ISANG SERIES MULA SA NETFLIX
MULA SA "FIRST LOVE" AT "HATSUKOI" NI HIKARU UTADA
Uy, narinig mo na ba ito dati?
Para maghanda sa mga mahabang taglamig,
ang squirrels ay kumukuha ng mga mani at ibinabaon.
Talaga?
Para 'di makuha ng mga kalaban nila,
naghuhukay sila at itinatago sa maraming lokasyon.
Wow.
At pagkatapos…
Tila, 'pag kakainin na nila limot na nila kung saan nila ibinaon!
Talaga?
Cute 'di ba?
Cute iyon.
Pero magbubunga iyon ng isang magandang bagay.
Eksakto.
Mga bagong puno ang tutubo roon.
Kung wala ang malilimuting squirrels,
lahat ng mani ay makakain at 'di lalago ang kagubatan.
Dapat siguruhin nating 'di makalimot.
Marso ika-11, 2001.
'Di ko alam kung may maganda ba akong grado sa Kitami High,
pero nakatapos ako.
Sampung taon mula ngayong araw?
Dito noong 2011.
Hup!
-Kaya mo iyan! -Okey
-Heto na. -Iyan!
Ano'ng nilagay mo?
Sikreto iyon.
E, ikaw?
Iniisip ko…
Sampung taon mula ngayon?
Iniisip ko kung ano na ako.
Pwes, ako na ang Maverick ng Japan.
Isang matikas at 'di pangkaraniwan
hinaharap ang mga panganib habang pinoprotektahan ang bansa at pamilya.
Ang asawa ko
ay isang magandang cabin attendant na nilalakbay ang mundo.
Saan ang lipad mo mamayang gabi?
Mabilis na bisita lang sa Istanbul.
Magaling!
Magandang umaga.
Heto ang panahon para sa Monbetsu sa Biyernes, Marso ika-11.
Ang temperatura ay minus 4.2 °C.
Tataas ito sa 2 °C sa araw.
Oo. Tingnan ang panahon sa Hokkaido,
asahan ang pagniyebe sa Sapporo buong umaga bago humupa.
Sa Asahikawa, mula sa gabi--
Sa numero 10, Capricorns ay may ugaling maguluhan,
kaya pakiusap magpokus sa laman ng istorya.
At patawad,
Ang sagittarius ay ang pinakamalas ngayong araw.
Mag-ingat sa pagkalimot.
Yae, sabi'y mag-ingat sa pagkamalimutin.
Narinig ko.
Hokkaido?
Oo, ginoo.
- Bibisita sa bahay? - Oo, ginoo.
Sa panahon na ito?
Bilang ang trabaho ko ay ayos na…
Pwes, mag-ingat sa mga aksidente.
Oo, ginoo. Babalik ako agad.
FUCHU AIR BASE STATION
Ha?
Pupunta ka kung saan?
Trabaho.
Hapunan?
May salmon akong nakuha sa Akemi.
Ayos lang ako.
Okey.
Mag-ingat ka.
Paalam.
Handa, ayos…!
Kumasya! Kumasya ako sa size 7!
Nagawa mo!
-'Di ba masyadong bata ito sa akin? -Hindi! Bagay talaga sa'yo!
-'Di ba? -Syempre.
Pwedeng tingnan ang kapareha mo.
Paalala lang, ang nobyo ko ay napakatapat.
Para may ideya ka diretso siya para siyang Goku na bata.
Mula sa Dragon Ball?
Heto na.
Ano sa palagay mo?
A, okey.
Tama?
Kita mo, nakita mo ang mukha niya.
Magsabi man lang siya, "Maganda pero tingnan ko pa ang iba."
Pero 'di siya ganoon.
Mamatay ako pag pumangalawa pa siya,
kaya mga magaganda lang.
O, sige.
Pasintabi.
TOKYO, FUCHU AIRBASE, MARSO 2010.
Pero iyon ay…
-Isang libo… -2,000 yen.
'Di ba nakakalungkot iyon?
-May punto ka. -Talaga?
Ayos ka lang?
O…
Oras na.
Lt. Namiki.
Ito ang kukumpleto sa assessment mo.
Okey.
Hinarap mo ang mga presyon mula sa misyon mo
at mukhang maayos ang katawan at isip mo.
Maraming salamat.
Hanggang sa susunod na sessions natin.
Nasiyahan din ako.
Pinasaya mo rin ang Pippi ko.
A… Kumain ka na ba?
May masarap na ramen malapit dito, gusto mo?
'Di na ako kliyente, kaya wala ng mga problema.
Ano?
A… Ano'ng ginawa ko?
Nag-tonkotsu ako na may toppings kahapon.
Ayos ba? Okey iyon!
Mahilig talaga ako sa ramen.
-'Di mo kailangang pumayag. -Umooo talaga ako!
-Talaga ba? -Oo!
Makiramdam ka naman.
Matatapos ako ng 5.
Mga zebra. Mga zebra, talaga.
G. Tsunemi!
Carp, Carp, Carp
Hiroshima, Hiroshima Carp
Matagal ko na itong iniisip.
'Di ka takot sa kahit ano.
Ang bastos, iyan ang tingin mo sa akin?
-Kung gayon, ano? -Wala.
Kita mo na?
Tsunemi Arikawa mula sa Tsunemi Tsuda.
Paborito ko "Ang pagkamahiyain ay ang pinakakalaban."
Sino iyon?
Ano?! 'Di mo alam?!
Ang Carp Tsunemi Tsuda. Ang numero unong draft noong '81!
Ang pitches niya'y mas mabilis kapag humihirap.
Pero may isyu siya sa kumpiyansa,
at binibigyan siya ng harina ng coach placebo 'pag kabado.
Sinasabi na gamot iyon.
Talaga?
Go, Carp!
-Iyon ang placebo ko. -Teka, ninenerbyos ka? Bakit?
O! O…
ISANG TAON ANG NAKALIPAS
Bale, ano na tayo?
Gusto kita.
Nasaan ako?
Napakabaliw mo.
Alam mo pwedeng magsinungaling minsan.
Sasabihin mo lang na "Numero uno ka," iyon na iyon.
Patawad.
Kundi mo kaya, ako--
Gusto ko ng opisyal.
Kailangan ko ng tawag dito.
Parang dating.
Alam mo paano ang ilang kainan ng ramen,
nauumpisahan mong magustuhan lalo habang tumatagal?
Baka magustihan mo kapag nai-date mo ang isang ito.
Patawad.
Dami kong sinabi.
Gusto ko iyon tungkol sa iyo.
-Gandang araw! -Sa'yo rin.
BABALIK NA AKO SA TOKYO SA LUNES MAG-USAP TAYO PAGBALIK KO.
IPINADALA ANG MENSAHE
OKEY, MAGHIHINTAY AKO. INGAT KA.
May nasaktan ba?
Ayos ba lahat?
TSUNEMI 'DI MAKAKONEKTA
Dahil sa lindol, ang mga tren ay 'di na gagana.
Nagpapaumanhin kami.
Nasa bahay na ako!
Kuha ito sa Miyakoshi, Iwate 3:45 p.m., 40 minuto ang nakalipas.
Isang madilim na alon ng tsunami ang sumira sa levee, binabaha ang siyudad.
Tinangay ang kotse.
Pati sasakyang pandagat ay 'di nakaya ang pwersa ng tsunami
habang nakikita natin silang tinatangay.
Ang tsunami ay sinira ang levee, naging isang itim, matigas.
Ayos ka lang?
Salamat.
-Salamat. -Mag-ingat.
Ang gobyerno ay nagdeklara ng nuclear energy emergency
sa ilalim ng Nuclear Disaster Countermeasures Special Measures Law.
Pasintabi.
ISANG TAON ANG NAKARAAN
Natatakot ako sa anuman.
Ayoko ng madilim.
Mas takot ako roon kaysa ipakita ang pipi kong dibdib.
Talaga?
'Di ganoon kapipi.
Diyos ko!
Phew.
Mayroon akong malaking pamilya, parang sa Home Alone.
At napakaabala nila para mamahinga.
Noong bata pa ako, bago ako magbakasyon,
Nakulong ako sa damitan at naiwan.
At, papunta sila sa Beppu.
'Di ako lumaban sa mga magnanakaw,
pero para sa isang edad 8, ang 15 oras sa dilim ay napakatagal.
Simula noon, bukas ang ilaw kong matulog.
Magaling.
Masaya ako na 'di ka nalulong sa droga.
Masama ito.
Nasa tuktok, walang labasan, punong mga bases.
Tsunemi!
Carp, Carp, Carp, Hiroshima
-Hiroshima Carp -Tsunemi?
Tsunemi?
Tsunemi!
Nasaktan ka ba?
Salamat sa Diyos.
Bakit?
Paano ang Hokkaido?
'Di ako pwede.
Pero 'di ako aalis.
Patawad sa lahat.
Nagmamalasakit ako sa'yo.
Harumichi.
Pero…
simula noong emergency.
Kailangang bumalik sa base.
Baka matagalan ako.
Patawad 'di kita masasamahan.
Sige na.
Magiging ayos ako.
Pagbalik ko, maging totoong magkabiyak na tayo.
Pakiusap maging nobya kita
Hintayin mo ako.
Ang "tsune" sa Tsunemi ay "talang malayo."
Ang talang laging nandiyan 'pag tingala mo.
Maghihintay ako.
Bumalik ka nang ligtas.
Malaking pinsala ang dinulot sa Pacific coast…
pagtapos ng tsunami, dahil sa lindol kagabing tumama sa lugar.
KOMIKA BASE
Tatlumpung minuto bago magsakay!
Bilisan!
Trabaho naming dalhin sa mga napinsala ang mga ito nang ligtas.
Obstacle clear.
Positive.
-Maghanda. -Maghanda.
14,274 na mga tao ang nawawala pagtapos ng insidente noong nakaraang buwan.
Kahit ngayon, ang SDF ay nagpapatuloy pa rin sa relief at rescue operations
habang tumutulong mag-alis ng mga debris.
Ina!
Tsuzuru!
Napakaganda ng sombrero mo!
Masaya ba sa paaralan?
Oo! Pwede ba kaming bumili ng Evolvine ngayong araw?
Isa lang.
Yehey!
Kung mapagsasama ko pa ng isa, makukompleto ko ang Mugen Tornado.
Wow.
Pakita mo pag tapos na.
Pwedeng kalimutan na ang Evolvine at bigyan na lang sila ng pera?
Oras ito sa Japan para magkaisa!
Magbigay sa Great East Japan fund.
Okey.
500 yen kaya?
Pakiusap bigyan lakas ang Tohoku!
Salamat!
Maraming tao ang nawalan!
Salamat.
Magbigay sa Great East Japan fund.
Iyan na ba lahat?
Oo, salamat.
Okey.
Patawad sa abala ko.
'Di mo kasalanan.
Ang malas natin sa lalaki ay nasa dugo natin.
Yae,
dito.
Patawad.
'Di ko pa rin alam.
Kung tama ba ako o hindi.
Laging ikaw ang munti kong mahal.
Ang ama mo ay bastardo,
pero ibinigay ka niya sa akin.
Sobra-sobra na iyon.
Aalis na ako bago pa mag-iyakan.
Bb. Noguchi.
Ang mga rotonda ay parang buhay.
Kundi mo masusundan ang daloy na ito, 'di ka magiging taxi driver.
Whoa!
'Wag tumakbo!
Yae Noguchi!
Tingin derecho.
Hingang malalim.
-Sige na! -Oo, ginoo!
-Okey, sige na! -Okey!
-Sige! -Okey!
Sige!
Paano ako napunta sa pambansang ruta?
Dito ang daan.
Okey.
Whoa, whoa, whoa!
Okey, isang lap pa tayo!
Okey.
Hello, si Yukihito ito. Kinumpirma ko na ang deposito.
'Di malaki, pero magagamit mo para ibili si Tsuzuru o anuman.
'Di ito importante.
Alam kong 'di madali.
Hayaan mong gawin ko ito.
'Di sa bakit ko ito ginagawa,
pero gusto kong makita siya madalas.
Ipapadala ako sa Sapporo.
Magti-tren ako para makita siya.
Oo. Syempre.
Ina ka pa rin niya.
Magaling.
Salamat.
Paalam na.
Sige.
HOKKAIDO CHITOSE AIRBASE, AGOSTO 2012
Magaling.
Pasintabi.
Lt. Namiki. nag-uulat sa gawain.
Ako si Haramuchi Namiki, inilipat sa Chitose Base ngayong araw.
Masakit daw ang likod mo
Oo, ginoo, sa kapabayaan ko iyon.
'Di lang pagpapalipad trabaho mo.
Parte rin ako noong ng Miho's transport division.
Magtaas noo lang habang ginagawa ang iyong mga tungkulin.
Oo, ginoo, gagawin ang kaya ko.
Hanggang kailan ka rito?
Nagbitiw na ako.
-Ano? -May interview ako sa Sapporo sa Lunes.
Talaga?
Ngayon, bigay mo na ang hometown tour mo!
Ang galing.
Salamat sa paghihintay.
Kainan na.
Masarap ba?
Masarap.
Welcome!
Ang laki nito!
Talaga?
Maraming salamat.
-Teka… -Titigil tayo?
-Pasensya, dito ka lang. -Ayos lang ba?
Tingnan natin.
Pwes, masama iyon.
Ayos lang ba ito?
O. Iyon na siya.
Hoy!
Teka lang!
Abala akong tao!
Bakit nakakabwisit ka pa rin?
Gusto mo?
Kumusta, ako si Bonji.
Pwes, ano ang gagawin mo?
Tungkol sa'n?
Kailan ang kasal?
Ano? Bakit?
Anong ano? 'Di ka na bata.
Nagbitiw siya para pumunta rito. Iyon iyon.
Gusto mo siya?
-Oo. -Iyan na!
Tama.
Harumuchi.
'Wag mo sabihing…
Syempre hindi.
Dali ayusin mo na, tanga!
O, ang sarap noon.
Ang higpit ng mga bolt na ito.
Ano'ng edad mo?
Lima?
Lima ka na ba?
Sana gusto ninyo ito.
Amnesia?!
ANG UNA NIYANG MAHAL AY NAAKSIDENTE
TINGIN NIYA AY RESPONSABLE PA RIN SIYA…
MAGANDANG BALITA
MEDYO MATAGAL NA SIYANG KASAL
GUSTO KONG NANG LUMIGAYA ANG KAPATID KO!
Tara, maupo kayo.
Magto-toast tayo!
Mahal.
-Kayo lang ba ang iinom? -Ayos lang ako.
Dali!
Hindi pa!
Dali!
Ayos iyon!
Hoy! Si Bonji ay…
Ayos iyon.
Ayos lang.
-Ayos lang. -Inumin mo ang beer.
YAE NOGUCHI
Gusto kita!
P-Pakiusap lumabas tayo!
Ano? Dito?
Patawad.
Wala ng paraang
pag-isipan uli?
Patawad.
Nasisiyahan ako sa nararamdaman mo sa akin.
Iyon bang tao
na ka-text mo?
Kahit ako masasabi ko.
Ang buong itsura mo ay nag-iba.
May kinikita na siyang iba.
Kung gayon.
Pakiusap tayo na.
Ang paghanap sa sinuman
na magugustuhan mo,
ikagagalak mo ang buhay.
Tingin ko ay magandang bagay iyon.
Kung nasaan man sila,
o sinumang kasama nila,
walang magbabago.
Kaya tama na iyon.
Dapat tama na iyon.
Yae.
Sa totoo lang,
may kapalaran.
Isang araw,
may darating na espesyal
sa pinagtatrabahuhan.
Para siyang pusa sa ibang bansa.
Panandalian,
at kitang-kita.
Salamat sa taong ito,
Sinisipag akong pumasok.
Natuto ring kumain ng hipon.
Tingin mo ay sobra-sobra kung tatawaging kapalaran iyon,
pero isang araw kapag naging maghihipon ako sa ibang bansa,
sa pagpalagay.
At yumaman at makahanap ng magandang mapapangasawa,
sasabihin pa rin ng mga tao,
"Si Yae Noguchi
ay binago ang buhay ni Outaro Urabe."
Wala pa akong mga ganoon sa ngayon…
Pero,
ang buhay ay puno ng
mga makahulugang pagtatagpo gaya noon.
Balik sa sinabi mo.
Ayos ka lang ba talaga roon?
Magsinungaling sa nararamdaman mo,
nagkukubli.
Masasanay ka sa kalungkutan.
Sa karanasan ko.
Okey.
Kung hindi mo pagsisisihan ito, susuportahan kita nang buo!
Pero…
kung hindi…
'Wag kang tumakbo, Yae Noguchi!
Derecho tingin!
Huminga nang malalim at sige!
Kahit nasasaktan ka, o napahiya,
sa buhay, kailangan mong sumugal!
FLIGHT NAVIGATION REVIEW
Ano?
O. Bumalik na siya.
O.
Pwedeng ibalik mo ito kay Uta?
Libre ka ba ngayon?
Teka.
Mag-uumpisa na.
Paano mo nalaman?
Ang eroplano ay lumilipad salubong sa hangin.
Kapag malakas ang hangin sa hilaga, lumalapag sila timog pa-hilaga.
Wow.
Bale 'di mo na siya kikitain uli?
May karelasyon siya.
Lumalamat sa modernong lipunan sa pagpapakita ng mga katotohanan.
Parang mahirap na kalaban.
-Ayos lang, limot ko na iyon. -Nang 'di nagsasabi sa kanya?
-Nahuhulaan ko ang kalalabasan -Ang gusto mo?
Gagawin na lang ang gusto ng ama ko at pasayahin siya.
-Ilang taon ka na uli? -Labing-apat.
Wala akong kwenta.
'Di ko malimot iyon.
At naging komplikado.
Nagtiis ako ng maraming taon.
Bale, nakita mo ba iyon?
Hindi.
May nasaktan akong mahalaga at tinakbuhan ko.
'Di na dapat kami nagkita.
Kung 'di kami nagkita, 'di ako magkakaganito.
Oo.
Ayos ka lang nang 'di nalalaman
ang mahihiwagang pagkakataong 'yon,
ang mga gabing 'di makatulog.
Ikaw naman?
Masaya ka ba sa buhay mo?
May bilis ang mga eroplano na tinatawag na V1.
Ang naghahati ng kapalaran.
Kapag nasa ilalim ka ng bilis na ito,
kakanselahin mo ang paglipad mo.
pero kapag nalagpasan mo na ang V1,
kailangan mong lumipad.
Ang buhay ay maaaring may
iilang mahahalagang mga pagkakataon.
Para sa'yo at sa'kin.
Ano ang gusto mo?
Harapin ang 'di mawaring mga hangin?
O maghintay sa ihip ng hangin sa likod at matangay?
Pumili ka mga larawan para sa after-party video pagbalik mo.
Tsunemi.
Gusto kong mag-usap tayo.
Mag-usap tayo.
Tanong.
Isa kang matapang na hunter.
Nasa kabundukan naghahanap ng polar bear
at aksidenteng nabaril ang kapwa hunter.
Sabi ng doktor 'di na magtatagal.
Ngayon, sino'ng gusto mong makita bago ka mamatay?
Walang polar bears sa kabundukan.
Black bear ang hinahanap mo
noong nakabaril ka, ganoon pa ring eksena.
Ngayon, sino'ng gusto mong makita bago ka mamatay?
Sino'ng gusto mo?
Patawad.
'Di ikaw.
May sinumang 'di ko malimot.
Kaya ikaw si Harumichi.
'Di ako maghihintay sa sinumang 'di ako mamahalin.
"tsune" sa Tsunemi ay "talang malayo."
Ang talang kumikinang mag-isa.
Kaya ko nang wala ka.
Sige na, umalis na ka!
Ang galing ko, 'di ba?
YE NOGUCHI ISANG BAGONG MENSAHE
HIHINTAYIN KITA SA RESTAURANT SA PASTA DAY SA SUSUNOD NA BUWAN
OKEY
Pinal na ba?
-Hihintayin ko sila hanggang dumating. -Sige
RESTAURANT SEIYOKEN
Pasintabi.
Ano iyon, hello?
Mr. Namiki?
Patawad.
'Di ako makakarating.
O.
Okey, sige.
Walang dapat ikabahala.
Sa susunod na lang.
Isa pa…
Ano?
Papaalam ko lang sa'yo
Aalis ako sa Japan sa susunod na taon.
Gumaling na ang likod ko.
Kaya mag-a-abroad ako para magpiloto uli.
Maikli man iyon, pero salamat sa lahat.
O… Okey.
Paalam na kung gayon.
O, a…
A…
Pwedeng may sabihin ako?
Pinagsisisihan ko ito.
Magsinungaling.
Manlinlang sa'yo.
G. Namiki…
Gusto kita.
Sobra-sobra talaga.
Lagi kong…
nararamdaman iyon.
Patawad.
At…
Pakiusap mag-ingat ka.
Okey.
Ikaw din, Bb. Noguchi.
Kahit 'di magkita,
mabuhay ka nang mapayapa.
Okey.
Maraming salamat.
Kunin mo kahit ano.
'Di pa ako nakakakita ng gusto ko.
Uy, ito kaya?
Kunin mo, kunin mo.
O, sige!
Hoy.
Paano ito?
Ito kaya.
Ano ba.
Nakipagkalas si Harumuchi sa nobya niya at aalis.
Siguradong babae ang kumalas.
Gusto mo ng yakiudon o yakisoba?
Udon.
May mga baterya ka?
Ano?
Ilan?
Dalawang double-A.
Tingin ko ay mayroon dito.
Nakita ko na.
Heto.
Para saan?
Wala.
Tapos na.
Parehas kong nagawa.
Ang sangkap ay halos parehas lang.
Ang pulang luya.
Wow.
Nagpapaalala ito.
Pwedeng makinig?
Ang aming huling halik ay
Ang lasa ng mga sigarilyo
Mapait na lasa
Sa ganitong oras bukas
Iniisip ko nasaan ka na
At sino ang iniisip mo
Ikaw ang lagi kong mahal
Kung isang araw, magmamahal ako Ng sinuman uli
Aalalahanin kong magmahal Gaya ng turo mo kung paano
Ikaw ang tanging nag-iisa
Ngayon, ay isa pa ring malungkot na awitin
Hanggang sa makaawit uli ako ng bago
Oras, nananatili pa rin
Ay mag-uumpisa nang tumakbo
Maraming bagay na ayokong limutin
Sa ganitong oras bukas
Alam kong iiyak ako
Iisipin kita
Lagi kang laman ng puso ko
Lagi kang may puwang para sa iyo
Sana ay may puwang rin ako sa puso mo
Ngayon at kailanman ikaw pa rin ang natatangi
Ngayon, ay isa pa ring malungkot na awitin
Hanggang sa makaawit uli ako ng bago
Ikaw ang lagi kong mahal
Kung isang araw ay magmahal uli ako ng sinuman
Aalalahanin kong magmahal Gaya ng turo mo kung paano
Tanging ikaw lang ang nag-iisa
Ngayon, ay isang malungkot na awitin pa rin
Ngayon at kailanman
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Dale Jude de Jesus