Të zgjodha nga lotaria e konkursit të bukurisë, Barb.
Pra, bëj të pamundurën, mirë? -Është shumë, Pat.
Unë vë bast për Xhanis Ollstrop, ajo ka më shumë njohje.
Dhe është e bukur për syrin.
Vajza me fat, zonja ime do të hynte në konkurs.
U largua për shkak të kekëve të saj.
Bëj shaka.
Një “Mis Blekpull” jam vetë, besojeni ose jo.
Vajza, ju paralajmëroj, fëmijë dhe kek me krem, kjo ndodhi.
Edhe ti nuk je më mirë vetë.
Por ti nuk u martove me mua se isha i bukur, apo jo?
Ndërkohë, ky ishte synimi për ty.
Qesh pak, e dashur.
Duket se e vendosëm.
Në vend të tretë...
Sandra Holt!
Të lumtë, Sandra. - Të lumtë, Sandra.
Të lumtë. -Të lumtë, Sandra.
Duartrokitje për të dytën.
Shpresoj të mos vrapojë me ato taka.
Xhanis Ollstrop.
Të lumtë, Xhanis.
Urime!
Dhe tani momenti që keni pritur të gjithë.
Emocionuese, z. Parker.
Është shumë emocionuese.
Përmbahu, Aiden, përmbahu.
Në vend të parë, e Bukura e Blekpullit 1964
është Barbara Parker!
Bravo, Barbara.
Urime, z. Parker!
Faleminderit!
E bukura e Blekpullit.
Shumë mirë.
Barbara Parker, zonja dhe zotërinj!
Faleminderit!
Bravo, e dashur.
Len Filips, nga “Gazeta e Mbrëmjes”.
Jemi familja e afërt?
Nuk jam babai, Xhorxh Parker. -Më falni.
P-A-R-K-E-R. -Më falni.
Edhe unë jam i afërt, faleminderit!
Kush është kjo? Nëna mbretëreshë?
Absolutisht nuk jam nëna e saj, unë jam tezja Meri.
Dhe ky djalosh i ri është Aideni. -I fejuari i Barbarës.
Nuk do ta shkruaj këtë.
Nuk dua të thyej zemrën e çdo djaloshi në Blekpull.
Jam këtu, nëse do të më pyesësh për çdo gjë.
Jo, faleminderit! E rregulloj vetë vazhdimin.
Mirë, largohuni. Le të bëjmë foton e duhur.
Nxirre para kraharorin, e dashur.
Mund të bëhesh një vajzë revistash, Sabrina e ardhshme.
Jepi, Barbara, buzëqesh.
Ndonjëherë mërzite, sa për të lëvizur gjërat.
Do të duhet të mësohesh me sensin tim të humorit.
Të hapësh supermarkete, spitale, shfaqjet me qen.
Do të kesh një vit të ngarkuar.
FUNNY WOMAN
“I dashur baba, të të përshëndesja ishte gjëja më e vështirë që kam bërë
që kur mësova thyesat.
Por më duhet të shkoj
Tani ose kurrë më.
I thuaj Aidenit që ka të drejtë të plotë të më urrejë.
Por kam këtë ndjenjë që jeta ka diçka më shumë për mua,
sesa të jem “Mis Bukuroshja e Blekpullit”.
Dhe e di që ky është rasti im ta zbuloj.
Babi, është emocionuese të them të dua, ndaj nuk po e them.
Por të dua.
Do të të shkruaj sapo të rregullohem.
Projektorë, ja tek po vij!”
Mirëmëngjesi, zonjë! -Mirëmëngjesi!
Mamaja e nuses, apo jo?
Mbase kjo kapelë do t’i rrijë më mirë zonjës.
Më pëlqen kjo.
Si mendon?
Ke parë ndonjëherë një qelbës të ngordhur anash rrugës?
Më falni?
Vetë pyete. Ajo pyeti, apo jo?
Ka ndonjë problem, Barbara?
Jo, jo, znj. Sajks, po i shpjegoja zonjës
që kjo kapelë ia tregon kokën pak si...
Kafshë e ngordhur.
Po.
Më vjen keq, zonjë!
Ajo është nga veriu.
Po tregohesha e sinqertë. -E sinqertë? E sinqertë?
Opinioni i vetëm i sinqertë që do zonja
është t’i thonë që ajo kapelë, çdo kapelë, duket perfekte.
Absolutisht perfekte.
Më falni, znj. Sajks, nuk do të ndodhë më.
Lajmërim për kujdes.
Ai sanduiç me pulë ka aty rreth 3 javë.
Mban erë të ndenjur.
Të ndenjur? Më vjen çudi si nuk i kan dalë këmbë dhe të ikte.
Marxhori. Këpucët.
Barbara. Kapelat.
Ja tek je. -Po, ke fytyrë për kapelë.
Nuk më ke parë me një kapelë me xhufkë, ngjaja si vezë e zier.
Je mirë, e dashur?
E njeh këtë grup? -Jo personalisht.
Mund të them në cilin departament pun vetëm duke i parë.
Fillojmë nga maja.
E ndërtesës? -E renditjes.
Urdhëro, Marxh. -Gëzuar, Xhuli.
Këtu kemi modë për zonja dhe “couture”, divizioni i parë.
Ato të gjitha kanë shkuar në shkollën e modelingut të Lusi Klaitonit,
duken trendi, duken sikur kanë ngrënë një shkop.
Nuk i kam parë kurrë duke ngrënë.
Mbase hanë kek, kur shkojnë në shtëpi.
Ato nuk shkojnë në shtëpi. Festojnë gjithë natën me yje popi.
E shikon atë flokëkuqen? -Po.
Ajo ka dalë në një takim me një Bitëll. -Jo!
Po, është bateristi, kështu...
Një kat më poshtë janë tualetet.
Mund të jesh e bukur dhe e shkurtër, por nuk mund të kesh gjunjë të trashë
Jo, kush do të dojë të blejë buzëkuq nga dikush me gjunjë si Ken Dodi?
Këtu kemi parfumet.
Ato lyhen vetë.
Çfarë do të thuash?
Burrat vijnë për të blerë dhuratë për zonjat e tyre?
U kërkojnë vajzave ta hedhin vetë, që të mund ta nuhasin.
Ajo është Milli, një djalë e nuhati deri te sqetulla.
Dhe pastaj e lëpiu.
Pastaj je ti, kapelat.
Çfarë jemi ne te kapelat? Fundi i renditjes?
Jo, jo, ato jemi ne, këpucët.
Kërkoj falje.
Mund ta vras.
Ne na gjen në bodrum, ndiq djathin e mykur.
Faleminderit për sqarimin, Marxhori!
Jam Marxhi.
Nëse do.
Marxh.
Ku po jeton?
Shtrat dhe mëngjes. Sapo u transferova nga Blekpulli.
Blekpulli? Prandaj flet çuditshëm?
Nga pikëpamja ime, ti flet çuditshëm.
Unë jam nga Kroidoni, të gjithë flasim kështu.
Shihemi!
Shiko, unë...
Kam një dhomë në Ërls Kaunt.
Të lumtë. -Çfarë...? Jo, po them...
Dua të them, mund të vish, nëse do. Po kërkoj një shoqe dhome, kështu...
Mirë.
Përshëndetje!
Ç’kemi! -Mirë?
Ke shumë gjëra.
Më së shumti llak për flokët.
Kujdes.
Mirë.
Do të vish? -Po.
Vajza, kjo është Barbara.
Ç’kemi! -Përshëndetje!
Përshëndetje!
Edhe një kat. -Kështu the para tre katesh.
Eja.
Op.
Mirë se erdhe në Vilën e Marit!
Çfarë?
Aty është kuzhina, kjo është dhoma.
Shtrati im, ky është shtrati yt, afër dritares.
Nuk mund të fle ku ka erë për shkak të adenoideve.
“Ndihmë, ndihmë, flet Londra, këtu është e zymtë, babi.
Kam përfunduar në një apartament të mrekullueshëm në papafi
Natën do të më gjesh duke pirë kokteje dhe duke festuar.
Ditën kam një punë në Uest End,
ku u jap këshilla për modën e kapelave zonjave të klasit të lartë
E mrekullueshme.
Është pak ndryshe nga ç’isha mësuar,
edhe pse ndonjëherë më mungon era e sheqerit në hundë.
Përshëndete tezen Meri
dhe thuaji që kam akoma ide.”
Oh, jo.
Nuk i dihet, mund të jem gjëja më e njohur që vjen nga Blekpulli
që prej... e di vetë kujt.
Dhe e di çfarë.
Të puth babi. Ying tong iddle i po...”
...Vitameatavegamin.
Përshëndetje, miq, unë jam vajza Vitameatavegamin.
Je e lodhur? E rënduar? E topitur?
Shkon në tualet në festa? Nuk je e njohur?
Përgjigjja për të gjitha është në këtë shishe.
Shishe të vogël.”
Prit, nuk e pashë.
Çfarë do të pimë sot?
Varet çfarë po gatuan.
Marxh! Mjaft e përdore tiganin tim më mirë për të zier pantallonat!
Si t’i heq ndryshe njollat?
Kalova një orë në lavanderi, pse nuk erdhe?
Sepse nuk dua që të panjohurit të shohin të brendshmet e mia.
Të paktën pashë pak Lusil Boll.
Ishte një bonus.
Mbase duhet të marrim një televizor?
Nuk do të shoh atë. “E dua Lusin”, ajo më acaron.
Bën fytyra qesharake dhe bie me të pasme.
Çfarë pune është kjo? Është më keq se të punosh te këpucët.
Do të më pëlqente të më paguanin për t’u tallur.
Çfarë? Në televizor? -Po. Pse jo?
Do të bëhesh aktore? -Mbase, nuk e di.
Babi im thotë që aktoret nuk janë më mirë se prostitutat.
A është babai yt një famullitar vikto -Jo, ai punon në fabrikën e makinave.
Dreqi e mori!
Mos mendo për televizorin, s’kemi para për të paguar dritat.
Më jep kusurin. -Më humbën te tharësja.
Çfarë do të bëjmë tani?
Prit. Sapo filloi.
“Skuadra e çuditshme” është shkruar nga...
...Bill Gardiner dhe Toni Homs, dhe...
...drejtuar e prodhuar nga Denis Mahi -Denis Mahindra!
Kapiteni Smith luhej nga Kliv Riçardsoni.
Më falni, kush është drejtuesi?
Ti je. -Ti.
Nesër vjen një familje me 6 veta nga Glasgou.
Nuk kam pasur kohë të gatuaja dhe të pastroja.
Meri, lëre. Shko kujdesu për miqtë në Sigull Holl.
Nuk, Sigull Nuk.
Dhe ti do të lash e do të fshish me fshesë?
Do të më pëlqente ta shikoja. -Do ta bëj më vonë. Lëre.
Mbase nuk e ke vënë re,
por ajo është sa mosha e nënës tënde kur u largua.
Ajo nuk do të ikë si Gloria.
Ajo duhet të gjejë veten. Kaq.
Nuk do të bëjë vetëm këtë, nëse nuk ka kujdes.
Meri, të lutem. Ajo... ...kujdeset për veten.
Vetëm se ne nuk patëm mundësi, nuk do të thotë që dhe ajo nuk ka.
Ti e bëre të mendonte se është e veçantë.
Ashtu është. -Tani ajo ka ikur në Londër,
sikur është më e mirë se ne.
Nuk e ka me qëllim të keq. -Çfarë nuk shkon me Aidenin?
Shkova të haja salsiçe sot dhe u turpërova.
Nëse do të kishte vepruar me kujdes,
do të ishte martuar me kasapin më të pashëm në Blekpull.
E po...
Qëndroni larg pjesës private. -Më fal, nuk e dija që ishte private.
Më falni. Kush drejton këtu?
Ti. -Ti!
Shumë mirë.
Shumë mirë!
Shumë mirë.
Më pëlqen.
Si të kaloj nga kjo te kjo?
Mund të kërkosh rritje në detyrë te zona e parfumeve.
Milli pa Xhimi Tarbakun në “London Palladium”.
Blimi.
A paguhen më shumë te parfumet?
Mos u trego budallaqe. Ajo nuk ka para për një biletë.
Por shoku i saj ka.
Të gjitha vajzat te parfumet shkojnë në shfaqje nga shokët.
Nuk do ta kishe problem ta gjeje një.
Barbara, e dashur, faleminderit shumë për këtë!
Pa problem.
Më duhet të shkoj në farmaci për krem për gonorre. -Po.
Ai duket sikur ka dalë shëtitje. Jepi, Barb, bëja me sy.
Po.
A e di si u përgjigj Merlin Monro, kur e pyetën se ç’vesh në shtrat?
Jo.
“Chanel No. 5”.
Asaj iu bënë morth një natë acari në Norbrek.
Barbara, e dashur.
Nuk e dija që të kishin transferuar në “parfum”.
Po, përkohësisht. Milli duhej të shkonte në farmaci.
Për çfarë? -Gonorre...
Krem...
Gonorre, krem për gonorre.
Ajo nuk duartrokiste dot se i ishin skuqur gishtat,
një dhimbje e tmerrshme, nuk duartrokiste dot.
E rekomandon këtë? -Po.
Është një ”eau de i toilet” i mirë. -“Toilette”.
Ky është.
Do të doja të ndieja erën.
Patjetër. Më lejoni.
Ku do të të çojë ai djali, Valentain Los?
Do të shohim Met Munro te “Ndodhia në qytet”.
Me pretendime.
Herën tjetër do ta pyes nëse ka ndonjë shok.
Çfarë tipi të pëlqen?
Asnjë tip. Më lër të qetë!
Çfarë do të veshësh?
Një fustan fin.
Mirë, nëse do të shkosh në varrim. Nuk ke diçka me shkëlqim?
Mbylli sytë. -Zot i madh!
Zot i madh!
Ku e gjete këtë?
Ishte i mamasë sime, e pëlqente shumë modën e ballove atëherë,
kështu më kanë thënë.
Si mendon?
Dukesh si një shpërthim në fabrikën e xixave.
Çfarë të vesh, atëherë?
Ma lër mua në dorë.
Hej.
Çfarë kishte në çantën tjetër?
Ilaçe për dietë. M’i dërgon babi.
Zakonisht i hedh në banjë, por ndonjëherë hyjnë në punë.
Urdhëro, e dashur.
Dukesh e mrekullueshme.
Kampari dhe soda për zonjën. -Faleminderit!
Ta pi apo të shpëlaj gojën?
Vjen shpesh këtu, apo jo?
Le të themi që bëj takime pune.
Çfarë bën, pasi mbaron punën?
Më fal?
Më fal, u duk keq.
Dua të them pas shfaqjes,
shkon pas skene dhe bashkohesh me yjet?
Apo pi një koktej?
Mos u mërzit, kam plane për më vonë.
Valentain. Ti je?
Sidni!
Dhe gruaja jote e bukur.
Përshëndetje, Odri! Sa surprizë e bukur!
Nuk do të na prezantosh?
Po, kjo është Barbara...
...sekretare në zyrën time.
Ajo e pëlqen shumë Met Munronë,
dhe kur gjeta një buletë, ajo e pranoi menjëherë.
Sidni, pse nuk merr një pije për zonj dhe pastaj mund të flasim për punë?
Mund të na falësh?
Kemi një tavolinë. -Po.
Mund të pish kamparin, Odri. Nuk e kam nisur.
Jo? Nuk të vë faj. Mban erë si ilaç banje.
Ai mbase nuk ka unazë, por është i martuar, e di?
Kush? Sidni?
Ti e di për kë e kam fjalën.
Është i martuar me Xhoanën.
Dhe kanë dy fëmijë.
Por nuk pres që lloji yt t’i interesojë shumë.
Çfarë lloji?
Një vajzë për qejf.
Ka dalë për të marrë diçka nga burra të martuar.
Ejani, zonja, Met Munroja do të fillojë.
Si është gruaja, Valentain?
Është pak pa qejf.
Mendoj se më ka zënë edhe mua.
Pak kur të prek leshi poshtë syve.
Ishte kënaqësi që të takova, Odri.
Sidni.
Dhe, Valentain, bëji të fala Xhoanës.
Po largoheni? -Mos pyet.
Më pëlqen fustani yt.
E kam marrë në punë.
Me sa duket, nuk duhej të mundohesha.
Është fare i parehatshëm.
Një tmerr, nëse do të shkosh në tualet.
Tualeti është andej.
Më thërrit, nëse do ndihmë. Po të mbaj pallton.
Një dritë e zbehtë duket nga dritaret.
Mund të largohesh prej këtej.
Nuk të kujtohem unë, apo jo?
U takuam natën e parë te filmi “Artur Aski”.
Çfarë zbulimi!
Nuk kam qenë në asnjë film.
E dashur, më vjen keq! Mund të betohesha që ishe Sabrina.
Nuk jam Sabrina!
Mund të mësoni të na dalloni
nëse mundoheni të shihni sipër qafës së një gruaje.
Mund të të blej një pije për të të kërkuar falje?
Po tallesh, më duket.
Unë nuk tallem kurrë. Nuk kam fare sens humori.
Unë quhem Brajan Debenham.
Kjo është gruaja ime, Patsi.
Mendoj që je pak jashtë kursit, Brajan.
Si Sabrina. -Nuk i pëlqen ta quash ashtu.
Nuk më pëlqen kur burrat flirtojnë
ndërsa gruaja po i sheh!
Ne nuk po mundohemi të të ofrojmë seks të çuditshëm.
Jo, e dashur, ajo që kam planifikuar për ty është më e rëndësishme.
Është se thashë diçka? -Çdo gjë.
Eja, Pats.
Më në fund vetëm. Të dy e dimë për çfarë ke ardhur.
Çfarë po bën? -Po marr atë për të cilën pagova.
Jo! Jo!
Jo!
Gjuaje mes këmbëve!
NDODHIA E QYTETIT
Kjo është kartëvizita ime.
Brajan Deberham Agjent teatri
Ai të tha që ishte i ndyrë.
Eja më tako në zyrë ndonjëherë.
Ka mundësi të tjera për një vajzë si ti.
Shko me taksi në shtëpi, e dashur. Shiu e prish parukën.
Natë e rëndë në Beibikham, apo jo? Si është shoku ynë Valentain?
Valentaini nuk ishte një zotëri.
Mendoj se fjala zotëri në shok zotëri...
Është pak si fjala publike në shkollë publike.
Duhej të të kisha paralajmëruar.
Ata djemtë e parfumeve e duan gati.
Mendoja se e dije.
Pse, çfarë ka? Nuk je e virgjër, apo jo?
Je? -Pusho!
Puna është se nuk dukesh,
kështu që duhet të presësh që djemtë ta provojnë.
Jo, Marxh, puna është, është një gjë të vendosësh të shkosh me një djalë
dhe diçka tjetër kur një burrë mendon se i përket me patjetër.
Po, mirë...
Eja, zonjushë, vish uniformën. Jemi vonë për në punë.
Në fakt, Marxh...
...mund ta çosh fustanin te moda e zonjave?
Nuk do të vij te kapelat sot.
Më fal, Marxh, por kam monedha sa për telefonatat e javës me babin.
E po...
Ai thotë që durimi është virtyt.
Nuk është ai ulur në të ftohtë duke ngrënë sardele në kuti.
Në kohën e duhur.
Xhorxh, shiko kush erdhi me pak...
...kukurec.
Zoti Parker.
Mirë, Aiden.
Do një filxhan, Aiden?
E dua një, jam shumë i etur.
Ku e ke mirësjelljen? Shko bëji Aidenit një çaj.
Do të pres...
Xhorxh?
Telefoni
Barbara, jam unë. -Aiden! Çfarë po bën aty?
Çfarë po bën ti aty?
E kuptova mesazhin. Mjaft u talle dhe kthehu në shtëpi.
Të lutem, duhet të flas me babin.
Urdhëro, urdhëro. Ma jep telefonin.
-Babi? Babi, aty je? -Barbara?
Ndihmë, ndihmë!
Si ishte Met Munroja?
Babi...
Je mirë, e dashur?
Mos harro, nëse nuk ia del mbanë, eja në shtëpi dhe...
Jo!
Nuk mendoj se jemi prezantuar.
Unë jam Barbara Parker.
Pse ke ardhur këtu, Barbara Parker?
Më dhatë kartëvizitën.
Jo, dua të them në Londër.
Më trego për veten.
Kam lindur në Blekpull dhe erdha në Londër për t’u bërë...
...dikushi.
Dikush në veçanti?
"Je i lodhur? I topitur? I rënduar? Shkon në tualet në festa?
Nuk je i njohur? Atëherë provo Vitameatavegamin."
Zot i madh!
Nuk e njeh Lusil Bollin?
Me çfarë ka lidhje Lusila?
Këmbë të mrekullueshme, sigurisht,
por, fatkeqësisht, e detyronin të bënte fytyra
në mënyrë që të paguante qiranë.
Jo.
Ti ke diçka ndryshe.
Ke një cilësi si yll.
Do një vezë?
Jo, faleminderit!
Je agjenti i gjithë këtyre njerëzve të njohur?
Shumë janë ulur aty ku je ti.
Në një pikë të karrierës së tyre.
Dhe të tjerët, unë...
...i ngrita lart me aspirata.
Fillojmë.
Nuk duam që trëndafili ta humbasë hijeshinë, apo jo, Barbara
Ndonjë eksperiencë me rëndësi?
Babi thotë që jam e zonja në imitime.
Do të sigurohemi që ta vendosim këtë në kurrikulumin tënd.
Asnjë eksperiencë.
Jo, nëse nuk quan “Mis Bukuroshja e Blekpullit”.
“Mis Bukuroshja e Blekpullit”?
Tani po flet. Me këtë mund të punoj.
Bukuroshja e qytetit, Hirushja jonë.
Më pëlqen.
Mund ta lë punën te Luis Peters?
Mos bëj diçka të nxituar.
Barbara.
Barbara, si the se quhesh?
Parker. -Barbara Parker.
Barbara është shumë provinciale.
Çfarë mendon për Sofi?
E njoh? -Jo, dua të them emrin Sofi.
Si mendon për Sofi Stros?
Është modern, i ri, është aliterative.
Është si Sindi Sho.
Sofi Stros?
Duket si një ushqim për kafshë. -Pikërisht.
Nëse një burrë i martuar i lumtur, shumë i dashuruar me gruan,
përfundon duke menduar për t’u rrotulluar në kashtë me Sofi Strosin.
Imagjino si do të ndiheshin burrat e pamartuar dhe jo të lumtur.
"Të rrotullohet në kashtë"?
Po flasim në mënyrë figurative.
Mund të bëhem Sofia. Nëse mendon që do të më ndihmojë.
Lajme të mira, për këtë do të pyes Patsin, gruan tim
që të dalë për pazar me ty.
Rroba banje? Po vjen dimri.
Po, mund t’i veshësh në prova.
Kështu që të gjithë të mund të të shohin format.
Nëse do të doja të shëtisja me rroba banje, do të qëndroja në Blekpu
Po më thua që do të aktrosh?
Atëherë... -Kjo është.
Do të të çojmë në disa prova, me pak fjalë,
dhe do ta quajmë periudhë prove.
Periudhë prove, pa rroba banje.
Akoma.
Asnjëherë.
Pats, mund të më sjellësh tostin? -Po. Gjalpë nga të dyja anët?
Dhe me tundjet hipi-hipi!
Do një filxhan?
Kam lajme. -Edhe unë kam lajme.
Të filloj unë apo...? -Je e pushuar.
Sajksi më tha të të jap letrën dhe të mos kthehesh më.
Nga e dinte për fustanin?
E pa. Me sa duket, kur e nxorën nga çanta,
ishte shumë i rrudhur dhe binte në sy.
Pate telashe? -Jo.
Sajksi u foli të gjitha vajzave te parfumet, tualetet dhe modë
për moralin.
Është e tmerrshme. -E di.
Nuk u mundua me ne te këpucët, sepse nuk jemi rrezik.
E pasjellshme.
Me këtë rast i gjeta vetes një agjent teatri.
Është një farsë e re e quajtur “Largohu, zonjë”,
dhe karakteri yt është një debutante e re,
të cilën aktori kryesor, Nigel, do ta kapë.
Sigurisht, atë e ndalon ta bëjë këtë gruaja e tij shtrigë.
Faqja 23, skena katër.
Dhe... aksion!
Për më shumë penetrim, lajini të bardhat me “Ripëls”.
“Ripëls”, kur gjërat bëhen shumë pis.
"Jo, Nigel! Nuk mund ta bëjmë këtu!
Jo me gruan tënde lart." -Ndaloni!
Forma e saj është e gabuar për firmën tonë.
Më vjen keq, nuk ishte koha, e dashur.
Po provon diçka?
Çfarë? Çfarë do të thuash...? -Dua të them, theksi...
Nuk është theks, kështu flas.
E dashur.
Provat “Romeo dhe Zhulieta” Dera e skenës
Përshëndetje!
Mbase duhet ta provosh atje.
Shfaqja “Live Soho Peep Show” Striptizëm
Ose jam tipi jo i duhur, forma jo e duhur, ose thjesht jo e du
Mbase theksi të pengon?
Mendoj se drama në kuzhinë ishte e momentit.
Për burra të rinj të acaruar.
Askush nuk do një vajzë të re të acaruar të vijë në skenë
duke i rënë gjoksit si orangutang.
Nuk mund të mos mendoj që nuk kemi më mundësi...
...në pjesën e të folurit.
Shko te kjo adresë, thuaju që të dërgova unë.
Dhe nëse nuk e fiton këtë rol, kam frikë se mbaroi prova.
Më mirë të pastroja banja.
Beril Karloton nga “TV Center” që ndan rolet për “Darka”.
Nuk është i lumtur.
Mirëmëngjesi dhe ti, Beril. -Si guxon?
Po ndaj rolin për nusen e virgjër.
Vajza që dërgove në prova ishte gjashtëmuajshe shtatzënë.
U turpërova.
Më vjen keq që ndihesh kështu.
Nuk do të të kërkoj më ndihmë.
Është thjesht një komedi qesharake,
nuk bëhen para me të, e dashur.
Vetëm një shtëpi qejfi, komedi idiote, më fal për frëngjishte
Një shtëpi komedi? Do të më pëlqente ta bëja.
Pse nuk e mendova këtë?
Pa shikoje.
"Siseli flet mirë, e vogël, brune,
vajza e edukuar e një kleriku!”
Sigurisht, je e duhura!
Merr frymë thellë, e dashur.
Të ta lirojmë rripin?
Po, kalova gjithë jetën...
“Skuadra e çuditshme” është shkruar nga Toni Holms dhe Bill Gardiner.
Drejtuar dhe prodhuar nga Denis Mahindra.
Prova në ecuri
Salla e provave “White City” Rruga “59 IRONMONGER”
Përshëndetje!
Faleminderit shumë, Marsia! Punë shumë e mirë, si përherë.
Do të dëgjohemi.
Mund ta përcjellësh Marsian? -Patjetër.
Mund të flasim për thashethemet e teatrit.
Kam dëgjuar se kanë folur shumë për “Hamletin” e Riçard Burtonit.
Përshëndetje!
-Zot i madh!
Më falni! -Jo, më fal! Po.
Nuk e humba, apo jo? Provën?
Sapo pashë Berrilin në korridor dhe ajo më tha të hyja.
Ashtu tha Berrili?
Zot, më vjen shumë keq, zonjusha...
Na fal! Nuk prisnim dikë tjetër.
Agjenti im e la që të vija në orën pa njëzet.
Berrili tha të vazhdojmë pa të.
Unë jam Sofi Strosi.
Denis. Denis Mahindra.
Zoti Mahindra!
Kam dëgjuar çdo “Skuadër e çuditshme”.
Është gjëja më e mirë pas salsiçeve.
Më fal, nuk e kuptova. -Faleminderit!
Mund të më falësh pak?
Me sa duket, kemi dhe një zonjushë.
Zot, seriozisht? Mendova se vendosëm për Marsia Bellin.
Mund të kesh vendosur për Marsia Bellin se do të shkosh me të.
Kjo është e ditur. -Por ne nuk kemi vendosur, Toni?
Ajo është e duhura për rolin.
Është një aktore e mirë klasike, por a është gazmore?
Jo. -Nuk ka pse të jetë gazmore. Jam unë.
Skenari është gazmor. Në disa pjesë.
Kujdes. Pothuajse i bëre shkrimtarit një kompliment.
E tërheq.
Edhe pse është interesante, mund ta dëgjojmë atë?
Duhet të largohemi në orën 6.
Sille atë.
Nuk mund të jetë më keq se 20 të tjerat që kemi parë.
Përshëndetje të gjithëve!
Më fal, zonjusha Stros. -Falje të shëmtuara.
Për një arsye idiote, e imagjinova Sisilinë
si një vajzë të vogël, brune, të edukuar, të një famullitari.
Edhe unë jam brune, nën bojë.
E di që nuk dukem ashtu si e imagjinoni Sisilinë,
por edhe ju nuk dukeni siç ju imagjinoja unë.
Mendoja se do të ishit disa pleq me cigare.
Ti je Klaivi, apo jo? -Po, më ke parë në skenë.
E pe “Coriolanus”-in e tij? -Jo, kisha bërë vaksinë.
Më fal, jo, e dallova zërin e tij nga “Skuadra e çuditshme”.
Kapiten Smithi.
Siç përshkruhet nga një kritik, ka zërin më acarues
që prej Piter Sellerit në Blubotëll.
Dhe nuk po e imiton. -Ti je Billi apo Toni?
Unë jam Billi.
Kjo është hera e parë.
Zakonisht, askush s’e di emrin e shkrimtarit, derisa lexojnë nekrologj
Zotërinj, ecim para dhe e lëmë zonjushën Stros të lexojë?
Po, ta dëgjojmë. Çfarë ke përgatitur?
Përgatitur? Nuk kisha shumë kohë.
“Skuadra e çuditshme” është shkruar nga Bill Gardiner, Toni Holms
dhe prodhuar nga Denis Mahindra.
Sparki luhej nga Henk Hektori.
Dhe...
Pjesët private luheshin nga...
...dikush privat?
Dhe kapiten Smithi luhej nga Klaiv Riçardson!
Çfarë...?
Berill, koha e duhur. Po vëmë në provë Sofinë.
Kë? -Sofi Strosin.
Fole me të në korridor? Besoj e ke në listë?
Patjetër që nuk është. Nuk jemi takuar kurrë.
Sofi, mendova se the...
Po, mendoj se të ka tallur, Denis.
Sikur do të merrnim një si ajo.
Më falni. Prisni.
Të lutem, më lejo.
Faleminderit!
Klubi “Whisky Cat” Kërcime ekzotike
Shfaqja më e mirë në Soho
Përkthimi i titrave nga: Klarita Zoto