Co nie ma końca,
nie ma też początku.
ESSEQUIBO ŻYCIE W LUKSUSIE
Pełne koło
QUEENS, NOWY JORK
Coś nie tak? Czegoś brakuje?
Jest za dużo.
PAMIĘCI QUINCY'EGO MAHABIRA
- Garmen. - Mówiłem, że nie.
Przez bezczynność wyglądamy na słabych.
Ludzie, nasza społeczność chce odpowiedzi.
Gliny nic nie zrobią, a my?
Aked, to zależy od twojej ciotki.
Ona nic mi nie mówi.
Kocham ją, ale to sprawa rodzinna.
Pani Mahabir, moje kondolencje.
- Wrócę do domu na kilka dni. - Do Georgetown?
Do Gujany? Czemu?
Znaleźć odpowiedzi.
Ciociu, znamy odpowiedzi. Edward Chung zabił twojego szwagra.
Tu nie chodzi o Chunga,
tylko o coś, co wydarzyło się dawno temu,
i potrzebuję rady, jak na to odpowiedzieć.
A uwierz mi, że odpowiem.
Obiecuję, że odegrasz w tym rolę.
- Dużą. - Tak, obiecuję.
Jak dawno temu?
Nie wiem.
Złe rzeczy spotykają twoją rodzinę
nie bez powodu.
Znalazłem odpowiedzialnego za wasze nieszczęście,
a on jest gotów odmienić wasz los.
Ale musisz podjąć pewne działania.
Dokładnie tak, jak je opisze.
- Jesteś na to gotowa? - Tak.
Rozumiesz, że musisz zrównoważyć jego ból,
by zamknąć krąg jego cierpienia,
które rozpoczęło się wiele lat temu z ręki twego zmarłego męża, Ranwella.
Musisz zadać identyczny ból w jego imieniu.
- Wiem. - Dobrze.
Zaczniemy od tego.
- Jared, jest za kwadrans. - Wiem.
Pomóc ci?
- Już idę. - Nie zjadłeś tosta.
Nie chcę, żebyś głodny dojadał z automatu.
Już zjadłem danie indyjskie z wczoraj.
- Widziałaś moje korki? - Są w nowej szafie.
Spotkanie w sprawie produktu mnie zaskoczyło.
- Przecież odmówimy. - Tego nie wiemy.
Dobrze wiedzieć, czemu się odmawia.
Może twój ojciec tam by poszedł?
Miałby pracować?
Nie zjadł tego dania.
Wkładam ci jedzenie i wodę do plecaka.
Przynieś pudełko z powrotem.
Odbiorę cię ze szkoły, nie zwiej.
Wiem.
Szybciej, bo autobus ucieknie.
Zapłacimy hojnie z góry za licencję na używanie jego imienia
i ze dwie wizyty w roku.
Dodatkowo szef Jeff wraz z rodziną
zawsze mogą liczyć na darmowy pokój,
czy to w Atlantic City,
Las Vegas
czy słynnym Macau.
Odezwiemy się.
Widzisz? Czasem te spotkania się przydają.
To opis i streszczenie książki.
Wydawca prosi o akceptację strony tytułowej.
- Jasne. - Pytają,
czy nie zmieni fryzury.
Zostawię to tobie.
CO SIĘ KROI?
Pamiętaj...
Bądź miła i nie przerywaj.
Właśnie. Przedstaw sprawę, jest dobra.
Potrzebują cię. Powinnaś to robić od roku.
Już bym kogoś skazała
i moja pozycja nie byłaby zagrożona.
- Więc? - Będę obecna
i nie wspomnę o przeszłości.
Będę wzorową podwładną.
Nawet się nie zorientuje, że mam go za zdrajcę,
- który sprzedałby własną matkę... - Mel, uśmiechnij się.
Jasne.
FEDERALNA KONTROLA POCZTOWA
Powiedz, czemu chcesz tę sprawę.
Pete Fong robi cięcia budżetowe,
czujesz się zagrożona, bo masz słabą pozycję,
a oboje znamy tego przyczynę, prawda?
Może nie chcesz dać mi tej sprawy, bo utknęła,
a ja pchnęłabym ja do przodu.
Źle byś wyglądał
i nie mógłbyś mnie zwolnić,
a prawdę mówiąc, tego najbardziej chcesz.
Jeśli mam być szczery,
to jesteś niemożliwa, Mel.
Właśnie zrażasz szefa,
a chcesz prosić o przysługę.
Znowu.
Jak to znowu?
Ryzykowałem posadą, nie ujawniając twojego badania psychiatrycznego.
- Pamiętasz? - Manny!
Właśnie.
Wtedy prosiłaś ładnie, bez obelg.
Przepraszam.
Rozumiem. Masz rację, doceniam to.
Nie chcę tkwić w przeszłości. Chodzi o moją przyszłość.
Czyli pracę nad sprawą z Gujany.
Wykluczone.
Sprawę koledżu Queens
miałaś złożyć dwa tygodnie temu.
Dobra, masz rację.
Bo organizacja przestępcza
przewodzona przez studenta wysyłającego licealistom fałszywe dowody
jest ważniejsza
od gangsterów mordujących włóczęgów dla zysków z polis.
To za mało atrakcyjna sprawa dla ciebie?
W pracy
wypełnia się polecenia szefa.
Jestem twoim szefem. Nie wypełniasz poleceń,
wylatujesz.
Nie daj się zwolnić.
Cholera.
- I jak? - Rozpracuję sprawę z Gujany.
Brawo! Przyznał ci rację.
Nie.
Czyli nie przydzielił ci sprawy?
Nie przydzielił.
- Powiedziałaś, że ją rozpracujesz. - W wolnym czasie.
- Mel... - Tak.
Następna, gotowy?
Przodem do piłki. Nieźle.
Dwoma rękami.
Zaczynamy.
Łap ją! Gazu!
Mój błąd. Dobra robota.
Znowu zgubił telefon?
- Wszędzie szukałeś? - Tak, tato.
- Za ławkami? - Tak.
Był w butach.
Na pewno szukał.
Serio?
Widziałeś, jak je zdejmuję. Potem do nich nie wracałem.
Nie wiem, jak to się stało.
Słyszałaś.
Dam mu wykład. Siódmy raz.
Cześć.
Wybrałaś zdjęcie na okładkę?
Wszystkie są świetne.
Co ze sprawą gubienia rzeczy?
Tym razem nie dostanie nowego. Słyszałeś?
- Tak. - Użyłeś znajdź mój iPhone"?
Telefon musi być włączony. Pewnie go wykasowali.
Na pewno?
Też byłeś pewny, jak zgubiłeś zegarek od dziadka Jeffa.
Zgubiłeś zegarek dziadka? Czemu nie wiedziałam?
I bluzę. Ulubioną,
po którą stał w kolejce.
Wydał kieszonkowe z czterech miesięcy, by ją odkupić.
- Dokąd to? - Sprawdzę znajdź mój iPhone".
- Zawołajcie mnie na kolację. - Nie skończyliśmy.
Musisz nam pomóc. Jaki masz plan?
Jakiś system, żeby to się skończyło?
Może taki, w którym przestanę wszystko gubić?
Potrzebuję chłopaków, najchętniej z Georgetown.
- Na kiedy, pani M? - Jak najszybciej.
Czemu z Georgetown? Miejscowi zrobią, co pani zechce.
Nie, Garmen.
Chcę takich, którzy wypełniają rozkazy bez pytań.
Brat Natalii, masażystki, wpadł w kłopoty.
Chce przyjechać z przyjacielem. Załatwmy to.
- Xavier. - Louis.
Jak leci? Patrz.
Teraz?
Cześć!
Louis!
To się dzieje naprawdę?
Masz paszporty?
Zaczekamy w lesie nad rzeką,
dadzą nam paszporty i zabiorą na lotnisko.
Shakeela, mówi Xavier.
Kumpel wszystko załatwił.
Tak.
Nie wiem, jego siostra wszystko zaaranżowała.
Spotkamy się osobiście. Nareszcie.
Bardzo długo nas tu nie zobaczą.
Bardzo.
Proszę.
- Z Kingston do Georgetown, bracie. - Tak!
I do Nowego Jorku!
Właśnie tak!
Super.
Szaleństwo.
Shakeela, mówi Xavier.
Nie mogę się doczekać.
Najpierw mam sprawę.
Napisz, kiedy i gdzie się spotkamy.
Siostra na ciebie czeka.
Zabierze was na spotkanie z Akedem.
Prezent na początek.
Dziękuję, panie Len.
- Dzięki. - Podziękujcie pani Mahabir, to od niej.
Oddajcie paszporty.
Dobra.
Xav?
Powiem szczerze.
Przyjazd tu nie był pomysłem mojej siostry.
Powiedziałeś, że wszystko załatwiła.
Jej szefowa wszystko załatwiła.
Siostra może nie ucieszyć się na nasz widok.
Tylko ostrzegam.
Teraz mi to mówisz?
Tak.
Szmuglowałeś trawę. Okłamałeś mnie przez telefon.
Oszukali mnie.
Tym razem ja miałem ci przesłać kasę.
Zadowolony? Bo grubo wdepnąłeś.
Tak bez przywitania?
Przywitam cię, jak mi przejdzie.
To Xavier, przyjaciel, o którym mówiłem.
Też znad rzeki.
Moja siostra, Natalia.
- Moja ciotka zna twoją mamę. - A ja ciebie.
W podstawówce ukradłeś mi piłkę.
Możliwe, nie pamiętam.
Masz nogi, to chodź.
Idziesz czy nie? Aked nie będzie czekał.
HACK'S HALAL KUCHNIA KARAIBSKA
Dla Garmena Harry'ego liczy się po pierwsze lojalność,
po drugie lojalność
i po trzecie...
co to było? Lojalność.
Jasne?
Garmen jest szefem?
Dla ciebie pan Harry.
Szefową jest pani Mahabir.
Jeśli wam pozwoli, możecie mówić pani M.
Dla jasności, Savitri Mahabir to moja ciotka.
Jak chcecie z nią pogadać, to tylko przeze mnie.
Zapytaj Nat. Dla nikogo tego nie robię. Dla nikogo.
Ale poręczyła za braciszka.
Co do ciebie... to nie wiem.
Ale jeśli mówią prawdę, to się przydasz.
Ile płacą?
Dach nad głową, prawnik od zielonej karty.
Nie zapominaj o kosztach podróży, ale odpuszczę ci.
Odpracujecie to.
- Potem nie ma granic. - Ile mam odpracować?
Około 50 tysięcy.
Dolarów?
Lubię go, zabawny jest.
Jasne, że dolarów.
Za kilka tygodni Paul wystawi was na próbę.
Savitri Mahabir, Garmen Harry,
Paul Tranquada, ja,
wy.
MAHABIR I PARTNERZY UBEZPIECZENIA I INWESTYCJE
W porządku?
Wiecie, co robicie?
Nie przegapicie go.
Jeździ na wózku. Jak nie śpi, to gada.
Liczę, że doceniacie swoją szansę.
Tak, proszę pana.
Dziękujemy.
- Dziękuję, panie Paul. - Nie ma za co.
Możecie iść.
iPHONE JAREDA OSTATNIA LOKALIZACJA
Jesteś Jared Browne?
Nie. Plastik jest w atmosferze,
bo astronauci wyrzucają śmieci za okno.
Mamy już plastik we krwi. Przez NASA.
Tak czytałem.
Czytam masę książek. Jest w nich prawda.
Jedyny sposób, by obwieścić prawdę, to zapisać ją w książce.
Każdy o tym wie.
A dlaczego? Bo druk kosztuje.
Marnuję czas na te brednie.
Czytam książki,
a oni się złoszczą, że coś wiem.
- Bracie, mamy coś dla ciebie. - Co do cholery? Kim jesteście?
- Cicho. - Co robicie?
Wszystko gra.
- Dajcie mi spokój. - Mamy prezent.
Jesteście od Paula?
Od przyjaciela.
Cicho bądź.
Niczego nie chcę, jestem czysty.
Przysięgam.
Przepraszam!
- Rusz się! - Proszę.
Trzeba mu pomóc.
Szybciej.
Spadamy.
Natalia. Wiedziałaś, że tak zrobią?
Wiedziałaś?
Miało wyglądać na wypadek. To nie był wypadek.
On to, kurwa, wiedział.
Próbowałam się wykręcić.
- Naprawdę. - Cholera.
Dwie noce w tygodniu uczę się na masażystkę,
przez cztery sprzątam w szkole masażu.
W ciągu dnia pracuję dla pani Mohabir, żeby ją spłacić...
Już mało brakuje.
Za każdym razem, gdy ktoś ginie, jesteś współwinna.
Czy nowi załatwili sprawę z Nielsenem?
Tak, jednemu poszło lepiej.
Nielsen był umoczony w narkotyki.
Szybko zamkną sprawę.
Ubezpieczalnia wypłaci polisy, 325 tysięcy dolarów.
Doskonale.
Wypłata będzie za rok.
Mamy większe problemy.
Próbuję uprzątnąć bałagan finansowy, jaki zostawił Quincy.
Skupmy się na przyszłości.
Masz na myśli kolejny krok? Cokolwiek to jest, stanie się wkrótce?
Owszem.
Musisz mi powiedzieć, co to będzie.
To najważniejsze, co kiedykolwiek zrobiliśmy.
Dotyczy chłopca.
Więcej nie powiem, żeby nie zapeszyć.
Miałbym zapeszyć,
ale nie mogę działać w ciemno.
Aked to załatwi.
Ale...
Skoro to dotąd najważniejsze...
I najniebezpieczniejsze.
Będziesz nadzorował na dystans i pomagał Akedowi.
Żeby nie dał się zabić.
To duża sprawa, więc w czym problem?
Jak porwanie jakiegoś smarka odpłaci za Quincy'ego?
PONAD 90 KG PRANIE
- Bo tak. - Co?
Po prostu.
- Aked. - Szefowa kazała.
Jest w żałobie, przecież wiesz.
Ciotka oddała mi dowództwo.
Ja tym dowodzę, rozumiesz?
Wariant szósty.
Ten mi się podoba.
Rób notatki.
Jakiś szef Jeff czy ojciec dzieciaka,
stają przed biblioteką. Następna lokacja.
Stacja metra. Wymyślam na bieżąco.
W bibliotece otwierają kopertę.
Gratulacje,
teraz jedźcie na most.
Będzie sprytnie.
Cześć, Shakeelo. Mówi Xavier.
Może to powtórzymy?
Tym razem w nocy?
Może nawet dziś w nocy?
Idę na spacer,
jeśli odrobiłaś lekcje i masz nastrój,
to zadzwoń.
Oddzwonię.
Nie byłeś w alejce za Gemini's Lounge zeszłej nocy?
Czy to wygląda znajomo?
Zwłoki, wózek inwalidzki.
- Wzięliśmy worki. - Nie.
Czy opis alejki odświeży ci pamięć?
Tu mamy Gemini's Lounge,
obok jest pralnia i lombard.
A w lombardach zawsze są kamery,
które w dzisiejszych czasach są bardzo dobre.
- Pokaż. - Wybacz, własność rządowa.
Moje nazwisko jest na wizytówce.
Jak będziesz gotowy się przedstawić, zadzwoń.
Park Washington Square o 1.11 w nocy, wewnątrz kręgu.
Będziemy w parku, by wszystko poszło zgodnie z planem.
Będzie czuł ten sam ból, jaki czułem, gdy straciłem wnuka.
Chłopak za chłopaka.
Równowaga zostanie przywrócona,
a rachunki wyrównane.
Tak.
Chcę to usłyszeć od pana Josepha.
Rachunki będą wyrównane.
Doskonale, dziękuję panom.
To był zaszczyt.
Zwłaszcza dla mnie.
Widzimy się jutro na celebracji.
Jutro będziemy świętować. Zaraz przyjdę, Natalio.
Tak, pani Mahabir.
Wszystko w porządku?
Tak, proszę pani.
UBEZPIECZENIA OSÓB I MIENIA BROKERZY HIPOTECZNI
Dobry wieczór.
Xavier, pójdziesz do parku Washington Square na Dolnym Manhattanie.
Wygoogluj sobie. Pani Mahabir prosi o...
Podobno w różnych miejscach parku są okręgi.
Pani Mahabir chce wiedzieć ile, jak duże i gdzie.
Dobrze ci radzę, uważaj na siebie.
Dobranoc.
No dobra.
Cztery osoby gadają w pokoju przez dwie godziny. Co to za film?
Jesteś zła, że zabrałam cię na film, gdzie trzeba czytać.
To nie pomogło.
Cholera.
Inspektorka Harmony, kto mówi?
Nazywam się Xavier.
Czy w zamian za informację odeślesz mnie do domu?
Twojego domu? Do Gujany?
Tak.
Nie.
Ale mogę ułatwić ci życie w zależności od wagi informacji.
Z uwzględnieniem, na ile już spieprzyłeś swój los.
Coś się zdarzy jutrzejszej nocy.
Pierwszy krok zrobiony. Krok drugi: gdzie?
W parku Washington Square.
Jest czwarta nad ranem. Czemu mnie budzisz?
Zabiją tego chłopca.
Tego porwanego. Słyszałam, jak mówiła to pani Mahabir.
I tak go zabiją.
Dlaczego?
To ma być odpowiedź na ostatnie nieszczęścia.
Niby jak?
To wariatka.
Nagle przestała działać z sensem.
Ściągnęła ludzi z Gujany tydzień temu, ma plan.
Wybrała Xaviera. Powiedziałam, że mu pomożesz.
Zgłosiłaś mnie?
Mów ciszej!
Nie chcę tego robić.
Porwiecie chłopca
i go uratujecie.
Ze mną.
Co?
Dlaczego?
Bo, jak mówiłeś, gdy ktoś ginie, jestem współwinna.
Chcę postąpić słusznie. Ty też powinieneś.
Natalia!
To, o czym mówisz. Kiedy to będzie?
Aked martwił się, że jeśli za wcześnie zbierze zespół...
Kiedy to ma się zdarzyć?
Dziś w nocy.
Kurwa. Dziś? I teraz mi mówisz?
Czekałam, aż Aked zaśnie.
Nie wiem, jak to zrobimy. Nawet w połowie.
Ale przynajmniej zacznijmy.
Wysyłam ci, gdzie znajdziesz rower.
Musi być z pralni, identyczny jak Akeda.
Widzisz zdjęcie?
Musisz też załatwić taki czarny worek.
Przesyłam ci wszystko.
I zmontuj jakąś perukę.
Wysyłam ci adres, gdzie zostawisz rower.
Wezmę go po pracy i schowam manekina.
Napisz, jak będziesz blisko parku, dobrze?
Który plan realizujemy?
Ten, w którym czekasz na instrukcje.
- Czyli kiedy? - Jak ci powiemy.
Kontrolują mnie. Nie mogę mieć blokady na telefonie.
Chcą udowodnić, że jestem odpowiedzialny.
I nie mogę wyjść. Mam korepetycje.
Obiecuję, że będzie warto.
Powiem, co stało się z twoimi rzeczami.
To zwykła transakcja.
Resztę wyjaśnię w busie. Chodź.
Porwanie dzieciaka to transakcja?
Powiedziałem, że wyjaśnię w busie.
W porządku, Louis?
Co z tobą? Siostra mówiła, że dasz radę.
Naprostować ją?
To chodź.
Keesen.
Idziemy.
Już idę, tylko coś wezmę.
Co masz?
Agentko, myliłem się.
Nic się dziś nie zdarzy.
Jak to nic się nie zdarzy?
Pomyliłem się. Nie mogę tak.
- Nie możesz się wycofać. - Przepraszam.
Nie możesz...
Gotowy?
Tak.
To twoja wtyka?
Tak, Xavier.
Mówił, że w parku nic się dziś nie zdarzy, czyli jest odwrotnie.
Daj mi chwilę.
Manny?
Wiem, że dziś opiekujesz się córką. Mam nadzieję, że to odsłuchasz
i weźmiesz za dobrą wiadomość.
Trochę się zbuntowałam.
W wolnym czasie, bez obaw.
Zdołałam wyłowić informatora.
Powiedział, że tej nocy coś się stanie w parku Washington Square.
Potem mówił, że nie. Uważam, że jest przeciwnie
i to coś większego od stuknięcia menela,
bo po co robiliby to w parku.
Sądzę, że powinnam tam być, ale nie chcę tam iść bez twojej wiedzy.
Chcę zachować się profesjonalnie i uszanować protokół.
Gdy to odsłuchasz, oddzwoń.
Czekam w gotowości.
Pa.
Będziesz czekała na jego zgodę czy...?
Oczywiście.
- Tak. - Jasne.
Jared?
- Jared. - Tak?
Drzwi od mikrofalówki nie chcą się otworzyć.
Mikrofalówka?
Nie zacięła się. Drzwi się wysuwają.
Co takiego?
To nowy model.
Tu jest przycisk.
Dobry Boże.
Od kiedy twoi rodzice zrobili remont, wciąż się tu gubię.
Nie jesteś głodny?
Nie, kiepsko się czuję. Położę się.
Nie masz korepetycji?
Odwołam je.
Nie chcę zarazić Sary.
Dzwoniłeś do niej?
Zgubiłem komórkę. Możesz do niej zadzwonić?
Mama zostawiła jej numer obok telefonu.
Źle wyglądasz. Przedzwonię do niej.
Chcesz zupy?
Położę się, nie jestem głodny.
Obyś wydobrzał.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Dobranoc, babuniu.
Widzisz ją?
To korepetytorka.
Stanie przed budynkiem i sprawdzi telefon.
Instagrama czy coś.
Zaczeka, zadzwoni do niego.
Potem pójdą przez park do pomnika.
Będą robić lekcje.
Gdy go zostawi, wkraczamy.
Co do cholery?
Len śledził go od dwóch tygodni.
Mam plan awaryjny.
Wziąłem ciuchy kurierów. Możemy tam pójść...
To on? Przy drzwiach?
To on.
Gdzie ten gnojek jedzie?
To jednokierunkowa.
Złapiemy go na skrzyżowaniu. Jedź w prawo.
Nic nie widzę.
Mówiłeś o skrzyżowaniu.
Wiem.
Tutaj w prawo, skręcaj.
Wyobrażam go sobie na krześle z folią aluminiową na głowie.
To nieuczciwe.
Nie każdy ma bujną siwiznę.
Wiesz, o co chodzi.
Cześć, mamo.
- Dzięki, że uprzedziłaś. - Musiałam coś zdecydować.
Jasne, nie skorzysta z korepetycji chory.
Dobranoc.
Dobrej nocy.
Chyba nie miał ochoty na korepetycje.
Pieprzyć to, skręć tu w lewo.
- Tutaj? - Tak.
Dalej nic?
Szlag.
Czekaj. To on. Tam!
Tak.
Gazu, Xavier.
Masz telefon mojego syna.
On ciągle coś gubi.
- Mamy twojego syna. - Co?
Zabijemy go, jeśli nie zrobisz, co każemy.
Czekaj.
Przestań gadać i słuchaj,
bo czeka cię koszmar.
- Co się dzieje? - Mają Jareda.
Właśnie. Słuchajcie.
Jeśli to żart, to nieśmieszny. Kto mówi?
Podam wam numer. Zapiszcie sobie.
Chcę rozmawiać z Jaredem.
Z kim właśnie rozmawiam?
Trzysta czternaście tysięcy sto pięćdziesiąt dziewięć.
Zapiszcie sobie.
Zaczekaj, co to za liczba? Chodzi o pieniądze?
Musisz nam udzielić jakiś informacji.
Białe sneakersy. Jest na nich napis.
Żółto-zielony rower górski.
Wkrótce dostaniecie telefon, gdzie zostawić pieniądze.
Gotówka, nominały do 20 dolarów.
Nie wiem, zapytaj teścia, jaki ma limit kredytowy w Atlantic City.
Jesteś pewny tego ruchu, Clarence? Ja bym to przemyślał.
Znowu. Przepraszam.
Jak zawsze.
Sam, gram w szachy z przyjacielem.
Spokojnie.
Zwolnij.
Co?
Słucham?
Przepraszam.
Muszę iść.
To sytuacja awaryjna. Muszę pożyczyć ponad limit.
- Teraz nie mogę! - Coś ci powiedziała?
Wiem tyle, co ty. Zadzwoń do Seya.
Będzie w kasynie albo w okolicy.
Nie teraz, Bryce.
Po prostu to zrób.
I oddzwoń.
Boże.
Derek! Joey dzwonił do Atlantic City.
Przykro mi, że cię w to wciągnęli.
Nie masz co przepraszać.
Jak tego nie zrobiłeś, to nie przepraszaj.
- Mówili, bez policji. - Joey już nie jest policjantem.
Czemu nie sprawdziłam?
- To nie twoja wina. - Może się uspokoimy?
Zaglądałam do pokoju...
Kris.
- Co? - Kristin.
Nie jesteśmy na ciebie źli.
Mamo?
Dobry Boże.
Nie mogę.
Czekajcie. Policja, tak czy nie?
Joey powiedział, że dopiero, jak Jared wróci do domu.
Kto zna moje limity w kasynie?
Tak?
Słuchajcie.
Przy południowym wjeździe na most Waszyngtona jest parking.
Niech wasi chłopcy z kasyna zostawią tam gotówkę.
Gdy będziecie na moście z pieniędzmi, zadzwonimy z instrukcjami.
Jeśli nie zdążycie do północy
albo wezwiecie policję, wasz syn zginie.
Podaj go do telefonu, proszę.
Szlag.
- Jared! - Co do chuja?
Boże, gdzie byłeś?
Poszedłem się przejść, mamo. Uspokój się.
Okłamałeś babcię.
Wrócił. Już dobrze.
Nie, wymknął się i nas okłamał.
Nie wiedziałem, że tak późno.
Proszę, bądź szczery.
Spotkałeś się z kimś? Z chłopakiem? Dziewczyną? Proszę, powiedz.
Nie czas na wygłupy.
Słyszysz?
- To nie jest pora na pierdoły. - Zaczekaj.
Musimy pogadać. Co się dzieje?
Nie masz kłopotów, ale to ważne.
Jared.
Gadałem z jednym chłopakiem.
Powiedział, że ma moje rzeczy
i mi je pokaże, jak się spotkamy,
więc okłamałem babunię i się wymknąłem.
Jak dojechałem, był w mojej bluzie. Oryginalnej, zanim odkupiłem.
Był w moich butach.
Podobał mu się mój rower, więc dałem się mu przejechać.
Podjechał bus. Jacyś goście wciągnęli go do środka.
Nie mogłem nic zrobić.
Wziąłem rower i jeździłem,
aż zebrałem odwagę, by wrócić do domu.
Kochanie.
To musiało być straszne.
- Chodziło im o mnie. - Dlaczego tak sądzisz?
Dwie minuty wcześniej zgarnęliby mnie.
Kochanie...
Czemu ktoś mnie ściga?
- Nie wiemy. - Nie mamy pojęcia.
Co wiesz o tym chłopaku? Jak się nazywa?
Nicky. Nic mu nie będzie?
Otwórz. Teraz.
Dawaj. Popatrz na mnie. Umiesz łykać tabletki?
Żelki na sen?
Zamknij się. Jared, umiesz łykać tabletki?
Umiesz takie brać?
Dobrze, Ruby. Idziemy.
Wszystko dobrze.
- Cześć, Joey. - Sam.
Hej,
Kasyno pyta, skąd tyle kasy na szybko.
Możesz to odwołać.
Jared jest w swoim pokoju.
- Joey. - Witam, panie Browne.
Jared tu jest?
- To chyba dobrze? - Tak.
Ładnie tutaj.
Wszystko się zmieniło.
Co?
Kto mówi?
Z kim rozmawiam?
Tato?
Kto mówi?
Jakiś problem?
Nie, po prostu zbieramy informacje.
Zbieracie informacje? O czym ty pieprzysz?
Halo?
Wyciszyli mnie?
Daj nożyce do prętów.
Daj te cholerne nożyce.
Xavier, zatrzymaj się, do chuja.
- Aked, co robisz? - Nagrywaj.
Nie negocjuję z terrorystami.
Jeff, to czyjeś dziecko.
- Czy teraz wezwiemy policję? - Bo ja wiem? Co sądzisz, Joey?
- To oni? - Tak, przesłali film.
Odtwórz.
Święty Jezu.
Boże.
Nie ruszaj się. Pogarszasz sprawę, Jared.
Jezu Chryste...
- Myślą, że mają Jareda. - Nie mają.
Jak się zorientują, to będą go ścigać.
Co mamy zrobić?
Udawać, że to Jared, czy co?
Halo.
To boli.
Proszę, róbcie, co każą.
Potrzebujemy kilku szczegółów.
Jared, opowiedz o sobie.
Zadzwońcie do Charisse.
Odezwiemy się o północy,
jeśli będziecie sami na moście.
Jak to sami?
Jedna osoba, bez glin.
I jeśli nie dostanę pieniędzy równo o 1.11,
to wasz syn, twój wnuk, szefie Jeffie, będzie trupem.
Tekst polski: Jan Broniatowski