OtoPora na Knighta!
Prowadzi: Jason Knight!
Pilnujcie się, chłopcy.
Powitajmy dwie młode gwiazdy Jima i Barbary.
Oto... Clive Richardson i Sophie Straw.
Witaj, Sophie!
Kochamy cię, Clive!
Ktoś tu jest lubiany.
Clive, złotko, bądźmy szczerzy.
Masz wszystko, czego pragnie każdy mężczyzna.
- Moja kariera idzie całkiem nieźle. - Mówię o Sophie.
Mnie pragnie każdy?
Czy ja jestem wiertarką Black & Decker?
Akcent jest prawdziwy.
- Chyba się zakochałem. - Stań w kolejce, kolego.
Sophie, co ma Clive, czego ja nie mam?
Większy samochód.
Rozmiar nie ma znaczenia.
Ja to ocenię.
Ma to coś.
A ja chcę to zdobyć.
Dobrze, dosyć!
- Wystarczy mi. - Już jej wystarczy.
To poniżej pasa!
- Cześć! - Zapraszam.
W pracy była masakra.
- Co na kolację? - Miałaś kupić rybę.
Ja? Byłam zaganiana.
My też byliśmy zaganiani.
Naprawdę? No jasne.
Wiem, że wydaje się, że tylko harcujemy.
Na pewno tak to wyglądało wtedy w sali klubowej.
Masz rację.
To rzeczywiście były harce.
Poczułam się wykluczona.
Może powinieneś być z kimś bardziej rozrywkowym,
jak Sophie Straw.
Jest zajęta.
No to już wiemy.
To nie mogło gorzej zabrzmieć.
Stwierdziłem tylko fakt. Wszyscy o tym piszą.
- Jest z Clive'm. - Mówiłeś, że jest inteligentna.
To było zabawne.
Czytałam właśnieLe Rire.
Żart.Znam to.
To zbiór esejów filozoficznych na temat komedii.
Czytałem go. Jest przezabawny.
Mógłbym wpaść do studia i zobaczyć cię w akcji.
Kręcimy program o kulturze.
Wiesz, że nie będzie tam śmiechów.
Znam się na kulturze.
Kogo omawiacie w tym tygodniu?
Sołżenicyna.
Tancerza baletowego?
Dennis, naprawdę...
Żartuję.
Słyszałem o najsłynniejszym rosyjskim dysydencie.
A zatem jesteśmy umówieni!
Porozmawiam ze swoim szefem,
chociaż czasem zabawnie reaguje na gości w operatorce.
Vernon Whitfield zabawny? Muszę to zobaczyć.
Nie jestem gościem, tylko twoim mężem.
- Skoczymy na rybę z frytkami? - Tak będzie najlepiej.
Clive, obudź się. Jest tu twoja mama.
- Co? - Twoja mama jest tutaj.
- Twoja mama! - Cholera!
Szybko! Schowaj się!
- Gdzie? - W szafie.
Poważnie. Mama dostanie zawału, jeśli cię tu zobaczy.
Mamo, jaka miła niespodzianka.
Znalazłem korki, stary.
Potrzebny ci nowy obwód do zacisków.
Jasne.
Jestem niewychowany. Sophie, to Gladys.
- Dzień dobry. - Jak leci?
Sprząta we wtorki i w piątki.
- Zostawię was - Dziękuję, Gladys.
Nie znoszę cię! Wiedziałeś i nie powiedziałeś!
Oczywiście.
Moja matka dorastała wśród Mitfordów.
Zdziwiłaby się, gdybym nie miał nikogo w łóżku.
Nie...
Rany, czy to źle, że mnie pociągasz w takim stroju?
No, powiedz coś tym głosem.
- Jesteś dziwny. - No, zrób to.
Dobra, koleś.
Przyszłam sprawdzić twoje zębatki.
Zębatki, tak?
- Dzień dobry, Marjorie. - Ty lubieżna powsinogo!
Kanapkę z kiełbasą?
On ciebie nie karmi?
Śniadanie u Clive’a to krwawa mary z jajkiem.
W stylu Jamesa Bonda.
Lepiej się będę streszczać.
Czeka mnie spotkanie związku, mamy ćwiczenia przeciwpożarowe.
Wyznaczyli punkty zbiórki.
Punkty zbiórki? Po co?
Słysząc alarm,
nie czekałabym spokojnie, aż zajmę się ogniem.
Przecisnęłabym dupę przez okno w piwnicy.
Na pewno nie chcesz biletu na program w tym tygodniu?
A może weźmiesz tatę?
Ulokuj go w hotelu, tak jak zawsze chciałaś.
Może tak zrobię.
Przedstaw go przyszłemu zięciowi.
Przestań.
W tym tygodniu jestem zajęta. Postanowiłam rozłożyć skrzydła.
Co?
Zapisałam się na jogę.
Będziesz rozkładała skrzydła i pośladki.
Co?
Boże.
Marjorie, to obrzydliwe. W ogóle nie masz manier.
To było dobre.
Dobranoc!
Spodziewałam się tego.
THAT'S AMORE GWIAZD KOMEDII
Życie naśladuje sztukę.
To dobra reklama dla serialu. Notowania rosną.
Możliwe, ale teraz wisi nad nami ta Mary Whitehouse
i jej manifestPosprzątać telewizję.
Czy ktokolwiek traktuje ją poważnie?
Pół miliona ludzi, którzy podpisali petycję.
Pozwól, że przeczytam jej ocenę naszej pracy.
"Ta organizacja głosi propagandę
zepsucia, rozwiązłości, cudzołóstwa i alkoholizmu".
Najwyraźniej odpowiadamy też za moralny upadek tego kraju.
Brawo dla nas.
Dyrektor chce, by wszystkie programy się opanowały.
Jim i Barbarato i tak gorący serial, gwiazdy nie muszą podkręcać atmosfery.
Jestem pewien, że uściski Jima i Barbary poza ekranem
nie zrujnują stacji.
To nie nasza sprawa.
To będzie nasza sprawa, jeśli złe zachowanie wyjdzie na jaw.
Wierzę w ciebie.
Pilnuj swoich gwiazd.
Żadnego konkubinatu i żadnych zdjęć w prasie.
Czy mojej żonie potrzebny nowy kapelusz?
Nie wiem. Wybiera się w jakieś chłodne miejsce?
Zaręczyny byłyby świetną reklamą.
Ty i Clive jesteście słodcy jak kociaki.
Moglibyście być jak Peter Sellers i Britt Ekland.
Brian, dlaczego masz ich zdjęcie na ścianie?
Nie reprezentujesz ich.
Jeszcze nie.
Nie będzie żadnych zaręczyn, Brian,
chyba że masz propozycję od młodego księcia Karola.
Podobno lubi komedie.
Nie z pałacu,
ale dostałaś list od swojej nauczycielki WF, panny Linney.
Boże, od panny Linney? Nazywałyśmy ją Mussolini.
Kazała nam biegać na przełaj w majtkach.
Gdy człowiek jest w telewizji, każdy go namierzy.
Zapomnijmy o listach od fanów. Mamy wieści.
- Nie byle jakie. - Dziękuję, Patsy.
Przepraszam.
Zaproponowano ci dobrze płatną rolę w filmie z seriiCała naprzód.
Prawdziwy film, w kinie!
- Hollywood, nadchodzimy! - Boże!
UwielbiamCałą naprzód!
Mój przyjaciel, Gerald Thomas, reżyser, zwrócił się do mnie osobiście.
Zaczniemy zdjęcia, kiedy skończymy sitcom.
Wznieść toast?
Co ty na to? Jim pracuje w domu, a Barb pojechała odwiedzić mamę.
Gdzieś na północy. Jim unika tematu swojej nowej sekretarki.
Barbs wyciąga wniosek,
że jego nowa sekretarka musi być wulkanem seksu.
Z czystej ciekawości,
czemu Barbara się martwi?
Wybaczcie, ale główną bohaterkę
gra prawdziwa seksbomba.
- Co? - Nic, Dennis.
Chyba nie dosłyszałem, Dennis. Powiedziałeś: "główną bohaterkę"?
- Miałem na myśli bohaterkę kobiecą. - Nie byłbym taki pewien.
Nabrałem cię?
Żartuję. Nie obchodzi mnie to.
Możemy dokończyć opowiadać o naszym świetnym pomyśle?
Barbara jest bardzo zmartwiona i zazdrosna.
Pospiesznie wraca do domu.
Chce zaskoczyć Jima
i przyłapać na gorącym uczynku z sekretarką.
Mówcie dalej, słucham.
- Ale... - Żadnego "ale". Niech zgadnę.
Wchodzi i ups,
sekretarka okazuje się tłustą katechetką
w okularach jak denka od butelek i z wielkim, włochatym znamieniem?
Dzięki, że posądzasz nas o to, żebyśmy napisali coś tak przewidywalnego.
Ale nie, nową sekretarką Jima jest mężczyzna.
To się zdarza?
Sekretarz stanu, sekretarz generalny...
Mam na myśli takich typu: "Niech pani pisze, panno Jones".
Oczywiście, że są tacy.
Ta praca nie wymaga waginy.
Wybaczcie, że się czepiam,
ale Jim musiał choć raz wspomnieć imię sekretarza,
Barbara zorientowałaby się, że to mężczyzna.
Niekoniecznie.
Dobrze.
Tylko dobrze?
A teraz pozycja drzewa: machamy gałęziami.
Pięknie.
Stoimy prosto.
Ściskamy prawą kostkę,
cofamy stopę i przechodzimy do pozycji tancerza.
Wychylamy się do przodu.
Podnieś stopę.
Kurwa!
Przepraszam.
Pięknie.
Nie zrób sobie krzywdy, zanim tam wejdziesz.
Już sobie zrobiłam.
Nie wiem, czy zerwałam sobie ścięgno czy gumkę od majtek.
Trzeba było wejść do nas.
WARSZTATY KOBIECE
Co?
Co robicie na tych warsztatach?
Szukamy kłopotów.
Idziesz do pubu, Sal?
- Tak. - Widzimy się na miejscu.
Idziesz?
Do... Tak.
To chodź.
Czemu kąpiesz się o wpół do ósmej rano?
- Nie mamy prysznica. - Przepraszam, muszę.
Co za ulga.
Mam w sobie chyba ze cztery litry piwa.
Ci z jogi piją piwo?
Nie wytrzymałam na jodze. Poszłam do pubu.
- Z kim? - Z dziewczynami z warsztatu kobiecego.
Fajna ekipa. Ciekawa.
- Jest tam hydrauliczka. - Rany.
Powinna sprawdzić twoje cieknące rury. Jeszcze nie skończyłaś?
Nie patrz, denerwujesz mnie i jest jeszcze gorzej.
Czemu Clive nie poprosi, żebyś z nim zamieszkała?
Nie musiałabyś tu co rano pędzić.
Nie rozmawialiśmy o tym.
Dennis mówi, że Ted by się nie zgodził.
To by oznaczało, że musielibyśmy się pobrać.
Czemu się nie oświadczy?
Wszystkie w pracy mnie pytają.
Powiedz im, żeby nie wtrącały się w moje sprawy.
Boże.
Nie można nic robić, bo wszyscy na nas patrzą
albo opisują to w gazecie.
Musimy być ostrożni.
Musisz uważać, żeby nie utknąć
z ludźmi, którzy ci mówią, co masz robić.
Dziewczyny rozmawiały o biednej Cynthii Lennon.
Biednej? Nie sądzę.
Ma dziecko z Beatlesem,
a musi chodzić dziesięć kroków za nim,
żeby wyglądał przystępnie.
Chryste, dzisiaj jesteś jakaś kłótliwa, Marj.
Co było w tym piwie? Kufel odwagi?
Jako kobiety musimy mieć własne zdanie, Barb.
A nie znosić ich patr...
"patrikarkalne" bzdury.
Diane Lewis.Dzisiaj z Andrew O'Shea.
Czy już wiem, że sekretarz jest w kuchni?
Nie, może być wszędzie.
W sypialni, w łazience, może chować się w szafie.
Mogłabym być elektrykiem?
Takim, który przyszedł sprawdzić jego zębatki.
- Tak. - W porządku.
- Dobrze. - Włóż to.
Doskonale.
Zacznijmy od wejścia.
- Doskonale. - A więc ja, Jim,
od początku wiem, że to Barbara.
Tak, ale nie chcesz, żeby ona o tym wiedziała.
- Dlaczego? - Bo tak to napisaliśmy.
To podwójny blef. Masz nad nią przewagę.
Dobrze. Dziękuję.
- W porządku? - Dzięki za przyjście.
- Charlie, prawda? - Tak.
Rodzice nazwali mnie po Charliem Chaplinie z powodu wąsów.
Widzę. Dobre, nie przekonujące.
Musisz grać z... Niemowlęta nie mają wąsów.
Byłem niezwykle włochatym dzieckiem. Goliłem się od trzeciego roku życia.
- Doskonale. - A zatem...
Zupełnie jak moja mama.
Charlie, koleżko, masz ochotę na herbatę?
Tak, filiżanka Rosie Lee byłaby cudowna.
- To jej wina. - Przepraszam.
- Jeśli to nie kłopot. - Ależ skąd!
Właśnie nastawiliśmy czajnik. Hilary, poproszę filiżankę.
Bill, zagrasz Hilary’ego?
- Nie mogę. - Dawaj.
Mam świetny pomysł.
A może Hilary będzie ciepły jak kaloryfer w grudniu? Byłoby zabawnie.
Tak, wyobrażaliśmy go sobie jako homoseksualistę, Clive.
- Ale nie aż tak... - Nie.
Daj spokój, Dennis, tylko nie ta przeklęta zielona książka!
Dał mi ją Ted Sargent. Na pewno ma całą szufladę.
"Żarty ze zniewieściałości są zakazane".
Jasne, ale Hilary nie jest zniewieściały.
W tym rzecz.
Staramy się pokazać bohatera homoseksualnego,
który nie jest jakąś żałosną parodią.
Den, radio jest bardziej awangardowe.
WRound the Horne dwóch gości mówi w polari.
Co to polari?
Sam powiedziałeś, że powinniśmy przekraczać granice.
Powinniśmy,
ale nie jestem przekonany, czy jakiś żargon,
znany niewielu,
to najlepszy sposób, by oddać głos tej społeczności.
Co na to Barbara?
- Na co? - Na to, że sekretarz Jima lubi facetów.
To mężczyzna, uprawiający seks z innymi mężczyznami.
Kurczę.
Nie wiem, czy znam facetów, którzy...
- Krążyły plotki o naszym mleczarzu. - Czy jej by to przeszkadzało?
Program jest o nowoczesnej miłości.
Byłoby nudno, gdybyśmy wszyscy byli tacy sami. Co kto lubi.
Prawda, że jest wspaniała?
Cześć.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Clive, przymiarka.
Jest tam przezabawny żart o tyłkach i przymiarkach.
Chciałem dziś zabrać całą ekipę do klubu Opozycja.
- Fajnie. - O ile skończycie scenariusz.
Dennis.
Diane, co tu robisz?
Pracuję.
Artykuł dla pismaNova?
ZNovąkoniec, skarbie.
Patrzysz na nową reporterkę na żywo wDzisiaj z Andrew O'Shea.
- Nie mówiłaś, że się starasz. - Nie chciałam zapeszyć.
- Jak wyglądał casting? - Musiałam przedstawić coś przed kamerą.
- Sama to napisałaś? - Jestem dziennikarką.
- To moja praca. - Jejku.
Chodźmy się napić.
Ja też mam dobre wieści.
Jakie?
Zaproponowano mi rolę w następnejCałej naprzód.
Świetnie.
Co? Nie widziałaś tych filmów?
Widziałam, są zabawne. Ale dziewczyny w nich zawsze...
Co?
To apetyczne pielęgniarki albo nudne, stare hetery.
Nigdy nie są lekarkami ani szalonymi naukowczyniami.
Jasne.
Tata i ja je lubimy,
bo nie pojawiają się tylko snobi,
którzy mądrzą się jak wSpotkaniu.
Masz rację.
Na pewno napisali dla ciebie coś wspaniałego.
Jaką grasz rolę?
Striptizerkę, Tinę Cycatą.
OPOZYCJA
O co chodzi Tedowi Sargentowi z tym konkubinatem?
O życie w grzechu.
A jeśli ludzie mieszkają razem, a tego nie robią?
- To grzech? - Ile masz lat?
- Tedowi by to przeszkadzało? - Tak.
Skąd w ogóle by wiedział, czy Soph i Clive to robią?
Chowa się w krzakach pod domem Clive’a
ze spodniami wokół kostek.
Możecie skończyć rozmowę o tym, gdzie sypiam?
To znaczy, że Ted Sargent nie wierzy w seks przed ślubem?
Ani po, z tego, co widzę.
Chyba umarłam i poszłam do komediowego nieba!
Czy to naprawdę Peter Cook?
Czyli to rzeczywiście Dudley.
Boże! Znasz ich?
Dał niektórym z nich pierwszą pracę w radiu.
Dennis, czy to znaczy, że należysz
do tak zwanej mafii z Oxfam?
- Nie, mafii z Oxbridge. - Tak.
- Ona istnieje? - Skoro do niej należysz...
Dobry wieczór.
Denise, miło cię widzieć.
Przyjemność po mojej stronie.
Gdybyś tylko spróbował, kochany.
Anthony, William. Ignoruję was.
Wybacz, że nie mamy czasu dla ciebie pracować.
Obyś wkrótce znalazł scenarzystę.
Obyś wkrótce miał kolejnego kutasa w dupie.
Choć z tą fryzurą marne szanse.
Nie wyrywa ostatnio pięknisiów.
Co to znaczy?
Nic takiego. Odczep się.
Tak!
Clive postawił kolejkę! Zróbcie zdjęcie.
Nie czekałem, aż będziesz wyglądał na pełnoletniego, Bill.
Co to za lala?
Pyta, kim jest ta ślicznotka.
Panie Howerd, jestem wielką fanką.
Miło cię poznać, kotku, ale mówiłem o nim.
On też nie ciągnie druta, złotko.
- Jest z laseczką. - Daj spokój.
To jest Sophie Straw. Gra w naszym sitcomie.
Nie oglądam innych komedii, chyba że chcę podkraść materiał.
Złodziej kiepskich numerów.
- Panie Howerd, mam pytanie. - Jakie, skarbie?
- Jak się nauczyć bycia zabawnym? - Nie da się.
To wymaga lat porażek, ale jeśli ma się to w sobie, w końcu pojawia się
jak maczuga i wory podczas cimcirimci w szalecie.
O czym on mówi?
Proszę.
Wytłumacz, Dennis.
Mówi, że jeśli masz to coś,
humor się pojawia jak...
- Właśnie. - ...męski...
Kutas, skarbie.
- Dziękuję, Frankie. - Polari.
Kochanie, chcesz zobaczyć moją suknię ślubną?
Muszę ją przymierzyć.
Myślałem, że to przynosi pecha.
Głuptasie, tylko panu młodemu.
No tak...
Po co trzymamy ten koc?
To Eleanor Bron i John Fortune.
Genialni improwizatorzy.
Co?
Wymyślają skecz na bieżąco.
- Nawet dziewczyna? - Zwłaszcza ona.
Tak będzie najlepiej.
Najlepiej dla drużby.
Ty przodem.
Wiem, od lat za mną łazisz.
Dzień dobry.
Późno wczoraj wróciłeś.
Obiecałem ekipie, że pójdziemy do Opozycji.
A ty zawsze dotrzymujesz słowa.
Zupełnie zapomniałem. Zapisałem w kalendarzu na dziś.
Zupełnie zapomniałeś czy zapisałeś na dziś?
Jedno i drugie.
Chyba.
Przepraszam.
Vernon zaczyna myśleć, że w ogóle nie istniejesz.
Możesz powiedzieć, że istnieję i mam się dobrze.
Mój materiał na temat Sołżenicyna został przełożony.
Świetnie.
To znaczy, przykro mi z twojego powodu.
Odwołano program?
Właściwie przeprowadziliśmy wywiad na żywo z Tonym Hancockiem.
Fascynująco opowiadał o komedii.
Mogło ci się spodobać.
ProducenciCałej naprzóddzwonili, żeby potwierdzić jakieś daty.
Podpisz tam, gdzie wykropkowane.
Chyba nie chcę grać w tym filmie, Brian.
Patsy, umów mnie na badanie słuchu.
Dobrze słyszałeś.
Scenariusz jest zabawny. Co w ciebie wstąpiło?
Nie chcę, żeby wszystko skupiało się na moich balonach.
WJimie i Barbarzejest inaczej. To byłby krok w tył.
Dennis zabrał nas do klubu komediowego
i widziałam duet z dziewczyną, która sama wymyślała tekst.
- Jakaś Eleanor. - Bron?
Ona jest zupełnie inna. Studiowała na Cambridge.
Wiem tylko, że nikt się nie śmiał z jej biustu.
Ja też mogłabym wymyślać tekst.
Musisz nauczyć się chodzić, zanim będziesz biegać, młoda damo.
Nie miałaś nawet szylinga na taksówkę.
To nie potrwa wiecznie.
Radzę ci - wykorzystaj to, co masz, dopóki to masz,
bo pewnie wkrótce pojawi się kolejna młoda dziewczyna -
lepsza, zabawniejsza, ładniejsza i sławniejsza.
Chętnie cię zastąpi.
Sophie Straw, wracaj tu.
Postradała zmysły.
Hilary się mną opiekuje, kiedy moja żona wyjeżdża.
Opiekuje się tobą?
Hilary grzecznie...
się słucha.
- Słucha się. - Hilary, gdzie herbata?
Wtedy Hilary wchodzi z herbatą.
Den, a może kiedy zorientuję się, że to facet,
spojrzę prosto w kamerę?
Wybacz, ale to by zburzyło czwarty mur.
To wyimaginowany mur,
który burzymy, patrząc w kamerę.
Podkreśla, że jesteśmy w telewizji.
Frankie Howerd to robi, Lucille Ball też.
Kiedy wpadłam na kamerę,
to wzbudziło śmiech.
Ale czy to właściwy rodzaj śmiechu?
- A istnieje niewłaściwy? - Dobre pytanie.
Bill, może się ze mną nie zgodzisz...
Powinniśmy spróbować. Będę kamerą.
- Świetnie. - Ja będę Hilarym.
- Odkąd? - Wróćmy do...
- Do tego z drabiną. - Dobrze.
Herbata.
Hilary, gdzie ta herbata?
Proszę.
Lubi pan mocną?
Hilary...
poznaj...
moją żonę.
W nowoczesnym świecie jest miejsce dla wszystkich.
Dobrze?
Co ty na to?
Kupuję to.
Edith, przepraszam.
- Gałązka oliwna? - Tak.
Dzięki.
Rozumiem, czemu program nosi tytułDym z fajki.
Zaczęłaś palić z sepiolitu?
Pewnie nie chcesz wpaść jutro na nagranie serialu?
Możesz powiedzieć, że chcesz, a potem nie przyjść.
Zasłużyłem sobie.
To był długi dzień.
Wezmę kąpiel.
Londyn mocno oberwał podczas wojny,
ale teraz wygląda wspaniale, prawda?
Schowaj pieniądze w górnej kieszeni.
Nikomu nie można ufać, nawet dzieciom.
Zabawny materiał, ale nie chcę zajmować się tylko lekkimi tematami.
Napisałam raz artykuł o antykoncepcji.
Ale coś wymyślę.
To nic.
Użyję swojego.
A teraz powitajmy nasz najnowszy nabytek,
Diane Lewis.
- Witam, Diane. - Dziękuję, Andrew.
O czym nam dziś opowiesz?
Zajrzałam na ulicę Carnaby,
by przyjrzeć się ostatnim krzykom mody dla młodych.
Trudno ich odróżnić.
Pojawiła się nowa kategoria w modzie - unisex.
Zaciekawiłaś mnie. Spójrzmy na Diane w akcji.
DZISIAJ Z O'SHEA
Ten program tego potrzebuje. Ludzie cię pokochają.
To musi kosztować cię majątek.
Tato, ciesz się, dopóki mnie stać.
Poradziliśmy sobie, prawda?
Ty i ja.
Zaczekajcie na mnie.
Motyla noga!
Co?
Wyglądasz pięknie, ciociu Mar.
Dziękuję.
Żeby Clive nie pomyślał, że jesteśmy prowincjonalni!
Prowincjonalni?
Toż to czysta doskonałość.
Panie Parker.
Clive, jak się masz?
Mogę?
Dziękuję.
- Tędy. - Bardzo dziękuję.
Nikt tutaj nie ma nic przeciwko szampanowi?
- Jest jeszcze zabawniejszy! - Mario.
Proszę to powiedzieć scenarzystom.
Myślałam, że nie znajdziesz lepszego niż Aiden, ale jest wspaniały.
To niekulturalne tak szeptać.
Chyba że mówicie o mnie coś miłego.
Tak.
Chyba weźmiemy...
Nie widzę cen w menu.
- Nie, proszę... - Dziękuję.
Już się tym zająłem.
- Dziękuję. - To nic.
Cieszycie się, że zobaczycie, jak nagrywamy serial?
Ja się bardziej martwię tym, jak wrócimy później do hotelu.
Produkcja zamówi samochód po imprezie.
Będzie impreza? Barb nie mówiła.
Może być późno, Marie.
W Dniu Zwycięstwa tańczyłam do 4.30 nad ranem, Clive.
Jesteś rewelacyjna, Marie.
Będzie tam ktoś sławny?
- Zobaczymy Beatlesa? - Możliwe.
Wolałabym Ackera Bilka.
Wypijmy za to.
Za Ackera Bilka.
Nie, musimy się przespać. Jutro mamy nagranie.
Za cztery godziny muszę wrócić do domu.
Soph... Myślałem o tym.
To absurd, że za każdym razem musisz jeździć w tę i z powrotem.
Sophie Straw, zamieszkasz ze mną?
Ale...
co z Tedem Sargentem?
Dla niego nie starczy miejsca.
A jeśli się dowie? Będę miała kłopoty.
- Jesteśmy dorośli. - Z dziewczynami jest inaczej.
Sophie.
Daj spokój. Co by mogło pójść nie tak?
Musiałbyś pozbyć się tej brązowej pościeli.
Czuję się, jakbym spała w plamie oleju.
Chyba wiemy, kto tu rządzi.
Ty.
Wiesz, że to mnie podnieca.
- Panno Straw. - Jak się pan tu dostał?
Mogę prosić o autograf?
Dobrze.
- Dla kogo? - Dla Sydneya.
Nawet wygląda jak pani.
Sydney Best, reporter gazetyThe Sun.
Jakie to uczucie dowiedzieć się jako ostatnia?
Cześć.
Herbata.
Wiesz, prawda?
- Myślałam, że się przyjaźnimy. - Tak.
Nie zrobiłabym tego, gdybym sądziła, że macie siebie na wyłączność.
To znaczy?
Clive zapewnił, że wszystko gra.
Jesteście zwolennikami otwartego społeczeństwa.
Nie chciałam cię skrzywdzić.
Soph, wprowadziliśmy kilka zmian w tekście.
Chodź.
Dobry wieczór.
- Goście Sophie Straw? - Tak.
- Zapraszam. - To dla ważnych ludzi?
- Zaprowadzę was na przód. - Chodź, George.
Przepraszam.
Norris, na początku sceny głębokie ujęcie, kiedy wejdzie Barbara.
Den, mamy problem.
Ona nie odpowiada.
Słyszeliśmy, jak płacze w garderobie.
Brzmiała jak ranne zwierzę.
Jakie ranne zwierzę brzmi jak płacząca dorosła kobieta?
Może panda?
Sam nie wiem.
Dobry wieczór.
- Dziękuję. - To miejsca dla ważniaków?
Tak.
Dobrze.
Masz wybór. Możesz tu zostać i nie nagrywać.
Nie mogę nie nagrywać. Nie jestem w stanie nagrywać.
Uwielbiasz publiczność.
- Oni cię kochają. - Wiem, co robisz, Dennis.
Ale nie umiem stanąć przed publicznością
i udawać, że jestem zakochana w Clive’ie,
skoro w tej chwili chcę mu skręcić kark.
Nie musisz być w nim zakochana. Masz być zakochana w Jimie.
Kiedy Lucille Ball dowiedziała się, że Desi Arnaz ją oszukuje,
odegrała się.
Została pierwszą kobietą, kierującą wielkim studiem.
Jasne, przy tych zarobkach też mogę.
Sukces to najsłodsza zemsta.
Możesz się na nim odegrać...
wychodząc tam i rozśmieszając.
Barbara nie jest z tego zadowolona.
Powiedziała Jimowi, że pojechała na północ, do matki,
ale tak naprawdę postanowiła szpiegować Jima,
którego podejrzewa o romans z sekretarką.
Ktoś tu jest sekretarką?
Jest pani zręczną stenotypistką?
- Zręcznie robię coś innego. - Zręcznie robi pani coś innego.
Jesteśmy gotowi?
Tak!
Zaczynamy za pięć, cztery...
- Dzięki za przyjście. Charlie? - Zgadza się.
Nazwano mnie po Charliem Chaplinie, ze względu na wąsy.
Jak to możliwe?
Byłem niezwykle włochatym dzieckiem. Golę się od trzeciego roku życia.
Charlie, koleżko, masz ochotę na filiżankę herbaty?
Dałbym wszystko za Rosie Lee, jeśli to nie kłopot.
Ależ skąd. Właśnie nastawiliśmy czajnik.
- Ma pan pomoc? - Hilary, poproszę filiżankę herbaty.
Hilary, tak?
Hilary dba o mnie, kiedy moja żona wyjeżdża.
Grzecznie się słucha.
Na pewno słucha się wszędzie.
W pracy, w biurze i tutaj, w domu.
Na pańskiej czadowej sofie.
Hilary, gdzie ta herbata?
Ujęcie 62. Czwórka.
Proszę.
Lubi pan mocną?
Hilary, poznaj...
moją żonę.
- Żonę? - Siemanko.
Co kto lubi.
Cóż, Hilary, w nowoczesnym świecie jest miejsce dla wszystkich.
Tak!
Dobra robota.
- Brawo, Den. - Świetnie.
Gratuluję, skarbie.
Jestem z ciebie dumna.
Na granicy przyzwoitości, ale to było bardzo profesjonalne.
Brawo, bąbelku.
Gratuluję. Świetny występ.
Zapraszam na drinka w barze.
- Przyjdzie po nas. - Tak.
- Co to miało znaczyć? - Nie mogłeś się powstrzymać?
O czym ty mówisz?
Dobrze wiesz, o czym mówię.
Ty i Polly.
Co ze mną i z Polly?
Możecie wyłączyć mikrofony?
- Dźwiękowiec? - Nie pogarszaj tego, kłamliwy dupku.
- Widziałam zdjęcia. - Nie wiem, co widziałaś.
- To część programu? - Nie wiem.
- To nie byłem ja. - Wszędzie bym poznała tę część ciała.
Rozmawialiśmy o wyłączności?
Soph, są lata 60. Wszyscy się bzykają z innymi.
Ja nie. Bzykam się tylko z tobą.
- Poprosiłeś, żebym z tobą zamieszkała. - I mówiłem poważnie.
- To dlaczego jesteś taką... - Kim? Powiedz.
- Taką... - Kim?
- No, powiedz. - Boże, nie, proszę.
- Powiedz. - Taką kłamliwą, zdradziecką pizdą!
Napisy: Patrycja Miljević