KROPLE BOGA
Przesuń łóżko.
Połóżmy pościel na podłodze.
Panie Tomine?
Panie Tomine, jest pan tu?
Panie Tomine?
Możemy chwilę porozmawiać?
Wiedziałem, że nadejdzie ten dzień.
Czuję pewną ulgę.
Zawsze się bałem.
Odkąd Issei był małym chłopcem.
Ludzie mogliby zauważyć, że nie ma japońskich rysów twarzy
i zacząć plotkować, że jest mieszanej rasy.
Pewnego dnia...
Chodziło o to, że miał ojca obcokrajowca?
Nie.
To nie miało nic wspólnego z Isseiem.
Bałem się, że ludzie gadaliby za moimi plecami.
Mówiliby, że nie jestem jego prawdziwym ojcem.
Że jestem tylko oszustem.
Jego prawdziwy ojciec jest...
Kiedy dzieci dorastają pośród miłości...
stają się pewne siebie,
potrafią pokonywać trudności.
Robiłem, co tylko mogłem.
Zrobił pan dużo więcej.
Powinien pan być z siebie dumny.
Z Isseia też.
Jak on się ma?
Jak poszła mu rywalizacja?
Bardzo się stara.
Oczywiście to nie jest dla niego łatwy czas.
Ale jest zdeterminowany.
A więc jesteście parą?
Rozumiem.
Proszę, zaopiekuj się nim.
Syn pana kocha.
Bardzo.
Zostawię już pana.
Och, mam...
Proszę.
To chyba należy do pana, prawda?
No dawaj.
Kurwa! Cholera!
Cholera!
Co robiłeś wczoraj na dworze?
Rok 1990 był bardzo słoneczny.
Musiałem sprawdzić położenie upraw
oraz ich ukierunkowanie.
Posmakować glebę, zweryfikować, na ile jest mineralna.
Mourvèdre jest tu bardzo intensywny, nie sądzisz?
A syrah
jest tak pełne słońca, że niemal pozbawione kwasowości.
Panno Léger, panie Tomine.
Została państwu godzina.
Muszę odetchnąć.
Nie chce pani spróbować?
Nie trzeba.
Oficjalnie uznaję test za zakończony.
Samolot do Tokio został potwierdzony na jutro.
Dobrze.
Jeśli macie ochotę, proponuję,
żebyśmy wspólnie zjedli wieczorem kolację.
Chciałbym przygotować tę kolację, żeby podziękować za gościnę.
Znacie miejsce, gdzie mogę łowić ryby?
Tak. Ale...
...może wystarczy coś prostszego i...
Zresztą nie mam wędkarskiego...
- Sprzętu. - Sprzętu.
To żaden problem.
On chyba nie myśli, że zdoła złapać...
Nie wierzę! Och!
- Nie wierzę! - No nieźle.
O rany.
Nie spodziewałam się tego.
Czego?
Wszystkiego.
Jego.
Mógł już dawno zgarnąć spadek, ale chciał zasłużyć na zwycięstwo.
To szaleństwo. Kto tak robi?
Ten facet nigdy nie przesadza.
Wydaje się, że dokładnie wie, kim jest i to akceptuje.
Podziwiam go.
Jest trochę irytujący, ale chyba go lubię.
No i jesteś ty.
Nie wyglądasz na podekscytowaną.
Kiedy ostatnio się zakochałam, wychodziłam z tego trzy lata.
Więc wybacz, że jestem dość ostrożna.
Ty będziesz dyskutował z żoną o wspaniałych winach,
a ja zwinę się w kłębek pod kołdrą.
Może zachowam cię na boku jako kochankę.
Posłuchaj uważnie.
Nigdy. Słyszysz? Nigdy.
Już nie jestem z Juliette.
Zerwałem z nią.
Teraz mi to mówisz?
Nie mogłem nic mówić, obowiązywały wszystkie te szalone zasady...
Oż ty!
Oto wino wybrane przez Alexandre'a Légera.
Tajemnicza butelka.
Chwila. Proszę dać mi odgadnąć. W końcu to moje wino.
Oczywiście.
Proszę.
Co za gnojek.
Nie, ja nie... Nie mówię o panu.
Chodzi mi o Alexandre'a.
Wybrał Châteauneuf-du-Pape.
Trzynaście szczepów winogron.
Trzynaście. Wskazanie właściwych proporcji to koszmar.
To 1990?
Zgadza się.
Niesamowity rocznik. Ma pan ochotę spróbować?
Śmiało.
Dlaczego nie. Dziękuję.
Proszę.
Dziękuję.
I co?
Mój Boże, jakie dobre.
Panie Chassangre, ma pan najlepszą pracę na świecie.
Philippe.
Jest pan gotów?
- Tak, oczywiście. - Dobrze.
Pierwszy kandydat.
Drugi kandydat.
Zupełnie niezłe.
Te dzieciaki są niesamowicie utalentowane, co?
Chciałbym w ich wieku mieć choć jedną trzecią ich talentu.
To niewiarygodne.
Musi je pan ocenić.
Nie cierpię tego.
Rozumiem to. Nie chciałbym być na pańskim miejscu.
Pierwszy kandydat.
Drugi kandydat.
Proszę.
Zagłosowane.
Nie cierpię tego typa.
Często ma pan do czynienia z takimi sprawami spadkowymi?
Jestem po prostu ciekaw. Czy to się zwykle dobrze kończy?
W ciągu 48 godzin
jedno z nich wyjedzie stąd z ogromną fortuną,
wynoszącą 150 milionów euro.
Drugiemu pozostaną tylko łzy.
To niesamowicie brutalne.
Już teraz wiem, że to, które zostanie z niczym,
będzie złamane, może do końca życia.
Nie zostanie uznane za godne.
Zrozumie, że nie jest chciane ani potrzebne.
To powolna, ale śmiertelna trucizna.
To, które dostanie wszystko,
nie będzie wiedziało, co zrobić z takimi pieniędzmi
i pewnie wszystko zepsuje.
Co się robi, gdy ma się wszystko?
Czego jeszcze można pragnąć?
Nie będzie tu zwycięzcy. Moim zdaniem to wszystko bzdura.
Ale...
Rozmawiał pan o tym z Alexandre'em?
Próbowałem...
Był bardzo podekscytowany wszystkimi testami, które opracował.
Mówiłem, że to okrutne wobec tego, które zostanie z niczym.
Odpowiedział, że jeśli chcę zachować swoje nieprzyzwoite honorarium,
powinienem trzymać gębę na kłódkę.
Więc trzymałem gębę na kłódkę.
Odpowiadając na pańskie pytanie,
spadki to tragedie.
To zawsze źle się kończy.
Tylko cud może ich uratować.
Dawaj!
- To to samo? - Absolutnie! Proszę.
Tato... Wylałeś trochę.
- Posłuchaj. - Przestań.
Co? Sztuczne jajka?
Kurczaki z piórami...
- Żartujesz? - Chcę spróbować gnocchi.
- Sam je robisz? - To ja jestem królem gnocchi.
- Nie mogę się doczekać. - Gratulacje, Issei.
- Przepyszne. - Tak.
Issei, naprawdę masz... wiele talentów. Bardzo dziękuję.
Côte d'Alliance 1973.
To dzięki mące...
I dzięki jajkom od prawdziwych kur, takich z piórami.
Z jajkami są dużo lepsze.
To...
Dokładnie tak wyobrażałem sobie zawsze kolację w waszym kraju.
Wszyscy mówią za głośno, bez przerwy się wzajemnie dotykają.
Śmiech.
Pamiętam wszystkie posiłki z moimi rodzicami.
Nie patrzyliśmy na siebie, nie odzywaliśmy się do siebie.
Byliśmy razem, jednocześnie nigdy nie będąc razem.
To wielkie szczęście, że mogę tu dziś być.
Radość podczas posiłku jest czymś bezcennym.
Tak powinno być.
Zapamiętam to na zawsze.
Bardzo dziękuję.
- Dziękuję. - Dziękuję, Issei.
- Za Isseia! - Za Isseia!
Zdrowie.
Przepraszam.
Kiedy rozmawiałem z panem Talionem,
przypomniałem sobie,
że rodzice Isseia odwiedzili winnicę trzydzieści lat temu.
Nie było cię wtedy jeszcze na świecie,
a ty miałeś ze dwa lata.
To absolutnie niesamowite,
ale twoi i twoi rodzice poznali się tutaj.
Więc trochę poszukałem i znalazłem parę zdjęć.
Zaczekajcie chwilę. Pójdę po nie.
O rany.
Naprawdę?
- Szaleństwo. - Tak.
Wiedziałeś?
Nie wiedziałem o tym.
Szaleństwo.
To dla ciebie. Spójrz na to.
To ty. Jaki słodki.
Issei.
Dziękuję.
Piękna.
To prawda.
O rany.
To moja mama.
Nie jesteśmy do siebie zbyt podobni.
Ja i mój tata.
Jesteście.
Tak myślisz?
Okej.
Za to ty jesteś bardzo podobny do ojca.
On nie jest moim ojcem.
Wychował mnie, ale...
To nie jest mój ojciec.
Przepraszam.
Nie wiedziałam. Przepraszam.
Mój biologiczny ojciec
jest na tym zdjęciu.
Co masz na myśli?
To...
Camille. Co on powiedział?
Porozmawiajmy później.
- Wszystko w porządku. - Okej.
- Pokaż. - Spójrz. To...
Poznajesz go? To Alfred.
Porozmawiam chwilę z Isseiem.
- Zaraz wracam. - Dobra.
Chodź.
Od jak dawna wiesz?
Od kilku dni.
To pojebane.
Byłem niechciany.
Co masz na myśli?
Mój dziadek nie zaakceptowałby Gaijina jako zięcia.
I mieszańca jako wnuka.
Myślisz, że Alexandre wiedział, że jesteś jego synem?
Był wobec mnie surowy.
Był surowy wobec wszystkich.
Ale ze mną było inaczej.
Czułem się jak wybraniec.
Ale...
Byłem tylko jego bękartem.
Wiedział, że oboje jesteśmy jego dziećmi.
Może o to w tym wszystkim chodzi.
Chciał, żebyśmy poznali prawdę i zbliżyli się do siebie.
Obyś miała rację.
To co zrobimy?
Jutrzejsze wiatry zawieją jutro.
Issei!
Camille.
Yurika.
Camille.
Już jej powiedziałem.
Wiem.
I jak się z tym czujesz?
Jeszcze nie wiem.
Cieszę się, ale wszystko wydaje się skomplikowane.
Muszę już iść. Jadę taksówką z panem Talionem.
Miło było cię poznać.
Do jutra.
Wygląda na to, że dobrze się dogadujecie.
Całkiem nieźle.
Znalazłam twojego ojca.
Nic mu nie jest.
Powinieneś się z nim spotkać.
Pojedziemy razem jutro po teście.
Nie chcę go widzieć.
Jest kłamcą.
Ojciec za tobą tęskni.
Chcesz, żebym została u ciebie na noc?
Mogę być trochę nieprzyjemny.
Zawsze taki jesteś.
Hej.
RUNDA PIERWSZA
Oto wyniki testu przeprowadzonego we Francji.
Zasada jest prosta.
Osoba, która zdobędzie więcej punktów,
otrzyma spadek po Alexandrze Légerze.
Jakieś pytania?
Najpierw runda akademicka.
Issei Tomine: 70 punktów.
Camille Léger: 30 punktów.
Druga runda. Dobieranie wina do potraw.
Issei Tomine: 35 punktów.
Camille Léger: 65 punktów.
Po tych dwóch rundach pan Tomine prowadzi dziesięcioma punktami.
Czas na trzecią i ostatnią rundę.
Tak zwane mieszanki.
Issei Tomine: 45 punktów.
Camille Léger: 55 punktów.
Mamy remis.
Pasuje ci to?
- Tak. - Tak! Och, tak! Dzięki Bogu!
Dziękuję.
- Dziękuję. - To niesamowite.
Wiedział. Alexandre wiedział, że do tego dojdzie.
Zostawił wam wiadomość. Jest tutaj.
Jeśli oboje mnie teraz oglądacie, to dlatego, że macie ogromny talent,
przerastający wszelkie moje oczekiwania.
Issei, byłeś moim najlepszym uczniem.
Niesamowicie się spisałeś.
Camille, jeśli wciąż tu jesteś,
to znaczy, że twoja mama nie zdołała kompletnie cię ode mnie oddalić.
Więzów krwi nie da się przerwać.
Zawsze będę pamiętał małą dziewczynkę,
która spacerowała ze mną po winnicach.
Nawet, gdy nadchodziła burza.
Pamiętasz?
Oboje doszliście tak daleko. Gratuluję wam.
A teraz...
Wydaje się oczywiste, że tylko jedna osoba może zwyciężyć.
Prawda jest taka, że imperium, które zbudowałem,
bezcennej kolekcji win, którą stworzyłem, nie można podzielić czy rozbić.
Chcę, żebyście oboje pomyśleli o tej matce,
która stanęła przed królem Salomonem i odmówiła rozcięcia dziecka na pół.
Ja jestem tą matką.
Odbędzie się ostateczny test.
Rodzaj meczu o wszystko.
Nazwałem to testem Kropli Boga.
To z was, które odkryje, czym są Krople Boga,
zostanie strażnikiem świątyni.
Moja piwniczka jest wasza.
Korzystajcie z niej do woli.
Powodzenia.
Co to ma, kurwa, być?
Nie miałem pojęcia. Przykro mi.
Strażnik świątyni. Salomon.
Kurwa, kiedy myślę o tym, jak ciężko pracowaliśmy.
Czy żyje, czy nie żyje, może się jebać!
Rozumiem pani rozpacz.
Rozpacz?
To nie jest rozpacz.
To gniew. Jasne?
Krople Boga?
Co niby mamy z tym zrobić? Gość uważa się za Boga,
a to z nas, które odnajdzie wino, jest „wybrańcem”? Do kurwy nędzy!
Jebać to.
Rezygnuję.
Panie Tomine.
Powinien pan o czymś wiedzieć.
W porządku, Issei. Naprawdę.
Zasługujesz na to. Nie mam nic przeciwko. Chcę tylko wracać do domu.
- Jeśli ty rezygnujesz, to ja też. - Nie musisz tego robić.
Owszem, muszę.
Mówiłaś Talionowi? Co powiedział?
Jeśli oboje zrezygnujemy, Luca dostanie wszystko.
- Co? - Był przyjacielem twojego ojca.
Nie, jebać to.
Luca Inglese niczego nie dostanie. Niczego!
Chodź.
Dokąd idziesz?
Znaleźć te jebane Krople Boga.
Pierdolony zasrany zjeb. Ale chujoza!
Pierdolony zasrany zjeb. Cholera!
Sporo tu kropli.
Tak.
Jak myślisz, co rozumie przez Krople Boga?
Jego ulubione wino.
To najwyżej cenione. Najbardziej osobiste.
Naprawdę nie mam pojęcia.
Jaki ojciec robi to swoim dzieciom?
Ty mi powiedz. Znasz go lepiej ode mnie.
Nieprawda.
Nigdy mnie tu nawet nie zaprosił.
Napijemy się?
O tak. Napijmy się.
Ojciec byłby z nas teraz dumny.
Nie obchodzi mnie to.
To spokojnie mogłaby być Kropla Boga.
Albo...
...jakakolwiek inna z 87 000 butelek w tej piwniczce.
Trzy wypite.
Zostało...
Tylko 86 987.
Pomyliłaś się w obliczeniach.
Nieprawda.
Powiedziałaś 86 987.
A wychodzi 86 997.
Nie 87.
Tak powiedziałam.
Nie, powiedziałaś...
Osiemdziesiąt sześć tysięcy dziewięćset...
Cholera, nie pamiętam.
Okej.
Muszę iść do łazienki.
- Tędy? - Na górę.
Dobrze.
Tatusiu.
Nie bój się, Camille.
- Ale... - Ale co?
No już. Policz do pięciu.
Jeden.
Dwa.
Trzy.
Cztery.
Pięć.
Panno Léger?
Jesteśmy gotowi?
Po pierwsze, panie Tomine, na pytanie: „Co to są Krople Boga?”,
odpowiedział pan: „Chambertin Grand Cru Domaine Armand Rousseau 1996”.
Przykro mi. To nie jest właściwa odpowiedź.
Czas na odpowiedź panny Léger.
Na pytanie: „Co to są Krople Boga?”,
odpowiedziała pani: „Deszcz”.
To prawidłowa odpowiedź.
Gratulacje, panno Léger.
Przepraszam, ale czy mógłby pan nas na chwilę zostawić?
Nie ma sprawy. Ten dom należy teraz do pani.
Jeden. Dwa. Trzy.
Oszukiwałam.
Cztery. Pięć.
Wino to ziemia...
ludzie i niebo.
Bez deszczu nie ma winorośli.
Nie ma wina...
Nie ma życia.
To boski porządek.
Alexandre oszukiwał.
Krople Boga. Chciał, bym to ja je wskazała.
To moje wspomnienie z dzieciństwa.
Zapewnił ci przewagę.
To normalne.
Jesteś jego córką.
Oboje jesteśmy jego dziećmi, Issei.
Pójdziemy z tym do sądu.
Udowodnimy, że jesteśmy przyrodnim rodzeństwem.
Będą musieli podzielić majątek między nas.
Co ty na to?
Matko,
chcę cię powiadomić, że mogę domagać się połowy spadku po Alexandrze.
Musiałbym tylko wyjawić światu, że jestem jego synem.
Ale nie zrobię tego.
Nie ze względu na ciebie czy reputację dziadka.
To mnie nie obchodzi.
Nie upublicznię tego, bo nie uważam się za jego syna.
Mam tylko jednego ojca.
Przepraszam.
Numer 56 z kolekcji Camille Léger.
Burgund, Côte de Nuit. Richebourg, Grand Cru.
Domaine Henri Jayer, 1988.
Zaczynamy licytację od 17 000 euro. Widzę 17 500, 18 000.
Mamy 18 500, 19 000, 19 500.
Daję 25 000.
Ten dżentelmen daje 25 000.
Kto da więcej?
Zaraz zamykam licytację.
Sprzedane za 25 000.
Numer 57. Również z kolekcji Camille Léger.
Côte Rotie, Les Grandes Fontaines, 1989.
- Hej, Lorenzo. - Hej, mała.
To co myślisz?
Zrobię to. Pod jednym warunkiem.
Słucham.
Chcę mieć z sobą Miyabi.
Gratulacje. Jesteście nowymi wydawcami Léger Guide.
O Boże!
- Na pewno zwiędnie. - Czemu?
Nie utrzymałaś przy życiu nawet kaktusa.
Niespecjalnie mi się podobał.
To czemu go kupiłaś?
To był prezent.
Od mojej babci.
Babci?
Przepraszam. Pan Issei Tomine?
Tak.
Mam dla pana przesyłkę. Proszę za mną.
Proszę tu podpisać.
Dziękuję.
A to dla pana.
BRAT I SIOSTRA
SERIAL OPARTY NA MANDZE:
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK