ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Καλή τύχη, μικρή Γουίλα.
ΓΟΥΙΛΟΟΥ ΓΟΥΟΡΝΤ
ΦΙΛΤΡΟ ΑΠΟΚΡΥΨΗΣ
12 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Τσίλι, τσίλι, τσίλ-α, για τη Γουίλα.
Τσίλι γενεθλίων μαγειρεμένο άψογα.
Είμαι περήφανος που η εορτάζουσα
ζήτησε το τσίλι του μπαμπά για τα γενέθλιά της.
Δεν θα ήταν γενέθλια χωρίς αυτό.
Το ξέρω πως ήθελες κινητό,
αλλά νομίζω…
πως αυτό θα σου αρέσει
περισσότερο.
Έλα, άνοιξέ το.
"Ιδιοκτησία της Γουίλοου Γουορντ".
Ήταν της μαμάς σου.
Ήθελε να το πάρεις όταν θα ήξερες τι να το κάνεις.
Δεν ξέρω από μόδα, αλλά φαντάζομαι ότι στα 12 σου
ξέρεις να φοράς κολιέ.
Μου έκανε πλάκα ότι ήταν μαγικό μενταγιόν.
Η μαμά σου έλεγε
"Να πιστεύεις στη μαγεία
και η ζωή θα είναι μαγική".
-Με βοηθάς να το φορέσω; -Ναι.
Πώς είμαι;
Όμορφη σαν τη μαμά σου.
Και εκείνη ήταν η πιο όμορφη γυναίκα στον κόσμο.
Σ' ευχαριστώ που μου το εμπιστεύτηκες.
Θα το φοράω για πάντα.
Χρόνια σου πολλά.
Τσίλι.
Λοιπόν, εορτάζουσα, να φορέσεις ζακέτα,
γιατί θα "τσιλιάσουμε".
Δεν μπορεί, μετά από τόσο καιρό…
Ούτε στον θείο Γουίλιαμ το άφησαν.
Πάει κι αυτός απ' τη λίστα.
Δώδεκα χρόνια ψάχνουμε
και πέσαμε πάλι σε αδιέξοδο. Δεν θα το βρούμε έγκαιρα!
Δεν ξέρω, Γουίλμα,
αν σκάψεις κι εσύ λίγο μπορεί να το βρούμε.
Μπράβο, πολύ βοήθησες.
Στάσου!
Αυτό ήταν…
Είναι δυνατόν;
-Νομίζω πως ήταν. -Είναι! Γύρισε στον Μαγισσόλακκο!
Κόντεψα να πέσω απ' το κλαδί! Το φυλαχτό εμφανίστηκε.
Και δεν φαντάζεστε πού.
Άρα να σταματήσουμε να σκάβουμε;
Μη μετράς μάτια πριν ανοιγοκλείσουν, Τσίμπλα, αλλά, όπως λένε, ίσως.
Βρήκατε το φυλαχτό;
Τι κάνετε; Σταματήστε!
Πάμε να φύγουμε.
Γεια σου, θνητέ.
Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι ήταν κάτω απ' τη μύτη μας.
Ακριβώς εκεί!
Εκεί ακριβώς, στο ίδιο το σπίτι της Γουίλοου.
Το καλό είναι ότι το βρήκαμε, τουλάχιστον.
Καλό είναι αυτό; Γιατί χάσαμε, ξέρω γω,
πάνω από δέκα χρόνια να το ψάχνουμε.
Δεν πειράζει.
Βρομοπάτουσε Καρφή,
αύριο θα κάνεις αυτό που κάνεις καλύτερα.
Ό,τι θες, αφεντικό.
Ο Καρφής δεν θα σε απογοητεύσει.
Και, επιτέλους,
το φυλαχτό θα είναι δικό μας.
Φτάνει, πάμε μέσα.
Μάλιστα, εγώ θα μείνω εδώ.
Πάμε, να ξεκινήσει το πάρτι!
Συγγνώμη που άργησα. Το πιτζάμα πάρτι θέλει πολλή οργάνωση.
Σκάουτ, νωρίς ήρθες.
ΕΟΡΤΑΖΟΥΣΑ
Δεν μ' αρέσει να αργώ.
Γουίλα!
Λούσι!
Να ξεκινήσει η πανδαισία γενεθλίων!
Δεν έβρισκα το ποδήλατό μου και πήρα του μικρού αδερφού μου.
Κύριε Γουόρντ, να μπούμε στο ψητό;
Με τη δουλειά που κάνετε, έχετε τα καλύτερα γλυκά.
Θα ήταν τέλειο αν μας τα δίνατε νωρίτερα απ' ό,τι συνηθίζεται.
Σκάουτ, το ξέρεις πως με την κολακεία πάντα λυγίζω.
Για ποιον άλλο λόγο να πουλάω καραμέλες; Πάμε να τις πάρουμε;
-Τέλεια! -Έλα δω!
-Ξέρουν πως είμαι η εορτάζουσα. -Έλα!
-Καλά. -Δεν την έφτιαξα άδικα.
Είναι οι καλύτερες καραμέλες.
Ο μπαμπάς σου είναι κορυφή στα γλυκά.
Κορίτσια, σίγουρα θα κοιμηθείτε στη σοφίτα;
Ναι, εδώ είναι πιο ωραία για ιστορίες με φαντάσματα.
Εντάξει. Όχι πολύ τρομακτικές ιστορίες. Και τα φώτα κλείνουν τα μεσάνυχτα.
Σ' αγαπάω.
Κι εγώ, μπαμπά.
Έτοιμες;
Ήταν δικό της.
Ο μπαμπάς περίμενε να είμαι αρκετά μεγάλη για να το προσέχω.
Η μαμά σου είχε εκπληκτικό γούστο.
Είναι πολύ βίντατζ.
Δεν μιλάς για εκείνη.
Δεν ξέρω πολλά για εκείνη.
Θα 'θελα να μάθω περισσότερα, αλλά δεν θέλω να στενοχωρώ τον μπαμπά
κάνοντας συνέχεια ερωτήσεις.
Άλλωστε, νιώθω σαν να είναι εδώ μαζί μας.
Γιατί αργεί τόσο;
Μη στέλνεις αρουραίο να κάνει δουλειά για γάτα.
Θα τα κάνει θάλασσα τώρα που μιλάμε.
Έλα.
Μια που έρχεται το Χαλογουίν,
αυτή η ιστορία είναι για τον θρύλο των τριών μαγισσών του Μαγισσόλακκου.
Ο θρύλος είναι παραμύθι.
Ποιος το λέει;
Τι ήταν αυτό;
Αυτό τι ήταν;
Δεν έπρεπε να με δείτε.
Τι;
Μίλησες;
Ουπς.
Συγγνώμη που διακόπτω. Μη δίνετε σημασία. Συνεχίστε ό,τι κάνατε.
Τι πάθατε και φωνάζετε; Με τρομάζετε.
Έχει το μενταγιόν μου!
Γεια!
Πού πήγε;
Ξεχάστε ότι ήμουν εδώ!
Γιατί μιλάει;
Δεν το αγγίζω αυτό το πράγμα!
Δεν θα το αγγίξουμε, αλλά…
να πάρουμε το μενταγιόν.
Πρέπει να το βρούμε!
Γείτσες!
Ευχαριστώ.
Τον βρήκα!
Στριμώξτε τον!
Παγιδεύτηκες σαν αρουραίος.
Αυτό είναι το κολιέ της μαμάς μου.
Άφησέ το.
Ωχ, όχι.
Δεν είναι καλό αυτό. Αφού το άφησα!
Τι συμβαίνει;
Γουίλα!
Σταμάτα, σκούπα!
Σταμάτα!
Τι ήταν αυτό;
Δεν έχω ιδέα.
Τρομακτικό ήταν.
Προσέχτε!
Πρέπει να φύγω.
-Τα λέμε, παιδιά! -Όχι!
Σ' έπιασα!
Όχι; Τίποτα; Αυτό;
Όχι.
Με τίποτα!
-Βγάλτε με! -Να κρυφτούμε!
Δώσε μου το μενταγιόν και θα σ' απελευθερώσω.
Μακάρι να μπορούσα, αλλά είναι μεγάλη ιστορία. Πίστεψέ με.
Τότε, θα μείνεις για πάντα στο βάζο,
και σύντομα θ' αρχίσεις να πεινάς.
Σύμφωνοι, λοιπόν;
Καλά.
Σύμφωνοι.
Ποιος είσαι;
Καλά.
Μη μου πεις.
Είσαι τυχερός που αγαπάω τα ζώα, αλλιώς δεν θα είχε καλή κατάληξη αυτό.
Βρε Γουίλα.
Ίδια η μαμά σου, χρυσή καρδιά.
Στάσου, είπες ότι είμαι ίδια
η μαμά μου;
Καρφή, γιατί αργείς τόσο;
Φεύγω, Γουίλα!
Θέλω να πω, όποια κι αν είσαι.
Τι ξέρεις για τη μαμά μου; Και πού ξέρεις πώς με λένε;
Είμαστε ασφαλείς;
Πού το βρήκε αυτό η μαμά μου;
Μα πού είναι πια;
Ήρθα!
Επιτέλους!
Πρώτα τα καλά νέα.
Σίγουρα βρήκαμε το μενταγιόν.
-Καταπληκτικά, Καρφή! -Μπράβο!
Απόψε θα φας το πιο μουχλιασμένο τυρί.
Άρχισα να νομίζω ότι δεν ήσουν αξιόπιστος, αλλά με διέψευσες!
Έτσι ακριβώς, μικρέ ποντικοχαφιέ, βρομομάτη, μποχόστομε,
ακατανόητε, εφιαλτικέ αρουραίε που μιλάς σε γατόψαρα! Φέρ' το.
Λέω ν' αφήσετε τα κομπλιμέντα για μετά τα κακά νέα,
που είναι… ότι το έχει εκείνη.
Όλα εκείνα τα καλά που είπα για σένα, τα παίρνω όλα πίσω!
Εκείνη;
Όχι.
-Δεν εννοείς… -Ναι. Η Γουίλα Γουόρντ έχει το μενταγιόν.
Είδα απίστευτο όνειρο.
Δεν νομίζω ότι ήταν όνειρο.
Δηλαδή, πέταξες όντως με σκούπα;
Υπάρχει όντως αρουραίος που μιλάει;
Έχουμε όντως αρχίσει να τα χάνουμε;
Σήμερα, μαθήτριες που πετάνε με σκούπες
και αρουραίοι που μιλάνε και κλέβουν κοσμήματα, στην εκπομπή
Οι Περιπέτειες των Παλαβών Μαθητριών.
Δεν είναι συνηθισμένο μενταγιόν.
Τι δεν σου λέει ο μπαμπάς σου;
Πάμε να μάθουμε.
Πόριτζ! Γουίλα-Γουόριτζ!
Έλα να φας βρώμη ειδικά για σένα.
Μπαμπά, δεν θα πιστέψεις τι έγινε!
Ένας αρουραίος που μιλάει πήρε το κολιέ μου!
Ακούσατε που είπε "αρουραίος που μιλάει";
Τον κυνηγήσαμε με σκούπες
και, ξαφνικά, οι σκούπες άρχισαν να πετάνε!
Σώπα!
Ιπτάμενες σκούπες και ομιλούντες αρουραίοι. Τι νύχτα!
Ναι! Η Γουίλα πέταξε απ' το παράθυρο.
Ο αρουραίος είπε ότι μοιάζω στη μαμά.
Σ' αυτό έχει δίκιο, όμορφη μέσα και έξω.
Ίσως πρέπει να μιλήσω μ' αυτόν τον αρουραίο που ήξερε τη μαμά.
Να πούμε ιστορίες.
Δεν είναι απίστευτο;
Απίστευτο, μιλάμε!
Δεν μας πιστεύεις, έτσι;
Πιστεύω ότι τα γλυκά και οι τρομακτικές ιστορίες φέρνουν περίεργα όνειρα.
Όταν έφαγα πέντε σοκολάτες πριν κοιμηθώ,
το πρωί νόμιζα πως πήγα με ιπποπόταμο στο φεγγάρι
για να βρω τη Βασίλισσα Ζαχαρωτώ και να φάμε πύραυλο από ζελέ
και να παίξουμε τρίλιζα.
-Μπαμπά. -Ναι;
Αυτό έγινε στ' αλήθεια.
Θα μου δώσετε μια ιπτάμενη σκούπα;
Να καθαρίσω το μαγαζί.
Εμπρός, φάτε.
Μια που είπα να καθαρίσω.
Πουθενά κάτι σαν το μενταγιόν.
Να πάμε στο περίεργο βιβλιοπωλείο με τους κρυστάλλους;
Καλή ιδέα.
-Αμάν, έχω αργήσει! -Συνεχίζουμε άλλη φορά;
Θα το λύσουμε. Μέχρι τότε, να μην πιάνουμε σκούπες;
-Γεια. -Γεια.
Ένας μήνας μένει για το Χάλογουιν. Γιατί διαβάζεις το βιβλίο;
Μου ήρθε εγκεφαλικό κύμα. Αν είχαμε ξόρκι να καλέσουμε το κολιέ;
Αν είχαμε, θα το είχαμε χρησιμοποιήσει. Μια ιδέα ρίχνω.
Εγώ θα ψάξω.
Λοιπόν, γίνεται να σταματήσετε να μιλάτε ένα λεπτό,
να ακούσω λίγο τις σκέψεις μου; Να 'στε καλά.
Πρέπει να συγκεντρωθώ. Θέλουμε σχέδιο.
Προτείνω να μεταμορφώσετε με ξόρκι το κορίτσι σε κουνελάκι.
Έξυπνο.
Βλακεία.
Να την πιάσει ο Κρωξ και να τη φέρει εδώ.
Ανακατεύουμε τα νύχια ενός λυσσασμένου σκίουρου…
Να την καλέσουμε για τσάι. Σε ποιον δεν αρέσει το τσάι;
Στα 12χρονα κορίτσια. Καλύτερα αναψυκτικό, χυμό, κανένα φραπουτσίνο.
Έλεος!
Πού να ξέρω; Τα απεχθάνομαι τα παιδιά. Με κάνουν να βγάζω καντήλες.
Ναι, είδες; Είναι…
Καλά, ας κάνουμε αυτό με το χαζοτσάι.
Τι να φορέσουμε;
Δεν ξέρω, καμιά αηδία;
Φυλαχτά γάτα…
Όχι.
Τίποτα.
Ίσως εδώ.
Τζίφος.
Μαμά;
Είναι μεγάλο μυστήριο.
Επιστολή για τη Γουίλα Γουόρντ.
Κι άλλο ζώο που μιλάει;
Πού ξέρεις ποια είμαι;
ΓΟΥΙΛΑ ΓΟΥΟΡΝΤ
"Αγαπητή Γουίλα Γουόρντ, μόλις επιστρέψαμε στην πόλη αφού λείπαμε για ένα διάστημα.
Γνωρίζαμε καλά τη μητέρα σου και θέλουμε να σου μιλήσουμε γι' αυτήν
και το μαγικό μενταγιόν της.
Έλα μετά το σχολείο για τσάι και λιχουδιές.
Με αγάπη, Γουάντα και Γουίλμα.
Υστερόγραφο: Μένουμε στο παλιό σπίτι πάνω στον λόφο".
Καλημέρα, Κίνγκσλεϊ Τζένκινς. Χαίρομαι που σε βλέπω.
Καλημέρα, Γουίλα Γουόρντ. Καλώς ήρθες. Μια νέα μέρα με περιπέτειες.
Καλημέρα, κυρία Τριβόλη.
Μπορώ να ρωτήσω…
πού βρήκες αυτό το κολιέ;
Γιατί;
Χωρίς συγκεκριμένο λόγο. Από περιέργεια.
Ήταν της μαμάς μου.
-Υπέροχα! Χάρηκα που τα είπαμε. -Εντάξει.
Ωραίο κολιέ.
Ετοιμάζεσαι για το Χαλογουίν;
Θα ντυθείς… στιλιστικό φιάσκο;
Α, στάσου.
Αυτό δεν θα ήταν στολή.
Μια που η ζήλια είναι κομπλιμέντο, Μπλέιν, θα σου πω μόνο ευχαριστώ.
Κι εμένα μου αρέσει.
Στο μυστικό σημείο στη σκάλα. Το μεσημέρι.
Σούπερ σημαντικό.
Μα πού είναι;
"Έλα μετά το σχολείο για τσάι και λιχουδιές.
Με αγάπη, Γουάντα και Γουίλμα".
-Τι; -Τι;
Ξέρω!
Τι;
Θα πας;
Εννοείται θα πάει. Θα πας, έτσι;
Εννοείται.
Λέει ότι ξέρουν για τη μαμά μου και το μενταγιόν.
Είσαι γενναία που θα πας μόνη σου. Εγώ δεν θα πήγαινα.
Ξέρεις τις ιστορίες, έτσι;
Γι' αυτό δεν θα πάω μόνη μου.
Με ποιον θα πας;
Θα ετοιμάσω σνακ. Όχι κάτι με ζάχαρη. Αρκετά περίεργα είναι όλα από χτες.
Σίγουρα.
ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΓΙΣΣΟΛΑΚΚΟΥ
Το βράδυ έχω να προσέχω τον Σώγιερ.
Δεν θ' αργήσουμε. Για ένα τσάι πάμε.
Ελάτε, πάμε.
Πού;
-Πουθενά. -Σε κανέναν.
-Γεια, Γουάιατ. -Θα κάνετε κάτι συναρπαστικό;
Όχι. Εντελώς βαρετό είναι.
Βαρεμάρα.
Μίλα για σένα, Λούσι. Εγώ το βρίσκω ενδιαφέρον.
Θέλω να πω, ναι, βαρετό.
Εντελώς βαρεμάρα.
Κρίμα. Ήθελα να κάνω κάτι ωραίο μετά το σχολείο.
Τα λέμε.
Ένα κοράκι που μιλάει δεν είναι καθόλου βαρετό!
ΚΑΡΑΜΕΛΕΣ ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ
Γουίλα, πώς κι από δω;
Ήθελα να σου πω πως θα αργήσω μια ώρα.
-Θα πάω για τσάι… -Εντάξει, Γουίλα.
Έλα, μικρούλη!
-Θα τα πούμε για φαγητό; -Εντάξει, γεια!
Δεν πειράζει, βολβοί ματιών είναι.
Έτοιμες;
Γιατί πάμε από την πιο τρομακτική διαδρομή;
Ξέρετε, ο θρύλος λέει πως το δάσος είναι οι Στοιχειωμένοι Λόφοι,
που το καταράστηκαν οι τρεις μάγισσες του Μαγισσόλακκου.
Εγώ έχω ακούσει ότι ζουν μάγισσες σ' εκείνο το σπίτι εδώ και αιώνες.
Καλά που είμαστε γενναίες, έτσι;
Σιγά, δεν είναι αλήθεια αυτά.
-Άσε που δεν είναι και τόσο τρομακτικά. -Ναι.
Θα είναι ηλικιωμένες κυρίες
που έτυχε να μένουν σε τρομακτικό παλιό σπίτι.
Αυτό που μόλις είπες ήταν σαν πλοκή τρομακτικής ταινίας.
Ναι.
Τι μπορεί να πάει στραβά;
Διάσημα τελευταία λόγια.
Σίγουρα η αρχή τρομακτικής ταινίας.
Τώρα είναι η καλύτερη ώρα.
Γεια σας.
Είναι κανείς εδώ;
Ελπίζω να μη σας πειράζει.
Έφερα τις φίλες μου.
Γουίλα, τι καλά που σε ξαναβλέπουμε.
"Ξανά";
Σε ξέραμε όταν ήσουν μωράκι. Τι χαριτωμένο μωράκι. Με δέρμα και…
δόντια και μαλλιά και τέτοια.
Και Λούσι, Σκάουτ.
Καλώς ήρθατε.
Πού ξέρετε…
Ένα απλό ξόρκι όρασης, τίποτα ιδιαίτερο.
-Ξόρκι; -Χι-ό γεία-μα.
Παρακαλώ,
καθίστε.
Λοιπόν… ξέρατε τη μαμά μου;
Αν την ξέραμε;
Ήταν…
Ήμασταν… έτσι.
Ήμασταν κολλητές. Πολύ δεμένες.
Οι τρεις μας ήμασταν αχώριστες.
Ώσπου ο Νηλ…
Ώσπου τίποτα.
Ήταν πολύ γλυκιά, χρυσή καρδιά.
Μην ντρέπεστε.
Λοιπόν, αυτή δεν είναι ωραία ατμόσφαιρα για τσάι.
Ψιλοχάλια, ε;
Πλάκα κάνω. Εννοώ, δεν έχουμε λιχουδιές και τσάι.
Αλλά μπορώ να το αλλάξω αυτό, και θα το κάνω.
Απίθανο!
Τι κάνεις;
Αφού ξέρεις ότι τα παιδιά λατρεύουν τα γλυκά, άσε τις αντιρρήσεις.
-Τι γίνεται; -Τι συμβαίνει;
Πλάκα δεν έχει;
Πολλή…
Πολλή πλάκα.
Σκάουτ, ποιο είναι το αγαπημένο σου γλυκό στον κόσμο;
Το μαλλί της γριάς!
Το μαλλί της γριάς.
Μούρλια.
Καρέκλα που τρώγεται; Τι; Είναι ίσως η καλύτερη μέρα της ζωής μου.
Λούσι!
Εσύ τι θέλεις να φας στο τσάι για τρεις;
Πάντα ονειρευόμουν να βρέχει σοκολάτα.
Ωχ, όχι.
Τι νόστιμο!
Γουίλα, εσύ τι θέλεις, καλή μου;
Να μάθω για τη μαμά μου.
Οπότε…
μήπως να μιλούσαμε, αντί να τρώμε γλυκά;
-Γουίλα, πας καλά; -Να μιλάς για σένα!
Ήρθε.
Τι περιμένουμε;
Ας της το πάρουμε.
Βασικά, μήπως να τις αφήσουμε λίγο να απολαύσουν το τσάι τους,
λίγο.
Καρφή, Τσίμπλα, σκασμός!
Μισό λεπτό! Αυτός είναι ο αρουραίος από χτες!
Καλύτερα να πηγαίνουμε.
Όχι!
Ας μπούμε στο ψητό, λέω γω.
Θέλουμε το κολιέ σου.
Εντάξει, ωραία είναι να το έχεις, αλλά τι να το κάνεις εσύ;
Ενώ αν το ξαναπαίρναμε εμείς, θα ήταν, δεν ξέρω, Γουίλμα, τι λες;
Θα ήταν υπέροχα, εξαισιότατα φοβεροκτικό;
Ναι, αυτό ακριβώς θα ήταν.
Όχι!
Ήταν της μαμάς μου και ήθελε να το έχω εγώ.
Με καλέσατε να μου πείτε γι' αυτήν και δεν είπατε τίποτα.
Οπότε, φεύγουμε.
Σιγά μη φύγετε.
Τσίμπλα.
Κρίμα, γιατί μπορούσε να γίνει εύκολα,
αλλά τώρα θα δούμε και το δύσκολο.
Δεν θέλαμε να αποκαλυφτούμε ως μάγισσες, αλλά μας ανάγκασες.
Μάγισσες!
Είδες; Είναι αλήθεια οι ιστορίες!
Θες να μάθεις κάτι για τη μαμά σου;
Ήταν πολύ εύπιστη.
Ακριβώς…
όπως…
κι εσύ.
Εδώ!
-Ωχ, όχι. -Σταματήστε!
-Εδώ! Κρυφτείτε! -Έρχονται οι μάγισσες!
Να σας μιλήσουμε θέλουμε.
Έρχονται!
Κρυφτείτε! Εδώ!
Κορίτσια!
Πού πήγατε;
Δεν μπορείτε να κρυφτείτε!
Από δω!
Δωμάτιο με φίλτρα θα είναι.
Παίρνω τη μαμά μου! Δεν με νοιάζει κι αν μπω τιμωρία…
για πάντα. Δεν έχει σήμα.
Λούσι, έχεις πολύ κοκαλιάρικο πρόσωπο.
-Δεν πιάνεις το πρόσωπό μου. -Μα ναι.
Να το μάγουλό σου, τώρα βάζω το δάχτυλο στο μάτι σου.
Στο μάτι σου;
Κορίτσια;
Βρείτε ένα φίλτρο!
Κάντε κάτι!
Όχι. "Φίλτρο Αναποδογυρίσματος".
"Φίλτρο Πτήσης".
"Φίλτρο Απόκρυψης"!
Έλα.
"Όταν θες να κρυφτείς απ' τους μπελάδες που θα βρεις,
πιες το φίλτρο χωρίς περιστροφές, για να γίνεις αιλουροειδές".
Μια στιγμή. Αυτό σημαίνει…
Ωχ, όχι.
-Είστε… -Έχω πατούσες!
Όχι!
Και ουρά!
-Κορίτσια! -Τρέξτε!
Να τρέξω; Πρώτα πρέπει να μάθω να περπατάω στα τέσσερα.
Δεν θα μου ξεφύγουν!
Πού τρύπωσαν τώρα;
Ξεγλιστράνε, τα άτιμα.
Γρήγορα! Εδώ από κάτω!
Έψαξα παντού. Χάθηκαν.
Κι εγώ έψαξα όπου έψαξες αμέσως μετά, για να βεβαιωθώ.
Έχετε δει που οι γάτες χωράνε σε πολύ μικρούς χώρους;
-Θες να πάμε εκεί μέσα; -Δες την τεράστια αράχνη!
Εγώ λέω να μείνω εδώ να αντιμετωπίσω τη μοίρα μου.
Ξουτ, μεγάλη, τριχωτή αράχνη! Ερχόμαστε!
Έλα, Λούσι. Δεν έχουμε χρόνο να φοβόμαστε.
Μα πού είναι;
Περιμένετέ με!
Μια ουρά.
Ουρά. Άρα βρήκαν το φίλτρο απόκρυψης.
Πάμε έξω. Χρειαζόμαστε τον Κρωξ.
-Τον Κρωξ! -Τον Κρωξ!
Πρέπει να συνεχίσουμε.
Μην είμαστε φοβητσιάρες.
Μα εγώ είμαι φοβητσιάρα.
Κρωξ!
Έλα! Πώς πάει η επίσκεψη;
Το 'σκασαν από την υδρορροή. Ειδοποίησέ μας μόλις τις δεις.
-Μη… -Ναι.
…σου ξεφύγουν. Μα το πέταγμα του κόρακα, δεν θα είναι μακριά.
Είσαι κόρακας, το ξέρεις. Άντε, μη με κοιτάς.
Πέτα!
-Γουίλμα; -Ναι;
Ζέστανε το καζάνι.
Τώρα;
Ναι, Γουίλμα, τώρα.
Τώρα εκτιμώ ακόμα πιο πολύ τις γάτες.
Ήταν πολύ στριμωχτά εκεί μέσα.
Και βρόμικα.
Ελάτε, γατάκια!
Τι βλέπουν τα κορακίσια μάτια μου;
Εκείνο το κοράκι!
Ξουτ! Φύγε! Άσε μας ήσυχες!
Να μου δώσετε το φυλαχτό.
Τρέξτε!
Ναι!
Ναι! Τι ωραία!
Τις βρήκε ο Κρωξ. Γουίλμα!
Τις βρήκε ο Κρωξ.
Τις βρήκαμε!
Ομίχλη, νέφος, καταχνιά, γονείς που κάνουν τζόγκινγκ με παιδιά,
τυλίξτε τα γατοκόριτσα με βιάση, τρομάρα μεγάλη να τις πιάσει. Εντάξει;
"Έχει ομίχλη, δεν βλέπω". Πιάνει, Γουίλμα. Πιάνει!
Μα τι είναι εδώ;
Πολύ τρομαχτικά.
Αυτό είναι.
Αν δεν γλιτώσουμε, θέλω να δηλώσω
ότι είχα απόλυτο δίκιο για τις μάγισσες εξαρχής!
Από πού ήρθε τόση ομίχλη; Δεν βλέπω ούτε τη μουσούδα μου.
Δεν έχει πλάκα πια!
Να πω την αλήθεια, η πλάκα σταμάτησε μετά από τα γλυκά.
Και ακόμα κι αυτό ήταν κάπως ανθυγιεινό.
Γεια σας, κορίτσια.
Μπράβο σου, Κρωξ.
Θα έχεις έξτρα μερίδα γατοβραστό!
Ζήτω, γατοβραστό!
Κάτι που ίσως σας διέφυγε,
οι μάγισσες τρελαίνονται για γατοβραστό, ειδικά όταν έχει καταιγίδα.
Τότε, να φάτε κάποιον άλλον, εμείς φεύγουμε! Τρέξτε!
Δεν είμαι μεζές!
Ξέχασα πόσο ξεγλιστρούν οι γάτες.
Αλλά όχι πόσο νόστιμες είναι.
Πήγαινε από κει!
Ωχ, όχι!
Μα πού είναι;
Μην κουνήσετε ούτε μουστάκι.
Αμάν, παιδιά. Μου 'ρχεται να…
Λούσι, μη φτερνιστείς, σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ.
Κρατήσου.
-Γείτσες. -Ευχαριστώ.
Πρέπει να φύγουμε. Τώρα είναι η ευκαιρία.
Λούσι, περίμενε!
Μπου.
Τώρα σας πρόλαβα!
Όταν πια δεν θέλουν να κρυφτούν, όπως ήταν να ξαναγινούν!
Γίναμε ξανά άνθρωποι!
Ναι, εδώ επικίνδυνες μάγισσες, μη χαίρεστε.
Φαίνεται πως σας ξεριζώσαμε, κορίτσια.
Θα είναι πολύ δύσκολο να ξεφύγετε
τώρα που είστε "ενοχλητικά κοριτσάκια" και όχι γάτες.
Έχω μια ιδέα. Να το σταματήσουμε όλο αυτό.
-Αρκεί να μας δώσεις το μενταγιόν. -Πάρ' της το!
Το ξέρεις καλά ότι πρέπει να δοθεί, όχι να παρθεί.
Ε, τότε, δώσε μας το φυλαχτό.
Τώρα!
Όχι! Η μαμά μου δεν θα το ήθελε στα χέρια κακών μαγισσών.
Θα το πω στον μπαμπά μου και…
Άκουσες, Γουίλμα; Θα φέρει τον Νηλ για βοήθεια.
Τον Νηλ!
Καλά λέει η μαμά μου. Η σοκολάτα σε ηρεμεί.
-Καλά που πήρα προμήθειες πριν. -Σοβαρά; Τρως γλυκά τώρα;
Γλυκά;
Τα γλυκά!
Δεν αντέχουν τα γλυκά!
Πάρ' την!
Πάμε να φύγουμε από δω!
Όχι!
Καίει!
Σταματήστε!
Τα καταφέραμε.
Θεούλη μου.
Έχω σήμα!
Ωραία.
Θα μπω σίγουρα τιμωρία.
Τελικά οι ιστορίες ήταν αλήθεια, έτσι, Σκάουτ;
Αφού κανένα 11χρονο δεν πιστεύει σε μάγισσες.
Πού να το 'ξερα;
Κάτι μου λέει πως θα τις ξαναδούμε αυτές τις δύο.
Ήταν τρομακτικά απόψε,
αλλά ήταν τέλεια που ήμουν γάτα.
-Λες να το ξανακάνουμε; -Σοβαρά τώρα;
Πολύ νωρίς;
Ναι!
Και εγώ δεν ξαναπάω εκεί να πάρω κι άλλο φίλτρο. Μόνο που…
Μισό λεπτό.
Ξέχασα να το ξαναβάλω στο ράφι!
Η νέα σχολική χρονιά έγινε πολύ ενδιαφέρουσα.
Σας ευχαριστώ που είστε τόσο καλές φίλες και δεν με αφήσατε μόνη.
Είστε οι αδελφές που δεν είχα.
Οι αδελφές του Μαγισσόλακκου!
Μαγιαδελφές!
Οι Μαγιαδελφές του Μαγισσόλακκου!
Οι Μαγιαδελφές!
Ελάτε!
Μπαμπά.
Τι θα έλεγες αν σου έλεγα πως με κυνήγησαν μάγισσες
και μεταμορφώθηκα σε γάτα;
Θα έλεγα, αγάπη μου,
να μην επινοείς ιστορίες για να έχεις την προσοχή μου.
Πάντα έχεις την προσοχή μου.
Κάτι τέτοιο περίμενα.
Ξέρεις πού το βρήκε η μαμά;
Όχι. Το είχε από πάντα, όσο την ήξερα.
Έλεγε πως ήταν άλλος άνθρωπος πριν γνωριστούμε και κάνουμε εσένα.
Μπορεί να το πήρε από τις μάγισσες του Μαγισσόλακκου.
Ώρα για ύπνο.
Αναμμένο ή σβηστό φως;
-Αναμμένο. -Εντάξει.
Σ' αγαπάω, μικρή.
Τι;
"Αγαπητή Γουίλα. Αν το διαβάζεις αυτό, θα έχεις το μενταγιόν μου.
Και μάλλον θα αναρωτιέσαι αν ήμουν μάγισσα.
Ήμουν".
Ήμουν μάγισσα, Γουίλα.
Κι αν γνωρίζω το περίεργο,
καλόκαρδο, όμορφο κοριτσάκι μου…
ξέρω τι σκέφτεσαι.
"Πώς γίνεται να είναι μάγισσα η μαμά μου, και άρα είμαι κι εγώ μάγισσα;"
Μπορεί να είσαι δικιά μου…
"…αλλά αυτό δεν σε κάνει μάγισσα.
Το να πιστεύεις στη μαγεία σε κάνει.
Μπορείς να γίνεις μάγισσα".
Καλή μάγισσα,
αν πιστέψεις στις αρετές
του θάρρους,
της καλοσύνης και της σοφίας.
"Η μαγεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κακό.
Αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για πολύ καλά πράγματα".
Εσύ μου το έμαθες αυτό, Γουίλα.
Και τώρα που έχεις το μενταγιόν μου,
έχεις αυτήν την επιλογή.
Πρέπει, όμως, να κάνεις κάτι πολύ σημαντικό.
"Για να δαμάσεις τη δύναμη του φυλαχτού
και να είσαι ασφαλής…"
…χρειάζεσαι το μυστικό μαγισσοβιβλίο μου.
Το έκρυψα για όταν ερχόταν αυτή η μέρα.
Θα βρεις εμπόδια καθώς θα το ψάχνεις…
"…για να βρεθεί στα σωστά χέρια".
Τα δικά σου χέρια.
Σ' αγαπάω…
με όλο μου το είναι.
"Και είμαι πάντα μαζί σου…"
…πολύ κοντά σου.
"Να προσέχεις τον μπαμπά".
Είσαι η καρδιά μου.
"Μαμά".
Υποτιτλισμός: Σύλβια Τσάτσαρη