ISANG SERYE MULA SA NETFLIX
BASE SA "FIRST LOVE" AT "HATSUKOI" NI HIKARU UTADA
O, ano'ng nagpapagalaw dito?
Bumalik ka rito!
Nahuli mo ako!
Saan ka pumunta, Tsuzuru?
Nawala siya! Iyan ka pala! Ginulat mo ako!
Nasaan kaya siya?
Dito.
Huli ka!
Ano ito?
Magkakaiba ang mga larawan.
Ang mga sapatos…
Ang mga sapatos?
Ano ito? Ang araw?
Salmon roe.
Salmon roe?
A, sige, salmon roe.
Narito na ako.
Maligayang pagdating, Ama.
Narito na ako.
Welcome home.
Heto.
Hm?
Ano ang mga ito?
O, 'di ko alam ang gusto niya, kaya marami.
Uy, Tsuzuru!
Mainipin ka talaga lagi!
'Di ko magagawa ito.
Ano? Kaya mo.
Paano ito?
-Kaya ko. -Sipain mo!
-Kaya kong sumipa. -Subukan mo sige.
-Mukhang 'di ko kaya. -Hindi? Paano ito?
Uy Kosshi, ikuha mo ako ng panlinis ng tainga?
Kape pa, Kosshi.
Kosshi, kailangan ko ng kopya nito, tulak doon.
-O! Kosshi! -Diyos ko! Masakit!
Kalalabas mo lang ng ospital, magpahinga ka.
Pinakakomportable ang maupo. O!
Walang papel. Papel.
Papel.
Iyong Gokita na naaresto ay napakaraming utang.
Ginamit niya ang pera ng kompanya
at pinlanong kuhanin ang development data at tumakas.
Talaga?
Iyong iniligtas mo,
ang babaeng taxi driver dati?
Ang first love mo na nawalan ng alaala.
Paano?
Anong paano?
Muntik kang mapahamak.
Iyak lang din siya nang iyak.
Bakit 'di mo sabihin sa kanya?
Na nagmahalan kayong dalawa
at naging magkarelasyon… Ow!
Bakit ko naman sasabihin sa kanya ngayon?
Baka masaktan lang siya kapag naalala niya.
At wala akong magagawa kahit sabihin ko.
-O, sumasakit na naman. -Umuwi ka na lang!
Ow.
G. Namiki?
Uy.
Harumichi!
Ginoo?
Uy!
Pwes, may nagboluntaryo para sa espesyal na takdang -aralin.
Okey, pwede bang si Bb. Noguchi na lang ang sumagot?
Ano ang nagpabago sa relasyon nila?
Ako'y…
Sa palagay ko noong
nagtapat si G. Darcy ng pag-ibig.
Napakagaling.
Pwede mo bang idetalye kung ano ang natutuhan mo sa nobela?
Hindi naging maganda ang resulta noong una pero
nagpabago ng lahat ang matapang na pagtatapat ni G. Darcy.
Oo.
Salamat, Bb. Noguchi.
Umusad tayo sa susunod na kabanata.
Pahina 21, pakiusap.
Ow!
Um, gusto mo akong makausap?
Nag-aral ka ba sa ibang bansa?
Hindi.
'Di nga ako umaalis sa Hokkaido.
Magaling ang naging guro mo.
Pinadalhan ako ng Harry Potter ng ama ko.
Nang nagtrabaho siya abroad.
Binasa ko ito araw-araw dahil nakakaaliw ito,
at naintindihan ko na ito kalaunan.
Doon ko nagustuhan ang English.
Kaya nakakasalita ka ng Queen's English.
May speech contest pagtapos ng summer break.
Iniisip kong i-nominate ka bilang kinatawan ng paaralan.
Ano sa tingin mo?
A…
-A… Ano? -Um.
Ako muna ang drayber mo hanggang sa gumaling ka.
Ako ang magsisilbing binti mo.
Hindi, 'di mo pwedeng gawin iyon.
Huwag mo 'kong maliitin, isa ako sa mga magagaling sa kumpanyang 'to!
May patunay pa! Kita mo?
O. Galing.
Hindi 'yan ang isyu.
A, hinanap ko 'to sa Internet,
at mas mabuting maupo na pagkatapos ng operasyon.
Sa taksi ko, bahay sa bahay 'to.
At 'di kita sisingilin.
Ito na ang pinakatipid at mas komportableng mapipili mo.
Sandali, Bb. Noguchi…
Pakiusap, pumayag ka na.
Wala na akong maisip na ibang magagawa.
Pwedeng trabaho mo lang, pero pinrotektahan mo pa rin ako.
Tinaya ang buhay mo.
Kaya gusto ko sanang gawin ang trabaho ko para makabawi sa'yo.
At saka…
Huwag na lang.
Um…
Pakiusap, tawagan mo lang ako kapag may pupuntahan ka.
Pakiusap, halika na!
Pakiusap.
Sulitin mo lang ang oras mo.
Saan tayo pupunta?
Sa Park Hotel.
Sige.
Date ba ito?
Hindi.
Naroon ang mga magulang namin.
Gamitin mo kapag gusto mo.
Naku…
AUG 11, SABADO
Gamitin mo 'to.
Salamat.
Pati ang mga 'to.
May gum ako kung gusto mo. At may Genji-Pie rin ako.
Kukuha ako ng isa.
Mayroon ka rin bang compass at flashlight?
A, oo.
Heto.
Pasensya na.
Palagi akong handa.
Mukha nga.
Oo.
-Bilisan mo, Harumichi! -Patawad, nahuli ako!
Kung nasa Kushiro na tayo ng 22, aabot tayo ng 8:01,
pagkarating, rerenta tayo ng bisikleta…
nasa Utoro na tayo ng 10!
Kung makakabalik tayo ng 4:30, maaabutan natin ang tren ng 4:51.
Sandali, hintayin mo kami!
Kailan 'yung susunod?
Isang oras pa.
Ibig sabihin nito ay 'di tayo aabot sa Senmou line.
Plano mo bang umalis ng bayan?
Paano kung umulan?
At saka, may compass ako kung mawala man tayo,
isang flashlight, bug repellant,
bear repellant,
at emergency rations.
Aalis lang tayo para mag-picnic, tama?
Palagi kang naghahanda agad.
Heto.
Paano na 'yung speech contest?
Tinanggihan ko na.
Ano?
Bakit?
Bakit mo ginawa 'yon?
Kasi hindi naman ako mananalo.
Hindi naman ako nag-abroad, pagtatawanan lang ako.
Ang problema lang sa nobya ko ay walang tiwala sa sarili.
"Pagtatawanan lang ako pag ginawa ko."
"Baka 'di sila matuwa."
Masyado mong iniisip agad ang mangyayari,
iniisip mong magkakamali ka, at aatras na.
Iyan din ang sinabi ng ama ko.
"Kung ikaw ay outfielder, mananalo ka ng Golden Glove."
Ama mo?
Tatlong taon na noong huli ko siyang nakita.
Ayaw mo siyang makita?
Hindi gusto ng ina ko.
Sige.
Tara na!
Saan?
Nasa Otaru siya, tama?
Pwede tayong makabalik sa huling flight!
Flight?
-Pero ang mga plano natin-- -Babaguhin ko na!
-Okey! -Talaga?
-Sandali lang. -Tara!
-Sandali, totoo ba? -Puntahan natin ang ama mo!
SAPPORO PARK HOTEL
INUPAHANG TAKSI
Maraming salamat.
Mag-ingat ka.
O, Harumichi.
Paumanhin.
Nandito na ang lahat.
Sandali.
Ayan.
Nagpagupit ang ama ko, pero parang hindi bumagay.
HOKKAIDO, OTARU, ENERO 2007.
Okey, tapos na lahat.
Ito ang nag-iisa…
Yae, 'di kumakain ng matatamis ang asawa ni Dr. Togawa.
O… Pasensya na.
-At saka… -Ano?
Respetuhin maigi ang asawa ni Propesor Okochi.
Malakas ang koneksyon niya sa Otaru Medical University.
Pagbutihin mo para sa kinabukasan ni Tsuzuru.
Sige, ma'am.
-Tsuzuru, kailangan ko nang magligpit. -At saka…
Namili ako ng susuotin mo sa itaas kaya magbihis ka na.
Sige, ma'am.
Kumusta sa Venice?
Masayang puntahan kasama ang mahal mo.
Napaka-romantic talaga doon.
-Nakakainggit. -Pasintabi.
Ang ganda mo, Yae.
Bagong Gucci?
Saan ka nag-aral?
Sa Touou University, pero 'di natapos dahil nagkaanak ako.
O.
Ginagawa ng magulang mo?
-Nagtatrabaho sa pabrika ang ina ko-- -Ang trabaho ng ina mo…
Konektado ito sa industriya ng airport, 'di ba?
Nagkakaisa na pamilya.
Napakaganda.
Bb. Sonobe, nabalitaan ko na nasa Boston ang panganay mo.
Salamat sa'yo at kay Dr. Okochi.
-Magaganda ang grado niya. -Talaga ba?
Welcome home.
Dapat natulog ka na.
Kakain ka?
Kumain na ako.
-Ngayon ang ina mo-- -May tatlong surgery ako mula noong umaga.
Dalawang brain tumor at aneurysm.
At kailangan kong maghanda para sa conference.
Mas importante ba roon ang ikukwento mo?
Maliligo na ako.
Ina.
Patawad, Tsuzuru, nagising ka ba namin?
Halika.
Ayos!
Makakarating tayo sa Otaru.
Talaga?
-Heto. -Salamat.
Madalas ako rito noong bata ako.
Kapag mataas ang marka ko, o kapag masaya ang ina ko,
makakakuha ako ng cream soda sa café sa itaas.
Talaga?
Mangako kang hindi tatawa.
Hinding hindi.
Cabin attendant?
Ikaw?!
Magandang ideya!
Mahusay!
Oo.
Makakaya mo ito.
Panigurado!
Sinisiguro ko.
Sa tingin mo?
Sige.
YAE NOGUCHI ISANG BAGONG MENSAHE
SUSUNDUIN KITA BUKAS SA PAREHONG ORAS
OKEY, SALAMAT
Ano ang pakiramdam na lumilipad ka mag-isa?
Narinig ko sa ospital na dati kang piloto.
Power set.
Runway 34 cleared for take off, Carrier-74.
Cleared for take off. Power set.
1010.
700, 800, 900, 950 halos tama na ang pwersa.
Runway clear.
Bitiwan na ang preno ngayon.
70 may yoke ka.
May yoke ako.
'Di mo pwedeng ulitin ang takeoff.
-Umikot ka. -Umikot.
Kahit ilang beses ko nang naranasan, nakakasabik iyon.
Gear up.
-Walang nakaharang. Positibo. -Gear up.
Kahit nakaraan na ito…
Hamog at mga ulap,
ang hangin at araw,
kapag unang beses mong lumipad nang hasa ka na,
makakakita ka ng napakagandang tanawin.
Para kang sinasalubong ng mundo.
Nakalutang na ulap,
asul na karagatan,
abot-tanaw na magandang kinabukasan.
SANA NAIPAKITA KO SA'YO ITO
Yae Noguchi!
Paano iyong kaibigan mo na kasama mo?
Gugustuhin niya ang urchin at roe kaysa igat.
Pero para sa summer ang igat.
Salamat sa paghihintay.
Heto na tayo!
Wow, mukhang masarap ito!
Salamat sa pagkain.
Mm, masarap.
Napakasarap nito.
Ang buntot ang pinakamasarap sa igat.
Totoo ba iyan?
Oo.
Pinatunayan ito ng ilang akademiko.
Lagi mong binibigay ang masasarap sa akin.
Talaga?
Binibigay mo!
Mga sipit ng alimango, piraso ng steak, presas sa keyk…
Iyan ang gawain ng magulang.
Talaga?
Oo.
Salamat.
Hindi kita nabigyan ng admission gift.
Ginza?
Buksan mo.
Panulat?
Fountain pen.
Bali, bakit mo kaya naisip
na tawagan ako nang maaga at magpunta rito?
Hula ko, 'di alam ng ina mo 'to.
Maganda ba talaga sa Tokyo?
Oo, maganda.
Kalat dito ang mga tumututol.
Ang bulgar at mahinhin,
masama at mabuti, moral at imoral,
katatagan at tapioca drinks.
Ikaw at katapatan?
'Di iyon magkasalungat!
Subukan mo.
Ano ang isusulat ko?
Isipin mo ang pariralang gagamitin mo para masubukan ang mga bago mong panulat.
Sa paraang 'yan, mapapadali ang pagsusulat mo.
Gaya ng ano?
Kahit ano.
Parang "maaliwalas, suwerteng araw."
O sa tula ni Basho!
Ano ang isinusulat mo?
YAE NOGUCHI
Pangalan ko?
Ang pinakamagandang salita sa Hapon.
Heto.
HARUMICHI NAMIKI
Ano 'yan?
Ito ay lihim.
-Sino 'yan? -Wala.
Pero 'di isang lalaki 'yan?
-Ayos lang naman, tama? -Hindi!
-Sabi mo pwede ang kahit ano! -Hindi 'to!
'Di ko binili ang panulat para rito!
O, ano ba 'yan…
YAE NOGUCHI HARUMICHI NAMIKI
O, kainis…
Ikaw si Uramichi?
Harumichi.
Okey.
Sige…
Huh…
Anong nagustuhan mo kay Yae?
Kapalaran ito.
Kahit ano pa ang sabihin ng iba, 'di na mababago ang isip ko.
Kahit ang ama pa niya.
Kaya…
gusto kong maging mabuting tao.
Para sa mahal ko,
gusto kong ibigay ang lahat ng makakaya ko.
Kahit na wala man ako ngayon.
'Wag paiyakin.
Oo, sir.
Gusto mo 'kong tawaging mapagkunwari ngayon.
Oo.
Sandali, 'yon ay…
Oo.
Bakit ba ikaw…
Mabuting lalaki ang ama mo.
Mabait siya, matalino, at mapagmahal.
Sinungaling din.
Bago ako isinilang, nakabuntis na ng ibang babae ang ama ko.
Nabuntis yata ang nanay ko noong nakikipagbalikan siya.
Pero sa huli, 'di niya kami pinili.
"Kita ulit tayo."
"Sa susunod."
"Sabay na tayo."
Puro siya pangako pero walang natutupad.
Sa bawat oras, umaasa ako,
nadismaya lang ako, at iisipin ulit siya.
Parang, "Tinitingnan niya ang mga bituin at tanawin
sabi niya gusto niyang ipakita sa'kin."
Alam ko na.
Kailangan ko nang makalimot.
Pero natatakot akong mawala siya balang araw.
Pinipigilan ko palagi ang sarili ko bago pa ako makasira o masaktan.
Tatandaan mo 'to.
Hindi ako mawawala.
Nasa tabi mo lang ako lagi.
Pasensya na, 'di tayo umabot.
Hindi mo kasalanan 'yon.
Inaantok ka na?
Sigurado ka?
Nakabalik na kayo.
Hi.
Nakausap ko ang ina ni Nonko.
Patawad.
Saan kayo nagpunta pagkatapos mong magsinungaling?
Yae.
Sagutin mo 'ko.
Patawad.
Pinasama ko siya.
Gusto ko talagang… makita ang polar bear sa Asahiyama Zoo.
Nangako ka sa'kin.
-Ano'ng gagawin mo kung may nangyari? -'Di 'yun ganoon.
Pasensya na talaga!
Una,
pasok na.
-Ina! -Pasok na.
Bilisan mo.
INUPAHANG TAKSI
Ako na'ng magbubukas.
Salamat.
Sa parehong oras bukas?
Oo.
Bukas na ang huling rehab.
Talaga? Sige.
Natutuwa akong marinig 'yan.
May pupuntahan ako pagkatapos.
Ayos lang ba?
Oo naman.
Sige.
Magandang gabi.
Ingat ka.
Hala, ang ganda! Tingnan mo kung gaano kaliit ang Diamond Princess!
Wow…
Pasensya na kung pumunta ka pa rito.
Nakaakyat ka sa Mt. Tengu?
Ilang beses na kapag may susunduin.
Ano ang ginagawa mo noong hayskul ka?
Puro kalokohan ako noon.
May isang babae akong nagustuhan.
Sa totoo lang, halos lahat gusto siya.
Ano? Nakuha mo ba siya?
Siyempre.
Sinabi ko sa kanya.
"Akin ka na lang."
Talaga?
First time ko.
-Ako rin. -Talaga? Katulad sa'yo?
Salamat naman.
May pangarap ako.
Pero…
anong mundo ang nasa panaginip na 'yon?
Isang sulok ng kalye na naiilawan ng gas lamp?
O isang steam engine na sumisipol sa isang tahimik na istasyon?
Parang mundo ito ng mga pantasya,
pero hindi, nakita ko ang mga 'to.
Nasa mundo sila ng mga libro.
Ibinahagi sa akin ng aking ama.
Pasensya na.
Nakakagulat.
Ha? Ano 'to?
Sa tingin ko parang…
kapag naiiyak ka sa panonood ng mga aso na humahabol sa amo nila.
Ang dali ko talagang maiyak ngayon.
Ano naman sa'yo?
Ano'ng ginagawa mo noon?
Am…
Nakalimutan ko na.
Hindi ko na maalala kung ano baon ko.
Grabe 'yon.
Iniisip ko na nagliliwanag ka.
Katulad ngayon.
Unti-unti ko nang tinutupad ang mga pangarap na 'to.
Tatakbo na ako sa abot ng aking makakaya habang nakabuka ang aking mga braso,
patungo sa kumikinang na mundo na naghihintay sa'kin…
naniniwala na, balang araw,
na makakalipad din ako.
Ang galing!
Yae!
Anak ko iyan.
Anak ko.
Napakahusay mo!
Sinusubukan kong 'di isipin.
Kung ano ang nakaraan ko…
o ano ang kinabukasan ko.
'Di ko iniisip na isuko ang pangarap ko at ang buhay ko na kasama si Tsuzuru…
Ang nakakahiya kong nakaraan na wala akong narating.
Hindi na rin ako umaasa para sa hinaharap.
Tapos na ako…
na umasa sa wala.
Pero alam mo…
paminsan-minsan talaga…
naiintindihan ko ang pananaw na 'to, isang malabong kahulugan.
Sa aking balewala at sa walang kabuluhang buhay…
malalim sa kaibuturan nito…
na nawalan ako ng isang bagay na napakahalaga.
Attention.
Ang susunod na pag-alis ay huli na para sa araw na 'to.
Siguraduhing nasa oras ka kung nais mong sumakay dito
Patawad.
Alis na tayo?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Dale Jude De Jesus