Nie wiedziałem nawet, że kobiety używają tego słowa.
Wyobrażam sobie, co poczuła ekipa i publiczność,
gdy to usłyszała.
Przepraszam. Na swoją obronę...
Nie chcę słyszeć pani obrony
ani żadnego rynsztokowego słowa z pani ust.
Okazała pani moralną nikczemność,
która jest zupełnie nie do przyjęcia.
Własnoręcznie podłożyła pani ogień...
POLIYKA PROGRAMÓW ROZRYWKOWYCH
...pod wszystko, co reprezentuje ta stacja.
Zawieszam panią w obowiązkach.
Nie.
Ale... kto zagra wJimie i Barbarze?
Clive Richardson dalej będzie grał rolę Jima.
Co?
To nie on użył wulgarnego języka.
Ale on zachował się brzydko.
Wydaliśmy komunikat prasowy,
tłumacząc pani nieobecność niezdolnością do pracy
w wyniku nagłej choroby.
Przepustka.
Trafi pani do wyjścia.
Będę po tym potrzebował lunch z trzema martini,
żeby przetrwać szok.
- Patsy. - Tak, skarbie?
Niech doktor Woodcock napisze zwolnienie, dobrze?
Dobrze, skarbie.
- Nic śmiertelnego. - Przyjęłam.
Prasa nie może się dowiedzieć.
Próbuję ratować sytuację.
Z czego mam teraz żyć?
Z filmuCała naprzód?
- Tak? - Przepadł.
Obsadzili już wesołą, drobną blondynkę, Barbarę Windsor.
Poza tym nie możesz pracować, przecież zarażasz.
Ortorubulawirus?
Przyjąłem.
Bardzo dziękuję, doktorze. Tak, przekażę. Pa!
- Co złapałam? - Świnkę.
Świetnie. Będę musiała udawać chomika.
Masz kwarantannę. Nie będziesz nigdzie wychodziła.
Pomogę ci, skarbie. Dokąd się udasz?
Chyba do domu.
- Jedź w przebraniu. - Zamierzam.
W jakim?
Kobiety, na którą nasrano z dużej wysokości.
W takim razie jako brunetka.
George. To ja, Len. Len Phillips,Evening Gazette.
Pamięta mnie pan? Wie pan, kiedy ona wróci?
Przykro mi, panie Phillips. Len.
Jeszcze nie wiadomo.
Źle się czuje przez tego ofro...
- Ofro... - To świnka.
Ma świnkę!
Spuchła jej twarz. To straszne.
Proszę ją pozdrowić. Przykro nam z powodu Clive’a.
Dobrze, dzięki.
Dzień dobry.
To jak chodzenie w mokrych spodniach.
Okropność.
Nie można nic zrobić, trzeba czekać, aż wyschną.
Powinna pomyśleć o konsekwencjach,
zanim zaczęła bluzgać.
Wiedziałam, że rynsztokowy język napyta jej biedy.
Wybacz, że cię zawiodłam.
Nie zawiodłaś mnie. Zostałaś sprowokowana.
Według mnie, powinna była zostać z Aidenem.
Tęsknię za tobą, bąbelku. Rozchmurz się.
To śmieszne.
Wyraziliście się jasno. Czy mamy po siedem lat?
Musimy wypuścić w tym tygodniu program.
Mieliśmy serial, ale dzięki Clive’owi i jego niesamowitemu kutasowi
nie mamy Sophie.
Weźmy się w garść i piszmy dalej.
Nie. Bill ma rację. Clive to schrzanił.
Nam się udało oddzielić życie prywatne.
- Dlaczego ty nie umiesz? - Bo nie zna umiaru.
To był hit w naszej karierze, a Clive musiał się na to spuścić,
mając Sophie Straw.
To bogini!
Ty mnie pouczasz na temat związków?
Bill kręci się pod szaletami.
Ted może wycofać serial.
Zostaw go w spokoju.
Mówi facet tak niezdecydowany,
że nie umie zapłodnić żony!
- Spróbuj ją przelecieć! - Zamknij się.
Przepraszam, to była tajemnica?
- Bill, co powiedziałeś? - Nic.
Wiesz, jaki jest Bill po kilku drinkach.
Tony. Ton.
Odwal się.
Nie słuchaj go!
Zaufałem ci!
- To do niczego nie prowadzi. - Dennis, wielki rozjemca!
Potrafi wszystko naprawić, oprócz pustki w swoim małżeństwie!
Wyluzuj. Nie czepiaj się Dennisa.
Dzięki, potrafię się bronić sam.
Więc jakim cudem nie zauważyłeś, że Edith przyprawia ci rogi?
Mówię tylko to, co wiedzą wszyscy w tym budynku.
Pieprzy się z Vernonem Whitbaitem.
Whitbaitem?
Z Vernonem...
- Z Whitpigiem. Woodshirem. - Dennis.
Whichablem? Whitstablem?
Z Vernonem... Whifiutem?
- Z Vernonem... - Whitfieldem.
Nie w twarz!
Czekaj. Chciałeś mnie uderzyć, Dennis?
I spróbuję jeszcze raz.
- Nie! - Ty śmieciu.
Nie możesz.
Nie wybiłbyś dziury w papierowej torbie.
Nie! Przestań!
- Dosyć! - Wystarczy już! To głupie!
Głupie?
Ty jesteś głupi.
Nie!
Powstrzymaj go! Przestań, Clive!
Chodź tu!
Chryste!
Bill, odłóż nóż.
Ty śmieciu.
Zabiłeś go.
Den?
Dennis.
Dobra.
Kim chcesz być?
Sandy czy Cillą?
Nie możesz tu siedzieć tygodniami. Musisz wyjść na spacer.
Pasuje mi?
W stylu średniowiecznego mnicha.
To mój ulubiony styl.
Strasznie mi głupio.
Czemu nie mogłam zamknąć jadaczki?
Nie! Czemu Clive musiał zdjąć spodnie?
Na moim warsztacie
poznałam określenie dla takich.
- Tak? - Dupki.
Ale zwolnili cię bezprawnie.
- Możesz poskarżyć się do związku. - Marj ma rację.
Czemu Dennis cię nie poparł? Andrew O'Shea by się za mną wstawił.
Dennis nie wiedział. Ted rozmawiał tylko ze mną.
Wróć do Teda Sargenta i zażądaj z powrotem swojej pracy.
- Spójrz mu w oczy i powiedz... - Wyobraź sobie, jak sra.
- Uwierz mi, to działa. - To prawda.
Zakazano mi wstępu do TVC. Zabrano mi przepustkę.
Nie wpuściliby mnie.
- Mogę zobaczyć przepustkę? - Nie widziałem tu pani.
- Jaki program? -Top of the Pops.
Wyższa, niż myślałem.
- Kto? - Sandie Shaw, prawda?
Czekaj.Top of the Pops nagrywają w Manchesterze.
Sophie, zaczekaj.
Dennis, co ci się stało w twarz?
- Co tu robisz? - Przyszłam odzyskać pracę.
Zwolniono mnie bezprawnie.
Wszystko wygarnę temu draniowi Sargentowi.
Tak się tego nie robi. Co to?
Peruka.
- Dennis. - Eunice.
Czym mogę służyć?
Chciałem powiedzieć Tedowi, że nad wszystkim panuję.
Dobrze.
Chodź, skarbie.
Hej, ty!
Hej!
- Co zrobimy? - Nie wiem.
Soph?
Zostawiłam was na pięć minut i wyglądacie jak urwisy!
Mówi Nana Mouschuri w tunelu aerodynamicznym.
Przepraszam, że wszystko schrzaniłam.
- Clive zachował się jak debil. - Szkoda, że to nie wszystko.
- Co zrobimy? - Przycupniemy.
Przynajmniej na razie. Porozmawiam z Tedem.
Wrócisz do serialu.
Obiecuję.
Dennis, słuchaj...
Kto to?
Soph.
Jest tam!
- Chodź. - Wracaj!
- Stój! - Uciekamy.
Prada?
Jasne..
Tamtędy.
DZISIAJ Z O'SHEA
Diane, mam szpinak między zębami?
- Tylko trochę. - Dzięki. Świetnie.
- Ktoś zgubił ważną podkładkę? - Chyba producent.
To zapis telefonów? Uwielbiam to czytać.
Niektóre są przezabawne. Co tam jest napisane?
"Jako ogrodnik
sprzeciwiam się określaniem pomidora jako warzywa.
To owoc".
Dzięki Bogu to wyjaśniliśmy.
Z tym muszę się zgodzić.
"Krzykliwe krawaty Andrew O’Shea wyglądają niesmacznie".
Zostawcie moje krawaty. Są odjazdowe.
"Zabierzcie tę kobietę. Nie możecie znaleźć...
białej dziewczyny?"
Nie zostawiajcie tu tego. Dzięki.
Wchodzimy za pięć, cztery...
Boże, Marjorie, to prawda? Nie będzie już grała w serialu?
Jest tylko chora.
Na co?
Na syfilis?
Czemu tak mówisz?
Clive cieszy się sławą kobieciarza.
Chętnie bym coś od niego złapała.
Znajomy znajomego zna kogoś, kto zna Clive’a.
Podobno tak naprawdę Sophie Straw została zwolniona.
ZABAWNE LOSY ZABAWNEJ DZIEWCZYNY
Ups.
Ręka mi opadła.
Codziennie przeglądacie te gazety
i plotkujecie o tym, jak lecicie na tych facetów,
a te kobiety to bezużyteczne ździry.
Czemu nie możecie być miłe dla innych dziewczyn?
Sophie Straw to moja przyjaciółka,
prawdziwa osoba, która naprawdę coś czuje.
Przepraszam.
Nie wiedziałam, że jesteś lesbijką.
Ups.
Ręka mi opadła.
Zmieńmy temat.
Sprawdźmy, co przygotowała nasza reporterka.
Dziękuję, Andrew.
Zważywszy na niepogodę, udałam się kupić idealny parasol.
Można uznać, że to proste.
Ale okazuje się, że parasolki mogą być subtelne...
a także...
śmieszne.
Nawet z tą wyglądałabyś pięknie.
Cudownie.
Właśnie.
Jak z obrazka.
Boże, co za bałagan. Co robiłaś?
Przyszły dziewczyny z warsztatów.
- Przepraszam. - Zajmę się tym.
- Wybacz, Marj. Pójdę do sypialni. - Nie musisz.
- Chyba musi. - Może się przyłączyć.
- Naprawdę? - Tak.
Masz małe lusterko?
- Może być w kompakcie? - Doskonale.
Będziemy się malować?
Zaprzyjaźnimy się ze swoimi cipami.
Zbierzcie się.
Nie wiedziałam, że tyle tam się dzieje.
Moja chyba do mnie nawet mrugnęła.
Moja wygląda jak David Niven.
Dobrze, usiądźcie.
Kto chce zacząć?
Marj?
Nel, chcesz...?
W końcu odeszłam od męża.
I zostawiłam dzieci.
Boże.
Kocham je, ale nie zostałam matką z wyboru.
On nie jest złym człowiekiem, ale...
Wszystko poszło nie tak.
Jestem chora.
Żal po dzieciach jest...
potężny.
Słyszałam, że nie mam serca,
że o nie nie dbam, że jestem jak śmieć.
Ale musiałam odejść, inaczej...
te dzieci w ogóle nie miałyby mamy.
Ludzie myślą, że macierzyństwo jest obowiązkowe, a ojcostwo dobrowolne.
- To prawda. - Nie będziemy cię krytykować.
Proszę.
Jak Barbara?
Powinieneś o nią dbać, stary.
- Jest diamentem. - To prawda.
- Przekaż jej życzenia zdrowia. - Przekażę.
Mam dosyć tego, że ludzie myślą, że odpowiadam za zdrowie
fikcyjnej postaci.
Granice się trochę zamazały.
Cholera jasna.
Jaki tytuł ma ten odcinek? Masakra w kostnicy?
Telefon z Bombaju.
Chciałbym. Wydostałbym się z tej dziury.
Barbara wyjechała, a Jim urządza koktajl
dla swojego politycznego odpowiednika w Bombaju.
- To twój pomysł, Den? - Nie, to propozycja Teda Sargenta.
Co oznacza, że nie mamy wyboru.
Kto go zagra?
Indyjskiego kolegę.
Tylko nie jakiś facet z pastą do butów na twarzy.
Jasne, że nie.
Nie będzie żadnej farsy. Mam doskonałego aktora do tej roli.
- Dobrze. - Ja...
Powinienem...
Nie. Powinienem...
Zanim zacząłem...
Może trochę... Wiecie...
Clive, chcesz wykasłać kłębek futra czy próbujesz przeprosić?
Tak.
To. To drugie, wiesz.
Naprawdę mi przykro.
Przypuszczam, że żaden z nas nie okrył się chwałą.
Świetnie.
No dobrze.
Tak, świetnie.
Dobra.
- Proszę. - Dzięki, Ton.
Chłopcy.
Oto Harinder Singh.
Cześć.
- Tony Holmes. - Miło mi.
- Jak leci - Clive’a Richardsona znasz?
- Kto tu rządzi? - Świetnie.
Już ma punkt.
Usiądź, proszę.
- Dziękuję, że się zjawiłeś. - Z przyjemnością.
Zanim zaczniemy, masz jakieś pytania na temat roli?
Wszystko jest zupełnie jasne.
- Dobrze. - Właściwie mam pytanie.
Zawsze... Co jest pod czapką?
A co jest pod twoją?
Nie noszę czapki.
Ja też nie.
No tak...
W porządku.
- Przećwiczymy scenę? - Tak.
Zacznijmy od twojego wejścia przez drzwi.
- Dobrze? - Z pamięci.
Harinder, wejdź z drugiej strony.
Dziękuję.
Dobra..
Dzień dobry. Jestem Jim.
Udana podróż?
Tak, udana podróż.
Nie mam problemu ze słuchem.
Zapraszam.
Czy mogę zdjąć buty?
Drogi tato, dziś dla rozrywki patrzyłam, jak mucha składa jaja na kiełbasie,
i śledziłam dwie krople deszczu na szybie.
Ciągle myślę o tym, co dzieje się beze mnie.
Dennis kazał zaczekać, uważa, że załatwi mi powrót do serialu,
ale myślę, że nawet on nie jest cudotwórcą.
Przejmuje się moralnością i dobrem ukochanego kraju.
Napisz do mnie wkrótce.
Jeśli wydaję się zdesperowana, to dlatego, że jestem.
Koktajle Vernona przejdą do legendy.
Jego spojrzenie na Wittgensteina jest po prostu niezwykłe.
Nic nie mówiłeś.
Po co tam z tobą poszedłem?
Wszyscy marzyli o tym, żeby poznać producenta
przezabawnegoJima i Barbary.
Jeśli spodziewali się Normana Wisdoma, to przykro mi.
Chciałaś, żebym cię zobaczył?
To znaczy?
Edith, widziałem cię z Vernonem.
Nie pocałowałeś mnie szczerze od lat.
- Jeśli cię zaniedbałem... - Zaniedbałeś?
Chryste, Dennis!
Mówisz, jakbyś dyktował dokument prawny!
Bądź wściekły! Krzycz na mnie! Gdzie namiętność?
Dobrze!
Jesteś moją żoną. Kocham cię.
Ale już nie jesteś we mnie zakochany, prawda?
Za długa pauza, Dennis.
Jesteś zakochana w Vernonie?
Prawdę mówiąc, jestem.
A on jest zakochany we mnie.
Kiedy się pieprzymy, czuję się jak... Afrodyta.
Tak. Soph.
- Soph, wyjdź. - Wychodzimy.
Ja przyszedłem ją uratować!
Zejdź na dół.
Nie odstąpimy, dopóki nie wyjdziesz!
Chodźcie.
Cholera, miałam się położyć wcześnie.
Ty i moja babcia.
Dennis kazał się nie wychylać.
Bardziej się nie da. Nic ci nie będzie.
Idziemy do nory Smauga?
- Cześć. - Witamy w mroku.
- Proszę. - Dziękuję.
To Charlie.
Frankie.
Co to za miejsce?
Drinki. Dla ciebie dwa.
Dobrze ci to zrobi.
Na zdrowie.
Tony.
Nie zmuszajcie mnie.
Kołysz tyłkiem.
Nie jestem twoją własnością
Nie próbuj mnie zmieniać
Nie jestem twoją własnością
Nie związuj mnie, bo i tak nie zostanę
Nie mówię ci, co masz mówić
Nie mówię ci, co masz robić
Więc pozwól mi być sobą
To wszystko o co proszę
Jestem młoda i lubię być młoda
Jestem wolna i muszę być wolna
By żyć tak jak chcę
Mówić i robić, co mi się podoba
Brakuje mi jej.
Tony.
Otępiony.
Jeśli chodzi o Billa, domyślałam się, ale...
Brawo, Sherlocku.
Ale ty...
A co z June?
Zamierzasz jej powiedzieć?
Soph, to był pomysł June.
Co?
Chciała, żebym spróbował i w końcu się jasno określił.
Chyba naprawdę cię kocha.
Ja ją też.
Ale po prostu nie możemy...
I co? Wiesz już?
Wiem, że podobają mi się wszyscy.
Nawet nie wiem, co to oznacza.
Cholera.
Właściwie... zazdroszczę Billowi.
Jego życie nie jest łatwe, ale przynajmniej ma jasność.
Czy to konieczne?
To, co łączy ciebie z June, to tylko wasza sprawa.
Rób, co chcesz.
Nie jestem tak odważny jak ty.
Sophie.
Ja? Odważna?
Reaguję na to, co się dzieje.
Nie mam pojęcia, co będzie dalej.
Jak stoimy ze scenariuszem? Dzień dobry, Frank.
Bez Sophie jest dosyć trudno odnaleźć właściwą dynamikę.
Chłopcy napracowali się, by znaleźć rozwiązanie.
Tak myślałem.
Mieliśmy szczęście do obsady.
- Do roli Guneeta, polityka? - Tak.
Znaleźliśmy kogoś, kto ma świetne wyczucie. Doskonałe znalezisko.
To prawda.
- Słyszał pan o Harinderze Singhu? - Co?
Rozmawialiśmy o Spike’u Milliganie.
Spike to gwiazda. Nie sądzę, żeby było nas na niego stać.
Zadzwonię do jego agenta.
Ale nie chodzi tylko o to.
Ciekawiej i bardziej autentycznie
byłoby obsadzić Harindera.
Spike bardzo zabawnie gra Pakistańczyka.
Nasz bohater jest z Indii.
Na Boga, urodził się w Indiach. Poradzi sobie.
Harinder Singh jest zabawny i chciałbym dać mu tę rolę.
Jeśli chcesz, żebym zastanowił się nad powrotem Sophie Straw,
w serialu zagra Spike.
Zastanów się.
Uważaj z tym leżeniem na wznak, skarbie.
Ciekawe. Tej kobiecie zdaje się, że jest matką Barbary.
Ktoś powinien jej uświadomić, że Barbara to postać fikcyjna.
W rzeczywistości ma na imię Barbara. Ty stworzyłeś Sophie Straw.
To prawda. Fascynujące.
Czuję się jak doktor Frankenstein.
Powinniśmy to pokazać Sophie.
Nie. W tej chwili to by jej tylko zaszkodziło.
Wrzuć to do kosza z niepotrzebnymi papierami.
Dobrze.
Walą już nawet z tyłu.
Mówiłem, że jej nie ma.
- Tato... - Proszę.
Jestem pod wrażeniem.
Właściwie...
polubiłem gotowanie.
Proszę, twoje jajko. Płynne, tak jak lubisz.
Płaczesz?
Barbara z telewizji nie lubi jajka na miękko,
więc wszyscy myślą, że ja też nie.
Płaczę, bo ty wiesz, co lubię.
Chodź tu.
Już dobrze.
- Co ona tu robi? - To jej dom, Marie.
Przeczeka tu tę aferę.
Będzie tu siedziała, zdrowa jak ryba, i udawała chorą?
Miejscowa prasa zaraz to zwęszy.
Ślęczą tu dzień i noc. Wiesz, jakie to uczucie?
Wiem.
To twoja wina. O to ci chodziło.
Miałaś tu narzeczonego i przyszłość,
ale chciałaś czegoś więcej.
Tak jak twoja matka.
Nie możesz choć raz być po mojej stronie?
- Jesteśmy przy tobie, skarbie. - Po twojej stronie?
Przez całe życie jestem przy tobie!
- Daj spokój, Marie. - Nie pouczaj mnie, bracie!
Rozpuściłeś ją.
Nawkładałeś jej do głowy tych bzdur.
Nie wie, jak się poświęciłam.
Nie miałam szans, by założyć rodzinę,
bo ciągle byłam uwiązana do niej!
Przez krótką chwilę wydawało się,
że może było warto,
ale nie!
Wszystko zepsuła.
Przestań.
Gdzie moje jajko na miękko?
To mistrz.
Nie chcieliśmy, by biały robił z postaci karykaturę,
więc to jakby zwycięstwo.
To wielkie zwycięstwo. Naprawdę nam się udało.
- Kto przyszedł? - Chłopcy.
Ja pierniczę!
Tone, to ojciec chrzestny komedii.
Poznajcie Spike’a.
Dzień dobry.
Panie Milligan, to wielki zaszczyt pana poznać.
Podróż być udana, ale ja nie mieć problem ze słuchem.
Zagra Guneeta.
Panienka posprząta bałagan, kiedy będziemy u lekarza.
George, nie zapomnij szalika, inaczej to koniec.
George, nie zapomnij szalika.
Słyszałam.
Nie naśladowałam ciebie, ciociu Marie, tylko Aggie spod dwudziestki dwójki.
- Też bym chciała pójść. - Nie możesz, wciąż tu są.
Dobrze.
Do zobaczenia, Aggie.
Na razie.
- Przeprszam. - Gdzie jest Sophie?
Bądź grzeczny u lekarza.
George!
Przepuśćcie mnie.
- George... - Nie wiem, gdzie ona jest.
Nie macie gdzie wracać?
- Przesuń się. - Puść staruszkę.
- Cześć, Aggie. - George.
Wejdź, nastawię herbatę.
Goń się.
Dzięki, kochana!
Joan sypia z Haroldem Pinterem.
Lucian Freud miał wszystkie, to coś wyrafinowanego.
No to uznaj mnie za tradycjonalistę.
- Nie chcę romansu. - Jesteś pewien?
Gdybyś chciała zostawić Vernona i pozostać moją żoną,
uszanowałbym to.
Co za dżentelmen!
Nie chcę, byś był ze mną z obowiązku,
chcę faceta, który nie może beze mnie żyć!
Jesteś tchórzem.
Ja przyznałam się do uczuć i coś zrobiłam.
To uwłaczające, wiem.
Uznałem, że powinieneś wiedzieć.
Myślałem, że Ted i dział prasowy nad wszystkim panują.
Do pewnego stopnia.
Nieszczęsne gazety wstrzymały publikację zdjęć romansu,
ale, niestety, ci dranie chcą coś w zamian.
Co? Czego chcą?
Powrotu Jima i Barbary do siebie.
Najlepiej z pokaźnym kamieniem na jej palcu.
Jima i Barbary czy Sophie i Clive’a?
Dziękuję.
Dla nich to jedno i to samo.
Chcą ekskluzywnego materiału na okładkę.
Nie sądzę, żeby Sophie mnie przyjęła.
Była naprawdę wściekła.
Biedaczka nadal coś czuje.
Jaka dziewczyna nie chciałaby związku z Clive’em Richardsonem?
Gdybyście ty i Sophie do siebie wrócili jako para zakochanych,
Ted Sargent na pewno by ustąpił.
Proszę pana...
Schrzaniłem.
Każdemu z nas zdarzają się chwile słabości.
Ale...
jeśli mam ją odzyskać, to uczciwie,
na własnych warunkach.
A nie dlatego, że mnie zmusza jakiś podły tabloid.
Dziękuję za drinka.
Nie ma za co.
Daj mi szerszy kadr ze Spike’iem,
kiedy przejdzie przez próg.
Ujęcie 40, kamera dwa.
Chciałbym zniszczyć pańską toaletę.
Ciekawe, gdzie zostawiłem szczoteczkę.
Gratuluję, świetny program.
Spike był po prostu doskonały. Zatrudnijmy go do reszty serialu.
Wraz z Sophie Straw.
Z jaką Sophie?
Umówiliśmy się.
Że się nad tym zastanowię.
Wydaje mi się, że masz przesadnie dobrą opinię na temat panny Straw.
Zastanawiam się, Dennis, czy kierują tobą tylko względy zawodowe.
W głębi duszy...
to, że Sophie jest piękną i zabawną kobietą, ci przeszkadza,
prawda, Ted?
Z wielkim smutkiem przyjmę twoją rezygnację.
Napisałem już list.
A zatem, Aggie, słyszałem, że wybrałaś się na spacer po mieście.
Tak.
Pewnie jesteś bardzo zmęczona.
Jak się czujesz?
- Jak się czuję? - Tak.
Wystawiam ręce i idę tak.
Świetnie.
Boże, skarbie.
Jesteś do tego stworzona.
Pan Mahindra powiedział, że masz talent.
Kiedy nagrywamy program...
Trudno to wytłumaczyć,
ale nie chciałabym być nigdzie indziej.
Wrócisz tam, bąbelku. Znajdziesz sposób.
Dennis?
Co cię sprowadza do Blackpool?
Odwiedzam przyjaciółkę.
A ty?
No cóż, ja...
zachowałem się jak zdradziecki dupek.
Czy oni nie zrezygnują?
Tak, jestem tutaj.
Zostawicie nas, jeśli zrobicie mi zdjęcie?
Cześć, Soph.
Wyjdziesz za mnie?
Proszę.
Zgodzisz się, Sophie?
Sophie, co zrobisz?
Napisy: Patrycja Miljević