SERIAL NETFLIX
INSPIROWANY PIOSENKAMI „FIRST LOVE” I „HATSUKOI” HIKARU UTADY
Hej, słyszałeś o tym?
By przygotować się na długą zimę,
wiewiórki ukrywają pod ziemią żołędzie i orzechy.
Tak?
Żeby nie inne zwierzęta im ich nie skradły,
składują je w norkach w różnych miejscach.
Rety.
A potem…
Kiedy już robią się głodne, nie pamiętają, gdzie je ukryły.
Poważnie?
Urocze, co?
Bardzo.
W rezultacie mamy wspaniały produkt uboczny.
Dokładnie.
Wyrastają tu nowe drzewa.
Bez zapominalskich wiewiórek
żołędzie byłyby zjadane i nie byłoby mowy o lesie.
My musimy pamiętać na pewno.
Dziś jest 11 marca 2001 roku.
W liceum Kitami uczyłem się tak sobie,
ale udało mi się je ukończyć.
Dokładnie za dziesięć lat?
Wrócimy tu w 2011 roku.
I już!
- Brawo! - Dobrze.
- No i proszę. - Gotowe!
Co tam włożyłaś?
To tajemnica.
A ty?
Kto wie…
Za dziesięć lat?
Ciekawe, co będę robiła.
Ja będę japońskim Maverickiem.
Niekonwencjonalnym twardzielem
walczącym z niebezpieczeństwem i chroniącym kraj oraz rodzinę.
Moja żona
to piękna stewardesa, która podróżuje po całym świecie.
Dokąd lecisz dziś wieczorem?
Na krótki wypad do Stambułu.
Fajowsko!
Dzień dobry.
Prognoza pogody dla Monbetsu w piątek 11 marca.
Temperatura minus 4,2 stopni Celsjusza
wzrośnie do dwóch stopni.
Pogoda w pozostałej części Hokkaido.
Poranek przyniesie w Sapporo przelotne opady śniegu.
Pod wieczór w Ashaikawie…
Pod numerem 10. Koziorożce łatwo się rozpraszają,
dlatego teraz muszą się szczególnie skupić.
Przykro mi to mówić,
ale dziś największego pecha będą miały osoby spod znaku Strzelca.
Uważajcie, by o niczym nie zapomnieć.
Yae, w telewizji ostrzegali, żebyś niczego nie zapomniała.
Słyszałam.
Hokkaido?
Tak jest.
- Urlop w domu? - Tak jest.
O tej porze roku?
Mam teraz mniej obowiązków…
Tylko bądź ostrożny.
Tak jest. Niedługo wrócę.
BAZA LOTNICZA FUCHU
A to co?
Dokąd się wybierasz?
Do pracy.
A kolacja?
Mam tego łososia od Akemi.
Nie chcę.
Dobrze.
Uważaj na siebie.
Pa.
Raz, dwa…
Pasuje! Zmieściłam się w rozmiar 34!
Brawo!
- Może jestem na nią za stara? - Skądże! Bardzo pani do twarzy!
- Prawda? - Oczywiście.
Możemy pokazać ją panu młodemu.
Ostrzegam, że mój narzeczony mówi bez ogródek.
Nie jest zdolny do kłamstwa. Całkiem jak młody Goku.
Ten z Dragon Balla?
Proszę.
Co myślisz?
Może być.
Prawda?
Widziały panie jego twarz.
Mógł chociaż powiedzieć: „Ładna, ale zobaczyłbym inne”.
Ale on nie jest z tych.
Nie przeżyję takiego kolejnego spojrzenia,
proszę o najlepsze sukienki.
Oczywiście.
Przepraszamy.
TOKIO, BAZA LOTNICZA FUCHU, MARZEC 2010 ROK
Ale przecież to…
- Tysiąc… - Dwa tysiące jenów.
Czy to nie smutne?
- Masz rację. - Prawda?
Coś nie tak?
Już czas.
Poruczniku Namiki.
Zakończyliśmy obowiązkową ocenę.
Dobrze.
Przezwyciężył pan stres związany z misją
i jest pan całkowicie zdrowy.
Dziękuję bardzo.
Cieszyłem się na te spotkania.
Również miło je spędziłam.
I pomógł pan rozweselić Pippi.
Jadła już pani?
W pobliżu serwują dobry ramen, może się wybierzemy?
Nie jestem już pacjentem, więc nie ma żadnych przeszkód.
Słucham?
Nie jestem pewna.
Wczoraj jadłam tonkotsu z dodatkami.
Czy mogę… Mogę!
Jestem smakoszką ramenu.
- Nie musi pani. - Przecież się zgodziłam!
- Naprawdę? - Tak.
Proszę czytać między wierszami.
Kończę o 17.
Zwyczajne zebry.
Pani Tsunemi!
Carp, Carp, Carp
Hiroshima, Hiroshima Toyo Carp
Zastanawia mnie to…
Pani niczego się nie boi.
Że też pan tak o mnie pomyślał!
- No ale to prawda. - Tak.
Widzi pani?
Nazwano mnie Tsunemi na cześć Tsunemi Tsudy.
Mawiał, że nieśmiałość jest największym wrogiem.
Kto to taki?
Jak to? Nie wie pan?
Tsunemi Tsuda był bejsbolistą Toyo Carp. Był numerem jeden w 1981 roku!
Kiedy się denerwował, grał jeszcze lepiej.
Tak naprawdę nie wierzył w siebie.
Gdy się stresował, trener podawał mu mąkę, wykorzystując efekt placebo.
Mówił mu, że to jego leki.
Naprawdę?
Toyo Carp do boju!
- To moje placebo. - Denerwowała się pani? Czym?
ROK PÓŹNIEJ
Kim dla siebie jesteśmy?
Lubię cię.
Jak bardzo?
Jesteś durny.
Wiesz, że czasem można skłamać?
Powiedzieć: „Jesteś moim numerem jeden” i po sprawie.
Przepraszam.
Jeśli możesz…
Potrzebuję zobowiązania.
Chcę to jakoś określić.
Że chodzimy ze sobą.
Wiesz, to jak odwiedzanie knajpek z ramenem.
Im częściej do nich chodzisz, tym bardziej to lubisz.
Może też tak będzie, jak zaczniemy chodzić na randki.
Wybacz.
Za dużo gadam.
Takim cię lubię.
- Dzień dobry! - Hej.
WRÓCĘ DO TOKIO DO PONIEDZIAŁKU. MOŻEMY WTEDY POROZMAWIAĆ.
WIADOMOŚĆ WYSŁANA
DOBRZE, BĘDĘ CZEKAŁA. UWAŻAJ NA SIEBIE.
Wszyscy cali?
Nikt nie ucierpiał?
TSUNEMI – NIEDOSTĘPNY
Z uwagi na trzęsienie ziemi odwołano pociągi.
Przepraszamy.
Już jestem!
To sceny z Miyakoshi w Iwate o 15.35, 40 minut temu.
Czarna jak smoła fala tsunami przelała się przez wał i zalała miasto.
Porwała ze sobą samochody.
Nawet statki nie są w stanie oprzeć się sile tsunami
i widzimy, jak niesie je w górę rzeki.
Tsunami przelała się przez groblę i stała się czarną, twardą masą.
Jest pan cały?
Dziękuję.
- Dziękuję. - Ostrożnie.
Rząd ogłosił zagrożenie
wedle prawa zapobiegającego katastrofom nuklearnym.
Przepraszam.
ROK WCZEŚNIEJ
Jest coś, czego się boję.
Nie lubię ciemności.
Bardziej niż pokazania facetowi, którego lubię, jaka jestem płaska.
Tak?
Wcale nie taka płaska.
Przestań!
Mam dużą rodzinę. Jak w Kevin sam w domu.
Moi rodzice są tak samo roztrzepani.
Kiedy byłam mała, gdy rodzina wyjeżdżała na wakacje,
zatrzasnęłam się w szafie i pojechali beze mnie.
A jechali do Beppu.
Nie musiałam walczyć z parą oprychów,
ale dla ośmiolatki 15 godzin w ciemności to była prawdziwa wieczność.
Od tamtej pory śpię przy zapalonym świetle.
Cieszę się.
Dobrze, że się nie stoczyłaś i nie zaczęłaś brać heroiny.
To straszne.
Pierwsza runda bez outów, bazy obstawione.
Tsunemi!
Carp, Carp, Carp, Hiroszima
- Hiroshima Toyo Carp - Tsunemi?
Jesteś ranna?
Dzięki Bogu.
Co tu robisz?
A Hokkaido?
Nie mogłem jechać.
I już nie wyjadę.
Przepraszam za wszystko.
Zależy mi na tobie.
Harumichi.
Ale…
z uwagi na katastrofę
muszę wrócić do bazy.
Może mnie trochę nie być.
Wybacz, że nie mogę być z tobą.
Jedź.
Nic mi nie będzie.
Kiedy wrócę, bądźmy ze sobą naprawdę.
Zostań moją dziewczyną.
Czekaj na mój powrót.
„Tsune” w „Tsunemi” oznacza stałą gwiazdę.
Zawsze ją ujrzysz, gdy spojrzysz w górę.
Będę czekała.
Wróć do mnie cały i zdrowy.
Na wybrzeżu doszło do ogromnych zniszczeń
po uderzeniu fali tsunami wywołanej trzęsieniem ziemi.
BAZA KOMAKI
Trzydzieści minut to załadunku!
Szybciej!
Musimy zapewnić dostawę tych materiałów do rejonu dotkniętego katastrofą.
Czysto.
Potwierdzam.
- Podwozie. - Podwozie.
Po zeszłomiesięcznej katastrofie trwają poszukiwania 14 274 osób.
Nawet teraz Japońskie Siły Samoobrony kontynuują akcję ratunkową,
jednocześnie pomagając w pracach porządkowych.
Mamusiu!
Tsuzuru!
Ale super czapka!
W szkole było fajnie?
Tak! Kupisz mi dziś figurkę?
Ale jedną.
Ekstra!
Akurat do pełnej kolekcji brakuje mi tylko jednej.
Rety.
Musisz mi całą pokazać.
Możemy dziś zapomnieć o figurce i zamiast tego ich wesprzeć?
Teraz Japonia musi się zjednoczyć!
Prosimy o datki dla ofiar trzęsienia ziemi.
Dobrze.
Może być 500 jenów?
Potrzebujemy waszej pomocy!
Dziękujemy!
Wiele osób straciło cały swój majątek!
Dziękujemy.
Prosimy o wsparcie ofiar trzęsienia ziemi.
To już wszystko?
Tak, dziękuję.
Dobrze.
Przepraszam, że sprawiłam ci tyle kłopotu.
To nie twoja wina.
Pecha do mężczyzn mamy we krwi.
Yae…
Proszę.
Wiesz…
Nadal nie jestem pewna,
czy dokonałam właściwego dla ciebie wyboru.
Zawsze będziesz moją wyjątkową córeczką.
Twój ojciec był draniem,
ale dał mi ciebie.
Nie mogłabym prosić o więcej.
Pójdę, zanim się rozpłaczę.
Pani Noguchi.
Ronda są alegorią życia.
Jeśli nie potrafisz się po nich poruszać, nie zostaniesz kierowcą taksówki.
Uwaga!
Walcz!
Yae Noguchi!
Oczy na drogę.
Weź oddech.
- I jedź! - Tak jest!
- Jedź teraz. - Dobrze!
- Jedź! - Tak!
Dalej!
Jak mam dojechać na krajową?
Tędy.
Dobrze.
Uwaga!
Jeszcze jedno okrążenie.
Dobrze.
Halo, tu Yukihito. Dostałem wpłatę.
To drobna kwota, ale możesz coś sprawić Tsuzuru.
Nie trzeba było.
Wiem, że jest ci ciężko.
Mogę zrobić chociaż tyle.
Nie dlatego to zrobiłam, ale…
chciałabym częściej widywać Tsuzuru.
Wysyłają mnie do biura w Sapporo.
Mogłabym przyjechać pociągiem.
Tak, oczywiście.
Przecież jesteś jego mamą.
Cieszę się.
Dziękuję.
To pa.
Pa.
HOKKAIDO – BAZA CHITOSE, SIERPIEŃ 2012 ROK
Brawo.
Dzień dobry.
Porucznik Namiki stawia się na rozkaz.
Jestem Harumichi Namiki, przeniesiono mnie dziś do bazy.
Podobno masz uraz pleców.
Tak, z powodu własnego zaniedbania.
Zajmujesz się nie tylko lataniem.
Byłem w dywizji transportowej Miho.
Głowa do góry. Czeka cię na ziemi sporo obowiązków.
Tak jest. Postaram się.
Na ile przyjechałaś?
Rzuciłam pracę.
- Co? - W poniedziałek mam rozmowę w Sapporo.
Naprawdę?
Oprowadź mnie po swoim mieście!
Jak wspaniale!
Troszkę to zajęło.
Jedzmy.
Dobre, prawda?
Pyszne.
Witamy!
Ale kolos!
No nie mogę!
Dziękuję bardzo.
- Jak to… - Zatrzymujemy się?
- Nie wysiadaj. - Coś się stało?
Sprawdzę.
Kiepska sprawa.
To chyba niedobrze?
Jest już.
Hej!
No dajcie spokój!
Jestem zarobiony!
Nie mogę z tobą!
Chcesz się spróbować?
Cześć, jestem Bonji.
No a wy co?
Z czym?
Czemu się nie chajtacie?
Co? Dlaczego?
Jak to „dlaczego”? Lata lecą.
Odeszła z pracy, żeby tu przyjechać. To przecież coś znaczy.
Podoba ci się?
- Tak. - No to po sprawie!
Zgadza się.
Harumichi.
Nie mów, że nadal…
Oczywiście, że nie.
Napraw auto, gamoniu!
Wspaniale bolało.
Śruby dokręcone na amen.
Ile masz lat?
Pięć?
Masz pięć lat?
To dla was.
Amnezja?
JEGO PIERWSZĄ MIŁOŚĆ POTRĄCIŁ SAMOCHÓD
CHYBA WCIĄŻ CZUJE SIĘ WINNY…
DOBRA WIADOMOŚĆ
JEST OD DAWNA MĘŻATKĄ
CHCĘ, BY MÓJ BRAT BYŁ SZCZĘŚLIWY!
Siadajcie do stołu.
Wznieśmy toast!
Skarbie.
- Tylko wy pijecie? - Ja dziękuję.
Pospiesz się!
Jeszcze nie!
Szybciej!
Świetne!
Hej! Bonji już…
Dobre.
Może być.
- Niech będzie. - Pij swoje piwo.
YAE NOGUCHI
Podobasz mi się!
Proszę, umów się ze mną!
Co? Tutaj?
Wybacz.
Czy jest szansa,
że zmienisz zdanie?
Przykro mi.
Miło mi, że żywisz do mnie uczucia.
Chodzi o tego,
do którego piszesz?
Nawet ja to widzę.
Zmienia się twój wyraz twarzy.
On już się z kimś spotyka.
W takim razie…
Wstań, proszę.
Znalezienie kogoś,
w kim można się zakochać,
sprawia, że życie jest piękne.
To coś naprawdę niesamowitego.
Nawet jeśli jest daleko
albo z kimś innym…
to i tak wspaniałe.
Tyle mi wystarczy.
Nie można prosić o więcej.
Yae.
Uważam,
że przeznaczenie istnieje.
Pewnego dnia
w paskudnej pracy
pojawił się ktoś wyjątkowy.
Była niczym egzotyczna kotka.
Nieuchwytna,
wręcz ulotna.
Sprawiła,
że cieszyłem się na przyjście do pracy.
Nawet nauczyłem się jeść krewetki.
Może pomyślałaś, że przesadziłem, mówiąc o przeznaczeniu,
ale jeśli pewnego dnia otworzę za granicą hodowlę krewetek…
Hipotetycznie.
Zbiję fortunę i znajdę piękną żonę,
a ludzie powiedzą,
że Yae Noguchi
zmieniła życie Outaro Urabe.
Tak sobie tylko gdybam…
Ale przecież
życie jest pełne
takich brzemiennych spotkań.
A wracając…
Naprawdę ci to nie przeszkadza?
Okłamujesz się.
Tłamsisz uczucia.
Do samotności można przywyknąć.
Ja to wiem na pewno.
Rozumiem.
Jeśli masz tego nie żałować, masz moje pełne wsparcie.
Ale…
Jeśli byłoby inaczej…
Nie uciekaj, Yae Noguchi!
Bądź odważna!
Weź głęboki oddech i ruszaj!
Nawet jeśli zostaniesz skrzywdzona czy będziesz zawstydzona…
W życiu trzeba ryzykować!
NAWIGACJA LOTNICZA
Tak?
Jest z tyłu.
Możesz oddać to Ucie?
Masz teraz chwilę?
Poczekaj.
Już za chwilę.
Skąd wiedziałeś?
Samoloty latają pod wiatr.
Przy silnym północnym wietrze odlatują z południa na północ.
Rany.
Więc nigdy już jej nie zobaczysz?
Jest z kimś.
Odczuwane przez niego bodźce ukazują słabości współczesnego społeczeństwa.
To chyba twardy przeciwnik.
- Już się z tym pogodziłem. - Nie powiedziałeś jej, co czujesz.
- Nic by z tego nie było. - I co teraz?
Zrobię tak, jak życzy sobie tego ojciec. Uszczęśliwię go.
- Ile masz lat? - Czternaście.
Ja byłem inny.
Nie mogłem się z tym pogodzić.
Potem sprawy się skomplikowały.
Zadręczałem się latami.
Ale w końcu ci się ułożyło?
Nie.
Zraniłem kogoś ważnego dla mnie i uciekłem.
Wolałbym jej nie spotkać.
Wtedy nie musiałbym tak się czuć.
Fakt.
Mógłbyś żyć, nie znając
tych wszystkich magicznych chwil
ani nieprzespanych nocy.
A ty?
Jesteś zadowolony z życia?
Samoloty osiągają prędkość V1.
Decyduje o przeznaczeniu.
Jeśli prędkość jest od niej mniejsza,
można zrezygnować ze startu.
Ale gdy się ją osiągnie,
trzeba startować, przepadło.
W życiu jest wiele
takich decydujących momentów.
Tak dla ciebie, jak dla mnie.
Czego chcesz?
Stawić czoła nieprzewidywalnym wiatrom?
Czy czekać, aż zdrowo dmuchnie w plecy?
Jak wrócisz, wybierz zdjęcia do filmu z imprezy.
Tsunemi.
Chcę o nas pomówić.
Porozmawiajmy.
Odpowiedz mi.
Jesteś odważnym myśliwym.
Polujesz w górach na niedźwiedzia polarnego
i postrzelił cię drugi myśliwy.
Lekarz nie daje ci wiele czasu.
Kogo zechcesz zobaczyć przed śmiercią?
Niedźwiedzie polarne nie żyją w górach.
No to polowałeś na brunatnego
i zostałeś postrzelony. Ten sam scenariusz.
Kogo będziesz chciał zobaczyć, nim umrzesz?
Kogo wezwiesz?
Wybacz mi.
Nie ciebie.
Jest ktoś, o kim nie umiem zapomnieć.
Nie zmienisz siebie.
Nie będę czekać na kogoś, by mnie pokochał.
„Tsune” w „Tsunemi” oznacza stałą gwiazdę.
Świeci własnym światłem.
Poradzę sobie bez ciebie.
Idź już!
Jesteś ze mnie dumna?
YAE NOGUCHI – NOWA WIADOMOŚĆ
BĘDĘ CZEKAŁA NA CIEBIE W RESTAURACJI W DZIEŃ PROMOCJI SPAGHETTI
DOBRZE
Zamawia pani?
- Jeszcze poczekam. - Rozumiem.
RESTAURACJA SEIYOKEN
Przepraszam.
Słucham?
Panie Namiki?
Przepraszam.
Nie mogę dziś przyjść.
Rozumiem.
Nic się nie stało.
Może innym razem.
I…
Tak?
Chciałem powiedzieć,
że w przyszłym roku opuszczam Japonię.
Dzięki tobie nie bolą mnie już plecy.
Wyjeżdżam, by dać lataniu drugą szansę.
Może nie znaliśmy się długo, ale dziękuję za wszystko.
Rozumiem.
Kończę już.
Mogę coś powiedzieć?
Żałuję…
że nie byłam szczera.
Okłamałam cię.
Panie Namiki…
Lubię cię.
Nawet bardzo.
Zawsze…
darzyłam cię uczuciem.
Przepraszam.
I…
uważaj na siebie.
Dobrze.
Ty też.
Nie spotkamy się,
ale życzę ci szczęśliwego życia.
Dobrze.
Dziękuję bardzo.
Weź, co chcesz.
Nic mi się nie podoba.
A to?
Bierz.
Fajnie.
Hej.
A może chcesz to?
Albo to.
Daj spokój.
Harumichi zerwał z dziewczyną i opuszcza Japonię.
Pewnie to ona go rzuciła.
Zjesz yakiudon czy yakisobę?
Udon.
Masz baterie?
Słucham?
Ile?
Dwie AA.
Chyba mam tutaj.
Znalazłam.
Proszę.
Po co ci?
Po nic.
Gotowe.
Zrobiłam oba.
Mają prawie te same składniki.
Czerwony imbir.
Nie wierzę.
To przywołuje wspomnienia.
Mogę posłuchać?
Nasz ostatni pocałunek
Miał smak papierosów
Gorzki smak
Jutro o tej porze
Ciekawe, gdzie będziesz
I o kim będziesz myśleć
Zawsze będziesz moją miłością
Jeśli pewnego dnia Znów się w kimś zakocham
Przypomnę sobie miłość Której mnie nauczyłeś
Zawsze będziesz tym jedynym
To nadal smutna piosenka o miłości
Aż nie zaśpiewam nowej
Czas, co w miejscu stanął
Zaraz ruszy znów
Tak wiele rzeczy pamiętać chcę
Jutro o tej porze
Będę płakać, wiem
I wspominać cię
Zawsze w moim sercu
Tylko dla ciebie miejsce znajdzie się
Liczę, że w twoim sercu dla mnie też
Teraz i na wieki tyś pisany mi
To nadal smutna piosenka o miłości
Aż nie zaśpiewam nowej
Zawsze będziesz moją miłością
Jeśli pewnego dnia Znów się w kimś zakocham
Przypomnę sobie miłość Której mnie nauczyłeś
Zawsze będziesz tym jedynym
To nadal smutna piosenka o miłości
Teraz i na wieki
Napisy: Marcin Chojnowski