BİR NETFLIX DİZİSİ
Antonio nerede?
Şurada, diğerlerinin yanında.
Antonio hanginiz?
-Sen misin? -Evet, benim.
-Dur, yapma! -Pislik! Bana komplo mu kuracaksın?
Bir de kızını mı gönderiyorsun?
Hadi şimdi de vursana!
Durun, yapmayın!
Durun, yeter!
Derdin ne ulan?
Sakın bir daha ailemle oyun oynama.
Bak, yanlış adama geldin.
Ne oluyor?
Seni tanıdım. Bize kedi getiren kadınsın sen.
Ne zamandır hedefiniz olduk?
Eyvah.
Ne istiyorsunuz ulan?
Kızım olduğunu söyleyen sürtük de geldi.
Ne diyorsun ulan?
Nora, başın mı belada?
Onları dolandırmaya mı çalıştın?
Bilmiyor musun?
Neyi?
-Gerçekten bilmiyorsun. -Söylememeni istemiştim.
Git buradan! Defol!
Ayıp be.
Neden…
Neden ona kızı olduğunu söyledin?
Çünkü kızıyım.
Nasıl yani?
Miranda?
Çok üzgünüm Antonio, açıklayabilirim.
Baba!
Hanımlar ve beyler, bu akşamlık bu kadar
ama merak etmeyin, döneceğiz.
Orkestramıza, üç yarışmacımıza, elbette Sandro Ralli'ye
ve evlerinden bizi izleyen sizlere teşekkür ederiz.
Musicherò'nun gelecek bölümünde görüşürüz!
Bravo!
Giggi.
Sağ ol Sandro.
-Harikaydın. -Çok teşekkürler, gerçekten.
Giggi, bugün beni ağlatacaktın. Ciddiyim. Konuşmamız gerek.
-Neyi? -Geleceğini.
-Bravo. -Sağ ol.
-Aferin, bravo. -Çok teşekkürler, sağ ol.
-Beklediğimden de başarılıydın. -Teşekkürler.
-Sandro, bir konuşabilir miyiz? -Elbette.
-Haberleşiriz. -Pardon.
-Menajerin mi? -Evet, çok dengeli biridir.
-Ee, nasıldı? -Çok güzeldi!
Ne istiyorsun?
-Giggi ile ahbap mı oldunuz, nedir? -Niye olmayalım ki?
-Diğer ikisi kim? -Bilmem, arkadaşları.
Kendini çok açık ediyorsun.
Normal davranmamı söylemiştin.
Evet ama iş değişti.
Söylememem lazımdı ama biri seni görmüş.
-Ne yaparken? -Anladın sen.
İlgileniyorum ama çözülene dek kiminle takıldığına dikkat et.
Doğru söyle, beni hapse mi atacaklar?
Hayır çünkü güvenilir dostlarım var.
Bu güvenilir dostların fiyatı ne peki
Birini ortadan kaldırmak ucuz mu sanıyorsun?
"Ortadan kaldırmak" derken "parayla susturmak" yani, değil mi?
Bizim gibi insanlara garip gelebilir
ama herkes satın alınamıyor.
Onunla konuşmam gerek.
-Cidden Adele'yse yemin ederim… -Anne.
Merak etme, hepsini çözeceğiz.
Bana aptal yerine koyma!
Niye söylemedin?
Çünkü ona söz vermiştim, zamana ihtiyacı vardı.
Yine de söylemeliydin?
Ama tanıştırdım, vakit geçirdiniz.
Tabii ya! İki yabancı gibi oturup çay içtik!
Yapma böyle.
Benden nefret etsin istemedim anne!
Herkese iyi akşamlar!
Ee, nasıldım?
Hayranlarım nerede?
Ne oldu?
Bir kâbus.
Gerçek bir kâbus canım.
Anne.
O derece mi kötüydüm?
Baba, aç!
Antonio, aç şu kapıyı!
-Yoksa kırarım! -Aç!
Antonio!
Aç kapıyı!
Yeter artık, bırakın.
Normal bu. Bırakın sakinleşsin. Emin olun sakinleşecek.
-İşine bak. -Bakıyorum zaten.
Abime bir kızı olduğunu söyleyip onu özgürlüğünden ettin.
-Öyle değil. -Nasıl o zaman?
-Değil! -Anlat madem.
-Cadı. -Gebertirim seni!
-Büyükanne, sakin ol. -Acınası hâldesin.
Herkes kim olduğunu görünce kızdın.
Kapa çeneni.
Kapa çeneni!
Delirmiş bu.
Suç bende. Babasına anlatmasını söyleyen bendim.
Bir şey olmaz dedim.
Tullio oraya gittiyse Nora yıkılmıştır.
Muhtemelen.
Annem sabaha kadar uyumadı. Her şeyi bilmek istiyor.
Ben de bilmek istiyorum. Niye bana söylemedin?
Söz vermiştim!
O benim ikizim, niye kimse bunu anlamıyor?
Ne ikizi be? Dolandırıcı o.
Giggi, değil.
Biz ne yapabiliriz?
Bana mı soruyorsun?
Bilmeyen tek kişi benmişim.
-Matteo, lütfen kızma. -Hayır.
Kızmayacağım ama bir müsaade et.
-Böyle olsun istemedik. -Ben konuşurum.
-Saçma sapan işler. -Matteo.
Matteo, bekle!
Bir durur musun?
Ne var?
Yapma böyle, kavganın sırası değil.
Nişanlım bana güvenmiyor.
Öyle değil işte. Sadece Nora'ya söz vermişti.
Lütfen barışın. Bir de bu yükü taşımayayım.
İllaki barışacağız.
Dışlandığım için berbat hissettim.
-Sen de yaptın. -Ne yaptım?
Bir de soruyor. Ralli'yle ilgili gerçeği niye anlatmıyorsun?
Tam olarak bunu diyorum işte.
Ne oldu? Herkes sizi arıyor.
Seni de arıyorlar ama bulmamalılar.
Neye bulaştın sen?
-Ne diyorsunuz? -Ölmeni istiyorlar.
Saklanacak bir yerin var mı?
Yok, ben…
-Bilmem… -Beni dinle, bak.
Her ne yaptıysan çocuklarımla alakası var mı?
-Sadece Nora'yla. -O çocuğum değil.
Ama o da bulaştıysa
lunaparka saklan.
Kimseden yardım isteme, polisten bile.
-Anladın mı? -Bunları nereden biliyorsunuz?
Soru sorma. Zaten her şeyimi riske atıyorum.
Bir de…
Beni burada gördüğünü aileme söyleme.
Birkaç işim daha var.
-Kahve alır mısın anne? -Olur canım.
Adele'yle bebek arabasındasınız
ama sizi gezdiren, bakıcınız değil.
Rüyamda böyle ilerliyor. Olması gereken oydu çünkü.
Adele birdenbire kemerini açıp arabadan atlıyor.
Ben de hemen görüyorum.
Elinden yakalayıp sıkıca tutuyorum.
Dönüp bana bakıyor
ve minik sevimli dişleriyle gülümsüyor.
-Anne. -Sağ ol canım.
Yıllardır o rüyayı görmemiştim.
Anne.
Dinle.
Sana anlatmadığım bir şey var.
Lunaparkçılar Adele'yi parkta falan bulmamış.
Bir bodrumda kilitli bulmuşlar.
-Ne? Çok saçma. -Değil anne.
Onu almadan önce
büyükannesi binanın yakınında uzun, bastonlu bir adam görmüş.
-Alfio mu? -Sanırım evet.
Babam fotoğrafı görünce nasıl tepki verdi, hatırla.
-Baban mı? -Bence babam bir şeyler biliyor.
Ama kızımıza dair benden hiçbir şey saklamadı.
Evet, babamızdan bahsediyoruz. Ona yabancı muamelesi mi yapacağız?
En azından bir konuşabiliriz.
Bunun olacağını nasıl düşünemedin?
Kızını arıyor gibi yapayım diye para veren sensin.
Bulayım diye vermiyorsun.
Kim bu insanlar?
Hiçbir fikrim yok.
Bu kez cidden araştır o zaman.
Dolandırıcı olduklarına kanıt bul.
O pisliklerin sayısız sabıkası olmalı.
Şimdi şöyle yapacaksın.
Eve gidip biraz uyu.
Hayır! Şantiyeye gideceğim.
Şu anda ailemle uğraşamam.
-Nihayetinde mecbursun. -Evet.
O yüzden harekete geçmelisin.
Bari Miranda'yla konuş. Seni kandırdıysa bilmek hakkın.
Kimse beni kandırmadı. Sakın böyle konuşma.
Nora'yı kızın sanmanı sağladılar. Canavarlık bu.
-Ben olsam deliririm. -Tabii.
Ne?
Stella canavar değildi.
Savaş zamanıydı.
Her şey mübahtı. Bizim için de onlar için de.
Yuh ulan, sana başkasının kızını büyüttürdüler.
Kapa çeneni!
Yapma.
Nora benim kızım.
-Getirdim. -Sağ ol.
-Geri veririm. -Sen ne olduğunu anlat.
-Gece… -Sonra, söz veriyorum.
Görüşürüz.
Şunları giy.
O kıyafetlerle seni hemen ayırt ederler.
Hatama rağmen yardım mı ediyorsun?
Kendim için yapıyorum.
İşkenceye dayanabileceğini sanmam, adımı verirsin.
Çok sağ ol.
Babanla durumlar nasıl?
Beni görmek istemiyor.
Git ısrar et. Benimle vakit harcama.
Ama gerçeği söylemek istemiyorum.
O da duymak istemiyor, o yüzden saklanıyor zaten.
Artık saklanmak için çok geç.
Umarım bizim için de geç değildir.
Neyse, yeni baban casus falan galiba.
Şaşırmam. Zengin yavşağın teki.
Ama beni korumak için risk aldı.
-Karşılığında bir şey alacaktır. -Olabilir.
Ralli cidden dokunulmaz sanırım.
Ya o da casussa?
Bu aralar gazetelere bakarsan herkes casus.
Veya casuslarca izleniyor, bizim gibi.
-Günaydın. -Hayırdır?
Bu niye burada bu kılıkta?
Başı belada, yardım etmeliyiz.
Yeterince derdimiz yok mu?
Lütfen ama. Çok kısa bir süreliğine.
Peki.
Poligona adam lazımdı zaten.
Teşekkürler.
Çocuk her gün evindeydi, şimdi mi yok?
Peki ya ailesi? Artık arkadaşsınız, onlara sor.
Sordum, bilmiyorlar.
Kaçmış herhâlde.
Fevri bir çocuk.
Ama niye ne yaptığını söylemiyorsun?
Savaştan önce sana çalışıyordum, hatırla.
Döşemeyi yanlış yaparsam yevmiyemi keserdin.
Tabii ki, yine olsa yine keserim.
İyi bir patrondun.
Ben de iyi bir patron olayım.
Benim patronum yok.
Hepimizin var.
Emir komuta zinciri olmazsa kargaşaya sürükleniriz.
Sorma, savaşta emir komuta zincirimiz çok işe yaradı.
Çocuğu en kısa zamanda bul, mesele ciddi.
Bana kozumu kullandırtma.
Şantaj mı yapıyorsun?
Hepsini kaybedersin.
Eşini, çocuklarını,
bu gördüğün gökyüzünü.
Yirmi yıllık dostluğumuzdan sonra.
Ha, sen gizli servise dostuz diye mi yardım ediyordun?
Arkadaşını öldürdüğünde seni kurtardım diye değil yani.
Hadi.
Teşekkürler.
Burada ne arıyorsun?
-Yardımcı oldum. -İhtiyacı var gibi durmuyor.
Derdin ne senin?
-Asıl Nora'ya yardım lazım. -Ne oluyor?
Ben zaten onu koruyabilirim.
Delirdin mi sen?
Ayrılın!
Tamam, dövüşün madem.
Giggi, nereye?
Bak, annem iyice kendini kaybetti.
Lunaparkta Nora'yla konuşacakmış. Geliyor musun?
Hayır.
Hayatta gelmem.
Bizi yeterince hırpaladın.
Ben ne yaptım ki?
Kardeşini bulmasan olmazdı, değil mi?
"Kardeşimizi." Hem bu nasıl soru? Saçmalıyorsun sen.
Sana kalsa sanki hiç var olmadı.
Sen çok biliyorsun ya!
Ben yoktum, sen bebektin. Ne hatırlıyorsun?
-Canlarının nasıl yandığını hatırlıyorum. -Hayır canım.
Sayemde kendilerine geldiler.
Mutlu, hep neşeli oğulları sayesinde!
Ailenin şaklabanı geldi!
Ne o, seni yeterince güldüremedim mi?
Nasıl böyle kötü konuşursun?
Belki de artık değişmem gerekiyordur.
Evde her şey mahvoluyor zaten. Farkında değil misin?
Ralli niye geldi?
Seçmeye gidiyoruz.
Hayır Giggi, lütfen. İşim var de.
Burada mı?
Benim burada hiçbir işim yok.
SAHNE 1
Sakin olun, ben hepinize yeterim.
Musicherò'daki çocuk!
Evet, Giggi Gabrielli bu! Hadi!
Pardon!
İmzalar mısınız?
Elbette.
Adınız nedir güzel hanım?
-Franca. -Şaşırmadım.
"Franca'ya." Numaramı da yazsam mı Sandro?
Ağır ol.
"Franca'ya sevgilerimle, Giggi."
-Buyur, tamamdır. -Teşekkürler!
Şimdi bırakın da geçelim, işimiz gücümüz var!
Bravo!
Tanrım!
Bir saniye.
Kim var orada?
Kıpırdama. Çığlık atma. Zaten seni kimse duyamaz.
Sus! Kapa çeneni! Sakın…
Kestik!
Sandro, olmuyor. Hiddetini tutma.
Ona saldırmalısın.
Doğru, pardon. Tekrar deneyeyim.
Güzel, dene.
Pardon, sakızı atar mısın?
Hadi, tekrar.
Hadi. Merak etme, başla.
Kıpırdama. Çığlık atma. Zaten seni kimse duyamaz!
Niye çığlık atayım?
Bebeği bile korkutamaz bu.
Kestik.
Sandro, tekrar söylüyorum.
Eskiden iyi biriydin ama büyük şehir seni değiştirdi.
Aileni hayatta tutmak için çırpındın, aç bile kaldın.
Kadın da seni kışkırtıp reddediyor.
Anladın mı?
Karanlık yüzünü göstermeni istiyorum.
Karanlık yüz mü?
Bence onun öyle bir yüzü yok.
Endişelenme, yap hadi.
At ulan şu sakızı.
At ulan şu siktiğimin sakızını!
Çığlık atamazsın. Kimse seni duymaz.
-Bırak! -Kaltak!
Neresini anlamadın?
Ne o, artık beni beğenmiyor musun?
Ne oldu? Çok mu fakirim? Sana layık değil miyim?
Hâlâ dilenciler gibi kokuyor muyum?
Dur!
Eva, ne yapıyorsun ulan sen?
Doğaçlama yapmaya mı başladın?
Doğaçlama yapıyor! İşte karşınızda yeni divamız!
Ulan bu şerefsiz herif gerçekten de…
Neredeydin?
-İşim vardı. -Ne işi?
Bartoli'yle görüştüm.
Onları araştırmasını istedim.
Lunaparkta ne oldu?
Hiçbir şey.
Öyle mi baba?
O lunaparkçıya dersini verdim.
Ders mi? Ne dersi?
Yumruğumla okşadım onu.
-Sana inanmıyorum baba! -Sen sus.
O kızla konuşmak istiyorum.
Katiyen olmaz.
Her şey belli olana dek harekete geçmeyeceğiz.
Konuşma şeklini sevmedim.
Adele olmadığından nasıl eminsin? Bir şey biliyorsan söyle.
-Sus. -Lütfen!
Yine gelmiş! Kışt!
Defolun pislikler! Kışt!
Lanet mahluklar.
-Başka gördünüz mü? -Ne gördük mü?
Bugün diyorum, pencerelerde güvercin gördünüz mü?
-Cevap verin! -Hayır!
Hiçbir şey yapmayın. Bertoli'yi bekliyoruz, bitti.
Yatağını hazırladım.
Divanını yani.
Zaten daha uykum gelmedi.
Benim de.
Düşündüm de diğerlerini uyarmalıyız.
Bana ulaşmak için onlara gidebilirler.
Evet ama buluşurken dikkatli olmalıyız. Belki şimdiden takibe almışlardır.
Keşmekeşe bak.
Hadi biraz uyumaya çalışalım.
Nora?
-Efendim? -Yastık alabilir miyim?
Düşündüm de…
…çevremizde her şey
altüst olmuş olsa da…
…ikimizin arasında işler…
…sanki en başından beri hep…
Basit miydi?
Basitti.
Stella?
Stella, sen misin?
Kim var orada?
Gel buraya pislik!
Gel buraya.
Yürü şerefsiz!
Çık şuraya.
Şerefsizin evladı! Öldürdün mü o zavallı kızı?
Parkta ceset gömülü!
Sus, kapa çeneni.
Ne yapıyorsun ulan? Dokunma! Antonio'ya söyleyeceğim.
Hayır, dur. Söyleyemezsin. Bekle.
Grotta'lar arsayı istedi, verdim.
İyi bir şey yaptım sanıyordum. Kızı bilmiyordum.
-Kim o? -Bilmiyorum.
Ama Antonio'ya söyleme. Ben halledeceğim, ilgileniyorum.
-Cesetten kurtul o zaman. -Tamam.
Doğru düzgün göm.
Yoksa Antonio'ya söylerim, işin biter.
Sana iyilik yapıyorum.
Bir daha abine beni kötülerken bunu unutma.
Hepsi saygıdeğer insanlar.
Hele şu Antonio bir tür efsane. Kahraman gibi.
Hiç sabıkası yok, kimsenin onunla derdi yok.
Tek şüpheli tarafları Grotta kardeşlerle olan bağları.
-Grotta Sirki'ni hatırlıyor musun? -Duymadım.
Neyse, bu Grotta kardeşler ufak çaplı suçlular.
Lunaparkta çalışıyorlarmış
ama belli ki bir şey olmuş çünkü Antonio birden kovmuş.
Bu tezgâhı onlar mı düzenlemiş?
Tezgâh olduğuna bir kanıt yok.
-Ne diyorsun sen? -Beni dinle.
Grotta kardeşler,
arkadaşın Minnella'ya çalışıyor.
Minnella'nın gizli servise çalıştığını da biliyoruz.
Ne? Yok canım, hiç öyle bir şey duymadım.
Biraz kurcalayınca öğrendim.
İmkânsız! Haberim olurdu. Onu işçilik günlerinden tanırım.
Grotta'lar gibi serserilerle zenginlerin kirli işlerini yapıyor.
Ben de kendime sordum.
"Zengin olsam,
çok zengin olsam ve kızım kaybolsa ne yapardım?"
Yardım ediyor gibi görünsün diye beni,
gerçekten yardım etsin diye de onu tutardım.
Bunun o kızla ne alakası var peki?
Bilmem, belki yoktur.
Ama benim için bu mesele bitmiştir.
Kızın ölmemiş çünkü.
Yirmi yıl buna inandıysan
biri inandırdığı için.
Kartpostalcı? Kartpostalınızı alın!
-İstemez misiniz? -Hayır, teşekkürler.
-Fıstıkçı! -Kartpostalcı!
Fıstıkçı!
Niye buradayız?
Daha güvenli.
-Ne oldu? Tehlikede misiniz? -Hepimiz tehlikedeyiz.
O yüzden mi saçma sapan giyindiniz?
Hayır, hayranlarım tanımasın diye.
-Musicherò sunucusu siz misiniz? -Al işte. Adın?
-Anna. -Ne güzel.
Teşekkürler.
Kılıklar, hayranlar… Anlasana. Ralli, Gioia'yı öldürdü.
Fotoğraflar açık ve net.
-Biliyordum. Lanet olsun Simone! -Sessiz ol.
Evet, yanlış yaptım.
Söylemeliydim. Özür dilerim.
Ama sizi korumak için sakladım.
Polise gittin mi?
Evet ama daha da beter oldu.
Teslim olmuşum gibi oldu.
Ralli'yi gizli servis koruyor.
Beni kandırdı, ben de aptal gibi inandım.
Özür dilerim.
Merak etmeyin.
Neden babamdan yardım istemiyoruz?
Hayır, kesinlikle olmaz.
Yeterince yardım etti.
Ralli'yi koruyorlarsa gazetenin yayın yönetmeniyle konuşur,
soruşturmaya ikna eder…
Buna vaktimiz yok Matteo!
Ben halledeceğim.
Ama yardımınız lazım. Size uğrayalım.
Niye? Ne düşündün?
Bana güvenin.
Siz saklanın, sen benimle gel.
Dur. Nora!
Duydum ki babam babana vurmuş.
Özür dilerim.
Ayrıca haklıymışsın, bir şeyler saklıyor.
-Ne gibi? -Bilmiyorum ama söz, bulacağım.
Gidelim. Hadi.
Hadi.
Kartpostalcı! Kartpostalınızı alın!
Esther.
-Şoförü çağır lütfen. -Tamam efendim.
Ben bir anneyim.
İçgüdülerim boşuna olamaz.
Nereye gitmek istiyorsunuz?
Lunaparka.
Çok güzel!
-Sandro Ralli geldi mi? -Sanırım hayır.
Güzel. Önden yer ayarlar mısın?
-Tabii. -Sağ ol.
Gelin.
Burası müsait.
Pardon, bir imzanızı alabilir miyim?
Elbette.
Sizi öpebilir miyiz?
Teşekkürler.
Kısa ama güzeldi.
İtiraf edeyim, kardeşini takdir ediyorum.
-Hatta biraz gözümü korkuttu. -Evet, benim de.
Soytarılık yapıp duruyor
ama sonuçta soytarılar hep doğruyu söyler.
Büyümeyi çok istiyorduk.
İşte şimdi her şey bize bağlı.
-Eskiye dönmek ister miydin? -Hayır.
Kardeşimi bulmamış olurdum.
Niye öğrendiğinde söylemedin?
Çünkü ona söz vermiştim Matteo.
Sözüne sadık bir kadın olmak istiyorum. Çok önemli bir şey.
Sessiz ol.
Gammaz seni.
Hiçbir şey söylemedim.
O zaman Miranda koca arsada cesedi nasıl buldu?
-Malum olmuş. -Tabii ya.
-Oldu. -Evet, malum…
Ben de Houdini'yim.
Biz cesetten kurtulacağız
ama sonra seninle ilgileneceğiz.
Abimi karıştırmayın ama.
Onu daha önce düşünecektin!
-Canio, bu o. -Kim, Cesare mi?
-Ne diyorsun? Şu burjuva ezik. -Şu aradığımız çocuk mu?
Ama hep söylerim, etme bulma dünyası.
Hadi Canio.
-Merhaba büyükanne. -Merhaba.
İyi akşamlar.
-Buyurun? -İyi akşamlar.
Nora'yla konuşacaktım.
Durun hanımefendi.
Önce ikimiz bir konuşalım.
Bravo! Harika atıştı. Ver bakalım.
Fotoğrafı getireyim.
Of, sıkışmış.
Bir saniye, geliyor.
Anne, fotoğrafımı niye vermiyor?
Merak etme, çingene halleder.
Evet, çingene her şeyi halleder.
Ne yapıyorsun?
Korkmayın, çözümü biliyorum.
Güzel sistem. Basit ama dâhice.
Sen kimsin ulan?
Nora'nın arkadaşıyım.
Simone Baldi.
Ha, şu meşhur "arkadaş".
Meşhur olduğumu bilmiyordum.
-Fotoğrafınız. -Sağ olun.
Güle güle.
Pardon.
Beni ilgilendirmez biliyorum ama kızınız çok üzülüyor.
Sen karışma.
Bir buçuk yaşındaymış.
Kaçırılması onun suçu değil.
Burada kurban siz değilsiniz, Nora.
Doğruları kaldıramayabilirim.
Doğruyla gerçek farklı şeylerdir.
Okumuş biri olduğunu söylemişti.
Kusura bakma, anlayamadım.
Bir örnek vereyim.
Günün birinde
Nora'yla evlenmek istesem
kimin iznini isterim sizce?
Sana kızmadım, senin suçun yok.
Annen hep bana benzediğini söylerdi
"Bak, gülüşü aynı sen."
Baba.
Onu yargılamadan önce neler olduğunu bilmelisin.
Tüm bildiklerimi anlatayım.
Hayır.
Her şeyi bilmek istiyorum. Miranda anlatsın.
İşte kızım.
Stella.
Kızınızı o büyüttü.
Elimde sadece bunlar var.
Ben çizdim.
Benzemiyor bile.
Şunu demeye çalışıyorum.
Nora'nın bir annesi vardı.
Kabul etmek zor olsa da mecbursunuz.
Çünkü Hz. İsa bile
zamanı geri alamazdı.
Torunumun hayatını mahvetmeyin.
Hanımlar ve beyler,
iyi akşamlar, yılın müzik yarışmasına hoş geldiniz.
Karşınızda, Musicherò!
Her zamanki gibi göz alıcı orkestramız
ve daha da göz alıcı Claudia bizlerle.
Üç de capcanlı yarışmacımız var!
İşte buradalar.
Yıldız misafirimiz de ikinci kez Musicherò'da bizlerle.
Hanımlar ve beyler, Sandro Ralli!
Teşekkürler Sandro, yerini alabilirsin.
-Biraz yana lütfen. -Peki.
Bu akşamki programımızı asla unutmayacaksınız
çünkü çok özel bir bölüm.
Gerçi Musicherò'da her şey zaten özel,
televizyon dediğimiz bu küçük sihirli kutunun içinde.
Buradan her şeyi görüyor, her yere gidebiliyorum.
O yüzden de
sizlere bazı kanıtlar sunmak istedim
ama düşündüğünüzün aksine müzikle hiçbir alakası yok.
Bunlar cinayet kanıtları.
Adaletin sağlanacağından
ancak böyle emin olabilirim.
Tanıdınız mı?
Çıldırmış bu.
Bu bir bilgi yarışması, tahmin edin.
Edemediniz mi?
Tuhaf. Hâlbuki cevabı tam burada, gözlerinizin önünde.
Arkadaşım olur.
Durdurun! Yeter! Kestik!
Ya da ben öyle sanmıştım.
-Kapatın! -Yayını kesin!
Ben geldim! Geç kaldım, pardon aşkım!
Program başladı mı?
Lucia?
Herkes nerede?
Program niye yok?
Televizyon mu bozuldu?
Ne oluyor?
Esther, karım nerede?
Çıktı.
Ne demek çıktı?
Nereye gitti?
Lunaparka.
Görürsün, baban büyükannenle konuşunca durumu kabullenecektir.
Sonuçta annen ve büyükannen aslında hayatını kurtarmışlar.
Ona ne dedin de benimle konuşmaya ikna oldu?
Sırlarımı ifşa edemem.
Dikkat et, lunaparkçı gibi konuşuyorsun.
Hoş geldiniz! Bir kartuş beş liret.
-Üç kutu… -Kuzenim onlar.
Ses çıkarma, yürü.
Bir kahve içelim.
Alo. Hadi, yürüsene.
-Senin için gelmişler. -Hani kuzenlerindi?
Ne sülale ama, değil mi?
Koş!
Kalk Canio!
Pardon!
Çok pardon!
Gidelim, koş!
Bunu biz kurmadık mı?
Hadi!
-Sana evde durmanı söylemedim mi? -Git sen dur.
Yoğun duygularla baş edemiyorsun.
Adele'nin hayatta olduğunu, haklı olduğumu hissediyordum.
Asıl baş edemediğim ne dersin?
Duygularımı bastırmak.
Korkudan.
Delinin teki gibi görünme korkusundan.
Böyle hissetmemin sebebi kim?
Sen!
Kolayına geldiği için şevkimi her kırdığında!
Ama şimdi kızımı tanımak istiyorum.
Eğer bu hoşuna gitmiyorsa aşkım,
o senin sorunun.
Dur, sonrakini bekle!
Önce ben geldim!
Görüyor musun?
Hadi Canio.
Hayır!
Orada ne bok yiyor bunlar?
Pislikler.
Bu alet güvenli mi?
-Hayır! -Hayır!
ROSSANA CASTAGNOLI VE TÜM LUNAPARKÇILARA ADANMIŞTIR
Alt yazı çevirmeni: Oktar Bumin Aykutlu