ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ "FIRST LOVE" ΚΑΙ "HATSUKOI"
Αυτό πώς κουνιέται;
Γύρνα πίσω!
Με έπιασες!
Πού πήγες, Τσουτζούρου;
Εξαφανίστηκε! Εδώ είσαι; Με τρόμαξες.
Μα πού να πήγε;
Εδώ.
Εδώ είσαι!
Τι είναι αυτό;
Οι εικόνες είναι αλλιώς.
Τα παπούτσια…
Τα παπούτσια;
Τι είναι αυτό; Ο ήλιος;
Αυγά σολομού.
Αυγά σολομού;
Αυγά σολομού, μάλιστα.
Γύρισα!
Μπαμπά! Καλώς ήρθες!
Γύρισα.
Καλώς ήρθες.
Ορίστε.
Τι είναι όλα αυτά;
Δεν ήξερα τι θα του αρέσει, οπότε πήρα διάφορα.
Τσουτζούρου!
Ανυπόμονος όπως πάντα!
Δεν ξέρω να το κάνω αυτό.
Πώς δεν ξέρεις;
Αυτό εδώ;
-Μπορώ. -Κλότσα!
-Ξέρω να κλοτσάω. -Τότε, δοκίμασε κι αυτό.
-Μάλλον δεν ξέρω να κλοτσάω. -Όχι; Αυτό;
Κόσι, μου δίνεις την μπατονέτα για το αυτί;
Κι άλλο καφέ, Κόσι.
Πρέπει να βγάλω φωτοτυπίες, σπρώξε με ως εκεί.
-Κόσι; -Έλεος! Με ζάλισες πια!
Τώρα βγήκες από το νοσοκομείο, μείνε σπίτι να ξεκουραστείς.
Είμαι πιο άνετα όταν κάθομαι.
Δεν έχει χαρτί. Χαρτί.
Χαρτί.
Αυτός ο Γκοκίτα που συνέλαβαν φαίνεται ότι είναι καταχρεωμένος.
Προφανώς χρησιμοποίησε λεφτά της εταιρείας
κι είχε σκοπό να κλέψει τα αναπτυξιακά δεδομένα και να το σκάσει.
Αλήθεια;
Αυτή που έσωσες
ήταν η οδηγός ταξί από παλιά;
Η πρώτη σου αγάπη που έχασε τη μνήμη της;
Πώς;
Τι εννοείς "πώς";
Ρίσκαρες την ασφάλειά σου.
Άσε που έκλαιγε όλη την ώρα.
Μα γιατί δεν της το λες;
Ότι ήσασταν πάρα πολύ ερωτευμένοι
και είχατε σοβαρή σχέση…
Τι νόημα έχει να της το πω τώρα;
Μόνο πόνο μπορεί να της προκαλέσει αν θυμηθεί.
Και να της το πω, δεν μπορώ να κάνω κάτι.
-Μ' έπιασε πάλι ο πόνος. -Πήγαινε σπίτι σου πια!
Κύριε Ναμίκι;
Χαρουμίτσι!
Κύριε;
Κάποιος μόλις προσφέρθηκε για έξτρα εργασία στο σπίτι.
Εντάξει. Θα μπορούσα να έχω μια απάντηση από τη δίδα Νογκούτσι;
Τι άλλαξε τη σχέση τους;
Υποθέτω ότι την άλλαξε
το ότι ο κος Ντάρσι εξομολογήθηκε τον έρωτά του.
Πολύ ωραία.
Θα ήθελες να μας πεις κάτι παραπάνω για όσα έμαθες από το βιβλίο;
Το αρχικό αποτέλεσμα μπορεί να μην ήταν τρομερό,
αλλά η γενναία εξομολόγηση του κου Ντάρσι τα άλλαξε όλα.
Βεβαίως, ναι.
Ευχαριστώ, δις Νογκούτσι.
Ας πάμε στο επόμενο κεφάλαιο, τότε.
Σελίδα 21, παρακαλώ.
Με ζητήσατε;
Έχεις σπουδάσει καθόλου στο εξωτερικό;
Μα τι λέτε;
Δεν έχω φύγει ποτέ από το Χοκάιντο.
Τότε, είχες καλό δάσκαλο.
Ο πατέρας μου μου έστειλε το Χάρι Πότερ.
Όταν δούλευε στο εξωτερικό.
Το διάβαζα κάθε μέρα επειδή μου άρεσε.
Κάποια στιγμή, άρχισα να το καταλαβαίνω.
Έτσι ερωτεύτηκα τα αγγλικά.
Δεν απορώ τότε που μιλάς βρετανικά αγγλικά.
Θα γίνει ένας προφορικός διαγωνισμός μετά τις διακοπές.
Σκέφτομαι να σε προτείνω για να εκπροσωπήσεις το σχολείο μας.
Τι λες;
Τι;
Θα γίνω η προσωπική σου οδηγός μέχρι να τελειώσει η αποκατάστασή σου.
Άσε με να γίνω τα πόδια σου.
Όχι, δεν μπορώ να σ' το ζητήσω αυτό.
Μη με υποτιμάς, είμαι σ' αυτούς που βγάζουν τα πιο πολλά στην εταιρεία.
Έχω και το σήμα. Βλέπεις;
Δεν είν' αυτό το θέμα.
Το έψαξα στο διαδίκτυο
και είναι πιο άνετο να κάθεσαι μετά από αυτήν την επέμβαση.
Με το ταξί μου θα πηγαίνεις από πόρτα σε πόρτα.
Και δεν θα σε χρεώσω.
Είναι η πιο λογική επιλογή, οικονομικά και σωματικά.
Κοίτα, κυρία Νογκούτσι…
Άσε με να το κάνω.
Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω για σένα.
Μπορεί να ήταν η δουλειά σου, με προστάτευσες, όμως,
ρισκάροντας.
Γι' αυτό θέλω να σε ξεπληρώσω κάνοντας τη δουλειά μου για σένα.
Άλλωστε…
Δεν πειράζει.
Κάλεσέ με, σε παρακαλώ, αν θελήσεις να πας κάπου.
Παρακαλώ, πέρασε.
Πέρασε.
Ορίστε.
Μη βιαστείς καθόλου.
Πού θα πάμε, λοιπόν;
Στο ξενοδοχείο Παρκ, τότε.
Πολύ ωραία.
Έχεις ραντεβού;
Όχι.
Θα γνωριστούν οι γονείς μας.
Χρησιμοποίησε αυτό, αν θες.
Να πάρει…
11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Ορίστε.
Ευχαριστώ.
Πάρε κι αυτές.
Έχω και τσίχλα, αν προτιμάς. Και Genji-Pie, επίσης.
Θα πάρω μία, τότε.
Μήπως έχεις και πυξίδα και φακό;
Πώς δεν έχω!
Ορίστε.
Συγγνώμη.
Είμαι προετοιμασμένη.
Μάλιστα.
Ναι.
-Γρήγορα, Χαρουμίτσι! -Συγγνώμη, παρακοιμήθηκα.
Με το λεωφορείο για Κουσίρο, προλαβαίνουμε το τρένο των 8:01.
Εκεί θα νοικιάσουμε ποδήλατα στον σταθμό…
για να 'μαστε Ουτόρο στις 10.
Αν επιστρέψουμε τα ποδήλατα στις 4:30, προλαβαίνουμε το τρένο των 4:51.
Περίμενέ μας!
Πότε είναι το επόμενο;
Σε μία ώρα.
Άρα, δεν θα προλάβουμε την αλλαγή στη γραμμή Σενμού.
Το σκας από την πόλη;
Κι αν βρέξει;
Επίσης, έχω πυξίδα, μήπως χαθούμε,
φακό, εντομοαπωθητικό,
απωθητικό για αρκούδες
και έξτρα φαγητό.
Για ένα απλό πικ-νικ δεν πάμε;
Πρέπει να είσαι πάντα έτοιμος για το χειρότερο.
Πάρε.
Κι ο προφορικός διαγωνισμός;
Αρνήθηκα.
Τι;
Γιατί;
Γιατί το έκανες αυτό;
Γιατί αποκλείεται να κερδίσω.
Δεν έχω μείνει ποτέ στο εξωτερικό. Θα ήμουν για γέλια.
Το μόνο ελάττωμα της κοπέλας μου; Δεν έχει αυτοπεποίθηση.
"Θα ήμουν για γέλια, αν το έκανα αυτό".
"Θα τους απογοήτευα".
Είσαι τόσο έξυπνη, που σκέφτεσαι πολύ μπροστά.
Προλαμβάνεις τα ατυχήματα και παίζεις αμυντικά.
Το ίδιο μου είπε κι ο μπαμπάς μου.
"Αν έπαιζες μπέιζμπολ, θα κέρδιζες το Χρυσό Γάντι".
Ο μπαμπάς σου;
Πρέπει να 'χω τρία χρόνια να τον δω.
Δεν θες να τον δεις;
Η μαμά μου δεν θέλει.
Εντάξει.
Πάμε!
Πού;
Στο Οτάρου δεν μένει;
Προλαβαίνουμε να γυρίσουμε με την τελευταία πτήση.
Πτήση;
-Μα τα σχέδιά μας… -Τα αλλάζω.
-Λοιπόν! -Αλήθεια;
-Κάτσε, περίμενε. -Πάμε!
-Περίμενε. Αλήθεια; -Πάμε να δούμε τον μπαμπά σου!
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΠΑΡΚ, ΣΑΠΟΡΟ
ΜΙΣΘΩΜΕΝΟ ΟΧΗΜΑ
Λοιπόν, ευχαριστώ πολύ.
Να προσέχεις.
Χαρουμίτσι!
Συγγνώμη.
Έχουν έρθει όλοι.
Περίμενε.
Έτοιμος.
Ο μπαμπάς μου κουρεύτηκε, αλλά μάλλον δεν είναι πολύ πετυχημένο.
ΧΟΚΑΪΝΤΟ, ΟΤΑΡΟΥ, ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2007
Εντάξει, έτοιμα.
Μόνο αυτό έμεινε…
Γιάε, η σύζυγος του δρα Τογκάβα δεν τρώει γλυκά.
Συγγνώμη.
-Επίσης… -Ναι;
Να δείξεις απόλυτο σεβασμό στη σύζυγο του καθηγητή Οκότσι.
Έχει ισχυρούς δεσμούς με την Ιατρική Σχολή του Οτάρου.
Να φροντίσεις για το μέλλον του Τσουτζούρου.
Μάλιστα.
-Τσουτζούρου, πρέπει να καθαρίσω τώρα. -Επίσης…
Σου έχω ψωνίσει κάτι να βάλεις, οπότε πήγαινε πάνω να αλλάξεις.
Μάλιστα.
Πώς ήταν η Βενετία;
Ιδανική για να πας με τον εραστή σου.
Είναι ρομαντική πόλη, άλλωστε.
-Ζηλεύω. -Με συγχωρείτε.
Τι υπέροχο, Γιάε.
Καινούργιο Gucci;
Πού σπούδασες;
Στο Πανεπιστήμιο Τούου. Τα παράτησα όμως για να γεννήσω.
Οι γονείς σου τι κάνουν;
-Η μητέρα μου δουλεύει σε εργοστάσιο… -Η επιχείρησή της
έχει σχέση με τον κλάδο αερομεταφορών, σωστά;
Μα τι κοσμοπολίτικη οικογένεια!
Τι υπέροχα!
Κυρία Σονόμπε, έμαθα ότι ο μεγάλος γιος σας είναι στη Βοστόνη.
Χάρη σε σας και στον δρα Οκότσι.
-Είχε καλούς βαθμούς. -Αλήθεια;
Καλώς ήρθες.
Έπρεπε να κοιμάσαι.
Και το φαγητό;
Έχω φάει.
-Η μητέρα σου σήμερα… -Είχα τρεις επεμβάσεις το πρωί.
Δύο εγκεφαλικούς όγκους κι ένα ανεύρυσμα.
Μετά έπρεπε να ετοιμαστώ για ένα συνέδριο.
Είχες κάποια πιο σημαντική ιστορία να μου πεις;
Θα κάνω ένα μπάνιο.
Μαμά;
Σουτζούρου; Συγγνώμη, σε ξυπνήσαμε;
Έλα εδώ.
Φοβερό!
-Θα φτάσουμε στο Οτάρου πριν τις 12. -Αλήθεια;
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
Μικρή ερχόμουν συνέχεια εδώ.
Όποτε είχα γράψει καλά σε διαγώνισμα ή όποτε είχε κέφια η μαμά μου,
έπινα τζιτζιμπίρα με σαντιγί στο καφέ στον όροφο.
Αλήθεια;
Υποσχέσου ότι δεν θα γελάσεις.
Εγώ; Ποτέ.
Αεροσυνοδός;
Εσύ;
Είναι τρομερή ιδέα!
Είναι τέλειο.
Ναι.
Μπορείς να το κάνεις.
Σίγουρα!
Το εγγυώμαι.
Το πιστεύεις;
Μάλιστα.
ΓΙΑΕ ΝΟΓΚΟΥΤΣΙ ΕΝΑ ΝΕΟ ΜΗΝΥΜΑ
ΘΑ ΠΕΡΑΣΩ ΝΑ ΣΕ ΠΑΡΩ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΩΡΑ ΑΥΡΙΟ
ΕΝΤΑΞΕΙ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
Πώς είναι να πετάς μόνος σου;
Άκουσα στο νοσοκομείο ότι ήσουν πιλότος.
Ρύθμιση ισχύος.
Διάδρομος 34, ελεύθερος για απογείωση, Μεταγωγικό 74.
Με άδεια για απογείωση. Ρύθμιση ισχύος.
1010.
Εφτακόσια, 800, 900, 950, σχεδόν στο μέγιστο της ισχύος.
Διάδρομος, ελεύθερος.
Λύνω τα φρένα.
70, έχεις το πηδάλιο.
Έχω το πηδάλιο.
Κάθε απογείωση είναι μοναδική.
-Κάνε περιστροφή. -Περιστροφή.
Όσες φορές και να την έχω βιώσει, αυτή η στιγμή με εξάπτει.
Ανεβάζω ταχύτητα.
-Χωρίς εμπόδιο. Θετικό. -Ανεβάζω ταχύτητα.
Αν και πέρασαν πια όλα…
Ομίχλη και σύννεφα,
ο άνεμος και το φως.
Όταν απογειώνεσαι για πρώτη φορά, με τις αισθήσεις σου οξυμένες,
σου παρουσιάζεται ένα απίστευτο τοπίο.
Είναι λες κι ο κόσμος σε χαιρετάει.
Σύννεφα που ταξιδεύουν,
η γαλάζια θάλασσα,
οι αποχρώσεις του απέραντου ορίζοντα.
ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΕΙΧΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΤΟ ΔΕΙΞΩ
Γιάε Νογκούτσι!
Κι ο φίλος που ήρθε μαζί σου;
Λέει ότι προτιμά αχινό κι αυγά σολομού.
Μα το χέλι είναι για το καλοκαίρι!
Ευχαριστώ που περιμένατε.
Να το!
Φαίνεται πεντανόστιμο.
Ευχαριστώ για το φαΐ.
Τι νόστιμο!
Μου τρέχουν τα σάλια.
Η ουρά είναι το καλύτερο κομμάτι.
Αλήθεια;
Ναι.
Το απέδειξε ένας καθηγητής.
Πάντα μου δίνεις τα καλύτερα κομμάτια.
Αλήθεια;
Ναι.
Δαγκάνες καβουριού, καρδιά σπαλομπριζόλας, φράουλα από τούρτα…
Αυτό κάνουν οι γονείς.
Έτσι είναι;
Έτσι είναι.
Ευχαριστώ.
Δεν σου είχα κάνει δώρο που μπήκες στο πανεπιστήμιο.
Γκίνζα;
Άνοιξέ το.
Στιλό;
Πέννα γραφής.
Τι έκανε λοιπόν μια νεαρή κοπέλα
να μου τηλεφωνήσει στις εφτά το πρωί και να 'ρθει ως εδώ;
Σίγουρα δεν το 'πες στη μαμά σου.
Είναι τόσο ωραίο το Τόκιο;
Ναι, είναι υπέροχο.
Είναι ένα χάος αντιθέσεων.
Χυδαίο κι εξευγενισμένο.
Εκμαυλισμένο και υγιές. Ηθικό και ανήθικο.
Παράδοση και τσάι ταπιόκας.
Εσύ και η ειλικρίνεια;
Αυτά δεν είναι αντίθετα!
Δοκίμασέ την.
Μα τι να γράψω;
Πρέπει να βρεις μια φράση που μ' αυτή θα δοκιμάζεις τις πέννες.
Έτσι, θα είναι πιο εύκολο να διακρίνεις πώς γράφει κάθε πέννα.
Σαν τι;
Οτιδήποτε.
Όπως "καθαρός ουρανός, τυχερή μέρα".
Ή ένα ποίημα του Μπασό.
Εσύ τι γράφεις;
ΓΙΑΕ ΝΟΓΚΟΥΤΣΙ
Το όνομά μου;
Η πιο όμορφη φράση στα ιαπωνικά.
Ορίστε.
ΧΑΡΟΥΜΙΤΣΙ ΝΑΜΙΚΙ
Τι είναι αυτό;
Μυστικό.
-Ποιος είναι αυτός; -Δεν λέω.
Μα δεν είναι όνομα αγοριού;
-Δεν πειράζει, έτσι; -Πειράζει!
-Είπες ότι μπορεί να 'ναι οτιδήποτε. -Όχι αυτό!
Δεν σου πήρα γι' αυτό την πέννα!
Μα έλα τώρα!
ΓΙΑΕ ΝΟΓΚΟΥΤΣΙ ΧΑΡΟΥΜΙΤΣΙ ΝΑΜΙΚΙ
Πόπο…
Εσύ είσαι λοιπόν ο Ουραμίτσι;
Χαρουμίτσι.
Μάλιστα.
Κατάλαβα…
Τι σου αρέσει στη Γιάε;
Είναι μοιραίο.
Δεν έχει σημασία τι λέει ο κόσμος, κανείς δεν μ' αλλάζει γνώμη.
Ούτε ο πατέρας της.
Αυτός είν' ο λόγος…
που θέλω να 'μαι καλός άντρας για κείνη.
Στο άτομο που αγαπώ
θέλω να δώσω το καλύτερο κομμάτι μου.
Αν και δεν έχω τίποτα τώρα.
Να μην κλαίει.
Μάλιστα.
Ήθελες να με πεις υποκριτή τώρα.
Ναι.
Μισό λεπτό, εννοώ…
Ναι.
Βρε, παλιο…
Ωραίος τύπος ο πατέρας σου.
Είναι ευγενικός, μορφωμένος και ρομαντικός.
Αλλά και ψεύτης.
Προτού γεννηθώ, ο μπαμπάς μου άφησε έγκυο κάποια άλλη.
Νομίζω ότι η μαμά έμεινε έγκυος σε μένα για να τον φέρει πίσω.
Στο τέλος όμως δεν διάλεξε εκείνη, ούτε εμένα.
"Να τα ξαναπούμε".
"Σύντομα".
"Να συναντηθούμε".
Πάντα υποσχέσεις που δεν μπορεί να κρατήσει.
Κάθε φορά αρχίζω να ελπίζω,
μετά απογοητεύομαι και τη σκέφτομαι ξανά.
"Σίγουρα εκείνη κοιτάζει τα αστέρια και το τοπίο
που εκείνος είπε ότι ήθελε να μου δείξει".
Ξέρω ήδη.
Ότι πρέπει να προχωρήσω.
Αλλά φοβάμαι ότι θα τον χάσω κάποια μέρα.
Πάντα προσπαθώ να σταματήσω προτού τα κάνω θάλασσα ή πληγωθώ.
Ένα πράγμα να ξέρεις.
Εγώ δεν θα φύγω.
Θα είμαι πάντα δίπλα σου.
Λυπάμαι που χάσαμε την πτήση.
Δεν φταις εσύ.
Έτοιμη για ύπνο;
Είσαι βέβαιη;
Καλώς ήρθες.
Γεια.
Μίλησα με τη μαμά της Νόνκο.
Συγγνώμη.
Πού πήγες λοιπόν αφού είπες ψέματα στη μαμά σου;
Γιάε.
Απάντησέ μου.
Συγγνώμη.
Εγώ την πίεσα να έρθει.
Ήθελα απεγνωσμένα να δω την πολική αρκούδα στον ζωολογικό κήπο Ασαχιγιάμα.
Μου το υποσχέθηκες.
-Τι θα έκανες αν γινόταν κάτι; -Δεν είναι έτσι.
Λυπάμαι πραγματικά.
Πρώτον,
πήγαινε μέσα.
-Μαμά! -Πήγαινε, είπα.
Γρήγορα.
ΜΙΣΘΩΜΕΝΟ ΟΧΗΜΑ
Να ανοίξω την πόρτα.
Ευχαριστώ.
Βολεύει την ίδια ώρα αύριο;
Ναι.
Αύριο είν' η τελευταία θεραπεία.
Αλήθεια; Εντάξει.
Χαίρομαι που το ακούω.
Θα ήθελα να πάω κάπου μετά.
Γίνεται;
Φυσικά.
Λοιπόν.
Καλό βράδυ.
Καληνύχτα.
Να προσέχεις.
Απίθανο! Κοίτα πόσο μικρό φαίνεται το Diamond Princess!
Με συγχωρείς που σε κουβάλησα ως εδώ πάνω.
Έχεις ανέβει στο όρος Τένγκου;
Κάποιες φορές στους πρόποδες για κούρσα.
Πώς ήσουν στο λύκειο;
Έκανα πολλές βλακείες.
Μου άρεσε πάρα πολύ μια κοπέλα.
Βασικά, στους περισσότερους άρεσε.
Και; Την κέρδισες;
Φυσικά.
Της το ζήτησα σαν άντρας.
"Γίνε το κορίτσι μου".
Αλήθεια;
Πρώτη μου φορά.
-Κι εμένα. -Αλήθεια; Κι εσένα;
Ευτυχώς.
Έχω ένα όνειρο.
Όμως,
τι κόσμος υπάρχει πέρα από αυτό το όνειρο;
Η γωνία ενός δρόμου που φωτίζεται από φανάρι γκαζιού;
Ή μια ατμομηχανή που σφυρίζει σε έναν ήσυχο, κατά τ' άλλα, σταθμό;
Αυτοί οι κόσμοι ακούγονται μεν φανταστικοί,
εγώ όμως τους έχω δει.
Υπάρχουν στον κόσμο των βιβλίων.
Που μοιράστηκε μαζί μου ο πατέρας μου.
Συγγνώμη.
Δεν το περίμενα.
Τι έγινε τώρα;
Νομίζω ότι είναι όπως
όταν βλέπεις βίντεο με σκύλους να τρέχουν στους ιδιοκτήτες τους.
Τελευταία κλαίω πολύ εύκολα.
Κι εσύ;
Πώς ήσουν στο λύκειο;
Έχω ξεχάσει ήδη.
Δεν θυμάμαι καν το έφαγα το μεσημέρι.
Είναι τρομερό.
Εγώ φαντάζομαι ότι έλαμπες.
Όπως λάμπεις τώρα.
Κάνω τα πρώτα μου βήματα προς αυτά τα όνειρα.
Θα τρέξω όσο πιο γρήγορα μπορώ, με τα χέρια ορθάνοιχτα,
προς τον λαμπερό κόσμο που με περιμένει…
πιστεύοντας ότι κάποια μέρα
κι εγώ θα μπορώ να πετάξω.
Τέλεια!
Γιάε!
Η κόρη μου είναι!
Η κόρη μου.
Τα πήγες τέλεια!
Προσπαθώ να μην το σκέφτομαι.
Πώς ήταν το παρελθόν μου…
ή πώς θα 'ταν το μέλλον μου.
Δεν σκέφτομαι που άφησα το όνειρό μου και τη ζωή μου για τον Τσουτζούρου.
Το ντροπιαστικό μου παρελθόν, όπου δεν κατάφερα τίποτα.
Ούτε έχω ελπίδες για το μέλλον μου.
Έχω πάψει πια…
να ελπίζω χωρίς λόγο.
Αλλά, ξέρεις…
καμιά φορά, πολύ περιστασιακά…
έχω μια αμυδρή ιδέα, μια αδιόριστη αίσθηση.
Ότι στην ανάξια λόγου κι ασήμαντη ζωή μου,
κάπου βαθιά μέσα της…
έχω χάσει κάτι απίστευτα σημαντικό.
Προσοχή.
Η επόμενη αναχώρηση θα είναι η τελευταία της ημέρας.
Παρακαλώ για την έγκαιρη προσέλευσή σας, αν θέλετε να επιβιβαστείτε.
Συγγνώμη.
Τι λες; Πάμε;
Υποτιτλισμός: Άννα Καρβούνη