‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ได้แรงบันดาลใจจากเพลง "รักแรกพบ" ‎และ "ฮัทสึโกอิ" โดยฮิการุ อูทาดะ)
‎เอ๊ะ ทำไมมันขยับได้
‎กลับมานี่เลย
‎จับผมได้แล้ว
‎ซุซูรุอยู่ไหนน้า
‎หายไปไหนแล้ว อยู่นี่เอง แม่ตกใจหมด
‎อยู่ไหนเอ่ย
‎อยู่นี่
‎อยู่นี่เอง
‎นี่อะไรจ๊ะ
‎รูปไม่เหมือนกัน
‎รองเท้า…
‎รองเท้าเหรอจ๊ะ
‎แล้วนี่อะไร พระอาทิตย์เหรอ
‎ไข่ปลาแซลมอน
‎ไข่ปลาแซลมอนเหรอ
‎เอ๊ะ ไข่ปลาแซลมอนนี่เอง
‎กลับมาแล้วครับ
‎พ่อกลับบ้านแล้ว
‎กลับมาแล้ว
‎กลับแล้วเหรอ
‎ขอต้อนรับกลับบ้าน
‎นี่ครับ
‎หือ
‎อะไรเยอะแยะคะเนี่ย
‎อ๋อ ผมไม่รู้ว่าลูกชอบอะไร ‎ผมเลยซื้อมาเพียบเลย
‎นี่ ซุซูรุ
‎คุณนี่รีบร้อนเหมือนเดิมตลอด
‎ผมเล่นไม่ได้
‎เอ๊ะ ได้สิ
‎แล้วอันนี้ล่ะ
‎- ได้ฮะ ‎- เตะเลย
‎- ผมเตะได้ ‎- ไหนลองเล่นอันนี้หน่อย
‎- อาจจะเตะไม่ได้ ‎- ไม่ได้เหรอ อันนี้ล่ะ
‎โคสชิ หยิบไม้ปั่นหูให้หน่อยได้มั้ย
‎เติมกาแฟหน่อย โคสชิ
‎โคสชิ ฉันต้องถ่ายเอกสารฉบับนี้ ‎ดันฉันไปทางนั้นที
‎- นี่ โคสชิ ‎- ให้ตาย น่ารำคาญชะมัด
‎นายเพิ่งออกจากโรงพยาบาล ‎พักอยู่บ้านเถอะ
‎การนั่งมันสบายสุดแล้ว นี่
‎กระดาษหมด ขอกระดาษ
‎ขอกระดาษ
‎นายโกกิตะที่โดนจับน่ะ ‎กลายเป็นว่าเขาติดหนี้กองโต
‎หลักฐานชี้ชัดว่าเขาใช้เงินบริษัท
‎และวางแผนจะขโมย ‎ข้อมูลการพัฒนาของบริษัทแล้วหนีไป
‎จริงเหรอ
‎คนที่นายช่วยไว้คือ
‎สาวขับแท็กซี่ที่เป็นแฟนเก่าเหรอ
‎รักแรกของนายที่เสียความทรงจำไป
‎รู้ได้ยังไง
‎ถามมาได้ว่ารู้ได้ไง
‎นายเสี่ยงชีวิตช่วยเธอเลยนะ
‎แล้วเธอก็ร้องไห้ตลอดเวลาด้วย
‎ทำไมนายไม่บอกเธอหน่อยล่ะ
‎ว่านายสองคนเคยรักกันมาก
‎และคบหากันจริงจัง… โอ๊ย
‎ไปบอกเธอตอนนี้แล้วจะได้อะไรขึ้นมา
‎ถ้าจำได้เธอจะปวดใจเปล่าๆ
‎และถึงบอกไปฉันก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี
‎- โอ๊ย มันเริ่มเจ็บอีกแล้ว ‎- กลับบ้านเถอะ ขอร้อง
‎โอ๊ยๆ
‎เจ็บ
‎คุณนามิกิ
‎นี่
‎ฮารุมิจิ
‎คุณคะ
‎นี่
‎มีคนอาสาทำการบ้านเพิ่มแฮะ
‎โอเค งั้นครูอยากฟัง ‎คำตอบจากคุณโนกุจิแทน
‎อะไรที่ทำให้ ‎ความสัมพันธ์พวกเขาเปลี่ยนไป
‎หนู…
‎หนูคิดว่าเป็นตอนที่
‎คุณดาร์ซีสารภาพรักค่ะ
‎ดีมาก
‎เธออยากอธิบายเพิ่มมั้ยว่า ‎ได้อะไรจากนิยายนั้นบ้าง
‎คำตอบที่ได้ตอนแรกอาจไม่ดีนักแต่
‎การที่คุณดาร์ซีกล้าสารภาพนั้น ‎ทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป
‎อ้อ ใช่จ้ะ
‎ขอบคุณค่ะ คุณโนกุจิ
‎ไปบทต่อไปกันเลย
‎เปิดไปที่หน้า 21
‎โอ๊ย
‎คือว่า ครูอยากพบหนูเหรอคะ
‎โนกุจิ เธอเคยไปเรียน ‎ที่ต่างประเทศหรือเปล่า
‎ไม่เลยค่ะ
‎หนูไม่เคยออกจากฮอกไกโดด้วยซ้ำ
‎งั้นเธอคงมีครูที่ดี
‎พ่อหนูส่งแฮร์รี่ พอตเตอร์มาให้ค่ะ
‎ตอนพ่อไปทำงานต่างประเทศ
‎หนูอ่านทุกวันเพราะว่ามันสนุกดี
‎และในที่สุดก็เริ่มอ่านเข้าใจเองค่ะ
‎หนูก็เลยชอบภาษาอังกฤษ
‎ไม่แปลกใจเลยที่เธอพูด ‎ภาษาอังกฤษแบบมาตรฐาน
‎จะมีแข่งพูดสุนทรพจน์ ‎หลังเปิดเทอมหน้าร้อน
‎ครูคิดว่าจะเสนอชื่อเธอ ‎ให้เป็นตัวแทนโรงเรียน
‎เธอคิดว่าไงจ๊ะ
‎อ๊ะ…
‎- เอ๊ะ… อะไร ‎- คือว่า
‎ฉันจะมาเป็นคนขับรถให้คุณ ‎จนกว่าคุณจะทำกายภาพบำบัดเสร็จ
‎คิดซะว่าฉันเป็นขาให้คุณนะคะ
‎ไม่เอา ผมไม่กล้าขอให้คุณทำงั้นหรอก
‎อย่าดูถูกฉันสิคะ ‎ฉันทำรายได้สูงสุดในบริษัทเชียวนะ
‎มีตราทำงานดีด้วย เห็นมั้ย
‎โอ้โฮ
‎ไม่ใช่อย่างนั้นซะหน่อย
‎ฉันหาเอาจากอินเทอร์เน็ต
‎ถ้าเพิ่งผ่าตัดมาการนั่งจะสบายที่สุด
‎ฉันมีรถแท็กซี่ ‎ก็เลยรับส่งถึงหน้าประตูได้
‎และฉันไม่คิดเงินด้วย
‎เป็นตัวเลือกที่ดีต่อร่างกาย ‎และประหยัดที่สุดแล้ว
‎คืองี้ครับ คุณโนกุจิ…
‎ให้ฉันทำเถอะค่ะ
‎ฉันไม่รู้จะทำอะไรให้คุณได้บ้าง
‎คุณอาจทำไปตามหน้าที่ ‎แต่คุณก็ปกป้องฉันอยู่ดี
‎เสี่ยงชีวิตช่วยฉัน
‎ฉันเลยอยากตอบแทนคุณ ‎ด้วยการทำหน้าที่ของตัวเองเช่นกัน
‎อีกอย่าง…
‎ช่างเถอะ
‎ก็…
‎ถ้าอยากไปไหน โทรหาฉันได้เลยนะคะ
‎เชิญค่ะ ขึ้นรถเลย
‎เชิญค่ะ
‎ค่อยๆ เดินมานะคะ
‎ไปไหนดีคะ
‎ไปโรงแรมพาร์ก
‎ได้เลยค่ะ
‎ไปเดตเหรอ
‎เปล่า
‎พาพ่อแม่มาเจอกันน่ะ
‎เชิญใช้ตามสบายเลยนะคะ
‎แย่จริง…
‎(เสาร์ 11 ส.ค.)
‎นี่ค่ะ
‎ขอบคุณครับ
‎นี่ด้วยค่ะ
‎หมากฝรั่งก็มีถ้าคุณอยากได้ ‎แล้วก็มีพายกรอบด้วย
‎ผมขอชิ้นนึงก็แล้วกัน
‎คุณพอจะมีเข็มทิศและไฟฉายมั้ย
‎อ้อ มีค่ะ
‎นี่เลย
‎ผมขอโทษ
‎ฉันเตรียมพร้อมเสมอน่ะ
‎อ๋อ ครับ
‎ค่ะ
‎- ฮารุมิจิ เร็วหน่อย ‎- โทษที ฉันตื่นสาย
‎ไปขึ้นรถที่คุชิโระนาทีที่ 22 ‎จะได้ขึ้นรถไฟทัน 8.01 น.
‎พอไปถึงเราก็เช่าจักรยานที่สถานี…
‎เราต้องไปถึงอูโทโระสิบโมง
‎ถ้าเราคืนจักรยานตอนสี่โมงครึ่ง ‎ก็ขึ้นรถไฟรอบ 16.51 น. ทัน
‎เดี๋ยว รอด้วย
‎คันต่อไปมากี่โมง
‎จากตอนนี้อีกหนึ่งชั่วโมง
‎แปลว่าเราจะไป ‎เปลี่ยนรถสายเซ็นมูไม่ทัน
‎นี่จะหนีออกนอกเมืองหรือไง
‎ก็เผื่อฝนตกไงล่ะ
‎แล้วฉันก็มีเข็มทิศด้วย เผื่อหลงทาง
‎ไฟฉาย ยาไล่แมลง
‎ที่ไล่หมี
‎แล้วก็เสบียงฉุกเฉิน
‎เราแค่จะไปปิกนิกไม่ใช่เหรอ
‎เราต้องเตรียมพร้อม ‎รับสถานการณ์เลวร้ายที่สุดสิ
‎เอาไป
‎แล้วเรื่องแข่งสุนทรพจน์ล่ะ
‎ฉันปฏิเสธไปแล้ว
‎เอ๊ะ
‎ทำไมล่ะ
‎เธอปฏิเสธทำไม
‎เพราะฉันไม่ชนะหรอก
‎ฉันไม่เคยอยู่เมืองนอก ‎ไปก็โดนหัวเราะเยาะใส่
‎ข้อเสียเพียงข้อเดียวของแฟนฉัน ‎คือขาดความมั่นใจ
‎"ถ้าฉันทำคงโดนหัวเราะเยาะใส่"
‎"ฉันอาจทำให้พวกเขาผิดหวัง"
‎เธอฉลาดมากเสียจนคิดล่วงหน้าไปไกล
‎คอยคาดคะเนถึงอันตรายและระวังตัวแจ
‎พ่อฉันก็พูดอย่างนี้เหมือนกัน
‎"ถ้าเป็นเอาต์ฟีลเดอร์ ‎คงได้รางวัลถุงมือทองคำแล้ว"
‎พ่อเธอน่ะเหรอ
‎ฉันเจอพ่อครั้งสุดท้ายน่าจะสามปีก่อน
‎เธอไม่อยากเจอพ่อเหรอ
‎แม่ฉันไม่ชอบ
‎เอาละ
‎ไปกันเถอะ
‎ไปไหน
‎เขาอยู่ที่โอตารุใช่มั้ย
‎เรากลับมาที่นี่ทัน ‎ด้วยเที่ยวบินสุดท้าย
‎เที่ยวบินเหรอ
‎- แต่แผนของเรา… ‎- ฉันเปลี่ยนแผนแล้ว
‎- โอเค ‎- จริงเหรอ
‎- เดี๋ยวก่อนนะ ‎- ไปกันเถอะ
‎- เดี๋ยว เอาจริงเหรอ ‎- ไปหาพ่อเธอกัน
‎(โรงแรมซัปโปโรพาร์ก)
‎(บริการเหมาแท็กซี่)
‎ขอบคุณมากนะครับ
‎รักษาตัวด้วยค่ะ
‎อ้าว ฮารุมิจิ
‎ขอโทษ
‎ทุกคนมากันหมดแล้ว
‎เดี๋ยวนะ
‎เรียบร้อย
‎พ่อฉันไปตัดผมมา ‎แต่ฉันว่าออกมาไม่ดีเลย
‎(ฮอกไกโด โอตารุ - มกราคม 2007)
‎โอเค เรียบร้อยแล้ว
‎อันนี้แค่หนึ่งอัน…
‎ยาเอะ ภรรยาของคุณหมอโทกาวะไม่กินขนม
‎อ้อ หนูขอโทษค่ะ
‎- แล้วก็… ‎- คะ
‎ช่วยเคารพภรรยาของ ‎ศาสตราจารย์โอโคจิให้มากๆ ด้วยนะ
‎เธอมีเส้นสายดีมาก ‎กับมหาวิทยาลัยแพทย์โอตารุ
‎ทำหน้าที่ให้ดีนะ ‎เพื่ออนาคตของซุซูรุ
‎ค่ะ
‎- ซุซูรุ แม่ต้องทำความสะอาดแล้ว ‎- แล้วก็…
‎ฉันเลือกชุดไว้ให้เธอแล้ว ‎อยู่ข้างบน ช่วยไปเปลี่ยนด้วยนะ
‎ค่ะ
‎ที่เวนิสเป็นยังไงบ้าง
‎เป็นที่ที่เหมาะจะไปกับคนรัก
‎เป็นเมืองที่โรแมนติกเลยละ
‎- อิจฉาจัง ‎- ขอโทษนะคะ
‎อุ๊ย ยาเอะน่ารักจัง
‎กุชชีรุ่นใหม่เหรอ
‎เธอจบมหาวิทยาลัยไหนนะ
‎หนูเรียนที่มหาวิทยาลัยโทโอ ‎แต่ลาออกเพราะลูกชายค่ะ
‎อ้อ
‎แล้วพ่อแม่เธอทำงานอะไร
‎- แม่ของหนูทำงานที่โรงงาน… ‎- ธุรกิจของแม่เธอ…
‎เกี่ยวกับวงการสนามบินไม่ใช่เหรอ
‎แหม เป็นครอบครัวที่อินเตอร์จริงๆ
‎ยอดเยี่ยมไปเลย
‎คุณโซโนเบะ ฉันได้ยินว่า ‎ลูกชายคนโตของคุณอยู่บอสตัน
‎ต้องขอบคุณคุณพี่กับคุณหมอโอโคจิค่ะ
‎- เขาได้คะแนนดี ‎- จริงเหรอคะ
‎กลับมาแล้วเหรอคะ
‎ทำไมยังไม่ไปนอนอีก
‎รับมื้อเย็นไหมคะ
‎ผมกินมาแล้วละ
‎- วันนี้แม่ของคุณ… ‎- ผมมีผ่าตัดสามเคสตั้งแต่เช้า
‎เนื้องอกในสมองสองเคส ‎เส้นเลือดสมองโป่งพองหนึ่ง
‎จากนั้นผมก็ต้องเตรียมเข้าประชุม
‎เรื่องที่คุณจะเล่าสำคัญกว่านั้นมั้ย
‎ผมไปอาบน้ำก่อน
‎แม่ฮะ
‎ขอโทษจ้ะ ซุซูรุ เราทำลูกตื่นเหรอ
‎มานี่สิ
‎สุดยอด
‎เราจะไปถึงโอตารุก่อนเที่ยง
‎จริงเหรอ
‎- เอ้า นี่ ‎- ขอบคุณ
‎ตอนเด็กๆ ฉันมาที่นี่บ่อย
‎พอฉันสอบได้คะแนนดี ‎หรือตอนที่แม่ฉันอารมณ์ดี
‎ฉันจะได้กินครีมโซดาที่คาเฟ่ชั้นบน
‎เหรอ
‎สัญญาก่อนว่าจะไม่ขำ
‎ไม่อยู่แล้ว
‎แอร์โฮสเตสเหรอ
‎ยาเอะเนี่ยนะ
‎เป็นความคิดที่บรรเจิดมาก
‎สุดยอดเลย
‎อือ
‎เธอทำได้อยู่แล้ว
‎แน่นอนเลย
‎ฉันรับรองได้
‎นายคิดอย่างนั้นเหรอ
‎เข้าใจแล้ว
‎(ยาเอะ โนกุจิ - หนึ่งข้อความใหม่)
‎(พรุ่งนี้ฉันจะมารับคุณเวลาเดิม)
‎(ได้ ขอบคุณครับ)
‎ตอนบินอยู่บนฟ้ารู้สึกยังไงเหรอคะ
‎ที่โรงพยาบาลบอกว่าคุณเคยเป็นนักบิน
‎เร่งเครื่อง
‎รันเวย์ 34 พร้อมให้ขึ้นบิน ‎เครื่องบิน 74
‎พร้อมให้ขึ้นบิน เร่งเครื่อง
‎สิบสิบ
‎เจ็ดร้อย 800 900 950 ‎เตรียมเร่งเครื่องได้มากพอแล้ว
‎รันเวย์พร้อม
‎ปล่อยเบรก
‎เจ็บสิบ ใช้คันบังคับได้
‎ใช้คันบังคับ
‎เราเอาเครื่องขึ้นได้ครั้งเดียว
‎- เงยเครื่องขึ้นได้ ‎- เงยขึ้น
‎ไม่ว่าผมจะทำมากี่ครั้ง ‎ผมก็ตื่นเต้นกับช่วงเวลานี้ทุกที
‎เก็บล้อ
‎- ไม่มีสิ่งกีดขวาง อนุมัติ ‎- เก็บล้อ
‎แม้ทั้งหมดนี้จะเป็นอดีต…
‎เมฆและหมอก
‎สายลมและแสงแดด
‎พอขึ้นบินครั้งแรก ‎พร้อมทุกประสาทสัมผัสรับรู้เต็มที่
‎คุณจะได้เห็นทัศนียภาพ ‎ที่เหนือคำบรรยาย
‎รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบต้อนรับคุณ
‎เมฆที่ล่องลอยไป
‎มหาสมุทรสีคราม
‎ขอบฟ้าที่ไล่สีไปจนสุดลูกหูลูกตา
‎(ผมอยากให้คุณได้เห็น)
‎ยาเอะ โนกุจิ
‎แล้วเพื่อนที่มากับลูกล่ะ
‎เขาอยากกินข้าวหน้าไข่หอยเม่น ‎กับไข่แซลมอนมากกว่าปลาไหล
‎แต่หน้าร้อนก็ต้องกินปลาไหลสิ
‎ขอโทษที่ให้รอนะคะ
‎อาหารมาแล้วๆ
‎ว้าว ดูน่าอร่อยมาก
‎กินเลยนะคะ
‎กินเลยนะครับ
‎อื้อหือ อร่อยมาก
‎อร่อยสุดๆ เลยค่ะ
‎หางเป็นส่วนที่อร่อยที่สุดของปลาไหล
‎จริงเหรอคะ
‎ใช่
‎นักวิชาการพิสูจน์แล้วด้วย
‎พ่อให้หนูกินแต่ ‎ส่วนที่อร่อยที่สุดเสมอเลย
‎งั้นเหรอ
‎ใช่สิคะ
‎ก้ามปู สเต๊กอย่างดีมีมันแทรก ‎สตรอว์เบอร์รี่บนเค้ก…
‎พ่อแม่ก็ทำแบบนี้กันทั้งนั้น
‎อย่างนั้นเหรอคะ
‎อย่างนั้นแหละ
‎ขอบคุณค่ะ
‎พ่อไม่เคยมีโอกาส ‎ให้ของขวัญสอบเข้ามหาวิทยาลัยกับลูก
‎กินซาเหรอ
‎เปิดเลยสิ
‎ปากกาเหรอคะ
‎ปากกาหมึกซึม
‎อะไรทำให้สาวน้อย
‎โทรหาพ่อตอนเจ็ดโมงเช้า ‎แถมดั้นด้นมาถึงที่นี่ได้
‎คงไม่ได้บอกแม่ของลูกสินะ
‎ที่โตเกียวดีขนาดนั้นเลยเหรอคะ
‎ใช่ ดีมากเลยละ
‎มีแต่ความขัดแย้งเต็มไปหมด
‎ทั้งหยาบโลนและประณีต
‎ผิดปกติและสมบูรณ์ ‎มีศีลธรรมและผิดศีลธรรม
‎เครื่องดื่มดั้งเดิมและชาไข่มุก
‎พ่อกับความจริงใจ
‎ไม่ขัดแย้งกันซะหน่อย
‎ลองดูสิ
‎แต่จะให้หนูเขียนอะไร
‎ลูกควรเลือกคำที่จะใช้ไปตลอดชีวิต ‎ลองปากกาด้ามใหม่
‎วิธีนี้จะทำให้เห็นชัดกว่า ‎ว่าปากกาแต่ละด้ามเป็นยังไง
‎คำว่าอะไรดีคะ
‎อะไรก็ได้
‎เช่น "อากาศแจ่มใส วันที่โชคดี"
‎หรือกวีของบาโชก็ได้
‎แล้วพ่อเขียนว่าอะไรเหรอคะ
‎(ยาเอะ โนกุจิ)
‎ชื่อหนูเหรอ
‎เป็นคำที่สวยที่สุดในภาษาญี่ปุ่น
‎นี่จ้ะ
‎(ฮารุมิจิ นามิกิ)
‎เขียนว่าอะไรเหรอ
‎เป็นความลับค่ะ
‎- นั่นใครเหรอ ‎- ไม่บอกหรอก
‎นี่ไม่ใช่ชื่อผู้ชายเหรอ
‎- ไม่เป็นไรใช่มั้ยคะ ‎- เป็นสิ
‎- ก็พ่อบอกให้เขียนอะไรก็ได้ ‎- ไม่ใช่แบบนี้สิ
‎พ่อไม่ได้ซื้อปากกาให้ลูกทำแบบนี้
‎โอ๊ย ไม่เอาน่า
‎(ยาเอะ โนกุจิ - ฮารุมิจิ นามิกิ)
‎ให้ตายสิ…
‎นายคืออุระมิจิใช่มั้ย
‎ฮารุมิจิครับ
‎อ้อ
‎งั้นสินะ…
‎อืม…
‎นายชอบอะไรในตัวยาเอะ
‎เป็นพรหมลิขิต
‎ผมไม่สนว่าใครจะพูดยังไง ‎ไม่มีใครเปลี่ยนใจผมได้
‎แม้จะเป็นพ่อของเธอก็ตาม
‎ผมก็เลย…
‎อยากเป็นคนดีเพื่อเธอ
‎เพื่อคนที่ผมรัก
‎ผมอยากเป็นคนที่ดีที่สุดให้เธอ
‎แม้ตอนนี้ผมจะยังไม่มีอะไรเลย
‎ห้ามทำเธอร้องไห้
‎ครับ
‎อยากหาว่าฉันเสแสร้งละสิ
‎ครับ
‎คือผมหมายถึง…
‎ครับ
‎นายนี่มัน…
‎พ่อของเธอเป็นคนดี
‎พ่อเป็นคนใจดี มีความรู้ และโรแมนติก
‎แล้วก็เป็นคนโกหก
‎ก่อนฉันเกิด ‎พ่อฉันไปทำผู้หญิงอีกคนท้อง
‎ฉันว่าแม่ท้องฉัน ‎เพื่อพยายามให้พ่อกลับมาหา
‎แต่สุดท้ายแล้ว ‎พ่อก็ไม่เลือกแม่หรือฉันอยู่ดี
‎"ไว้เจอกันใหม่นะ"
‎"ไว้วันหลัง"
‎"ไว้ไปด้วยกัน"
‎พ่อไม่เคยรักษาสัญญาได้เลย
‎แต่ละครั้งฉันจะมีความหวัง
‎และผิดหวังเมื่อคิดถึง ‎เธอคนนั้นอีกครั้ง
‎คิดว่า "เธอคงดูดาวและทิวทัศน์
‎ที่พ่ออยากให้ฉันดูอยู่แน่เลย"
‎ฉันรู้อยู่แล้ว
‎ว่าต้องทำใจให้ได้สักที
‎แต่ฉันก็กลัวว่าสักวันจะเสียพ่อไป
‎ฉันพยายามห้ามตัวเอง ‎ไม่ให้ทำอะไรผิดพลาดหรือเจ็บตัว
‎รู้ไว้นะ
‎ว่าฉันจะไม่ไปไหน
‎ฉันจะอยู่ข้างเธอเสมอ
‎ขอโทษที่ทำให้พลาดเที่ยวบินสุดท้าย
‎นายไม่ผิดซะหน่อย
‎นอนเลยมั้ย
‎เธอแน่ใจนะ
‎ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
‎หวัดดีค่ะ
‎แม่คุยกับแม่ของนนโกะแล้ว
‎หนูขอโทษ
‎โกหกแม่แล้วไปไหนมาเหรอ
‎ยาเอะ
‎ตอบแม่มา
‎ผมขอโทษ
‎ผมบังคับให้เธอไปเอง
‎ผมอยาก… ไปดูหมีขั้วโลกที่ ‎สวนสัตว์อาซาฮิยามะมากๆ
‎นายสัญญากับฉันแล้วนี่
‎- ถ้าเกิดอะไรขึ้นมานายจะทำยังไง ‎- ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ
‎ผมขอโทษจริงๆ ครับ
‎ก่อนอื่น
‎เข้าบ้านไปซะ
‎- แม่คะ ‎- ไปซะสิ
‎เร็วๆ เลย
‎(บริการเหมาแท็กซี่)
‎เดี๋ยวฉันเปิดประตูให้
‎ขอบคุณครับ
‎พรุ่งนี้เวลาเดิมใช่มั้ยคะ
‎ครับ
‎พรุ่งนี้บำบัดวันสุดท้าย
‎งั้นเหรอ ได้
‎ดีใจด้วยนะคะ
‎ผมมีที่นึงที่อยากไปหลังบำบัดเสร็จ
‎สะดวกหรือเปล่าครับ
‎ได้เลยค่ะ
‎งั้นก็
‎ราตรีสวัสดิ์ครับ
‎ราตรีสวัสดิ์
‎รักษาตัวด้วยนะคะ
‎โอ้โฮ สุดยอด ‎เรือไดมอนด์พรินเซสดูจิ๋วไปเลย
‎โอ้โฮ…
‎ผมขอโทษที่ทำให้คุณ ‎ต้องมาไกลถึงที่นี่
‎เคยขึ้นภูเขาเทนกุยามะมั้ย
‎ฉันเคยไปรับ ‎ผู้โดยสารด้านล่างไม่กี่ครั้ง
‎ตอนคุณนามิกิอยู่ม.ปลายเป็นยังไงเหรอ
‎ผมทำอะไรงี่เง่าไปตั้งเยอะ
‎ผมเคยชอบผู้หญิงคนนึงมากๆ
‎ที่จริงทั้งโรงเรียนก็ชอบเธอนั่นแหละ
‎เหรอคะ ได้คบกันหรือเปล่า
‎ได้สิ
‎ผมก็ขอเธอไปตรงๆ
‎"เป็นแฟนกันนะ"
‎จริงเหรอ
‎ครั้งแรกของฉัน
‎- ฉันด้วย ‎- เหรอ เธอก็เหมือนกันเหรอ
‎ดีจังเลย
‎ฉันมีความฝัน
‎แต่…
‎ในความฝันนั้นเป็นโลกแบบไหนกัน
‎ถนนที่มีตะเกียงเจ้าพายุตามหัวมุม
‎หรือรถจักรไอน้ำส่งเสียง ‎หวีดหวิวกลางสถานีที่เงียบสงัด
‎มันอาจฟังดูเหมือนโลกแฟนตาซี
‎แต่ไม่ใช่ ฉันเคยเห็นมาแล้ว
‎สิ่งเหล่านี้มีจริงในโลกของหนังสือ
‎ที่พ่อของฉันให้มา
‎ขอโทษค่ะ
‎แปลกใจจริงๆ
‎เอ๊ะ อะไรกัน
‎ฉันว่ามันเหมือนกับ…
‎เวลาที่คุณน้ำตาไหล ‎เพราะดูคลิปหมาวิ่งไปหาเจ้าของ
‎ช่วงนี้ฉันร้องไห้ง่ายมาก
‎แล้วคุณล่ะ
‎ตอนอยู่ม.ปลายเป็นยังไงเหรอ
‎ก็…
‎ฉันลืมไปแล้ว
‎ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำ ‎ว่าเมื่อกลางวันกินอะไร
‎แย่จังเลยเนอะ
‎ผมว่าคุณคงสวยมาก
‎เหมือนกับตอนนี้
‎นี่คือก้าวแรก ‎ที่ฉันได้เข้าใกล้ความฝันพวกนี้
‎ฉันจะวิ่งให้เร็วที่สุด ‎พร้อมอ้าแขนกว้างๆ
‎เข้าไปหาโลกอันสวยงาม ‎ระยิบระยับที่รอฉันอยู่
‎โดยเชื่อว่าสักวัน
‎ฉันจะได้โบยบินเช่นกัน
‎ยอดเยี่ยม
‎ยาเอะ
‎ลูกสาวของฉันเอง
‎ลูกสาวฉัน
‎เธอเก่งมาก
‎ฉันพยายามไม่คิด
‎ว่าอดีตฉันเป็นยังไง…
‎หรืออนาคตจะเป็นยังไง
‎ฉันไม่คิดถึงเรื่องที่ล้มเลิกความฝัน ‎และชีวิตที่ได้อยู่กับซุซูรุ…
‎อดีตอันน่าอับอาย ‎ที่ฉันทำอะไรไม่สำเร็จสักอย่าง
‎ความหวังในอนาคตก็ไม่มี
‎ฉันเลิกแล้ว…
‎เลิกคาดหวังอะไรลมๆ แล้งๆ
‎แต่คุณรู้มั้ย…
‎บางครั้ง มีบางครั้งจริงๆ …
‎ที่ฉันรู้สึกเฉลียวใจ ‎เป็นความรู้สึกที่เลือนราง
‎ว่าชีวิตที่ไม่สลักสำคัญของฉัน…
‎ลึกๆ ในใจนั้น…
‎ฉันเคยเสียสิ่งที่สำคัญมากไป
‎โปรดทราบ
‎กระเช้ารอบถัดไป ‎จะเป็นรอบสุดท้ายของวัน
‎หากต้องการขึ้นกระเช้า ‎กรุณาไปให้ตรงเวลา
‎ขอโทษค่ะ
‎เราไปกันเลยมั้ย
‎คำบรรยายโดย สิริฉันท์ โรจนรัต