"Mustaqet e maces, kërcim ekzotik shfaqja më e mirë në Soho"
Prostitutat në skenë për numrin hapës!
Ju dembele, ngjituni në shkallë!
Në skenë. Jepini! -Vijmë më pas!
Pas, lëvizni!
Prostitutat në skenë. Ejani!
Nuk mund ta besoj... -Mega-megavat.
Si mundet një vajzë si ti të përfundo në një batak si ky?
Është thjesht një ndalesë.
Për ty?
Nuk ka ndalesa për mëkatarët. U ngrita në këmbë.
Ky nuk është mëkat.
Është kur je murgeshë.
Mund të fshihesh shumë nën një rrobë Por jo binjakë...
Janë të mrekullueshëm! -S’mund të kujdesesh për fëmijët, apo jo?
Çfarë? Tani?
Po! Unë jetoj në fund të rrugës.
Përpara është një tullac,
i cili mendoj se do të niset për një dorë të shpejtë.
E dashur...
...fituam lotarinë.
Z.Bernard Bumont, agjenti teatror
dëshiron të të takojë.
Vërtet? Mua? Çfarë tha ai?
Që ke një ballkon të mrekullueshëm dhe ai do një treshe.
Do të paguajë shifra të dyfishta. E vetmja gjë që duhet të bëjmë është.
Nuk e bëj këtë! Pavarësisht se sa paguan.
Lëre të qetë, Ivi, ti drogaxhi.
Ajo nuk po e nxjerr jashtë që ti të bësh dozën tjetër.
Sidoqoftë, ajo po kujdeset për fëmijët, për mua.
Mos, e dashur! Binjakët e dreqit janë më keq se Kreis.
Si guxon, bushtër e mallkuar!
Oh, jo!
Oi! Hej, mund të...
Mjaft më!
Oi, oi, oi!
Më vjen keq!
Ti.
Ti nuk je gjë tjetër, veçse telashe.
Njerëzit vijnë këtu për një mbrëmje të argëtimit të klasit të lartë,
jo për të të parë ty duke u tallur me një fans.
Klasi i lartë? -Pas.
Më shumë si një dyqan... -Si guxon?
Nëse i paguan vajzat e tua siç duhet, ato nuk do të duhej të...
Çfarë? Çfarë?
Për të goditur biznesmenët në të pasm me një rrahëse mishi!
Bushtër e vogël!
Do të të marr!
Dil jashtë! Dhe mos u kthe!
FUNNY WOMAN
BRAJAN DEBENHAM AGJENT TEATRAL
Unë dëshpërohem!
Kjo ishte një mundësi tjetër e humbur.
Zoti Bernard Bumont është një nga prodhuesit më të mirë.
Perversi më i madh përreth. Unë nuk do të kthehem.
Brajan, më ndihmo!
Brajan, më duhet një punë tjetër.
Je akoma aty?
Mendova se dëgjova një tingull mjaft të bezdisshëm.
Telefonoi Berril Karlton. -Mjaft, Patsi.
Faleminderit shumë! Do të merrem unë me këtë.
Epo, zonjushë e re, pavarësisht se vodhe një skenar,
sajove ca gënjeshtra.
Poshtërove dhe frikësove. A është e vërtetë kjo?
Duket se duan të të dëgjojnë duke lexuar.
Patsi, skenarin.
Për pjesën e Siselit?
Në fakt unë rrezikova dhe të sugjerova për pjesën e Xhimit.
Sigurisht, Sisili, idiote e vogël.
Por Berril Karltoni tha se ata nuk merrnin asnjë si unë.
Dhe nëse Berili ka të bëjë me të, nuk do të marrin.
Megjithatë, Mahindra, producenti, ai mendoi se ti kishe diçka.
Përveç faqeve të vyshkura.
Mblidhe veten! Audicioni yt është në orën dy, mos u vono.
Në orën 2.
Faleminderit! Faleminderit!
Faleminderit, Brajan! Faleminderit!
Në rregull.
Habiti e dashur.
Mund të marr hua një shilingë për autobusin?
Ç'kemi! -‘Pafshim, e dashur!
Dreq!
Përshëndetje!
Trafiku ishte aq i keq, mendova se ishte më shpejt të notoja.
U detyrohem të gjithëve një falje.
Veçanërisht ju, z. Mahindra.
Ajo që bëra ishte e gabuar. Më vjen vërtet keq!
Epo, ndjesa e pranuar.
Do të donim të lexoje disa nga skenari. -S'ka problem.
Po! Faleminderit!
Me zë të lartë.
Meuii.
Në fakt do të donim që ta lexoje me Klajvin.
Po, e shikon...
Kjo është ajo që ne e quajmë lexim me ndjenja.
Para se Toni e Billi të bëjnë disa shaka në lidhje me Bunsenin,
një lexim me ndjenja është ku ne shoh si mund të punojmë së bashku, Sofi.
Po kërkojmë kiminë komike. -Po, dhe gjithashtu kiminë seksuale.
Dreqin! Kjo është shumë për t’u përfshirë në një seancë.
Pse nuk fillojmë me skenën ku personazhet e Sisilit dhe Xhimit
po planifikojnë një darkë në shtëpi?
A duhet ta lexoj në zërin tim apo zërin e Sisilit apo...
E di, do të më pëlqente ta dëgjoja me zërin e Sisilit, nëse e bën.
Kjo është për "me të vërtetë posh", Sofi.
Pra, brenda në apartament, hapet me Xhimin,
e fejuara e tij Sisili hyn duke kërkuar diçka.
Përshëndetje, i dashur! A mund të të ndihmoj?
Mendoj se lashë çantën këtu.
Është... Jo!
Mendoj se lashë çantën këtu.
Po ti Klajv? Nuk dua të gjykoj, do të të ndihmoj ta kërkosh më vonë.
Më vjen keq! Më vjen keq, Klajv! Më vjen keq!
A mund ta provoj dhe një herë? -Po skena 10?
Kur Sisili i thotë Xhimit që harroi të shkrinte mishin e qengjit.
Po sikur të pretendojmë që ky topi është mishi,
kështu që ju jeni të dy në panik seps përpiqeni ta shkrini në kohë për shef
Shishe me ujë të ngrohtë dhe tharëse flokësh punon çdo herë.
Por jo me pulë, i bën të brendshmet të mbajnë erë të keqe.
Më vjen keq, nuk është shumë si Sisili, apo jo?
Në rregull, në rregull. Pra... -Pas.
Janë këtu. Mund t'i dëgjoj. Shpejt, fshihe mishin!
Xhimi, nuk është koha për të bërë shaka.
Çfarë? Jo, ky nuk është skripti. -Më vjen keq! E bëra përsëri.
Shiko, kaloje mbrapa! Shumë mirë.
Më vjen keq!
Po vijnë. Mund t'i dëgjoj. -Po. -Po.
Në rregull.
Oops!
Ç'po ndodh? Po.
Jo fytyrën! Jo fytyrën.
Në rregull. Edhe një. E drejtë, e drejtë.
Dhe...
Po vijnë. Mund t'i dëgjoj! Shpejt! Fshihe mishin.
Kjo duhej të ishte dita ime e pushimi -Unë nuk jam një kafshë performuese.
Po. -Po. -Mirë. Ata janë vegjetarianë.
Merre atë. Vazhdo!
Po luan rolin tim tani.
Ëhoo! -Ëhoa, ëhoa, ëhoa!
Çfarë po bëj këtu? Vazhdoj ta luaj lojën.
Zonja? Në çfarë? Panto?
Mund t'i dëgjoj. Fshihe mishin!
Urime, Xhim.
Faleminderit shumë, Sofi!
Mund të na japësh një moment për të biseduar?
A do të besonte me të vërtetë publiku në këtë marrëdhënie?
Dua të them, unë dhe ajo.
Është pyetje e mirë. Mund të pyesin pse ajo është me një trape të tillë.
Ajo vetëm duhet të lexojë rreshtat dhe të duket bukur.
Një po dëgjoj Emeline Pankhërst duke u rrotulluar në varrin e saj?
Sofi, mund të flas pak? -Pas.
Për fat të keq...
Është mirë. Harroje! Duhet të dëgjoj teze Marinë.
Mos krijo ide të mëdha, zonjushë, përmbaju të qenit mis
e bukura e Blekpollit.
Mos u arratis në Londër sikur je diçka e veçantë.
Ti je një mbretëreshë bukurie?
Në ekuilibër, vendosa të largohesha nga dera në vend të dollapit të fshes
Sofi, çfarë do të thosha...
...është se, për fat të keq, ne s’mund të marrim vendimin përfundimta
nga...
për sa na përket neve, ti e fitove vendin.
O Zot!
Tashmë.
Të lutem!
Vendndodhja.
Mbaji emocionet, babi! Lajmi i fundit.
Kë mënjanova sot?
Vetëm kapitenin e vërtetë Smith nga skuadra e sikletshme.
Dhe gjeje çfarë? Është shumë më i gjatë se sa tingëllon në radio.
Klajv Riçardson? -Pas.
E pra, mesa duket ajo vetëm e pa atë në korridor apo diçka e tillë.
Ajo ka qenë atje ku bëjnë të gjitha shfaqjet komedi.
Si një udhëtim të udhëhequr?
Nuk më tha.
Doktori thotë se duhet të kujdeset për veten, por a dëgjon ai?
Si Meri? -Bukur, Aiden. Faleminderit!
Ai thotë se gatuan për vete,
një ditë më parë e gjeta duke ngrënë supë pluhur.
Direkt nga kutia!
Mos më thuaj! -Pas.
Urdhëro! -Faleminderit.
Mirupafshim, e dashur! -Mirupafshim, Beti!
Si jeni?
Po mbahemi me punë.
Po del me dikë? -Pse po pyet?
Nuk e di se çfarë ndodhi me të.
Kam gjysmë mendje të shkoj në Londër dhe ta kthej vetë.
Mirupafshim, Aiden! -Shihemi më vonë!
BARBARA PARKER
Apartamenti 7, 14 “PEAR STREET, LONDËR, SW5”.
Po shkoj në qendrën televizive.
Do t'i rikthej Ted Sargentit, aditivin e dritës.
Argëtim i lehtë.
Pesë minuta më parë ishe duke u rrotulluar me xhufka në gjoks.
Oh, Zot, mos ma kujto!
Denisi, producenti, është një zotëri i vërtetë.
Ai thotë se nëse takimi shkon mirë, e fitova punën.
Bukur shumë! Më në fund do të merrja ca qira.
O Zot!
Jam shumë nervoze.
Je nervoz? Mos u bëj i frikshëm. Edhe pse do të kisha kujdes me gjuhën
E ardhmja ime është në duart e një njeriu.
Mirë atëherë.
Në këtë rast...
...një teknikë që unë gjithmonë e gjej të dobishme.
Kur të hysh në këtë takim, suprem...
Shiko këtë Ted Sargent drejt e në sy.
Dhe imagjinoje duke shkuar në tualet.
TVC
Mirë, Sofi. -Mirë, Denis.
Mirë se erdhe!
Uau. -Po, është këtej.
A duhet të jem serioze?
Pastaj flirtues?
Çfarë, tani?
Unë Ted Sargenti.
Oh, Zot, jo. Jo, jo! -Tashmë.
Pse nuk provon një nga të vjetrat?
Të vjetrat?
Po, duke pretenduar se ke takuar dikë që nuk e ke takuar ose...
Jo, Denis. Premtoj.
Do ta mbaj gojën të mbyllur dhe të pajtohem me çdo gjë që thotë.
Epo, në fakt, është mjaft dyshues ndaj njerëzve,
që ai mendon se po i thonë atë që ai dëshiron të dëgjojë.
Mos bëj lajka!
Mos bëj lajka. -Tashmë.
Mos flirton. Jo.
Mos përdor mënyra të vjetra. -Pas.
E kuptova.
O Zot! Shpresoj të thotë po.
Është gjë e mirë që shkrimtarët të pëlqejnë ty.
Jam i sigurt që s’do të donte të humb ndonjë talent tjetër në anën tjetër.
Nuk e ka harruar që humbi Hankokun.
Ai e humbi Toni Hankokun? -Po, ai ishte.
Mos i përmend asgjë Tedit. -Tashmë, tashmë...
Pas teje.
I mirë.
Mirëmëngjesi! -Mirëmëngjesi!
Denis, po tani që djemtë kanë kuptuar...
Të rregullojnë step-in që të akomodojnë zonjushën Strau.
Ata do të donin të bënin Sisilinë nga Blekpolli.
Unë vij nga andej.
Po, dhe të gjithëve na pëlqen mënyra si flet Sofi.
Ndiejmë se sjell diçka.
Fatkeqësisht jo një audiencë.
I nderuari ynë, drejtori i përzgjedhjes Berril Karlton,
mendon që Marcia Belli bëri një audicion të mirë dhe ajo ka një profi
Kështu që ndoshta mund të gjejmë një rol për znjsh.Strau një herë tjetër.
Po, epo, Marcia Belli është sigurisht një zgjedhje.
Mënyra jo qesharake.
Në përvojën time të madhe,
pamja e mirë dhe aftësitë komike rrallë shkojnë dorë për dore.
Vajza është në shfaqje për të qenë zëri i arsyes,
jo për të luajtur budallain.
Në rregull. E kuptoj.
Unë jam një rrezik.
Dhe ti nuk do një dështim tjetër në dorë si Forein Metërs.
Dua të them, më pëlqeu, por...
Fatkeqësisht, kjo shfaqje nuk e gjeti kurrë audiencën e saj.
Obobo. Po fshiheshin?
Denis, jam kurioz.
Çfarë të bën të mendosh se do ta lejo reputacionin e rrjetit
të mbështetet mbi shpatullat e papërv të një hiçi nga Liverpuli?
Hiçi nga Blekpolli.
Sofi është ndryshe.
Dhe ndoshta njerëzit nga Blekpolli
do të donin ta shihnin veten të përfaqësuar në televizion.
Faleminderit, Denis, por Ted Sargenti ka të drejtë.
Vetëm sepse njerëzve të thjeshtë nga Veriu mund t’u duket qesharake
nuk do të thotë se ai duhet të më vendosë në shfaqje.
Dhe Bill, Toni dhe Klajv, më njohin për besnike.
Nuk më nxisin kurrë dhe të bëjnë lven në anën tjetër,
ashtu si bëri Toni Henkoku.
Këtë fundjavë, do të fluturoj në festivalin Montreur
me “Minstrelët Bardhë e Zi”.
Këndon dhe kërcen?
Denis. -Po, zotëri.
Do të të jap 24 orë për të përgatitur një skenar të ri me znj. Strou
para se të nisem për në aeroport.
Do të marr pjesë në një lexim nesër në mëngjes në orën 10:00.
Po! Shumë mirë, zotëri. Faleminderit!
24 orë.
Ne e mbajmë Xhimin si djalin politik.
Shkoi në shkollë publike, voton punën punon në Zyrën e Jashtme.
Do ta mbajmë shefin të vijë për darkë?
Mund ta ndryshojmë? Është shumë plehr -Kali trojan, e di këtë.
Skenë tradicionale, ne fusim fshehur gjëra në skenar.
Pra, si e takon ai Sisilinë, e...klasës punëtore?
Duke pirë nëpab, ndoshta e rrëzon.
E rrëzon? Mendoj se do të kuptosh që nuk e bëri.
Babai im do të shpërthente një enë gjaku.
Sofi, ti po luan një karakter, quhet aktrim.
Duhet ta provosh ndonjëherë, Klajv. -Duhet të provosh të shkruash ndonjëh
Çfarë je ti, Toni? Majmuni i tij i skenarit?
Shporru që këtej!
Nuk mund të punoj në Uaitholl edhe karakteri im?
Si çfarë...
Një pastrues?
Po sikur të jetë pastruesja e Xhimit? -Mirë. E mirë kjo. Apo jo, Toni?
Pra, po sikur Xhimi të shtiret, që pastruesja është e fejuara e tij?
Margaret. Do ta thërrasim Megi. -Jo, nuk mundem...
Dhe ajo duhet të veprojë dhe të përgatisim një vakt të bukur,
“foiegras”, tartare, të gjitha ato budallallëqe.
Nuk jam e mirë në kuzhinë. Dikur arrita të digjja ujë.
Po e marrim këtë shprehje.
Më pëlqen! Më pëlqen! Është skenar i një çifti të çuditshëm
I çuditshëm? Faleminderit, Denis!
Denisi mendon se dikush që nuk ka qenë në Kembrixh është i çuditshëm
Po, në fakt! Hë tani! Na duhet një emër.
Tani, Sofi...
Çfarë të vjen në mendje, kur mendon për Blekpoll?
Dhe qelbësirat.
Po punon në gropë? -Dizenteria. Bllokime!
Po shkruajmë një sitcom. Nuk është një dramë e KenLoacit.
Çfarë shkon me një grua të zakonshme nga Blekpolli?
Shkop gurit dhe ndjenjës së zhgënjimit të hidhur?
Po Dorisi?
Çfarë, është 90 vjeç?
Pra, koha për leximin me Ted Sargent nesër është 09:45 të mëngjesit.
Tani është thelbësore, që të gjithë të flenë herët,Bill.
Por karakteri i Sofisë ende nuk ka emër.
Vazhdo të mendosh!
Do të gjesh diçka të mirë.
Pra, çdo ndryshim do ta bëjmë me dorë në mëngjes, në rregull?
A ka rëndësi se si quhet ajo? Çfarë nuk shkon me Dorisin?
Më vjen keq të sillem si gomar, por mendoj se fokusi është...
Në fakt, a mund të ndryshojmë emrin e personazhit të Klajvit
nga Xhim te “Hugh Jarse” apo duhet ta bëjmë me dorë në mëngjes, atëherë?
Shiko, po u bëj të gjithëve një nder duke ardhur në këtë lexim nesër,
kështu që pak respekt do të ishte mjaft i mirë.
Bill, a ka refuzuar dikush ndonjëherë të lexojë për Ted Sargent?
Ai aktori Regi Leik. S’u paraqit në një lexim të Ted Sargentit.
Regi Leik. Kush është Regi Leik? -Saktësisht.
Barbara. -Çfarë?
Ka ritëm të mirë.
Barbara nga Blekpolli.
Në rregull, e kemi emrin. Mund ta ndryshojmë titullin,“Dining I
Le ta quajmë “Barbara dhe Xhim”.
Po.
Më pëlqen.
“Xhimi dhe Barbara”.
Natën, Sofi. -Shumë mirë, Toni. Shumë mirë.
Përshëndetje! -Mirëmbrëma.
Aiden?
Çfarë po bën këtu? -Po bëj një gjest romantik.
Epo, bën mirë të vish lart.
Më ke munguar kaq shumë... -Mbaje poshtë. Do ta zgjosh shoqen.
Aiden.
Ke pirë? -Më duhej pak kurajë holandeze.
Ti më dhe tronditjen e jetës sime. Ti po largohesh.
Duhet të ishim unë e ti përgjithmonë. -Të më pyesje se ç’doja.
Që kur ike, kisha kohë të mendohesha. Jam i gatshëm të jap një shans tjetër
Kthehu me mua! Mund të të ofroj më shumë se kjo.
Kam trashëguar biznesin.
Mund të vendos një depozitë mbi një shtëpi. -Nuk dua një shtëpi.
Kam mundësinë të bëj diçka, që gjithmonë kam dashur ta bëj.
Të jem në TV-në një shfaqje komedi.
E dashur, po jeton në një fantazi.
Ti je një vajzë e bukur, por njerëzit si ne s’do të dilnin në TV.
Mund të ndryshojë e gjitha nesër. -Sa kohë do të vazhdosh?
Mund të ndryshojë e gjitha nesër.
E di që e kam bërë këtë një herë më parë, por do ta bëj përsëri.
Më mirë.
Të dua, Barbara.
Dua të plakem me ty.
A do të më japësh kënaqësinë të bëhesh gruaja ime?
Ngadalë, e dashur. Pa nxitim!
Sapo hëngra një qepë turshi.
Mirëmëngjesi, e dashur!
Të bëra mëngjesin...
...si një djalë modern.
Dreqi e marrtë!
Sa është ora?
Mirëmëngjesi! -Mirëmëngjesi!
Ku është zonja e saj?
Duke u lyer me bojën e luftës?
Ajo e di që duhet të jetë këtu në orën 09:45, apo jo?
Nuk po them asgjë. Duhet të kishte punësuar një profesionist.
Duhet të shkosh, Aiden, jam vonë. -Jo, derisa të thuash po.
Nuk mund të them po.
Gjërat kanë ndryshuar.
Kam parë një botë tjetër.
Një botë pa mua në të?
Më vjen keq!
Jo tani, z. Norris.
Dreqi e marrtë!
Denis. -Zotëri.
Mëngjesi!
Dhe ku është zonjusha Strou?
Ajo është rrugës.
Beril, telefono agjentin e MarciaBellit.
Thuaji që duam t’i ofrojmë znjsh.Bell pjesën e Barbaras
në “Xhim dhe Barbara”. -Do të ishte kënaqësia ime.
Pra, më vjen shumë keq, të gjithë.
Jam akoma me kohën e Blekpollit.
Po.
Mirë se erdhët, të gjithë në këtë shtëpi të re komedie.
Quhet “Xhim dhe Barbara”.
Është shkruar nga Tony Holmsi dhe Bill Gardiner.
Me Klajv Riçardson, sigurisht, dhe duke prezantuar... Sofi Strou.
Ç'kemi!
Dhe dritat zbehen mbi Barbaran dhe Xhimin në hyrje të derës.
Muzikë, kreditet e fundit.
Faleminderit, të gjithë!
Beril, vendos Marcia Bellin në pritje.
Mund ta marrim si një dritë jeshile, zotëri?
Do të të informoj kur të marr vendimin tim.
Çfarëdo që të ndodhë, faleminderit që më dhatë këtë mundësi.
Oh, është mjaft...
TVC
Po sikur Sargenti i vjetër të thotë jo?
Dua të them, e kemi shkruar për të tani.
Ajo nuk e prishi me asnjë nga shakatë.
Plus, e dimë që Denisit i pëlqen.
E pe fytyrën e tij? Kur ajo e përqafoi atë?
Fytyrë, mezi e shihja prapa lobit të tij të madh.
Ti je i neveritshëm. -Po.
Nëse ajo merr pjesën, do të gjejnë nj mënyrë për të qenë një çift bindës,
edhe pse supozoj për aq kohë sa aktrojnë, se do të jetë në rregull.
Ti je eksperti.
Fillojmë!
Koha për t'u tallur me Tonin.
E dije kur u martua me ty?
Bill, shoku, je i dehur. -Kjo është kur unë jam në qejf.
Po ana praktike? -Oh, Zot, lëre!
Nuk është nga dylli i bletëve të tua.
Ne po punojmë me të gjithë atë.
Nëse kjo shtëpi komedie shkon në seri,
duhet të gjejmë faktet e çiftit norma të martuar nga diku tjetër
dhe është e sigurt që nuk do të jenë nga unë.
Në rregull, mjaft.
Eja, Bill, të lutem!
Më duhet të shtrihem. -Të lutem.
Dreqi e marrtë!
Oh, Zoti im, ai do të jetë pronari.
Shpejt, shpejt, shpejt. Fshihu!
Këtu poshtë.
Pse po fshihemi. Nuk ka çelës?
Qepe dhe përpiqu të përzihesh.
Sofi, je aty?
Brajan, çfarë po bën këtu?
Zot!
A ka pasur një tërmet? Ka ndonjë të mbijetuar?
Marxhori.
Mirëmëngjesi, Marxhori!
Ju lutem, uluni. Kujdes këmbën e çuditshme.
Më fal? -Ajo do të thotë karrige.
Epo...
Duket se e fitove punën.
Ne fillojmë provat menjëherë.
Mund t'ju sugjeroj se me rrogën e parë
ju merrni një telefon dhe ndoshta një tharëse Flatlei.
Pra, dita jote e parë.
Mos ji e shqetësuar! Është e lehtë si të ngasësh biçikletën.
Drejtori ynë do të vijë së shpejti. -Mendova se Denisi ishte drejtori.
Sikur! Ted Sargenti ka këmbëngulur për Bertin.
Një nga duart e tij të sigurta për të na mbajtur nën kontroll.
Pse do të doje që Denisi të ishte regjisori? -Do ta shohësh.
Skenari është pa shaka, shumë i gjatë dhe nuk do ta regjistrojmë në mbrëmje
Të gjithë përshëndeteni BertRedëudin, drejtori ynë.
Më vjen keq, Bert, ky është faji i To Ai i shkroi copëzat e gjata të çudits
Në rregull.
Jam i sigurt se do të rregullohet mirë
nga duart tuaja me përvojë në krye, Bert.
Mos më fajëso nëse jemi akoma këtu në mesnatë
Mahatma, ose sido që ta shqiptosh emrin tënd.
Është Mahindra dhe ti e di këtë. -Mahindra, Mahatma, sido që të jetë.
Në rregull, nga fillimi.
Sofi Stro, nuk e dëgjoj dot veten duke menduar. Mund të bësh mime?
Ndalo! Jo.
Jezus.
Ti bën veprimin, pa zë.
Klajv, ti je në kamerën e majtë, je në telefon,
Celia po të lë.
Sisili. -Kujt i intereson.
Sofi Strau, ende duke pastruar, po e dëgjon atë telefonatë.
Sapo hytë në një kamerë.
Çfarë?
Natën, do të jenë katër kamerat televizive të drejtuara drejt teje
dhe nëse qëndron aty, do të jesh në prehrin e kameramanit.
Edhe pse ai mund të kënaqet, kjo nuk bën mirë për nëTV.
Më fal, Bert! Thjesht m’u duk si vendi i duhur.
M’u duk si vendi i duhur.
U ndjeva si i duhuri... E di, kjo nuk është Heda Gabler.
Ne nuk po nxjerrim emocionet e thella po bllokojmë një sitcom të fëlliqur.
Tani rri aty ku të kam vënë.
Jo në raftin e palltove.
Ndoshta mund të ndihmoj këtu.
Shiko, Bert, kur të jem në telefon,
do të ndihmonte nëse ndoshta do të isha këtu për Sofinë...
Bert, kemi një rresht më të mirë për të.
Zoti Redëud, kostumin tuaj? -Lëvize atë.
Duket pak e cekët.
E di çfarë?
Mund ta heqim më mirë të gjithë skenën e mallkuar!
Atëherë do të ishte shumë e shkurtër.
Dhe jo shumë për të qeshur. -Pak si Berti.
Shumë mirë. -Epo, në rregull.
Mendoj se mjafton.
Të mblidhemi nesër në studio për provat e fustanit, në orën 9 të mëngj
Sofie, departamenti i shtypit ka organizuar një intervistë për ty.
Për mua?
Përshëndetje, unë jam Diane Lëis, revista “Cherry”. -Përshëndetje!
Vazhdojmë?
Nuk kam bërë kurrë më parë një intervistë.
Duke gjykuar nga ajo provë, mund ta përballosh lehtë.
O Zot! Berti i mori pantallonat në një tufë të vjetër.
Mos e shkruaj atë, do të futem në telashe.
Shumë vonë. Është brenda.
Unë jam një budallaqe.
Po bëja shaka.
Ke lexuar ndonjëherë revistën “Cherry”?
A është diçka si “Women's Weekly?
Është për vajzat e reja.
Pra më pak tortë për...
dhe më shumë nga çështjet e rëndësishme të ditës,
si çfarë rrobash vesh,
kush është i dashuri yt dhe çfarë gatuani për të.
Nuk të pëlqen puna jote, apo jo?
U trajnova si gazetar lajmesh. -Vërtet?
Por do të duhet pak kohë për të futur këmbët.
Po.
Kjo është argëtuese për tani e duhet te them, i dua “freebies”
dhe marrim anëtarësinë për tek kasaforta e Shën Xhejmsit.
Çfarë? -Është një klub nate i mirë.
Si biseda e qytetit.. -Me më pak pensionistë.
Është bileta më e mirë në Londër, do të të pëlqente.
Shiko, më telefono ndonjëherë, dhe do të të çoj atje.
“Dearest Bubble”,
Puna në fabrikë është aksion si gjithmonë.
Kazani i sheqerit ishte në kallëp, por e rregulluam me një arrë krahu.
Jeta në shtëpi është shumë e qetë.
Mezi po pres të të shoh në aksion, e dashur.
I kam thënë Marisë do të shkoj në një kongres rok.
Ajo mendon se do të bashkohem me “RollingStones”.
Jam shumë e lumtur,
kam një buzëqeshje në fytyrë dhe një gëzim në hapin tim.
Shihemi atje! “Ying tong iddle I po”.
Ja ku jemi!
Më fal, mund të kem vetëm një moment?
DHOMA E VESHJES SOFI STROU
Është kjo e gjitha për mua? -Po.
Faleminderit përsëri...
që rrezikove me mua.
E pra, ju do të jeni i tmerrshëm. Ti me të vërtetë e hoqe shfaqjen.
Gjithmonë kam shpresuar të gjeja dikë si ti.
Në komedi, e qartë.
Qartë.
Po. Epo, po të lë të vazhdosh.
A do Berti që ta vesh këtë?
Ai do të tregojë formën tënde, e dashur.
Por... unë jam pastruesja.
Kush e fshin dyshemenë me një veshje të tillë?
Është një sitcom, jo një shfaqje për sot.
Në rregull, çfarë mendon?
Mirë.
Por pastaj Xhimi thotë: "Kjo është pothuajse e plotë.".
Është mirë.
Pse nuk funksionon? -Ritëm.
Përpiqu të fusësh një shumë, atje.
Kjo është shumë gati,plot.
Kjo është shumë gati, plot.
Kjo është shumë gati... Kjo është shumë gati, plot.
Përsëri, është... -Kjo është shumë gati, plot.
Kjo është shumë gati, plot.
-Kjo është shumë gati, plot.
Polli. -Kjo është shumë gati, plot.
Zoti Mahindra, ju kërkojnë në gardërobë.
Ka ndodhur diçka?
Po, muzeu britanik telefonoi, ata duan mbrapsht veshjen e tyre.
Zonjës nuk i pëlqen kostumi i saj.
Kur shoh një komedi, personazhet që më pëlqejnë kanë pa përsosmëri.
Ata janë të vërtetë.
Natën e mirë, Xhorxh!
-Natën e mirë, Xhorxh!
Natën, Pats. -Mos qëndro shumë vonë!
Natën e mirë, zonja. Silluni mirë! Nëse nuk silleni, kini kujdes.
Shijoje ditën tënde të lirë, ti je me fat!
Pra, ja ku jemi.
Sofi, mirë se erdhe në hapësirë. Tani sigurohu që t'i kesh të gjitha,
sendet e tua, etj, etj... pikërisht aty ku i do.
Ky është manjati yt, shoku. Siç do të thoshin Billi dhe Toni.
Kur keni dëgjuar ndonjë nga ne ta thotë këtë gjë?
Ai mendon se ne jemi mbreti dhe mbretëresha e perlave.
Çfarë dardhe perfekte. -E bukur.
Por, Sof, të gjitha frutat janë false Çdo gjë në këtë set është e rreme.
Duke përfshirë edhe aktorin kryesor.
Jo fytyrën! Jo fytyrën! -Është më shumë falsitet.
Në rregull, fëmijë. Faleminderit shumë!
Mos e shkatërro setin!
Pozicionet e para, faleminderit.
Përshëndetje, djem dhe vajza. -Zot!
Jo, vetëm Berti në dhomën e kontrolli
Sofi Strou, kjo është një provë fusta pse nuk je me kostum?
Unë jam me kostum, Bert.
Ky nuk është kostumi që kisha planifikuar, Sofi Strou.
Më fal, ky ishte vendimi im.
Nuk jam gati të marr urdhra nga një... -Nga çfarë?
Të lutem, vazhdo! –E po, le të vazhdojmë me skenë të mjerë.
Nga kur Barbara vjen me një fshesë me korrent
dhe më beso, s’do të jetë aq për të qeshur tani që s’shohim poshtë blu
Mirë, kamera një.
Je skllave e Sofisë, më trego çfarë ke.
Shiko, tani kjo është qesharake. Shumë për të qeshur.
Mirë.
Pozicionet e para. Aksion!
Sisili, e dashur, shiko, sigurisht, nuk ka asnjë grua tjetër në jetën tim
Xhimi? Më do mua për të pastruar gjërat e tua?
Gjërat kanë dy shkronja në të, duhet të jetë qesharake.
Ose ndoshta logjika nuk është e duhur.
Mundtë tingëllojë si gjepura,
por unë mund të kap pastruesen dhe të them:
"Xhim, a mund ta bëj tek gjërat e tua?".
Është ide e mirë, Sofi. -Tre K, edhe më mirë.
Përshëndetje, unë jam Sisili.
Pra, do që unë të jem Xhimi?
Çfarë?
Përshëndetje!
E gjeta këtë poshtë në tapet.
Kurrë më parë nuk kam marrë një telegram.
Shpresoj të jesh krenare për veten.
Në fillim mamaja jote dhe tani ti po e braktis atë.
Zemra e tij e gjorë nuk mund ta duroj
Shiko, është një tren. Gjëja e parë nesër në mëngjes, hip.
Nuk mund të vij nesër, teze Mari.
Çfarë do të thuash që nuk mund të vish?
Do të zhgënjeja shumë njerëz.
Do të vij të shtunën. -Të shtunën?
Ai mund të ketë vdekur deri të shtunën.
Por, teta Mari, ti nuk e kupton se si...
Jo!
Jo.
Përkthimi i titrave nga: Klarita Zoto