ISANG SERIES MULA SA NETFLIX
MULA SA "FIRST LOVE" AT "HATSUKOI" NI HIKARU UTADA
Anunsiyo mula sa Norn Airlines.
Dahil sa matinding niyebe, lahat ng flights mula 2 pm ay kanselado.
Pasensya na sa abalang naidulot.
MGA PAALIS
Pasensya na.
Ayos lang.
LABASAN 28 KITAHIROSHIMA
O, nako.
Ha? Uy.
Iyon ang labasan!
Patawad. Nalagpasan ko, kaya liliko ako sa susunod na daanan.
Ano?
Ano ba?
'Di ako magbabayad ng ganito kalaki!
Oo, 'yung karaniwang bayad na lang.
Patawad.
Kaya ang mga babae ay…
PASENSYA NA NOONG NAKARAAN
AYOS LANG
Nakauwi na ako.
Pagod ako.
Bakit maraming inaasikaso sa kasal?
Harumichi? 'Yung gumagawa ng pagbati mo? G. Motohashi?
Tawagan mo siya mamaya.
Tsunemi.
A! Nakalimutan kong orderin ang cake!
Pinipilit ng ama ko ang Momiji Manju, pero ano sa tingin mo?
-Kailangang-- -Oo.
Oo, masarap ito,
pero para kang nagbigay ng Tokyo Banana sa mga taga-Tokyo.
Tsunemi.
Patawad, pagod talaga ako. Makapaghihintay ba ito?
Harumichi.
Hm?
'Di ako lalayo.
"Fixed star" ang "tsune" sa Tsunemi.
Ang tala na laging naroon kapag tumingala ka.
Kahit na mawala ka,
o palaging maligaw,
gagabayan ko ang daan mo.
AICHI, KOMAKI AIRBASE, NOVEMBER 2007
SDF, huwag pumunta sa Iraq!
Protektahan ang mga miyembro ng SDF!
Itigil ang suporta sa giyera!
May kapahamakan ang lahat.
Gayunpaman, kayong mga opisyal ang pundasyon ng ating bansa,
at ang nagbibigay ng kaligtasan sa nasyon.
Maaaring hindi mahuhulaan at pabago-bago ang seguridad ng Iraq,
pero ang mga Iraqi ay gustong bumuo
ng isang matibay at mapayapa na demokratikong nasyon…
Kailangan mo ba talagang umalis?
Kapag sinabi nilang pumunta ako ay parte ng pagiging SDF.
Hindi iyon isang--
Ang pagprotekta sa sarili mong bansa
ay pagprotekta sa pamilya mo.
Kapag may nangyaring masama, tumakbo ka lang.
Alagaan ang lahat.
Oo.
Harumichi!
Saludo!
HOKKAIDO, OTARU, NOBYEMBRE 2007.
'Di ba?
Palaging may gasgas ang tuhod mo.
Oo.
Ayos lang. Okay lang.
Hindi ako nakakakain.
Bakit? Kailangan mong kumain!
Abala ako.
May gusto ka bang kainin?
Apple pie!
Iyon lang?
Ina!
Maligayang pagdating, Ina.
'Di kita inaasahan.
Gagawa ako ng tsaa.
'Di na kailangan. Aalis na ako.
Yae, tungkol sa party natin sa ospital sa susunod na buwan.
Oo, ang ika-50 na anibersaryo.
Nabalitaan ko.
Mukhang magandang oportunidad ito para ipakilala si Tsuzuru sa mga bisita.
Dadalo ka, tama?
Oo, syempre.
Ipapaalam ko sa ina ko.
'Di na siya kailangang gambalain.
Pero gusto ring ipagdiwang ng ina ko iyon.
Maraming mga importanteng tao roon.
Hindi naaangkop si Bb. Kihako para sa okasyon.
Hindi siya nababagay.
'Di siya pwedeng malasing katulad dati.
Paalam, tatawagan kita mamaya.
Sige.
Sandali.
Pakiusap, sandali.
Para makatapos mula sa magandang unibersidad at magkaroon ng trabaho.
Nag-aral ako nang mabuti mula noong bata ako para mangyari iyon.
Ayaw kong maging katulad ng ina ko.
Manggagawang walang pinag-aralan ang ina ko.
'Di pa siya nakakatikim ng itlog na nagkakahalaga ng 1,250 yen kada tray,
o ng espesyal na organic tomato juice na nagkakahalaga ng 2,500 yen.
Bakit?
Dahil sa 25 na taon,
12 na oras kada araw,
minsan hanggang umaga,
nagtatrabaho siya sa pabrika,
at pinapalaki niya ako mag-isa.
'Di kami mayaman,
pero sa araw ng sweldo niya, pupunta siya sa mall
at binibilhan ako ng damit.
Kahit iisa lang ang damit niya.
Kaya bakit ang ina ko
ay kailangang maliitin ng iba?!
'Di kita hahayaang insultuhin ang ina ko.
Nakauwi na ako.
Tamang tama.
Iniisip kong isuot ito para sa party ni Yukihito.
Magarbo ba ito?
'Di dapat ako pumunta nang walang dala.
Kailangang may pera ako.
Pero mayayaman sila.
'Di tayo dadalo ng party.
Bakit?
Pupunta lahat ng kamag-anak, 'di ba?
Kailangan din nating pumunta.
Magdi-divorce na kami.
Ano?
Patawad, pwede ba kaming tumira ni Tsuzuru kasama ka?
Ibig kong sabihin, ayos lang sa akin, pero…
'Di na ba ninyo maaayos?
Sigurado akong 'di pa huli para humingi ng tawad.
Nakapagdesisyon na ako.
KEISEI TRANSPORTATION
Akala ko mga taxi driver, mga lasing, at mga uwak lang…
ang nasa labas kapag gabi.
Panggabi ako.
Naipasa ko ang pagsusulit, salamat sa'yo.
Gusto kong sabihin sa'yo at pasalamatan ka.
At tungkol noong nakaraan.
Takipsilim ang tawag sa oras na ito.
Sa pagitan ng gabi at umaga, kadiliman at liwanag.
Almusal ba iyan?
O hapunan?
Ice cream sa takipsilim ito.
Kumakain ako nito
kapag may magandang nangyari, o may masamang nangyari.
Alin doon?
Patawad, pangit na tanong na iyon.
Heto sa'yo.
Kahapon,
nasa highway ako kasama ang pasahero, at nalagpasan ko ang labasan.
Kasama ko ang pasaherong galit hanggang sa susunod na labasan nang 20 kilometro.
Nahihirapan akong umusad sa pagkakaalam kong kamalian ito.
Um,
pasensya na noon.
Huwag. Sinabi ko na sa iyo na hindi ko iniisip ang nakaraan.
Nagsasaya ako, at tapos na.
At saka, 'di naman ganoon ang tingin ko sa iyo.
Walang nagbago.
Paano mo ilalarawan ang nobya mo?
Malakas ang loob niya,
at sinasabi kung ano ang nasa niya.
Mas malawak siyang mag-isip,
pero mahiyain talaga siya at madamdamin.
Mahal niya ang bayan niya.
Hindi mo mauungkat ang Kansai okonomiyaki, ang Giants, o Okayama.
Nag-aalinlangan siyang kumain ng ramen na gusto niya para sa bestida.
Mukhang maayos siya.
Oo.
'Di siya nararapat sa akin.
HOKKAIDO, MEMANBETSU, HULYO 2009
Mainit ngayong araw.
Gusto mong mag-swimming bukas?
Nakahanap ako ng masarap na lugar ng gyoza kahapon.
Masarap! Pumunta ako mag-isa.
Malapit lang?
Oo, 'di ako gaanong nakakain.
Maraming pagkain?
Oo! Kaya pumunta tayo sa susunod, okay?
STEAM
Pasintabi, pwede bang makakuha ng isa nito?
Sige.
Maraming salamat.
YUKIGUNI PUDDING
Nakauwi na ako.
Magandang umaga.
Bumalik ako sa pabrika matapos kong maglinis.
Pwede mo bang sunduin si Tsuzuru?
Sinisira mo ang kalusugan mo.
Araw-gabi na nagtatrabaho.
May pudding sa fridge para sa kanya.
Papasok ako sa eskwelahan.
Ina, sinungaling ka!
Paano iyong pool?
Patawad!
May biglang nagkasakit na katrabaho ko.
Pangakong pupunta ako sa susunod!
Baka pasalubungan kita ng strawberry parfait.
Paglilinis lang naman iyan, 'di ba?
Tsuzuru!
Paalam.
Ano ba, magpaalam ka sa ina mo.
Patawad, pwedeng itapon mo?
O, sige.
Kita mo siya?
Iyon na siya.
Ama!
Pumayat ka?
Talaga?
Yay.
Pwes, susunduin ko siya bukas.
Yae.
Maghintay ka sa loob.
Iyong napag-usapan.
Akala ko naayos na natin.
'Di mo ito maitutuloy.
Hindi.
Hindi. Hindi ko magagawa iyon.
Kaya, magkita tayo bukas. Dito.
Tsuzuru.
Magpakabait ka.
-Paalam! -Paalam.
Masarap ito.
Masarap talaga.
Salamat.
Doctor, pasintabi.
-Salamat. -Syempre.
Nabalitaan kong pintor ka rin, Dr. Okochi.
Noong kolehiyo.
nanalo ako ng premyo sa Nitten exhibition.
Kukuhanin ko ba ang scalpel o brush?
Ang hirap nito.
Kung hindi siya tumigil, nangungupahan pa rin kami.
Ito! 'Di ba ang lupit niya?
'Di, masasabi kong mabuting desisyon iyan.
Maraming nailigtas na pasyente ang ginawa mong pamamaraan ng pag-oopera,
at nabawasan ang oras ng operasyon.
May kasabihan akong 3S.
Speed, Skill, Satisfaction, tama?
Inirekomenda ng ama ko ang libro mo sa akin, at matututo ka rito.
Baka mas maging magaling na brain surgeon ka pa kaysa sa ama mo.
Sana nga.
-Pwede ba? -Oo, salamat.
IYONG MGA KANTA
PERMANENTENG BURAHIN ANG MGA ITO?
BURAHIN HABAMBUHAY
Tsuzuru! Nakakuha ka ba ng bear?
Pasintabi.
Alis tayo?
Heto, mayroon pa.
Binili ito ni Lola.
Ang bait niya.
Marami pa!
Salamat.
Yae…
Gusto kong pag-isipan mo uli.
Ang makabubuti kay Tsuzuru.
Malapit na siyang mag-aral,
kaya pwede mo ba siyang ibigay sa akin para sa kinabukasan niya?
HAPPY HALLOWEEN
Hindi na masama!
Hiwalay na si Ohashi na nagbebenta kay Yoshimi sa administrasyon.
Talaga.
Gayunpaman, kailan naging national event ang Halloween?
Ginagawa ba natin ito?
Magandang kaganapan ang Halloween sa mga mahiyaing Hapon para magsaya.
Alin sa tingin mo ang magugustuhan ni Ohashi?
Matapang at sexy…
o maamong sexy?
Medyo sexy iyan…
Talaga?
Ito ang isuot mo.
Heto.
Ano?
Ayaw ko.
Hindi pwede.
Farewell party rin ni G. Saruwatari, kaya dapat maging masaya ito.
Ha?
Aalis na si G. Saruwatari?
Hindi mo alam?
Boluntaryong pagreretiro raw, pero lay-off ito.
Alam mo kung gaano niya napabayaan ang trabaho sa pag-aalaga sa ina niya.
Pasintabi, pareho kong gusto.
Pasintabi, pwede mo bang pag-isipan uli?
Dalawang taon na ako rito, at ginawang pinuno ngayong taon.
Ayos iyon, pero may mga pangyayari.
Dahil ba ito noong 'di ako pumasok?
Biglang nilagnat ang anak ko!
Pero hindi ito madalas nangyayari.
Kung kailangan, pwede sa Sabado--
Bb. Noguchi!
Naiintindihan ko, pero nakapagpasya na.
Hindi ito madalian. May oras ka pang maghanap ng panibago.
Mukhang masarap.
Maghintay na magkaroon lahat.
Talagang masarap iyan.
Panigurado.
Okay!
Oras na para kumain!
Kumain na tayo.
Kumusta?
Masarap!
Ihuhuli ko ito.
Heto!
Ang strawberry!
Masarap!
Masarap ito.
Masarap.
PAG-AAYOS NG PAG-IIBA NG KUSTODIYA
TSUZURU NOGUCHI
Tsuzuru.
Ina.
-Halika, tara na. -Ina.
Tara. Sumakay na tayo sa kotse kasama si Lola. Ama mo ang magmamaneho.
Mabait na bata. Heto na tayo.
Bumigat ka.
-Tsuzuru? -Tsuzuru?
Ina!
Tsuzuru!
Ina!
Tara na!
Ina.
-Ina! -Ayos lang 'yan…
Magiging maayos ito.
Ina!
Ina.
Ina!
May maitutulong ba ako?
Gusto ko ng kumot.
Sige.
PARA SA KAPATID KO
YU
Sir, gusto mo ba ng makakain?
Sige.
Gusto mo ng kape?
Oo, salamat.
Heto.
Enjoy.
Salamat.
Nakauwi na ako.
ENGLISH SPEECH CONTEST PANGALAWANG PREMYO
Akala ko wala na 'yan.
Taga-ibang bansa ang mga kalaban mo.
Pero pinalakpakan ka ng mga manonood. At pumangalawa ka!
Proud ako no'n.
Tumigil.
Nakita ko rin ito.
Tingnan mo.
Nasa dugo mo ito.
Nasabi ko ba sa iyo na ako ang unang Miss Okhotsk?
Pero magpakatotoo tayo,
pangit silang lahat! 'Di ba?
Tama na!
Maayos ang lahat!
Bakit nagkaganito?
Patawad kung nabigo kita.
Sa 'di pagiging espesyal.
Bakit pinahirapan ako ng Diyos?
Walang tadhana.
Anunsiyo ito mula Norn Airlines.
Dahil sa matinding niyebe, lahat ng flights mula 2 pm ay kanselado.
Ina?
-Ayos ka lang ba? -Nasaan si Ina?
Ang ina mo?
Nagtataguan lang tayo, okay?
Hanapin siya?
Baka may magandang pamasko ka!
Paano ako magiging katulad mo?
Katulad ko?
Okay.
-Ano'ng pangalan mo? -Ako si Emma.
Emma. Natutuwa akong makilala ka.
Ako si Yae.
Emma.
Mahirap maging flight attendant. Pero kung susubukan mo talaga,
sigurado akong kaya mo.
Pasensya na, pasensya na.
Emma! Hanapin natin si Ina.
Mahusay ka.
Salamat, ikaw rin.
TOKYO, FUCHI AIRBASE, ENERO 2010
Pasintabi.
Umupo ka.
Natutuwa akong makilala ka, ako si Tsunemi Arikawa.
Bilang "fixed" sa "fixed star" at "ganda."
Mga tala tulad ng sa Andromeda o Centaurus.
Mula sa Onomichi, Hiroshima.
tumitikim ako ng ramen. Onomichi ang paborito ko.
Bb. Tsunemi, "fixed" sa "fixed star" at "maganda."
Pinapahalagahan ko ito, pero wala akong problema o anuman
na tatalakayin sa iyo.
Narito lang ako dahil sa utos.
At saka, Asahikawa lang ang ramen.
Second Lt. Harumichi Namiki.
Noong 2008, ipinadala ka para tulungan ang Iraqi sa pagtatayo ng transportasyon
at itinalaga ka sa Kuwait.
Pagkatapos, itinalaga ka sa pagpapanatili ng kapayapaan sa Golan sa border ng Syria.
'Di kailanman inatake ang JASDF o may nabalitaang nasawi.
Gayunman, bago lumapag ang C-130 na pinalipad mo sa Baghdad Airport,
may mga rocket na tumama sa airport, at lumiko ka para makaiwas.
Sinunod ko ang pagsasanay ko at nilapag ang eroplano.
Sinusubukan ng taong kalimutan ang masamang alaala.
Ang pagharap sa karanasan mo ang importante.
'Di mo kailangang magsalita kung ayaw mo.
Pero empleyado ka ng gobyerno.
Sa kasamaang palad, kasama sa trabaho mo ito.
At saka, trabaho ko rin ito.
Manatili ka rito hanggang 3 pm.
Magsalita ka lang kung gusto mo.
Ano'ng ngalan?
Tsunemi.
-Ibig sabihin-- -Ang ibon.
O…
Si Pippi iyon.
Mukhang 'di kumakain si Pippi.
Ano? Talaga?
Nagkukunwaring masaya ang mga parakeet kahit masama ang pakiramdam nila.
Baka masyadong malamig dito.
A! Pwede ba?
Marami kang alam.
Mayroon ako dati.
Matagal niyang nakakanta ang awitin ng Jounetsu Tairiku.
Pinangalanang Hakase.
Pippi.
Hello.
Kikitain kita sa susunod na linggo.
Okay, salamat.
Salamat sa pagpunta.
Um, pwedeng magtanong?
Posible bang maalala ang alaalang nawala?
Tulad ng naaksidente at tumama ang ulo nila?
May tinutukoy ka bang sinuman?
Tinutukoy ko ang kilala ko.
Mahirap tantiyahin ang Neurology.
Gayunman, posible talagang manumbalik ang mga alaala
sa paghimok ng limang pandama.
Mga amoy, tunog, lasa, liwanag, pagsalat.
Pamilyar ka ba sa nobela ni Proust?
Sa sandaling nalasahan ng bida ang Madeleine sa tsaa,
bigla niyang naalala ang kabataan niya.
Tinatawag ito ni Proust na 'di sinasadyang alaala.
Sa ibang salita,
alaala ng katawan.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Dale Jude de Jesus