‪(ซีรีส์เรียลลิตี้จาก NETFLIX)
‪มีเรื่องเกิดขึ้นมากมายระหว่างฉันกับแอนนี่
‪มีเรื่องทะเลาะกัน
‪ฉันกับคานยีคุยกันเรื่องแอนนี่
‪ฉันกับสแวงกี้คุยกันเรื่องแอนนี่
‪ฉันคิดว่าอะไรจะดีไปกว่าการเชิญทุกคน
‪ให้มาเจอกันแล้วพูดคุย ‪ระบายความรู้สึกในใจและสนุกกัน
‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดีค่ะ
‪ดูสิว่าใครมา
‪และฉันก็อยู่ที่บ้านของอันดิเล ‪เพื่อเอาบัตรเชิญให้เขาด้วยตัวเอง
‪ดูคุณสิ คุณอยู่ที่นี่
‪คุณทำให้มันฟังดู… ช่างเถอะ
‪- คุณบอกว่ามาไม่ได้ คุณคงไม่มีวันมา ‪- แต่มันสวยดี ฉันชอบมัน
‪ในที่สุดก็มาอยู่ในถ้ำสิงโต
‪ผมรู้ว่าซารีบอกว่าเราควรเป็นเพื่อนกัน
‪และเธอจะไม่มาเดตครั้งที่สอง แต่เธออยู่นี่แล้ว
‪มันเป็นสัญญาณที่แสดงออกถึง ‪ความขัดแย้งกันเหรอ ไม่ใช่
‪หญิงสาวคนหนึ่งเป็นหญิงสาว ‪ผู้หญิงคนหนึ่งเป็นผู้หญิง
‪และผมก็ยินดีที่จะไล่ล่า
‪คนเจ้าชู้ก็ต้องไล่ล่าผู้หญิงสิ
‪ฉันมีบัตรเชิญค่ะ
‪โอเค
‪ฉะนั้น นี่สำหรับคุณค่ะ
‪- และคุณก็ควรจะไป ‪- ดีจังเลย
‪"ฉันอยากเป็นเจ้าภาพให้คุณทุกคน
‪บนรถไฟที่หรูหราที่สุดในทวีป…"
‪- ใช่แล้ว ‪- รถไฟสายสีน้ำเงิน รัก ซารี"
‪คุณจะไปไหมคะ
‪ฟังดูไม่ดีเลย
‪ผมไปไม่ได้หรอก
‪ผมก็อยากไปนะ เพราะ…
‪นึกภาพการพรากคุณไปจากทุกสิ่งและทุกคน
‪- ติดแหง็กอยู่กับฉันบนรถไฟ ‪- ติดแหง็กอยู่กับคุณบนรถไฟ
‪แล้วคุณก็หนีผมไปไหนไม่ได้
‪เราอยู่ที่นี่ เห็นนี่ไหม
‪- เราเป็นแบบนี้นานสามวัน ‪- ใช่
‪แต่ผมไปไม่ได้
‪ผมไปไม่ได้เพราะว่า
‪มันตรงกับสุดสัปดาห์เดียวกัน
‪กับที่ผมต้องพาลูกๆ ‪และน้องชายกับน้องสาวของผม
‪ไปที่หลุมศพพ่อผม
‪และสำหรับผม นั่นมันสำคัญกว่า
‪- นี่มันเยี่ยมมากเลย น่ารักมาก ‪- ฉันจะทิ้งมันไว้ที่นี่
‪เผื่อคุณเลื่อนวันหรืออะไรก็ตาม
‪เดี๋ยวก่อน คุณเชิญทุกคนเลยเหรอ
‪ทุกคนค่ะ เราต้องไปที่อื่นกันบ้าง เราต้องไป
‪- คุณจะมีแอนนี่ สแวงกี้ คานยี… ‪- ค่ะ
‪- คนที่คุณวุ่นอยู่กับการพยายาม… ‪- ค่ะ
‪- คุณให้พวกเขาอยู่บนรถไฟขบวนเดียวกันเหรอ ‪- ค่ะ ไม่ว่าจะยังไง
‪แน่ใจเหรอ
‪ถ้าเราอยากระบาย ‪ก็ระบายบนรถไฟขบวนนั้นกันเถอะ
‪ในฐานะท่านหญิง ‪เห็นได้ชัดว่าฉันเกี่ยวข้องกับความหรูหรา
‪ฉันวางแผนงานปาร์ตี้และอาหารค่ำเยอะมาก
‪และเราก็ตั้งตารอ ‪ที่จะได้ไปยังเขตห้ามล่าสัตว์ด้วย
‪- ดูคุณสิ ‪- ดูคุณสิ
‪ฉันกังวลเรื่องการนั่งรถไฟ ‪กับคุดซีและพวกชอบปาร์ตี้
‪นาน 48 ชั่วโมง
‪คุณมาถึงก่อนทุกคนเลยเหรอ
‪- ผมไม่อยากพลาดรถไฟน่ะ ‪- มันอีกตั้ง 30 นาที
‪ผมรู้ว่ารถไฟจะไปอึมพูมาลังกา
‪ผมไม่เคยไปที่นั่น แต่ผมมั่นใจว่ามันต้องดีแน่
‪- ดูสิว่าใครมา ‪- ในที่สุด
‪สบายดีไหม
‪นี่เป็นครั้งแรก
‪ที่เราทุกคนจะได้อยู่ในที่เดียวกัน ‪นานกว่า 24 ชั่วโมง
‪การรู้จักทุกคนและบุคลิกลักษณะแบบที่เราเผชิญอยู่
‪ฉันว่ามันต้องมีดราม่าแน่ๆ
‪ขอบคุณมากค่ะที่มา
‪- ตามคำเชิญของฉันไปขึ้นรถไฟสายสีน้ำเงิน ‪- แด่รถไฟสายสีน้ำเงิน
‪แอนนี่อยู่ไหน
‪แอนนี่ควรต้องอยู่ที่นี่ และตอนนี้แอนนี่ไม่ได้อยู่ที่นี่
‪- ทำไมเธอมาสาย ‪- ทีเขายังมาเร็วได้เลย
‪- ใช่ ‪- ใช่ น่าตกใจมาก
‪ฉันต้องบอกเลยว่าฉันไม่สบายใจ ‪ทำไมเธอถึงไม่มา
‪เธอจะมานะ เธอบอกผมว่าจะมา ‪ผมจะโทรหาเธอเดี๋ยวนี้เลย
‪ผมทำให้แอนนี่กับซารีปรองดองกัน
‪และผมก็รู้สึกว่าปัญหาต่างๆ คลี่คลายแล้ว
‪ฉันหวังว่าแอนนี่จะมา
‪ไม่เห็นวี่แววเธอเลย ไปกันเถอะ
‪เราทุกคนรู้เรื่องที่เธอกับแอนนี่ทะเลาะกัน
‪แอนนี่ใช้เวลาทั้งวัน ‪ฉันหวังจริงๆ ว่าเธอจะมาได้
‪เราเลยไม่แน่ใจว่าเธอยกโทษให้แอนนี่หรือเปล่า ‪หรือเรื่องราวเป็นยังไง
‪แต่ฉันก็เลือกที่จะถอยออกมา ‪เพราะพวกเธอสองคนโตเป็นผู้ใหญ่กันแล้ว
‪พวกเธอต้องจัดการเรื่องนี้กันเอง
‪ทุกอย่างไม่โอเคสำหรับฉัน ‪ที่ฉันไม่เห็นแอนนี่
‪ฉันไม่เห็นนาเดีย และฉันก็กังวล
‪แบบว่า เกิดอะไรขึ้น
‪- มันแคบจัง ‪- ไปดูกันเถอะ
‪ไปดูกันว่าเราจะนอนห้องไหน
‪- มัน… พระเจ้า! ‪- ห้องน้ำ
‪เราสองคนอยู่ในอ่างนี้ได้ไหม
‪- เราต้องเบียดกัน ‪- เราต้องลองดู
‪หวังว่ามันจะกันเสียงนะ ผมก็ไม่รู้
‪- ลองตะโกนดูซิว่ามีใครได้ยินไหม ‪- สแวงกี้!
‪แอนนี่!
‪ผมมองไปรอบๆ แอนนี่ยังมาไม่ถึง
‪วันนี้เธออาจจะมาสายแทนผมก็ได้
‪ก็รอดูกันต่อไป
‪ไปดูกันว่าเกิดอะไรขึ้น
‪ถ้าพวกเขาบอกคุณว่าผมไม่ใช่คนโรแมนติก ‪อย่าเชื่อพวกเขานะ
‪คุณเอาดอกไม้มาด้วย
‪น่ารักจังเลย
‪พอผมรู้ว่านาเดียไม่ได้อยู่บนรถไฟ
‪ผมเลยไปหาเธอ
‪แต่ผมก็มีเวลาไตร่ตรองเยอะมาก ‪ตั้งแต่ผมเจอนาเดียครั้งก่อน
‪และผมคิดว่าผมต้องขอโทษนาเดีย
‪หลังจากที่เราพูดคุยกันครั้งก่อน
‪เรื่องไดมอนด์และซารีกับคุณ
‪ผมอาจรับมือกับมันได้ไม่ดีนัก
‪ฉันรับคำขอโทษของคุณค่ะ ขอบคุณมาก
‪ขอบคุณจริงๆ ค่ะ
‪ฉันได้ข่าวว่าทุกคนไปขึ้นรถไฟ
‪ฉันแปลกใจที่คุณไม่ได้อยู่ที่นั่น
‪- ผมแปลกใจที่คุณไม่ได้อยู่ที่นั่น ‪- คุณไม่แปลกใจหรอกที่ฉันไม่ได้อยู่ที่นั่น
‪เพราะสำหรับฉันแล้ว เธอไม่ใช่เพื่อนฉัน ‪ทำไมฉันต้องอยู่ที่นั่นด้วย
‪ความคิดเห็นของฉันเกี่ยวกับเธอ ‪มันเป็นไปในทางลบ
‪เพราะเรื่องแย่ๆ ที่ฉันได้ยินเกี่ยวกับเธอ ‪เข้าใจที่ฉันพูดไหม
‪ฉันไม่ได้ยินอะไรที่ดีๆ เลย
‪และฉันอยากอยู่ห่างๆ จากดราม่าทั้งหมด ‪เพราะดราม่ากับเธอเป็นของคู่กัน
‪ฉันนึกภาพออกว่าจะเกิดอะไรขึ้นบนรถไฟขบวนนี้
‪- คุณคิดว่าจะดราม่ากันดุเดือดเลยเหรอ ‪- ดุเดือด เลือดพล่าน วุ่นวาย เลวร้ายสุดๆ
‪แล้วทำไมคุณไม่อยู่ที่นั่นล่ะ
‪การเสียพ่อของผมไปเมื่อสองปีก่อน ‪เป็นเรื่องใหญ่สำหรับทั้งครอบครัว
‪เราเลยจะไป…
‪ที่หลุมศพพ่อผม
‪เพื่อปิดฉากทางความรู้สึก
‪สุดยอดเลยค่ะ
‪ฉันก็หวังว่าจะปิดฉากทางความรู้สึกกับพ่อได้
‪พ่อฉันยังมีชีวิตอยู่ แต่ฉันไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน
‪ฉันคิดว่าวิธีที่ ‪ฉันรับมือกับผู้ชายในความสัมพันธ์อาจจะ…
‪สำหรับฉัน ผู้ชายเป็นสิ่งที่ใช้แล้วทิ้ง
‪และฉันคิดว่าเป็นเพราะความจริงที่ว่า
‪ฉันไม่เคยมีคนที่เปรียบเสมือนพ่ออยู่ด้วย
‪พูดตามตรง ‪ความสัมพันธ์เป็นสิ่งที่ฉันควบคุมได้ยากมาก
‪ฉันออกมาจากความสัมพันธ์ที่เป็นพิษนี้
‪ตอนนี้ฉันอยู่กับวิค
‪ตอนนี้มีความรู้สึกแปลกๆ ระหว่างฉันกับไดมอนด์
‪ที่ฉันไม่เข้าใจว่าตอนนี้จะควบคุมมันยังไง
‪คุณพยายามตามหาเขาหรือยัง
‪ไม่ ฉันรู้สึกว่านั่นจะเป็นการไม่ให้เกียรติแม่ฉัน
‪เพราะเธอทำเพื่อฉันเยอะมาก
‪- ตอนที่แก็บบี้เกิด… ‪- ค่ะ
‪โรเซตต์กับผมทะเลาะและเลิกกัน
‪ผมไม่ได้เจอลูกสาวนานสี่ปี
‪จริงเหรอคะ
‪ทุกวันเกิดที่เราฉลองกัน
‪ทำการ์ด เขียนไว้ในการ์ดนั่น ‪ทุกวันเกิดนานสี่ปี
‪และวันหนึ่งเมื่อเธอถามผม ‪ผมจะเอามันออกมาและพูดว่า
‪"ไม่ใช่ว่าพ่อไม่คิดถึงลูก ไม่รักลูก
‪แต่มีสถานการณ์หลายอย่าง ‪ที่ยากเกินกว่าพ่อจะเข้าใจ"
‪ผมจะให้เธอดูมันทั้งหมด
‪ถ้าฉันเจอเขาแล้วเขาน่าผิดหวัง ‪และเขาไม่ใช่พ่อคนนั้นล่ะ
‪อย่างน้อยคุณก็ได้รู้ความจริงเรื่องนั้นแล้ว
‪ไม่รู้ว่าฉันอยากสำรวจ ‪เพื่อที่จะเข้าใจทุกอย่างนั้นหรือเปล่า
‪เพราะฉันไม่พร้อมที่จะร้องไห้หนักขนาดนั้น ‪ใครอยากร้องไห้กันล่ะ
‪- แอนนี่อยู่ไหน ‪- แอนนี่อยู่ไหน
‪แอนนี่ขึ้นรถไฟมาหรือเปล่า ทุกคน
‪แอนนี่ไม่มา ฉันอยากขอบคุณทุกคน
‪ที่ให้เกียรติมาที่นี่ตามคำเชิญของฉัน
‪เรามีหลายอย่างที่ต้องทำ ‪เราวางแผนมื้อค่ำไว้แล้ว
‪เราวางแผนซาฟารีไว้แล้ว ‪เรามีอะไรหลายๆ อย่างที่จะเกิดขึ้น
‪มันหยุดหมดเลย
‪ฉันเตรียมกล่าวสุนทรพจน์
‪จริงๆ แล้วก็เพื่อบอกแขกของฉันว่า ‪"ขอบคุณที่ให้เกียรติคำเชิญของฉัน"
‪และ…
‪เดาสิว่าใครเดินเข้ามา
‪แอนนี่!
‪ฉันไม่ค่อยแน่ใจว่า ‪ฉันอยากอยู่บนรถไฟขบวนนั้นหรือเปล่า
‪โดยเฉพาะซารีบอกเราเกี่ยวกับมัน
‪เพราะสแวงกี้บอกว่า ‪"เถอะน่า คุณต้องอยู่ที่นี่นะ"
‪"คานยีอยู่ที่นี่ คุดซีก็อยู่ที่นี่" โน่นนี่นั่น
‪รถไฟออกไปแล้ว ฉันเลยไปดักมัน ‪ฉันดักมันก่อนที่มันจะไปไกล
‪แอนนี่ คุณขึ้นรถไฟได้ยังไง
‪เงินทำให้โลกนี้หมุนไป
‪เงิน…
‪- เงินทำให้โลกนี้หมุนไป ‪- เงินทำให้โลกนี้หมุนไป
‪รถไฟก็เลยจอดรับคุณ
‪กรุณาฟังทางนี้ค่ะ
‪ดื่มฉลองกันหน่อยได้ไหม
‪เวลาฉันคิดถึงซารี ฉันคิดถึงดราม่า
‪พลังด้านลบ แบบว่า… ‪เพราะนั่นคือสิ่งที่ฉันคุ้นเคย
‪นั่นคือความรู้สึกของเธอตั้งแต่แรก
‪ก่อนอื่น ฉันอยากขอบคุณทุกคน ‪ที่ให้เกียรติคำเชิญของฉัน
‪ให้มาขึ้นรถไฟ
‪"ขอบคุณที่ให้เกียรติคำเชิญของฉัน"
‪ฉันฟังแล้วไม่เข้าหูสักเท่าไหร่
‪ฉันรู้สึกว่าจะมีอะไรดีไปกว่า ‪การได้เดินทางไปที่อื่นและกระชับความสัมพันธ์
‪ได้ทำความรู้จักกัน
‪ถูกขังอยู่ในนี้บนรถไฟ
‪หยุดซุบซิบนินทากัน
‪แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไรเลยนะ
‪ค่ะ ฉะนั้นขอบคุณมาก
‪และคืนนี้เราจะกินอาหารค่ำด้วยกัน
‪ฉันหวังว่าทุกคนจะดูสวย เลิศหรู…
‪คานยีมีปัญหาเยอะแยะมากมาย
‪ฉันรู้สึกได้ว่า ‪เธอรู้สึกว่าเธอต้องกำจัดใครสักคนในกลุ่ม
‪เพื่อเป็นบียอนเซ่
‪นี่ไม่ใช่…
‪กลุ่มแบบนั้น
‪นี่เป็นกลุ่มคนที่รวยกว่าคนอื่น
‪- ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณ ‪- มีปัญหาอะไร
‪มีปัญหาอะไร ที่รัก
‪- ส่วนที่สองเหรอ ‪- มีเรื่องอะไร
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- กับอะไร
‪กับเมีย
‪- กับเมีย… ‪- เพราะเครื่องปรับอากาศน่ะ ฉันหนาว
‪เธอหนาวน่ะ ที่รัก
‪ช่วยทำให้ที่รักของคุณอบอุ่นสักสองสามนาที ‪ก่อนที่เราจะกินอาหารค่ำกัน
‪ผมสังเกตเห็นความอึดอัดใจนิดหน่อย
‪ผมคิดว่าคานยีอาจจะพยศนิดหน่อย
‪เพราะพิธีรีตองอาจไม่เหมาะกับช่วงเวลาแบบนี้
‪เรามาที่นี่เพื่อสนุกกัน
‪พอขึ้นมาอยู่บนรถไฟ ทุกคนกลับเครียดกันสุดๆ
‪จู่ๆ พวกคุณทุกคนก็เปลี่ยนจากตรงนั้นมาตรงนี้
‪ฉันพลาดอะไรไปหรือเปล่า คือ…
‪เห็นชัดว่าสุนทรพจน์ไม่เป็นไปด้วยดี
‪ฉันแนะนำให้เราแต่งตัวแล้วมากินอาหารค่ำกัน
‪บางทีอารมณ์อาจจะเปลี่ยนไป
‪และมีคำแนะนำว่าเราควรใส่ชุดนอน
‪วันแรกของฉันบนรถไฟ
‪ตอนนี้ฉันแค่คิดว่า "เหลืออีก 48 ชั่วโมง"
‪"ฉันจะรอดไหม"
‪ขอพระเจ้าทรงเมตตา
‪ที่นั่งเต็มหมดแล้ว ‪ที่นั่งที่ยังว่างสำหรับสแวงกี้กับฉัน
‪คือที่โต๊ะของซารี
‪แอนนี่กับซารีเพิ่งจะคืนดีกัน
‪พวกเธอไม่ได้เจอกันเลย ‪หลังจากมื้อเที่ยงที่ผมกินกับพวกเธอ
‪บรรยากาศค่อนข้างเงียบและน่าอึดอัดใจ
‪ใช่
‪- คุณโพสต์เยอะจริงเหรอ ‪- ใช่ เพราะผมชอบมัน
‪เราอาจต้องเรียกเฮลิคอปเตอร์ ‪หรืออะไรสักอย่าง
‪มารับฉันออกไปจากที่นี่
‪ฉันไม่รู้จะคุยอะไรกับซารี
‪ก็นะ…
‪ช่างเป็นวันที่ดีจริงๆ
‪ฉันดีใจที่เรายุติเรื่องที่เราทะเลาะกันได้
‪นั่นคือการให้อภัย
‪ถ้าเธอไม่ยอมรับและอยากทำให้เป็นเรื่องอีก
‪ฉันก็ไม่สนใจ ฉันไม่สนใจเลยจริงๆ
‪เธออยู่ที่นี่แล้ว นั่นแหละที่สำคัญ
‪แผนแต่งงานของคุณเป็นยังไงบ้าง
‪- การต่อคำสาบาน ‪- ใช่
‪ทุกอย่างสำหรับงานแต่งเริ่มเข้าที่เข้าทางดีแล้ว
‪ฉันรู้สึกกังวลนิดหน่อย
‪ฉันไม่คิดว่าจะกังวล ฉันเคยแต่งงานมาแล้ว
‪งานแต่งครั้งแรกจัดที่ชายหาด
‪มันอยู่ในดูไบ
‪มันเป็นงานแต่งใหญ่ ‪แต่งานนี้ฉันอยากให้เป็นงานเล็กๆ
‪ใกล้ชิดกัน
‪ใกล้ชิดกันมากๆ และฉันอยากจัดมันในสวน
‪ตอนนี้ฉันรู้ว่าฉันไม่ต้องการพลังของซารี
‪ในวันนั้น
‪ฟังนะ ฉันไม่ค่อยสนิทกับแอนนี่
‪มองฉันในฐานะซารีนั่งอยู่ตรงนี้
‪มันไม่ได้เพิ่มหรือลดอะไรให้ฉันเลย
‪แต่ในมุมมองของผู้หญิงคนหนึ่ง ‪ฉันคงอวยพรให้เธอโชคดีในเรื่องนั้น
‪(อึมดะลูลี ซาฟารี ลอดจ์ ‪อุทยานแห่งชาติครูเกอร์)
‪วันนี้เราจะไปท่องซาฟารีที่เขตห้ามล่าสัตว์
‪ซารี ไหวไหม
‪ให้ตายสิ ปีนป่ายเยอะมากเลย เพื่อน
‪เมื่อคืนนี้…
‪พลังจากเมื่อคืนนี้ทำให้ฉันไม่สบายใจ
‪เรามาที่นี่เพื่อสนุกกัน ‪ทำไมมันเหมือนเราอยู่ในงานศพเลยล่ะ
‪ถ้าฉันต้องพูดถึงมัน ฉันจะพูดตอนที่ทุกคนอยู่ด้วย
‪เพราะฉันยังคงอยากรู้ว่ามันเรื่องอะไรกันแน่
‪ฉันกับควินตันอยู่ในรถคันเดียวกับซารี
‪สแวงกี้ แอนนี่ และก็คานยีกับคุดซี…
‪ตัดสินใจเอารถของตัวเองไป
‪ฉันดีใจที่ได้อยู่ในรถคันนี้กับเพื่อนๆ เหล่านี้
‪มีพลังดีๆ ความรัก
‪เราทุกคนตกลงเป็นหนึ่งเดียวกัน
‪ฉันเสียใจจริงๆ ที่เราต้องแยกกันไป
‪แต่ทุกอย่างดูเรียบร้อยดี
‪ทีนี้ ขอดูสัตว์หน่อยค่ะ
‪คุณคิดว่าการเดินทางเป็นยังไงบ้าง
‪นี่เป็นวันที่สองของเราที่นี่
‪ฉันสนุกกับมันนะ
‪โดยส่วนตัวแล้ว ‪ฉันรู้สึกว่าพลังของทุกคนเมื่อวานนี้แบบว่า…
‪ใช่
‪ขณะที่ฉันยุ่งอยู่กับการพูด ‪"นี่คือเหตุผลที่เรามาที่นี่"
‪คานยีทำแบบว่า…
‪- ผมก็สังเกตเหมือนกัน ‪- สังเกตกันทุกคน
‪ฉันคิดว่ามันเริ่มตอนที่ซารีเริ่มพูดว่า
‪"ขอบคุณทุกคนที่มางานของฉัน ‪ขอบคุณที่มาอยู่ที่นี่กับฉัน"
‪ฉันคิดว่าคำว่า "ฉัน ของฉัน" ‪ทำให้หลายๆ คนอึดอัดใจ
‪แต่คุณบอกได้เลยว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง
‪- พวกเธอทำอะไรนะ ‪- พลังของพวกเธอ
‪พวกเธอทำตัวเหมือนพี่น้องชั่วร้าย ‪ทุกครั้งที่คุณพูด…
‪- แบบว่า… ‪- มีเหตุผลที่…
‪เมื่อวานฉันเป็นซินเดอเรลล่า ‪ฉันมีพี่สาวบุญธรรมสองคน
‪ถ้าฉันเป็นซินเดอเรลล่า ‪ไม่ว่ายังไงฉันก็จะเป็นซินเดอเรลล่า
‪คุณอยากเป็นซินเดอเรลล่า
‪ฉันจะไม่อดหลับอดนอนเพราะมัน ‪และฉันก็จะเป็นซินเดอเรลล่าไม่ว่าจะยังไง
‪แต่ก็ขอบคุณพระเจ้าที่พวกคุณสังเกต
‪ครอบครัวคือทุกสิ่งทุกอย่างสำหรับผม
‪นี่คือกลุ่มคนที่ผมนำด้วยความภาคภูมิใจ
‪ครอบครัวที่นำโดย
‪ผู้ชายอย่างพ่อผมแตกสลายได้ง่ายขึ้น ‪เมื่อเขาจากไป
‪ผมไม่มีวันทำหน้าที่แทนเขาได้
‪มันตลกดีนะ ที่มีรองเท้าอยู่ตรงนี้จริงๆ
‪เพราะมันเป็นรองเท้าที่ใหญ่ที่สุด
‪ใช่
‪การที่ต้องก้าวเข้ามาทำหน้าที่ของเขา
‪และเป็นผู้นำครอบครัว ถ้าจะว่าไปแล้ว
‪พ่อผมเป็นคนที่น่าทึ่งมาก
‪(เอลเลียต)
‪เขาเป็นคนที่น่าทึ่งสำหรับตัวผม พี่น้องของผม ‪ที่เขาไม่ได้ให้กำเนิด
‪และเขาก็สอนให้ผมเป็นพ่ออย่างที่ผมเป็นในวันนี้
‪ผมเป็นอย่างที่ผมเป็นกับลูกๆ ผมทุกคน
‪จะเป็นพ่อแท้ๆ หรือไม่ก็ตาม ‪เพราะพ่อผมสอนผมมาอย่างนั้น
‪ผมได้แต่หวังว่า
‪สักวันจะเป็นได้สักครึ่งหนึ่งของที่พ่อผมเป็น
‪เพราะ…
‪ถ้าผมเชื่อเรื่องชีวิตหลังความตาย
‪ผมว่าเขาภูมิใจในตัวผมนิดๆ แล้วละ
‪- นั่นสิงโตเหรอ ‪- ไฮยีน่า
‪ไฮยีน่า ไฮยีน่าลายจุด
‪- โอ้โฮ ดูตาสิ ‪- ถ้ามันกระโดดเข้ามาในนี้ล่ะ
‪- ไม่ มันไม่กระโดดเข้ามาหรอก ‪- มันกำลังวิ่งหนี
‪พระเจ้าช่วย นั่นสิงโต
‪ไปกันเถอะ
‪ฉันไม่ชอบแบบนี้เลย
‪มันเป็นอันตรายที่ใกล้ตัวมาก
‪คุณเห็นรถของเราไหม เห็นสิงโตไหม
‪เราอยู่ใกล้กันแบบนี้เลย
‪- ไม่ นี่มันใกล้เกินไป ‪- นี่มันใกล้เกินไป
‪ตอนนี้มันใกล้เกินไป ว่าไหม
‪พระเจ้าช่วย!
‪- แอนนี่ ใจเย็นๆ ‪- มันตัวใหญ่จัง
‪แอนนี่ ใจเย็นๆ
‪- ผมว่ามันไม่กินคุณหรอก ‪- ไปกันเถอะ
‪ฉันต้องไปให้พ้นจากที่นั่น
‪ฉันเป็นสาวไนจีเรีย ฉันเป็นสาวผิวดำ
‪ฉันไม่ชอบเรื่องพวกนี้ที่คนผิวขาวทำกัน
‪ขอร้องล่ะ ไปกันเถอะ สแวงกี้
‪ไปกันเถอะ คนขับ ‪ได้โปรด ผมพาภรรยาคนอื่นมาเที่ยวน่ะ
‪ผมไม่อยากมีปัญหา
‪- เราไปกันได้ไหม ‪- คนขับ ไปกันเถอะ
‪มันจ้องมองเราอยู่
‪- ไปกันเถอะ ‪- ไปกันเถอะ
‪- พาฉันออกไปจากที่นี่ ‪- ไปกันเถอะ
‪ไปกันเถอะ ทุกคน
‪ฉันไม่อยากผจญภัยอีกแล้ว ฉันไม่สนใจ
‪ฉันไม่สนใจ
‪- ไปกันเถอะ ‪- ไปเร็ว
‪ฉันร้อนแล้วเนี่ย
‪ฉันไม่ชอบการผจญภัยแบบนี้ ‪ฉันไม่ชอบผจญภัยแบบนี้เลย
‪ขอบอกเลย
‪ให้ตายสิ พระเจ้า ได้โปรด
‪- คุณจะพูดถึงมันไหม ‪- พูดสิ
‪ฉันจะพูดเรื่องเมื่อคืนนี้แน่นอน
‪เพราะถ้าเราไม่คุยกัน มันก็จะเป็นปัญหาไปตลอด
‪มีปัญหาที่ไม่มีใครอยากพูดถึงมัน
‪แต่มันก็ดีนะ
‪สแวงกี้ แอนนี่ คานยี…
‪ฉันอยากคุยเรื่องเมื่อวานตอนเรามาถึงบนรถไฟ
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดี แล้วจู่ๆ ตอนเรามาถึงรถไฟ
‪ก็มีพลังบางอย่างที่ถ่ายทอดถึงกันได้
‪และคุณก็รู้ว่าพลังไม่โกหก
‪ฉันกำลังพูดว่า "สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
‪เรามาอยู่ที่นี่กัน ‪และมันก็เป็นการเดินทางที่ดีเยี่ยม"
‪ขณะที่ฉันพูดว่า "ขอบคุณมากที่ให้เกียรติ"
‪คุณกับคานยีก็กระซิบกระซาบกันหัวเราะกิ๊กกั๊ก
‪ฉันรู้สึกได้ถึงพลังด้านลบ
‪ที่กำลังจะมานั่งที่โต๊ะนี้
‪มันคือพลังด้านลบจากตัวฉันหรือจากซารี
‪ไม่ใช่จากตัวฉันแน่ มันมาจากซารี
‪- คุณไม่เห็นพวกเธอกระซิบหัวเราะกิ๊กกั๊กเหรอ ‪- เรากระซิบกันเหรอ
‪- เรากระซิบเหรอ ฉันนั่งข้างคุดซี ‪- มีจุดหนึ่งที่ผมกระซิบ
‪- ขอบคุณ ‪- ฉันนั่งข้างคุดซี
‪นั่นมันหยาบคายมากเลย
‪ฉันควรจะรู้สึกยังไง
‪ทำไมคุณไม่พูดอะไรเลยล่ะ คุณน่าจะพูดออกมา
‪แล้วจากนั้นก็มีแต่การพูดคุยที่น่าเบื่อ
‪คุณควรจะรู้สึกยังไงเวลากล่าวสุนทรพจน์
‪เห็นได้ชัดว่า ‪มันเหมือนเราปล้นอะไรคุณบางอย่าง
‪สุนทรพจน์ช่วยอะไรได้งั้นเหรอ
‪เพราะตอนนี้คุณพูดว่าคุณควรจะรู้สึกยังไง
‪เวลาเกิดอะไรขึ้นก็ตาม…
‪ถ้าสุนทรพจน์ของคุณคือการทำให้ตัวเองพอใจ
‪- ไม่ว่าคนอื่นจะทำอะไร คุณก็พูดสิ่งที่คุณต้องพูด ‪- ทำให้พอใจ…
‪- แล้วปัญหาคืออะไร ‪- ฉันทำให้ตัวเองพอใจเหรอ
‪ฉันถึงได้พูดไงว่า ‪มีช่วงเวลาไหนที่เราอาจพลาดไป
‪คุณกำลังมองหาช่วงเวลาไหน ‪คุณพยายามหาคุณค่าอะไร
‪เพราะสำหรับฉันแล้ว คุณหมือนเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ
‪ที่ขว้างของเล่นออกจากรถเข็น ‪เพราะมีเหตุผลบางอย่างที่ฉันไม่เข้าใจ
‪แล้วปัญหาคืออะไร
‪ปัญหาคือพลังที่น่าเบื่อทุกอย่างเมื่อวานนี้คืออะไร
‪มันคืออะไร
‪นี่ไม่ใช่การออกกำลังกาย ‪เราไม่ต้องใช้พลังเหมือนเราจะเล่นกีฬา
‪คานยี มันคือระดับความเคารพกัน
‪ความเคารพอะไร
‪คานยี คุณพูดเจ็ดสุนทรพจน์ ‪ที่งานเลี้ยงเต้นรำของคุณ
‪และทุกคนก็เคารพมัน
‪ไม่มีใครรบกวนคุณตอนคุณกล่าวสุนทรพจน์ ‪ไม่มีใครพูดเลย
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ไม่มีใครพูดแทรกเลย
‪- ฉันรบกวนซารีหรือเปล่า ‪- ไม่มีใครหัวเราะ…
‪ในระดับหนึ่ง…
‪มีเสียงหัวเราะหรือเปล่าตอนเธอกล่าวสุนทรพจน์
‪คุณจำไม่ได้หรือไม่ได้สังเกตด้วยซ้ำ
‪เธอเลือกที่จะกล่าวสุนทรพจน์
‪ฉันไม่ได้อยู่ที่การประชุม ‪ที่ฉันคาดหวังว่าจะมีใครกล่าวสุนทรพจน์
‪ที่งานของฉัน มันเป็นงานของฉัน
‪มันคืองานเลี้ยงของฉัน ไม่ใช่ปาร์ตี้ของคุณ
‪- ขอแก้ไขนะ ไม่ใช่ปาร์ตี้ของฉันเหรอ ‪- ไม่ มันไม่ใช่ปาร์ตี้ของคุณ
‪ฉันเชิญคุณมาทริปนี้
‪- มันไม่ใช่ปาร์ตี้ของคุณ ‪- ฉันเชิญคุณมา
‪นั่นคือเหตุผลที่ฉันบอกว่ามันมีปัญหา
‪นั่นคือเหตุผลที่ตอนนี้คุณกำลังพูดสิ่งที่คุณรู้สึก
‪ถ้าไม่มีอะไรเลย มันอาจจะแบบว่า ‪"เราเหนื่อยหรืออะไรก็ตาม"
‪ตอนนี้คุณกำลังสร้างปัญหาเยอะมาก ‪บอกว่าฉันต้องการความพอใจ
‪เพราะคุณกล่าวสุนทรพจน์ ‪และเราทุกคนต้องปรบมือ เพื่ออะไร
‪- ยืนยันความถูกต้องเหรอ ‪- ฉันไม่ได้มาดูซูเปอร์โบว์ล
‪ไม่เลย ซารี
‪แค่ในอินสตาแกรม บ้าเอ๊ย!
‪ที่นี่ไม่มีใครเป็นเชียร์ลีดเดอร์ของคุณ ‪ที่นี่คุณไม่ใช่คนดัง
‪ที่นี่คุณเป็นเพื่อน
‪ไม่นะ คุณ
‪ใครกันที่ทำตัวเหมือนคนดัง
‪มีสิ่งหนึ่งเกี่ยวกับคุณที่คุณอยากเป็นที่ยกย่อง
‪มันจะไม่เกิดขึ้นหรอก ท่านหญิง ‪เข้าใจไหม ซารี
‪คานยี หยุด!
‪ซารีจะมาสั่งการเราไม่ได้
‪คานยี หยุด
‪โอ๊ย หัวใจฉัน
‪ฉันต้องไม่ทะเลาะกับคานยี
‪ฉันคงรับทุกอย่างนั้นไม่ได้แน่ มันคงยากมาก
‪ทำไมตอนนี้เราต้องทำลายค่ำคืนนี้ ‪ด้วยการพูดคุยนี่ด้วย
‪ไม่ พวกคุณเคยคุยกันแล้วไม่ใช่เหรอ
‪คุณคุยเรื่องนี้กันก่อนที่จะมาคุยที่นี่อีก
‪เนเคด เคย์ลีห์ ถ้าคุณรู้สึกว่าพลังลดลง
‪คุณควรเอาพลังมาที่นี่ด้วย
‪ไม่ ฉันรู้สึกว่ามันไม่ควรเป็นเรื่องถกเถียงกัน
‪คนบอกว่าพลังลดลง เราทุกคนมีพลังอยู่ในหัว
‪- คำถามคือทำไม… ‪- วันนี้พลังของเราไม่ลดลง
‪วันนี้คุณไม่มีความสุขเหรอ
‪เราอย่าให้มันเกิดขึ้นอีกดีกว่า
‪ทุกเช้ารายงานอารมณ์ของคุณกับเรา ‪เราจะได้ทำตัวถูก
‪ขอบคุณมาก
‪ที่พูดอยู่นั่นไม่ใช่เนเคดกับเคย์ลีห์ ‪นั่นซารีกำลังพูดอยู่
‪วันนี้เรามีความสุข ดื่ม เคย์ลีห์
‪- ดื่มให้คุณ ‪- ผมมีความสุข เรามีความสุข
‪ทำไมคุณไม่จุดไฟมันด้วยพลังของคุณล่ะ
‪ฉัน… ละอายแทนเนเคด
‪ถ้านี่เป็นรายการเซอร์ไวเวอร์ ‪พวกเขาได้กลับบ้านแน่
‪เพราะเผ่าตัดสินอย่างนั้น จริงๆ นะ
‪คุณจะสู้กับคนสี่คนได้ยังไงในเมื่อคุณมีสามคน
‪- ปัญหาเล็กๆ ของคุณ… ‪- กลุ่มเล็กๆ ในซาฟารีของคุณ
‪ในการประชุมกลุ่ม ‪พวกคุณสามคน หนึ่ง สอง สาม
‪อย่าแท็กทีมด้วยปัญหาที่ไม่ได้ส่งผลกับคุณบนรถไฟ
‪เคย์ลีห์กับเนเคด ผมผิดหวังพวกเขาสุดๆ
‪เพราะผมนั่งอยู่กับพวกเขา
‪วันนี้ฉันสนุกมากเลย
‪ฉันคิดว่าวันนี้ฉันคืนดีกับทุกคนแล้ว
‪- พวกคุณ ความสุขของฉัน… ‪- เราจะไปกันแล้วเหรอ
‪คุณพรากความสุขของฉันไปจากวันนี้ ‪กลับบ้านกันเถอะ
‪ผมว่าเราจบเรื่องกันแล้วละ
‪ผมรู้สึกว่าสถานการณ์ทั้งหมดนี้มันแย่มาก
‪และไม่มีใครควรสนุกกับมัน
‪อย่านั่งตรงนั้นและพยายามแบ่งแยกกลุ่ม
‪และคาดหวังให้เรานั่งอยู่ตรงนั้น
‪ไม่ คุณอยู่กับกลุ่มของคุณต่อไปได้
‪เดินทางปลอดภัยนะ ทุกคน บาย
‪พวกคุณเป็นพลังด้านลบ
‪กลุ่มวอตส์แอปเดียวกัน
‪ซารี เคย์ลีห์ และเนเคดคุยเรื่องนี้กันแล้ว
‪พวกเขาตกลงกันไว้แล้ว
‪พวกคุณจะได้สนุกกัน ‪พวกคุณมีความรู้สึกเหมือนๆ กันใช่ไหม
‪ก็สนุกกันไป
‪คุณรู้สึกถึงอากาศไหม มันปลอดโปร่งดี
‪ตอนนี้อากาศปลอดโปร่งจริงๆ ‪พวกเขาทำเราอึดอัดสุดๆ
‪ผมยังอยากสนุกอยู่ เรายังเหลือเวลาอีกหนึ่งคืน
‪ไปปาร์ตี้กันเถอะ
‪ผมว่าไปปาร์ตี้กันเถอะ
‪(แซนด์ตันซิตี้)
‪การที่ทุกคนอยู่บนรถไฟตอนนี้
‪มันบังคับให้ฉันมองระบบนิเวศส่วนตัวของฉัน
‪อันดิเลแนะนำฉันได้ดีมากครั้งสุดท้าย ‪ที่เขากับฉันคุยกันว่าฉันรับมือผู้ชายยังไง
‪ฉันไม่รู้ว่าฉันพร้อมจะคุยเรื่องนั้นให้เข้าใจหรือยัง
‪ฉันรู้ว่าเขาอยากให้ฉันคุยมาก
‪สวัสดีค่ะ ฉันไม่อยากลุกขึ้นน่ะ
‪ให้ตายสิ ผมก็รักคุณ
‪ดูสิ เราใส่เสื้อสีเหมือนกันเลย เห็นไหม
‪ดูเราสิ
‪เลิกจีบผมได้แล้ว
‪ผมได้ดื่มอะไร เครื่องดื่มของผมอยู่ไหน
‪วิคกับฉันเลิกกันแล้ว
‪ฉันรู้ค่ะ
‪คุณเป็นคนแรกที่ฉันบอก อย่าบอกเรื่องนี้กับใครนะ
‪- อะไรนะ ‪- เราเลิกกันแล้ว ใช่
‪คุณไม่เป็นไรใช่ไหม
‪ฉันไม่เป็นไร
‪ฉันเสียใจ แต่ฉันไม่เป็นไร
‪ฉันคิดว่าสิ่งหนึ่งที่ฉันไม่อยากทำคือเสียเวลา
‪กับคนที่ไม่มีอนาคตกับฉัน
‪และฉันคิดว่าเราไม่มีอนาคต
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ฉันคิดว่าระยะห่างมันมากเกินไปสำหรับเราทั้งคู่
‪ฉันแค่รู้สึกว่าเขาไม่ค่อยพยายามเท่าไหร่
‪ฉันพูดกับเขาว่า ‪"อยู่ห่างไกลกันมันยาก คุณต้องสื่อสาร"
‪เราคุยกันทุกวัน แต่เขางานยุ่งตลอด
‪ฉันก็ยุ่งอยู่กับการทำบางอย่าง ‪เราเลยไม่ได้สื่อสารกัน
‪พอๆ กับที่การสื่อสารไม่ดีเท่าที่ฉันต้องการ
‪ฉันคิดว่านั่นคือสิ่งที่ฉันคงคิดถึงที่สุด ‪การได้คุยกับเขาถามทุกข์สุขกัน
‪เราเลิกพูดคุยกันแล้ว
‪ใช่ค่ะ
‪ฉันส่งข้อความถึงเขาว่า ‪"ฉันรู้สึกว่าอยู่ห่างไกลกันมันยาก"
‪"คุณต้องพยายามให้มากๆ"
‪"ฉันรู้สึกว่าเราไม่ค่อยได้คุยกันและคุณก็งานยุ่ง"
‪แล้วเขาก็ส่งข้อความมาว่า
‪"ที่รัก ผมเข้าใจ ‪แต่เราคุยเรื่องนี้กันพรุ่งนี้ได้ไหม"
‪แล้วฉันก็คิดว่า โอเค ฉันรู้ว่ามันจะเป็นยังไง
‪ก็อาจจะพูดว่า…
‪ฉันอยากให้เขาพูดว่า
‪"ที่รัก ผมขอโทษ ผมจะทำอะไรให้มันดีกว่านี้ได้"
‪แต่เขาก็ไม่ได้พูดและมันก็เป็นสิ่งที่เข้าใจได้ ‪และฉันก็เข้าใจ
‪ฉันเสียใจ แต่ฉันไม่ได้ใจสลาย
‪เพราะอย่างที่เราเคยคุยกัน ‪ที่ฉันรู้สึกว่าผู้ชายใช้แล้วทิ้งได้
‪คุณจะมาหรือคุณจะไป คุณจะอยู่ที่นี่หรือไม่อยู่
‪ฉันรู้ว่านั่นเป็นปัญหาที่ฉันต้องจัดการ
‪นั่นไม่ได้…
‪เพราะผู้ชายคาดหวังที่จะทิ้งคุณ
‪ร้อยเปอร์เซ็นต์เลย
‪คุณโอเคกับมัน ‪เพราะพวกเขาทิ้งฉันไปตั้งแต่ฉันสามขวบ
‪ร้อยเปอร์เซ็นต์เลย
‪ผมคิดว่าวันที่คุณนั่งอยู่ต่อหน้านักบำบัด
‪จะเป็นการร้องไห้ที่ดีที่สุดในชีวิตคุณ
‪ฉันไม่อยากร้องไห้
‪เลิกพูดเรื่องร้องไห้ได้แล้ว ฉันไม่อยากร้องไห้
‪นั่นคือเหตุผลหลักที่ฉันไม่อยากทำมัน
‪ฉันไม่อยากร้องไห้
‪ไม่ คุณจะไม่ได้ความอ่อนแอนั้นจากฉัน ‪คุณไม่สมควรได้รับมัน
‪- การร้องไห้ไม่ใช่ความอ่อนแอ ‪- ใช่สิ
‪คืนนี้ฉันเป็นเจ้าภาพปาร์ตี้แกตสบี้
‪และการที่คนอื่นๆ เดินหนีฉันไป ‪ฉันคาดหวังว่าคนจะเดินเข้ามา
‪พร้อมที่จะปาร์ตี้หรือไม่ก็พร้อมที่จะมองข้ามฉัน
‪และไม่ว่าจะอย่างไหน พวกเขาจะมาหรือไม่
‪ฉันก็จะอยู่ที่ปาร์ตี้ของตัวเอง
‪- สวัสดีครับ สบายดีไหม ‪- สบายดีค่ะ ค่ำนี้เป็นไงบ้างคะ
‪ก็ดีครับ
‪ฉันจะทะเลาะกับซารีต่อไป
‪จนกว่าเธอจะเข้าใจว่าเราเป็นเพื่อนเธอ
‪ไม่ใช่แฟนคลับของเธอ
‪และเธอต้องใจเย็นลง
‪หมายเลข 36 ครับ
‪ไม่จริง ฉันเสียเงินจะหมดอยู่แล้ว
‪- มันเป็นไปไม่ได้ ‪- เรามาแล้ว
‪การที่คานยีเป็นเพื่อนฉัน นั่นมันแปลกมาก
‪ถ้าเป็นฉันกับคานยีมีปัญหากัน
‪ฉันว่าฉันคงไม่แสดงมันออกมาแบบนั้น
‪มาสิ
‪เอาละ มาลองดูกันอีกครั้ง
‪ฉันแค่อยากให้เธอยอมแพ้
‪แต่ฉันรู้ว่าซารีชนะทุกอย่างในชีวิต
‪แต่คุณไม่จำเป็นต้องชนะก็ได้ ปล่อยวางมันเถอะ
‪ปล่อยวางมันแล้วพูดว่า ‪"โอเค ทุกคน พวกคุณพูดถูก"
‪"ขอโทษนะ สนุกกับค่ำคืนนี้กันต่อเถอะ"
‪มันเป็นคืนปาร์ตี้แกตสบี้และคาสิโน
‪เราอยากหาเงินกันนิดหน่อย เราอยากดูดี
‪และผมก็ตั้งตารอมัน
‪- สวัสดี ‪- ไงจ๊ะ เซ็กซี่!
‪- คุณสวยจัง ‪- คุณสวยมากเลย
‪ไงคะ เนเคด แต่งตัวซะหล่อเลย
‪คุณดู… ใช่ งานนี้ขอหล่อบ้าง
‪ยังคงมีความเป็นปรปักษ์
‪คำพูดมากมายที่ยังไม่ได้พูดออกมา
‪ฉันเลยคิดว่ามันคงไม่จบลงด้วยดีแน่
‪คืนนี้เป็นวันที่เศร้าที่สุดของผมในแอฟริกาใต้
‪เพื่อนๆ ของผมแตกแยกกัน
‪ผมรู้ว่าผมพยายามทำให้เพื่อนๆ เป็นหนึ่งเดียวกัน
‪มันเป็นหน้าที่ของผม มันสำคัญที่สุด
‪ผมถึงได้อยู่บนโลกนี้ ‪เพื่อรักษาความเป็นหนึ่งเดียว
‪เพื่อมีความรัก
‪เพื่อมีความสุข
‪สำหรับผมแล้ว ตอนนี้ผมรู้สึกว่ายังทำไม่สำเร็จ
‪ไม่รู้ว่าเรามาเสียเงินกันทำไม
‪คุณซื้อเหรอ
‪- ใช่ ตอนนี้มันเป็นของคุณแล้ว ‪- ดูสิ
‪- มือใหม่ดวงดี ‪- ฉันไม่เห็นจะดวงดีแบบนี้เลย
‪- ดูสิว่าใครมา ‪- ให้ตายสิ
‪ตอนฉันเดินเข้ามาในห้องนี้
‪ฉันไม่เคยอยู่ในที่ที่เย็นชาแบบนี้เลย
‪ที่นี่ตอนนี้ มันใช่อากาศหรอกที่เย็น แต่เป็นพลัง
‪เย็นชา
‪- พวกคุณดูดีมากเลย ‪- อยากดื่มไหม
‪ฉันว่าฉันอยากชื่นชมชุดก่อนน่ะ
‪ชุดของแอนนี่…
‪นั่นมุกตลกเหรอ
‪เยี่ยม
‪ฉันจะแต่งตัวไปทำไม
‪เพื่อปาร์ตี้นี้เหรอ
‪มันเป็นการแบ่งแยกที่ชัดเจน มันชัดเจนมากเลย
‪เอาละ พนันครั้งสุดท้ายครับ
‪- วันนี้เราสนุกกันใช่ไหม ‪- เป็นวันที่น่าทึ่งจริงๆ
‪มันเล็กน้อยมาก
‪มันไม่สำคัญอะไร
‪เมื่อคุณชินกับการเป็นจุดดึงดูดความสนใจในชีวิต
‪พอคุณไม่ได้เป็น มันจะกลายเป็นปัญหา
‪ผมเห็นว่าคนเดียวที่ ‪ไม่เข้าไปยุ่งกับเรื่องบ้าบอนี่คือคุดซี
‪สองสามครั้งที่แล้วที่ผมเจอคุณ…
‪- ครับ ‪- คานยีกับผม…
‪ทะเลาะกันบ่อยมาก
‪- ใช่ ‪- ผมอยากขอโทษในเรื่องนั้น
‪ผมแค่อยากทำให้ทุกอย่างถูกต้องกับคุดซี
‪และผมเห็นว่าคุณทำให้พี่สาวผมมีความสุข
‪ไม่ว่าคุณจะทำอะไรอยู่ ก็ทำต่อไปนะ
‪ผมไม่เคยเห็นเธอสดใสแบบนี้เลย ‪ผมไม่เคยเห็นเธอมีความสุขขนาดนี้
‪ผมเริ่มชอบเขาแล้ว เพราะผมได้รู้จักเขา
‪สวัสดี ทุกคน ฟังทางนี้หน่อย
‪- สนใจฟังเขาหน่อย สแวงกี้ ‪- ผมกำลังจะกล่าวสุนทรพจน์
‪ผมเห็นกลุ่มเดิมๆ
‪เนเคด เคย์ลีห์และซารีกลับมานั่งด้วยกันอีกครั้ง
‪พวกเขาเอาพลังนั้นมาจากมื้อค่ำ
‪ที่พวกเขากำลังฉลองปาร์ตี้แกตสบี้ของซารี
‪ผมจะไม่ยืนอยู่ที่นี่
‪ในปาร์ตี้ที่แบ่งแยกกัน
‪และผมก็เห็นดราม่าได้ชัดเจน
‪และเรื่องไร้สาระที่เกิดขึ้นที่นี่
‪- วันนี้ฉันทำไม่ได้ เกิดอะไรขึ้น ‪- ผมจะไม่เป็นส่วนหนึ่งของมัน
‪ผมปล่อยให้พวกคุณสนุกกันไปดีกว่า
‪ถ้าเราไม่แก้ไขเรื่องนี้กันตอนนี้ นาทีนี้
‪จัดการกับสถานการณ์นี้เดี๋ยวนี้…
‪- มี… ‪- ผมจะออกไปจากที่นี่
‪และนี่… ผมจะไม่เล่นเกมอะไรทั้งนั้น
‪และตอนนี้ผมก็จะไม่พูดให้ฟังดูเสนาะหู
‪ถ้าเราไม่จัดการเรื่องนี้กันจริงๆ
‪ผมจะออกไปจากที่นี่
‪ใครก็ตามที่ต้องจัดการเรื่องนี้ควรทำมันตอนนี้
‪ไม่งั้นผมจะออกไปจากปาร์ตี้นี้ ‪ลงไปจากรถไฟขบวนนี้
‪และผมก็จะไม่เล่นเกมอะไรทั้งนั้น
‪ผมยุ่งกับเรื่องไร้สาระนี่ไม่ได้แล้ว
‪ผมโกรธมากและก็ผิดหวังมากด้วย
‪ผมโกรธที่มาอยู่บนรถไฟขบวนนี้
‪- สแวงกี้ คุณพูดถึงเรื่องอะไร ‪- ผมพูดถึงทุกอย่าง
‪มันเลยเถิดเกินไปหน่อย…
‪เราเป็นเพื่อนกันทำไม
‪ถ้าเราต้องมีเรื่องไร้สาระแบบนี้เกิดขึ้น
‪ซารี เคย์ลีห์ เนเคด ‪เรื่องทุกอย่างนี่มันไร้สาระ
‪คุณจะต้องไม่ทำเหมือนไม่รู้ว่าผมพูดถึงเรื่องอะไร
‪พวกคุณกำลังแบ่งแยกปาร์ตี้นี้
‪และแบ่งแยกมิตรภาพนี้ และก็กลุ่มนี้ด้วย
‪ฉันไม่รู้เลยว่าสแวงกี้ทำแบบนั้นได้
‪เขาพูดเรื่องอะไร
‪- ผมก็จะถามอย่างนั้นเหมือนกัน ‪- ฉันก็จะถาม…
‪- ฉัน… ‪- ฉันไม่แน่ใจ
‪พวกคุณไม่รู้จริงๆ เหรอว่าผมพูดเรื่องอะไร
‪- ผมไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร ‪- นี่อะไร
‪ไม่ ก่อนอื่นนะ
‪ใจเย็นๆ
‪- ถ้าคุณต้องการความช่วยเหลือ ‪- ผมไม่ต้องการ
‪- เราหาคนช่วยคุณได้ ‪- ช่วยอะไร
‪ใจเย็น
‪หมายความว่าไง ‪ผมต้องการความช่วยเหลืออะไร
‪- เราจะได้คุยกันเหมือนผู้ใหญ่ ‪- ช่วยอะไร
‪- มีปัญหาอะไร ‪- ทำไมถึงพูดเรื่องความช่วยเหลือ
‪คุณพูดจบเมื่อไหร่ก็บอกเราแล้วกัน
‪เราจะได้คุยกันเหมือนผู้ใหญ่
‪ผมพูดถึงทัศนคติที่น่ารังเกียจในปาร์ตี้นี้
‪พูดถึงความช่วยเหลือ ‪ผมต้องการความช่วยเหลืออะไรจากคุณ เนเคด
‪ลดเสียงลงหน่อย ‪แล้วเราอาจจะคุยกันเหมือนผู้ใหญ่ได้
‪แค่เพราะเราไม่ได้ตะโกน…
‪- เราไม่ต้องตะโกน เนเคด! ‪- ถูกต้อง
‪- เราไม่ต้องตะโกน ‪- แต่คุณกำลังตะโกน
‪เราไม่ต้องตะโกน เนเคด!
‪คุณหมายความว่าไง
‪- เราไม่ต้องตะโกน ‪- จัดการหน่อย
‪คุณทำให้คนอื่นโกรธ ‪แล้วคาดหวังให้พวกเขาเงียบ
‪อย่าเลยค่ะ
‪คุณทำให้ผมโกรธ ผมตะโกนได้
‪พวกคุณทำให้วันดีๆ พัง
‪เพราะเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องกันเลย
‪มีความรู้สึกใหม่ ฉันไม่เข้าใจว่ามันมาจากไหน
‪ที่คนอยากควบคุมการกระทำของคนอื่น
‪เขาต้องไม่ตะโกน
‪คุณต้องฟังฉันเวลาฉันพูด นั่นมันอะไรกัน
‪ถ้าคุณทนเสียงตะโกนของเขาไม่ได้ ‪ก็ปล่อยให้เขาพูด ฉันอยากฟังสิ่งที่เขาพูด
‪สแวงกี้อยากกล่าวสุนทรพจน์
‪เราฟังสุนทรพจน์ของเขา
‪- ผมไม่ได้จะกล่าวสุนทรพจน์ ‪- โอเค
‪- มันไม่ใช่สุนทรพจน์ ‪- โอเค ทุกคน…
‪- ทุกคนจะพูด… ‪- นั่นไม่ใช่สุนทรพจน์
‪- เราอยากให้ทุกคนพูดแบบนี้เหรอ ‪- ที่รัก ใจเย็น
‪นั่นไม่ใช่การพูด เราไม่ใช่เด็กๆ
‪เราทุกคนตะโกนได้ ถ้าเราอยากตะโกน
‪- เราทุกคนตะโกนได้ ‪- ผมจะไม่ได้กล่าวสุนทรพจน์ เนเคด
‪- ใจเย็นๆ เราทุกคนตะโกนได้ ‪- ผมจะไม่ได้กล่าวสุนทรพจน์
‪ผมจะไม่ใจเย็น
‪ล้อเล่นหรือเปล่า
‪เคย์ลีห์ คุณพูดว่าไม่จำเป็นไม่ได้นะ ‪พวกคุณเป็นคนเริ่มเรื่องนี้
‪- ตอนนี้เราอยู่ที่นี่ ‪- พวกคุณเริ่มเรื่องนี้
‪อย่าพูดว่าเราเป็นคนเริ่มสิ เราไม่ได้เริ่มเรื่องนี้
‪- ฉันไม่ได้เริ่มอะไรทั้งนั้น ‪- เราเริ่มเรื่องนี้เหรอ เราเริ่มอะไร
‪ฉันไม่ได้เริ่มอะไรเลย
‪หมายความว่าไงที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‪พวกคุณด่าว่าเรา โจมตีเรา ‪ตอนนี้คุณทำเหมือน…
‪ฉันไม่เข้าใจว่าคนเราเสแสร้งขนาดนั้นได้ยังไง
‪ผู้หญิงคนนี้พยายามทำลายกลุ่มนี้
‪ผู้หญิงคนนี้นำ ‪พลังและความรู้สึกด้านลบมากมายมายังกลุ่มนี้
‪เห็นทุกคนทะเลาะกันเองและแตกแยกกัน
‪ไม่ ทุกคน อย่าเอาควินตันกับเคย์ลีห์ไปรวมกลุ่ม
‪ผมเอาใจซารีมาใส่ใจผม นั่น…
‪ถ้าใครมีปัญหากับผม พวกเขาคงจะบอกผม
‪และก็มี
‪การพ่นพิษออกมาอย่างช้าๆ ทั่วทั้งทีม
‪และเราก็ไม่รู้อะไรเลย ฉะนั้น…
‪มันไม่ใช่เรื่องของการปกป้องใคร
‪แต่ผมแค่อยากให้ใครสักคน ‪ออกมาพูดว่าเกิดอะไรขึ้น
‪เพราะพวกเราบางคนไม่รู้อะไรเลย
‪ซารี ฉันอยู่ข้างคุณนะ ‪ฉันอยู่ข้างคุณมาตั้งแต่คุณเข้ากลุ่มแล้ว
‪ตั้งแต่คุณมาที่นี่ ‪คุณทำให้คนโน้นคนนี้โกรธ ใช่ไหม
‪ก่อนที่คุณจะเข้ากลุ่มนี้ ‪ไม่เคยมีเสียงตะโกนแบบนี้เลย
‪ไม่เคยมีคนไหนขัดแย้งเป็นอริกัน
‪ไม่เคยมีใครมาขัดขวางความสุขของเรา ‪ตอนที่เรามารวมกันเป็นกลุ่ม
‪เราอาจมีปัญหากันภายในกลุ่ม
‪แต่เราไม่ทำให้มันเป็นเรื่องของกลุ่ม
‪ฉันเจอกับเคย์ลีห์ ‪เราคุยกันเรื่องความสัมพันธ์ของเรา
‪ตอนฉันมีปัญหากับแอนนี่ ฉันไปบ้านเธอ
‪เราพูดคุยกัน
‪คุณเข้ามาในกลุ่มนี้ในฐานะเพื่อน ‪และนำปัญหามาให้
‪- คุณนำความสับสนเข้ามาในกลุ่มเยอะมาก ‪- จริงเหรอ
‪สิ่งที่คุณทำ
‪คือคุณมาและนำคนมาอยู่รวมกัน ‪และคุณอยากปกครอง
‪- จริงเหรอ ‪- มิตรภาพไม่ใช่การปกครอง
‪วิธีการต่อสู้ของคุณคือคุณเข้ามาด้วยอัตตา
‪เพราะคุณอยากออกไปในฐานะท่านหญิง…
‪- ไม่ใช่เลย ‪- และมีอำนาจสุดท้ายเด็ดขาด
‪ทุกอย่างที่คุณพูดเกี่ยวกับฉัน ‪มันคือสิ่งที่คุณจินตนาการเกี่ยวกับฉัน
‪หรือไม่คุณก็รู้สึกกับฉันแบบนั้น
‪ฉันอยากให้คุณเปิดเครื่องบันทึกเสียง ‪บันทึกคำพูดของคุณในโทรศัพท์ตอนนี้เลย
‪คุณควรจะทำมัน ฉันรู้สึกเหมือนมีพลังข่มขู่
‪ให้รู้สึกว่าโอเค เธอเข้ามา ทุกอย่างที่คุณพูด…
‪ทุกอย่างที่คุณพูดคือสิ่งที่คุณรู้สึก
‪มันไม่ใช่สิ่งที่ฉันกำลังทำอยู่
‪คุณใส่ผมปลอม นี่ก็ปลอม นั่นก็ปลอม
‪นั่นไม่ทำให้ฉันกลัวเลย
‪เพราะคุณคิดว่าคุณมีเงินมากกว่างั้นเหรอ
‪ฉันได้ลิ้มรสทั้งความจนและความร่ำรวยมาแล้ว
‪ฉะนั้นความร่ำรวยไม่ได้ทำให้ฉันกลัว
‪มันมีพลังของฉันที่เมื่อมันอยู่ตรงนั้น ‪มันปรากฏออกมา
‪มันทำให้เกิดความกลัวได้
‪ความมั่นใจสูงเกินไป ‪และมันก็ทำให้เกิดความกลัวได้
‪ไม่มีใครสนใจซารี และนี่คือสิ่งที่ซารีต้องเข้าใจ
‪การมีเพื่อน…
‪หมายถึงไม่มีระดับที่ต่างกัน
‪คานยี สิ่งที่คุณพูดคือสิ่งที่คุณรู้สึก
‪มันไม่ใช่สิ่งที่ฉันกำลังทำอยู่
‪ผมว่าซารีกำลังมีอารมณ์ที่รุนแรง ‪เธอคิดว่านี่คืออินสตาแกรม
‪ที่คุณรู้สึกว่า "ฉันเป็นคนดัง"
‪ที่นี่ไม่มีคนดัง เราทุกคนเป็นคนดัง
‪เราทุกคนยังหนุ่มสาว เราทุกคนมีชื่อเสียง ‪เราทุกคนมีเงิน เรารวยกันทุกคน
‪ฉะนั้น…
‪จะกลัวอะไรเหรอ
‪คุณอยากพูดอะไรก็พูดไป
‪ฉันจะเล่าเรื่องเพื่อนๆ ของฉันให้ฟัง
‪คุณต้องเข้าใจว่า
‪ที่นี่เราไม่มีระบบคุณค่า
‪เราไม่มี "ใครทำอะไรเพื่อใคร ‪ทำเมื่อไหร่ ทำยังไง"
‪สิ่งที่เรามีคือ เมื่อคุณโทรมา ‪เราจะรับสายและสนับสนุนช่วยเหลือ
‪เราจะไปหา
‪และเราไม่สนใจว่าเหตุผลคืออะไร
‪เราจะอยู่ที่นั่น
‪- ฉันพอแล้ว ‪- คานยี คุณพูดพอแล้ว
‪ทุกอย่างที่คุณพูดเกี่ยวกับฉัน มันผิดหมด
‪ที่ไหนมีผู้หญิงสองคนอยู่ด้วยกัน
‪พลังของทั้งสองคนมารวมกัน
‪จะชอบหรือไม่ก็ตาม ย่อมมีความขัดแย้งกัน
‪คำบรรยายโดย ชายมาศ สายน้ำผึ้ง