไร
‎"วิลล่าลูกรัก ถ้าลูกได้อ่านข้อความนี้ ‎ก็แปลว่าลูกได้สร้อยคอของแม่ไปแล้ว
‎และแม่คิดว่าลูกคงกำลังสงสัยว่า ‎แม่เป็นแม่มดหรือเปล่า
‎ใช่แล้ว"
‎แม่เป็นแม่มด วิลล่า
‎และถ้าแม่รู้จักลูกน้อย
‎แสนสวยแสนบริสุทธิ์และขี้สงสัยดีล่ะก็
‎แม่ก็รู้ว่าลูกกำลังคิดอะไรอยู่
‎"แม่ฉันเป็นแม่มดได้ยังไง ‎และนี่ทำให้ฉันเป็นแม่มดด้วยหรือเปล่า"
‎แค่เพราะลูกเป็นลูกแม่
‎ไม่ได้แปลว่าลูกจะเป็นแม่มด
‎แต่การเชื่อในเวทมนตร์ต่างหาก
‎แล้วลูกก็จะเป็นแม่มดได้ "
‎แม่มดที่ดี
‎ถ้าลูกเลือกที่จะเชื่อในคุณค่า
‎ของความกล้าหาญ
‎ความเมตตา
‎และปัญญา
‎"เวทมนตร์ใช้ทำเรื่องเลวร้ายได้
‎แต่มันก็สามารถใช้ทำเรื่องดีได้"
‎ลูกสอนเรื่องนั้นกับแม่เอง วิลล่า
‎และตอนนี้เมื่อลูกมีสร้อยของแม่แล้ว
‎ลูกก็มีทางเลือกได้เอง
‎แต่มีบางอย่างที่สำคัญมากที่ลูกต้องทำ
‎"เพื่อควบคุมพลังของเครื่องราง
‎และปกป้องตัวลูกให้ปลอดภัย"
‎ลูกจะต้องใช้หนังสือแม่มดลับของแม่
‎แม่ซ่อนไว้ให้ลูก เพื่อรอวันนี้มาถึง
‎มันจะมีอุปสรรคกีดขวางระหว่างที่ลูกหามัน
‎"นั่นก็เพื่อให้มั่นใจว่า มันจะไปอยู่กับคนที่คู่ควร"
‎ลูกไง
‎แม่รักลูก
‎อย่างหมดหัวใจ
‎"และแม่อยู่กับลูกเสมอ"
‎อยู่ใกล้มากกว่าที่ลูกรู้
‎"ดูแลพ่อดีๆ นะ"
‎ลูกคือหัวใจของแม่
‎"จากแม่"
‎คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร