SERIAL NETFLIX
INSPIROWANY PIOSENKAMI „FIRST LOVE” I „HATSUKOI” HIKARU UTADY
Ogłoszenie Linii Lotniczych Norn.
Z powodu obfitych opadów śniegu odwołano wszystkie wyloty po godzinie 14.
Bardzo przepraszamy za wynikłe niedogodności.
ODLOTY
Przepraszam.
To nic.
ZJAZD – 28 KITAHIROSHIMA
Cholera.
Co? Hej.
To był nasz zjazd!
Bardzo przepraszam. Przegapiłam go. Zawrócę, jak tylko będę mogła.
Co?
Do diabła.
Nie będę za to płacił!
To nie wpłynie na opłatę.
Przepraszam.
Właśnie dlatego kobiety…
PRZEPRASZAM ZA TAMTO
NIE SZKODZI
Już jestem.
Padam z nóg.
Czemu przed ślubem jest aż tyle do zrobienia?
Harumichi, pamiętasz o panu Motohashim?
Zadzwoń do niego.
Tsunemi.
Zapomniałam zamówić ciasta dla gości!
Tata nalega na Momiji Manju, ale chcę znać twoją opinię.
- Musimy… - Rozumiem.
No wiem, jest bardzo smaczne,
ale ostatecznie potwornie oklepane.
Tsunemi.
Wybacz, jestem padnięta. To może poczekać?
Harumichi.
Tak?
Nigdzie nie odejdę.
„Tsune” w „Tsunemi” oznacza niezmienną gwiazdę.
Zawsze ją znajdziesz, gdy spojrzysz w górę.
Nawet jeśli się zgubisz
albo czasem zboczysz ze ścieżki,
zawsze wskażę ci drogę.
AICHI – BAZA LOTNICZA KOMAKI LISTOPAD 2007 ROK
Japońskie Siły Samoobrony z dala od Iraku!
Chrońcie życie członków JSS!
Dość wspierania wojny!
Ryzyko nigdy nie jest zerowe.
Jednak wszyscy z was są fundamentem tego kraju
i kamieniem węgielnym bezpieczeństwa narodu.
Sytuacja w Iraku jest nieprzewidywalna,
ale jego naród chce zbudować
stabilny i demokratyczny kraj…
Naprawdę musisz jechać?
Wykonywanie rozkazów to część bycia w JSS.
To nie…
Ochrona własnego kraju
to chronienie swojej rodziny.
W razie czego, bierz nogi za pas.
Opiekuj się wszystkimi.
Jasne.
Harumichi!
Salutować!
HOKKAIDO, OTARU, LISTOPAD 2007 ROK
Co nie?
Zawsze miałeś podrapane kolana.
Tak.
To nic takiego.
Mało jadam.
Czemu? Musisz jeść.
Jestem zajęty.
Na co masz ochotę?
Na jabłecznik!
Tylko tyle?
Mamusia!
Nareszcie jesteś.
Nie spodziewałam się ciebie.
Zaparzę herbatę.
Nie trzeba, dziękuję. Zaraz wychodzę.
Yae, co do szpitalnej fety w przyszłym miesiącu…
Tak, 50-ta rocznica.
Słyszałam.
Pomyślałam, że to będzie dobra okazja, by przedstawić Tsuzuru wszystkim gościom.
Przyjdziesz, prawda?
Oczywiście.
Powiem mamie.
Nie musimy jej tym razem niepokoić.
Ale moja mama też bardzo cieszy się na obchody.
Będzie tam wiele bardzo ważnych osób.
Pani Kihako będzie tam nie na miejscu.
Nie będzie tam pasowała.
Może upić się jak poprzednio.
No to pa. Zadzwonię.
Dobrze.
Chwileczkę.
Proszę poczekać.
Od dziecka pilnie się uczyłam,
żeby ukończyć dobre studia i zrobić karierę.
Nie chciałam być jak mama.
Jest niewykształconą robotnicą.
Nigdy nie skosztowała jajek za 1250 jenów od kur z wolnego wybiegu
ani butelki organicznego soku pomidorowego za 2500 jenów.
Dlaczego?
Bo przez 25 lat
dwanaście godzin na dobę,
czasem aż do rana,
pracowała w pobliskiej fabryce
i samotnie mnie wychowywała.
Nie byłyśmy zamożne,
ale w dzień wypłaty szła do naszego centrum handlowego
i kupowała mi ubrania.
Mimo że sama zawsze nosiła te same.
Dlaczego więc moja mama
musi teraz znosić ludzką pogardę?
Nie pozwolę wam jej znieważyć.
Już jestem.
W samą porę.
Tak myślałam, żeby włożyć ją na przyjęcie.
Może trochę przesadna?
Nie mogę iść z pustymi rękami.
Muszę dać im pieniądze.
Ale przecież są bardzo bogaci.
Nie pójdziemy tam.
Dlaczego?
Przecież będą tam wszyscy krewni.
Też musimy pójść.
Rozwodzimy się.
Co?
Mogę wprowadzić się do ciebie z Tsuzuru?
Oczywiście, że możesz, ale…
Może jeszcze się dogadacie?
Na pewno nie jest za późno na przeprosiny.
Już postanowiłam.
FIRMA TRANSPORTOWA KEISEI
Myślałam, że jedynie taksówkarze, pijacy i kruki
szwendają się o tej porze.
Miałem nocną zmianę.
Dzięki tobie zdałem ostatni egzamin.
Chciałem ci za to podziękować.
Również za tamten wieczór.
Ta pora to świt.
Między dniem a nocą, ciemnością a światłem.
To śniadanie?
Czy kolacja?
To moje lody o świcie.
Kupuję je sobie,
gdy wydarza się coś dobrego. Albo coś złego.
Która to okazja?
Wybacz. Głupie pytanie.
Proszę.
Wczoraj…
jechałam z klientem autostradą i przegapiłam zjazd.
Nadłożyłam 20 kilometrów ze wściekłym pasażerem.
To prawdziwe piekło, gdy prze się dalej, wiedząc, że popełniło się błąd.
Wiesz…
Przepraszam za wcześniej.
Nie musisz. Mówiłam już, że nie myślę o przeszłości.
Żyję chwilą, dopóki trwa.
Poza tym wcale w ten sposób o tobie nie myślę.
Nic się nie zmieniło.
Jaka jest twoja narzeczona?
Ma silny charakter
i bez ogródek mówi, co myśli.
Jest o wiele bardziej otwarta ode mnie,
ale też nieśmiała i wrażliwa.
Kocha rodzinne miasto.
Lepiej nie wspominać okonomiyaki z Kansai, Gigantów ani Okoyamy.
Nie je ulubionego ramenu, żeby zmieścić się w sukienkę.
Prawdziwy z niej ideał.
Tak.
Nie zasługuję na nią.
HOKKAIDO, MEMANBETSU, LIPIEC 2009 ROK
Ale dziś gorąco.
Chcesz iść jutro popływać?
Wczoraj znalazłam świetne miejsce z pierożkami gyoza.
Były pyszne! Poszłam sama.
Gdzieś niedaleko?
Tak. Ogromna porcja.
Duży wybór?
Tak. Możemy wybrać się tam razem.
PAROWANIE
Przepraszam, mogę sobie wziąć?
Proszę.
Dziękuję bardzo.
PUDDING YUKIGUNI
Już jestem.
Dzień dobry.
Skończyłam sprzątanie i wracam do fabryki.
Możesz odebrać Tsuzuru?
Zrujnujesz sobie zdrowie.
Pracujesz dzień i noc.
W lodówce czeka na niego deser.
Idę do szkoły.
Mamo, okłamałaś mnie!
Co z basenem?
Przepraszam!
Kolega z pracy nagle zachorował.
Zabiorę cię następnym razem!
Przyniosę ci truskawkowy puchar lodowy.
Przecież to tylko sprzątanie!
Tsuzuru!
Pa.
Pożegnaj się z mamą.
Może pani to wyrzucić?
Oczywiście.
Widzisz go?
Już jedzie.
Tatuś!
Schudłaś.
Naprawdę?
Super.
Przyjadę po niego jutro.
Yae.
Poczekaj w aucie.
Co do naszej rozmowy…
Myślałam, że to już wyjaśnione.
Nie możesz tak dłużej.
Nie.
Nie mogę.
Spotkam się z tobą tutaj jutro o tej samej porze.
Tsuzuru.
Bądź grzeczny.
- Pa, pa! - Pa.
Jest wyborne.
Pyszne.
Dziękuję bardzo.
Proszę wybaczyć, panie doktorze.
- Dziękuję. - Naturalnie.
Słyszałam, że jest pan utalentowany artystycznie.
Na studiach
zostałem nagrodzony na wystawie w Nitten.
Musiałem wybrać między skalpelem a pędzlem.
Nie było łatwo.
Gdyby zajął się sztuką, nadal byśmy wynajmowali dom.
No proszę. Ostra krytyka.
Powiem, że to była znakomita decyzja.
Opracowana przez pana technika operacji ocaliła życie wielu pacjentom
i skróciła czas samej procedury.
Kieruję się mottem „Trzy S”.
Szybkość, sprawność i satysfakcja.
Ojciec polecił mi pańską książkę. To prawdziwa rewolucja.
Możesz okazać się lepszym neurochirurgiem od ojca.
Taką mam nadzieję.
- Może nałożę? - Tak, dziękuję.
TWOJE PIOSENKI
USUNĄĆ TE PLIKI NA STAŁE?
USUŃ NA ZAWSZE
Tsuzuru! Dostałeś misia?
Przepraszam.
Chcesz iść?
Proszę, jeszcze to.
Babcia mi kupiła.
To bardzo miło.
Ale tego!
Dziękuję.
Yae…
Powinnaś to jeszcze przemyśleć.
Pokierować się dobrem Tsuzuru.
Wkrótce zacznie szkołę.
Pozwolisz mi zostawić go przy sobie? Pomyśl o jego przyszłości.
WESOŁEGO HALLOWEEN
Nieźle!
Ohashi z działu sprzedaży zerwał z Yoshimi z administracji.
Doprawdy.
Odkąd to Halloween stało się świętem narodowym?
Kiedyś tego nie było.
To doskonała okazja dla Japończyków, żeby w końcu mogli się trochę powygłupiać.
Jak sądzisz, co spodoba się Ohashiemu?
Coś odważnie zmysłowego…
czy subtelnie ponętnego?
To jest trochę za ponętne.
Tak?
Powinnaś wybrać to.
Proszę.
Co?
Podziękuję.
Musisz to wziąć.
To również pożegnanie pana Saruwatari. Musi być element zabawy.
Słucham?
Pan Saruwatari odchodzi?
Nie wiedziałaś?
Niby na dobrowolną emeryturę, ale tak naprawdę został zwolniony.
Wiesz, ile opuszczał dni, żeby opiekować się mamą.
Przepraszam! Wezmę obie.
Może pan to jeszcze przemyśli?
Pracuję tu od dwóch lat i w tym roku zostałam współliderką.
To wspaniale, ale musimy wziąć pod uwagę okoliczności.
To przez to, że poprosiłam o wolne?
To przez gorączkę syna.
Ale to zdarza się niezwykle rzadko.
Mogę odpracować w sobotę…
Pani Noguchi!
Rozumiem, ale już postanowiono.
Będzie pani miała czas, żeby znaleźć nową pracę.
Wygląda pysznie.
Poczekaj, aż wszyscy będą mieli.
Na pewno będzie smaczny.
Na pewno.
No dobrze!
Czas na jedzonko!
Smacznego.
I jak?
Ale pychota!
Zostawię ją na koniec.
Proszę.
Truskawka!
Ale pyszna.
Bardzo.
Smaczna.
ZMIANA USTALEŃ DOTYCZĄCYCH OPIEKI
TSUZURU NOGUCHI
Tsuzuru.
Mamusiu.
- Chodźmy. - Mamusiu.
Chodź. Wsiądź do auta z babcią. Tatuś będzie prowadził.
Grzeczny chłopiec. No już.
Zrobiłeś się ciężki.
- Tsuzuru? - Tsuzuru?
Mamusiu!
Tsuzuru!
Mamusiu!
Jedźmy!
Mamo.
- Mamusiu! - Już dobrze.
Wszystko będzie dobrze.
Mamusiu!
Mama.
W czym mogę pomóc?
Proszę podać mi koc.
Naturalnie.
DO MOJEGO BRATA
YU
Może przekąskę?
Poproszę.
Napije się pan kawy?
Tak, dziękuję.
Proszę.
Smacznego.
Dziękuję.
Wróciłam.
KONKURS ORATORSKI W JĘZYKU ANGIELSKIM DRUGA NAGRODA
Myślałam, że to wyrzuciłam.
Twoi oponenci mieszkali za granicą.
Ale publiczność oklaskiwała twoją mowę i dostałaś drugie miejsce!
Byłam taka dumna.
Przestań.
Znalazłam też to.
Spójrz.
Masz to we krwi.
Mówiłam ci, że byłam pierwszą Miss Ochocka?
Ale szczerze mówiąc,
inne nie miały przy mnie szansy, prawda?
Dość już!
Wszystko tak się układało!
Dlaczego życie tak się potoczyło?
Przykro mi, że cię rozczarowałam
i nie jestem nikim wyjątkowym.
Czemu Bóg przeznaczył mi taki los?
Przeznaczenie nie istnieje.
Ogłoszenie Linii Lotniczych Norn.
Z powodu obfitych opadów śniegu odwołano wszystkie wyloty po godzinie 14.
Mama?
Mamusiu?
- Co się stało? - Gdzie jest moja mamusia?
Twoja mamusia?
Udawajmy, że to zabawa w chowanego.
Poszukamy jej?
Może dostaniesz na święta wspaniały prezent!
Jak mogę być taka jak ty?
Jak ja?
No dobrze.
- Jak ci na imię? - Emma.
Emma. Miło mi cię poznać.
Ja jestem Yae.
Emmo,
bycie stewardesą nie jest proste. Ale jeśli bardzo się postarasz,
z pewnością ci się to uda.
Przepraszam.
Poszukajmy mamusi.
Spisałeś się.
Dzięki. Ty też.
TOKIO, BAZA LOTNICZA FUCHU, STYCZEŃ 2010 ROK
Dzień dobry.
Proszę usiąść.
Miło mi pana poznać, jestem Tsunemi Arikawa.
Imię zapisuje się znakami stałych gwiazd i piękna.
Stałych gwiazd jak tych w Andromedzie i Centaurze.
Jestem z Onomichi w Hiroszimie.
Lubuję się w regionalnych ramenach. Mój ulubiony to ten z Onomichi.
Pani Tsunemi, zapisywana znakami stałych gwiazd i piękna…
Doceniam zaproszenie, ale nie mam problemów,
którymi mógłbym z panią się podzielić.
Rozkazano mi tu przyjść.
Poza tym najlepszy ramen to ten z Asahikawy.
Podporucznik Harumichi Namiki.
W 2008 roku wysłano pana z plutonem do pomocy Irakijczykom.
Stacjonował pan w Kuwejcie.
Potem był pan z misją pokojową na Wzgórzach Golan po stronie Syrii.
JSS nigdy nie zostało zaatakowane ani nie mieliśmy rannych.
Jednak tuż przed tym, jak wylądował pan C-130 na lotnisku w Bagdadzie,
uderzyły w nie rakiety, a pan musiał manewrować, by ich uniknąć.
Postąpiłem zgodnie ze szkoleniem i wylądowałem.
Ludzie próbują zapomnieć traumatyczne wspomnienia.
Ważne, by stawić czoła doświadczeniom.
Nie musi pan o nich mówić, jeśli pan nie chce.
Ale jest pan pracownikiem rządowym.
Niestety to spotkanie jest obowiązkowe.
Poza tym to moja praca.
Musi pan tu siedzieć do 15.
Zawsze może pan czymś się podzielić.
Jak ci na imię?
Tsunemi.
- Oznacza… - Mówiłem do papużki.
To Pippi.
Mizernie wygląda.
Co? Naprawdę?
Papużki udają, że są zadowolone, nawet jeśli kiepsko się czują.
Może jest tu za zimno.
Można?
Sporo pan o nich wie.
Miałem taką.
Śpiewała piosenki, których nauczyła się z telewizji.
Nazwałem ją Hakase.
Pippi.
Hej.
Cześć.
Zobaczymy się za tydzień o tej samej porze.
Dobrze, dziękuję.
Dziękuję za wizytę.
Mogę o coś spytać?
Czy można odzyskać utracone wspomnienia?
Jeśli ktoś uderzył się w głowę i je utracił?
Mówi pan o kimś konkretnym?
Znam taką osobę.
Mózg jest nieprzewidywalny.
Ale odzyskanie pamięci jest bardzo prawdopodobne
poprzez stymulację pięciu zmysłów.
Zapachu, słuchu, smaku, wzroku i dotyku.
Zna pan tę powieść Prousta?
Gdy jej bohater macza w herbacie magdalenkę,
nagle przypomina mu się dzieciństwo.
Proust nazywał to pamięcią mimowolną.
Innymi słowy…
pamięcią ciała.
Napisy: Marcin Chojnowski