BİR NETFLIX DİZİSİ
HIKARU UTADA; "FIRST LOVE", "HATSUSKOI"DAN İLHAMLA
Bunu ne ittiriyor?
Gel buraya!
Beni yakaladın!
Nereye gittin Tsuzuru?
Kayboldu! İşte buradaymış! Beni korkuttun!
Nerede olabilir?
Burada.
İşte buradasın!
Bu nedir?
Resimler farklı.
Ayakkabılar…
Ayakkabılar mı?
-Bu nedir? Güneş mi? -Somon yumurtası.
Somon yumurtası mı?
Anladım, somon yumurtası.
Ben geldim.
Hoş geldin baba.
Ben geldim.
Hoş geldin.
Al bakalım.
Nasıl?
Bunlar ne?
Neyi seveceğini bilemedim, birkaç tane aldım.
Tsuzuru!
Her zamanki gibi sabırsızsın!
Bunu yapamam.
Ne? Yapabilirsin.
Peki ya bu?
-Yapabilirim. -Tekmele!
-Tekmeleyebilirim. -O zaman deneyelim.
-Muhtemelen tekmeleyemem. -Hayır mı? Bu?
Koshi, bana kulak temizleyiciyi getirir misin?
Kahve lütfen Koshi.
Koshi, fotokopi çekmem gerek. Beni ittir lütfen.
-Koshi! -Tanrım! Yeter artık!
Hastaneden yeni taburcu oldun, evinde dinlensene.
Oturmak en rahatı.
Kâğıt yok. Kâğıt!
Kâğıt!
Tutuklanan Gokita'nın bir ton borcu olduğu ortaya çıktı.
Belli ki şirketin parasını kullanmış
ve gelişim verilerini alıp kaçmayı planlıyormuş.
Sahi mi?
Kurtardığın kişi,
o taksi şoförü müydü?
Hafızasını kaybeden ilk aşkın.
Nasıl yani?
Ne demek nasıl?
Kendini riske attın.
O da ağlayıp duruyordu.
Neden ona söylemiyorsun?
Siz birbirinize aşıktınız
ve ciddi bir ilişkiniz vardı.
Şimdi söylemenin ne anlamı var?
Bunları hatırlamak onu üzer.
Ayrıca elimden de bir şey gelmez.
-Yine acıyor. -Eve git lütfen.
Bay Namiki?
Hey.
Harumichi!
Beyefendi?
Hey!
Birileri özel bir ödev için gönüllü demek.
Tamam, onun yerine Bayan Noguchi cevaplar mı?
İlişkilerini değiştiren ne oldu?
Ben…
Sanırım Bay Darcy'nin
aşkını itiraf etmesiydi.
Aferin.
Romandan başka neler öğrendin, bizimle paylaşmak ister misin?
Sonunda iyi bir netice elde edememiş olsa da
Bay Darcy'nin cesur itirafı her şeyi değiştirdi.
Evet, doğru.
Sağ ol Bayan Noguchi.
Sonraki bölüme geçelim.
Sayfa 21'i açın.
Beni mi görmek istediniz?
Yurt dışında mı okudun?
Hayır.
Hokkaido'dan dışarı çıkmadım.
O zaman iyi bir öğretmenin varmış.
Babam yurt dışında çalışırken bana Harry Potter'ı yollamıştı.
Her gün okurdum, çok eğlenceliydi.
Sonunda anlamaya da başladım.
İngilizce'ye de böyle âşık oldum.
İngiliz İngilizcesi konuşmana şaşmamalı.
Yaz tatili sonrası bir konuşma yarışması var.
Okulu temsil etmek için seni aday göstermeyi düşünüyordum.
Ne dersin?
Ne?
Rehabilitasyon süreciniz bitene dek şoförünüz olacağım.
Lütfen yardımımı kabul edin.
Hayır, bunu isteyemem.
Beni hafife almayın, şirketin en çok kazananlarından biriyim.
Ödülüm bile var! Bakın.
Bakın, sorun o değil.
İnternetten baktım,
ameliyat sonrası en rahat şey, oturmakmış.
Taksimle sizi kapıdan kapıya bırakacağım.
Ücret de almayacağım.
Bu hem ekonomik hem de fizyolojik açıdan en mantıklı seçenek.
Bakın, Bayan Noguchi.
Lütfen izin verin.
Yapabileceğim başka bir şey bulamadım.
Göreviniz olsa da beni hayatınız pahasına korudunuz.
Bu yüzden ben de karşılığını size kendi işimle ödemek isterim.
Ayrıca…
Boş verin.
Lütfen, bir yere gitmek isterseniz beni aramanız yeterli.
Lütfen, buyurun.
Lütfen.
Acele etmeyin.
Nereye gidelim?
Park Otel.
Tabii ki.
-Randevu mu var? -Hayır.
Ailelerimiz tanışacak.
Bunu kullanabilirsiniz.
Hay aksi.
11 AĞUSTOS CUMARTESİ
Alın lütfen.
Teşekkürler.
Bundan da alın.
İsterseniz sakız da var. Ya da Genji Pie bisküvi.
Bir tane alayım.
-Pusulayla el feneriniz de var mı? -Var.
Buyurun.
Affedersiniz.
Hep hazırlıklıyımdır.
Anlıyorum.
Evet.
-Harumichi, acele et! -Pardon, uyuyakalmışım!
Kushiro otobüsüne 22'de binip 8.01 trenine yetişiriz.
Varınca terminalde bisiklet kiralarız.
10'da Utoro'da oluruz.
Bisikletleri 4.30'da geri verirsek de 4.51 trenini yakalarız.
Dur! Bizi bekle!
Sonraki ne zaman?
Bir saat sonra.
Senmou aktarmasına yetişemeyeceğiz.
Şehirden kaçmayı mı planlıyorsun?
Ya yağmur yağarsa?
Kaybolursak diye pusulam da var.
El feneri, böcek kovucu,
ayı kovucu
ve acil durum kumanyamız.
Yalnızca pikniğe gitmiyor muyduk?
Kendini hep en kötü duruma hazırlıyorsun.
Al bakalım.
Konuşma yarışması ne oldu?
Reddettim.
Ne?
Neden?
-Neden reddettin ki? -Çünkü asla kazanamam.
Hiç yurt dışında çıkmadım, alay ederler.
Kız arkadaşımın tek eksiği kendine güven.
"Bunu yaparsam alay ederler."
"Hayal kırıklığına uğratırım."
O kadar akıllısın ki ileriyi fazla düşünüyorsun,
engelleri görüp savunmacı davranıyorsun.
Babam da aynı şeyi söyledi.
"Beyzbolcu olsan madalya kazanırdın" dedi.
Baban mı?
Onu belki en son üç sene önce gördüm.
Görmek istemiyor musun?
Annem istemiyor.
Tamam.
Gidelim!
Nereye?
Otaru'da yaşamıyor mu?
Son uçakla geri dönebiliriz!
Uçak mı?
-Ama planımız… -Planı değiştiriyorum!
-Evet! -Sahi mi?
-Dur, bekle. -Hadi gidelim!
-Gerçekten mi? -Hadi babanı görmeye gidelim!
SAPPORO PARK OTEL
KİRALIK TAKSİ
Çok teşekkür ederim.
Dikkat edin.
Harumichi.
Affedersin.
Herkes geldi.
Dur.
Gel.
Babam saçını kestirmiş ama bence hiç iyi olmamış.
HOKKAIDO, OTARU, 2007 OCAK.
Her şey hazır.
Yalnızca bu…
Yae, Doktor Togawa'nın karısı tatlı yemez.
Pardon.
-Ayrıca… -Evet?
Profesör Okochi'nin karısına saygılı davran lütfen.
Otaru Medikal Üniversitesi'nde iyi bağlantıları var.
Tsuzuru'nun geleceği için iyi olabilir.
Tamam efendim.
-Tsuzuru, temizlik yapmam gerek. -Ayrıca…
Sana seçtiğim kıyafet yukarıda, üzerini değiş lütfen.
Tamam efendim.
Venedik nasıldı?
Tam sevgiliyle gitmelik yer.
Sonuçta romantik bir şehir.
-Kıskandım. -Affedersiniz.
Ne şekersiniz Yae.
Yeni bir Gucci mi?
Üniversiteyi nerede okudunuz?
Touou Üniversitesi'ne gittim ama oğlum olunca bıraktım.
Aileniz ne iş yapar?
-Annem bir fabrikada çalışıyor… -Annenizin işi…
Havaalanı endüstrisine bağlı, değil mi?
Ne kadar da uluslararası bir aile.
Ne hoş.
Bayan Sonobe, en büyük oğlunuzun Boston'da olduğunu duydum.
Sizin ve Doktor Okochi'nin sayesinde.
-Notları çok iyi. -Öyle mi?
Hoş geldin.
Yatmalısın.
Aç değil misin?
Yemek yedim.
-Bugün annen… -Sabahtan beri üç ameliyat vardı.
İki beyin tümörü, bir beyin anevrizması. Sonra da konferansa hazırlanmam gerekti.
Anlatacağın şey bundan daha mı önemli?
Banyoya giriyorum.
Anne.
Pardon Tsuzuru, seni uyandırdık mı?
Gel.
Harika!
Öğleden önce Otaru'da oluruz.
Sahi mi?
-Al bakalım. -Teşekkür ederim.
Küçükken buraya çok gelirdim.
Sınavımdan iyi not aldığımda ya da annemin keyfi yerinde olduğunda
yukarıdaki kafede dondurmalı gazoz içerdim.
Gerçekten mi?
Gülmeyeceğine söz ver.
Asla.
Kabin görevlisi mi?
Sen mi?
Bu muhteşem bir fikir!
Harika!
Evet.
Yapabilirsin.
Tabii ki!
Kesin.
Öyle mi dersin?
Anlıyorum.
YAE NOGUCHI BİR YENİ MESAJ
YARIN SİZİ AYNI SAATTE ALACAĞIM
TAMAM, TEŞEKKÜR EDERİM
Yalnız başınıza uçmak nasıl bir şey?
Hastanede eskiden pilot olduğunuzu duydum.
Güç ayarlandı.
34 numaralı pist kalkışa hazır. Carrier 74.
Kalkışa hazır.
1010.
700, 800, 900, 950; güç hazır sayılır.
Pist hazır.
Frenleri serbest bırakın.
70, kumanda sende.
Kumanda bende.
Kalkışı geri alamazsın.
-Güzergâha gir. -Girildi.
Ne kadar yapmış olursam olayım o an beni heyecanlandırır.
Takımlar hazır.
-Engel yok. Anlaşıldı. -Takımlar hazır.
Geçmişte kalmış olsa da…
Sis ve bulutlar,
rüzgâr ve gün ışığı,
ilk kalkışta hisleriniz keskindir,
tarif edilemez bir andasınızdır.
Dünya size selam veriyor gibidir.
Sürüklenen bulutlar,
mavi okyanus,
uçsuz bucaksız ufkun değişimi.
KEŞKE SANA GÖSTEREBİLSEYDİM
Yae Noguchi!
Seninle gelen arkadaşına ne oldu?
Yılan balığı yerine kestaneyle somon yermiş.
Ama yılan balığı yazın yenir!
Sabrınız için teşekkürler.
Hadi bakalım.
Çok lezzetli gözüküyor!
Şükürler olsun.
Çok güzel.
Nefis.
Yılan balığının en iyi kısmı kuyruğudur.
-Sahi mi? -Evet.
Akademisyenler kanıtladı.
Bana en iyi yerlerini veriyorsun.
-Öyle mi? -Evet.
Yengecin kıskacı, bifteğin yağlı yeri, pastanın üzerindeki çilek…
Anne babalar böyledir.
-Öyle mi? -Evet.
Teşekkür ederim.
Sana kabul hediyeni veremedim.
Ginza mı?
Açsana.
Kalem mi?
Dolma kalem.
Genç bir hanımın sabah yedide
beni arayıp buralara kadar gelmesinin sebebi nedir?
Eminim annene söylemedin.
Tokyo o kadar güzel mi?
Evet, harika.
Karşıtlıklarla dolu.
Kaba ve saygılı,
yoksun ve tam, ahlaklı ve ahlaksız, değişmezlik ve tapiyoka içkileri.
Sen ve içtenlik?
Bunlar karşıt değil!
Denesene.
Ama ne yazacağım?
Yeni kalemleri denemek için kullanacağın bir cümleye karar vermelisin.
Böylece kalemleri denemen daha kolay olur.
-Nasıl bir şey? -Fark etmez.
"Açık hava, şanslı gün."
Basho'dan bir şiir.
Sen ne yazıyorsun?
YAE NOGUCHI
Benim ismim!
Japoncadaki en güzel kelime.
Al.
HARUMICHI NAMIKI
Bu nedir?
Bu bir sır.
-Kim o? -Söylemem.
Ama bir erkek ismi değil mi?
-Yazabilirim, değil mi? -Hayır!
-İstediğini yaz dedin. -Bu olmaz!
Sana kalemi bunun için vermedim.
Hadi ama…
YAE NOGUCHI HARUMICHI NAMIKI
Tanrım…
Demek Uramichi sensin.
Harumichi.
Anladım.
Anladım…
Yae'den neden hoşlanıyorsun?
Bu kader.
Kim ne derse desin fikrimi değiştiremez.
Babası bile.
Bu yüzden de… Onun için iyi bir adam olmak isterim.
Sevdiğim kişi için
en iyi hâlimi ortaya koymak isterim.
Şu an elimde bir şey olmasa da.
Onu ağlatma.
Tamam efendim.
Şimdi bana ikiyüzlü mü diyeceksin?
Evet.
Yani ben…
Evet.
Seni küçük…
Baban iyi biri.
Kibar, bilgili ve romantik biri.
Ama yalancı da.
Ben doğmadan önce babam başka bir kadını hamile bırakmış.
Annem bence onu geri kazanmak için bana hamile kaldı.
Ama sonunda babam onu da beni de seçmedi.
"Yeniden buluşalım."
"Arayı açmayalım."
"Beraber gidelim."
Hep tutamayacağı sözler verir.
Ne zaman umutlansam
üzülür ve yine annemi düşünürüm.
"Eminim o da şu anda babamın bana göstermek istediği
yıldızlara ve manzaraya bakıyordur" derim.
Biliyorum.
Bunu atlatmam lazım.
Bir gün onu kaybetmekten korkuyorum.
İşler bozulmadan ya da incinmeden kendimi durdurmaya çalışırım.
Ben hiçbir yere gitmiyorum, bunu unutma.
Hep yanında olacağım.
Son uçuşu kaçırdığımız için üzgünüm.
Senin suçun değil.
Yatalım mı?
Emin misin?
Hoş geldin.
Selam.
Nonko'nun annesiyle konuştum.
Özür dilerim.
Annene yalan söyleyip nereye gittin?
Yae.
Söyle bana.
Özür dilerim.
Onu ben zorladım.
Asahiyama Hayvanat Bahçesi'ndeki kutup ayısını görmek istedim.
Bana söz verdin.
-Bir şey olsa ne yapacaktın? -Öyle bir şey değil.
Çok özür dilerim!
Öncelikle
sen içeri geç.
-Anne! -Hadi.
Çabuk.
KİRALIK TAKSİ
Kapıyı açayım.
Teşekkür ederim.
Yarın aynı saatte, değil mi?
Evet.
Yarınki rehabilitasyon son.
Öyle mi? Tamam.
Bunu duyduğuma sevindim.
Çıkışta başka bir yere gitmek istiyorum. Olur mu?
Elbette.
O zaman…
İyi geceler.
Dikkat edin.
Harika! Baksanıza, Diamond Princess ne kadar küçük gözüküyor!
Kusura bakmayın, buraya kadar geldiniz.
Tengu Dağı'na çıkmış mıydınız?
Yalnızca birilerini almak için geldim.
Lisede nasıldınız?
Aptalca şeyler yaptım. Çok hoşlandığım bir kız vardı.
Aslında okulun çoğu ondan hoşlanıyordu.
Peki onu elde ettiniz mi?
Tabii ki.
Erkek gibi sordum. "Kız arkadaşım ol" dedim.
Sahi mi?
İlk seferim.
-Benim de. -Sahi mi? Senin de mi?
Tanrı'ya şükür.
Bir hayalim var.
Ama…
Bu hayalin ötesinde ne var?
Gaz lambasının aydınlattığı bir sokağın köşesi mi?
Ya da sessiz bir istasyonda öten bir buhar makinesi?
Bunlar kulağa hayal gibi gelse de
hayır, ben onları gördüm.
Kitapların dünyasında varlar.
Babamın benimle paylaştığı kitaplar.
Affedersiniz.
Sürpriz oldu.
Ne oldu?
Sanırım bu…
Sahiplerinin peşinden koşan köpeklerin videolarına ağlarsınız ya.
Son günlerde çabuk ağlıyorum.
Peki siz?
Siz lisede nasıldınız?
Hatırlamıyorum.
Öğlen ne yediğimi bile hatırlamıyorum.
Korkunç.
Eminim göz alıcı biriydiniz.
Şimdi olduğunuz gibi.
Bu hayalim için ilk adımlarımı atıyorum.
Kollarım açık, mümkün olduğunca hızlı koşacağım.
Beni bekleyen ışıltılı dünyaya…
İnanıyorum, bir gün ben de…
Uçabileceğim.
Harika!
Yae!
O benim kızım.
Benim kızım.
Harikaydın!
Düşünmemeye çalışıyorum.
Geçmişte neler olduğunu…
Ya da gelecekte olacakları.
Hayallerimden vazgeçip Tsuzuru'yla yaşadığımı düşünmüyorum.
Bir şey başaramadığım utanç verici geçmişimi düşünmüyorum.
Geleceğim için de umutlu değilim.
Bir hiç uğruna umutlanmayı bıraktım.
Ama bilirsiniz…
Bazen, çok nadiren…
Belli belirsiz bir sezim olur.
Önemsiz, manasız hayatımda…
En derinlerde…
Çok önemli bir şeyi kaybettiğimi düşünürüm.
Dikkat.
Bir sonraki araç günün sonuncu aracı.
Lütfen zamanında bininiz.
Özür dilerim.
Gidelim mi?
Alt yazı çevirmeni: Deniz Erkaradağ