‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ได้แรงบันดาลใจจากเพลง "รักแรกพบ" ‎และ "ฮัทสึโกอิ" โดยฮิการุ อูทาดะ)
‎นี่คือประกาศจากนอร์นแอร์ไลน์
‎มีหิมะตกหนักจึงขอยกเลิกเที่ยวบิน ‎ขาออกตั้งแต่บ่ายสองโมงเป็นต้นไป
‎ทางเราจึงต้องขออภัยในความไม่สะดวก
‎(ขาออก)
‎ผมขอโทษ
‎ไม่เป็นไร
‎(ทางออก 28 - คิตะฮิโรชิมะ)
‎แย่แล้ว
‎หา อ้าว
‎นั่นทางออกนี่
‎ฉันขอโทษจริงๆ ที่ขับเลย เดี๋ยวฉัน ‎กลับทางเดิมได้ที่ทางแยกต่างระดับค่ะ
‎หา
‎อะไรเนี่ย
‎ผมจ่ายค่าโดยสารขนาดนี้ไม่ไหวนะ
‎ค่ะ จ่ายเท่าเดิมก็ได้ค่ะ
‎ขอโทษจริงๆ
‎ผู้หญิงก็แบบนี้แหละน้า
‎(วันนั้นผมขอโทษนะ)
‎(ไม่เป็นไร)
‎กลับมาแล้วค่ะ
‎เหนื่อยจังเลย
‎ทำไมการจะแต่งงาน ‎ถึงมีอะไรต้องทำเยอะแยะไปหมด
‎ฮารุมิจิ คนนี้จะพูดแสดงความยินดี ‎ให้คุณใช่มั้ย คุณโมโตฮาชิน่ะ
‎อย่าลืมโทรหาเขาล่ะ
‎ซึเนมิ
‎อ๊ะ ฉันลืมสั่งขนม ‎สำหรับเป็นของชำร่วย
‎พ่อฉันยืนกรานว่าต้องขนม ‎โมมิจิมันจูเท่านั้น แต่คุณคิดยังไง
‎- เราต้อง… ‎- ฉันเข้าใจ
‎มันก็อร่อยจริงๆ นั่นแหละ
‎แต่ให้ขนมโมมิจิมันจูก็เหมือนให้ ‎โตเกียวบานาน่ากับคนโตเกียว
‎ซึเนมิ
‎ขอโทษนะ ‎ฉันเหนื่อยมาก ไว้คุยทีหลังได้มั้ย
‎ฮารุมิจิ
‎หือ
‎ฉันไม่ไปไหนหรอกนะ
‎คำว่า "ซึเนะ" ในซึเนมิ ‎แปลว่า "ดาวฤกษ์"
‎เป็นดาวที่อยู่ที่เดิมเสมอ ‎เมื่อมองขึ้นฟ้า
‎แม้คุณจะหลงทาง
‎หรือออกนอกเส้นทางบ้างในบางครั้ง
‎ฉันจะนำทางให้คุณเสมอ
‎(ฐานทัพอากาศโคมากิ ‎ไอจิ พฤศจิกายน 2007)
‎กองกำลังป้องกันตนเอง อย่าไปอิรักเลย
‎รักษาชีวิตของสมาชิก ‎กองกำลังป้องกันตนเอง
‎เลิกช่วยสงครามได้แล้ว
‎การไปครั้งนี้ย่อมมีความเสี่ยง
‎อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่ทุกคนที่นี่ ‎เป็นรากฐานของประเทศเรา
‎และเป็นเสาหลัก ‎ด้านความปลอดภัยของชาติ
‎สถานการณ์ความมั่นคงในอิรัก ‎อาจไม่แน่นอนและปะทุได้ง่าย
‎แต่ประชาชนชาวอิรักอยากสร้าง
‎ประเทศที่มั่นคง ‎สงบสุขและเป็นประชาธิปไตย…
‎พี่ต้องไปจริงๆ เหรอ
‎พวกเขาสั่งฉันก็ต้องไป ‎เพราะเป็นสมาชิกกองกำลังป้องกันตนเอง
‎ก็ไม่ใช่…
‎การปกป้องประเทศของเรา
‎ก็เท่ากับปกป้องครอบครัวของเรา
‎ถ้าเห็นท่าไม่ดีให้รีบหนีเลยนะ
‎ฝากดูแลทุกคนด้วย
‎อือ
‎ฮารุมิจิ
‎วันทยหัตถ์
‎(ฮอกไกโด โอตารุ ‎พฤศจิกายน 2007)
‎ใช่มั้ยล่ะ
‎เข่าของลูกถลอกตลอดเลย
‎ใช่
‎แต่ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรหรอก
‎ช่วงนี้ผมไม่ค่อยกิน
‎ทำไมล่ะ ต้องกินบ้างนะ
‎ผมงานยุ่งน่ะ
‎มีอะไรที่ลูกอยากกินบ้างมั้ย
‎พายแอปเปิ้ล
‎แค่นี้น่ะเหรอ
‎แม่ฮะ
‎แม่กลับบ้านแล้ว
‎หนูไม่ทราบว่าคุณแม่จะมา
‎เดี๋ยวหนูชงชาให้ค่ะ
‎ไม่ต้องหรอก ฉันจะกลับแล้ว
‎อ้อ ยาเอะ เรื่องงานปาร์ตี้ ‎ที่โรงพยาบาลเดือนหน้าน่ะ
‎ค่ะ งานครบรอบ 50 ปี
‎หนูทราบแล้วค่ะ
‎ฉันว่าเป็นโอกาสที่ดี ‎ที่จะพาซุซูรุไปให้แขกทุกคนรู้จัก
‎เธอจะไปงานนี้ด้วยใช่มั้ย
‎ไปแน่นอนค่ะ
‎งั้นหนูจะได้บอกแม่
‎ครั้งนี้อย่ารบกวนคุณกิฮาโกะเลย
‎แต่แม่ของหนูก็ตั้งตารอ ‎งานเลี้ยงนี้เหมือนกัน
‎จะมีคนสำคัญมางานเยอะแยะ
‎คุณกิฮาโกะไม่ค่อยเหมาะ ‎กับงานนี้สักเท่าไหร่
‎เธอทำตัวไม่เหมาะสมน่ะ
‎เราปล่อยให้เธอเมาแบบคราวก่อนไม่ได้
‎แม่กลับก่อนนะ ไว้โทรหาทีหลัง
‎ครับ
‎เดี๋ยวค่ะ
‎เดี๋ยวก่อนค่ะ
‎เพื่อที่จะเรียนจบมหาวิทยาลัยดีๆ ‎และมีอาชีพที่ก้าวหน้า
‎หนูเลยตั้งใจเรียนหนังสือตั้งแต่เด็ก ‎เพื่อทำให้ได้ตามนั้น
‎หนูไม่อยากเป็นเหมือนแม่ของหนู
‎แม่ของหนูเป็นแรงงานที่ไม่มีการศึกษา
‎แม่ไม่เคยกินไข่จากไก่เลี้ยงแบบปล่อย ‎ราคา 1,250 เยนต่อแผง
‎หรือน้ำมะเขือเทศพิเศษแบบปลอดสาร ‎ราคา 2,500 เยน
‎ทำไมน่ะเหรอ
‎เพราะตลอด 25 ปีที่ผ่านมา
‎แม่ทำงาน 12 ชั่วโมงต่อวัน
‎บางครั้งก็ทำถึงเช้า
‎แม่ทำงานที่โรงงานในท้องถิ่น
‎และเลี้ยงหนูด้วยตัวคนเดียว
‎พวกเราไม่ได้ร่ำรวย
‎แต่วันที่แม่เงินเดือนออก ‎แม่จะไปที่ห้างในย่านนั้น
‎ซื้อเสื้อผ้าให้หนู
‎แม้ว่าแม่จะใส่ ‎เสื้อผ้าเดิมๆ ตลอดก็ตาม
‎แล้วทำไมแม่ของหนู
‎ถึงต้องทนโดนคนอื่น ‎เหยียดหยามขนาดนี้ด้วย
‎หนูจะไม่ยอมให้คุณดูถูกแม่เด็ดขาด
‎กลับมาแล้วค่ะ
‎มาได้จังหวะพอดีเลย
‎แม่คิดว่าจะใส่ชุดนี้ไปงานเลี้ยง ‎ของยูกิฮิโตะที่กำลังจะจัดน่ะ
‎มันเยอะไปหรือเปล่า
‎แม่ไม่ควรไปงานแบบมือเปล่าสินะ
‎ต้องเอาเงินไปด้วย
‎แต่พวกเขารวยมากเหลือเกิน
‎เราจะไม่ได้ไปปาร์ตี้นั่นแล้วค่ะ
‎ทำไมล่ะ
‎ญาติๆ ทุกคนมากันหมดไม่ใช่เหรอ
‎เราก็ต้องไปด้วยสิ
‎เรากำลังจะหย่ากันค่ะ
‎เอ๊ะ
‎ขอโทษนะคะ หนูกับซุซูรุ ‎ขอย้ายกลับมาอยู่กับแม่ได้มั้ย
‎แม่ไม่มีปัญหาหรอก แต่…
‎ลองปรับความเข้าใจกันหรือยัง
‎แม่ว่าขอโทษตอนนี้ยังไม่สายเกินไปนะ
‎หนูตัดสินใจแล้ว
‎(บริษัทขนส่งเคเซ)
‎ฉันนึกว่ามีแต่คนขับแท็กซี่ ‎คนเมา และอีกา
‎ที่ออกมาเดินในเวลานี้ซะอีก
‎ผมเข้ากะดึก
‎ผ่านประเมินร่างกาย ‎ขั้นสุดท้ายได้ก็เพราะคุณ
‎ผมเลยอยากจะขอบคุณน่ะ
‎แล้วก็เรื่องเมื่อคืนนั้น
‎ช่วงเวลานั้นของวัน ‎เขาเรียกว่าเวลาโพล้เพล้
‎ช่วงเวลาที่เชื่อมกลางคืนกับกลางวัน ‎ความมืดกับแสงสว่าง
‎นั่นอาหารเช้า…
‎หรืออาหารเย็น
‎ไอศกรีมช่วงโพล้เพล้ของฉันน่ะ
‎ฉันจะยอมกิน
‎ก็ต่อเมื่อมีเรื่องดีๆ ‎หรือเรื่องที่เลวร้ายเกิดขึ้น
‎แล้วเป็นอย่างไหนล่ะ
‎ผมขอโทษที่ถามอะไรโง่ๆ
‎รับไปสิคะ
‎เมื่อวาน
‎ฉันอยู่บนทางหลวงกับผู้โดยสารคนนึง ‎และฉันขับเลยทางออก
‎ฉันต้องทนอยู่กับผู้โดยสารอารมณ์เสีย ‎ไปอีก 20 กม.กว่าจะถึงทางออกถัดไป
‎การไปต่อทั้งๆ ที่รู้ว่าทำผิดพลาด ‎มันทรมานมากเลย
‎คือว่า
‎เรื่องตอนนั้นผมขอโทษ
‎ไม่ต้องขอโทษหรอก บอกแล้วไงว่า ‎ฉันไม่เอาเรื่องในอดีตมาคิดมาก
‎มีความสุขกับปัจจุบัน แค่นั้นพอ
‎อีกอย่าง ฉันไม่คิด ‎จะเป็นอะไรกับคุณนามิกิแน่นอน
‎ระหว่างเรายังเหมือนเดิม
‎คู่หมั้นของคุณเป็นคนยังไงเหรอคะ
‎เธอมีจิตใจที่เข้มแข็ง
‎และเป็นคนพูดอะไรตรงๆ
‎เธอใจกว้างกว่าผมเยอะ
‎แต่ที่จริงเธอขี้อายและอ่อนไหวง่าย
‎แล้วเธอก็รักบ้านเกิด
‎อย่าพูดเรื่องโอโคโนมิยากิของคันไซ ‎ทีมไจแอนท์สหรือจังหวัดโอกายามะเชียว
‎ตอนนี้เธองดกินราเม็งของโปรด ‎เพราะกลัวใส่ชุดไม่ได้
‎ฟังดูเป็นคนที่ดีมากเลย
‎ใช่
‎ผมไม่คู่ควรกับเธอ
‎(ฮอกไกโด เมมันเบ็ตสึ ‎กรกฎาคม 2009)
‎วันนี้อากาศร้อนจัง
‎พรุ่งนี้ไปว่ายน้ำกันมั้ย
‎เมื่อวานฉันเจอร้านเกี๊ยวซ่าร้านเด็ด
‎อร่อยสุดๆ แต่ฉันไปคนเดียว
‎อยู่แถวนี้เหรอ
‎ใช่ เลยกินไม่ได้เยอะ
‎มีอาหารเยอะเหรอ
‎ใช่ ไว้คราวหน้าไปด้วยกันดีมั้ย
‎(นึ่ง)
‎ขอโทษนะคะ ฉันขอหนึ่งชิ้นได้มั้ย
‎เอาเลย
‎ขอบคุณมากค่ะ
‎(พุดดิ้งยูกิกุนิ)
‎กลับมาแล้วค่ะ
‎อรุณสวัสดิ์
‎หนูจะกลับไปที่โรงงาน ‎หลังเสร็จงานทำความสะอาด
‎แม่ช่วยไปรับซุซูรุทีได้มั้ยคะ
‎แบบนี้เสียสุขภาพหมดนะลูก
‎ทำงานทั้งวันทั้งคืน
‎พุดดิ้งของซุซูรุอยู่ในตู้เย็นนะคะ
‎ไปโรงเรียนก่อนนะครับ
‎แม่โกหกผม
‎ไหนบอกจะไปสระว่ายน้ำ
‎แม่ขอโทษ
‎เพื่อนที่ทำงานแม่ป่วยกะทันหัน
‎ไว้ครั้งหน้าค่อยไปนะ แม่สัญญา
‎แม่อาจจะมารับลูกไปกิน ‎พาร์เฟต์สตรอว์เบอร์รี่ก็ได้
‎ก็แค่งานทำความสะอาดไม่ใช่เหรอฮะ
‎ซุซูรุ
‎ไปก่อนนะ
‎ไหนบอกลาคุณแม่สิจ๊ะ
‎ขอโทษนะ ฝากทิ้งหน่อยได้มั้ย
‎ได้ค่ะ
‎เห็นเขามั้ย
‎นั่นไงมาแล้ว
‎พ่อฮะ
‎คุณผอมลงเหรอ
‎เหรอคะ
‎ดีจังเลย
‎งั้นฉันจะมารับลูกพรุ่งนี้นะ
‎ยาเอะ
‎ไปรอในรถนะ
‎เรื่องที่เราคุยกันไว้
‎ฉันนึกว่าเราตกลงกันแล้ว
‎คุณทำต่อไปไม่ไหวหรอก
‎ไม่
‎ฉันทำไม่ได้ ไม่เอาหรอก
‎งั้นเจอกันที่นี่วันพรุ่งนี้นะ
‎ซุซูรุ
‎เป็นเด็กดีนะจ๊ะ
‎- บ๊ายบาย ‎- บ๊ายบาย
‎อร่อยจังเลย
‎อร่อยมาก
‎ขอบคุณมากค่ะ
‎อาจารย์ครับ ผมขออนุญาต
‎- ขอบใจ ‎- ไม่เป็นไรครับ
‎ฉันได้ยินว่าอาจารย์โอโคจิ ‎ก็เป็นศิลปินเหมือนกัน
‎สมัยเรียนมหาวิทยาลัย
‎ผมได้รางวัลจาก ‎นิทรรศการวิจิตรศิลป์ญี่ปุ่นด้วย
‎จะเลือกมีดผ่าตัดหรือพู่กันดีนะ
‎ตอนนั้นลำบากใจจริงๆ
‎ถ้าเขาไม่เลิกเป็นศิลปิน ‎ป่านนี้เราคงเช่าห้องอยู่แน่
‎เห็นมั้ย เธอโหดใช่มั้ยล่ะ
‎ไม่เลยครับ ผมคิดว่า ‎อาจารย์ตัดสินใจได้ดีมาก
‎เทคนิคการผ่าตัดที่อาจารย์พัฒนาขึ้น ‎ช่วยคนไข้อาการสุ่มเสี่ยงมาหลายราย
‎และลดเวลาการผ่าตัดไปได้มาก
‎ผมมีคติที่ชื่อ "สามความ"
‎ความเร็ว ความมีฝีมือ ‎และความพอใจใช่มั้ยครับ
‎พ่อแนะนำให้อ่านหนังสือของคุณ ‎และมันเปิดโลกมากครับ
‎เธออาจได้เป็นศัลยแพทย์สมอง ‎ที่เก่งกว่าพ่อก็ได้นะ
‎ผมก็หวังว่าอย่างนั้น
‎- ขออนุญาตนะคะ ‎- จ้ะ ขอบคุณ
‎(เพลงของคุณ)
‎(จะลบเพลงเหล่านี้อย่างถาวรหรือไม่)
‎(ลบถาวร)
‎ซุซูรุ ได้ตุ๊กตาหมีมาเหรอจ๊ะ
‎ขอโทษนะคะ
‎ไปกันเลยมั้ย
‎นี่จ้ะ ยังมีอีก
‎คุณย่าซื้อให้ผมครับ
‎คุณย่าใจดีจัง
‎ของเยอะมาก
‎ขอบคุณค่ะ
‎ยาเอะ…
‎ผมอยากให้คุณทบทวนดูอีกที
‎แบบไหนจะดีที่สุดสำหรับซุซูรุ
‎อีกไม่นานลูกต้องเข้าโรงเรียนแล้ว
‎คุณให้ผมรับลูกไปเลี้ยง ‎เพื่ออนาคตของลูกได้มั้ย
‎(สุขสันต์วันฮาโลวีน)
‎ไม่เลวแฮะ
‎โอฮาชิที่อยู่ฝ่ายขาย ‎เลิกกับโยชิมิที่อยู่ฝ่ายบริหาร
‎เหรอ
‎จะว่าไปเทศกาลฮาโลวีน ‎เป็นงานระดับชาติตั้งแต่เมื่อไหร่
‎แต่ก่อนเราเคยมีเทศกาลนี้ด้วยเหรอ
‎ฮาโลวีนเป็นเทศกาลที่ดี ‎ทำให้คนขี้อายแบบเราได้ทำอะไรบ้าๆ
‎เธอคิดว่าโอฮาชิชอบแบบไหน
‎เซ็กซี่แบบจัดเต็ม…
‎หรือเซ็กซี่แบบเบาๆ
‎อันนั้นเซ็กซี่เกินไปหน่อย
‎เหรอ
‎แต่เธอควรใส่ชุดนี้
‎นี่เลย
‎เอ๊ะ
‎ฉันขอผ่านดีกว่า
‎ไม่ได้นะ เธอห้ามปฏิเสธ
‎เป็นงานเลี้ยงอำลาคุณซารุวาตาริด้วย ‎เราเลยจัดให้มันสนุกหน่อย
‎เอ๊ะ
‎คุณซารุวาตาริลาออกเหรอ
‎เธอไม่รู้เหรอ
‎เขาเรียกว่าเป็นการสมัครใจลาออก ‎จริงๆ คือโดนปลดออกนั่นแหละ
‎เธอก็รู้ว่าเขาขาดงานบ่อยแค่ไหน ‎เพื่อไปดูแลแม่น่ะ
‎ขอโทษนะคะ ฉันเอาสองชุดเลย
‎คุณคะ ช่วยพิจารณาใหม่ได้มั้ยคะ
‎ฉันทำงานที่นี่มาสองปี ‎และปีนี้ได้เป็นหัวหน้าร่วมด้วย
‎ก็ดีแล้วละ แต่ทางเราก็มีปัญหาอยู่
‎เพราะฉันขอลาหยุดหรือเปล่า
‎ลูกชายฉันมีไข้กะทันหัน
‎แต่ก็ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยเลยนะคะ
‎ฉันมาทำงานวันเสาร์ก็ได้ถ้าจำเป็น…
‎คุณโนกุจิ
‎ผมเข้าใจ แต่ทางเราตัดสินใจไปแล้ว
‎ไม่ได้ให้ออกกะทันหันซะหน่อย ‎คุณยังมีเวลาหางานใหม่
‎น่ากินจัง
‎รอแม่แจกเค้กให้ทุกคนครบก่อนจ้ะ
‎ต้องอร่อยแน่ๆ เลยครับ
‎แน่นอน
‎เอาละ
‎กินเลยนะ
‎กินเลยดีกว่า
‎อร่อยมั้ย
‎อร่อยมากเลย
‎ผมเก็บอันนี้ไว้กินทีหลัง
‎นี่ฮะ
‎สตรอว์เบอร์รี่
‎อร่อยมากเลยเนอะ
‎อร่อยมากเลยฮะ
‎อร่อยมาก
‎(ขอเปลี่ยนข้อตกลง ‎เรื่องอำนาจปกครองบุตร)
‎(ซุซูรุ โนกุจิ)
‎ซุซูรุ
‎แม่ฮะ
‎- มาเร็ว ไปกันเถอะ ‎- แม่ฮะ
‎มาเถอะ ขึ้นรถกับย่านะจ๊ะ ‎เดี๋ยวคุณพ่อเป็นคนขับ
‎เด็กดีของย่า ขึ้นรถเลย
‎ตัวหนักขึ้นนะเรา
‎- ซุซูรุ ‎- ซุซูรุ
‎แม่ฮะ
‎ซุซูรุ
‎แม่ฮะ
‎ไปเถอะ
‎แม่ฮะ
‎- แม่ฮะ ‎- ไม่เป็นไรนะ…
‎เดี๋ยวก็ดีเอง
‎แม่ฮะ
‎แม่จ๋า
‎ค่ะ มีอะไรให้ฉันช่วยคะ
‎ขอผ้าห่มหน่อย
‎ได้เลยค่ะ
‎(ถึงพี่ชายของฉัน)
‎(ยู)
‎คุณผู้ชายรับขนมมั้ยคะ
‎รับครับ
‎รับกาแฟด้วยมั้ยคะ
‎ครับ ขอบคุณ
‎นี่ค่ะ
‎ทานให้อร่อยนะคะ
‎ขอบคุณครับ
‎กลับมาแล้วค่ะ
‎(แข่งสุนทรพจน์ภาษาอังกฤษ ‎รางวัลที่สอง)
‎หนูนึกว่าทิ้งไปแล้วซะอีก
‎คู่แข่งของลูกเคยอยู่เมืองนอกกันหมด
‎แต่ผู้ชมปรบมือให้สุนทรพจน์ของลูก ‎แล้วลูกก็ได้รางวัลที่สอง
‎แม่ภูมิใจมาก
‎พอเถอะค่ะ
‎แม่เจอรูปนี้ด้วย
‎ดูสิๆ
‎มันอยู่ในสายเลือด
‎แม่เคยบอกมั้ยว่า ‎แม่เป็นนางงามโอค็อตสก์คนแรก
‎แต่พูดกันตามตรงนะ
‎ได้เพราะคนอื่นน่าเกลียดไง ใช่มั้ย
‎บอกว่าพอได้แล้ว
‎ทุกอย่างสมบูรณ์แบบไปหมด
‎ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้
‎หนูขอโทษที่ทำให้แม่ผิดหวัง
‎ที่ไม่ได้เป็นลูกคนพิเศษของแม่
‎ทำไมพระเจ้าถึงมอบโชคชะตา ‎ที่ยากเย็นแบบนี้ให้แม่
‎โชคชะตาไม่มีอยู่จริง
‎นี่คือประกาศจากนอร์นแอร์ไลน์
‎มีหิมะตกหนักจึงขอยกเลิกเที่ยวบิน ‎ขาออกตั้งแต่บ่ายสองโมงเป็นต้นไป
‎แม่คะ
‎- หนูเป็นอะไรหรือเปล่าจ๊ะ ‎- แม่อยู่ไหน
‎แม่ของหนูเหรอ
‎เราแค่เล่นซ่อนหากันอยู่ โอเคมั้ยจ๊ะ
‎ไปตามหาแม่ดีมั้ย
‎หนูอาจจะได้ ‎ของขวัญคริสต์มาสดีๆ ก็ได้นะ
‎ต้องทำยังไงถึงจะเป็นอย่างคุณได้คะ
‎อย่างฉันเหรอ
‎โอเค
‎- หนูชื่ออะไรจ๊ะ ‎- หนูชื่อเอ็มม่า
‎เอ็มม่า ยินดีที่ได้รู้จักนะ
‎ฉันชื่อยาเอะ
‎เอ็มม่า
‎การเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน ‎เป็นงานที่หนัก แต่ถ้าหนูตั้งใจจริงๆ
‎ฉันมั่นใจว่าหนูทำได้
‎ขอโทษครับๆ
‎เอ็มม่า เราไปหาแม่กันเถอะ
‎วันนี้ทำได้ดี
‎ขอบคุณ เช่นกันนะ
‎(ฐานทัพอากาศฟุชู โตเกียว ‎มกราคม 2010)
‎ขออนุญาตครับ
‎เชิญนั่งค่ะ
‎ยินดีที่ได้รู้จัก ‎ฉันชื่อซึเนมิ อาริกาว่า
‎ตัวคันจิคือ "คงที่" ‎จาก "ดาวฤกษ์" และ "สวย"
‎อย่างกลุ่มดาว ‎แอนโดรเมดาหรือคนครึ่งม้า
‎ฉันมาจากโอโนมิจิ ฮิโรชิมะ
‎งานอดิเรกคือชิมราเม็งประจำภาค ‎ชอบกินราเม็งของโอโนมิจิ
‎คุณซึเนมิที่แปลว่า "คงที่" ‎เหมือน "ดาวฤกษ์" และ "สวย"
‎ขอบคุณมากนะครับ ‎แต่ผมไม่ได้มีปัญหาหรือความเครียด
‎ที่ควรมาพูดคุยกับคุณ
‎ผมมาที่นี่ตามคำสั่งเท่านั้น
‎แล้วก็ราเม็งที่อาซาฮิกาวะ ‎ก็เป็นแค่ราเม็ง
‎เรืออากาศโทฮารุมิจิ นามิกิ
‎ปี 2008 คุณถูกส่ง ‎ไปช่วยฟื้นฟูอิรักกับกองพันขนส่ง
‎และประจำการอยู่ที่คูเวต
‎หลังจากนั้นคุณได้รับภารกิจ ‎รักษาความสงบในโกลันที่ชายแดนซีเรีย
‎กองกำลังป้องกันตนเองทางอากาศญี่ปุ่น ‎ไม่เคยโจมตีหรือมีรายงานผู้เสียชีวิต
‎อย่างไรก็ตามก่อนที่เครื่องบินซี 130 ‎ที่คุณขับลงจอดที่ท่าอากาศยานแบกแดด
‎มีจรวดสองสามลำพุ่งชนสนามบิน ‎ส่งผลให้คุณต้องใช้กลยุทธ์หลบหลีก
‎ผมแค่ทำตามที่ฝึกมาและนำเครื่องลงจอด
‎ว่ากันว่าคนจะพยายามลืม ‎ความทรงจำที่เลวร้าย
‎เวลาที่คุณใช้เผชิญหน้า ‎กับความทรงจำคือสิ่งสำคัญ
‎ถ้ายังไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูดหรอกค่ะ
‎แต่คุณเป็นเจ้าพนักงานของรัฐ
‎น่าเสียดายที่ครั้งนี้ ‎คุณต้องทำตามหน้าที่
‎แล้วอีกอย่าง ‎นี่คือหน้าที่ของฉันเช่นกัน
‎คุณต้องอยู่ที่นี่จนถึงบ่ายสาม
‎อยากคุยเรื่องอะไรก็ตามสบายเลยค่ะ
‎ชื่ออะไรเหรอ
‎ซึเนมิ
‎- แปลว่า… ‎- ผมหมายถึงนกน่ะ
‎อ้อ…
‎มันชื่อปิ๊ปปี้
‎เหมือนปิ๊ปปี้จะไม่ยอมกินอาหารเลย
‎เอ๊ะ เหรอคะ
‎นกหงส์หยกจะทำเป็นว่ามีความสุข ‎แม้มันจะไม่สบายก็ตาม
‎ห้องนี้อาจจะเย็นเกินไป
‎ขออนุญาตนะครับ
‎คุณรู้เยอะดีจัง
‎เคยเลี้ยงตอนเด็กน่ะ
‎มันร้องเพลงธีมของรายการ ‎โจเน็ตสึไทริคุได้เป็นชั่วโมง
‎เลยตั้งชื่อว่าฮากาเสะ
‎ปิ๊ปปี้
‎สวัสดี
‎สวัสดีจ้ะ
‎ไว้เจอกันสัปดาห์หน้าเวลาเดิมนะคะ
‎ครับ ขอบคุณ
‎ขอบคุณที่มาค่ะ
‎ขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย
‎เป็นไปได้มั้ยที่จะ ‎กู้ความทรงจำให้กลับมา
‎ถ้าคนนั้นเคยเกิดอุบัติเหตุ ‎แล้วหัวกระแทกน่ะ
‎คุณพูดถึงใครเป็นพิเศษหรือเปล่าคะ
‎พูดถึงคนรู้จักของผมน่ะ
‎ประสาทวิทยาเป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้
‎แต่เป็นไปได้แน่นอน ‎ที่จะกู้คืนความทรงจำ
‎ด้วยการกระตุ้นประสาทสัมผัสทั้งห้า
‎กลิ่น เสียง รสชาติ แสง สัมผัส
‎คุณรู้จักนวนิยายของพรุสต์มั้ยคะ
‎ตอนที่พระเอกรับรู้รสชาติ ‎ของขนมมาเดอแลนที่จุ่มชา
‎เขาระลึกความทรงจำในวัยเด็กได้ทันที
‎พรุสต์เรียกสิ่งนี้ว่าความจำ ‎ที่อยู่นอกเหนืออำนาจของจิตใจ
‎เรียกอีกอย่างคือ
‎ความทรงจำของร่างกายนั่นเอง
‎คำบรรยายโดย สิริฉันท์ โรจนรัต