Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Лајна.
Што бараш тука? -Што бараш ти тука?
Ова е мој стан. -Имав проблеми.
На Фејсбук напиша дека си на одмор. Домарот ми даде клуч.
Те нема три години се појавуваш, ненајавен.
Без гајле, ќе раскренам. Не знаев. -Кога Камил ќе го види ова...
Ќе зборувам со неа. -Раскрени го хаосов. -Добро. Зошто викаш?
Ќе дојде за пет минути. -Бестрага... Добро утро.
Попрво ќе биде "збогум". -Смири се.
Ти си свиња. Исчисти го ова. Побрзо. -Еве, чистам.
Дај ми го тоа. Раскрени онаму.
Само треба малку да се раскрене. Зошто паничиш?
Требаше да се вратите идната недела. -Баш си свиња. Види го ова.
Не знаев. -Не знаеш да ги измиеш садовите?
Не знаев... -Доста. Бадијала е. -Ништо не направив. -Свиња си.
Здраво, Камил. -Здраво. -Како прво, честитам.
Без гајле, се е под контрола. Ти внимавај на бебето.
Позитивна енергија. Тоа е важно.
Што бараш тука? Не ми кажувај. Ќе ти резервирам хотел.
Сакам станов да свети, а тебе да те нема.
А во врска со нас, плановите се исти.
Ќе јадеме бургери и ќе гледаме романтични комедии.
Уживајте во забавата за бебето. -Здраво.
РОМАНТИЧНО
Како оди работата? -Добро.
Ја сменив фирмата пред еден месец. Подобро е.
Супер. Значи, веќе не работиш со кретените во смокинзи?
Не, се откажав од тоа.
И, што си сега? Архитект? -Па... Не.
Да не одиме во детали.
Сега на кретените во смокинзи им кажувам да ги пополнат формуларите.
Имаш право, тоа е подобро.
Немој да заработуваш од своето хоби, тоа би било лошо.
А ти? Како музиката?
И стадионската турнеја? -Не свирам. Луѓето не се спремни за мојот талент.
Да. Имаме време.
Не ти фали архитектурата? Беше добар во тоа.
Да, но уште не дошло моето време.
Антоан купи куќа. Секако, ми ги даде плановите.
Ги надгледувам работите. Го работам тоа кога сум слободен.
Одлично. Имаш слики? -Не, но ги имам клучевите.
Сакаш да видиш? -Да, апсолутно.
Не те инспирира тоа? -Ти реков, сега не е време.
Бебето, работата...
Да си одиме, доста ми беше.
Да. Сметката, ве молам. -Секако.
Ќе делиме или... -Јас ќе платам.
Да видиме. -Пипер врз праските, многу вкусно. -Фала. -И јас забележав.
Да, го ценам тоа. Лајна, одбиена е. -Навистина?
Ви треба сметката? -Не, фала. -Да пробам пак? -Да.
Фала. Можеби го згрешив пин-от.
Одбиена. Дефинитивно. -Ќе ја донесам платата.
Заборави, јас ќе платам. -Па... -Баш си удав.
Не знаев дека сметката ми е празна.
Ги уплати парите што ги доби на улица и имаше проблем?
Нема да ме зафркнеш. Искрено, ова е непристојно.
Што ти значи ова? -Рече дека честиш, а на крај пак јас плаќам.
Извини, но тоа е непристојно. -Момци, смирете се.
Добро, во ред. Вие плаќате, во ред е.
Ќе ти дадам џепарлак ако сакаш. -Јас плаќам, што велите?
И ќе ја гледаме поубавата страна од животот. -Ви благодарам.
На здравје, момци. Ајде, да видам насмевки.
За идниот татко. Искористете го сега.
Ќе биде супер. Ќе го сработам најдобро. Се сработувам најдобро.
Ќе останам чист. -Како и да е, не може да си полош од тато.
Еве радар.
Здраво. Забележав дека цело време ме гледаш.
Да бидам јасен, одговорот е: не.
Види, срце... Со тоа тело не може да имаш крал како мене. Чао.
Ова е брат ми. Напорен е кога ќе се напие.
Дефинитивно, но има пари. Ќе ни донесе пијалаци додека играме. Може?
Совршено. -Донеси ни пијалаци.
Види...
Одам да си легнам.
Ќе дремнам еден саат пред да се врати Камил или...
Тогаш, одиме.
Ќе бидеш добро? -Да, без гајле.
Тогаш, да одиме. -Бестрага...
Збогум, брате. -Добра ноќ. -Чувај се.
Ве молам, соберете си ги работите и одете си.
За ова ви треба дозвола. -Извинете, не знаев.
Документите, ве молам.
Нема да верувате, но сношти ми го украдоа паричникот во овој бар.
Чекав да отворат за да прашам дали некој вратил нешто.
Во меѓувреме почнав да свирам. Ќе се соберам и ќе чекам.
Добро. Казната ќе ви ја пратиме на домашната адреса.
Добро. -Име и адреса, молам...
Добро. Роман Гари
Г. А. Р. И.
Емил Ажар 8.
18. арондисман, Париз.
Казната ќе ви стигне во рок од 72 часа.
Ако не го најдете паричникот, прашајте во станицата.
Понекогаш таму завршуваат. -Добра идеја. Благодарам.
Пријатен ден. -Ви благодарам.
Фала за љубезноста.
Не си тука. Ова не си ти. Ти си мртов.
Или си во затвор или на работ на некоја бездна...
Или си скокнал под метро. Но дефинитивно не си тука.
Чекај, Саломе... -Доста! Ќе те убијам! -Чекај, Саломе...
Каде беше? Сакаше да ме напуштиш? Навистина поверува во тоа?
Внимавај што зборуваш. Поминаа три години.
Го гледаш ова? Буквално слушав како побелува.
Ќе ти објаснам кога ќе се смириш.
Не ми кажувај да се смирам.
Ти... Ни збор да не чујам.
Мислев дека си мртов.
Планиравме турнеја низ Франција и стан со поглед на париските покриви.
Не сум мрднала од Париз.
Живеам во стан со поглед на кучешки лајна.
Затоа, добро размисли како ќе објасниш зошто се чувствувам како будала.
Бев во опасност.
И... Да не влегувам во детали, но беше прилично гадно.
Не можев да ти кажам зашто и ти ќе беше во опасност.
Значи, ти си шпион. -Не... -Доста се смееш. Ќе те убијам.
Се исплашив, испаничив. Мислев дека не можам и заминав на неколку дена.
Мислев, ќе помине, но по неколку недели уште бев таму. И тогаш...
Господине, ова е ваше? -Не.
И тогаш добив понуда за работа во Њујорк.
И сега сум тука. Само што се вратив во Париз. Сакав да те видам.
Ете, ме виде. Задоволен?
Може да се напиеме кафе? -Имам работа.
За викенд?
Еве го, навалува... Имам работа. -Се уште многу работиш? -Да.
И мајка сум на 3-годишно девојче кое не си го познава таткото.
И затоа имам доста работа.
Чекај, Саломе!
Чекај!
Чекајте, момци. Момци... -Што мислиш дека правиш?
Ова се мои работи, не е ѓубре. -Ги најдовме, ништо не украдовме.
Ги спуштив додека зборував со бившата.
Зошто не кажа? -Не сакав да изгледам како...
Видете, имам работа. Ова е се што имам. Вратете ми го.
Во иста каша сме. -Само што ова не е ваше.
Да? Докажи. -Те молам, не ми се заканувај со мојот рекет.
Спушти го. -Да, спушти го.
Да се договориме. -Сакам договори.
Ќе го земам адаптерот, ми треба. -Добро.
Ќе го земам и клавирот. Имам закажано свирка. Другото задржете го.
Добро, но ја сакам твојата јакна. Изгледа меко.
Не е чудо, мешавина од памук и свила. Не ја пери во машина.
Навистина е мека. -Не претерувај. Доста ти е јакната.
Ми беше задоволство да работам со вас. -Фала. Чао.
Идиотот ми ја даде јакната.
Не грижи се за јакната, переме само на студено.
Така и изгледате. Така и мирисате.
Извини, Саломе. Да поразговараме на кратко. -Пак ти.
Чекај. Не може тукутака да заминеш.
Ти прв замина. Не сакам да те видам.
Сакам да ја запознам. Како се вика? -Губи се.
Помош! -Престани. -Во ред е. -Не е во ред.
Овој ме следи. Ме шпионира секое утро.
Глупости. -Помош! -Тргни се од неа.
Ја познавам. -Губи се. -Лаже. -Да те нема.
Добро сте? -Да, фала.
Ние двајца сме готови... -Љубов моја.
Беше добар, но претера.
Што ти е проблемот? Оди фати ја Режина.
Пробај да ја вразумиш. Дај ми ги клучевите од колата.
Мора да зборувам со попот. -Тарен. Ме слушаш?
"Сен", како во "трен". Или како во "нен". Не како "пен". -Како било.
Одвај чекам да видам како ќе се извлечеш од ова.
Пушти го уште еднаш.
Тарен! Ме слушаш? Тарен, како во "трен", не како "нен".
Ова е татко ти? -Да.
Што има? -Одамна не сме се виделе. -Да...
Како си? -Добро. -Сигурно?
Го гледаш ова? Океан на Монмартр.
Веќе нема причина да заминам оттука. -Мислам дека ќе влезам.
Не сакаш да одиш на пијалак? -Не.
Сигурно? -Да. -Тогаш, се гледаме.
Здраво. Знаете каде е ова? "Ле гран отел де Клермон"?
Да. Тука е.
Како се викате? -Елиот и Елиза.
Зафркаваш?
Резервацијата беше за "шармантен хотел во срцето на Монмартр."
Соба број пет. Први кат. После вратата.
Што пиеме? Нем си? Што пиеме?
Извини, малку сум расеан.
Штотуку дознав дека сум татко. -Честитам.
Тоа е причина за славење. -Да. -Јас честам. Се реши?
Калвадос.
Ова ти е прво? -Не пијам преку ден.
Да, прво ми е. -Среќни времиња...
Машко или девојче? -Девојче.
Но има три години.
Само малку. Да?
Штотуку ги видов пропуштените повици. Што има?
Може да се видиме? Мора да разговараме.
Не, кажи ми сега. -Сакам да те видам лично. Може да преспијам вечерва?
Само една ноќ. -Навистина? По само 24 часа?
Штотуку ја видов Саломе. Таа сака да сум мртов.
Бездомници ми ги украдоа работите. -Молам? Ништо не разбирам.
Не е важно. Таа ми кажа нешто. Мора да разговараме.
Пјер, што правиш? -Доаѓам, мила.
Пијан си. Дотука мирисаш на калвадос. Прибери се.
Аманд чести за тоа што ќе ти го кажам ако дојдеш.
Не. Камил треба да се породи секој миг. Ова е смешно.
И јас сум иден татко. -Ме нервираш.
Доаѓам, мила.
Добро си? -Сум бил подобро.
Што е проблемот? -Како и обично. Пари, сместување...
Ништо ново. Но станува полошо.
Штотуку дознав дека имам ќерка.
Но мајка и ме мрази и не сака да ме види.
Тоа е се? -Едни типови ми ги украдоа работите.
Чекај. -Добро е, но станува тешко.
Се борам. -Ќе ти дадам уште.
Имам соба што не може да ја издадам. Се реновира.
Ќе одиш таму и ќе се прибереш. Сигурно ќе решиш нешто за ќерката.
Зошто мајка и те мрази? -Зашто исчезнав преку ноќ.
Паметен потег. -Да.
Мора да докажеш дека си попаметен за да се вратиш. -Како тоа?
Мора да направиш нешто големо.
Дента кога ја запознав Франсоаз, беше свршена за војник.
Го остави поради мене. -Како ти успеа тоа?
Со недели штедев пари.
И потоа изнајмив кола и ја одведов во Довил.
Кај неа тоа не поминува. -Ќерка ми работи во Мулен Руж.
Повремено добива покани... -Не, не...
Фала, Дидие. -Ајде.
Донеси ја на пица. Ние ќе го чуваме детето. -Ама добро сум.
Или голем подарок. Парфем, на пример.
Може да ти најдам Шанел за 20 евра. -Љубезно од тебе. Ќе размислам.
Ќе го решам ова некако. -Ќе умреш поради евтин Шанел.
Дидие, го имаш уште камионот? -Да.
Тргни го глупавиот камион. -Не може вечно да ги блокирам.
Го запиша бројот? -Побарај ме.
Добро утро.
Шифра: 21б78. Дојди вечер да си го запознаеш детето. Не многу доцна.
П. С. Кретен.
Ве молам, престанете да свирите. Не може да свирите без дозвола.
Добро, ќе се соберам. Не знаев, извинете.
Документите, ве молам.
Нема да верувате, но сношти во овој бар ми го украдоа паричникот.
Чекав да отворат во случај да најдат нешто.
Ќе ви пратиме казна на домашна адреса. -Добро.
Значи... Иво Ливи. Л. И. В. И.
Улица Ив Монтан 8, 18. арондисман.
Повелете. Казната ќе ви стигне во рок од 72 часа.
Добро. -А за паричникот...
Ако не го најдете во барот, одете во станицата.
Добра идеја. Ви благодарам.
Пријатен ден. -Фала. Среќно.
Чао. Фала.
Од лозје во Јура е. Имаат околу 2 хектари.
Навистина е одлично. -Ќе го земам. -Добро.
Ќе видите, ова вино...
Свиленикаво, етерично...
Цветно... Ќе видите.
75 евра, молам.
Тогаш мора да е одлично.
Здраво. -Ја донесе девојката.
Луиз? Дојди да се поздравиш.
Ова е Сезар. -Здраво. -Стар пријател на мама.
Како е? Луиз, така?
Многу убаво име.
Ова е за мене или излегуваш вечерва?
Ова е за тебе? -А зошто донесе вино?
За вечерата. -Која вечера?
Влези внатре.
Убаво си обоила. Убаво изгледа.
Станов е супер. Сладок е... Сакам да кажам...
Се си сменила, но не...
Навистина убав стан.
Колку е голем? -Застани веднаш.
Добро.
Гледам дека г-ца Луиз црта убави работи.
Ти донесов нов пријател.
Се вика Теди. Здраво.
Не ти се допаѓа?
Да ги измиеме забите. Поздрави се со Сезар.
Добра ноќ. -Па-па.
Да ги измиеме запчињата...
Побарај ме за 10 минути и кажи дека Камил се пораѓа.
Сите луѓе во селото беа толку безгрижни
што никој не можеше да замисли колку се нервозни кога ќе се стемни.
Мамо! Ова е непријатно, мамо.
Овој е како мене.
Сакаш Сезар да биде чудовиштето? Тој знае многу за чудовиштата.
Што треба да правам? -Целото село се плашеше дека Скарифон,
јадачот на деца, ќе се појави еден ден.
Сите го игнорираа фактот дека се спрема тајна операција.
Четирите ќерки на градоначалникот и се спротивставија на ноќта
за да го најдат Скарифон и да го ослободат селото од неговиот терор.
И тие четири...
Ништо не прашува? -Уште е мала.
Прашањата ќе дојдат за година, две. -И, што ќе и кажеш?
Вистината? -Дека не знаеше каде е татко и?
Не.
Ќе и кажам дека го поканив една вечер, му го пресеков гркланот
и го растворив во када. Но тоа ќе биде тајна за мама да не оди во затвор.
Немаш када. -Не ја виде. Ставив и када.
Уште свириш?
Не, престанав.
Нели требаше да се видиш со издавачите?
Не ја пратив оваа... -Тогаш, што работиш?
Јас... Заработив малку пари во Њујорк.
Беше добро. И во еден момент посакав да се вратам зашто...
Зашто ми недостигаше Париз. -Ништо не работиш?
Работам. Работам во бар.
Како келнер? -Не, како водител.
Ја презедов работата. Природни вина.
Гледаш, ова е наше. Ова е...
Работиме само со мали лозја.
Ова е од Алзас. Само половина хектар, но виното е...
Многу слатко, растително, славољубиво...
Ви треба келнерка?
Ти досади да возиш возови? -Прашувам за другарка.
Остана без работа во рестораните. Одлична е.
Да. Таму сум секој ден. Во моментов бараме работници.
Поврзи ме со неа. -Ќе видам утре. Може да наминеме до барот.
За жал, утре нема да бидам таму. -Не си таму секој ден?
Речиси секој ден. Имам обврски... -Не сакаш да и помогнеш. -Сакам...
Само мора да смислам... -Ќе наминеме на "хепи аур".
Ќе ми ја дадеш адресата? -Ќе ти пратам порака.
Како се вика? -Уште го носи старото име.
Штотуку завршивме со работите и треба да смислиме...
Убаво и звучно име.
Мило ми е што те гледам. Иако те мразам.
И јас. -И ти ме мразиш?
Нема да се јавиш? -Ќе се јави пак.
Јави се. -Брат ми е. Веројатно сака на пијачка.
Треба да се јавиш. Можеби има некаков проблем.
Не би рекол. Ало!
Добро си? -Не баш. Камил се пораѓа.
Одлично. Како оди? -Страшно. Не знам што да правам.
Те молам, дојди. -Без гајле, се ќе биде во ред.
Не, не сум добро. Сакам да умрам. Не ме оставај сам.
Сигурен сум дека ќе бидеш добро. -Не сакам Камил да ме види ваков.
Измиј се и врати и се. Ако не ти биде подобро, ќе дојдам.
Јави ми се подоцна. Сега не можам да зборувам. -Добро.
Добро ли е? -Знае да претерува. Ќе го побарам подоцна.
Се слушаш ли? Брат ти ќе добие дете. Мора да одиш.
Ќе го завршиме ова и ако не му е подобро, ќе се јави.
Ќе се видиме утре. Оди сега, му требаш.
Жал ми е. -Без гајле, брзо се навикнав на напуштање.
Зошто си толку упорен? Ми се јави три часа откако ти пишав.
Ти реков дека ќе бидеш добро, само паничиш.
Камил се пораѓа. -Навистина? Извини, доаѓам.
Што бараш надвор? -Ме избрка. Ширам негативност.
Смири се, имаш напад на паника. -Секој напон ме убива.
Вдиши длабоко, ќе бидеш добро. -Имаш нови чевли?
После ќе ти раскажам. Ајде, не ја оставај сама.
Заборави. Ќе ме убие. Оди ти. -Глупости.
Ајде, оди ти. Кажи и дека мислам на неа.
Нема да ја гледам жена ти како се пораѓа.
Цел живот си под стрес и сепак си безгрижен.
Добар си во тоа. Те молам, влези. Ќе ти возвратам како сакаш. -Не.
Чукни, ѕирни внатре и кажи смирувачки работи како што знаеш.
Пјер се вознемири, но те сака и постојано мисли на тебе.
Сезар, стори го тоа за мене. -Не.
Ајде. -Не. -Ајде. -Добро.
Ти благодарам.
Што бараш тука? -Доаѓам во мир.
Имам порака од Пјер.
Добро, Камил, добро... Доаѓа, Види...
Кажи му да се гони. Каде е Пјер?
Ми се јави, вознемирен. Наскоро ќе дојде. Мисли на тебе.
Ќе бидеш добро. -Уште еден напон.
Сакам квалитетни вдишувања. -Само диши. -Одиме со "ом".
Добро, ја гледам косата. -Тоа го кажуваш веќе два часа.
Сигурна си дека е коса? -Знам дека е тешко.
Не можам. Носете ме во болница. Сакам ова да престане.
Супер ти оди. -Ајде, гледам многу коса. -Сакам да провериш.
Не сакам. -Сериозна сум. Кажи ми дали се на детето или мои влакна.
Ќе сликам без гледање, па самата провери. -Ајде.
Ја гледам главата.
Ќе ве оставам да се одморите.
Чао, брате, ќе те барам утре.
Честитам. -Ти благодарам.
Нема за што.
Смеам... -Секако.
Во моментов не сум достапен. Оставете порака.
Тато, јас сум. Се надевам дека си добро.
Ти се јавувам да ти кажам дека Камил се породи.
Треба да му оставиш порака на Пјер. Ќе му биде мило.
Се надевам дека си добро. Чао.
Поздрав, полицајци.
Здраво, брат, како си?
Нема за што. Мило ми е што бев дел од тоа.
Вчера ми кажа дека ќе ми се оддолжиш.
Да, така рече. Сакам да ја побараш Аксел.
Мислам дека вчера испофаќа се во кујната.
Сега фокусирај се, ќе бидам брза.
Тие што сакаат една чаша, седни ги на шанкот со чинија колбаси.
А тие што сакаат цело шише, седни ги на маса.
И прати ги кај мене. Разбираш? -Да.
И ако не си сигурен за виното, прашај ме.
Се разбираш во вина, нели? -Да, секако. -Одлично.
Внимавај на прстите. Немој сега да завршиш во болница, среде гужва.
Мислам дека си подготвен. А сега, да те видам во акција. -Одиме.
Добра вечер. -Можам јас... Како е, луѓе? Да ве сместам на терасата?
Бело вино за почеток. Сезар, 2 чаши Шаблис.
Ова е стариот добар Шаблис.
Доаѓаат две чаши Шаблис.
И чинија колбаси. -Добра вечер. -Добра вечер.
Маса за двајца и... -Здраво.
Немаме резервирано. -Нема проблем, ќе добиете маса.
Другарка ми, Диас. -Здраво. -Диас, мило ми е.
Ќе ве седнам надвор. -Тука? -Да. -Совршено.
Се сместивте? -Да, совршено е.
Ова е на моја сметка. -Фала.
Се извинувам.
Нели е убаво? Целосно го преуредивме.
Голема разлика. Порано беше дупка полна со пијаници кои пијат калвадос.
Се разбираш во вина? -Далеку сум од стручњак.
Ова е прилично аерирано.
Веднаш ќе го заменам. -Не, добро е. Личи на Јура. -Токму така.
Таму сме... -Вистински... -Познавач.
Познавач, одлично. Всушност, твоето знаење добро ќе ни дојде.
Со Аксел беше тешко на почетокот. Немаше искуство со служење храна.
Почнала на пазарите и во рибарниците, знаете...
Многу е фина. -Се сместивте? Се дружиш со гостите? -Добар ден.
Добра вечер. Мило ми е. -За тебе зборувавме.
Само добри работи. -Одлично. Гладни ли сте, девојки?
Тој си седна, а требаше да работи. Сигурно сте гладни.
Ме бараат рибарите. Менито...
Донеси шницли. И чувај ги прстите, немаме време за болници.
На здравје.
Како е? Се забавувате? -Одлично. Уживам да гледам како те контролираат.
Веќе ја обожавам. -И реков дека малку претера.
Секогаш е така со персоналот. Сакате десерт?
Два чаши пенливо вино и два чоколадни муса.
Две чаши пенливо вино и два чоколадни муса.
Чоколадото е... -Нормален ли си?
Те молам, поправи го тонот. Не продаваме риба.
Спушти го ножот. Ќе поразговараме во шпајзот. -Да,
Еве го, готов е.
Нормален ли си? Што правиш? -Извини.
Зошто? Локалот е полн. Будала ли си?
Те излажав. Врска немам од вина и служење гости. Не ме интересира.
Тогаш, што бараш тука? -Саломе е љубовта на мојот живот.
Повторно се споивме. Сакав да изгледам добро.
И реков дека имам бар. Мислев дека подобро ќе изгледам ако...
Ако и кажам дека имам бар.
Пред три години зафркнав работа.
Додека зборувавме, ми кажа дека имам ќерка.
Сакав да изгледам добро. И реков дека имам работа.
Нормално, сакаше да види.
Не можев да и ја кажам вистината. Мислев, ќе смислам нешто за два часа.
И тоа е тоа. Сакав да успеам, не успеав. Сега се ќе и кажам.
Немој. Дојди ваму, глупав.
Каква драма... Види, ништо не и кажувај.
Ти си Хју Грант. -Само понекогаш. -И ќе ја вратиме Џулија Робертс.
Отсега ти си главен. -Не можам... -Ајде, можеш.
Сметката, ве молам. -Јас честам.
Баш убаво. Ти благодарам. -Нема за што.
Пијалак пред одење. -Морам да си одам, уморна сум.
Дај ми го бројот. Аксел ќе ти даде шанса. -Како тоа мислиш?
Ќе ја примиме Диас. Ќе работи за викенди.
Добро. Одлично.
Многу ти благодарам. -Ми беше задоволство.
Ти ќе останеш? -Да, но само еден пијалак.
Чувај се. -Добра ноќ.
Ти благодарам уште еднаш. Беше убаво. -Навистина ми е мило.
Смести се додека да завршам. -Ајде, не се срами.
Да, без гајле.
Те молам, напиј се со нас. -Не можам, шефе.
Ни капка пред да заврши смената. -Слушам, си работела на пазар.
Да.
Ова не е сламка.
Снаа ми се породи во базен. Не знаев дека постои такво нешто.
Ја обожавам оваа.
Дојди на подиумот. -Не, ќе гледам.
Многу боли. Ужасно.
Мислам дека е на работ. -Ова е крај на твојот живот. Готово е.
Имам внатрешно крвавење.
Не разбирам, зошто се степа со толкав човек?
Зошто танцуваше со човек кој личи на Шон Пол?
Добро си, добро си. -Многу боли.
Градов е апсурден. Читав за Париз пред да дојдам.
Сакав да ги видам Ајфеловата Кула и Сакр Кер.
Но омиленото место ми е токму тука.
Барбе Рошешуар.
Ми недостигаше.
И ти мене.
Зошто го направи тоа? Што се случи?
-Јас...
Многу ми недостигаше, но навистина сакам да те повредам.
Жал ми е. -Која е целта на ова? Зошто сме тука, Сезар?
Како тоа мислиш? -Зошто го правиме ова? Зошто се врати?
Зашто не ми беше убаво. Уште откако заминав.
Не можам да го надоместам тоа што го уништив, но...
Сакам да бидам со тебе секоја секунда. Секоја секунда.
Да одиме на пијалак кај мене или кај тебе и ќе ми раскажеш. -Не може.
Ќе ми кажеш дека живееш со некого? -Не живеам со никого.
Не, спијам на каучот кај пријател зашто имам проблеми.
Нели ми рече дека си купил стан?
Да, но во изградба е. Уште не е уреден.
Таму има еден... Дојди. -Се плашиш?
Да, голем е и опасен.
Смешно. Случајно се сретнавме...
Вечерта кога ги изгуби клучевите.
Никогаш не сме биле блиски како роднини.
Никогаш, но... Како семејство си помагаме меѓу себе.
Нормално. -Во ред, госпоѓице. Може сега да си одам? Уморна сум.
Извини, Оди.
Чувај се. Ќе те побарам утре. -Добро. Нема проблем.
Мислиш дека ми поверува?
Чевлите... -Можеше да поспие додека толку долго и објаснуваше.
Откачено е како среде улица... -Доста! -Се губат клучеви.
Роднина ми е. Неверојатно.
Лошо лажеш. -Не може сите да лажеме како тебе.
Лулу?
Спие.
О, боже.
Добро утро, малечка. Како си?
Доцнам. Бестрага. Мора да се спремам. Може да слезеш со неа?
Да. -Сакаш појадок?
Во фрижидерот има млеко. Има и какао.
Третата фиока лево. -Добро. Што сакаш?
Тост со путер. -Тост со путер. Сакаш топло чоколадо?
Мали, средни, големи коцки?
Триаголничиња. -О, боже.
Со џем или... Малку џем? -Многу џем.
Со многу џем од боровинки. -Имаш уште деца?
Како ова да го правиш цел живот. -Имам многу.
Во Мексико, Москва, Њујорк...
Со моите деца може да правиме божиќна забава.
Што правиш вечерва? Слободен сум.
Може да ја земам и да се најдеме кај тебе.
Ќе ни ја покажеш твојата палата.
Одлично. -Околу 18.30?
Мора да побрзам. Доцнам. -Побрзај. Луѓето се чудат зошто доцнат возовите.
Кажи и да побрза.
Јадеше, ја сменив пелената, што уште да направам?
Ме бараат од работа. -Не се јавувај. Викенд е, а ти си на породилно.
Точно. Значи дека е важно.
Не, не може. Нема да го направам тоа.
Не ти ги давам клучевите.
Не ги сакам твоите чевли. Не ме интересира. Будала си?
Мила, морам на работа. -Кажи им дека не можеш.
Ме бараат... Не може да те натераат ако си на одмор.
Ме бараат. Ќе изгубиме голема зделка. 30 минути, максимум.
Се гледаме.
Ова е лудо.
Кога ќе дознае дека си бездомник, ќе те претепа.
Работите добро се наредија. Ќе најдам решение.
Еве. -Немој да ја оштетиш куќата. Многу е скапа.
800.000 за поткровје. Немој ништо да скршиш.
Ќе ја прошетам Саломе и ќе ти ги вратам клучевите.
Изгледаш чудно. Се е во ред? -Не.
Не знам, но син ми ме мрази. Сака да ме задави. Псиохопат еден.
Ама ајде. -Гледам дека сум бескорисен. Се чувствувам бескорисно.
Тие се заедно, а јас сум тука, како некаков идиот. Ова е пекол.
Камил мисли дека ништо не правам како што треба.
Од вашата десна страна, Плас де Абесе и прочуениот локален музичар.
Кај тебе е многу подобро.
Може да направиме некаква семејна работа?
Да ги убиеме жените и децата, да ги скриеме под терасата и да избегаме?
Не, вечера. Нешто семејно.
Зборував со тато. Се јави по породувањето. Беше убаво.
Тој те барал? Убаво. -Добро, одам. -Ќе видиме.
Ти благодарам. -Нема за што.
Ова ќе ми биде канцеларијата.
Со главата во облаци, со стаклен покрив и се друго...
Ќе биде одлично. А тука, голема полица со книги.
Полица со книги. -Ќе ти дозволам да ја истражиш спалната соба.
Убаво. -Ќе биде прекрасна. -Мене и на Луиз ќе ни биде убаво тука.
А ти? Каде ќе бидеш ти?
Па... Тука.
Мислев дека веќе не свириш. -Да, престанав.
Ова го донесов за брат ми. Сака да се занимава со музика.
Сака да свири жичени инструменти што е тешко,
па му реков да почне со клавијатури и му ја позајмив мојата.
Зашто веќе не свирам. -Се уште лошо лажеш.
Не лажам. -Не лажеш? -Не.
Знаеме дека криеш работи од мене. -Порано правев така, веќе не.
Ја кажуваш само вистината? -Само вистината. -Да...
Мислам дека е убаво што не се откажуваш од соништата.
Многу луѓе се откажуваат.
Може да ги чуеме новите песни? -Немам нови песни.
Зашто престанав да свирам. Но имам стари песни.
Може да ги чуеме старите? Лулу не ги чула и сигурно ќе и се допаднат.
Лу... Лу. -О, боже. -Имаме сериски убиец.
Остави го тоа, многу е опасно.
Морам да ве оставам. Колешката не се појави, мора да ја заменам.
И таа е уморна. Се гледаме подоцна? -Да.
И ние си одиме.
Не знам како да се извлечам од ова.
Ќе смислиш нешто. Секогаш ти успева.
Зашто сакам да бегам. Бегам од лајна, но ова ми се допаѓа.
Добар сум со неа и со девојчето.
Секое семејство има приказна за дедото, воен херој.
Но добро е да се каже вистината. -Така ќе ја изгубам за секогаш.
Доста се жалиш. Еве, земи ја колата и одведи ја во Довил.
Доста со тој Довил. -Излези малку од градов, добро ќе ти дојде.
Фала, брат.
Грозно. Штотуку заспа.
Сакаш освежување? -Не смеам да мирисам на алкохол. Ќе ме кара.
Не знам... Зелен чај?
Сте се смениле, момци. -Жал ми е, си одам. Многу се потиш.
Се гледаме. -Чао, Сезар.
Чевлите? -Нема потреба.
Мамо? -Да?
Бакнежи... -Доаѓам.
Сезар, бакнежи...
Изгледаш кул. Одиме кај дадилката.
О, не. Чекај. Вака е подобро.
Рашири ги рацете и врти се.
Го повреди коленото?
Ќе одиме на спиење или не?
Стани. -Колку е часот? - 10.30.
Земи си ги работите, ве водам на патување. -Каде?
Изненадување.
На колку време? -Не многу долго.
Утре сум на работа, не можам тукутака да заминам. -Можеш. Изненадување е.
Стани.
Да ти сварам чај? -Да. -Ми веруваш ли? -Не.
Одиме, дами. Спремни? -Чија е колава?
Ја украдов. -Да.
На еден пријател е. Одиме.
Каде сме? -Сакаше да патуваш низ Франција.
Да одиме до амфитеатарот во Арл. -Тоа е далеку.
Но тука е. -Далеку сме. Може да се одмориме во Ласко.
Шамбро е во близина. -Што? -Шамбро.
Ти велам, добро е. Ало!
Брат, одвратно е. Камил и Саша ме мразат. Не можам повеќе.
Морам да се дружам со други луѓе. Може роденденска прослава во недела?
Мразам семејни вечери. Кога се сложуваме, се опиваме.
Јадеме, пиеме, пееме среќен роденден... Ќе биде добро. Те молам.
Ќе ја прашам Саломе, но не верувам. Ќе ти се јавам.
Ќе го викаме ли тато?
Ако ни снема теми, ќе зборуваме за нашите депресии и ќе се убиеме.
Пјер... -Морам да прекинам, Хитлер ме бара.
Доаѓам.
Брат ми... Сака во недела да се собереме за мојот роденден.
Но подобро е само со тројца. -Не, баш е добра идејата.
Ручек дома. -Нема да комплицираме. Може и само по едно кафе...
Не е комплицирано. Ќе направиме нешто едноставно.
Добро, добро. -Не си расположен?
Не сакам да го славам роденденот со семејството...
Ќе биде супер. Но внимателно, некому да не му се испушти за...
Ќе и кажеме кога ќе дојде време.
Одиме, Лулу. -Одиме.
Во недела сме поканети на ручек кај Саломе.
Одиме. -Може.
Навистина е огромна. Не знаев.
Во живо е и уште поголема.
Имаме време да отидеме во Арл? -Во Арл? -Тука.
Арл. -Тука сме.
Ние сме тука. Поминуваме крај Арл и наминуваме во Савој.
И потоа одиме. -Мак плаче. -Ќе го видиме селото?
Во галоп.
Ја стигнуваме мама.
Не прашав, но дали сите јадат се?
Сезар? -Да, да.
Добро си? -Да. Зошто?
Не знам, изгледаш замислено.
Само сакам се да помине добро. Моето семејство е... Чудно.
Ние сме ти семејство, тие ни се гости, добро?
Одиме. -Да раскренеме малку, растурено е. -Гледам.
Здраво. -Среќен роденден. -Фала.
Добар ден, Камил. -Јас сум Саломе.
Го памтиш Пјер? -Да. Помина доста време.
Убаво е тука. -Фала. Тато? Не те видов.
Каде се криеше? -Не се криев, што зборуваш?
Се скри во ходникот. -Не, сега дојдов.
Како се сите? -Добро.
Мило ми е. Влезете.
Значи, спие наутро, а ноќе не? -Спие цело време.
Саша многу пораснал. -Не, ова е Луиз. Таа е...
Таа е ќерка ми. Има три години.
Тато, ова е Саломе.
Саломе, ова е татко ми, Паскал. И Луиз, ќерката на Саломе.
Колку е часот? -Точно еден. Да ви го земам палтото? -Не.
Го сакам, но тешко се чисти. -Цврсто спие, а ништо не јадеше.
Ќе се разбуди за тортата. -Не можам да престанам.
Добро си, тато? -Да. -Да не ти студи? Сакаш ќебе? -Не.
Сезар, кажи ми... Се смеам сега?
Па, не баш. -А сега? -Да.
А сега? -Па, не е баш насмевка.
Види. -Откачено. Ова е магнетизам. -Тој е волшебник.
Пјер? Се смеам или не? -Не. -Ни на една страна?
Не,
Добро си? -Да. -Што се случило? -Паскал, изгледаш малку расеано.
Малку повеќе од обично. -Да. -Што се случило?
Имав зафат... И се плашам дека не успеа.
Операција? -Не, мала инјекција... Сакав...
Да ги избришам брчките. -Молам?
Си ставил ботокс? -Да.
Не баш... Хијалуронска киселина. Целосно природно.
Сериозно? Зошто? -Зошто го направи тоа?
Александра ме остави и... Тешко ми е.
Тато... -Паскал. -Што?
Не знам зошто. Ми рече дека...
Ми рече дека не и одговарам. Не разбирам.
Зошто? -Зашто има 36 години.
Навистина?
Кога жена 30 години помлада од тебе ќе ти каже
дека не сака да се гледа со тебе, прво помислуваш на ботокс?
Ова е сурово. Ќе го удрам ако продолжи. Кажи му да престане.
Пјер, доста беше. -Доста, момци. Груби сте.
Раскинувањата се одвратни. -Да, така е.
Кутриот Паскал. -Очаен сум.
Ќе ти помине... За 5-6 месеци.
Ќе и помине ли устата на Никол Кидман? -Доста!
Дедо спие. -Да. -Види.
Среќен ти роденден,
среќен роденден, Сезар.
Среќен роденден!
Да ги дувнеме свеќите заедно. Еден, два, два и пол...
Три... Еден, два, три...
Ќе ги отворам подароците. Да видиме... Од брат ми.
Овој пат се надминав себе.
Единствени. -Прекрасни. -Ова е од Луиз и од мене.
Фала. Ова е чек?
Ако сакаш. Прво, ви благодарам, Паскал,
што сте го создале овој... Серко.
Одамна не сум била олку среќна.
И затоа, ви благодарам. -Нема за што.
Значи... Луиз и јас мислиме дека не треба да се откажеш од музиката.
Затоа го ископиравме твојот албум и го пративме во... Колку, Луиз?
18. -Во 18 издавачки куќи. И од две сакаат да те запознаат.
Браво, одлично. -Кул.
Еве. Состанок со Асуна Музик, четврток во 14 часот.
Среќен си? -Па, јас... -Да.
Не знам што да кажам. Трогнат сум.
15 години ти велам да го пратиш.
Не дека немаше време да се подготвиш.
Да наздравиме. За Лулу! Одлично. Благодарение на тебе.
Добро беше, нели? Добро помина. -Да, супер.
Добро си? -Да.
Изгледаш како да си зел ЛСД со татко ти.
Не, добро сум.
Малку сум уморен.
Заборавив да и го дадам на Аксел клучот од барот.
Таа нема клуч? -Имаше резервен, но го изгуби.
Брзо се враќам. Се гледаме.
Сезар?
Ало!
Добро.
Фала за се. Подобро е Франсоаз?
Бакни ја од мене. Ќе дојдам да ја видам, ветувам.
Добро. Се гледаме. Чао.
Каков серко.
Извини, извини. -Каде беше?
Во барот. Имаше гужва, па останав да помогнам. И пивнавме некоја.
Но те барав. -Молам?
Знам, не сакав да пречам. Спиеше, а некој ми го украде телефонот...
Се јавив во барот, не беше таму.
Зошто се јави во барот? -Не ми креваше.
Со кого зборуваше? -Келнерката рече дека не си таму.
И после не се јави во полиција? -Многу смешно.
Што? -Ништо. -Ти си таа која... -Не разбирам.
Ни јас... Не сакам. Саломе, сериозно...
Не сакам сега да зборуваме за ова. Вака ќе правиме?
Ќе се караме како глупава, нормална двојка? -Нормална?
Ти си? -Јас? Ти си... Ти си нормалниот во куќава?
Се однесуваш нормално, се јавуваш наоколу. -Ова е поради издавачот?
Не оди, не е важно. -Не ми кажувај што да правам.
Се плашиш? -Не. -Се плашиш од неуспех. -Не, ти се плашиш.
Од што? -Од твојот талент што не е талент, туку очекување.
Што можам да очекувам од тебе? -Да бидам доволно добар.
Тоа е се што сакаш. -Убаво. -Тука ќе спиеш. Корнеш на алкохол.
Приказната се повторува.
Повторно молчење и неразбирање од твоја страна
а кукавичлук и празни ветувања од моја.
Лајна.
Помислата дека косата ти побелува, а очите ја губат
бојата, ме тера на плачење.
Сакам да плачам додека го читам ова. Како сум можел да го напишам...
Многу ми е жал, Саломе.
Не ја заслужувам љубовта што ти и Луиз ми ја дадовте зашто сум лажго.
Немам ни дом ни пари. Ни работа ни бар.
Немам ништо свое, но ти и така знаеше.
Три години продавав мохито во Коста Брава,
чистев клозети во Португалија,
и работев многу други убави работи.
Верував дека сум слободен и што е поважно...
Очигледно, поважно од животот со жената од моите сништа...
Кога се вратив, не очекував дека ќе ве најдам тебе и Лулу.
Немав што да ти понудам и пак лажев.
Се плашев дека не сум доволен.
Секогаш се плашам дека не сум доволен.
Иако чувствата, насмевките и среќните мигови
беа искрени. Затоа, заминувам.
Можеби ова е мојот пат.
Кажи и на Луиз што сакаш. Дека сум во затвор зашто крадев бонбони.
Дека ја запалив амазонската џунгла.
Или дека настрадав на вртелешка. Барем нешто смешно, може?
Ништо храбро и херојски.
Исчезнатите често ги претвораме во херои.
Јас сум се само не херој.
Или кажи и ја вистината. Понекогаш тоа изгледа подобро.
Ве сакам и двете. Скарифон.
Лајна. -Што?
Саломе е. Изгледа Сезар пак исчезнал.
Ќе видам дали е во барот кај Амад или мртов во грмушките. -Не, Пјер.
Само 10 минути. -И 10 секунди се премногу,
Доста се грижиш за братот, почни да се грижиш за синот.
Се грижам за него.
Љубов? -Ова не е критика.
Знам дека се трудиш и дека не ти е лесно.
Имаш уште една грижа.
Сезар може сам да се храни и бања, Саша не може.
Остави го сам да сфати. Добро си? -Во ред,
Може да бидеме сами, само ние тројца. Што друго можеш?
Не може да се грижиш наместо него.
Што сакаш вечерва? Бургер и филм?
Како е тој, малиот мангуп?
Знам, животот не е лесен.
Вистински давеж.
Еве го, љубов моја.
Извинете. Продавам мобилен.
Ве молам... Продавам телефон за 50 евра. -Не, фала.
Извинете, продавам телефон.
Ти треба помош? -Да, мора да купам билет.
Што ќе ти се пари? -Ти реков, за билет. -Добро.
Не ме интересира. Но очилата... -Не, само што ги купив.
Ајде, брат. -Не. -Ќе ти дадам добра понуда.
Добро... -Колку? -Не...
Добар ден, господине. Добар ден.
Престанете да свирите. Дозволата, ве молам.
Немам дозвола. -Мора да имате за да свирите на улица.
Не знаев. Некој ми го украде паричникот на онаа тераса.
Го оставив на масата, некој помина и го зеде.
Имам воз за Брест за 25 минути, а билетот ми беше во паричникот.
Не сакам да зборувам за тоа. Оставете ме на мира.
Молам? -Оставете ме на мира. Не разбирате француски?
Ми требаат 20 евра за да купам билет.
Внимавајте на тонот. Документите, ве молам.
Напишете ми казна, лесно е. Знаете што треба.
Подгответе се, доаѓате со нас. -Не треба да бркате дилери?
Одиме.
Смирете се. Нема поента да се нервирате. -Секако дека има.
Земете ми ги работите. Тоа е се што имам.
Влезете во колата, нема да избегам.
Во ред. Потпишете се долу.
Повелете. На телефонот имате 15 пропуштени повици од девојката.
И се јавивме и ја известивме. Не сме чудовишта.
Фала. -Во ред. -Вашите работи.
Така. Одлично. Одиме. -Фала.
Пријатен ден, господине. -До гледање.
Види кој е тука. -Жал ми е.
Замолчи. После ќе зборуваме.
Седни назад со неа.
Тука. -Да, таму. -Таму е назад.
Овие три се нови.
Оваа е кога те излажав за клучевите. Оваа е кога заминав.
А другата е за притворот. Притворот нема врска.
А овие...
Се сеќаваш? -Да.
Слушај ме добро, лајно едно.
Внимателно спушти ги работите пред мојата врата или ќе те скршам.
Во ред? Веќе не сакам да те видам, разбра?
Извинете... -Чекај... Да?
Во животот не сум видел ништо поубаво.
Добро, откако кравата се отели на земјоделскиот саем.
Беше многу трогателно. Беше големо... Сакам да кажам...
Како се викате? -Саломе. А вие?
Сезар. -Ме гледаше како... -Поглед на љубовта.
Многу ми е жал. -Замолчи или ќе те скршам.
Сега јас плаќам.
Оној ден на клупата...
Знаев дека се случува нешто.
За првпат осетив дека ми почнува животот.
И... Кога си отиде...
Мислев дека веќе ништо не може да се случи.
Кога се врати...
Си реков дека ќе се потрудам овој пат да останеш за секогаш.
Жал ми е, Сезар.
И јас те лажев.
Таа не е твоја ќерка.
Но... Многу ми се допаѓа.
И ти и се допаѓаш.
И што сега?
За почеток, да одиме на сладолед.
Да.
Лулу, одиме на сладолед.
Сакаш сладолед?
Мислиш дека изгледам почудно од другите? -Другите парижани? Не.
Растењето деца меѓу стаорци и глувци е доволно чудно.
Мислиш дека ќе биде тешко? -Веројатно.
Но можеби и нема. -Не, ќе смислиме нешто.
Сакаш да платиш?
Еве, оди.
Браво.
Одиме на пат во Арл. -Во Арл?
Што ти е работата со Арл? -Отсекогаш го сакам Арл. -Доста со Арл.
Јадеш пилешко со семејството секоја недела. -Ни случајно.
Дај рака, Луиз.
Во ред е, нема коли. Остани
на сончевата страна од улицата.
Дојди да те кренам. Ќе биде полесно. -На моите раменици? -Да.
Може да се преселиме. -Не, мразам паркирање.
Може да се правиме дека се селиме. -Да.
Ќе гледаме станови и ќе се преправаме. -Станови што не ни се допаѓаат.
И ќе ги критикуваме. -Недоволно добри.
Ќе се најдам со банкарот и ќе се преправам дека сум богат.
И сакам голем стан. -Немаш доволно ни за сладолед.
Штета. Имам идеја за голем проект.
Сакав да почнам достава на морски плодови.
Би било многу успешно. -Неверојатен си.
Може да живееме без сништа.
Ќе ја завршат одјавната шпица пред да завртиме? -Не верувам.
Прилично е долга. -Луѓето ќе си отидат.
Тогаш, да одиме малку побрзо. Да држиме чекор.
Или луѓето ќе си отидат. -Одиме дома.
Сакаш дома? -Да. -Лулу, сакаш дома?