NETFLIX - ORYGINALNY SERIAL REALITY TV
Swanky!
Muszę powiedzieć Swanky’emu, co się dzieje,
co się stało, że mam nowy pierścionek.
Annie!
Swanky!
Cieszę się, że zobaczę Annie. Nie było jej tu przez parę dni,
bo byli w Sun City.
Zanim ci opowiem, zgadnij, kto wychodzi za mąż.
Kto?
- Nie żartuj. - Oświadczył się!
Co, kurwa?
Bardzo się cieszę.
Chcę, żeby była szczęśliwa,
bo to był dla niej rollercoaster.
Wydaje się, że wszystko jest w porządku,
ale to była długa podróż.
To taki nowy początek w twoim życiu, nowa dekada…
- Tak! - Wszystko nowe.
Nowy pierścionek, nowy ślub.
- Nowy ślub. - Nowe dziecko?
Mamy ich siedmioro, wystarczy!
Jeszcze jedno.
Nie mogę się doczekać.
Jesteśmy tu… nie wiem, po co.
Swanky nas wezwał, więc przyszłam.
To miejsce spotkań mieszkańców Johannesburga.
Spotykają się tutaj bez okazji.
Przyszła impreza!
- Cześć! - Hej, przystojniaku!
Miałem się wystroić, więc to zrobiłem.
Wyglądałem jak ciacho!
- Zari, nie zaczynaj. - Cześć, przystojniaku!
Nie ma Diamonda, nie prowokuj.
Zari się uśmiecha.
Uśmiechała się w moją stronę.
Rozejrzałem się.
Nie było diamentów, tylko złoto.
- Cześć. - Cześć.
Przytul się.
- Miło! - Naprawdę?
Nie mów tego głośno.
Jak?
Faceci…
Zari ze mną flirtuje.
Nie chcę tego słuchać.
Widziałeś to?
- Ja… - Nie zmyślam.
Nic nie widziałem, nic nie słyszałem.
Andile i Zari…
To trochę niezręczne.
Diamond kocha tę kobietę…
Zachowuj się chociaż raz.
- Jasne. - Super.
Przynieś mi drinka, żebyś miał zajęte ręce.
Zawsze!
Annie i ja zaprosiliśmy tu przyjaciół,
- bo 2 - Baba i Annie odnawiają przysięgę małżeńską…
więc jest co świętować!
Jak? Teraz rozumiem, co tu robimy.
Annie przyszła w króciutkiej sukience, a raczej w koszuli.
Jak się masz?
To moja szalona koleżanka.
- Miło mi. - Miło mi.
Nic dziwnego, że tak zniknęła.
Cześć, jak leci?
- Miło poznać. - To DJ Naked.
Opowiadałam ci o Kayleigh.
Widzę, jeśli kobieta uprawiała seks.
Annie uśmiecha się od ucha do ucha.
Tak się cieszysz, że jest tu twój ukochany.
Annie wygląda na szczęśliwą,
ale dla mnie to trochę…
Nie wydaje mi się to szczere.
Nie wiem.
To dla mnie bardzo ekscytujące.
Chcę wam powiedzieć…
że Innocent się oświadczył i odnawiamy przysięgę.
Mogę wstać.
Nie wiem, co myśleć.
Mam mieszane uczucia.
Ta cała historia o nim i o niej. Teraz się znów kochają.
Wiemy, co naprawdę myśli o swoim małżeństwie i mężu.
Sama nie wiem.
Khanyi, wczoraj się trzęsłam, płakałam jak dziecko,
bo to, co powiedział Innocent…
Nie wiedziałam, że zauważał to przez te wszystkie lata.
Rzeczy jak… Ten facet
jest bardzo lekkomyślny, lekkomyślny ze mną.
Traktuje mnie lekkomyślnie.
Gdybym cię nie kochała, tobym cię zostawiła.
Raczej nie jest tak, jak to przedstawia.
W tym związku chodzi o coś więcej niż:
„Jesteś lekkomyślny. Zmień się”.
Bądź miła. Grozisz mu.
- Nie! - Stwierdza fakty.
Myli zaufanie z lekkomyślnością.
Ufam jej.
- Gratuluję. - Brawo. Udało ci się.
Dzięki, bracie.
Wiem, ile on i to małżeństwo dla niej znaczą.
Ile poświęciła.
Widzi błędy przeszłości, ale czeka na przyszłość.
Niech on ją dobrze traktuje.
Muszę was zostawić. Jadę na lotnisko.
- Tak szybko! - Tak.
- Pogadajmy. - Ja chcę z nim porozmawiać.
- To śmiało. - Chcesz z nim pogadać?
- Przepraszam. - Nie, śmiało.
Wzięłam Innocenta na bok.
Annie ciągle wypytuje, skąd się znamy.
Trochę jej to nie pasuje.
Zari, Iyame, co jest?
- Skarbie, idź przed nią. - Co tam?
O Boże!
Jestem otwarty na… Nie wiedziałem, o co chodzi.
Co się stało?
Byliśmy na imprezie u ojca moich dzieci i zadzwoniła do ciebie,
a ty powiedziałeś: „Cześć, Diamond i Zari”.
Mówiłeś: „Zari, szefowa”.
Źle to przyjęła.
Pytała mnie, skąd cię znam.
Zrobiła z tego aferę. Mówię, że nic mnie z tobą nie łączyło.
Że się z tobą nie spotykałam. Nic z tych rzeczy.
Rety! Skąd się to wzięło?
Nie wiedziałem, co powiedzieć.
Chcesz namieszać jej w głowie?
Nie, wtedy powiedziałabym, że z tobą spałam.
Wiesz, co by zrobiła… Annie!
- Tak, skarbie? - Chodź.
Nie wiem, dlaczego mnie woła, ale mam dziś dobry dzień.
Więc dlaczego nie? Zostawię resztę i pójdę z nimi porozmawiać.
- Wyjaśnijmy coś sobie. - Dobrze.
Nie spałam z twoim mężem…
- Nie myślałam tak… - Nigdy… Słuchaj!
- Czujesz się niepewnie. - Chciałaś namieszać jej w głowie?
O co tutaj chodzi?
Dlaczego mówi to przy moim mężu?
Okazała mi brak szacunku.
Ale po tym telefonie… Zapytaj ich, skarbie.
Powiedziałeś: „Pozdrów Zari, szefową”.
Więc pytam ją, skąd cię zna.
- Ciebie też zapytałam. - Nie udawaj.
Nie tak to było.
- „Skąd znasz mojego męża?” - Tak zapytałam.
Nie tak.
Jestem w szoku.
Szczęśliwa?
Innocent woli ciemniejszą karnację.
- Szczęśliwa? - Woli ciemniejsze.
Chodźmy.
To nie jest ojciec mojego dziecka.
To nie jest mój chłopak. Nie chodzimy na randki.
To mój mąż od dziesięciu lat.
Kim ona jest, żeby tak przy nim mówić?
- Boże. Wszystko gra. - Idzie za mną.
- To nie moja wina, że idzie za mną. - Lubi małe i ładne pupy.
Zdradzają z laskami w nie swoim typie.
Nie wiem, co to było. Nie rozumiem, nie wyjaśnię tego.
- Musimy już iść. - Tak.
Chodźmy.
Dlaczego…?
- Dokąd idziecie? - Idą do sypialni.
Nie chcę, żeby wyjeżdżał. Chcę, żeby pobył z moimi przyjaciółmi.
Ale musi jechać.
Musi wracać do pracy.
Chodź do mnie.
Możemy się nie kłócić? Mam dobry humor.
- Nie kłócimy się. - Mogę wrócić do domu w spokoju?
Jesteśmy szczęśliwi.
Moje ostatnie rozmowy z Khanyi zakończyły się w złości.
Więc wziąłem ją na bok,
żebyśmy mogli porozmawiać jak dorośli, na trzeźwo.
Naked załatwi to tak, jak ona lubi,
a ona oszaleje!
Możemy zakończyć ten dzień w spokoju?
Możemy porozmawiać jak ludzie?
Chciałem…
przeprosić…
za swój udział w gównie, które się rozpętało.
Jeśli przekroczyłem jakieś granice,
to cię przepraszam.
Rozumiem, że to nowa miłość,
więc nie myślisz logicznie.
Najwyraźniej ten nerd w okularach zahipnotyzował cię penisem.
Steve Urkel tak cię wyseksił,
że nie myślisz logicznie.
No i dobrze!
Nie szkodzi.
Przeprosiłeś, a mówisz, że jestem fiutem…
Obrażasz mnie!
To nie są przeprosiny.
Przepraszasz i odpuszczasz.
A on dalej swoje.
Mówisz, jakbym była zbyt pijana, żeby zrozumieć, co się dzieje.
- Nieprawda! - I to przez tego fiuta.
Nie przez niego, ale on jest dobry, nie?
Cierpię, bo jestem jego odbiciem.
Dlatego mówię, że przepraszam.
Nie wiem, co cię wkurzyło, ale cię przepraszam.
Dziękuję.
Wiem, że przez ostatnie tygodnie się kłóciliśmy,
ale nieważne, co się stało,
mam nadzieję, że widzi, że chcę dla niej dobrze.
Jasne, że chcę się z nią pogodzić.
Ja i Zari patrzymy na siebie, dużo się uśmiechamy.
Muszę wiedzieć, co u niej słychać.
Rozmawiałem z Diamondem i według niego
nic ich nie łączy, ale chcę to usłyszeć od niej.
Na imprezie wyglądali na zakochanych.
Nie jesteśmy na takim poziomie, więc…
- Przestań, widziałem was… - Przysięgam.
Czy oni…?
Dlaczego trzyma ją za rękę?
Nic.
Tylko…
Andile, Zari, jesteście zbyt skupieni. Co się dzieje?
- Pijemy koniak. - Zari, odsuń się.
Nie rozumiem tego.
Dlaczego jesteście jak gołąbki?
Przytulacie się?
To dla mnie zbyt wiele, nie mogłem tego znieść.
- Jesteś zazdrosny? - Ja? Niby dlaczego? Bawcie się!
Nie powiedziałeś tego miło.
Co do…?
- Tylko rozmawiamy. - O czym?
Andile i Zari są napaleni
i nieodpowiedzialni.
To przepis na katastrofę.
Zazdrościsz!
Jesteśmy dorośli. Jeśli chcesz pogadać, pogadajmy.
Czy on się z którąś spotyka? Nie. Czy ja się z którymś spotykam? Nie.
- Masz faceta? - Tak.
Diamond o nim wie?
Wie.
I mu to pasuje?
Nigdy nie pytałam go, co o tym myśli.
Słuchaj, stary.
Jest dwóch, może być trzech.
Poliandria jest w modzie.
Istnieje szansa, że się zejdziecie? Tylko szczerze.
- Myśli, że ma szansę? - Chyba tak myśl.
- Podoba ci się to? - Nie.
Chcę, żeby kogoś znalazł i dorósł.
- Jak, skoro go oczarowałaś? - Nieprawda.
Przywiązał się do mnie. To co innego.
Robię tak,
bo mi pozwalasz.
Jeśli zrobisz tak, będę wiedział, że nie mogę tak robić.
Z nim tak nie robię.
To się musi skończyć.
- Nie możemy na to pozwolić. To złe. - Nie możemy, to bardzo złe.
Muszę przemyśleć, z kim się przyjaźnię.
Diamond jest ojcem dzieci tej kobiety.
Nie wolno trzymać za rękę byłej żony kumpla.
Nie wolno spać w jej domu,
pomagać jej się ubierać, całować ją, dotykać.
Rozmowa ma granicę.
Mam nadzieję, że Diamond rzuci tanzański czar na twojego fiuta.
- Po co? - Stary!
- Tylko rozmawialiśmy. - Nie.
Wy…
- Trzymali się za ręce. - Tak, to przesada.
- Trzymam cię za rękę. - Nieprawda, nie kłam.
Musimy się szanować, nawet jeśli jesteśmy nieobecni.
O to chodzi w przyjaźni.
Nie ma mnie, więc sprawdź, co u mojej kobiety,
ale nie próbuj jej przelecieć.
…cztery miesiące.
Gdy zaczęliśmy się spotykać,
wszystko było takie spontaniczne.
Lubiliśmy się ze sobą kochać.
Nie musieliśmy tego planować. Po prostu się działo.
- I nagle się skończyło. - Wszystko się zmieniło.
Terapia działa, ale przed nami dużo pracy.
Kupiłam wczoraj najseksowniejsze kabaretki.
Założyłam je i mówię: „Rety!”.
Byłam niesamowicie seksowna.
Poszliśmy do sypialni.
- I przysięgam ci… - Zasnął?
Leżeliśmy, serio, nie kłamię.
Liczyłam. Tak jest źle.
Dziesięć sekund.
I nic nie zrobił?
Co ty mówisz? Chciałabym.
Zaczął chrapać. Przysięgam ci.
Wiesz, co zrobiłam? Szturchnęłam go
i zapytałam: „Chrapiesz czy się wygłupiasz?”.
Mówię serio.
Mówi: „Nie śpię, skarbie”.
To ja do niego: „Czyli robisz sobie jaja? Żartujesz sobie? Co jest?”.
Leżałam tak i mówię: „Walić to. Nie będę tego znosić.
Nie będę starać się być seksowną. Po co? Dla kogo?”.
No tak.
Naked i Kayleigh muszą się zrozumieć,
widzę, że się kochają,
ale ciągle się kłócą.
Ty jesteś problemem, wiesz?
- Ja? - Tak.
Co zrobiłem?
Jest znudzona, czuje, że nic jej nie dajesz.
Coś ci powiem.
- Gdy zacząłem się spotykać z Kayleigh… - Było miło.
- Było fajnie. - Bo często jej nie było.
Każdy potrzebuje przestrzeni w związku.
Codziennie robię dużo…
- Sam wychowuję dziecko. - Tak.
Muszę spędzać czas z synem.
Muszę też zajmować się sobą.
Mogę być romantyczny
i kochać ją tak, jak chce, ale musi dać mi
czas wolny.
Żebym mógł się za nią stęsknić
i coś dla nas przygotować.
- Ale cały czas jest w domu. - Ma się wyprowadzić?
Nie wprowadziła się.
Nie poprosiłem jej o to.
Po prostu tam mieszka.
Jeśli facet tak czuje,
to co ta kobieta z nim robi?
Gdy gada, to mi opada.
Nie włożysz penisa w coś, co ciągle…
Cały czas.
Co tydzień musi wracać do swojego domu na trzy dni.
Potem niech wraca, znajdzie nowego mnie.
Jeśli da mi dwa dni bez narzekania, to nie będę potrzebował przestrzeni.
Widziałam obie twarze Annie.
Matkę, która trzyma rodzinę w kupie, gdy mąż pracuje poza domem.
I motyla, który lata, jakby nasza rozmowa nie miała miejsca.
Martwię się.
Nie chcę psuć nastroju
czy wyglądać na zazdrosną o czyjeś szczęście,
ale muszę porozmawiać z Annie szczerze
i dowiedzieć się, czy naprawdę tego chce
po tym wszystkim, o czym rozmawiałyśmy.
Naprawdę tak się cieszy?
Opowiedz o tych zaręczynach. Mówiłaś o nich na imprezie…
Chciałam ci powiedzieć.
Powiedz mi, co się stało.
- Zacznę od początku. - Dobrze.
Mówił o tym,
że nie ma mnie w domu, a on zrozumiał wiele rzeczy.
Że wiele z nich brał za pewnik.
Chce, żebym wiedziała, że docenia…
Mówił o takich rzeczach.
Nie wiedziałam, że on je zauważa.
Nie znam tej osoby, z którą rozmawiam.
Ciągle gada i gada.
Jest szczęśliwa, mówi, jaka piękna była to kolacja…
Mówi, że ją zaskoczył i zabrał na spacer po plaży w Sun City.
„Rety! Nowe życie. Mój mężczyzna wrócił od domu”.
Czuję się, jakbym poszła do toalety w czasie filmu i coś mnie ominęło.
Siedzę cicho, bo patrzę w twoje oczy
i widzę, że…
to słowa, na które czekałaś,
przeprosiny, na które czekałaś. Bo tak się czujesz?
Przez dziesięć lat czekałam na te przeprosiny.
Myślisz, że zagoją rany?
Innocent to dobry facet.
To jest ważne.
Ma dobrą duszę, jest dobry.
Jako koleżanka
mimo że wiem, że popełnia błąd,
to ją wspieram.
Zamężna Annie jest oddana…
Staram się.
Ale czuję, że Annie
poświęca się dla tych, których kocha, i o sobie zapomina.
- Pracuje nad tym drugim. - Jasne.
Chciałam wiedzieć,
że czujesz,
że to teraz twój czas.
Nigdy nie czułam się tak pewna siebie.
Jak teraz.
Tak już mam, że poświęcam się wszystkiemu, co kocham,
i jeśli chcę coś zrobić,
to robię to, aż mi się uda.
Wiem.
- Może muszę się spotkać z 2 - Babą i z nim porozmawiać.
To moja impreza Będę płakać, jeśli chcę
To moja impreza.
To impreza dla refleksji i wyczekiwania.
To biała impreza poetycka.
Ta impreza wygląda pięknie.
Piękna sceneria, piękni ludzie.
Moje klimaty. Super!
Witam!
Są tu matki moich dzieci,
bo są ważne w moim życiu.
Są ważnym elementem wszystkiego, co robi Andile.
Roszpunka i jej mroczny książę!
Podoba mi się to.
Nie sądziłem, że idę na ślub.
Ale zobacz!
Przyszliśmy i voilà!
Są tu wszystkie jego kobiety.
Mam nadzieję, że wszyscy miło spędzą czas,
a jeśli nie, to mam to gdzieś.
- Wyglądasz zjawiskowo. - Dziękuję.
Tylko Andile zaprosiłby swoje byłe
i potencjalną przyszłą
w jedno miejsce.
- Zari ładnie wygląda. - Nie!
Nie, nie o to mi chodziło.
Ty i Diamond potrzebujecie egzorcysty.
Czy inni też widzą to, co ja?
Ta kobieta za kamerą to była Andile’a.
- Ta w siwych włosach? - Nie.
Ta w siwych to jego poprzednia była.
Przysuń się.
Co? Ktoś tak naprawdę robi?
Obydwie… Dziewczyny, próbuję…
- Wiem. - Zaprosił je obie?
- Jej dziecko ma pół roku. - Której?
Rozmawia z Nakedem.
- Idzie pierwsza. - Boże.
Cześć, jestem Annie.
- Miło mi. - Rosette.
- Miło mi. - Miło cię poznać.
Wątpię, że jestem jedyną,
która ma trochę rozumu w głowie i myśli, że to wszystko
jest złe.
- Przytulisz się do mnie? - I kto to mówi…
Chcę się przytulić. Porządnie.
Jaki jest porządny?
Nie taki kościelny.
Gdy jesteśmy gdzieś i jest tam Zari,
to z jakiegoś powodu
chcę pobyć z nią sam na sam.
Ale z ciebie flirciarz.
Nieprawda, po prostu wiem, co lubię.
A co lubisz?
Silne kobiety.
Super.
Kobiety, które wiedzą, czego chcą.
Rozumiem.
- Które dostają, co chcą… - No dobrze.
Bez względu na wszystko.
I ja jestem taką kobietą?
A nie?
Jesteś szefową, prawda?
Co jest między nami? Andile ma charakterek.
Miło się z nim spędza czas. Jest czarujący, flirtuje.
Nic miedzy nami nie ma. Lubię go.
Może kiedyś
porozmawiamy w przytulnym miejscu.
Przytulnym?
Będziemy we dwoje, porozmawiamy sobie.
Pięknie tutaj. Kochasz Joburg?
Czyli zgoda?
- Spójrz na mnie. - Co?
Czujesz to?
Dobrze się ze sobą dogadujemy,
ale to nic więcej.
Chodzi mi o dogadywanie się.
Chcę być z nią sam, bez innych osób,
żeby zobaczyć, co to jest.
Pięknie wyglądasz.
Dziękuję.
Zari wzięła mnie na bok.
Myślałam, że chce pogadać o tych byłych,
ale chodziło jej o Annie.
Ta cała sytuacja z Annie.
Widziałaś, jak się zachowywała przy mężu?
„Ludzie!” To była Annie, której nie znam.
- Nigdy jej nie spotkałam. - Przesadzała.
Dlatego nie wiedziałam, co się dzieje.
Chciała coś udowodnić?
Skoro musi udawać przy mężu, żeby pokazać, że jest w porządku,
to udaje, coś jest nie w porządku.
To nie ma sensu, że Annie chce odnowić przysięgę małżeńską.
Ma wiele nierozwiązanych problemów w małżeństwie.
W jednej chwili jest szczęśliwa, tęskni za nim,
a potem płacze przez to, co jej zrobił…
To pogmatwane.
Pamiętasz, jak powiedziała:
„Jesteś lekkomyślny ze mną, musisz przestać.
- Przestań mnie ranić”. - On mówi, że to zaufanie.
A on: „To zaufanie”.
To było głębokie.
On robi różne rzeczy, a ona na to:
„Będę z nim bez względu na wszystko”.
Typowa afrykańska kobieta.
Tkwi w tym małżeństwie. Stara się je naprawić.
Tak nas wychowano?
Czuję, że Annie…
- Jesteśmy spaczone. - Annie musi porozmawiać…
- Jesteśmy spaczone. - Annie jest bardzo spaczona.
Poważnie.
Annie zaintrygowała Zari.
Między nimi toczy się walka o wadzę.
Dwie afrykańskie królowe próbują się czegoś o sobie dowiedzieć.
Ale chodzi o coś więcej.
Zari chce wiedzieć wszystko, zdobyć amunicję.
Muszę ją zaprosić na lunch.
- Sam na sam. - Kobieta z kobietą.
Zapytam, co u niej, czy wszystko w porządku.
- Bo to, co mówi… - „Jesteś szczęśliwa?”
Annie nie jest szczęśliwa.
Musi uważać, bo może zostać ugryziona.
Wczoraj Zari rozmawiała z twoim mężem.
Zabrała go na bok. Jak się czułaś?
Nie czułaś się dziwnie?
- Wcale. Nie będę kłamać. - Serio?
To, że go zabrała, nie było problemem.
Nic się nie stało.
Ale to, że zawołała mnie,
żeby poniżyć mnie przez moim mężem,
było problemem.
Powiedziała: „Właśnie mówię twojemu mężowi,
że wypytujesz, skąd go znam,
czy coś nas łączy, czy my…”.
Kogo z kim coś łączy?
Do niczego nie doszło.
Pytam: „Skąd go znasz? Znałaś go wcześniej?”.
Zwykłe: „Skąd go znasz?”.
A potem mówi przy moim mężu:
„Brak ci pewności siebie…”.
Chciałabym, żeby Zari
powiedziała mi to na osobności, jak kobieta kobiecie.
Dlaczego wciąga w to mojego męża i mówi to przy nim?
Co ona kombinuje?
Co che zrobić? Nie rozumiem.
Nie jest w jego typie. Jest ładna.
Jest ładną kobietą.
Ale Innocent woli ciemniejszą karnację.
A nawet jeśli jest jaśniejsza, to woli drobne kobiety.
- Zari… - Nie jest w jego typie.
Od razu jej to powiedziałam.
Że się nie kwalifikuje.
Mówi: „Brak ci pewności siebie”. Atakowała mnie.
A ja: „Nie rób tego. Nie zaczynaj”.
Zaproszę ją i sobie porozmawiamy.
Koleżanko.
- Cześć. Jak się masz? - Cześć.
Zaprosiłam Zari na drinka.
Muszę jej powiedzieć, że mnie znieważyła.
Ja bym jej tego nie zrobiła.
To mój dom, moja rodzina.
Nie igram z domem. Nie igram z moją rodzina.
Nie wiem, w jakie gierki pogrywa z koleżankami.
Niech nie robi tego ze mną.
Cieszę się, że przyszłaś.
To bardzo dobrze.
Dobrze, jestem.
Złe emocje są zaraźliwe.
Czuję pewne napięcie.
Gdy usiadłam,
powiedziała: „Zari, przejdę do rzeczy”.
Dobrze.
To, co się wtedy stało,
gdy przedstawiłam wszystkim Innocenta,
gdy mnie zawołałaś, założyłam,
że powiedziałaś mu, że myślę, że coś was łączyło.
Pierwsze, co mi powiedziałaś:
„Mówię twojemu facetowi,
że brak ci pewności siebie, myślisz, że coś nas łączyło”.
Byłam w szoku, bo tego nie pamiętałam.
Próbowałam ci powiedzieć, że to nie tak.
A ty: „No weź. Nie kłam”.
- Skończyłaś? - W głowie…
- Nie skończyłam. - Jasne.
Myślę: „Jak śmiesz nazywać mnie kłamczuchą przy moim mężu?”.
Jak mogłaś to zrobić?
Skończyłaś? Będziesz gadać czy mnie wysłuchasz?
Mów, jeśli chcesz. Ale tego nie uzasadnisz.
Wypytywała mnie, skąd znam jej męża.
Wypytywała mnie.
Nie wzięłam go na bok,
żeby mu donieść, nie donosiłam mu.
- Zacznę od początku. - Tak?
Na imprezie Diamonda twój facet zadzwonił.
Pokazałaś go…
Pokazałam go przyjaciołom.
- To twój mąż nalegał… - Żebym cię pozdrowiła.
Chciał pogadać z szefową.
Nie, Innocent rozmawiał ze wszystkimi przy stole.
To ty zaczęłaś wypytywać:
„Dlaczego mój mąż nagle
chce rozmawiać z Zari, szefową?”.
Od tego się zaczęło.
Potem byłyśmy na herbatce,
zadałaś mi to samo pytanie dwa czy trzy razy:
„Zari, skąd znasz mojego męża?”.
Wiem, do czego zmierzasz.
Nie udawaj ofiary. Próbuję to wytłumaczyć.
Udaję ofiarę?
- Po pierwsze… - Daj mi dokończyć.
Nie mów mu, że nie jestem pewna siebie.
Nie dorównujesz kobietom, z którymi był.
Zdrowy rozsądek. Dlaczego nie powiedziałaś?
- Może nie mam żadnego rozsądku. - Może nie.
Dlatego jesteś sama, bo masz taki charakter.
Serio?
Przez to, co robi twój mąż,
czujesz się onieśmielona i zagrożona przez wszystkie kobiety.
To twój problem.
Masz problem z poczuciem własnej wartości.
Przez twój brak pewności siebie
siedzimy tu i mówimy o tym, co powiedziałam Innocentowi.
- Nie jest w moim typie. - Zari.
Sama tworzysz problemy.
Jesteś zagubiona.
To nie koniec.
Nie rozumiesz. Nie możesz tego robić. To mój dom.
- I co? - Nie wkraczaj na mój teren.
- Nie masz z nim dziecka. - Pamiętaj.
- Znałam go przed tobą. - Nie wkraczaj na mój teren.
- Znałam go przed tobą. - Pa, suko!
Miłego dnia. Jesteś niepewną siebie suką.
Walić ciebie i twoje durne małżeństwo. Jestem miliarderką, nie szukam faceta.
Napisy: Kamila Krupiński