SERIAL NETFLIX
W porządku…
- Podniesiesz? - Dobrze.
TOKIO, MARZEC 2001 ROK
Uważaj na rurę. Zmieścisz się?
- Skręcamy. - Dobra.
Idź dalej.
- Dobrze. - Wchodź.
Ostrożnie.
Poczekaj.
Chwila! Cofnij się.
- Dobra. - Wynieśmy ją.
Proszę pani!
Halo?
Tak?
Nie chce przejść.
Trzeba będzie odciąć nogi.
Przepraszam.
To ja przepraszam.
Znajdź robotę i kup komórkę!
Obiecałeś, że odwiedzisz mnie w Japonii!
Obyś utonął w Jangcy!
Słucham?
Dopiero weszłam.
Chwileczkę.
Wróciłaś!
Chcesz trochę?
Smaczne.
Naprawdę dobre…
W mieszkaniu mam beznadziejny zasięg.
Załapało!
Co u ciebie?
Tak.
No.
Jakoś żyję.
Mam maciupki pokój.
Właśnie gadałam z Chin, że musimy schudnąć.
Wkrótce twoja kolej.
Jak tam sprawy?
Rozumiem.
Gwiazdy?
Nie widzę żadnych.
Niebo…
ma jakieś trzy centymetry.
Dobrze.
Postaram się.
Ty też, Harumichi.
Pippi nie je?
Tak…
Zapomniałeś? Karmiłeś ją 20 minut temu.
Ktoś z mojej byłej pracy powiedział,
że Sky Air szuka pilotów.
Teraz ich brakuje.
Z Japońskich Sił Samoobrony odszedłeś trzy lata temu?
Jak dla osoby w twoim wieku, to w samą porę.
Może warto znów spróbować w sektorze prywatnym?
Tak…
Masz rację.
AKADEMIA LOTNICZA
- Hej! - Sorry!
Baczność!
Szósty pluton, 25 kadetów, brak rannych.
Odlicz!
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć…
Baczność!
W prawo zwrot!
W lewo zwrot!
Nagata, opuść głowę!
Tak jest.
Oczy otwarte!
Matsumoto!
Wyprostuj plecy!
Tak jest!
Piąty pluton, dobrze!
W każdym z plutonów będziecie pilotami i trzecimi oficerami.
Musicie porządnie przećwiczyć musztrę.
Tak jest!
Parzy!
Przegląd!
Baczność!
Pracujcie nad ruchem ramion w marszu.
Za wolno zmieniacie kierunek!
Musicie iść równo i…
Namiki!
Tak jest!
Rozpraszasz się, gdy przed tobą stoję?
Przepraszam!
Przeprosiny to za mało!
Przepraszam!
Cześć. To ja.
Tak.
A u ciebie?
Co? Tutaj?
Przeważnie piekło.
Jak to?
Pękam z zazdrości.
Ja…
Wybacz, muszę kończyć.
Znów będę miał kłopoty.
Dobrze.
Rozumiem.
W sumie fajnie mieć ograniczony czas. Jesteś jak Ultraman.
Dzięki.
Pluton 56., 60 osób, jeden ranny, obecnie 59!
Namiki!
Spóźniłeś się na apel!
Przepraszam!
Wszyscy za to bekniecie!
Zrobimy wykroki!
Sześć!
Siedem!
Osiem!
Dziewięć!
Sto!
Powstań!
Rozkazałem powstać!
Namiki.
Co powiesz?
Na twoją nocną naukę strzelania.
Świetne.
Najpierw przekręcę do dziewczyny.
To potem.
Tylko się streszczaj!
Co za agent.
Rany, niewiarygodne.
Dobranoc.
Hej, to ja.
Poczekaj.
Jestem w pralni.
Wybacz.
Ta jest najbliżej mieszkania,
ale przez ostatnie dwa tygodnie
ktoś kradnie moją bieliznę.
Nie złapali złodzieja. Muszę pilnować ciuchów.
W dodatku moją ulubioną. Byłam w szoku.
Halo?
Namiki!
Proszę!
Gotowy do strzału!
Nie patrz na ten syf!
Zboczeniec!
Cześć!
- Hej. - Cześć.
- Wybrałaś już zajęcia? - Jeszcze nie.
Jest ich zatrzęsienie.
Wybrałam estetykę i antropologię kulturową.
Choć wcale mnie nie interesują.
Wiem, że masz oko na Machidę.
Zrobiłaś sobie trwałą.
Stylista mi doradził.
Dziwnie wygląda?
Wcale nie, jest super!
Nareszcie poszłaś za modą.
Hej!
Proszę siadać.
Spóźniliście się.
Myślałem, że w Japonii wszyscy są punktualni.
No dobrze…
Yae.
Dzięki za pożyczenie.
Jedna nie miała płyty.
Naprawdę? Wybacz.
Więc…
To nie konwersacje po angielsku, to nie eikaiwa.
To literatura.
Angielska.
Gdy podzielicie to przez tamto, otrzymacie prawdopodobieństwo dla C.
Czyli 3C2 podzielone przez 5C2.
Co ci wyszło, Tamui?
Trzy na dziesięć.
Zgadza się, trzy na dziesięć.
Skoro 5C2 to 10, 3C2 to 3, macie 3 na 10…
MASZ NOWEGO OBSERWUJĄCEGO
UŻYTKOWNIK UTA CIĘ OBSERWUJE
UTA POLUBIŁ TWOJĄ PIOSENKĘ „KOTOHOGI”
O co chodzi, Kosaka?
O nic.
I co mamy, Ishikawa?
Prawdopodobieństwo wylosowania zwycięskiego kuponu.
Innymi słowy…
Tsuzuru!
Podejdź.
Postawię ci drinka.
Wyluzuj się.
Tsuzuru.
To moje odkrycie.
Jego muza ma wspaniałe brzmienie.
To nic specjalnego.
Fajny kawałek. Nastrojowy.
Co nie?
Ta aranżacja.
Dla ciebie.
Tsuzuru.
Jak zrobiłeś główne przejście?
Użyłem kilku warstw Valhalla Delay.
Dwa efekty delay dają lepszy dźwięk niż jeden.
Przesunąłeś czas i dodałeś dwa?
Nie, wyciszyłem ósmy takt i nałożyłem je na siebie.
Ona jest idealna!
Zupełnie niepodobna do innych.
Ma świetny gust muzyczny i nadajemy na tych samych falach!
Czy to przeznaczenie?
Ale to dziwne!
Jestem szczęśliwy, ale mnie mdli.
Nie mogę spać, zrobiły mi się afty i straciłem apetyt!
Co mam zrobić?
Nie rozkminisz tego.
Jesteś młody. Skoro nie możesz tego pojąć, zaufaj reakcji organizmu.
Masz bóle w klacie, drętwiejesz ze strachu
i masz dziwne uczucie w żołądku.
Obawiam się, że masz symptomy
pierwszej miłości.
Gdybyś był starszy, to mogłaby być zwykła choroba.
Pierwsza miłość…
może nadejść znienacka…
jest nieproszona i nieunikniona.
Wznieście broń!
Dalej!
Biegiem marsz!
Czołgać się!
Druga tura!
Głośniej!
Piąta tura!
Ruchy, Namiki!
Dalej!
Przygotujcie się!
Odbezpieczyć!
Ognia!
Proszę!
Machida mnie błagał.
Nie ma mowy, nie mogę!
Naprawdę!
Wiedziałam, że to powiesz, więc już cię zapisałam.
Ale mina!
Oto rezultaty.
Tegoroczną Miss Touou zostaje…
Kandydatka numer cztery!
Pierwszoroczna studentka anglistyki panna Yae Noguchi!
Gratulujemy!
Gratulacje!
Chcesz trochę?
Suń się.
Co pijesz?
- Herbatę oolong. - Oolong?
Daj mi.
Proszę o uwagę!
Opłaciło się czekać! Mamy tequilę!
To dla Yae!
Machida, wznieś toast!
Za Yae, naszą Miss Touou!
Zdrowie!
Pij!
Nic ci nie jest?
Jeszcze jedną!
Polewajcie!
Przepraszam.
Gratulacje.
Przepraszam.
Gratulujemy!
Brawo, Yae!
No proszę!
HARUMICHI NAMIKI
No dobra.
Muszę się zbierać.
No tak.
Zapomniałbym.
Jak tam u twojej…
Twojej mamy?
U mojej mamy?
Chyba dobrze.
„Chyba”?
Nie mieszkamy razem.
Rodzice się rozwiedli, gdy byłem mały. Mieszkam z ojcem.
Rozumiem…
To wyjaśnia twoje nazwisko.
Dziękuję bardzo.
Dziękuję.
Prosz sprawdzić, czy wszystko pan zabrał.
PŁACENIE
WOLNE
ZAJĘTE
Można?
ZAJĘTE
Super, że złapałam taryfę!
To na pewno nie kłopot?
Pewnie tylko ucięłabym sobie drzemkę.
Co to?
Ta melodia…
Jestem mamą Tsuzuru.
Ty jesteś Uta, prawda?
Dziękuję za opiekę nad moim synem.
Jedziesz na wycieczkę?
…animowany, ale to nie jedno z waszych anime.
Tak, są w nim zwierzęta, są gadające świnie.
Ale to nie jest film dla dzieci.
Talerz sashimi!
Przyniosłam państwa piwa!
Przepraszam!
Tak?
Ośmiornica z wasabi i edamame.
Już niosę.
- Ośmiornica wasabi i edamame! - Robi się!
WYMIANA MIĘDZYNARODOWA
Pani Noguchi?
Tak.
Gratuluję, dostała się pani.
Proszę złożyć dokumenty w terminie.
Dobrze.
UCZELNIA GOSPODARZY KANADA, UNIWERSYTET VANCOUVER
PASZPORT
Co? Naprawdę?
Pewnie uda mi się przyjechać na przepustkę.
Tak się cieszę, że nareszcie się zobaczymy.
To ju osiem miesięcy?
Osiem miesięcy, trzy tygodnie i sześć dni!
A co u ciebie?
Co to za dobra wiadomość?
Powiem, jak się zobaczymy!
Dobrze.
NOWY PORT LOTNICZY CHITOSE
Tel Awiw?
W Izraelu?
Tak. Ten mój ulubiony choreograf ma tam studio.
Lecę na przesłuchanie.
Ale będę tam tylko dwie noce.
Jeśli się uda, dołączę do nich na światowym tournée w przyszłym roku.
Muszę odebrać.
Emil?
Udało mi się kupić lot. Chyba zdążę!
Zapłacisz, jak cię przyjmą.
Dziękuję bardzo.
Możliwe, że odmieniła pani moje życie.
Uważaj na siebie!
JAPONIA – PASZPORT
Chwileczkę. Powtórz.
Uta zaprosiła mnie na swój występ taneczny w przyszłym tygodniu,
ale nie wiem, czy iść.
Nie, to, co powiedziałeś wcześniej.
Wcześniej? Ucie podobał się mój kawałek!
Nie, 20 sekund później.
- Mama przysłała mi wiadomość. - Tak?
Marudzi, że zepsuła jej się pralka.
- Kogo to obchodzi? - Jest źle.
DO PRALNI
Bardzo źle.
Nara.
Tsuzuru!
Żeby sprawdzić, czy to przeznaczenie, musisz dać temu szansę.
PRALNIA
Przepraszam!
Gdzie ona jest?
Hej, Yae!
Do zobaczenia!
Na razie.
Tęskniłam za tobą.
Ja za tobą też.
Co?
Nic.
Tylko…
zmieniłaś się.
Jak to?
Co chcesz powiedzieć?
Wybrałeś już?
Amatricianę i…
osso buco.
Przepraszam.
Amatricanę i osso buco.
Dobrze.
I pescatore rosso.
Już niosę.
- Mogę zabrać menu? - Dziękuję.
Często tu przychodzisz?
Czasem.
Z koleżankami.
Rozumiem.
Yae?
- Hej. - Cześć.
To twój chłopak?
Rety.
To moja przyjaciółka Nanako i…
Machida, trzeci rok zarządzania!
Rany.
Jeszcze żadnego nie spotkałem.
Czy to prawda, że służący w JSS nie używają parasoli?
Możemy się przysiąść?
Jasne.
- Na pewno? - Tak.
Dzięki.
- Przepraszam. - Tak?
Proszę Amatricanę i butelkę Canti.
Ty jesteś Harumichi?
Wiele o tobie słyszałam.
Tak.
Napij się, Namiki.
Co nie?
Nie, dziękuję.
Piloci są z innej gliny.
Nadal jestem kadetem.
Ale będziesz latał myśliwcami.
Tylko czy Japonii w ogóle potrzebne jest wojsko?
To marnowanie podatków.
Nie należymy do wojska.
Powinniśmy mieć nadzieję, że nie będzie nagłych wypadków ani klęsk.
Latamy, by chronić.
Byłoby super, gdybyśmy nie byli potrzebni.
Ale to przez Japońskie Siły Samoobrony mamy napięte stosunki z zagranicą?
Mamy obowiązek chronić również tych, co tak uważają.
Pojechał.
Szacun.
Jedzcie.
To już było chamskie.
Proszę.
Pewnie się martwisz.
Miłość na odległość.
A Yae jest śliczna.
Ufam jej.
Ale zastanawiam się…
Podobno często wychodzi.
Jak wyjedzie za granicę, jeszcze bardziej się oddalicie.
Fizycznie i emocjonalnie.
Za granicę?
Co?
Nie powiedziała ci?
Jedzie na wymianę międzynarodową.
Ja bym tego nie zniósł.
Będzie dobrze.
Hej, poczekaj…
- Zabieraj łapy. - Co jest?
Dbam o twój interes.
No co ty?
Harumichi?
Machida?
Nic ci nie jest?
Hej!
Niby ty masz nas bronić?
Zaatakowałeś mnie.
To jest wojna.
Błaźnisz się, wojskowe ścierwo.
Proszę pana!
Przestań!
Proszę, nie tutaj.
Cholera.
Oszalałeś?
Co to było?
A co z tobą?
Co ze mną?
Ślinisz się na widok lansiarza z Tokio.
Co?
To dlatego tu przyjechałaś?
Masz przerąbanych przyjaciół.
Nie mów tak!
I o co chodzi z tymi studiami za granicą?
Miałam ci powiedzieć, jak się spotkamy.
Wiedziałeś, że o tym marzyłam!
Wiedziałem!
Ale dowiaduję się o czymś tak ważnym od takiego frajera?
I co?
Znajdziesz sobie tam chłopaka?
Jesteś podły.
Cieszyłam się na to spotkanie.
Żałuję, że przyjechałem.
Znam cię. Tsuzuru to twój…
Co tu robisz?
Pralnie bywają niebezpieczne.
Dziękuję, że zechciałeś ją naprawić.
To lepsze od pralni.
Coś nie łączy.
Podasz mi klucz francuski?
To ten z rozdwojoną końcówką.
Mam.
Proszę.
Przepraszam!
Masz.
Przepraszam. Wybacz.
Nie wierzę! Rany!
Dziękuję ci bardzo.
To drobiazg.
Ale się cieszę.
Kupiłam ją za pierwszą wypłatę.
Znów działa.
To na razie.
Może zostaniesz na kolacji?
Choć będzie skromna.
Dobrze.
Panie Namiki.
Co lubisz najbardziej?
Spaghetti napolitana.
Jest bardzo smaczne.
Lubię, jak dodają różne grzyby.
Usiądź, proszę.
Chyba mogę je przyrządzić.
Świetnie.
Pyszne.
Cieszę się.
Zaimponowałeś mi, że potrafisz naprawić pralkę.
Poprzednio pracowałeś jako elektryk?
Ale nie potrafię przyrządzić spaghetti.
Wybacz.
Pewnie jesteś zaskoczony.
To z Chitose?
Tak.
Od dziecka mieszkam w pobliżu lotnisk.
Ten dźwięk mnie dziwnie uspokaja.
Dlatego wybrałam to miejsce.
Chociaż głównym powodem był tani czynsz.
Zobaczę.
Dzięki.
Słychać je zwłaszcza w pochmurne dni.
Każdego ranka widok samolotu
daje mi siłę na cały dzień.
Halo, Yae?
Przepraszam za tamto.
Wściekłem się i powiedziałem okropne…
Yae!
Yae…
Co jej się stało?
Byłeś z nią! Prawda?
Mów!
Przykro mi.
Czemu to się…
Pani córka dostała krwotoku podpajęczynówkowego.
Musi odpoczywać, aż odzyska świadomość.
Yae.
- Mama? - Tak.
Dzięki Bogu.
Gdzie jestem?
Co się stało?
Już dobrze, jesteś w szpitalu.
W Tokio.
Trafiłaś tu, bo miałaś wypadek.
W Tokio?
Tak.
Jak się pani czuje, pani Noguchi?
To amnezja wsteczna.
Szok spowodowany wypadkiem utrudnia przypomnienie sobie przeszłości.
Najczęściej tej tuż przed zdarzeniem.
Odzyska wspomnienia?
Czasem wracają szybko.
A czasem trwa to miesiące, lata albo i dłużej.
Powinniśmy cierpliwie czekać, aż wróci do zdrowia.
Kim jesteś?
Chwileczkę, Yae.
Możemy pomówić?
Chodźmy.
Napisy: Marcin Chojnowski